rozczarowania

[emdziejka]

miałyście może chwile podczas lektury książek Montgomery, że przeżyłyście
rozczarowanie.
Ja pamiętam OGROMNE (ech capslock tego nie odda :)) kiedy rozpędzona i
rozogniona jak fajerwerk skończyłam czytać Rillę i sięgnełam po nastepne w
kolejnosci 'opowieści z avonlea' i... okazało się, że to opowiadania (no
dobra tytuł jest czytelny, ale jakoś to przeoczyłam). i jeszcze złosliwie
pierwsze opowiadanie zaczyna sie od zdań o Ani, więc nie pozwala na szybkie
rozpoznanie sytuacji (wiem shirley, nie blythe, ale wciąż byłam slepa - tak
silne było moje przekonanie, że cykl musi mieć ciąg dalszy).
bardzo bolało.
boli mnie też - wciąż - moment zakończenia Emilki. chocby kilka zdań jak im
się dalej żyło.

[biljana]

ja od kilkunastu lat, odkąd po raz pierwszy przeczytałam Rillę, nie mogę sie
pogodzic z faktem, ze nie ma ciagu dalszego.
Ale wybaczam to Lucy, bo wiem jak bardzo byla zmeczona pisaniem serii o Ani i
jak bardzo nie mogla juz tego robic. I jak tak sobie patrze cos ie stalo np. z
Jezycjada (IMHO powinna sie zakonczyc na Kalamburce, pozniejsze tomy to jakis
nieporozumienie) to w sumie ciesze sie, ze nie ma dalszych ksiazek o Riili -
ktore pewnie by mnie rozczarowaly. A tak moge sobei sama wyobrazac, jak sie
potoczylo zycie ich wszystkich... jak chlopcy wrocili z
Wielkiej Wojny... co bylo pozniej.. a poza tym , dla dzieci pokolenia Rilli byla
juz nowa woja. Ciekawe, jak Lucy by to opisala....
Ale nie, chyba dobrze, ze nie opisalam II wojny swiatowej. To juz by nie byly
ksiazki z tym rozkosznym, niewinnym staroswieckim klimatem. II wojna zakonczyla
wiek niewinnosci.

[mela54]

Niedawno wreszcie dostałam "Opowieści ze Złotego Brzegu" i tam w jednym
opowiadaniu jest tylko wspomniane o wnukach Ani i Gilberta, z których nawet
jeden poszedł walczyć na II wojnie światowej. Maud musiała to napisać na krótko
przed śmiercią...Jeżeli się nie mylę to wspomniano coś o młodym Fordzie, a więc
najprawdopodobniej synu Rilli. Ale jak już pisałam, opowiadanie jest o jakiś
sąsiadach starego doktora Blythe, a o rodzinie Ani wspomina Montgomery na
marginesie

[nchyb]

> Niedawno wreszcie dostałam "Opowieści ze Złotego Brzegu" i tam w jednym
> opowiadaniu jest tylko wspomniane o wnukach Ani i Gilberta, z których nawet
> jeden poszedł walczyć na II wojnie światowej
o, to tego nie czytałam. Trzeba będzie poszukać, bo przyznaję, że mnie
zaciekawiło...

[ab7777]

ja wlasnie nie moge twgo dostac ,nawet Błekitnego zamku z Vallency;/,musze
chyba pochodzic po stronach int.i cos zakupic on line

[lilimeye]

Czytając Anię w dzieciństwie, zawsze czułam rozczarowanie w momencie, kiedy
kończył się "Wymarzony dom" i Ania przestawała być główną bohaterką. Lubiłam
bardzo także następne tomy, ale musiała minąć chwila zanim się przyzwyczaiłam do
innych postaci na pierwszym planie. Brakowało mi jednak przeżyć samej Ani, jej
przemyśleń, no i brakowało mi Avonlea, Maryli, Diany - za mało o nich było
wzmianek w następnych częściach.
Jeszcze jednym rozczarowaniem było dla mnie to, że Ania zupełnie zarzuciła
pisanie i nie wykorzystywała swoich zdolności, choćby przy tworzeniu "Księgi
życia Kapitana Jima".

