Dodaj do ulubionych

taka oto historia

01.02.18, 10:00
Witam Was, długo myślałam o tym, czy napisać. Jednak fakt, iż tak naprawdę nie mogę nikomu opowiedzieć swojej historii zadecydował, że jednak napiszę. Wiem, że na pewno znajdzie się parę osób , które napiszą jaka jestem okropna ale cóż...każdy ma prawo do swojej oceny.
Mojego "kochanka" ( choć ja nazwałabym go inaczej ) poznałam dawno. Na początku ani mi się nie podobał, ani go specjalnie nie lubiłam. łączyła nas zależność służbowa. Widziałam spojrzenia z jego strony, jednak nie zwracałam na nie uwagi. Oboje jesteśmy w małżeństwach. Nie będę pisać o jego, bo w sumie to nie mam pojęcia jak jest naprawdę. W moim było OK , jednak od seksu mój mąż migał się odkąd zaszłam w ciążę z 1 dzieckiem. Ewidentnie było coś nie tak, były próby rozmów z mojej strony, kłótnie, prośby o wizytę u specjalisty. Nic. On mówił że taki po prostu jest. W pewnym momencie przywykłam do myśli, że tak ma być. Najbardziej brakowało mi nie samego seksu , a poczucia akceptacji z jego strony... Ponadto to ja zajmowałam się domem, dziećmi, pracą itp. , on tylko był i czasem został w domu z dziećmi. Większość spraw na mojej głowie, miałam już tego wszystkiego dosyć.
I w pewnym momencie zaszło coś pomiędzy mną a P. ( bo tak go będę nazywać ). Nie było to planowane, jednak spowodowało naglą eksplozję z jego i z mojej strony. Wcześniej to co nas łączyło można nazwać przyjaźnią ( po pewnym czasie z antypatii zrodziła się sympatia ), teraz przerodziło się w dziką namiętność i uczucie, z mojej strony na pewno- on ze swojej deklarował również wielkie uczucia. Zaczął naciskać , abyśmy zamieszkali razem. Twierdził, że żony nie kocha , miał jej sporo do zarzucenia. Ja nie podsycałam jego zapędów, wręcz studziłam, kilka razy chciałam zakończyć związek ale...no właśnie to ALE - zakochałam się . W końcu się zgodziłam na wspólne życie, prosiłam tylko aby zrobić to powoli, bez zbędnego pośpiechu , bo już wtedy pewne rzeczy zaczęły mi się dziwnie składać. W pewnym momencie przestał się do mnie odyzwać...ot tak po prostu. Domyśliłam się, że coś się zmieniło u niego, nie naciskałam więc na spotkanie. Miałam rację, tydzień po naszym spotkaniu , podczas którego był i seks i wyznania miłości, dowiedziałam się że sytuacja w jego domu uległa zmianie i na razie zostaje z żoną. Mi może zaproponować ukłąd polegający na seksie. Cóż...kochałam go, zgodzilam się. Płakałam w ukryciu, po nocach, jednak nie naciskałam i nie robiłam wyrzutów, bo ma dziecko i właśnie troską o dziecko tłumaczył swoją decyzję. U mnie w małżeństwie nic się nie zmieniło, jednak decyzji o rozstaniu nie podjęłam ....ze strachu przed samotnym życiem. Był seks z P., dosyć częsty i namiętny, w domu z mężem tradycyjnie seksu nie było, w dodatku w międzyczasie usłyszałam, że mąż niechętnie się ze mną kocha i że wręcz się zmusza. Potem z P. coraz rzadziej się spotykaliśmy, wymówki były różne, najczęściej praca. Ostatnio wyznał mi, że nie ma ochoty na seks w ogóle. Oczywiście były pytania, wyrzuty z mojej strony, jednak to powodowało tylko z jego strony coraz gorszą niechęć. W końcu stwierdził, że zakończy nasz wiązek, bo NIE CHCE PSUĆ RELACJI PRZYJACIELSKICH MIĘDZY NAMI I ŻE ZA BARDZO MU NA MNIE ZALEŻY ABY MNIE RANIĆ..żebyśmy zostali na stopie koleżeńskiej. Zgodziłam się, bo nadal mi na nim zależy i nie chcę się kłócić, poza tym nadal współpracujemy ze sobą i wzajemne kłótnie na pewno nie spowodowały niczego dobrego. Wydaje mi się, że po prostu mu się znudziłam, boli to bardzo bo ja go nadal kocham. Jednak nie chcę na siłę ciągnąć takiego romansu, mam też duże wyrzuty sumienia względem swojej i jego rodziny. Poprzez to 1,5 roku spotykania się, dużo się działo. Ze względów oczywistych nie jestem w stanie i nie chcę wszystkiego pisać. Wiem, że to minie, jednak czy jest realna szansa aby wrócić do normalności w sytuacji, jeśli musimy być w stałym kontakcie z uwagi na pracę? Wiem, że gdybym zaakceptowała to jak jest, bezwarunkowo, to on by raz na jakiś czas się ze mną spotkał ... oczekiwał gotowości wtedy, kiedy on chce, bez zadawania pytań w momencie kiedy nie ma na to ochoty...CZY TO STANDARD W TAKICH RELACJACH?
Obserwuj wątek
    • mike2332 Re: taka oto historia 01.02.18, 13:08
      hej, jestem 40 letnim, żonatym facetem i nie mam tego typu doświadczeń i w ogóle nie jestem wszechwiedzący niemniej wiedz to wyraźnie - NIE, to nie jest standard w takich relacjach jak i żadnych innych. Zeby związek, jakikolwiek związek, zbudowany był na zdrowych fundamentach musi opierać sie na partnerskich relacjach, więc na poszanowaniu drugiej osoby, a Twój kochanek nie traktuje Cię jak człowieka, a igraszkę do zaspokajania swoich potrzeb. Podobna sytuacja, tak jak piszesz, ma miejsce z Twoim męzem, potrzebujesz bliskości, a to w małżeństwie Ci sie należy jak przysłowiowemu psu buda.
      Jeśli miałbym sie pokusić o radę to uciąłbym obydwa związki i poszukał kogoś wartościowego kto spełni Twoje oczekiwania.
      Wydajesz się być kobietą inteligentną, bystrą i najważniejsze wiesz czego oczekujesz, przynajmniej teoretycznie, więc teorię przekuj w praktykę wierzę, że jestes do tego zdolna, zresztą nie masz nic do stracenia bo to Twoje życie.
      • wslabympunkcie Re: taka oto historia 01.02.18, 16:24
        Dziękuję za odpowiedź. Wiesz...teoretycznie jako w sumie inteligentna kobieta od samego początku domyślałam się, jakie są intencje P. , teoretycznie starałam się buntować...ale w praktyce zawsze wygrywało uczucie...pozwalałam najpierw się odstawić, potem zgodziłam na układ, który tak naprawdę dał mi to poczucie pewności, którego nie dało mi małżeństwo, a z drugiej strony...zniszczył rok życia. Teraz również jest przykro, bo ciągle tęsknię, a druga strona ma to w d..e , choć spontanicznego zbliżenia nie wyklucza. Kiedy powiedziałam nie, to był foch, no bo jak to nie...
        Mąż?? nie pije, nie bije, na piwo z kolegami nie chodzi ( choć czasem mógłby ), dziećmi się zajmie...ale ja się czuję w tym związku jak facet i matka jednocześnie, nie jako kochanka. Ostatni seks mieliśmy jakieś dwa miesiące temu, poprzedni z 5 ... jednak to nie jest prosta decyzja, jak się ma dzieci i kredyt...czekam, aż stanie się COŚ , że mnie do tego zmotywuje, ale on sobie baby nie znajdzie bo nigdzie nie wychodzi, potrzeb też chyba nie ma smile))) jestem teraz w strasznym dołku, dlatego jestem wdzięczna za każdą odpowiedź, bo bałam się że usłyszę tylko że jestem dziw...ą , która kradnie cudzych mężow...
