Ktokolwiek

[rozaay]

Nie wiem czy to odpowiednie miejsce na takie wpisy ale.. chcialabym po prostu z kims porozmawiac o tym co czuje. Poniewaz nie moge tego zrobic w domu czy w najblizszym otoczeniu chcialabym tutaj powiedziec to co tak bardzo ciazy mi na duszy i umysle. Odpisze ktos?

[hogsmade]

Hej, pisz co tam się dzieje :)

[rozaay]

Nic dobrego jak wiadomo. Od wakacji mam mozna tak powiedziec okresy jakby depresji. Nie mam wtedy na nic sily, nawet nie potrafie sie wypowiedziec. Lezalam wtedy tylko patrzac w sciane i placzac. Dodatkowo w tych okresach mialam mysli samobojcze. Ostatnio wszystko mi sie nasililo. Nie ma takiego dnia o ktorym nie myslalabym o samobojstwie. Przedwczoraj okaleczylam sie. Przerazaja mnie moje wlasne mysli. Nie potrafie ich odrzucic. Najgorsze jest to ze nie moge nikomu o tym powiedziec bo nikt by mi nie uwierzyl, powiedzieliby ze sobie to wymyslilam i wysmialiby mnie. Boje sie ze juz nigdy nie bedzie tak samo. Boje sie ze przez swoje zachowanie strace moich przyjaciol. Sa jeszcze inne rzeczy ktore mnie przytlaczaja ale nie mam ochoty juz o tym myslec..

[brz_a_sk]

przepisujesz to na kartkę papieru i idziesz do lekarza rodzinnego;
jeśli masz dostęp do psychiatry idziesz z tą kartkę do psychiatry
jeśli to z jakichś powodów odkładasz, to możesz iść do terapeuty albo poszukać w swojej okolicy centrum pomocy kryzysowej
bardzo dobrze jest mieć kogoś pomocnego w swoim otoczeniu - taka osoba może ułatwić kontakt z lekarzem;
przewlekłą depresję trzeba leczyć i skorzystać z terapii jak najszybciej
na depresję są leki i skorzystaj z tej szansy zanim stracisz nad sobą kontrolę,

bardzo możliwe, że są konkretne przyczyny takiej reakcji Twojego organizmu - daj sobie pomóc - idź do lekarza, nic nie musisz mówić ta kartka wystarczy

[rozaay]

Obawiam sie ze nie dam rady tego zrobic. Za bardzo sie boje, za bardzo sie wstydze

[rozaay]

Ale chyba musze to zrobic. Nie mam innego wyjscia.

[quar33]

Idź za dobrą radą. Zdecyduj się na wizytę u lekarza/psychiatry/psychologa. To nie żaden wstyd. Taki stan to nie Ty jako Ty, to tylko Twoje emocje. Lekarz to trochę opanuje i wtedy będzie czas na rozmyślania co to jest, z czego się wzięło oraz jak tę sytuację opanować. Teraz - jak masz kryzys - działaj jak w kryzysie - pomóż sobie sama... i idź na wizytę. Nic do stracenia, a wiele do zyskania.

[hogsmade]

Z takich nieleczonych stanów popada się w dużo gorsze problemy, dlatego jeśli chcesz sobie pomóc to powinnaś zgłosić się do specjalisty, psycholog, psychiatra, terapeuta, terapia grupowa. Wstyd i lęk miną, kiedy zrobisz ten pierwszy krok, musisz się z nimi skonfrontować, żeby móc z tego wyjść. Jeśli chcesz to pisz tutaj co robisz dalej ze swoim problemem, jakie podejmujesz kroki, jak chcesz pogadać to pisz na maila: [e-mail]. Tylko pamiętaj wizyta u lekarza to Twój pierwszy krok!

[rozaay]

Dziekuje za rady i wsparcie. Akurat teraz mam lepszy nastroj. I zawsze w takim stanie mysle ze to "zle" nigdy nie wroci. Jednak za kazdym razem wszystko powtarza sie na nowo..

[nvv]

Jest sporo osób, które przeszły coś podobnego. Z tego co opisujesz, domyślam się że jesteś w agresywnym/nieprzyjacielskim Tobie otoczeniu. Czasem trudno wyrwać się z takiego piekło-dołka. Myślę, że istotne mieć nadzieję i powoli iść w kierunku szczęśliwego życia, robiąc co masz robić w miarę możliwości z daleka od spojrzenia agresywnych osób; starając się układać sobie życie niezależne, tak aby docelowo mieć dom w którym będziesz czuć się dobrze. Z pewnymi sprawami na pewnych etapach życia człowiek jest sam - jeśli to przejdziesz, będziesz jutro silniejsza, bardziej doświadczona. Myślę, że sobie poradzisz i tego Ci życzę.

[rozaay]

Chyba dobrze sie domyslasz.. dziekuje.