Najgorsza rzecz jaką (zrobiłeś/ąś ukochanemu?

[adamek890]

Temat nie ma na celu nikogo urażać, chciałbym w tym temacie zobaczyć
jakie najgorsze "numery" lub krzywdy sprawiłeś/aś najbliższej osobie.
Zachęcam do opisywania sytuacji osoby z borderline jak i ich
partnerów. Myśle, że pisanie to też forma dzielenia się przeżyciami..

Nie chce rozpoczynać wątku więc poczekam aż ktoś się wypowie

Pozdrawiam!

[cyntia33]

1. Oskarżyłam mojego męża o zdradę, przeszukiwałam mejle, kieszenie i rachunki z
karty kredytowej. A potem napisałam pozew o rozwód i kazałam mu się wyprowadzać
(mimo, że nie znalazłam jednoznacznych dowodów, a szczerze mówiąc te, co
znalazłam, to były mocno naciągane). To była jednorazowa akcja i mam nadzieję,
że się nie powtórzy. Nie rozwiedliśmy się :)

2. Wydarłam się kilka razy na dzieci (nie podniosłam głos, ale WYDARŁAM się).
Zwłaszcza po wywiadówce. Ale nad tym też pracuję i po ostatniej wywiadówce nawet
nie krzyczałam, ani nie zrobiłam wykładu.

3. Obrażałam się na męża na 2-3 dni, nie odzywałam, wyprowadzałam z domu itd.
Ale to też zamierzchła przeszłość.

4. Założyłam sobie konto na portalu towarzyskim-erotycznym i flirtowałam z
facetami. Nie umówiłam się jednak z żadnym i po chwili autorefleksji, konto po
miesiącu skasowałam.

[cyntia33]

Ach, i jeszcze uciekłam tydzień przed ślubem z domu, nie odbierałam telefonu,
nikt nie wiedział, gdzie jestem, czym przyprawiłam jego i rodzinę do palpitacji.
No, ale wróciłam na czas, ślub wzięliśmy i zostało mi wybaczone.

[izabela33_beauty]

Ja.... udałam omdlenie przed domem mojego Ukochanego Lekarza ( Psychiatry) i to w niedzielę. Nie dałam Mu odpocząć. Nawet w niedzielę! Namówiłam przy tym przyjaciółkę, by zadzwoniła do drzwi i narobiła histerii - tylko po to, by Go zobaczyć i przez chwilę posłuchać Jego głosu. Kto zechce, może mi teraz nawymyślać

[nico_2009]

..eee...to Ty zwyczajnie albo masz 13 lat albo poprostu "walnięta" jesteś.
A tak na poważnie to myślę, że ani w tym wątku ani w poprzednim nie napisałaś prawdy, opisałaś zwykłe jakieś pierdoły i tyle. Dopuki jednak nie przestaniesz kłamać (przede wszystkim sziebie!) to daj se spokój z pisaniem...:)

[aigala]

nico, piszesz, jakbys nie wiedzial(a) do czego border jest zdolny;)

[nico_2009]

Oj wiem Aigala do czego border jest zdolny:) (i nie wiem czy tak do końca chcę mi się śmiać) lecz Pani Izabela33_... opisuje nie sytuacje ze swoim parnerem tylo jakieś pierdołki tutaj (patrz wątek "Mój były i ja"), uważam więc że jeszcze nie jest szczera.

[pongielka]

..o boże.. to prawie jak ja:) tylko bez tego pozwu

[kkkkota]

Błędem było to ,ze wogóle się urodziłam. Już usłyszałam od 2 żony
mojego ojca ,że byłam dzieckiem niechcianym , szkoda ,ze moja matka
nie usunęła tej ciąży , wszystkim i mnie i im było by wtedy łatwiej.

[cyntia33]

Nie, nie, kochana, nie przypisuj sobie takich zasług ;-)
Ty się na świat nie prosiłaś.
Dorośli ludzie wiedzą, że od seksu można mieć dzieci. Dzieci nie są winne, że są.

[adamek890]

hmm..wiadomo..wszystkie akcje po tekstach typu (kocham Cie, chce z
Toba mieszkać i mieć dzieci)


1. Moja Kobieta chciała się umowić z jednym z członków mojej
rodziny..
2. Zabrała mi dwóch mocnych kumpli ( po jakies kłotni miedzy nimi
musialem wybierac)
3. mowila ze uprawiala seks z typem na dyskotece, na ktorej bylismy
razem( pozniej okazalo sie ze to sciema ale jednak..ja wteyd nie
wiedzialem)
4. Szczuła moje kumpla..(sliczne masz oczy itp.)- w pewnym momencie
zrobilem afere, gdzie wyszlo ze jestem debilemz emam do nieog
pretensje jak to ona bajerowala
5. Wyrzucenie mnei z mieszkania w środku nocy(chyba powod jest mnie
istotny jak fakt ze nie mialem funduszy i do domu dwoma
nocnymi ..wrocilem nad ranem
6. Wjazdy ze nie zapewniam jej tego czego oczekuje.., nie jestem
gotowy zamieszkac itp, czesto bolesne teksty wjezdzajace na
psyche..jak moj biedny dom czy ze mam zle stosunki z rodzina(np.
kazirodztwo..bo..pewnie dlatego ze raz na dwa miesiace chcialem sie
spotkac z siostra, ktora ma męża.
7. Wiele sytuacji po imprezach na, ktorych nie bylem.."zle zrobilam,
stalo sie cos, porozmawiajmy bo... I tu najczesciej wlaśnie
symulowanie zdrady..- fikcja(ale wychodzilo po czasie, bardzo
chciala zeby odpuscil ją..a ja jeszcze bardziej ją kocham.. i
wybaczalem..nastepnie wychodzilo ze jednak ot nie byla prawda(po
kilku dniach

cdn...