[ab7777]

Mnie zawsze rozczarowywalo zakonczenie Emilki-Tadzio przyszedl pogodzili sie i
długo żyli;)-nie podobalo mi sie to ,zawsze wtedy wydaje mi sie wtedy ,ze
tlumacz wyrzucil jakies kartki albo cos niepotrzebnie skrocil.Tak samo z Pat -
czy nie mozna bylo jeszcze dodac jednego rozdzialu na temat jej malzenstwa z
Hillarym..jak zareagowala rodzina ,czy spotkala sie z Elką albo moment kiedy
przyjechala do swojego nowego domu?....Brakuje mi tez, podobnie jak
Lilimeye ,samej Ani w pozniejszych czesciach-wydaje sie taką slodką ,bezpłciową
osobka jak z reguły są matki Pat czy Janki ,brak jej tego dawnego charakteru...

[emdziejka]

Brakuje mi tez, podobnie jak
> Lilimeye ,samej Ani w pozniejszych czesciach-wydaje sie taką
slodką ,bezpłciową
>
> osobka jak z reguły są matki Pat czy Janki ,brak jej tego dawnego
charakteru...

Mi też i dlatego zawsze tak bardzo lubiłam ostatnie dwa rozdziały Ani ze
Zlotego Brzegu, kiedy jadą na kolację, na któej jest też Krystyna i Ania jest
okrponie zazdrosna i trochę mściwa i wyobraża sobie jak jej życie się zmieni,
bo Gilbert się nią znudził. TE rozdziały to więcej niż dawna Ania - to
prawdziwa kobieta, ktorej daleko do doskonałości, ale dzięki temu jest bliska
czytelnikowi. Cukierek:)

[pontecorvo]

Witam Wszystkich serdecznie!
Odświeżam sobie, po latach, kolejne Anie i jestem wniebowzięta: ta spokojna
atmosfera, specyficzne charaktery, urocza Ania. Jedynie co mnie boli, na zapas
właściwie, to przeświadczenie zapamiętane sprzed lat, że po odejściu Ani z
Avonlea jej kontakt z Marylą będzie ulegał osłabieniu (to pewnie można by
zrozumieć), ale noszę w sobie zapamiętane uczucie, że Ania jakoś swym dzieciom
nie "pokazała " swej wdzięczności do swej opiekunki (w mojej interpretacji
wybawicielki), za mało autorka poświęciła uwagi Maryli, przecież to postać jakby
Babci dla dzieci Ani. I zawsze było mi smutno z tego powodu, są to jednak moje
spostrxeżenia z lat dzieciństwa i wczesnej młodości , ciekawe czy obecnie, gdy
jestem "mocno już dorosła" będą towarzyszyć mi podobne doznania...?

[supervixen]

Hm, chyba aż tak źle nie było... Maryla jest czasem wspominana, np. wzmianka o
tym, że Ania czyta list od Maryli. Kilka razy też wspominane jest, że dzieci
Ani nie ma w domu bo są akurat w Avonlea. O ile dobrze pamiętam, było napisane,
że Maryla rozpieszcza dzieci, a już Jim jest jej oczkiem w głowie. No i Rilla
dostała imię po Maryli.

Trzeba wziąć poprawkę na to, że to były inne czasy. Ania wyprowadziła się dość
daleko (w każdym razie jak na to, że np. Diana po ślubie przeniosła się raptem
o parę mil). Gorsza komunikacja, Maryla w podeszłym wieku, Ania z gromadką
dzieci... I już wiadomo, czemu za często się nie odwiedzały:) Maryla nie
została na Zielonym Wzgórzu sama, tym się trzeba pocieszać:)

A czy Ania wystarczająco pokazała dzieciom wdzięczność do swojej wybawicielki?
Nie wiem. Być może Montgomery mogła napisać scenę, w której Ania coś dzieciom
mówi. Ale myślę, że Ania nigdy nie zapomniała o Maryli, podobnie jak o Dianie,
choć ta jest chyba jeszcze mniej wspominana. Ania nie lubiła przecież mówić o
swoim dzieciństwie, więc może nie chciała zbyt szczegółowo opowiadać tego swoim
dzieciom. A bez tego mogły nie zdawać sobie w pełni sprawy, od czego Maryla
Anię uratowała.

