Szukam wsparcia

[necessity]

Mój mąż jest obecnie po usunięciu nowotworu. Wolno wraca do sił, bo miał dwie operacje. Były komplikacje po pierwszej. Ja się strasznie denerwuję całą sytuacją, mam małe dziecko i jestem zupełnie sama w Warszawie. Nie mam tutaj rodziny. Mąż trochę ma, ale ja nie mam żadnego wsparcia. Muszę się teraz opiekować i nim i dzieckiem. Chodzę do psychiatry, która eksperymentuje na mnie różne leki. NIc mi nie pomoga. Wszyscy mówią - weź się w garść. To nie takie proste w tej sytuacji. Sama mam coś zlokalizowanego w macicy, prawdopodobnie to mięśniak, ale nawet nie mam jak iść na badanie.

[mama.rozy]

no witaj,kochana ty istoto;)
a dlaczego testuje na Tobie leki?przez depresję?
co do wsparcia-niestety tak to u nas jest,że jak juz się zauważa potrzeby pacjenta,to jego rodzina i tak zostaje sama sobie...
dziecko bardzo małe?chodzi do jakiejs placówki?pracujesz?masz koleżanki,spotykasz kogoś?
ja jetsem po ziarnicy mam dzieci w wieku niecałe 3 lata,niecałe 5 i skończone 7lat.jak zachorowałam,to najmłodsza córka miała 8miesięcy.
i teraz moge to napisac,chociaz wtedy o tym nie myślałam-dobrze,że to ja byłam chora,bo mój mąz doskonale poradził sobie z domem,z pracą,ze mną.ja ,gdyby to na niego trafiło,zostałbym całkiem sama...
wiem,co to lęk.na tym forum często o nim rozmawiamy.dobrze,że tu trafiłaś.
pozdrawiam serdecznie,dorota.

[necessity]

To bardzo mi przykro z tego powodu. Twój mąż musi być bardzo silny, skoro poradził sobie z trójką dzieci. Myslę, że mam depresję, ale lekarz nie potrafi trafiic w dobry lek. Moje dziecko ma siedem lat. Chodzi do pierwszej klasy. Najgorsze jest to, że jestem sama. Muszę trafić do jakiejś grupy wsparcia. Pewnie gdzieś są przy szpitalach.

[psoriasisa]

Kochana zerknij na Akademię Walki z Rakiem. Mieszczą się na Kasprowicza. Rewelacyjne psycholożki. Psychiatra nic nie da i leki też bo cały ten ból trzeba przegadać. Akademia oferuje pomoc nie tylko osobom chorym na nowotwory (może i Twój mąż powinien skorzystać z ich pomocy) ale i osobom wspierającym czyli rodzinom. Gorąco polecam, tym bardziej że ich pomoc finansowana jest przez miasto, więc Ciebie to nic nie kosztuje. Tu masz namiary:
AWzR Warszawa
ul. Kasprowicza 16
022 633 98 54, 661 411 520
Jeśli nikt nie odbiera tel. to zostaw swoje dane na sekretarce, oddzwaniają.
I jeszcze link do strony.
www.akademia.swiatlo.org/~warszawa/
Trzymam kciuki i pozdrawiam

[mama.rozy]

jakoś wybrnęliśmy:)
myślę,że ten kontakt z grupą wsparcia to dobry poysł
psychiatrzy mają inny punkt odniesienia,a zmaganie się z chorobą nowotworowa w rodzinie wymaga doświadczenia
spróbuj skorzystac z tej Akademii
zawsze to juz pierwszy krok
no i oczywiście masz to forum,gdzie zawsze będziemy Cię wspierac
powodzenia

[necessity]

Bardzo dziękuję. Na pewno skorzystam z tego kontaktu. Wprawdzie chodzę do psychologa, ale tylko raz w tygodniu i szczerze powiem, że to mi na razie nie wystrcza. Mam nadzieję, że w tej Akademii bardziej mi pomogą, bo są w tym wyspecjalizowani. Będę bardzo wdzięczna za dalsze wsparcie. Ta choroba uświadomiła mi jak ludzie są wspaniali i życzliwi i chętni do pomocy. Świat pełen jest dobrych ludzi. Trzeba ich tylko umieć dostrzec. Gorąco pozdrawiam. Wzruszyłam się i łzy mi spływają po twarzy.