      • wslabympunkcie Re: taka oto historia 01.02.18, 16:30
        Jeszcze takie pytanie...czy jeśli nadal będę mieć z nim kontakt jestem w stanie normalnie funkcjonować?? Nie chcę zmieniać pracy, jestem zadowolona, przyzwyczaiłam się. Jednak boję się, że nigdy się z niego nie wyleczę...
        Wiem, że nikt mi nie powie tak lub nie, ale jakie są Wasze opinie? Może ktoś miał podobne doświadczenia?
        • obrotowy Re: taka oto historia 01.02.18, 17:59
          pewnie, ze nikt Ci nie powie . tak, czy nie...

          probowac przywrocic dawne stosunki mozna, ale czy sie uda..?

          mialem dlugoletnia dobra znajoma i po parunastu latach jakos tak milo sie zrobilo i wyladowalismy w lozku... trwalo to ze dwa lata... (a widywalismy sie od czasu do czasu, mieszkamy w roznych miastach), potem ona to zerwala mowiac, ze ja taki uklad nie zadowala
          (ja mam zone, ona jest sama), z uwagi na to, ze znalismy sie tak dlugo, nie chcialem zrywac calkiem kontaktu, tylko przywrocic poprzednie przyjacielskie uklady...

          mimo najlepszych checi nie dalo sie - bylo zbyt wielkie "napiecie" w naszych kontaktach i musialem zakoonczyc te znajomosc... a szkoda...
          • wslabympunkcie Re: taka oto historia 02.02.18, 08:30
            obawiam się, że u mnie nie da się również powrócić do poprzedniego układu. Powód?? Forma zakończenia znajomości przez P. - chyba jak napiszę, że zrobił to smse-m to już wystarczy, więcej szczegółów nie potrzeba. Powody również były z tzw. d..y.
            Nie wiem tylko, czy po prostu dać sobie spokój i urwać wszelkie prywatne kontakty, czy próbować ratować znajomość koleżeńską, bo o przyjaźni chyba nie ma mowy - w przyjaźni ważna jest szczerość ...
            • obrotowy no jesli... 03.02.18, 15:44
              praca jest dla Ciebie wazna i nie zamierzasz jej zmieniac - to probowac mozna...
              • wslabympunkcie Re: no jesli... 05.02.18, 11:41
                jest ważna, mam dobre warunki. Póki co każdy kontakt "boli", jednak myślę sobie, czemu to ja mam rezygnować ...mam nadzieję, że to uczucie minie i będę mogła normalnie funkcjonować
        • donmarek Re: taka oto historia 02.02.18, 07:31
          Każdy jest inny. I każdy romans także. Nikt nie postawi jednej, dobrej diagnozy co i jak. W pracy przyjaciółkę/kochankę miałem jeden raz. Ale przez 15 lat. A zaczęło się to kilka lat po moim ślubie, oboje w mniej więcej tym samym wieku i statusie rodzinnym, do tego malutkie dzieci. Skończyło się z jej wyjazdem na północ Europy. Później też miałem - i mam - romanse, tak jakoś skonstruowała mnie Matka-Natura wink. Trwały kilka, kilkanaście miesięcy. Kończyły się niemal wszystkie z inicjatywy pań. Strach przed ujawnieniem i strach przed zakochaniem się. Ze zdecydowaną większością mam jakiś kontakt. Raz, kilka razy do roku jakiś telefon, gg, etc. Czyli można. Ale czy każdy tak może? Tutaj chyba trzeba być i prorokiem ale i prokuratorem oraz sędzią w swojej sprawie. I oby Ci się to udało.
