Jeszcze jedna szansa

[ani.chybi]

Zdarzają się osoby o bardzo niskim poczuciu wartości lub wypalone
uczuciowo, poszukujące nowych partnerów na życie. Zresztą motywów
sponsoringu małżeńskiego istnieje cała mnogość.
Często panowie i panie sięgają po narzędzie sponsoringu i, bądźmy
realistami, szybko osiągają swój cel.
Co zyskują? Co tracą?
Wydaje się, że szansa na bliskość jest bezpowrotnie stracona, a
tęsknota do niej pozostaje. Jest przecież przyrodzona człowiekowi.
Czy nie dzieje się tak, że to, co miało dać wyzwolenie z samotności
jeszcze ją pogłębia?
Co dzieje się z psychiką małżonków zesponsorowanych? Czy sporo
starszy mąż nie zamienia się z czasem w chorobliwego zazdrośnika, a
młoda żona, skonsumowawszy 2 plastry mortadeli, nie marzy o
apetycznym plasterku polędwicy?
Ciekawe zagadnienie, prawda?

[aron95]

Małżeństwa kontraktowe to żadna nowość .
Tylko inicjatorami byli rodzice . Dziecko ledwie co się urodziło i już myślano z
kim się ożeni , aby bogato .
A miłość ! Podobno sama przychodziła

[nangaparbat3]

Bo kiedys męża/zone po prostu NALEŻALO kochac. Nam sie to teraz wydaje kompletna
paranoją, , a ja czasem myślę, ze to nie bylo takie glupie.

[kami_hope]

Co nie było takie głupie?
Zaprogramowanie na konkretne odbieranie i wytwarzanie uczuć?
Pomyśl, jak wiele pokoleń znosiło w milczeniu ten "program"? Pomyśl,
jak wielu zdradzanych małżonków znosiło wewnętrzną rozpacz, a bite
kobiety kryły swoje sińce pod grubą warstwą pudru?

To ja osobiście dziękuję za taką miłość. Jestem szczęśliwa z
przeżywaniem swojej wewnętrznej rzeczywistości i możliwością
dzielenia jej z innymi.

Moja babcia, w zaawansowanym już wieku, wiele lat po śmierci męża,
wyznała mi - dorosłej już kobiecie, że jej mąż "miał kobiety". Ale,
miała dzieci, a do tego jej pochodzenie zobowiązywało do określonej
postawy (etykiety). Ten "kod pokoleniowy" był przyczyną jej
nieszczęścia. Spojrzała na mnie i zapłakała ze wzruszenia...
Osiągnęłam to, czego jej nie było wolno (oczywiście było wolno, ale
tego nie wiedziała).

Przyszła mi właśnie na myśl Lady Diana. Największy dramat jej życia,
to wcale nie małżeństwo kontraktowe (wg. mnie), a śmierć - w
momencie gdy zawalczyła o swoją wolność i kochała tego, kogo chciała
kochać, a nie tego, którego NALEŻAŁO kochać.

[malwa200]

o miłości

[malwa200]

[kami_hope]

Malwa, już pędzę Ci z poradą.

Umów się z konkretną osobą, która jest gotowa wziąć pieska. Podaj
pieskowi do jedzenia (albo spróbuj z wodą) jedną łyżeczkę
Hydroxyzinum w syropie. Po ok. pół godz. można pieska spróbować
wziąć na ręce. Gdyby sprawiał trudności, podaj jeszcze jedną
łyżeczkę.
Kiedy już ta osoba będzie miała pieska w domu, niech kontynuuje
podawanie Hydroxyzinum w małej dawce (1łyżeczkę) co 8 godz. Przez
ten czas trzeba okazywać zwierzęciu dużo troski i uczucia. Najlepiej
aby nie zostawiać go samego (będzie nieco otumaniony i
zdezorientowany pod wpływem leku, ale podda się zabiegom
pielęgnacyjnym, itp.)
Jeśli będziesz miała problem z receptą, możesz zwrócić się do
jakiegokolwiek weterynarza (myślę, że przepisze bez problemu).

Z jakiego jesteś miasta?
A nóż akurat znam kogoś, kto mógłby Ci pomóc?

a nuż :) (przepraszam za błąd)

[kami_hope]