Psy i dzieci

[comma]

Moja suka bardzo kocha mojego syna. Wita go serdecznie gdy wraca ze szkoły,
szaleńczo się z nim bawi. Są jednak sytuacje, gdy wyraźnie próbuje z nim
rywalizować lub daje mu odczuć, że "co wolno wojewodzie (czyli pańci), to nie
tobie ..." Dziś w nocy przeganiała go, gdy próbował wpakować się do mnie na
wersalkę. Odgłosy awantury obudziły mnie i chcąc się wyspać, skrzyczałam
sukę, wpuściłam synka na wersalkę, a sama przeniosłam się na jego tapczanik.
Po 2 minutach suka wskoczyła do mnie, a syn zasnął na wersalce, ale miał rano
straszne pretensje, że go opuściłam. Oszaleć można :-(

[vww]

Czyli nie tylko ja walczyłam tej nocy? Jak nie myszy, to dzieci:)

[narysuj.mi.baranka]

Bardzo trudna sytuacja. Wiadomo, ze zwierzatka sa przydatne do wychowania
dzieci na dobrych ludzi, ale ja z taka rywalizacja bym sobie nie poradzila. W
domach, ktore znam (bezdzietnych) pieski sa stawiane wyzej niz
mezowie/partnerzy :)))

[izunia.m]

i nic dziwnego
1) jeśli on odejdzie zostanie Delta - to podświadomość nic na to nie poradzę :(
2) on da sobie radę sam - Delta nie... trzeba ją karmić/poić/pocieszać/przytulać
i wytłumaczenia nie mam czasu/jestem zmęczona itd nie działa...

a dzieci... hm, zawsze bardzo się martwię żeby w domu gdzie są dzieci i
zwierzęta nie było nieszczęścia. I bynajmniej nie chodzi mi o bezpieczeństwo
dzieci.

[bucowa]

Mój Penio jest znacznie większy i cięższy od mojej córy :)
Ona waży 10 kilo, a on ponad 70. Tak więc w cielesnych potyczkach wygrywa
pies :P
Na początku, gdy go wzięłam był "niedojedzony"- rzucał się na jedzenie i ze dwa
razy warknął na Zuzię. Szybko go tego oduczyłam. Teraz często Zuzia zabiera mu
w trakcie jedzenia miskę i ucieka z nią. Penio przychodzi wtedy do mnie i ma
bardzo skonsternowaną minę :D :D
Dogaduja się bardzo dobrze. Zuzia cały dzień go dokarmia, jedno chodzi za
drugim. Czasami Zuzka kładzie się razem z psem na jego posłaniu- i zasypiają.
Psa wzięliśmy przede wszystkim dla niej. Uważam, że dzieci, które nie mają w
domu psa sa w jakiś sposób upośledzone... Widzę to po ich reakcjach na widok
Penia :) Uciekają z piskiem, wieżdżają rowerkiem na trawnik (pies jest na
smyczy) :P

[default]

Zgadzam się całkowicie, mnie także żal dzieci, które wychowują się bez psów, a
nawet często w przekonaniu (wpajanym przez rodziców) że psy to krwiożercze,
brudne i zarobaczone potwory.
Moja córka, obecnie już dorosła wychowała się z wielkim owczarkiem niemieckim,
który dałby się za nią zabić, bronił jej, opiekował się nią, pozwalał sobie
zabierać jedzenie, a najlepszy był widok jak dziecko siedziało obok psa z
parówką czy kanapką w ręku i jadły razem na zasadzie "raz ty gryza, raz ja".
Trzeba było widzieć jak delikatnie i ostrożnie wielka psia paszcza skubała
kęsek z malutkiej dziecięcej dłoni....

[comma]

Mnie kiedyś przeraziło dziecko, na oko 4, może 5-letnie, które na widok mojej
Kropki, wówczas szczeniaka, wpadło w histerię i usiłowało ją kopnąć. Kropka
wyglądała wtedy jak żywa zabawka, była maleńka, ważyła niecałe pół kilo, po
prostu kłębuszek futerka. Malutkie dzieci wołały na nią "misio, misio!" a ona
bawiła się z nimi. Ten chłopczyk, już dosyć duży przecież, zareagował w sposób
dla mnie porażający. Do dziś mam przed oczyma tę scenę :-(

[narysuj.mi.baranka]

comma napisała:

> Mnie kiedyś przeraziło dziecko, na oko 4, może 5-letnie, które na widok mojej
> Kropki, wówczas szczeniaka, wpadło w histerię i usiłowało ją kopnąć.

No wlasnie... To jest dowod, ze dziecko od najmlodszych lat moze sie wyuczyc
okrucienstwa...

[narysuj.mi.baranka]

bucowa napisała:
> Czasami Zuzka kładzie się razem z psem na jego posłaniu - i zasypiają.

To jest wspaniale uczucie i autentyczna potrzeba emocjonalna. Dzieci, ktorym
sie tego odmawia (bo albo nie maja psa, albo pies jest uznawany
za "niehigienicznego") sa w jakis sposob pokrzywdzone.