[dolna1]

Robiłam i robię wiele rzeczy, które go krzywdzą.
Przede wszystkim moja impulsywność. Krzyczę, wydzieram sie, wrzeszczę, obrażam
go, ranie, manipuluje. Trzaskam drzwiami i wybiegam z domu. Nie wracam po
sesjach do domu, nie odbieram telefonów, jeżdżę godzinami po mieście i pozwalam
aby sie zamartwiał.
Nie potrafię z nim rozmawiać, czego nie potrafi mi wybaczyć. Nie jestem w stanie
przekazać mu prostej informacji: posiedź dziś ze mną w nocy bo jest źle. To
bardzo go boli!
A najgorsza rzecz. Kilka miesięcy temu wzięłam ponad 80 tabletek i chciałam
zostawić jego, dzieci. Kiedy byłam w śpiączce trzymał mnie za rękę, obserwował
moje parametry życiowe i bił się z myślami czy będę żyć, czy będę zdrowa. Tym
skrzywdziłam go najbardziej. Zrozumiałam to gdy odzyskałam przytomność, on
rozpłakał się i zaczął krzyczeć: powiedz mi co miałbym powiedzieć dzieciom,
powiedz co miałbym im powiedzieć...

[kkkkota]

Co nie zmienia faktu ,że gdyby mnie tu nie było ,było by lepiej i
dla mnie i dla nich

kkkota

[dolna1]

Kkkota popadasz w skrajności. Nikt się na świat nie prosił, ani Ty ani nikt z
nas. No ale trzeba to życie jakoś przeżyć, skoro tu już jesteśmy. Dzisiaj żyć
jeszcze nie potrafimy, no ale może kiedyś się to zmieni.Chciałabym się obudzić
pewnego dnia, spojrzeć w okno i poczuć, że jestem zdrowa. Ale to nie bajka. Co
możemy? Brnąc do przodu, dzień za dniem, uczyć się siebie, a kiedyś może
zmieniać swoje schematy, zachowania. Na to liczę, choć chwile entuzjazmu
pojawiają się sporadycznie. Ja też się na świat nie prosiłam, 2 razy próbowałam
z niego zniknąć, do dziś walczę z myślami samobójczymi, ale w chwilach gdy czuję
sie lepiej wiem, że warto brnąć dalej bo kiedyś może sie udać!

[kkkkota]

Tak trzymaj :)

[dolna1]

Kkkota zawiało optymizmem co? ;) Wierz mi, że mało go we mnie, ale gdybyśmy go
choć ciut nie mieli każdy z nas już dawno zawisłby na pierwszym lepszym drzewie.

[kkkkota]

No ale dobrze ,ze go masz choć trochę! Też trochę mam tylko coraz
bardziej mnie zaczyna wkurzać ,że upadam a potem wstaje i przez to
drepczę w miejscu, czy za 2,5,10 lat będę w tym samym miejscu
ciągle? Mam już naprawdę tego dość , staram się ostatnio zmuszać i
uważam ,ze to dobra metoda na nas zmuszać się poprostu no ale i tak
dużo czasu wszystko zajmuje ,za dużo. Chyba też robienie sobie planu
dnia jest dla nas dobre , tylko do tego udaje mi sie zmusić bardzo
rzadko, choć to takie łatwe ;) codziennie planuję to zrobić a
wychodzi w 1% określenie swoich celów na dzień, ciekawe dlaczego.
Trochę zeszłam z tematu ale własnie się zastanawiałam nad
skutecznymi metodami na nas ;)

[kkkkota]

Dzięki temu ,ze to napisałam zaczęłam robić ten plan :) najpierw
wyszedł 1 pkt i NIC, teraz dopiero się rozpisałam ;)

DO OSÓB Z BPD

[piotrpiat11]

Proszę napiszcie gdyż ja tego nie rozumnie.. jak można zdradzić
osobę którą się kocha, której się mówi -KOCHAM CIĘ..... JAK JAK JAK
TAK MOŻNA

[dolna1]

kkkkota napisała:
Też trochę mam tylko coraz
> bardziej mnie zaczyna wkurzać ,że upadam a potem wstaje i przez to
> drepczę w miejscu, czy za 2,5,10 lat będę w tym samym miejscu
> ciągle?

od skrajnosci w skrajnosc. Dół, mysli autodestrukcyjne, jakies chore jazdy,
podniesienie sie nastroju, pozorna normalnośc, euforia, pobudzenie. Tak zyjemy!!!


