Jeszcze o stwierdzeniu nieważności małżeństwa

[pina-vela]

Witam. 14 kwietnia złożyłam dokumenty w kurii. Dzisiaj przyszło
zawiadomienie, że przyjmują moją sprawę. W ciągu 10 dni mam im
wysłać pismo czy nie mam zastrzeżeń odnośnie składu sędziowskiego, i
takie tam. Moją wątpliwość budzi jedna rzecz. Otóż mam napisać, czy
widzę szansę pogodzenia z mężem. Jesteśmy po rozwodzie cywilnym
ponad rok, opcji pogodzenia nie ma z wielu powodów. Zastanawiam się,
jak będzie odebrane to, jak napiszę że jestem w nowym związku
cywilnym? Na moją korzyść czy może lepiej o tym nie wspominać?
Dziękuję z góry za rady.

A po co chcesz pisać o nowym związku...

[tricolour]

... jeśli o to nie pytają? Mówienie prawdy polega na mówieniu
prawdy, a nie wszystkiego, co się wie.

Zresztą przyjdzie pora i na pytanie o nowy związek, cierpliwości. I
wtedy też nie masz obowiązku o nim mówic, bo to nic nie ma do
nieważności małżeństwa.

[pina-vela]

No może masz rację, aczkolwiek wcale nie upieram się żeby o tym mówić. Miałam na
myśli to, że fakt bycia w nowym związku wyklucza powrót do byłego męża, ale
oczywiście nie jest to najważniejsza przyczyna.

Wcale nie wyklucza...

[tricolour]

... bo jak widać związki się rozpadają.

[cosmopszczolka]

To bardzo szybko dostałaś odpowiedź. Termin przesłuchania tez już
masz wyznaczony?

[pina-vela]

Nie, dostałam tylko pismo że moja sprawa została przyjęta do rozpatrzenia, kilka
pytań na które musiałam odpowiedzieć w ciągu 10 dni i na razie tyle. Strasznie
się boję tego procesu bo się naczytałam i nasłuchałam takich rzeczy..

[cosmopszczolka]

Jak widać każda Kuria ma inny tok postępowania. Ja jednocześnie z
zawiadomieniem o przyjęciu sprawy dostałam termin przesłuchania.
Trzeba uzbroić się w cierpliwość i lepiej nie stresować opiniami
innych, bo każdy przypadek jest inny.

[ksagaa]

Witaj Pina
Ja też jestem w trakcie stwierdzenia nieważności, ale nie jestem w nowym związku. Znajomy ksiądz powiedział, że Sąd łagodniej patrzy na te osoby co już są w związku a gdy maja dzieci z nowego związku to widzi dla nich przyszłość. I jest większe prawdopodobieństwo, że rozprawa będzie krótsza.

[cosmopszczolka]

czyli nowe owieczki i alleluja i do przodu !!!!

[pina-vela]

Nie zaglądałam tu ostatnio, a wątek tak się rozwinął
Ksagaa, na jakim etapie procesu jesteś?

[dorata351]

Dla mnie to całe unieważnienie to jakiś kosmos. Jak to się ma do
słów : co Bóg złaczył człowiek niech nie rozdziela? Wszystko to
pokręcone. A jeszcze posiadanie nowego partnera, to nie grzech? Nie
rozumiem.

[scindapsus]

To proste-jesli ktos wchodzi w zwiazek malzenski i krzywoprzysiega
to Boga w tym nie ma.

[dorata351]

Boga nie ma od początku do końca. Takie uniewaznienia to czysta
hipokryzja. Płaci się kasę i sprawa załatwina. Brrr...

Masz jakieś osobiste doświadczenia...

[tricolour]

... płacenia kasy za uzyskanie nieważności? Zrobiłaś tak i masz
pewność, że tak można?

A może przemawia przez Ciebie zwykła zazdrość, że ktoś może mieć
czyste konto i zyc bez grzechu w małżeństwie?

