Zbawienne przedwiośnie

[spink]

Jutro topienie Marzanny, ha! :D

Dziś na północy był jeden z najcieplejszych dni od około 3 miesięcy, oby tak dalej w końcu już 20 marzec. [;

[Gość: jj]

na dolnym sląsku było wczoraj w słońcu +11 st.C :)

Jakie ocieplenie? Dajcie spokój z tym straszeniem.

[Gość: PW]

Wszyscy widzą, że jest zimno, zimy coraz gorsze i dłuższe a wy powtarzacie te dyrdymały o ociepleniu. Odpuśćcie już....

[Gość: gość]

Chyba nie wiesz na czym polega te globalne ocieplenie ?? Trochę wiadomości nie
zaszkodzi. Dbajmy o nasze środowisko bo to nie jest śmieszne.

[Gość: 123]

Po 18 ciepłych zimach mamy w tej chwili do czynienia z normalną polską zimą.
Nasze zniecierpliwienie wynika z tego, że po prostu odzwyczailiśmy się od zim,
które były typowe dla terenu Polski. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że obecna
temperatura i towarzysząca jej długo utrzymująca się pokrywa śnieżna jest dla
nas wszystkich dokuczliwa. Negatywnie wpływa na gospodarkę, transport i
budownictwo. Pozytywnym skutkiem jest zaś to, że nocne spadki temperatur i
wzrosty w ciągu dnia zmniejszają ryzyko podtopień i powodzi.

[jenny110]

Ale ilu narciarzy pojawilo sie na stokach. Brawa dla sportow zimowych!!!

ta zima to było ocieplenie klimatu? bzdura.

[toja3003]

[Gość: gość]

Naukowcy amerykańskiej agencji kosmicznej NASA oraz Uniwersytetu Stanu Kansas
na podstawie zdjęć satelitarnych doszli do wniosku, że szybkość topnienia lodów
Grenlandii w czasie ostatnich pięciu lat prawie się podwoiła. Tylko w 2005 r.
wielka wyspa utraciła co najmniej 150 km sześciennych lodu, czego jeszcze przed
kilku laty nikt nie mógł sobie wyobrazić. Kiedy Arktyka pozbywa się śniegu i
lodu, promienie słoneczne nie odbijają się już od bieli, lecz ogrzewają
ciemniejsze przecież morze, proces zmian klimatycznych w tym regionie nabiera
dynamiki.Paradoksalnie wyższe temperatury w regionie arktycznym mogą oznaczać
chłód dla Europy.
Ciepła Arktyka prawdopodobnie oznacza bowiem osłabienie oscylacji
północnoatlantyckiej, czyli wielkiego systemu cyrkulacyjnego, wprawianego w
ruch przez różnice ciśnienia między niżem islandzkim a wyżem azorskim. W
ostatnich latach panowała faza dodatnia – cyrkulacja była silna i zimą
wilgotne, ciepłe oceaniczne powietrze napływało do północno-zachodniej Europy.
W tym roku jednak zaczęła się faza ujemna i do tej części naszego kontynentu
wdzierało się zimne polarne powietrze przemieszczające się z bieguna północnego
przez Morze Grenlandzkie. Konsekwencją jest obecna długa zima.

GAZ CIEPLARNIANY UTWORZY Z ZANIECZYSZCZENIAMI SMOG,ODETNIE DOPŁYW SLONCA =
NASTANIE ZLODOWACENIE

masz rację - następuje zlodowacenie

[toja3003]

Spóźnione, ciepłe i śnieżne zimy, takie jak obecna, mogą doprowadzić do
kolejnego zlodowacenia. Już raz tak się stało. Dowody na to naukowcy znaleźli
na dnie oceanu

Spójrzmy za okno - właśnie zaczyna się druga dekada marca, a drogi, pola i
ulice są wciąż zasypane śniegiem, mróz też nie odpuszcza. Tak jest w prawie
całej Europie. Klimatolodzy holenderscy twierdzą, że w ich kraju takich opadów
śniegu na początku marca nie było od kilkudziesięciu lat. Parę dni temu
śnieżyce sparaliżowały środkowe Włochy. Czesi, zaniepokojeni olbrzymimi opadami
śniegu, przygotowują się do powodzi.

