Dodaj do ulubionych

Adopcja...nieudana???

20.11.12, 22:55
Postaram się krótko to opisać. Znajoma mi osoba, mieszkająca w centrum miasta dokarmia kotki.Od pewnego czasu pojawiła się w gromadce cudnej urody kotka, która po kilku dniach przyprowadziła dzieciaki.Szóstkę równie urodziwych kociaków. Początkowo pojadły razem z mamuską i zabierała je w sobie tylko wiadome miejsce. Nie pozwoliły się do siebie nawet zbliżyć, całkiem dzikuski. Po miesiącu korzystania ze stołówki, któregoś pięknego dnia, mamusia zostawiła dzieci pod opieką karmicielki. Po prostu poszła sama. Po kilku dniach zajrzała-co z dziećmi. Małe jadły same, ale nadal nie dały podejść, wiały i ukrywały się w różne zakamarki. Został im zrobiony domek-schronek, regularnie jadły i....powoli się oswajały. Były tak cudne-rude, płowe, biało-szare i jeden szarek, że po oswojeniu, udało się znaleźć im domki. Zostały dwa, dwóch nierozłącznych braci. I tu cały klops. To ja znalazłam dom, ale pani z racji finansowej, mogła sobie pozwolić tylko na jednego kotka. Zawiozłam do niej szaraczka. Pani mieszka w domu z dużym ogrodem, ale też dosyć blisko b. ruchliwej ulicy. założenie było,że Szaruś będzie domowym, głownie z powodu tej ulicy, wiadomo, że zwykłe ogrodzenie to żadna przeszkoda. Szaruś znalazł kochaną panią, wiem, że byłoby mu tam b. dobrze, ale...on strasznie, przeraźliwie tęskni ! Tęskni chyba za braciszkiem, za tym wolnym życiem. Od soboty nie je.Może pije, bo robi siku-do kuwetki ! Mimo, że widział ją pierwszy raz w życiu! Kochany Szaruś. Serce mi pęka. W ciągu dnia, jest długo sam, bo pani pracuje, ale jak wraca to go głasia,mizia, a on mruczy jak szalony. Ale w nocy chowa się w kąty. Po domu chodzi z brzuszkiem przy ziemi, boi się chyba.Nie wiem czego, bo spokój tam panuje. Siada na parapecie okna i patrzy w dal, płacze, tak pomiaukuje.Najbardziej się martwimy tym niejedzeniem. Czy lepiej go zabrać i zwrócić mu wolność? Byłby dalej dokarmiany, ma budkę, ale...wiadomo jaki może być los takiego wolnego kotka. Co robić? Może ja go na siłę uszczęśliwiłam? Tak mi go szkoda. Dodam, że Szaruś ma juz ok. pół roku. może to za późno na adopcję?
Obserwuj wątek
    • k1234561 Re: Adopcja...nieudana??? 21.11.12, 06:07
      Półroczny kotek,tak reagujący na zmianę otocznia,a właściwie całego swego życia,to nic dziwnego.
      Popatrz na całą sprawę z jego punktu widzenia.Całe życie spędził na dworze w towarzystwie innych kotów.Teraz jest zamknięty w domu,tylko z człowiekiem,a przez większą część dnia sam.Swiat mu się wywrócił na drugą stronę.Postaram się napisać krótko jak ja bym rozwiązała tą sytuację.Niech nowa pani o ile to możliwe weźmie kilka dni urlopu z pracy np.środa,czwartek,piątek.Niech pobędzie z tym kotkiem całe te dnie łącznie z weekendem,niech się z nim bawi,siedzi,głaszcze itd,niech na ten czas ograniczy wszelkie wizyty u niej w domu i sama niech wychodzi tylko w naprawdę niezbędnych sytuacjach.Aby mały poczuł się bezpiecznie.To raz.Kot bezwzglednie musi jeść i pić.Niech go pani zachęca,nawet podczas zabawy itd.Niech coś kombinuje jak z dzieckiem-niejadkiem (niech go karmi nawet gorszej jakości karmą byle jadł,jak załapie,to potem będzie czas na przestawinie na coś zdrowszego.Niech je po jednym chrupku rzucanym dla zabawy,pokawałeczku mokrej karmy,byle jadł).No i druga ważna sprawa.Ja bym przekonała panią,żeby wzięła tego drugiego kota,braciszka.Naprawdę 2 koty to żadna różnica dla właścicieli (ani finansowo tak tego nie odczuje,ani lokalowo),a dla tego Szaraczka to zbawienie.Skoro został pozbawiony wychodzenia na dwór i ma być kotem domowym,niewychodzącym to chociaż niech ma kocie towarzystwo.Dla jasności to bardzo dobra decyzja,że kot będzie niewychodzący,a jeśli obok jest ruchliwa ulica to jest to najlepsza decyzja,jaką mogła ta pani podjąć.
      Nie spisywałabym tej adopcji na straty,po prostu trzeba trochę "powalczyć",a kluczem do sukcesu okaże się czas,cierpliwość,spokój,zajęcie czymś nowego lokatora aby się zbytnio nie nudził i nie miał za duzo czasu na patrzenie tęsknie w okno.No i koniecznie drugi kot.Najlepiej aby to był tamten braciszek.Koty będą miały siebie do zabawy,Szaraczkowi wróci radość życia,a pani właścicielka spokojnie będzie mogła wyjść do pracy,mając poczucie podwójnie uratowanego kociego istnienia.
      Trzymajcie się dzielnie i pisz na bieżąco co słychać.Nie rezygnujcie tak łątwo.Półroczny kot to duży kot,ale przecież ludzie adoptują też duuużo strasze,kilkuletnie koty i dają radę.Trzymam kciuki za Was.
      • ajaksiowa Re: Adopcja...nieudana??? 21.11.12, 12:56
        A nie można by tej Pani jakoś pomóc w postaci karmy?wiadomo że drugi kot niezbędny.
        • marian_malek Re: Adopcja...nieudana??? 22.11.12, 16:39
          przekonaj pania , niech zabierze drugiego kota tez
    • asfo Re: Adopcja...nieudana??? 23.11.12, 12:40
      Należy cierpliwie poczekać, aż się przyzwyczai do nowego otoczenia. To może zająć trochę czasu, zwłaszcza że kot słabo zsocjalizowany.
      Jeśli faktycznie nic nie je, powinien dostać kroplówkę i trzeba mu wciskać jedzenie strzykawką. Niejedzenie w przypadku kota jest bardzo niebezpieczne i należało zareagować już drugiego dnia.

Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka