Wybitene osoby, osobistości związane z Rudą Śl...

[lswaczyna]

Wybitne osoby, osobistości związane z ruda Śląską kiedyś i dsziś.
Proponują aby w tym wątku chwalić sie nieprzeciętnymi osobami związanymi z
naszym miastem. Dla przykładu podaje:

Tadeusz Sendzimir (1894-1989) - inżynier i wynalazca polski posiadający 73
patenty. Należy do inżynierów polskiej emigracji.

Urodził się w Krakowie w 1894 roku, jednak od wczesnego dzieciństwa wychowywał
się we Lwowie. Tam ukończył IV Gimnazjum Klasyczne i Wydział Mechaniczny
Politechniki Lwowskiej.

Podczas Pierwszej Wojny Światowej pracował w kijowskich warsztatach
samochodowych, a następnie w Rosyjsko-Amerykańskiej Izbie Handlowej. Pod
koniec wojny wyjechał przez Władywostok do Szanghaju, gdzie założył pierwszą w
Chinach fabrykę śrub, drutu i gwoździ

W roku 1929 na krótko wyjechał do USA, jednak rok później wrócił do Polski.

W roku 1932 w Bytomiu uruchomiono walcarkę według jego pomysłu, a w roku 1933
pierwszą w świecie linię technologiczną ciągłego wyżarzania i cynkowania blach
stalowych na skalę przemysłową.

Opracował i uruchomił w maju 1934 w Hucie Pokój oryginalną linię produkcyjną
do walcowania cienkiej blachy na zimno wedle własnego pomysłu. Cały proces
oparty był na walcowaniu blachy z równoczesnym jej rozciąganiem.

Jego wynalazek spotkał się z olbrzymim zainteresowaniem za granicą, dzięki
czemu Sendzimir w 1935 roku wyjechał do Paryża. Wybuch Drugiej Wojny Światowej
zastał go w USA.

Po wojnie Sendzimir pozostał na emigracji, gdzie nadal prowadził swą firmę
specjalizującą się w projektowaniu maszyn do obróbki metalu.

W 1973 roku Senat Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie nadał mu tytuł
doktora honoris causa.

Sendzimir zmarł 1 września 1989 w Waterbury w stanie Connecticut.

4 maja 1990 nadano jego imię hucie w Nowej Hucie, zwanej dawniej Hutą im. Lenina.

źródło: Wikipedia, wolna encyklopedia

[grzegorz1948]

Firma Sendzimir istnieje nadal!
www.moneyhouse.ch/u/pub/2/sendzimir_metallurgique_sa_CH-550.1.004.571-9.htm
Co mi wiadomo to firma chciala za walcownie blachy na zimno na
Hucie "Pokoj" postawic za darmo nowoczesna walcownie ale rzad PRL na
to sie nie zgodzil.
Rozmawialem z ludzmi ktorzy brali udzial w budowie walcowni na
Hucie "Pokoj" i o traktowaniu ich przez Tadeusza Sendzimira.Jezeli w
zwiazku z dostawa musieli dluzej pracowac to najpierw byl fundowany
obiad w "Kasynie" a i zaplata byla godziwa.Takich"wyzyskiwaczy" to
chcieli by miec terazniejsi pracownicy huty.Bylem dosyc czesto na
tej walcowni w zwiazku z moja praca ale i prywatnie czasami
odwiedzalem tam moich znajomych.

Sinolog z Kochłowic

[lswaczyna]

Sinolog z Kochłowic


Prawdziwą chociaż mocno niedocenianą gwiazdą Górnego Śląska, rodem z
Kochłowic, był profesor Jan Wypler. Urodzony 14 maja 1890 roku, szkołę
powszechną skończył w rodzinnej miejscowości, a dalszą naukę podjął w gimnazjum
klasycznym w Bytomiu. W latach 1911 – 1917 studiował na uniwersytetach we
Wrocławiu i Kilonii. Studia na uczelniach niemieckich (filozofia, germanistyka,
sanskryt, romanistyka i slawistyka) sprawiły, że w sensie naukowym i literackim
bieglej władał językiem niemieckim, aniżeli językiem polskim. Stąd wzięła się
jego działalność translatorska z języka polskiego na niemiecki. Zaczął również
sam pisać wiersze w języku niemieckim.
Po ukończeniu studiów uniwersyteckich Jan Wypler uczył w szkolnictwie średnim we
Wrocławiu i Zabrzu, a po wcieleniu w roku 1922 części Śląska do Polski przeniósł
się do Katowic, gdzie w latach 1922 – 1931 uczył w Gimnazjum Państwowym
(dzisiejszym Liceum im. A. Mickiewicza), a następnie do roku 1939 w Mysłowicach.
Przez pewien okres czasu po wojnie uczył też w katowickiej szkole plastycznej.
Jan Wypler w młodości miał duży temperament polityczny. W czasie plebiscytu był
zwolennikiem autonomii Górnego Śląska w granicach państwa polskiego. Udzielał
się zresztą na wielu polach. Współpracował z redakcjami gazet i czasopism. Wiele
podróżował poznając kultury innych narodów. Ustawicznie kształcił swoje
zdolności językowe. Zajmował się również nauczaniem języków obcych. Sam znał
około czterdziestu języków, z czego dwudziestoma dwoma posługiwał się biegle. W
latach trzydziestych, pod wpływem autora oryginalnie pomyślanego słownika
chińsko – niemieckiego Domana Wielucha, zainteresował się sinologią i zaczął
tłumaczyć z języka chińskiego. Efektem tej pracy jest mnóstwo przekładów poezji
chińskiej, a z większych prac translatorskich na szczególną uwagę zasługuje
przekład dramatu Kuo Mo-żo pod tytułem „Czü Jüan” oraz tomu opowiadań pt.
„Małżonek nikczemny” (Wyd. „Śląsk” 1958).
Przykładem niezrównanej wytrwałości i mrówczej pracowitości Jana Wyplera jest
dzieło genealogiczne „Przyczynki do historii starogórnośląskiego rodu
rycerskiego Wyplerów w byłem państwie pszczyńskiem”. Dziedzina nowa, nowa wśród
jego zainteresowań gałąź nauki, w której katowicki uczony i profesor bez
uprzedniej specjalizacji wykazał nowe, niepospolite zdolności.
Jeden z najwybitniejszych Górnoślązaków zmarł 24 grudnia 1965 r. Złożenie zwłok
Jana Wyplera do grobu odbyło się w rodzinnych Kochłowicach. W roku 1985 nadano
Szkole Podstawowej nr 2 na Bykowinie, imię tego zasłużonego i wybitnego Ślązaka
upamiętniając w ten sposób 95 rocznicę jego urodzin i 20 rocznicę śmierci.
MS

[lswaczyna]

Prof. dr. habil. inż Jerzy Michna żyjący wybitny Rudzianin - napiszcie co o nim
wiecie - obecnie mieszka na przemian Leimen i Rudzie Śląskiej "typowy ŚLĄZAK"
związany przez wiele lat z hutą Pokój.

[grzegorz1948]

inderscience.metapress.com/app/home/contribution.asp?referrer=parent&backto=issue,1,12;journal,10,29;linkingpublicationres
ults,1:110850,1
Jezeli cie to tak ciekawi.

Karl Godulla i...

[lswaczyna]

Karol Godula u. 8 listopada 1781r w Makosowach.
Kształcił się w Rudach Raciborskich u Cystersów a później w Opawie gdzie zdał
maturę.

Zmarł 6 lipca 1848r. (w 67 roku życia ) w Wrocławiu po długiej chorobie.

Joanna Gryzik u. 29 czerwca 1842r.
Od 1846r pod dachem K. Goduli.
Zmarła 11 czerwca 1910 r w Kopicach ( w 68 roku życia)

Schaffgotschowie – pierwsza wzmianka 1174 r (Wiirzburg)
Prawdopodobnie przybyli na Śląsk z św. Jadwigą którą uważają za swoją patronke.
Służyli Bolkowi II Małemu Świdnicko-Jaworskiemu.
Skoligacili się z Piastami w 1620 ( Hans Ulryk)

1861- wybudowali szkołę z kaplicą św. Juzefa.(500 osób)
1866- wybudowali szpital pod wezwaniem św. Joanny
18 maja 1867 rozpoczęcie budowy kościoła przez księdza Szafranka (71 340 talarów
– kosztorys)
Konsekracja 14 listopada 1871r ( 80 000 talarów koszty)

Dwa cenne witraże na jednym para hrabiowska i ich główny doradca dr Bernard
Stephan kawaler orderu św. Grzegorza (Pius X) Projektantem był Glotzel z
Salzburga a wykonała Firma Mayer z Monachium.

1873r plany kościoła zostały udostępnione Fundatorom Kościoła w Żyrardowie
(Firma Hillego i Dietricha)