Jesień w styczniu

- W Polsce obecna zima jest pierwszą taką śnieżną od ponad ćwierć wieku, czyli
od sezonu 1978/79 - mówi prof. Halina Lorenc z Instytutu Meteorologii i
Gospodarki Wodnej. Tymczasem - zgodnie z kalendarzem klimatycznym, który
opracowano dla naszego rejonu - już od dwóch tygodni na zachodzie kraju
powinniśmy mieć przedwiośnie.

- Jeśli ta zima będzie długo odchodziła, a na to się zanosi, przedwiośnia może
nie być w ogóle albo potrwa bardzo krótko, na przykład tydzień, bo na więcej
nie wystarczy już czasu.

Według meteorologów wiosna i jesień "kurczą się" już od pewnego czasu. W
niedalekiej przyszłości być może będziemy mieli tylko dwie pory roku: chłodną i
ciepłą, przy czym przejście od jednej do drugiej będzie nagłe. - To
konsekwencja zmian klimatu.

Uwaga na wiosenny śnieg

Straszeni globalnym ociepleniem obawiamy się jego rozmaitych konsekwencji,
tymczasem jedną z nich może być... nagły powrót chłodu na planetę. Tak twierdzą
uczestnicy międzynarodowej ekspedycji, której przewodził Gerald Haug z
Instytutu Badania Zmian Klimatu w Poczdamie.

Badali oni, co się działo z ziemskim klimatem 2,7 mln lat temu.

Był to ważny moment w dziejach półkuli północnej. Przyszło wtedy ochłodzenie,
które było wstępem do ostatniej epoki lodowej zwanej plejstocenem. Ślady
dawnych wahań klimatu uczeni odnaleźli na dnie Oceanu Spokojnego, niedaleko
Kamczatki, a efekty naukowe wyprawy opisują w "Nature".

Celem poszukiwań zespołu Hauga były szkieleciki okrzemek i kokolitoforów -
jednokomórkowych organizmów wchodzących w skład planktonu morskiego. Obie grupy
mieszkają w morzach od dawna. Okrzemki pojawiają się wiosną, gdy w wodzie jest
dużo światła i związków odżywczych, giną zwykle wczesnym latem. Wtedy ich
krzemowe szkieleciki opadają masowo na dno oceanu. Kokolitofory także budują
szkielety, ale do tego celu wykorzystują wapń. Ich ulubioną porą roku jest
wczesna jesień, kiedy wody oceaniczne są cieplejsze, choć mniej żyzne. Po
śmierci ich pancerzyki również lądują na dnie.

Haug i jego towarzysze wykonali odwierty w dnie Pacyfiku, wydobywając na
powierzchnię próbki osadów morskich sprzed ok. 2,7 mln lat. W tych osadach
zachowały się leżące na przemian warstwy krzemowych i wapiennych szkielecików.
Ich ułożenie oraz skład chemiczny laikowi nic nie powiedzą, lecz ten, kto
dobrze poznał biologię okrzemek i kokolitoforów, może z tych szczątków
dowiedzieć się wiele na temat środowiska, w którym żył jednokomórkowy drobiazg.

Miłe złego początki

Dzięki okrzemkom i kokolitoforom uczeni ustalili, że zaburzenie klimatu, które
doprowadziło do niespotykanej od setek milionów lat inwazji lodu, zaczęło się
niewinnie.

Ocean Spokojny intensywnie parował, a powietrze nad nim stawało się coraz
bardziej wilgotne. Zachodni wiatr spychał je nad północną część Ameryki
Północnej. Nad lądem para wodna skraplała się, latem zamieniając się w deszcz,
a gdy temperatury spadały poniżej zera - w śnieg.

- Zima zaczęła się spóźniać, bo ciepły ocean blokował jej nadejście - mówi
Haug. - W końcu jednak mróz zwyciężał i wtedy nad Ameryką natura włączała
gigantyczną armatkę śnieżną. Po paru tygodniach olbrzymie połacie lądu
pokrywały się grubą na wiele metrów warstwą śniegu. Było go tak dużo, że daleko
na północy nie zdążył stopnieć w ciągu lata. W ten sposób doszło do powstania
pierwszych na naszej półkuli lodowców nizinnych. Większość z nich istnieje do
dziś, choć obecnie są znacznie mniejsze niż w epoce lodowej.