>Mam już naprawdę tego dość

nie Ty jedna mysle :)

, staram się ostatnio zmuszać i
> uważam ,ze to dobra metoda na nas zmuszać się poprostu

nie wiem jak Ty ale ja zmuszam sie, zeby życ. Ale to i tak sukces bo daje ciut
nadziei :)

Plan dnia.
Całe życie z kartką i skreślanie co zrobiłam, a co jeszcze zostało.Zasrany
perfekcjonizm. A jak coś z kartki nie znika na koniec dnia automatycznie
przychodzi mysl, ze jestem do dupy, niezorganizowana, leniwa, beeeeeee I
automatycznie mam ochotę zawiesić sobie pętle na szyi.
To jest dopiero popieprzone.
Wolałabym jednak forme braku planu :)

[annarchia]

A mnie się nawet planu nie chce robić :(
Do braku celów długodystansowych (praca, studia, rodzina, itd.) doszedł brak
konkretnych celów na dzień obecny. Szwendam się w tych dresach i szwendam...
Na razie mam "cel", aby kontynuować podjętą terapię, analizować sesje. Poza tym
robić sobie jedzenie kilka razy dziennie bo trzeba jeść - no ale jaki to cel.
Chcę pisać od czasu do czasu na blogu, karmić kota. I mam jeszcze zamiar zrobić
na wigilię rybę po grecku jak starczy chęci i sił...

[kkkkota]

No to ja też się tak szwendam i też mam cel iść do psów, pobawić
się, puścić , nakarmić, na planie sobie wpisałam ,żeby poćwiczyć
pościelić łóżko, wykąpać się ;), ty masz bloga i tą rybę i terapię,
ja bym nie powiedziała ,ze to brak planu :)

[kkkkota]

dolna1 napisała

>
> nie wiem jak Ty ale ja zmuszam sie, zeby życ. Ale to i tak sukces
bo daje ciut
> nadziei :)

No zmuszam się ,żeby wogóle wstać z łóżka, żeby przygotować sobie
ubranie, żeby się wykąpać (czasem nie wychodzi ;)), żeby pościelić
łóżko. Do zjedzenia śniadania i wypicia kawy na szczęście nie muszę
się zmuszać ;). Oprócz jedzenia i komputera włsciwie do wszystkiego
się zmuszam,żeby żyć
>
> Plan dnia.
> Całe życie z kartką i skreślanie co zrobiłam, a co jeszcze
zostało.Zasrany
> perfekcjonizm. A jak coś z kartki nie znika na koniec dnia
automatycznie
> przychodzi mysl, ze jestem do dupy, niezorganizowana, leniwa,
beeeeeee I
> automatycznie mam ochotę zawiesić sobie pętle na szyi.
> To jest dopiero popieprzone.
> Wolałabym jednak forme braku planu :)

Hehe to ty próbuj bez planu a ja spróbuję z planem ;)

[dolna1]

kkkkota napisała:

>
> No zmuszam się ,żeby wogóle wstać z łóżka, żeby przygotować sobie
> ubranie, żeby się wykąpać (czasem nie wychodzi ;)), żeby pościelić
> łóżko.

ja również tak często mam.
Jestem obecnie w etapie jak to nazywam: pozornie dobrego samopoczucia, wiec nie
mam z tym co wyżej opisujesz problemu.
No, ale mam tez gorsze dni. Gdy tez szwedram sie w dresie ( a w ciężkiej
depresji w ogole nie wstawałam, w ogole nie jadłam, nie spałam) i z niczym nie
potrafię ruszyć, nic zrobić.
Ale to mija na szczęście.

[cyntia33]

Też trochę mam tylko coraz
> bardziej mnie zaczyna wkurzać ,że upadam a potem wstaje i przez to
> drepczę w miejscu, czy za 2,5,10 lat będę w tym samym miejscu
> ciągle?

Czytam teraz taką książkę o borderline Jerolda J. Kreismana i Hala Strausa i
piszą oni (czego nie wiedziałam do tej pory), że mamy kłopoty z pamięcią, w tym
sensie, że nie pamiętamy naszych sukcesów sprzed roku, miesiąca, czasem nawet
godziny i co chwila musimy się potwierdzać od nowa.
Stąd nasze niskie poczucie wartości i wymuszanie od bliskich czy przełożonych
(codziennie, kilka razy dziennie) deklaracji, dowodów miłości, a na studiach czy
w pracy - zapewnień, że jesteśmy dobrzy w tym, co robimy. I wpadanie w dół,
jeśli tych zapewnień nie ma, albo nie są wystarczająco mocne.
Więc może dlatego wydaje ci się, że drepczesz w miejscu. Ja, szczerze mówiąc też
tak mam. I czasami na siłę muszę sobie przypominać moje sukcesy (co niewiele
daje) albo w jakim stanie byłam np. 10 lat temu (co daje dużo, bo naprawdę było
mi i innym ze mną dużo gorzej). I powstrzymuję się z całych sił, żeby nie pytać
mojego męża co kilka minut, czy mnie kocha albo domagać się od mojej szefowej
pochwał.

[jsleczek]

A co to za książka?Jaki tytuł?
z tymi sukcesami to tak jest...ja swoje zwykle dewaluuję...i co z tego, że mam
taką i taką średnią, skoro nie mam tego i jeszcze tego...
i co z tego, że jestem czysta od prawie 6 lat, skoro inni w ogóle nie mają
problemów z uzależnieniem?zwykle mam na celu taką poprzeczkę, której nawet z
ziemi nie widać...a przecież, gdybym zrobiła to i to, wtedy i wtedy, to teraz
wszystko mogłabym mieć...i poprzeczka już byłaby moja....:-(((

[dolna1]

jsleczek napisała:

ja swoje zwykle dewaluuję...i co z tego, że mam
> taką i taką średnią, skoro nie mam tego i jeszcze tego...
> i co z tego, że jestem czysta od prawie 6 lat, skoro inni w ogóle nie mają
> problemów z uzależnieniem?zwykle mam na celu taką poprzeczkę, której nawet z
> ziemi nie widać...a przecież, gdybym zrobiła to i to, wtedy i wtedy, to teraz
> wszystko mogłabym mieć...i poprzeczka już byłaby moja....:-(((

Mam identycznie.
Słysze, od t, ze skończyłam studia, ale co za sukces mysle, skoro nic nie
potrafię robić?
Słyszę, nie bierzesz, ale mowie sobie dokładnie jak Ty, inni nigdy nie biorą, co
za sukces, że JUŻ nie biorę.
Słyszę chcesz i chodzisz na terapię, chcesz się zmienić, ale co z tego jeśli
rozumiem ale w niczym nie potrafię się zmienić :(

[cyntia33]

> A co to za książka?Jaki tytuł?

Dr. Jerold J. Kreisman, Hal Straus - ja mam po niemiecku "Zerrissen
zwischen Extremen" - ale oni są Amerykanami, więc pewnie napisali ją
po angielsku :) Z tego, co guglałam, nie ma polskiego tłumaczenia,
zamówiłam sobie na empik.pl wersję niemiecką, bo nie mam problemu z
czytaniem w tym języku.
Powinno się ją przetłumaczyć (i mam nadzieję, że zaraz ktoś to
zrobi!), bo to bardzo pomocna i pisana prostym językiem książka -
taka właśnie dla chorych i ich bliskich, nie dla lekarzy. Na mnie
działa terapeutycznie :) Polecam, jeśli znacie języki.

[kkkkota]

To przetłumacz :P. Próbowałam ostatnio zamówić w empiku "Uratuj
mnie" to nie mieli skąd zamówi bo nigdzie nie było :(.
A dziś w Tesco wypatrzyłam książkę "Twoje drugie ja" i ją wzięłam ,
jestem bardzo ciekawa i trochę się boję czy dobrze zrobiłam, może
ktoś z was ją czytał?

[cyntia33]

kkkkota napisała:
> To przetłumacz :P.

Mam nadzieję, że wkrótce zrobi to jakiś profesjonalista :) A jak nie,
to chyba się za to wezmę i rozprowadzę w drugim obiegu.

Próbowałam ostatnio zamówić w empiku "Uratuj
> mnie" to nie mieli skąd zamówi bo nigdzie nie było :(.
> A dziś w Tesco wypatrzyłam książkę "Twoje drugie ja" i ją wzięłam ,
> jestem bardzo ciekawa i trochę się boję czy dobrze zrobiłam, może
> ktoś z was ją czytał?

Nie, ale czekam na twoją recenzję. Czy to też o borderze?

[kkkkota]

YYhhhhhh książki (twoje drugie ja) nie da się czytać, przynajmniej ja
nie mogę, zmuszam się trochę. Muszę powtarzać to co przeczytałam po 3
razy , po chwili znów myśli odpływają. Wogóle nie wciągająca, niestety.

[cyntia33]

kkkkota napisała:

> YYhhhhhh książki (twoje drugie ja) nie da się czytać, przynajmniej ja
> nie mogę, zmuszam się trochę. Muszę powtarzać to co przeczytałam po 3
> razy , po chwili znów myśli odpływają. Wogóle nie wciągająca, niestety.

szkoda :(

[cyntia33]

Uratuj mnie, kkkota, jest w Merlinie. Dostępne w 24h :)

[annarchia]

Bardzo bolesne słowa raniące prosto w serce...
Uderzenie w twarz...
Szantaże samobójstwem w godzinach jego pracy...
Zerwanie relacji po tym wszystkim dobru, które dostałam...

[miumiu.only]

Witam :)
Życzę Wszystkim Miłego Dnia w śnieżny-mroźny-dzionek :D

[mykolina88]

Oczywiście grożenie, że się zabiję
dzwonienie w chwili, kiedy się ciełam, bądź miałam atak bulimii <
wzbudzanie w nim poczucia bezsilności>
nieobecnośc duchem i ciałem, niesprawiedliwe porównania do innych
ludzi, poniżanie i wytykanie najbardziej czułych błędów


www.zajrzyj-domi.bloog.pl

[marciatko84]

Najgorsza rzecz jaką zrobiłam ukochanemu?!
- zdradziłam go i co zakończyło ten związek. Zakochałam się w koledze z mojego
roku i całowałam się z nim a później przez pół roku ukrywałam ten fakt;
- próbowałam popełnić samobójstwo, a zatem opuściłam go i wszystkich wokół;
- nienawidziłam go podczas naszych kłótni, wyzywałam (to oczywiście było w obie
strony);