A propos, można by polemizować, że to Ania była wybawicielką Maryli:)

[pontecorvo]

Dziękuję Ci supervixen za pocieszające słowa, przypuszczam, że jednak sporo
zapomniałam z przywoływanych przez Ciebie wzmianek, ciesze się, ponieważ teraz
gdy odświeżam sobie Anie, będę spokojniejsza, że tak całkowicie nie zginęła
Maryla w mrokach niepamięci. Tylko trochę mi szkoda, że mimo wszystko nie
mieszkają sobie razem na Zielonym Wzgórzu...
supervixen napisała:

> Hm, chyba aż tak źle nie było... Maryla jest czasem wspominana, np. wzmianka o
> tym, że Ania czyta list od Maryli. Kilka razy też wspominane jest, że dzieci
> Ani nie ma w domu bo są akurat w Avonlea. O ile dobrze pamiętam, było napisane,
>

[supervixen]

No można się w sumie zastanawiać, dlaczego Maud wyprowadziła Anię z Avonlea. Na
Zielonym Wzgórzu to raczej by się wszyscy nie zmieścili (Maryla, Małgorzata,
bliźnięta...), ale gdzieś w pobliżu... Ba, mogli nawet coś wybudować sobie:)
Nie byłoby to chyba niemożliwe do wykonania - chyba Avonlea i okolice też
potrzebowały jakiego lekarza:) Ale widocznie Maud potrzebowała zmiany scenerii
i bohaterów... I tak już jej się wtedy nie chciało o Ani pisać:/

[supervixen]

To jeszcze z rozpędu swoje własne rozczarowanie dopiszę:)

Największe rozczarowanie przeżyłam, gdy okazało się, że Zielone Wzgórze to nie
Zielone Wzgórze, a Zielone Facjatki, ewentualnie Zielone Szczyty Dachu;)

Ale jakoś się otrząsnęłam:D

[abere8]

Moze nie tyle rozczarowanie, co wielkie zdziwienie, przezylam po
skonczeniu "Wymarzonego Domu Ani": biore z polki kolejna ksiazke, a
tu jakbym przegapila caly tom - tyle nowych dzieci sie pojawilo!
Pierwsze dwa czy trzy razy, kiedy czytalam cala ta serie, zawsze
musialam siegac po liste wszystkich kolejnych tomow drukowana na
poczatku ksiazek, zeby sie upewnic, czy sie nie myle. Dlatego chyba
troche mniej lubie "Anie ze Zlotego Brzegu" niz pozostale ksiazki.

[malwa.25]

Ja pamiętam moje rozczarowanie książkami ,,Wymarzony dom Ani" i ,,Ania ze Złotego Brzegu". Chodzi mi mianowicie o wątek Ani w ciąży i narodzin dzieci. Po prostu te zdarzenia zostały opisane w tak dziecinny sposób, że chyba się bardziej nie dało. Szczególnie rozwalił mnie wstęp tego rozdziału o narodzinach Jima i bocianie, który wypatrzył mały, biały domek i opuścił się na dach. Kurczę rozumiem, że takie były czasy, że to był temat tabu,ale nie można było chociaż delikatnie zahaczyć o temat?

[1karo_ka]

A może chodziło o wprowadzenie takiej sielskiej przenośni w momencie narodzin Jema, by zatrzeć dramatyczne wydarzenie sprzed roku... ?
Mnie ten bocian rozbawił :)))

[wrzosanka98]

Dla mnie bocian był uroczy :) Takie ucieleśnienie tej niewinności, która cechuje książki o Ani i ukazanie XIX wiecznej mentalności...