Wyjaśnienie zagadki tkwi w zachowaniu oceanu - twierdzą badacze. Ich zdaniem
wcześniej, zanim doszło do przełomowych wydarzeń, wody Pacyfiku mieszały się
intensywnie - chłodniejsze z głębin podpływały do góry, cieplejsze wędrowały w
dół. Nagle ta wymiana wody ustała. W efekcie powierzchnia oceanu pozbawiona
dopływu chłodniejszej wody z dna zaczęła się nagrzewać. Wykazały to symulacje
komputerowe, które uczeni wykonali już po powrocie spod Kamczatki. - Jak na
ironię, właśnie to ciepło doprowadziło w ostateczności do ekspansji zimna -
mówi Haug.

Przyszłość nie do przewidzenia

Czy ten scenariusz może się niedługo powtórzyć w Europie?

- Przestrzegam przed takimi porównaniami. Nie ma prostej analogii między tym,
co się zdarzyło kiedyś, a naszymi czasami. Ale rzeczywiście widać też pewne
podobieństwa - mówi prof. Lorenc. - Na przykład takie, że Atlantyk jest coraz
cieplejszy i silniej ogrzewa Europę, szczególnie w chłodnej połowie roku. Stąd
właśnie te spóźnione, łagodne zimy. Ponadto ciepłe powietrze może pomieścić
więcej pary wodnej, więc niże sunące znad Atlantyku są ostatnio bardziej
wilgotne, co zimą kończy się śnieżycami.

Przypomnijmy, że w ciągu ostatniego miliona lat grube na 2-3 km lodowce kilka
razy zajęły północną część Europy, Azji i Ameryki Północnej. Ostatni wycofał
się z naszych ziem zaledwie przed 13 tys. lat (a na dobre znikł pięć tysięcy
lat później w Skandynawii). Do końca nie wiadomo, czy epoka lodowa odeszła już
w przeszłość, czy tylko zrobiła sobie przerwę.

- Teoretycznie jest to możliwe. Widać to choćby po zachowaniu lodowców
górskich. Niektóre dzięki wzrostowi temperatur ruszyły do przodu. To dlatego,
że teraz spada na nie więcej śniegu - mówi prof. Lorenc. - Co jednak się stanie
za kilkadziesiąt czy kilkaset lat - nie wiemy. Przyszłości nie da się
przewidzieć, bo zależy ona od zbyt wielu zmiennych, o których wiemy mało albo
nic.

[Gość: gość]

toja 3003 gratuluję. Wystarczy trochę chęci żeby pogłębiać swoją wiedzę.Tak
trzymać, a nie zaraz podtapiać "kaczki" jak to robi "f" lub "rf".

zgadza się, oto wiadomość z 15.03.2006

[toja3003]

Mierzący kilkadziesiąt kilometrów długości i dochodzący do ponad 100 m
wysokości Perito Moreno znajduje się na terenie argentyńskiego Parku
Narodowego "Los Glaciares" wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrody
UNESCO. Lodowiec cały czas rośnie - w tempie od 30 do 60 cm dziennie.

[mal49]

Jakoś trudno mi uwierzyć, że nadejście plejstocenu przebiegało aż tak łagodnie.
Ten pan z Poczdamu zapomniał o takim drobiazgu jak meteoryt, który w jego
okolicach rąbnął w tym czasie i zapoczątkował glacjał. Te ślady są powszechnie
widoczne oprzy okazji np.wykonywania głębokich wykopów: w dolinie Wisłoki,
Wisłoka, górnej Wisły z żwirach spągu czwartorzędu znajdują się olbrzymie
wiekowe dęby powalone jak zapałki. A więc nie był to proces łagodny, niestety.

[qrek1]

> Grenlandii w czasie ostatnich pięciu lat prawie się podwoiła. Tylko w 2005 r.
> wielka wyspa utraciła co najmniej 150 km sześciennych lodu, czego jeszcze przed
>
> kilku laty nikt nie mógł sobie wyobrazić.

Co ty piepszyż? Green land. Zielona wyspa. Rzeczwiści strasznie trudno to sobie
wyobrazić, zwłaszcza jak się sięgnie do historii

[Gość: Marcin]

Heh też mi wielka rzecz. odkąd pamiętam to Narew co roku wylewa na kilka
kilometrów w bok i nic nikt sobie z tego nie robi.

[kkolasinska]

Brawo dla wiosny ze wreszcie przyszła ;-)