tutaj

[Gość: finish]

" jesteśmy jak róże które nigdy nie pokwapiły się
zakwitnąć wtedy kiedy powinny były zakwitnąć i
teraz jakby
słońce było już zmęczone
czekaniem "

[viviene]

jesteśmy jak liście
które opadają,powoli
powoli,nie naruszając
smutku serc i łez
spływających po twarzy..
skuleni,skupieni
zmęczeni
czy niepotrzebni?

[dziewczyna.z.bagien]

A może tutaj najbliżej nam do tego by nie być sztuczną różą?

[Gość: ;;;;;;;;;;;;;;;;]

Raz tutaj, raz tam
i zawsze do przodu.........

[Gość: delusa]

jestesmy przez chwile SOBA
stokrotka, fiolkiem
i zapomniana korona cesarzowej...

I tak szybko uciekamy do poprawnych politycznie gozdzikow
(i gwozdzikow ;)

[altinka]

Gość portalu: finish napisał(a):

>
> " jesteśmy jak róże które nigdy nie pokwapiły się
> zakwitnąć wtedy kiedy powinny były zakwitnąć i
> teraz jakby
> słońce było już zmęczone
> czekaniem "


Powinny były? A może ... tego się bardzo tylko chciało.


Ta nadzieja

"Co mnie zabija, to nadzieja,
jej wątły krzyk i śpiew, i szept,
- ściga mnie po wsiach, knajpach, kniejach,
wzywa na szlaki szczęść i bied.

Gdybym umiała - choć w niedzielę -
jak starzec, co nie pragnie już,
na ławce zasiąść po kościele,
i nie śnić snów, nie wróżyć wróżb...

Gdybym umiała się zatoczyć
jak pijak, co pod auto wlazł,
zabłądzić, zemdleć, zamknąć oczy,
zapomnieć tamten brzeg i las...

Gdybym umiała, choćby w kinie,
gdy serce nagły przetnie ból,
pomyśleć sobie: "Nic to, minie...
Przed nami jeszcze tyle ról"...

Gdybym umiała, choć dla sportu,
wśród naszych dawnych, ślicznych plaż
nie drętwieć jak na sali tortur,
dlatego że ten brzeg - nie nasz? ...

Gdybym umiała... Lecz nie umiem...
A w końcu to zwyczajna rzecz...
Choć widzę jeden - dwa w rozumie.
Nadziejo, Chmuro, nie idź precz".

/A.Osiecka/

[dwausmiechy]

tutaj
jest 'letni wieczór w małym miasteczku,
gdy pachną ogrody a koty spokojnie siedzą
przed domami, jak chińscy filozofowie'

[stasi1]

Słońce coraz wyżej!