[scindapsus]

To jest tylko Twoje zdanie i masz do niego prawo.
Ale przyjmij do wiadomosci ze sa ludzie ktorym na tym zalezy. Naleza
do wspolnoty i chca dostac uniewaznienie i nadal byc pełnoprawnym
członkiem wspolnoty i przyjmować sakramenty.Mają do tego prawo.
Nie twoj problem, nie twoja kasa.
Zyj i daj zyc innym.

Nie chodzi o unieważnienie....

[tricolour]

... tylko o stwierdzenie nieważności.

Wymysliłas pojęcie, którego w rzeczywistości nie ma (unieważnienie)
więc nie dziw się, że nie przystaje ono do realnego świata tylko
wprowadza Cię w kosmos.

Sakrament to nie jest klepanie formułki przed ołtarzem. Sakramenty
obwarowane są szeregiem zasad i wymogów, które MUSZĄ być spełnione,
by w ogóle zastniały.

Na przykład: sakrament pokuty jest nieważny gdy nie było
zadośćuczynienia. To oznacza, że nie było sakramentu spowiedzi gdy
ktoś gwizdnął baton ze sklepu i go nie zwrócił lub inaczej
zadośuczynił.

[dorata351]

Każdy ma swoje zdanie na ten temat. A to, że koszty takiego
iniewaznienia są wysokie to fakt, tak było u mojej koleżanki.
A moje zdanie w tym temacie wynika własnie z tego, że sakrament to
nie jest klepanie formułki przed ołtarzem, a sakrament małżeństwa
przede wszystkim zobowiązuje. Nasza wiara wygląda trochę tak, że
wierzymy i zgadzamy się z tym co dla nas wygodne. A jeśli chodzi o
zazdrość to czego tu zazdrościć, tego, że komuś się życie źle
ułożyło, bo takie posunięcia są tego najlepszym dowodem.
Ja jestem w pełni świadoma tego, że przed Bogiem mam jednego męża i
tak będzie zawsze. Jesli zwiążę sie z kimś innym to będę żyła w
grzechu i poniosę tego konsekwencje właśnie przed Bogiem, bez
względu na to czy jakas kuria mi wystawi zaśwadczenie , czy nie.

Problem w tym...

[tricolour]

... że posługujsz się pojęciami, których nie ma i na tej "podstawie"
wyciągasz wnioski, które muszą prowadzić donikąd.

Kasa za proces nie jest wielka choćby z tego powodu, że to najwyżej
kilka tysięcy złotych czyli mniej niż laptop. Porówniania rangi
procesu i rzeczy z plastiku nie ma.

Kuria nie wystawia zaświadczenia tylko wydaje dekret, że małżenstwa
nigdy nie było. Nigdy w sensie sakramentalnym, bo związek był -
rzecz jasna.

Proces o nieważnośc nie wynika z wygody, ale jest PRAWEM każdego
wierzącego, prawem zapisanym w Kodeksie Kanonicznym.

Na takich rozbieżnościach z rzeczywistością budujesz swoje opinie.

[dorata351]

Dla mnie wiara to moje sumienie, wewnętrzne przekonanie i tego typu
sprawy. Moge pójść do spowiedzi i nie powiedzieć, że sie rozwiodłam
i pewnie dostanę rozgrzeszenie. Tylko czy będę w zgodzie z własnym
sumieniem. Ja nie, ale jesli komuś wystarcza dekret kurii, że
małżeństwa nigdy nie było , a facet z którym przez kilka lat
dzieliłam życie i łoże "nie istniał", to powinien wystąpić z takim
wnioskiem.
Tri.., mam akurat w tej kwestii bardzo sprecyzowane zdanie, ale
jednocześnie uwazam , ze skoro ktoś czuje taka potrzebę, to ma do
tego pełne prawo. Gdyby jakas znajoma lub znajomy poprosili mnie o
swiadczenie na takim " koscielnym rozwodzie" to nie odmówiłabym z
całą pewnością.

[dorata351]

Tak jak zawsze będę ochrzczona, bierzmowana, tak zawsze będę żoną
tego faceta przed Bogiem, bo sakrament to sakrament.

"Sakrament to sakrament"...

[tricolour]

... to w takim razie wymień warunki, by ten sakrament zaistniał.

