Język w rodzinie

[jan.kran]

Ponieważ ma to byc forum dla wszystkich zainteresowanych wieljęzycznością
ciekawa jestem jak wygląda sprawa języka w Waszych rodzinach.
Czy Wasi bliscy są zainteresowani nauką języka polskiego ?
Kran

[wdrodze]

Moj maz jedzie w tym roku pierwszy raz na urlop ze mna do Polski.On jest
Anglikiem i nigdy wczesniej z polskim nie mial stycznosci dopoki mnie nie
poznal.Ciezko mu idzie,na razie powie tylko dzien dobry i jak sie masz,ale
probuje troche.Wydaje mi sie ze im ktos starszy tym idzie gorzej,chociaz tez
jest to kwestia charakteru i motywacji.

[moni-bel]

Moj maz potrafi dosc sporo,ale nie chce sie do tego przyznac.Taki niby skromny .
A tak na powaznie,to potrafi sobie w Polsce dac rade. Co prawda poglebionych
dyskusji przeprowadzac nie moze, ale w codziennym zyciu to nie zginie.Wiem jak
kilka lat temu opowiadalam siostrze przez telefon o prezentach pod choinke,przy
mezu bo bylam pewna ze tego naszego szybkiego trajkotania i tak nie zrozumie.A
tu prosze niespodzianka,bo mezulo wszytko zrozumial i niespodzianki nie
bylo.Jesli dzieci przez pomylke odezwa sie do taty po polsku to tez nie ma
problemu.A ostatnio to nawet wyrazil chec na kurs jezyka .
jesli chodzi o tesci i nna rodzine meza to niestey nie ma zadnych chetnych na
nauke chocby podstawowych zwrotow w moim jezyku, trudno...

[pati.zop78]

Faz zna: czesc, jak sie masz, jak sie nazywasz, dobrze, mleko, herbata, jajka
teraz uczy sie troszke z Rizvanim ale niewiele pamieta. mnie jest latwiej
zrozumiec o czym on mowi, bo uzywa duzo slowek angielskich. mowic w urdu tez
nizbyt potrafie.

[beatanu]

Jestem w tej luksusowej sytuacji, że mój mąż - Szwed - przez siedem lat
mieszkał i pracował w Polsce (tam się poznaliśmy), zdążył się nauczyć świetnie
języka, mówi z obcym akcentem, ale porozumie się na wszelkie temty, czyta
polską prasę i książki bez kłopotów

Z ciekawostek - baaaardzo rzadko jeździ z nami do Polski. Nasze - tzn córek i
moje wyjazdy do Polski są więc pozbawione elementu szwedzkiego (bo dziewczyny
konsekwentnie rozmawiają ze swoim ojcem po szwedzku) i wtedy mamy polski w 112
procentach. Ot, taka intensywna dawka nauki języka matczynegoo

[mamamaxa]

Moj maz niby tez rozumie (tez sie dziwie, ile slyszy i rozumie z mojego
nadawania przez telefon), ale to wszystko takie "nieoficjalne", bez kursu. Ale w
POlsce pewnie by nie zginal. Lepsze to niz nic. Kiedys mowil, ze nauczy sie z
dziecmi, ale teraz widze, ze jak ja rozmawiam z malym po polsku, to on sie
wylacza, bo to nie do niego (ja kiedys, jak slabo mowilam po niemiecku, tez sie
potrafilam tak wylaczac, jak bylam np. zmeczona).

[althea35]

Moj maz chociaz ma polskie korzenie (ojciec pochodzi w Polski) po polsku nie
mowi. Zna troche slow, potrafi zrobic podstawowe zakupy. Teraz chodzi na kurs
polskiego, podoba mu sie, ale pewnie niewiele sie nauczy za te 12 tygodni. Ale
dobre i to.

[jan.kran]

Ja byłam kiedyś krótko lektorem języka polskiego w Norwegii.
Z dwunastu osób większośc to byli norwescy meżowie Polek oraz jedna Norweżka
która uczyła sie polskiego z powodu teścia a druga bo Jej się Polska podobała.
Ponieważ ilość Polaków w Norwegii wzrasta może wrócę do mojego zawodu choć
częściowo.
Kran

[althea35]

W klasie mojego meza sytuacja wyglada podobnie, sami faceci,majacy w wiekszosci
zony lub dziewczyny z Polski.

[aolka]

moj maz sie ukrywa
rozumie wszytsko, jesli sie mowi potocznym polskim, wiec jesli chce zeby nie
rozumial np. moich rozmow telefonicznych, to musze piekna, wyszukana
polszczyzna operowac..
w polsce sobie radzi doskonale, nauczyl sie kilku pomocnych zwrotow, jak np.
frytki na wynos i czesto bylo juz tak, ze kiedy ja sie spotykalam ze
znajomymi, on sobie jechal zwiedzac okolice, i wracal z masa wiadomosci. jestem
naprawde pod wrazeniem.
a od kiedy paszczurek zaczal mowic, maz zrobil ogromne postepy w mowie!
reszta niemieckiej rodziny nie przyjmuje do wiadomosci, ze dziecie polska krew
ma, ale mam ich gdzies

[nionczka]

Moj nieslubny mowi po polsku i w domu rozmawiamy mieszanka polskiego i
hiszpanskiego z wstawkami z innych. Oboje kochamy jezyki obce i znamy po kilka
wiec tak sobie gadamy. Znajomi patrza na nas troche dziwnie bo my sie
zapominamy i czesto nie zdajemy sobie sprawy z tego, ze zmienilismy jezyk.
Trzeba bedzie nad tym troche popracowac kiedy przyjda na swiat dzieci bo troche
za duzo tego dobrego. Sami nie jestesmy w stanie nad tym zapanowac a co dopiero
maluchy.
Wracajac do jezyka polskiego. Nauczyl sie go dla mnie i jak mowi, zeby rozumial
o czym bede rozmawiala z dziecmi (kiedy je bedziemy mieli). Mowi raczej dobrze,
troche mieciutko i czasem sie zapomina i uzywa form zenskich, ale nie bardzo
umie pisac. Uwielbia mowic po polsku i strasznie tym szpanuje. Zawstydza innych
mezów i partnerów moich kolezanek i sluzy im za przyklad. A ze mieszkamy w
Hiszpanii, raczej tego jezyka nie potrzebuje.

[baania]

Musze sie pochwalic genialnym mezem ), ktory nauczyl sie polskiego sam, bez
kursow i bez mojej pomocy. Mowi idealnie, z idiomami i bez obcego akcentu.
Polak nie pozna, ze ma do czynienia z obcokrajowcem. Mowi nawet poprawniej niz
wielu Polakow i czesto mnie poprawia, gdy zrobie blad. Gdy sie poznalismy,
zaczal sie sam uczyc polskiego z ksiazki i kaset. I zaczal do mnie pisac po
polsku. Po slubie przez rok mieszkalismy w Polsce. Maz nie mial pracy i calymi
dniami siedzial rozszyfrowujac gazety. Po powrocie do domu znajdywalam pliki
gazet z jego notatkami na marginesie. W tym okresie mowilismy jeszcze miedzy
soba po angielsku, bo nie dowierzalam jego mozliwosciom. Ale maz sie upieral,
bysmy mowili po polsku i stopniowo przeszlismy na polski. Od 11 lat rozmawiamy
wylacznie po polsku.
Ania

[novalee1]

Gratuluje meza,tylko pozazdroscic

[katajina]

My z mezem rozmawiamy po polsku, bo ja za japonski wzielam sie dopiero od
niedawna. Wczesniej mieszkalismy w Polsce przez 2,5 roku, wiec japonski nie byl
mi potrzebny. Maz uczyl sie kilku jezykow slowianskich(ja rowniez), wiec od
poczatku jakos radzilismy sobie z komunikacja tym bardziej, ze to on wasnie
staral sie mowic po polsku. Poza tym obydwoje w roznym stopniu znamy angielski
i niemiecki, wiec w razie problemow probowalismy szukac slowek w tych jezykach.
A zeby bylo ciekawiej, pierwsza nasza rozmowa odbyla sie glownie po czesku

[magroen]

Mój maz jest Holendrem. Jestesmy razem od 2 lat. Od tego czasu byl w Polsce 11
razy. Na poczatku oczywiscie nauczyl sie przeklinac, ja zreszta tak samo uczac
sie niderlandzkiego. Ale za kazdym razem jak jest w Polsce uczy sie nowych slów
i idzie mu calkiem niezle i bardzo szybko. Moi rodzice mówia do niego tylko po
polsku. Dzien po naszym weselu zrobil nam ogromna niespodzianke. Sprzatajac
sale zaspiewal mojej mamie ,, Tesciowa ty stary rowerze, tylko pedalów ci
brak". W ten sposób zalpal sobie plusy u swojej tesciowej. Mieszkamy w
Holandii. W domu mówimy tylko po holendersku, aczkolwiek mamy malego synka do
którego ja zwracam sie tylko po polsku. Zamierzam go nauczyc mówic po polsku.
Mój maz podlapuje wyrazy i czasami mnie zaskakuje gdy mi cos po polsku odpali.
Mysle ze jest na dobrej drodze. Czeste wyjazdy do Polski pomagaja mu w tym.
Pozdrawiam

[kayah73]

Maz Kanadyjczyk, kiedy sie poznalismy nie mowil ani slowa po polsku i tak w
zasadzie bylo do momentu pojawienia sie corki. Do corki (teraz 20 mies) staram
sie mowic tylko po polsku, tata zalapuje niamal na rowni z nia i, ku mojej
rozpaczy, stara sie tez do niej tez mowic po polsku. Nie mam pojecia ile
rozumie, glownie jednak slownictwo dzieciece (nazwy przedmiotow, jedzenia,
proste czasowniki typu "chodz", "siadaj", itd), szybszej rozmowy nie, ale mysle
ze wszystko przed nim. Chlopak mojej siostry, rowniez Kanadyjczyk, stara sie
nie pozostac w tyle i sam meczy moja siostre zeby go poduczala. W efekcie
spotkania z nimi sa przesmieszne, bo licytuja sie ktory umie wiecej, np. moj
maz: "jeden, dwa, trzy, cztery, piec!", na co chlopak siostry: "zielony,
czerwony, niebieski, zolty!", na co moj maz: "raz rybki w morzu braly slub
chlup chlup chlup".

[jan.kran]

Śliczna historia Kayah))
Pozdrawiam wszystkich którzy zmagają się z naszym pięknym i trudnym językiem
Kran

[malynils]

Moj maz jest jezykowym antytalenciem i jego lingwistyczna blyskotliwosc konczy
sie na "piwo duze prosze".

[kukaw]

Kurs polskiego w Madrycie - glownie mezowie i narzeczeni Polek. Moj maz zrobil
trzy lata. Widzialam, czego sie uczyl i w jakim tempie. Polecam bardzo solidna
nauczycielke Ewe Brzozowska. (Swoja droga znakomite nazwisko do nauki poprawnej
wymowy!)

[elsch]

Zazdroszczę Wam mężów, którzy opanowali tajniki naszego języka. Ja niestety nie
mogę z moim małżonkiem toczyć rozmów po polsku, ponieważ jego poziom pozostawia
wiele do życzenia. Na początku naszej znajomości mówił co prawda, że chce się
nauczyć polskiego, ale później zorientowałam się, że zacięcia lingwistycznego w
nim za grosz nie ma i raczej nie powinnam liczyć na jakieś cuda. Przez pewien
czas bardzo z tego powodu cierpiałam, próbowałam tłumaczyć, że znając mnie
tylko w "niemieckim" wydaniu nie zna mnie całkowicie, ale mój małżonek zawsze
był zachwycony moim niemieckim i mu to w pełni wystarczało. Żeby ten temat nie
stał się przyczyną jakichś poważniejszych kłótni, przestałam go poruszać. Na
szczęście córka rosła i chętnie rozmawiała ze mną coraz lepszą polszczyzną,
więc na co dzień mi języka nie brakowało.
Wybaczam jednak mojemu małżonkowi jego antytalent językowy, bo rekompensuje to
swą miłością do Polski, a szczególnie do Tatr, gdzie za jego namową kupiliśmy
parę lat temu działkę i wybudowaliśmy wspaniałą chałupkę góralską. To był
naprawdę genialny pomysł. Teraz jeździmy kilka razy do roku do Polski i siłą
rzeczy mój małżonek trochę powiększa zasób słownictwa. Idzie mu to dość
opornie, ale w Polsce nie zginie. Jest tam bardzo lubiany i większości osób
jego słaba znajomość języka zupełnie nie przeszkadza. Ale ja ciągle nie tracę
nadziei. Może za następne dwadzieścia lat pogadamy sobie po polsku

[magdalik]

Moj maz Anglik jeszcze przed naszym pierwszym spotkaniem (w Polsce) umial
troche mowic po polsku bo podstaw nauczyl sie na kursie prowadzonym na
uniwesytecie w Anglii. Od zawsze interesowala go Polska i ogolnie sytuacja
polityczna w krajach postkomunistycznych. Swoja dissertation pisal na temat
pierwszych wyborow w wolnej Polsce i pierwszy raz przybyl do Polski wlasnie po
to aby zebrac potrzebne do pracy materialy. Potem dzieki ponownym licznym
powrotom do Polski i obcowaniu z moja rodzina i przyjaciolmi bardzo podszkolil
swoj polski a prywatne lekcje polskiego pozwolily mu na tyle opanowac jezyk ze
nie ma praktycznie zadnego problemu w porozumiewaniu sie z Polakami, robiac
przy tym oczywiscie wiele bledow gramatycznych. Ja jednak uwazam to za wielki
sukces bo w Anglii nauka jezykow obcych generalnie nie jest popularna a jezyk
polski nie nalezy do latwych. Ponadto uwazam ze znajomosc polskiego mojego meza
bardzo ulatwia wychowywanie naszego synka w dwujezycznosci bo moge swobodnie
rozmawiac z malym po polsku i nie czuc sie skrepowana faktem ze tata nic nie
rozumie.