[aka-tka]

Nie mam najgorszej, raczej zawsze trzymalam sie jednego schematu:
- flirt z innymi mezczyznami na jego oczach, przy czym jego traktowalam jak powietrze. Raz zamknelam sie z dwoma znajomymi w lazience... nie chce nawet myslec, co on wtedy przechodzil;
- sugerowanie mojej zdrady, klamstwa, aby wzbudzic zazdrosc
- nieodzywanie sie, nieodbieranie telefonu, wtedy gdy dalam powody do martwienia sie;
- wyrzucanie z domu, lozka, wybieganie z samochodu, wychodzenie z jego domu bez wzgledu na pore;
- szantazowanie, manipulowanie, slowa, ktorych nie powinnam nigdy mowic;
- moze to byloby najgorsze: ciecie sie na jego oczach, udowadnianie, ze to co mowie o samobojstwie to moje rzeczywiste pragnienie i gdy tylko bedzie mi zle, nie bede sie wahac. Przez to ciagle bal sie o mnie... przez to tym latwiej bylo mi nim manipulowac... :(

[cyntia33]

O co chodzi z tym budzeniem zazdrości? Tyle z nas się do tego
przyznaje? Albo flirtuje, albo zdradza albo symuluje zdradę. Po co to
robimy? Żeby sprawdzić, czy jemu zależy? Bo nie zawsze chodzi o to, że
nie możemy się oprzeć Temu Drugiemu, tylko, żeby sprowokować Tego
Jedynego?

[aka-tka]

To chyba jeden z wielu testow na sprawdzenie uczuc partnera. Pokazanie, przynajmniej u mnie, ze moze mnie stracic. Szczegolnie w sytuacjach, gdy robi sie tak zwyczajnie i zaczynam myslec, ze juz mu na mnie nie zalezy.
Masz racje, nie chodzi o oczarowanie nowa osoba, tylko potrzebe ciaglych zapewnien o uczuciu oraz strach przed porzuceniem. Prowokujac dostajesz to czego chcesz i choc przez chwile czujesz sie spokojna.

[my_love7]

Wczoraj stał się CUD. Spotkałem Swoją Miłość po 3 miesiącach
niewidzenia w SUPERMARKECIE. Stała w kolejce do kasy tuż za mną.
Odwróciłem sie bo poczułem Jej zapach (niepowtarzalny). I nie
myliłem się. Wydaje mi sie że to nie przypadek. Co ma być to będzie.

[dolna1]

my_love7 napisał:

> Wczoraj stał się CUD. Spotkałem Swoją Miłość po 3 miesiącach
> niewidzenia w SUPERMARKECIE. Stała w kolejce do kasy tuż za mną.
> Odwróciłem sie bo poczułem Jej zapach (niepowtarzalny). I nie
> myliłem się. Wydaje mi sie że to nie przypadek. Co ma być to będzie.

rozmawialiscie?
zmieniło sie jej podejscie do Twojej osoby?

[my_love7]

Zamieniliśmy co prawda tyko kilka zdań, ale przeprosiła za wszystko
i powiedziała że nie jestem Jej obojętny. To najważniejsze.

[dolna1]

Aby wszystko szło po Twojej mysli. Takie życzonka świąteczne dla Ciebie.

[my_love7]

Też życzę Ci Wszystkiego Najlepszego i dziękuję za cenne rady.

[cyntia33]

my_love7 napisał:

> Wczoraj stał się CUD. Spotkałem Swoją Miłość po 3 miesiącach
> niewidzenia w SUPERMARKECIE. Stała w kolejce do kasy tuż za mną.
> Odwróciłem sie bo poczułem Jej zapach (niepowtarzalny). I nie
> myliłem się. Wydaje mi sie że to nie przypadek. Co ma być to
będzie.

Śliczne takie cudy :) Wszystkiego dobrego.

[adamek890]

U mnie zupelnie inaczej, wczoraj kolejny raz ze mna zerwala..

Znowu przezywam dramat.., wiem ze jest chora..ale chyba ja tez juz
przypominam kogos chorego..wrakiem jestem.

[topika10]

Witam Wszystkich

Robiłam te wszystkie wyżej wymienione w moim długim chorym życiu.
Ale obecnie robię najgorsze - nie mieszkam z moim dzieckiem, oddalamy się od
siebie bardzo, mieszkamy w innych miastach.
Te święta na własne zyczenie spędziłam sama, nie wiem po co , dlaczego? Jest mi
żle czuje się przegraną osobą. Nie spotkałam się w te dni z dzieckiem ani z
rodziną. Nie wiem co dalej..
dziecko mnie nie lubi , boi się mniei walczy ze mną.

[selimah80]

adamek890...mi wczoraj też udowodniono miłość w najgorszym wydaniu, pierwszy raz
bałam się o siebie, kolejny raz dostałam ciosy fizyczne i psychiczne, teraz
siedzę i się zastanawiam, które były bardziej bolesne...po fizycznych sińce i
zadrapania znikną, a psychiczne? czy bpd musi tak wyniszczać osoby zdrowe? za
to, że chcemy pomóc, ochronić, dać miłość,.... musimy tak mocno cierpieć?
jak sobie z tym radzić?

[adamek890]

selimah80, chodź jestem w calkiem innej sytuacji bo mam ukochana,
ktora jednak mnie napierdala z bezsilności. Doskonale Cie
rozumiem..ciosy psychiczne bolą jeszcze mocniej..czesto mowie mojej
kobiecie.."kopnelas lezacego.." Chorzy to widzą..tylko juz na
spokojnie..

Widzisz..Wszytsko polega na tym, że psychicznie zgadzmay sie na
cierpienie.. i chodz to dziwne bo podobno mozmey odejść(chodz ja nie
potrafie zostawic milosci mojej..) to jednak wszyscy mysla ze sami
teog chcemy skoro dlaje ejstesmy z tymi osobami..jak chcesz pogadac
mozmey na gg, Pozdro!dla wszystkich!z bdb mozna zyc!! a terapia trwa
kolo 5lat..i pozniej jest dobrze..osoba chor ajets nadal ale udana
terapia pozwala jej wyladowywac sie w inny sposob..radzic sobie z
tym wsyztskim co ma w glowie

[selimah80]

hej, adamek890 podrzc mi gg na [e-mail] ..pogadamy spokojnie

[adamek890]

poszło..

Swoja drogą ja dostalem teraz mocny cios..o ktorym narazie tylko tu
czytalem, a teraz spotkal mnie..:/

Znowu nie moge zrozumiec bpd.., skoro osoba mnie kocha..w co
faktycznie wierze..to jak moze przespac sie z kims na imprezie po
pijaku..?

Rozumiem chorobe w jakims stopniu(chyba nikt jej nie rozumie calkiem
ale wydaje mi sie ze jak na osobe zdrowa duzo wiem..o terapii,
przyczynach, lekach, itp.) jednak o ile "zwracanie uwagi facetow
swoja osoba lub nawet symulowanie zdrady(mimo ze ja jestem swiecie
rpzekonany ze to prawda)..ale teraz nie tlyko mi o tym
powiedziala..to jeszcze inne zrodlo mi to potwierdzilo jako fakt
dokonany..

Jak mozna oddac swoje cialo po alkoholu?

Pytanie do chorych ktorym to sie zdarzylo..jak sie czuliscie po tym?
(chce zrozumiec moja kobiete)
Czym moglo to byc spowodowane(przed wejsciem dzwonila ze mnie bardzo
kocha) nastepny telefon byl rano..z informacja..ze stalo sie cos
strasznego..- krotko i na temat..podobno koles ją wykorzystal jak
miala zgona.. boze nie wierze ze to napisalem..

[grow888]

adamek890 napisał:


> Znowu nie moge zrozumiec bpd.., skoro osoba mnie kocha..w co
> faktycznie wierze..to jak moze przespac sie z kims na imprezie po
> pijaku..?

bo jej się wtedy akurat spodobał, bo "chciało jej się bzykać", bo..... Niezależnie jak będziesz blisko danej osoby i jak dużo dla niej zrobisz, ona może Cię potraktować jak zupełnego, nic nie znaczącego śmiecia. Takich osób nie można kochać, bo w przeciwnym razie cię zniszczą.

> (chce zrozumiec moja kobiete)

powiedz, jej że jest twoją kobietą... hehehe... ;)

Ona sama siebie nie jest w stanie zrozumieć, a co dopiero Ty. Zrozumieć można coś co jest logiczne.

[tyline]

Wiesz, kiedy ja to robiłam, kila razy, nawet mi nie było głupio,małam wręcz
satysfakcje z mojej przygody, mojej mocy i chęci wyrządzenia krzywdy, bo miałam
w głowie chore myśli, że to ja jestem krzywdzona przez faceta.
Ona wcale nie musiała być pijana aż tak bardzo, a teraz tak mówi bo jej
chwilowa faza sie zmienia.
Chciała też adoracji, uwielbienia i wydawało jej sie , że ten inny facet jej to
daje, idealizowała go.

[adamek890]

a co czulas pozniej? nastepnego dnia..jakies refleksje?..czy dalej
bylas zadowolona ze mowilas chlopakowi ze go kochasz a pozniej go
zdradzilas?

[adamek890]

> bo jej się wtedy akurat spodobał, bo "chciało jej się bzykać",
bo..... Niezależ


skoro po poprostu chcialo jej sie bzyknac...takich typiar i maniurek
sa setki..w miescie..nie ma w tym glebi jakiejs? po prostu chciala
sie bzykac?

[cyntia33]

Głębia? Pewnie jest. Może chciała cię sprawdzić? Czy twoja miłość jest
wystarczająco silna, żeby przetrwać i to?

[dinsky]

ale jak sprawić by w ogóle poszła do specjalisty? kiedy jest się na etapie,ze
nie można sprawić by otworzyła drzwi od pokoju w którym zabarykadowała się na
noc przed "atakiem" kochającej kobiety, mam coraz mniej sił, to trwa.......i się
nasila,kiedyś po jakimś czasie były obietnice i jakieś poczucie winy, teraz jest
milczenie i kiedy minie, nie wolno wracać do tego co zaszło,rezygnuję z siebie
krok po kroku bo jakaś siła mnie tu trzyma, ale to bardzo boli

[aura-ora]

kiedy jest się na etapie,ze
> nie można sprawić by otworzyła drzwi od pokoju w którym
zabarykadowała się na
> noc przed "atakiem" kochającej kobiety

czy piszesz o związku dwóch kobiet?

[dinsky]

nie , nie piszę o związku dwóch kobiet, ja jestem kobietą i raczej
nie używam przemocy:) zabarykadowuje się "silny" facet

ratować siebie

[40andwinning]

rezygnuję z siebie
> krok po kroku bo jakaś siła mnie tu trzyma, ale to bardzo boli

dinsky, piszę do ciebie ale też do innych którzy są w związkach z
borderami i cierpią, ale jakaś siła ich trzyma... Słuchajcie, sama mam już
dość i zaczęłam patrzeć na siebie przez lupę, bo w moim związku coraz
częściej słyszę, że to ja jestem taka owaka (i to wcale nie w odpowiedzi
na jakieś ataki werbalne z mojej strony), i już całkiem siada mi poczucie
własnej wartości :( Więc żeby się ratować zaczęłam szukać informacji o tym
jak zwiększyć swoje poczucie włąsnej wartości, jakoś od tego doszłam
do "przyznania" przed sobą, że jestem DDA (dorosłe dziecko alkoholika) -
co oczywiście wiedziałam całe życie jednak ponieważ w życiu poza związkiem
radziłam sobie całkiem normalnie to wydawało mi się, że jednak jakoś te
przeżycia z dzieciństwa nie mają wpływu na mnie w tej chwili. Myślałam, że
znajdę w necie jakieś grupy wsparcia dla osób DDA, ale nie bardzo :(
W "realu" może takie są ale pewnie tylko w dużych miastach? W każdym razie
trafiłam na stronkę na której inni pytali o terapię dla DDA i był tam
m.in. wpis od osoby, która pisze pracę licencjacką (chyba) i prosiła o
anonimowe wypełnienie ankiety. W zamian obiecywała książki o tematyce
związanej z DDA, z toksycznymi związkami, itp. Skontaktowałam się z nią i
zrobiłam ankietę (niezbyt długa), i poprosiłam o książkę z jej listy -
"Toksyczne związki". PRzeczytałam już prawie całą, JEDNYM TCHEM.
Rewelacja. Niestety pokazuje mi jak na dłoni, że w dzieciństwie nie miałam
jak ustalić sobie pewnych granic (w tej książce jest to bardzo dokładnie a
bardzo prosto opisane) i dlatego w bliskim związku właśnie spotykają mnie
takie problemy, jakie mnie spotykają, a mimo wszystko "nie potrafię"
odejść. Wygląda na to, że niestety ci, którzy trwają w związkach z osobami
z "aktywnym" BPD to osoby wykazujące syndrom "współuzależnienia", taki
wyniesiony np. z domu w którym rodzic był w jakiś sposób uzależniony (czy
to od sybstancji chemicznej, czy od seksu, czy nawet od religii). A więc
przede wszystkim trzeba pomóc SOBIE. Mam nadzieję, że powoli uda mi się to
zrobić. Zostało mi jeszcze do przeczytania jakieś 30 stron książki,
zobaczę, czy autorka pisze jak w dorosłym życiu ustanawiać sobie granice w
takich bliskich, raniących związkach z osobami, które zachowują się
właśnie tak jak borderowcy. Autorka sama była "współuzależniona", ale była
w stanie wyjść z problemu, wygląda na to, że ma dobre małżeństwo i dobre
kontakty z dziećmi. Jej mąż prowadził klinikę dla osób z uzależnieniami i
ona w tej klinice pracowała; chyba tak się poznali. Facet musiał mieć
anielską cierpliwość :) a może uznał też kobietę za "ciekawy przypadek
kliniczny" i tak się do niej zbliżył ;P W każdym razie owocem tego związku
jest kilkoro dzieci i ta książka... Dla mnie naprawdę REWELACJA. Opisane
są w niej mechanizmy zaburzeń w relacjach międzyludzkich, i można się
dokładnie przyjrzeć i swoim własnym zachowaniom (gdzie "popełniamy błąd"),
a też rozpoznać CZEMU partner (np. z BPD) zachowuje się nieraz tak dla nas
dziwacznie, raniąco, itd. To pomaga zredukować stres... w każdym razie
MNIE ogromnie.

Zamierzam też w najbliższym czasie przeczytać "Kobiety które kochają za
bardzo". Słyszałam już o tej książce wcześniej, ale jakoś do niej nie
dotarłam. A teraz przeczytałam wprowadzenie i wiem, że po prostu MUSZĘ ją
przeczytać. Zobaczcie:

"Jeżeli miłość oznacza dla nas cierpienie, kochamy za bardzo. Jeżeli z
bliskimi przyjaciółmi rozmawiamy głównie o nim, o jego problemach, jego
myślach, jego uczuciach; jeżeli prawie każda nasza wypowiedź rozpoczyna
się słowem „on", kochamy za bardzo.
Jeżeli wciąż rozgrzeszamy go ze złych humorów, znieczulicy, przykrego
usposobienia, wybuchów złości kładąc wszystko na karb nieszczęśliwego
dzieciństwa; jeżeli staramy się być terapeutą, kochamy za bardzo.
Jeżeli w trakcie lektury jakiegoś poradnika zakreślamy ustępy, które mogą
okazać się mu przydatne, kochamy za bardzo.
Jeżeli nie lubimy jego charakteru, zachowania i postaw, a zarazem sądzimy,
że zechciałby się dla nas zmienić, gdybyśmy tylko były dość atrakcyjne i
czułe, kochamy za bardzo.
Jeżeli związek z nim naraża na szwank naszą równowagę emocjonalną, a nawet
nasze zdrowie i bezpieczeństwo, kochamy z pewnością za bardzo."