No, najzwyczajniej wymień w podpunktach. Proszę bardzo...

Trudno Ci będzie zrozumieć...

[tricolour]

... jeśli sama siebie wprowadzasz w błąd.

"Moge pójść do spowiedzi i nie powiedzieć, że sie rozwiodłam i
pewnie dostanę rozgrzeszenie" - dostaniesz nieważne rozgrzeszenie i
cała spowiedź będzie nieważna, bo warunkiem sakramentu pokuty jest
SZCZERE wyznanie grzechów.

"facet z którym przez kilka lat dzieliłam życie i łoże "nie
istniał" - owszem, istniał i nikt nie zaprzecza jego istnieniu.
Istniał, ale nie jako sakramentalny małżonek, a dokładniej: do dnia
dekretu o nieważności małżonkiem sakramentalnym był, a od dnia
dekretu nie był wcale. To jest przeciez proste i nie trzeba
kombinować i wypierać.

[dorata351]

Co to znaczy , Że nie istniał jako sakramentalny małżonek?

[scindapsus]

to takie zadanie na cwiczenie wyobraźni
Pani i pan przysiegają
Pan powtarza za księdzem-"przyjac i po katolicku wychowac dzieci" i
wszyscy to slysza.ale w czasie trwania małzeństwa odrzuca te dzieci
Nie chce i juz, na samą myśl o dzieciach dostaje szału.
nie bo nie
Bo od poczatku do konca nie chcial
a przysiega?to parę słow
Czy uważasz ze to jest małżeństwo ważnie zawarte?
bo ja mam watpliwosci

albo takie uzależnienie się od matki.Pani slubuje trwac i inne a
jednocześnie nie chce się wynieść od mamusi.matkę swoją przedkłada
nad męża, to z matką jest rodziną a mąż to jest takie
niewiadomoco.nie szanuje go, nie jest wobec niego w porządku
(ślubuję ci miłość, wiernośc i uczciwość małżeńską)
Tez uwazasz ze to małżeństwo zostało ważnie zawarte?

dlaczego pozbawiasz tych co wpadli w taki chory układ szansy na
nowy, sakramentalnie zawarty związek?

[dorata351]

Kurde nie pozbawiam. Sama czuję się skrzywdzona, zdradzana,
oszukiwana. Praktycznie pan mąż mnie zwolnił z obietnic. Życzę
wszystkim, którzy tak zostali doswiadczeni przez kochane osoby, żeby
wszystko im sie jak najlepiej poukładało. Nie zmienia to jednak
faktu, że ja przysięgałam szczerze na dobre i na złe, do smierci.
Wszystkiego mieć nie można, zycie nie jest sprawiedliwe ale takie
jest i zaden ksiądz czy kilku księży mnie z tego nie zwolni. To
przykre ale tak to rozumiem.

[scindapsus]

dorata351 dobrze ze napisalas
cytuję

> Wszystkiego mieć nie można, zycie nie jest sprawiedliwe ale takie
> jest i zaden ksiądz czy kilku księży mnie z tego nie zwolni. To
> przykre ale tak to rozumiem.

na szczescie inni rozumują inaczej-na szczęscie dla nich
Niekoniecznie chcą do końca zycia nieść swój krzyz, i korzystają z
tego ze Bog dał im rozum i wolną wolę
IMHO jesli są podstawy do uznania małżeństwa za nieważnie zawarte
dlaczego ludzie mają z tego nie skorzystac?

[dorata351]

Ale ja nie zamierzam nieść swojego krzyza ,i jestem świadoma, ze nie
postepuję przez to zgodnie z moją wiarą. I żaden dekret wydany nawet
przez samego papieża nie zwolni mnie w moim sumieniu z przysięgi
którą składałam w obliczu Boga. Nie mam szansy jej dotrzymac bo
druga strona tego nie chce. Rozwód cywilny w zupełnosci mi
wystarczy. Może Bóg mi wybaczy.
Nie uważam ze ludzie nie powinni z tego skorzystać, ja nie czuje
takiej potrzeby, ale kazdy jest inny.
Pozdrawiam.
Nie wściekajcie się na mnie, ja jescze nie doszłam do siebie po tych
wszystkich przeżyciach i moje patrzenie na swiat czasem jest nawet
dla mnie niezrozumiałe. Niech kazdy żyje w zgodzie z samym sobą. To
chyba najwazniejsze.

