:(((((jest mi tak przykro.........pomóżcie......

[aniella6]

witam!dopiero znalazłam to forum o tej smutnej tematyce i może ktoś mnie tu
pocieszy,bo już nie wytrzymuje.Mama mojego chłopaka umiera na naszych
oczach:((((od ok.3lat choruje na raka trzustki,leczyła sie m.in.w W-wie i niby
wszystko było dobrze,ale od 1-2 m-cy ciągle gorączkowała,chudła w oczach no i
od 4 tyg opuchnięty brzuch...jeszcze tydzień temu było całkiem dobrze,była w
szpitalu,oddessano jej płyny z jamy brzusznej i w ciągu kilku dni bardzo się
pogorszył jej stan:((teraz leży już tylko,nie przyjmuje pokarmów,i okropnie
cierpi,dziś podano jej morfine:(((((nie wiem co robić,jak pomóc,to jest bardzo
kochana osoba,traktuje mnie jak własną córkę-nie chce żeby odeszła,już nie
wiem jak pomóc chłopakowi-przy nim jeszcze gorzej jak jestem bo ciągle płacze
i nie mogę się powstrzymać,czy jest jeszcze jakaś nadzieja???????a możę to
tylko taki chwilowy spadek i będzie jeszcze dobrze..........:(((((((((((
życie jest niesprawiedliwe

[brightfuture]

Choć wiem, że to trudne, spróbuj ich oboje podtrzymać na duchu. Myślę, że
nikomu nie jest miło, a tym bardziej chorej osobie, jeśli widzi przez cały czas
zapłakane twarze bliskich. Mamie jest jeszcze ciężej, kiedy widzi, że jest
przyczyną takiej rozpaczy.
Z własnych przeżyć wiem, że niemożliwe od czasu do czasu staje się faktem. Moja
Mama wiele lat temu chorowała na raka piersi, pojawiły się przerzuty do kości -
dostała wtedy chemię i naświetlania, ale sytuacja była bardzo zła. Samopoczucie
pogarszało się z dnia na dzień i zanikała wola walki. Aż przyszedł dzień
kryzysu, kiedy już nie mieliśmy racjonalnej nadziei, że Mama będzie żyła. I
wtedy stało się niemożliwe - bardzo słaba i wycieńczona, zaczęła powoli
dochodzić do siebie. Potem była z nami jeszcze przez dwa lata i muszę przyznać,
że funkcjonowała zupełnie nieźle, oczywiście cały czas wspomagana lekami i
opieką lekarską, ale mogła wszystkie czynności wykonywać samodzielnie i bez
zmęczenia.

[pdragun]

hej hej mam na imię Patrycja. Bardzo dobrze rozumiem co czujesz niedawno bo 5
miesięcy temu przezywałam to samo. Jest tu takich wiele osób które maja takie
przezycia za soba bądz są w ich trakcie. Nie umiem powiedzieć czy to spadek
formy czy już pomału zbliza sie jej koniec ale chciałabym wierzyć i trzeba miec
nadzieje że jeszcze wszystko bedzie dobrze. Nie da sie w tej sytuacji za bardzo
pocieszyc bo co bym nie napisał to bedzie zle wiem bo sama to przeszłam. Moja
mamusia umierała na moich oczach trzymając mnie za reke w ogromnych
cierpieniach. Jedyne co możesz zrobic to byc przy chłopkaku przy Mamie wspierac
rozmawiac poprostu być. Uśmierzac ból w razie potrzeby i zapewnić te minimum
komfortu pomimo choroby. A mamusia gdzie jest w domu czy w szpitalu? Jesli w
domku to dobrze byłoby załatwić lekarza z hospicjum który bedzie przychodził i
dogladał mamę, pomoże wam w opiece nad mamą. Myslę ze jedyne co możesz to
spróbowac nie rozklejac sie przy Niej byc silną duzo rozmawiac niech wie że
jestescie obok niech nie czuje że jest z tym sama. Myslę że tylko tyle możecie
zrobic. Napisz mi gdzie jest mama? Jesli masz ochotę pogadać to pisz zawsze
odpisze. Pozdrowienia i ucałowania dla ciebie dla twojego chłopaka a przede
wszystkim dla mamy. Trzymajcie się.

