Wszyscy jesteśmy Chrystusami...

[misiulu]

Czy ktoś z Was widział ten film? Co myślicie o nim, w kontekście DDA?

[januszek96]

To bardzo "mocny" film , porusza min. prawo do wyrażania swoich uczuc ,
jakiekolwiek by one były. Choc dptyka bardziej problemu uzaleznień , to jest tam
wiele elementów przydadnych dla DDA. Filmem dotyczącym DDA jest też "Skazany na
Bluesa" .... Polecam.

[misiulu]

O, fajnie, że ktoś odpowiedział:-) Tak, też uważam, że to bardzo "mozny" film,
i faktycznie bardziej o uzależnieniu. Choziaż myślę, że nie do końca jest tu
dużo na temat samego mechanizmu, tego, co się "wewnątrz" bohatera filmu dzieje.
Ale b. prawdziwe, moim zdaniem, i trudne zarazem (dla mnie przy oglądaniu) były
sceny, w których sym mówi ojcu, co czuł i jak się bał. I to, że pamięta
bardziej te trudne chwile, a nie te, które ojciec życzyłby sobie żeby sym
pamiętał... Takie, które zapewne wg ojca "rekompensują" w jakiś sposób te
straszne dla dziecka, i nie tylko, chwile. Niestety, tak się nie da. Strach
jest przecież też wtedy, gdy wszystko jest niby ok, ale jest się w
ciągłym "oczekiwaniu" na to, co może się wydarzyć.B. ważne jest to, że jednak o
tym rozmawiają i że ojcec pod koniec mówi, że to nic złego, że syn ma w sobie
te złe emocje. Że ma też prawo do nienawiści. To b. ważne dla DDA, żeby sobie
to uświadomili. Pozdrawiam!

[mikrokanoniczna]

misiulu napisała:
> Ale b. prawdziwe, moim zdaniem, i trudne zarazem (dla mnie przy oglądaniu)
> były sceny, w których sym mówi ojcu, co czuł i jak się bał. I to, że pamięta
> bardziej te trudne chwile, a nie te, które ojciec życzyłby sobie żeby sym
> pamiętał... (...) Strach jest przecież też wtedy, gdy wszystko jest niby ok,
> ale jest się w ciągłym "oczekiwaniu" na to, co może się wydarzyć.B. ważne
> jest to, że jednak o tym rozmawiają i że ojcec pod koniec mówi, że to nic
> złego, że syn ma w sobie te złe emocje. Że ma też prawo do nienawiści. To b.
> ważne dla DDA, żeby sobie to uświadomili.


Tak, a mnie jeszcze powaliła na kolana scena, jak pijany ojciec (Chyra)
głaszcze po głowie małego Sylwka. Ta obrzydliwa pijacka czułość, nijak się
mająca do szacunku i miłości dla dziecka, po prostu mną wstrząsnęła.

Jakim cudem ktoś o tym wiedział, ktoś oprócz mnie? Przecież ja nikomu nie
mówiłam... Wielkie odkrycie, że ktoś może wiedzieć, czuć i rozumieć to samo.

[karo74]

Bardzo mocny, nawet dla nas DDA, którzy wiele widzieli i przeżyli. Osobiście
najbardziej wzruszający fakt szczerej rozmowy o tym co było. I to że my DDA
pamiętamy tylko te najgorsze momenty, te chwile kiedy tak mocno dorośli nas
zawiedli (świetna scena z poczekalni w przychodni stomatologicznej). Polecam,
ale uwaga kogo zabieracie kina... Ci, którzy nie znają problemu alkoholizmu od
podszewki mogą być zszkowani, zniesmaczeni, gotowi do opuszczenia kina z
nadmiaru wrażeń

[melania_ania]

Taaak, film niesamowity. Powalił mnie. W kinie ryczałam.
Niesamowicie pokazuje relację dziecko-pijący rodzic. Oglądając utożsamiałam się
chyba całkowicie z synem głównego bohatera.