[scindapsus]

nie wsciekam sie na Ciebie ale to Ty zaczelas -cos o hipokryzji bylo
niech kazdy idzie własną drogą i nie krytykujmy wyboru bliźnich

Sakramentalny małżonek...

[tricolour]

... to osoba poślubiona sakramentalnie czyli z obwarowaniem istnienia tego
sakramentu. Nie oznacza to tylko ceremonii w obecności kapłana i świadków - to
jest ważne, ale chwilowe, bo ceremonia trwa godzinę, a życie dłużej.

Ważna jest zgoda na posiadanie dzieci, rozumienie małżeństwa jako jedni, związku
na całe życie. Rozumienie i zgoda na przyjmowanie oraz przekazywanie obowiązków
(bardzo ważne). To PRZEDE WSZYSTKIM związek BEZWARUNKOWY i na całe życie bez
względu na cokolwiek, co by się działo. Może być i tysiąc zdrad z byle kim, a
trwać w sakramencie trzeba - jeśli ktoś uważa, że zdrada wyklucza małżeństwo, to
sakrament nie jest ważny.

Spróbuj poczytać KK, a także literaturę, nawet w Necie.

[dorata351]

W tej kwestii podobnie jak w sprawie eutanazji czy invitro zdania
zawsze będą podzielone i często bardzo skrajne.

Nie miał zamiaru

[zona_zazdrosnika]

Bardzo mnie interesuje stwierdzenie,że sakrament małżeński został
zawarty nieważnie. Najpewniej zechcę spróbować skorzystać z tej
możliwości. Czy może być podstawą fakt, że mąż wcale nie miał
zamiaru żyć po katolicku i w tym duchu wychowywać dzieci, że dla
niego regułka to była tylko ceremonia, zwyczaj, a nie przysięga,
która obowiązuje do końca życia? Mąż od początku nie był
praktykującym katolikiem- jeśli czasami chodził do kościoła, to
tylko dla towarzystwa, nie korzystał z sakramentu pojednania i
komunii św- także z okazji chrztu dzieci i ich I komunii nie był ani
u spowiedzi, ani u komunii. Nie jestem pewna, czy mąż odprawił
pokutę przed naszym ślubem, czy spowiedź była ważna (wcześniej był u
spowiedzi pewnie jeszcze przy swojej pierwszej komunii). Czy to może
być podstawą do uznania małżeństwa jako zawartego nieważnie?

I jeszcze jedno- czy podczas procesu kościelnego będą przesłuchiwani
świadkowie lub sam małżonek? Będę wdzięczna za odpowiedź.

Aha, nie jestem z nikim związana, dopiero przymierzam się do rozwodu.

Proponuję poczytać...

[tricolour]

... o sakramencie małżeństwa, nawet w Necie - publikacji bez liku.

Samo "niechodzenie" do kościoła, czy spowiedzi nie wyklucza małżeństwa, nawet
sakramentalnego. Brak pokuty przed ślubem nie wyklucza przecież ślubu, tym
bardziej, że formy pokuty są różne i trudno Ci będzie DOWODZIĆ, że czegoś nie było.

Podczas procesu przesłuchiwani są wskazani świadkowie, mąż, każde z osobna i
dokładnie. Zasada jest prosta i ujęta w Kodeksie Kanonicznym: obowiązek
udowodnienia spoczywa na tym, który coś twierdzi. Jeśli twierdzisz, że zawarłaś
nieważne małżeństwo, to musisz to udowodnić.

[zona_zazdrosnika]

Pewnie zagmnatwałam Chodziło mi o to, czy jeśli przyrzekał coś, w
co nie wierzył, czego nie traktował i nie miał zamiaru traktować
serio, to mimo to małżeństwo zawarliśmy ważnie?

Potrafisz to COŚ udowodnić?

[tricolour]

I co to jest to COŚ? Sąd chce faktów, konkretów, jasnych i nie budzących
wątpliwości dowodów.

Jest coś takiego jak "symulacja zgody małżeńskiej", ale czy potrafisz ją udowodnić?

[zona_zazdrosnika]

Dlatego pytałam o to, czy byłby przesłuchiwany mąż- on potwierdziłby
to sam; dla niego życie po katolicku to jakiś dziwny wymysł, wytwór,
powód do ponabijania się z innych.

Ale co by potwierdził?

[tricolour]

Co mógłby powiedzieć mąż, co by wskazywało, że małżeństwo nie zostało zawarte
ważnie? Jaki kanon mógłby zostać wykorzystany do wykazania nieważności, bo nie
ma słowa nic o "nabijaniu się z życia po katolicku" jako powodu nieważności.

Mówiąc inaczej: sąd oczekuje konkretów, a każda wątpliwość jest za ważnością.

[zona_zazdrosnika]

Potwierdziłby, że małżeństwo dla niego nie wiązało się z czymś, co
musi trwac do smierci, że żona ma obowiązki, a mąż prawa, że wziął
ślub kościelny, bo tak wypadało, ale nie czuł żadnej potrzeby, aby
związek był pobłogosławiony, że nie jest (i nie był) praktykującym
katolikiem, że nie wie ( i nie wiedział podczas składania
przysięgi), czym jest nauka katolicka, wychowanie katolickie, nie
znał podstaw wiary. No ogólnie to ateista jest i był Tylko tak
się maskował, bo wiedział, że dla mnie wiara, życie po katolicku,
jest ważne.

Gdyby tak potwierdził...

[tricolour]

... to byłoby dobrze. Ale sąd pewnie będzie chciał świadków, bo dojdzie - i
słusznie - do wniosku, że można się umówić i złożyć zgodne zeznania w celu
uzyskania korzyści.

Poza tym sąd będzie dociekał jakie były tego objawy przed ślubem, by mieć
ciągłość zachowań męża. Będzie dociekał dlaczego pomimo tych objawów wzięłaś ślub...

[sauber1]

Ze zrozumiałych względów ten temat świadomie sobie odpuszczam. Szczerze to nie
znam się na tym i nie wiem czy można być na pokaz trochę wierzącym? Wiem tylko
jedno, że nie da się być w ciąży troszeczkę Ale w czasach kiedy pieniądz
Bogiem, wszytko jest możliwym, bez uzasadnionej wątpliwości wszytko i każdego
można kupić, reszta kwestia ceny ...

[zona_zazdrosnika]

Zeznać na pewno zezna- nie odmówiłby sobie "radochy" z ponabijania
się z kleru, kościoła itp. To taki typ. Ale dla sprawiedliwości
dodam tylko, że tego nie zdradził w całej krasie zaraz po slubie,
tylko powoli, przez lata coraz więcej się odkrywał. A później to
nawet nie krył tego, że spowiedź, komunia, msze, modlitwa, to dla
niego jeden wielki cyrk.


Będzie dociekał dlaczego pomimo tych objawów wzięłaś śl
> ub...

Bo skąd miałabym mieć wtedy pewność, że on jednak nie zamierza trwać
w postanowieniu, że będzie przykładnym katolikiem? Ja mu po prostu
uwierzyłam, że on chce żyć po katolicku. Ja jestem z tych, którzy
nie rzucają słów na wiatr i dochowują przysięgi i obietnic.

Zresztą, gdybym zbagatelizowała te objawy u niego przed ślubem, to i
tak chyba nie miałoby to wpływu na ważność/ nieważność zawarcia
sakramentu małżeństwa.

Wiesz jak wygląda proces?

[tricolour]

Przesłuchuje się małżonków, świadków. Potem wątpliwości zgłasza obrońca węzła
małżeńskiego i można się ustosunkować do tych wątpliwości. Można dołączyć
ekspertyzy np. medyczne jeśli są. Potem zamyka się część dowodową i trzech panów
czyta i wydaje wyrok. Jeśli są dalej WĄTPLIWOŚCI, to małżeństwo jest ważne.

Więc jeśli piszesz "dla sprawiedliwości dodam tylko, że tego nie zdradził w
całej krasie zaraz po slubie" to będzie trudno udowodnić, że zawarto nieważnie.
Zresztą jaki kanon chcesz wykorzystać, bo musisz odnieść się do zapisów prawa?

[zona_zazdrosnika]

OK, wiem, że nic nie wiem Dzisiejsze pytania wynikły z tego, że
podbito wątek, który mnie zainteresował treścią Na pewno teraz
nie mam głowy, aby o tym pomysleć. Ale po rozwodzie na pewno temat
zgłębię. Wykorzystam Cię jeszcze w takim razie i zadam jedno pytanie-
mąż złośliwie może nie stawiać się na takie przesłuchania, bo wie,
że mi zależeć będzie na wyprostowaniu tego problemu. Jemu jest
wszystko jedno. Czy jest wtedy jakaś szansa oparcia się tylko na
świadkach? Tzn. czy uparte niestawiennictwo może spowodować, że do
rozstrzygnięcia nie dojdzie?

Formalnie rzecz ujmując...

[tricolour]

... mąż nie jest stroną w procesie o nieważność małżeństwa, bo Ty nie
występujesz przeciw mężowi, a przeciw instytucji małżeństwa. Formalnie więc nie
musi brać udziału, bo co jest nieważne, to jest nieważne bez względu na obecność
męża. 3 nie jest równe 5 bez względu na obecność nawet setki osób.

Jednak bez jego udziału maleje siła Twojego dowodu i stawia to Cię w niezręcznej
sytuacji procesowej.

[zona_zazdrosnika]

OK, rozumiem.
To w takim razie pozostaje mi wiara w to, że nieinformowany przeze
mnie o celu mąż stawi się na przesłuchanie. Bo jeśli miałabym mu
powiedzieć, o co chodzi, to szanse maleją- i to pewnie do zera
Złośliwy jest i tyle Nie pójdzie też, o ile jego "przyjaciele"
poinformują go, po co będzie tam wzywany, tzn. czemu ma to służyć

Tak sobie myslę, że zawarcie związku sakramentalnego powinno być
zakazane przed 30 rokiem życia. Dopiero później człowiek już wie, że
nie wszyscy traktują przysięgi,obietnice jako wiążące

Kiedyś czytałem wywiad...

[tricolour]

... z sędzią trybunału duchownego, który twierdził wręcz, że należałoby dowodzić
ważności małżeństw.

70% przyjętych skarg kończy się dekretem za nieważnością.

[zona_zazdrosnika]

> 70% przyjętych skarg kończy się dekretem za nieważnością.

Żartujesz??? Wydawało mi się, że to raczej rzadkość. Chociaż z
drugiej strony pewnie teraz więcej osób jest świadomych takiej
mozliwości i jesli ma podstawy, a bardzo im na tym zalezy, to
najzwyczajniej z tego korzysta. W życiu nie przypuszczałabym, że
moje małżeństwo po prostu się skończy

Nie żartuję...

[tricolour]

... podejrzewam, że 30% przegranych poddaje się i nie korzysta z dalszej drogi
prawnej.

Bo sakrament jest na całe życie - z definicji. Jeśli małżeństwo nie było na całe
życie, to można dociekać dlaczego. Wtedy można dojść do wniosku, że nie było
małżeństwem w wymiarze sakramentu. To można próbować udowodnić.

[zona_zazdrosnika]

Tri, wirtualnego buziaka Ci wysyłam za te ostatnie informacje, bo mi
trochę nadziei wlałeś w me umęczone serce ;*)

Bo kiedyś...

[tricolour]

... byłem orędownikiem, że żadne nieważności, unieważnienia. Papież by się mógł
przy mnie zawstydzić, taki byłem.

A potem ksiądz zadał jedno pytanie "dlaczego nie próbuję UNORMOWAĆ swoich spraw"
i okazało się w jednej sekundzie (dosłownie), że upór wynikał z niewiedzy.

Powodzenia, cierpliwości i wytrwałości!

[sauber1]

tricolour napisał:

>upór wynikał z niewiedzy.
>
> Powodzenia, cierpliwości i wytrwałości!

No to już doszliśmy do puntu wyjścia, ale mi zaimponowałeś, gdzie tą wiedzę
zgłębić ?

Zaimponowałem...

[tricolour]

... hmmm, powiem, że ja zaczynałem od książki ks. Sobczaka "Proces o nieważność
małżeństwa kościelnego". W księgarni internetowej "Mateusz" można pobrać książkę
w formacie pdf za 7zł.

A tutaj fragment-zajawka dla zainteresowania:

www.kuria.lomza.pl/sad/index.php?wiad=5

[zona_zazdrosnika]

Najpewniej zakupię- skoro podałeś ją, to pewnie warta, by od niej
zacząć

Tri......

[zona_zazdrosnika]

> ... hmmm, powiem, że ja zaczynałem od książki ks. Sobczaka "Proces
o nieważność
> małżeństwa kościelnego". W księgarni internetowej "Mateusz" można
pobrać książk
> ę
> w formacie pdf za 7zł.

(( Niestety, już tego nie ma ((
Albo szukać nie umiem ((

Rzeczywiście nie ma...

[tricolour]

... i nawet się nie dziwię. Można było sobie pobrać i nie zapłacić - na konto
przelewało się pieniądze z uczciwości.

Chyba ktoś stracił na niesieniu pomocy więc usunął książkę ze sprzedaży.

Tutaj było...

[tricolour]

... ale już nie ma.

www.kmt.pl/pozycja.asp?KsID=4969
Za to można do nich napisać i pewnie coś da się zrobić. No wiesz... dochodzenie
do prawdy czasami jest długie i niełatwe.

[zona_zazdrosnika]

Napisałam do nich, ale mi trzy razy mail wrócił Skrzynkę mają
przepełnioną czy jak...

[zona_zazdrosnika]

Udało się!!! Otzrymałam od nich maila, a w nim załącznik z
ebookiem Pieniążki już przelałam
Ależ to gruba lektura! Prawie 200 stron...
Pewnie będzie w sam raz na zimowe wieczory.
dziękuję, Tri - buźka )

[zona_zazdrosnika]

> ... byłem orędownikiem, że żadne nieważności, unieważnienia.
Papież by się mógł
> przy mnie zawstydzić, taki byłem.

Ja znam dwie osoby z bliskiego otoczenia, którym stwierdzono
nieważność,ale nie miałam wątpliwości, że u nich było tak
faktycznie. Z tym, że to były stosunkowo krótkie małżeństwa- jedno
niecały rok, a drugie 2 lata. Właśnie przez nie przeszła mnie myśl,
ćzy nie warto będzie podjąć takiego trudu w mojej sytuacji. Dla mnie
naprawdę jest to ważne. Co prawda nie interesowałam sie tym do tej
pory tak na poważnie, bo ja mam poza sobą 15 lat małżeństwa i
myślałam, że to za długi okres, aby się starać. No ale przecież tak
naprawdę to skoro są podstawy, to trzeba próbować. Przecież to nie
tak, że nie starałam się skierować naszego wspólnego życia na tory
bardziej katolickie- pracowałam nad tym nawet razem z dziećmi. No
ale jak ktoś jest kamień, to nic go nie ruszy


>
> A potem ksiądz zadał jedno pytanie "dlaczego nie próbuję UNORMOWAĆ
swoich spraw
> "
> i okazało się w jednej sekundzie (dosłownie), że upór wynikał z
niewiedzy.
>
> Powodzenia, cierpliwości i wytrwałości!

[zona_zazdrosnika]

> i okazało się w jednej sekundzie (dosłownie), że upór wynikał z
niewiedzy.

Przyjdzie czas i u mnie, by wiedzę pogłębić i zastosować w
praktyce Dzięki za poświęcony czas i cierpliwość
>
> Powodzenia, cierpliwości i wytrwałości!