[sanum]

Nie mozeci okazywać przy Mamie lęku i łez. Nie możecie okazywać strachu i
bezradności. Nasza siła wobec naszych chorych bliskich pozwala im przetrwać. Nie
pokazujcie wobec mamy zwątpienia. Trzeba wierzyć do końca, do ostatniego dnia.
Wierzyć w to co wydaje się niemożliwe, bo cuda się zdarzają.
Moja mama miała według lekarzy 10% szans na przeżycie i udało się. Cały czas
byliśmy przy niej i nie bagatelizując oczywiście jej choroby, staraliśmy się żyć
normalnie, wierząc że to się poprawi, minie i za jakiś czas będzie tylko
powracającym w snach koszmarem. I udało się.
Trzeba okazać Mamie dużo ciepła i serdeczności ale bez zbędnego roztkliwiania
się. Zawsze jest szansa, że organizm dostanie pozytywnej energii, chęci do walki
i wygra z chorobą.
Trzymam kciuki.

[aniella6]

dziękuje WAM bardzo!!!!!!!!!!!choć nadal nie moge sie powstrzymac od placzu
keidy o tym mysle,postaram sie tego nei okazywac przy nich!Macie racje to tylko
pogarsza,trzeba pokazywac ze jest sie silnym i ze wszystkich sil jakos
pomoc...eh...zycie jest okrutne:(((
Mama mojego chlopaka jest w domu,bo do szpitala za barzo nei chca jej wziasc,oo
pon,dwa razy byl lekarz,no i pielegniarka,ktora daje zastryzk z morfiny...powiem
szczerze ze boje sie z nia rozmawiac bo jak tylko nawet tam spojrze do
pokoju(nie mieszkamy jeszcze z chlopakiem razem)to odrazu sie rozkleiam,nie wiem
czy dam rade...ona juz nawet nei mowi,jest taka slaba,nie moze jesc,bo żółć z
żołądka cofa sie do przelyku-styrasznei cierpi:(((chyba oszlaeje z tej
niemocy...to młoda kobieta-dopiero 50 lat,zawsze pelna zycia,peikan,madra-dla
mnie jak druga mama a teraz musimy patrzec jak zanika powoli...:((((

[aniella6]

aha,jeszcze jedno-naprawde super,ze jest mozna z kims pogadac kto przechodzil to
samo i wie co i jak...znajomi i ludzie ktorzy niedoswiadczyli takeij tragedi na
wsanej skórze,często nei rzoumieją...dziękuje,ze moge z kimś pogadać

[pdragun]

Do anielli6

Pisz naprawdę pisz o wszystkim co cię dręczy co cie boli i o swoim samopoczuciu.
Zawsze na tym forum znajdziesz pomoc, zrozumienie, pocieszenie i opiekę. Kazdy
tu dzieli się swoimi odczuciami, radzi sie, bądz sam radzi innym. wiem co
przezywasz teraz zreszta jak wszyscy tutaj to nie jest łatwe i bardzo boli kiedy
sie patrzy na cierpienie bliskie ci osoby. Ja tak patrzyłam na moja mamę nie
było łatwo ale jesli płakałam to robiłma to w poduszkę albo tacie na ramieniu
gdzies poza jej wzrokiem bo wiedxiałam że już wystarczajaco sama cierpi żeby
dokładac jej jeszcze trosk o to że my płaczemy. Nikt nie mówi byś nie płakała to
naturalne tylko staraj sie tego nie robić przy mamie bo wtedy ona zacznie sie
martwić dodatkowo o was a nie bedzie walczyć. Cuda sie zdarzają dlatego musicie
miec nadzieje bo to ona własnie daje nam siłe by być w tej chorobie i nie
załamac się. Ja niestety swoja mamusie pożegnałam 5 miesięcy temu i do tej pory
okrponie cierpie ale do końca samego byłam przy niej i miałam wiarę że wróci do
nas i stanie na nogi. Trzymajcie sie cieplutko i trzymam kciuki by mamie sie
polepszyło. Pisz jak njczesciej jak wyglada sytuacja to pomaga naprawdę.
Pozdrowienia i całuski Patrycja

[aniella6]

brak mi słów,nie wiem co napisać...dziś ok godz 14 Mama mojego chłopaka
odeszła:((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((dokładnei zaraz po
tym jak tu napisałam:((tragedia,byłam z nimi cały dzień,zrobiłam wszytsko co
mogłam,ale Jej już nie ma i nie będzie...jest w naszych sercach....rany jak to
boli..........................................................................

[gontcha]

przykro mi..:(
trzymaj się dzielnie

[aniella6]

ciężko jest,ale postanowiłam że musze być wsparciem dla chłopaka,jego brata no i
taty przede wszytskim,zwlaszcza przez najblizsze dni...:((((życie jest
neisprawiedliwe

[gontcha]

Ciężkie dni przed Tobą i przed Wami na pewno.
Życzę Ci dużo siły.
Pozdrawiam ciepło,
Anka

[tolka3]

Bardzo mi przykro... Tak, życie jest niesprawiedliwe, na szczęście, jest
jeszcze to drugie, wierzę w to mimo wszystko. Pozdrawiam Cię serdecznie i życzę
Wam dużo siły...

[pdragun]

Bardzo mi przykro naprawdę wiem co teraz odczuwasz. Masz żal do całego swiata.
Trzymaj sie cieplutko przed wami bardzo ciezkie dni. Razem sobie z tym
poradzicie nie bedzie to łatwe ale wspólnymi siłami wspólną miłoscią uda wam sie
przetrwać te najgorsze chwile. Pozdrawiam serdecznie i moje najszczersze
kondolencje.
Patrycja

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Trzymaj się Aniella, Twój chłopak bardzo Cię teraz potrzebuje.

[kwiecinska]

Aniella nie chce Cie martwic i odbierac Ci nadzieii, ale moze lepiej zebys
wiedziala i mogla sie do tego przygotowwac..
Z objawow jakie opisujesz - mozna wywnioskowac, ze jest to faza terminalna
choroby (tuz przed smiercią). Moja Mama miala podobne objawy.
Plyn w brzuchu, o ktorym piszesz to prawdopodobnie oznaka wodobrzusza (tworzy
sie poprzez nacieki nowotworu na narzady wenetrzne), po jegu spuszczeniu
nastepuje ulga, ale jednoczesnie moze pojawiac sie bol, poniewaz cialo dotyka
chorego narządu..
Moja Mama po pierwszym spuszczeniu plynu z brzucha żyła jeszcze 1,5 tygodnia....

Bardzo mocno trzymam za Ciebie i Twojego chlopka kciuki. Badzcie teraz przy
mamie.

pozdrawiam cieplo.

[aniella6]

dziękuje wszystkim za ciepłe słowa,jakoś sobie radzimy,jest bardzo
ciężko,próbuje być przy nich cały czas,pusto jest w domu,wszystko przypomina
Mame:(((((najgorsze są chwile kiedy robi się cisza....wtedy kążdy staje sie
nieobecny..........pogrzeb za tydzien:(((((((((((((((((((((((

[kwiecinska]

Aniela, bardzo mi przykro..
Kolejny Dobry Anioł trafił do Nieba...
Trzymajcie się jakoś razem - bądzcie silni i wspierajcie sie wzajemnie.

pozdrawiam mocno

[mamamarysi]

Nie wiem, co napisać...Przykro i żal...Trzymajcie się...

[aniella6]

dziękuj jeszcze raz wszystkim,wiecie to forum to świetny pomysł,dzięki niemu
ludzie mogą się wspierać-zawsze razem łatwiej przebrnąć przez to wszystko,a
wasze posty na prawdę potrafią podtrzymać człowieka na duchu....
teraz byle do środy...dzień pogrzebu...choć teraz również łatwo nei jest,i
pewnei długo nie będzie:(:(:(ale musze powiedzieć ze okropne sa te wszytskie
formalnosci,tyle tego jest,a neistety trzba zalatwic..jeszcze wczoraj przyszla
pielegniarka rano,ktora nie wiedzila co sie stalo...chciala podac kroplowke i
zrobic zastrzyk..to bylo bardzo przykre..
musze przyznac ze do mnie chyba jeszcze nei dotarlo to co sie stalo,ciagle mam
wrazenie,ze Mama mojego chlopaka jest np w szpitalu albo gdzie wyjechala i zaraz
wroci...i wszystko bedzie jak dawniej...ale nic juz nigdy nie bedzie tak jak
kiedys:(
pozdrawiam wszystkich-musimy wierzyc ze bedzie dobrze..do konca...nadzieja
umiera ostatnia

[aniella6]

dziś byłam pożegnać Mame chłopaka w kaplicy:(((pogrzeb w
środe:(((smutno.......................