          • wslabympunkcie Re: taka oto historia 02.02.18, 08:25
            mój problem jest taki, że nie wierzę w pokrętne tłumaczenia o powodzie zakończenia naszego "związku " . Gdyby spotkał się ze mną, powiedział wprost o co chodzi to pewnie z bólem, ale zrozumiałabym. Jednak on najpierw zaczął unikać spotkań, na moje pytanie czemu wykręcał się brakiem czasu. Jak nadal próbowałam wyjaśnić o co tak naprawdę chodzi, stwierdził że za dużo jest nieporozumień między nami i zakończył znajomość. Zrobił to smsem. I oczekuje, że ja nadal będę go traktować jak "przyjaciela", zachowywać się jak gdyby nic się nie stało. Tak samo zachował się, jak stwierdził, że nie odejdzie od żony. Po prostu przestał się odzywać i nigdy mi tego nie wyjaśnił.
            Ja po tym wszystkim próbuję pokazać tzw. klasę, jednak nie wiem czy warto.
            I wiem, że nikt mi nie powie będzie tak czy inaczej, ale sama możliwość wygadania się to dla mnie dużo.
          • wslabympunkcie Re: taka oto historia 02.02.18, 08:41
            A swoją drogą, czytając Twoje inne posty donmarku, zastanawiałam się jak Ty to robisz...ja mam ograniczone grono znajomych, ludzi w pracy - i szczerze ...nie widzę nikogo, z kim mogłabym/ chciałabym mieć romans...
            • cukiereczek1987 Re: taka oto historia 02.02.18, 16:36
              Zakończ i oleje huja. Nic z tego nie będzie....Ja po roku w końcu powiedziałam dość...wykorzystana do maximum, tylko brał i nic w zamian nie dał... ( no może przeplakane noce .) Mówi się trudno i żyję się dalej. Boboli i przestanie, mnie co raz mnie boli,czasem poleci łza ale tylko dlatego że bardzo brakuje mi jego bliskości. Czy żałuję? Nie, dzięki niemu uwierzyłam w siebie,jestem pewna siebie, wiem że podobam się facetom...
              Nie warto mówię Ci zadreczać się...
              • wslabympunkcie Re: taka oto historia 02.02.18, 18:00
                A długo już jesteś po rozstaniu ?
                • cukiereczek1987 Re: taka oto historia 02.02.18, 20:50
                  Jestem 3 miesiące po rozstaniu. O tyle silniejsza bo to ja zakończyłam... Nigdy nie dam się omotac innemu facetowi, teraz każdy jest zakłamanym HUJEM.
                  A ty podnieś głowę, popraw koronę i olej huja.....
                  Wykorzystał Cię na tyle ile tylko mógł, taka jest prawda. Wiem że już nigdy nie będziesz taka sama jak wcześniej, ale to nas czegoś nauczyło...To my jesteśmy NAJWAŻNIEJSZE i to my rozdajemy karty.
                  Wiem że ciężko zapomnieć i nigdy nie zapomnimy.Ale musisz przestać rozpamietywac bo to juz nie wróci a tylko Cię rani. Pokaż mu że wcale Cię to nie dotknęło i jesteś szczęśliwa...PAMIĘTAJ TO ICH ZABOLI NAJBARDZIEJ, NASZE SZCZĘŚCIE...
                  • obrotowy lubie takie klimaty :) 03.02.18, 15:49
                    cukiereczek1987 napisał(a):
                    teraz każdy jest zakłamanym HUJEM.


                    - lubie takie klimaty, jakze urocze sa takie Paniesmile

                    poniewaz ja nie mialem zwyczaju klamac kochankom

                    to uslyszalem od jednej, ze jestem "tylko":

                    - seksistowskim dupkiem.
            • donmarek Re: taka oto historia 03.02.18, 09:53
              Pierwszego "romansu" wcale nie chciałem mieć. Byłem wtedy bodajże 3 lata po ślubie. I była to inicjatywa mojej koleżanki z biura. Wszystko zostało zainscenizowane, sprowokowane i zrealizowane przez nią. Po jej wyjeździe za granicę ... ja w stosunku do innych kobiet robiłem tak samo. Po prostu polubiłem to. Seks i kobiety. I dotychczas niemal ze wszystkimi kochankami, jak powiedziałem, utrzymuję jakiś luźny kontakt. Jakoś te rozstania odbywały się w zgodzie. Zawsze od samego początku było wiadomo czego oboje oczekujemy i co możemy sobie dać. Kiedy zaczynało się robić zbyt "gorąco" trzeba było niestety, ale się rozstać.Każde z nas miało taką czy inną rodzinę, której nikt nie chciał rozwalać. Może było to cyniczne. Ale zawsze o tym wiedzieliśmy i na to przystawaliśmy. Kiedyś było to trudniejsze, Wymagało sporo zachodu, by kogoś takiego, mającego takie same oczekiwania znaleźć. Dzisiaj, nie ma najmniejszych problemów. Tak jak jest to forum, tak są i portale randkowe, towarzyskie, etc.
              No i, nie wiem, ale według mnie, jak powiedział poeta, że największy jest ambaras, aby dwoje ... I jak to się jakoś ułoży to ... smile można przeżyć coś naprawdę ekscytującego. Nie tylko przez chwilę.
              Powodzenia. smile
              ps
              ze znajomymi tego nie robię wink Zbyt duże ryzyko, no i ... jakoś głupio zrobić to koledze. A wolne panie raczej nie.
              • cukiereczek1987 Re: taka oto historia 03.02.18, 10:14
                Świadczy to tylko o tobie jakim hu.....m jeste. Jak możesz oszukiwać żonę i te biede kobiety. To co dajesz zawsze wraca, obyś kiedyś pożałował swoich czynów. Dzięki tobie straciłem resztę wiary w facetów. Kazdy to świnia z HUJEM.
                • wslabympunkcie Re: taka oto historia 03.02.18, 12:45
                  Jak świat światem ludzie się zdradzali, instytucja prostytutki istniała ...nic na to nie poradzimy. Ja się nauczyłam przez ostatni rok , aby myśleć o sobie. Przez 10 lat małżeństwa skamlalam wręcz o seks; bo potrzeby mam duże. Mam kilku kolegów zonatych którzy tylko czekają, aż się złamie, propozycji miałam sporo ....az w końcu się zlamalam i przezylam cudowne chwile, jednak i sporo przykrych. Żałuję jednego , że pozwoliłam sobie na zaangażowanie, jednak gdyby on nie naciskał to może by tak nie bylo. Mąż nadal mnie odtraca, niby kocha, przytula ale platonicznie....czy życie nie jest dziwne????
                • donmarek Re: taka oto historia 04.02.18, 09:04
                  Czytać, w znaczeniu składać literki, to potrafisz. Ale ... czytanie to rozumienie tego, co się czyta.
                  • wslabympunkcie Re: taka oto historia 04.02.18, 10:40
                    Tzn?
                    • donmarek Re: taka oto historia 06.02.18, 08:52
                      To nie do Ciebie było. smile
                      • wslabympunkcie Re: taka oto historia 06.02.18, 09:27
                        ok
              • wslabympunkcie Re: taka oto historia 03.02.18, 12:48
                Powiem Ci tak , po tym co ja przeszłam uważam, że bardziej fair jest taka postawa niż opowiadanie bajek z góry wiedząc że to kłamstwo. Mój był już prawie jedna noga po rozwodzie a po kilku dniach słyszę jak do niej mówi przez telefon Zabciu ...w mojej obecności i parę minut po seksie że mną....