W tytule są "kobiety, które kochają za bardzo", ale myślę, że równie
dobrze mężczyźni mogą "kochać za bardzo".

Dalej we wstępie: "Postarajmy się wyjaśnić, dlaczego wiedząc już, że
związek nie zaspokaja naszych potrzeb, nie potrafimy położyć mu kresu.
Pokażemy również, jak miłość przeradza się w miłość przesadną, gdy partner
okazuje się nieodpowiedni, obojętny lub nieprzystępny, a my nie umiemy się
z nim pożegnać, ponieważ tym bardziej nas do niego ciągnie. Zrozumiemy
wówczas, jak nasza potrzeba miłości, nasza tęsknota za miłością, a
wreszcie sama miłość staje się nałogiem."

Niestety wszystko wskazuje na to, że nawet jeśli my sami/same nie jesteśmy
borderowcami, to TRWAJĄC I CIERPIĄC w związku z osobą, która jest
borderowcem, najwyraźniej jesteśmy od tego związku jakoś uzależnieni. To
smutna prawda, ale jeśli ktoś się już nacierpiał dość, tak jak ja, z ulgą
przyjmuje do wiadomości, że można SAMEMU coś zrobić, żeby przestać tak się
męczyć. Bo na borderowca/alkoholika/narkomana nie ma co liczyć.

[dinsky]

wiem co przeżywasz, najgorsze jest to,ze decydując się na taki związek nie ma
się pojęcia,że człowiek może mieć dwa oblicza, aż...pierwszy raz, potem coraz
dalej, częściej, boleśniej, cios i ucieczka w milczenie, mnie najbardziej
rozwala brak jakiejkolwiek metody by dotrzeć ... poniżanie już boli coraz
mniej-najbardziej fakt,ze trzeba być idealnym by niczym nie sprowokować, ale nie
wolno niczego oczekiwać, trzeba cieszyć się z tego co się w ogóle dostanie i
czekać, czekać, czekać .....................

[piotrpiat11]

Witaj. przeczytałem Twoje niepewności co do osoby którą się kocha.
CO ZROBIŁEŚ ??????? doradż proszę .........

[zgrzytnica]

zdradziłam. czasem mam potrzebę zrobić mu coś wstrętnego, tylko po to, żeby go oczyścić z urojonych sobie przeze mnie win, żeby bardziej kochać

[czita88]

Albo żeby się zemścić za urojone winy, odkuć, by cierpial bardziej...

Ja przyznałam się do zdrad. Bardzo licznych. Stopniowo, co jakiś czas wychodziła nastepna (o wszystkich jeszcze nie wie), potem znów po przyrzeczeniu że już nigdy w życiu nie zdradzę & nie rzucę go po durnej awanturze (-> by zdradzić z czystym sumieniem) i długich miesiącach (dla mnie) wierności... DO dziś żałuję że się przyznałam (po ponad roku bycia razem). Wtedy miało to na celu by ostatecznie przekonał się jak jestem poroniona, by odszedł, OCALIŁ SIĘ. Ale on nadal (2,5 roku razem) chce być ze mną a z każdą informacją (i tygodnie po) niewyobrażalnie cierpiał. Lepiej by mu było w niewiedzy (wiedział od początku o bpd i że nie byłam wierna w poprzednich krótkich związkach)...
Poza tym wielokrotnie zdradzałam, bez wyrzutów sumienia. Nie dla przyjemności tylko żeby podnieśc sobie swoje poczucie wartości (tak bardzo mnie pragnał, był tak zachwycony po, a teraz ja go oleję) / w odwecie po kłótni / bo było mi żal tego z którym zdradzałam/czułam wyjątkową bliskość/impuls/ i co najbardziej chore i zabawne - żeby zarobić kilka stów i pomóc mu w jego problemach z długami.

Całowałam się pijana na jego oczach z jego bardzo dobrym kumplem, wcześniej siedziałam mu na kolanach (a on... nie mogę tego napisać, ale pieścił mnie a ja patrzyłam wtedy w oczy mojemu który sie nie zorientował), potem nie chcialam iść z moim do domu , wolałam zostać z kolegą i chcieliśmy się kochać. On wrócił wywlókł mnie stamtąd uciekłam a jak wróciłam za 2 h po auto to wyciągnął mnie z niego i spizgał, bił bez litości (choć nie tak żeby zabić). I to najlepsze co zrobił w życiu ;( !!!!!! Równoczesnie najgorsze co zrobił mi, lecz wybaczyłam mu , zapomniałam, wciąż "kocham" (bpd bez "..." nie powinni używac tego słowa).