Za to też dziękuję
Ale na razie chyba zacznę od spraw cywilnych, bo pewnie one i tak
muszą być wcześniej uregulowane, a poza tym o ile mi się wydaje-
jako rozwódka, ale niezwiązana z nikim, nie popełniam grzechu i mogę
nadal przystępować do komunii? Jesli tak, to sprawę zostawię "na
potem".

Rozwód nie przeszkadza w komuni...

[tricolour]

... bo dalej jesteś sakramentalną żoną. Logika jest jedna.

Powiem też, że kiedy podjąłem decyzję o procesie, to przygotowanie - głównie
emocjonalne - zajęło mi pół roku.

Sprawy cywilne nie muszą być uregulowane, bo nieważność jest obiektywna. Jednak
podczas procesu pada pytanie "czy jest szansa, że będziecie kiedyś razem" i
trudno powiedzieć "nie" gdy jest się żoną.

[sauber1]

tricolour napisał:

> ... bo dalej jesteś sakramentalną żoną. Logika jest jedna.

Czy oby ja dobrze rozumiem, że dla cywilnych władz jam rozwiedziony, a dla
kościelnych nadal w sakramencie i to "moja" żona ?

Tak.

[tricolour]

[zona_zazdrosnika]

Emocjonalnie to jestem na to gotowa- tak, jak i do uregulowania
spraw cywilnych.
Ale chcę się do wszystkiego dobrze przygotować, a w sprawach
kościelnych i tak mi się nigdzie nie śpieszy, więc chwilowo spasuję
w tej materii.

Tri, jak długo trwało Twoje małżeństwo i jak dłogu czekałeś na
orzeczenie sądu biskupiego?

Na orzeczenie jeszcze czekam...

[tricolour]

... już 4 rok w pierwszej instancji. Powinni skończyć w rok, ale sama widzisz.

A małżeństwem byliśmy <10 lat.

[zona_zazdrosnika]

No to pieknie! Mnie do emerytury zejdzie w takim razie

[sauber1]

zona_zazdrosnika napisała:

> Co prawda nie interesowałam sie tym do tej pory tak na poważnie,
> bo ja mam poza sobą 15 lat małżeństwa i myślałam,

Teraz i zastanawiam się, czy ja po 26 latach małżeństwa też mam choć cień
szansy? Kiedyś zaprzyjaźniony kanclerz kurii zwrócił mi, wtedy wydawać by się
mogło nieistotną uwagę, na to że nagła zmiana postrzegania świata i przyłączenie
mojej żony do grupy zwolenników ruchu New Age, może mieć istny a i destrukcyjny
wpływ na przetrwanie rodziny. Ale co ja mogłem poradzić na to, jak chciejstwo i
zachłanność jest wielka, a i wsparcie w zielonych banknotach nie bez znaczenia,
może jednak, ale czy ja dobrze myślę, gra jest warta świeczki ?

Weź i spróbuj...

[tricolour]

... jeśli nie spróbujesz, to nie będziesz miał szansy.

Ale fajnie: stanąłeś w miejscu, w którym bezczynność oznacza niepokój.

[sauber1]

tricolour napisał:

> ... jeśli nie spróbujesz, to nie będziesz miał szansy.
>
> Ale fajnie: stanąłeś w miejscu, w którym bezczynność oznacza niepokój.
>
>

Ti Ci się udało, zasiałeś ziarno ...

Może wzejdzie...

[tricolour]

... oddałem Ci to, co kiedyś sam dostałem.

[sauber1]

tricolour napisał:

> ... oddałem Ci to, co kiedyś sam dostałem.

Same to się najczęściej dziury w skarpetkach robią, do dzieło potrzeba udziału
człowieka, a żelazo kuć należy póki gorące, niechaj wschodzi ...

[sauber1]

tricolour napisał:

> ... podejrzewam, że 30% przegranych poddaje się i nie korzysta z
> dalszej drogi prawnej.

Co jest? To chyba mnie coś nadprzyrodzonego tchnęło, by tu też się znaleźć. Ja
nie wiedzieć czemu, już was wszystkich bardzo lubić