[mama.rozy]

łzy są dobra,moze przez nie nie będziesz dusic w sobie tego całego żalu...
bo ja odczuwałam,juz po wyleczeniu,głęboki żal do życia,za to,co mnie/nas spotkało
bo dlaczego my?jakbyśmy mieli za mało problemów...
teraz już troche inaczej patrzę,spokojniej
ale nadal uważam,że to nie było fair
musisz dźwigac cały ten ciężar choroby męża,strach nie tylko o niego ale i o Was,o rodzinę...
pozdrawiam

[ammazuko_powrot]

Dasz radę bo nie masz innego wyjścia...
Ja zachorowałam na chłoniaka nieziarniczego, mam dwoje małych dzieci a mój mąż ma bardzo poważną wadę wzroku - jest zakwalifikowany do operacji.
W czasie mojego leczenia chyba 3razy dzwonili ze szpitala, że jest dawca i ma przyjechać na operację.
Nie mógł pojechać bo musieliśmy wybrać czyje zdrowie jest ważniejsze:(
To była bardzo trudna decyzja, chyba najtrudniejsza w naszym życiu...
W tym czasie zmarła też nagle moja młodsza siostra, tata miał 2 poważne operacje- ratujące życie- to wszystko w przeciągu kilku miesięcy.
Daliśmy radę.
Tutaj gdzie mieszkamy nie mamy rodziny ale okazało się, że mamy całe grono przyjaciół...

[necessity]

Mój tata zmarł w sierpniu tego roku. Nawet nie zdążyłam się z nim pożegnać. Nie mam wielu przyjaciół, ale coraz więcej ludzi oferuje pomoc. Sąsiadka zawozi dziecko i odbiera ze szkoły. Ja nie mam prawa jazdy, a ze szkoły nawet nie zdążyłabym go odebrać, bo pracuję do takich godzin kiedy świetlica jest już zamknięta. Nigdy nie myślałam, że będę w takiej trudnej sytuacji i musiała dźwigać tak ciężkie brzemię.

necessity

[ammazuko_powrot]

Przykro mi z powodu taty:(

A jakie są rokowania u twojego męża? Czeka go chemia, dalsze leczenie?
Bo to też jest ważne...
Jeśli wiesz co cię czeka to łatwiej wszystko sobie poukładać.

[mama.rozy]

tak sobie myślę,że gdybyśmy wiedzieli z góry,co nas czeka,to czasem nie bylibyśmy w stanie życ
a jednak żyjemy:)
znajdujemy w sobie siłę,o którą byśmy siebie nie podejrzewali...
dobrze,że masz ludzi wokół siebie
pozdrawiam

[necessity]

Niewiadomo jeszcze. Mój mąż nie był operowany w szpitalu onkologicznym, ale mającym oddział specjalizujący się w chirurgii usuwania raka. Ale nie ma tam onkologów. Dzisiaj jedzie na konsultację do szpitala onkologicznego. Wtedy zobaczymy co dalej.

[anna.000]

Sprobuj jak namniej o tym myslec, znajdz sobie cos co na chwile sprawi Ci olbrzymia przyjemnosc i powoli oderwac sie: wirtualna kolekcja obrazow, dobra muzyka, strony z trendami w modzie... nie znam Cie, ale napewno masz jakies pasje, znajdziesz cos, joga tez jest bardzo dobra. Dobrze ze poszlas z tym do lekarza.

[mama.rozy]

daj znac co z mężem

[necessity]

Na razie zlecili mu rentgena, ale w innym szpitalu, więc znów czekamy.

[mama.rozy]

a mozesz powiedziec/napisac co mężowi wycinali w poprzednim szpitalu i na jakiej podstawie?jakąś diagnozę chyba postawili?
i gdzie teraz byliście?to rtg kiedy będzie?
pozdrawiam

[necessity]

RTG będzie lada dzień, pewnie w tym tygodniu. Teraz mąż był w Wieliszewie pod Warszawą, ale go wysłali na Ursynów w Warszawie. Piszę tak dokładnie, bo nie wiem skąd jesteś.

[mama.rozy]

mieszkam w okolicach Żyrardowa
na Ursynowie sie leczyłam,jak troche osób z tego forum.
dobrze,że tam go wysłali
a nie chcieli go tam zostawic?
powodzenia

[necessity]

Nie, bo tam nie leczą takich przypadków.

[ammazuko_powrot]

W Wieliszewie nie leczą wielu nowotworów, oni chyba specjalizują się bardziej w diagnozowaniu...

Pochodzisz z okolic Wieliszewa?:)

[necessity]

To prawda. Jestem w Warszawy. A konkretnie mieszkam w Łomiankach pod Warszawą.

[ammazuko_powrot]

Ja mam teściów w Nowym Dworze:)
Teraz mieszkam w Radomiu, tutaj mnie świetnie zdiagnozowali i odesłali do CO w Warszawie.
Jestem bardzo zadowolona z opieki w CO, trafiłam na dobrego specjalistę

[mama.rozy]

ja tez jestem zadowolona z CO.tam mnie uratowali:)

oderwij się choc na chwilkę...

[zielony_listek]

anna.000 napisała:

> ...nie znam Cie, ale napewno masz jakies pasje, zn
> ajdziesz cos, joga tez jest bardzo dobra. Dobrze ze poszlas z tym do lekarza.

Jesli masz w najbliższej okolicy zajęcia z jogi i możesz zostawić na troszkę męża i dziecko to goraco polecam. Z jednego powodu - przy dobrze prowadzonych zajęciach zapominasz o calym świecie. Nie ma w tym żadnej ideologii, po prostu ćwiczenia wymagaja takiego skupienia, że bezwiednie przestajesz mysleć o czymkolwiek innym. Taki oddech potrafi byc zbawienny.

A może macie mozliwość czasową/finansową żeby wyjachac choć na tydzień w czasie ferii?
Pobyc sobie razem z dala od obowiązków domowych, w pieknej okolicy, oderwać się?

I rozejrzyj sie wokół - może jednak masz przyjaciół, sąsiadów? Nie tylko żeby pomogli w razie potrzeby, odebrali dziecko ze szkoły, ale żeby choć wpadli wieczorem na kawę i pogadali z Wami o pierdołach. To się tez przydaje.
Ściskam mocno i trzymam kciuki za zdrowie męża. Trzymajcie się!

Pozdrawiam
zielony_listek

[necessity]

dziekuję Ci - pięknie to napisałaś. co do jogi - to mam doświadczenia, kiedyś chodziłam, a teraz trudno mi się zmobilizować, ale będę próbowała

[psoriasisa]

Necessity poczytaj Simontona.... daje dużo siły i patrzy zupełnie inaczej na nowotwory. Daje nadzieję na miarę możliwości. Zaczynasz myśleć, rak to nie wyrok, a najnowsze trendy traktują nowotwory jak choroby przewlekłe. NIE SŁUCHAJCIE ŻADNYCH STATYSTYK, BO KAŻDY PRZYPADEK JEST INNY!!!!!!!! Skupcie się na sobie i na tym co realnie możecie zrobić by wyzdrowieć. Trzymam mocno kciuki i życzę duużo siły. :)) Pozdrawiam

necessity

[ammazuko_powrot]

Co u was?
Jak sobie radzicie?

[necessity]

Ja się leczę na depresję, mąż zaczyna pierwszą chemię w połowie lutego na ul. Rentgena.