                • donmarek Re: taka oto historia 04.02.18, 09:12
                  Takie jest życie. Mnie jakoś wszystko inaczej się ułożyło. Może to dlatego, że pierwsza kochanka, przy mojej bierności, to ona mnie poderwała. Ona na początku "rządziła". Z czasem ja zacząłem grać pierwsze skrzypce. I tak było przez 15 lat. Ona chciał mieć przyjemność z seksu. Brać, nie tylko dawać. I tego też mnie nauczyła jak to robić. I potem, kiedy były inne kobiety, byliśmy zawsze partnerami. Na początku wszystko było wiadomo, czego od siebie oczekujemy. I tylko tyle. Ani kroku dalej!
                  ps
                  Głowa do góry, ja mam 67 lat ... więc popatrz ile jeszcze jest przed Tobą.
                  • wslabympunkcie Re: taka oto historia 05.02.18, 11:39
                    15 lat to długo...mój P. znudził się już po 1,5 roku, ale każdy ma inaczej jak widać
                    • donmarek Re: taka oto historia 06.02.18, 08:52
                      Prawdopodobnie trwałoby to i do dzisiaj. Ale wyemigrowała z rodziną z kraju.
      • wslabympunkcie Re: taka oto historia 03.02.18, 12:35
        Cukiereczku; współczuję Ci bardzo , bo z tego co piszesz widać, że chyba bardziej to wszystko przeżywasz niż ja . .Nie obwinialabym o wszystko mężczyzn, bo jak widać na przykładzie donmarka, kobiety również zdradzają i chcą zdradzać . Problemem jest nasza natura, jesteśmy bardziej emocjonalne; szybciej się zakochujemy. Ja nie mam do mojego P. żalu o rozstanie, tylko o styl w jakim to zrobił. Poczułam się fatalnie. On teraz chciałby wrócić; jednak już do dużo rzadszych spotkań, ja konsekwentnie mówię nie. On chciał mnie chyba " nauczyć rozumu ", pokazać że to jednak ja podporzadkuje się jemu , z tego co widzę nie chciał kończyć. Cóż, chyba mnie nie docenił
        • cukiereczek1987 Re: taka oto historia 03.02.18, 13:05
          Mój uczył mnie rozumu, tego nie wolno, tamtego nie wolno. A ja na wszystko się godziłam...bo kochałam i kocham nadal.Ale jestem już taka zmęczona tym wszystkim, oszukiwaniem męża i siebie przedewszystkim.
          A ty nie poddawaj się, niech idzie w pizdu. On nie chciał rozwodu i nigdy tego nie zrobi. Chec poprostu mieć dupe na boku tak jak w moim przypadku. Nic Ci to nie da, a wręcz przeciwnie,przyniesie gorszy ból. Im dłużej będziesz w tym siedzila tym trudniej będzie Ci to przerwać. Nie warto robić z siebie dzwiki, tylko dlatego że się kogoś kocha. Ja już to wiem. Mój Pan się nie odzywa bo jego honor nie pozwala na to...niech się buja HUJ...
          Życzę Ci wszystkiego co najlepsze, nie poddawaj się....
          • wslabympunkcie Re: taka oto historia 03.02.18, 14:09
            Dzięki, ja Tobie również życzę abyś się szybko pozbierala, co niej jest łatwe ale uczyni Cię silniejszą. Ja się nie złamie, bo przez jakiś czas nie byłam sobą. Musiałam/ chciałam znosić to , co on mi narzucal i każda próba wyrażenia swojego zdania była uznawana za atak z mojej strony. Ostatnio rozstanie stało się metodą na wymuszenie posłuszeństwa, tylko P. Nie przypuszczał że ja jego słowa potraktuje tym razem bardzo serio 😂😂😂😂 jeśli będziesz chciała pogadać to pisz
            • cukiereczek1987 Re: taka oto historia 03.02.18, 18:31
              Wysyłam Ci swój email...
              annamaria717@wp.pl
              Pogadamy sobie na spokojnie.
              Dziękuję ja wsparcie.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka