witam

[tashika1]

:)
od czego tu zaczać... moze najpierw się przywitam mam na imię Asia... i piszę
tu gdyż moja mama jest po mastektomii (lipiec)... z tego co się orientuje to
miała 7 wezłów przerzutowych... aktualnie czeka na ostanią ostrą chemię w
szpitalu w szczecinie... dobrze ze to juz ostania bo przerabiała już zastrzyki
na szpik kostny.... zaraz po niej zaczyna naświetlanie... najgorsze, że ja
mieszkam w warszawie ona pod szczeciniem... nawet nie moge jej przytulic...
ale juz nie dlugo swieta....
podczytywałam was juz od wrzesnia... witam... zycze wszystkim duzo sily

[b_a_l_b_i_n_k_a]

Czesc Asiu :-)

[jaga9911]

Witaj Asiu :)

Moja mama miała mastektomię i wycięcie węzłów we wrześniu...w tej
chwili po drugiej chemii i też przed nią kolejne chemie a potem
naświetlania.
Nasze mamy to twarde Kobiety, muszą takie być. A my musimy brać z
nich przykład.
Twoja mama napewno czuje Twoją miłość i wsparcie.

Pozdrawiam Jaga.

[tulaaa10]

Na początek chcę Ci podziękować za życzenia siły do walki-wszystkim
tutaj są one potrzebne. Od września moja mama też choruje na raka
piersi, jestem przy niej od samego początku. Mamusia ma chemię za
sobą- też bardzo ostrą, miała być operacja, dzisiaj się
dowiedziałam, że mają wątpliwości...co to znaczy...sama nie wiem, a
może nie chcę wiedzieć. Pozdrawiam i życzę szczęścia w tej walce...

[scholka1]

witam Cię Asiu i Was wszystkie wspaniałe dziewczyny - tak trzymajcie!

Ile znaczą dla chorej Takie córki, które stoją murem za swoją matką, dzieci to motor, który napędza do życia. Wiem coś o tym bo przeszłam tą drogę wyłożoną "kocimi łbami dwukrotnie". Od 4 lat nie daję się chorobie . Rok po roku mastektomia lewa i prawa , powikłania, ból, chemia....
powikłania....ból..... gdyby nie moje dzieci / choć mieszkają każde w innym końcu Polski z dala ode mnie/dziś pewnie nie mogłabym co rano dziękować Panu Bogu za każdy nowy dzień, dzięki nim miałam siły i motywację by się leczyć, to z córką wyjeżdżałam na warsztaty psychoonkologiczne gdyż rak to nie tylko spustoszenie ciała ale i odporności psychicznej. To z syn przytulał mnie pierwszy po kolejnej operacji /było ich wiele/ operowana byłam w mieście ,w którym on mieszka. Jak bardzo potrzebne jest wsparcie bliskiej osoby nawet my chorzy w pewnym momencie tego nie wiemy.
Czeka Was ogromnie trudne zadanie.
Dlatego życzę Wam byście miały siły do przejścia tej trudnej drogi w parze z Waszymi mamami. Razem jednak wszystko udaje się lepiej. I tych wspaniałych osiągnięć Wam życzę.
Jeśli miałybyście jakieś pytanie jak ja i moje dzieci w niektórych trudnych sytuacjach sobie radziliśmy to chętnie podzielę się doświadczeniami.