DLA POCZATKUJACYCH

[zellamsee1]

Zanim rozpoczniesz naukę powinieneś sprawdzić jakie jest twoje naturalne
ustawienie nóg na snowboardzie. Goofy czy regular?
Na snowboardzie jeździmy ustawieni bokiem do kierunku jazdy. Ustawienie z
prawą nogą wysunięta do przodu nazywane jest powszechnie GOOFY, pozycja z nogą
lewą w przodzie nazywana jest REGULAR. Dobranie odpowiedniej pozycji jest
sprawą dość istotną ponieważ rozpoczęcie nauki w pozycji nienaturalnej nie ma
praktycznie sensu, i jest tylko niepotrzebnym utrudnieniem.


Sprawdzić czy jesteś GOOFY czy REGULAR możesz na wiele sposobów. Jeżeli
jeździsz na deskorolce, pływasz na windsurfingu. Jeżeli nie miałeś kontaktu z
tego typu sportami to musisz wykonać dwa proste testy. Jednym z nich jest
poproszenie kogoś by pchnął cię z tył gdzy stoisz "na baczność". Jednak nie
zawsze się to sprawdza. Najlepszy sposób to: wyobraź sobie, że masz przed sobą
ogrooomną ślizgawkę. Bierzesz rozpęd, pędzisz w jej kierunku i ślizgasz się na
niej. Jeśli zanim dobiegłeś nie zaliczyłeś gleby to noga, którą pierwszą
wysunąłeś jest tą na którą będziesz jeździć. Jeśli jest to prawa noga to
znaczy że jesteś GOOFY, jeżeli lewa to jesteś REGULAR.

POZYCJA PODSTAWOWA
Pozycja podstawowa to bardzo istotny element wyjściowy do większości ewolucji.
Prawidłowa postawę cechują:

1.

Głowa: twarz zwrócona w kierunku jazdy.
2.

Tułów: barki obróć w kierunku jazdy, adekwatnie do ustawienia kątów
wiązań dzieciaku, tułów lekko pochyl do przodu.
3.

Kończyny górne: rozłożone na szerokość barków (lub troszkę więcej),
dłonie na wysokości bioder
4.

Nogi: ciężar ciała rozłóż równomiernie na obie nogi, ugnij je w kolanach
i stawach skokowych. Jest to ważny etap nauki.

UPADANIE
Gdy już będziecie mieli pewność , że tracicie panowanie nad dechą i za chwilę
zaliczycie glebę, a na początku to będzie norma, pamiętajcie by: wykonanać
poślizgu w przód przez wyprost nóg i tułowia, upadać w pierwszej kolejności na
wysunięte przedramiona (nadgarstki nie lubią twardej nawierzchni!). W momencie
kontaktu kolan ze śniegiem oderwać deskę od ziemi.- to wszystko, gdy będzecie
upadać w przód! Gdy upadacie w tył: uważajcie by nie wyrżnać głową w ziemię bo
wtedy odechciewa się już wszystkiego, a więc podczas gleby trzeba przyciągnąć
brodę do piersi ,upadać w tył przez pośladki , łagodząc wszystko przez
wykonanie kołyski i asekurację rękoma. Nigdy jednak nie wystawiajcie
wyprostowanych rąk. Bo wtedy będą je tylko składać w szpitalu.

WSTAWANIE

Aby wstać ustawcie się jak prostopadle do linii spadku stoku. Teoretycznie
najłatwiej wstaje się leżąc na brzuchu, dlatego jeżeli przewrócicie się na
plecy i nie możecie sobie poradzić z podniesieniem się, przekręćcie się na
brzuch. Leżąc twarzą do stoku podciągnijcie deskę mocno pod siebie i oprzyjcie
ją na przedniej krawędzi. Odepchnijcie się rękami, wyprostujcie nogi i już
stoicie gotowi do dalszej jazdy.

OPANOWANIE RÓWNOWAGI NA DESCE

Kilka prostych ćwiczeń które teraz opiszemy pomoże wam swobodnie przenosić
ciężar ciała na przód i tył deski oraz na jej krawędzie. Opanowanie tych
elementów jest niezbędnym wstępem do nauki skrętów.

1.

Przenoszenie ciężaru ciała z krawędzi na krawędź: stając na palcach
obciążaj przednią krawędź deski i balansując znajdź moment wychylenia który po
przekroczeniu spowoduje utratę twojej równowagi. Podobnie zrób z tylnią
krawędzią balansując na piętach. Staraj się utrzymać na krawędziach jak
najdłużej, od czasu do czasu przerzucając ciężar ciała z jednej krawędzi na drugą.
2.

Przenoszenie ciężaru ciała na przód i tył deski: przenieś ciężar ciała
na przednią nogę, tułów wychyl w stronę przodu deski lekko, unosząc tył.
Próbuj zwiększyć wychylenie tułowia i nacisk na nogę, unosząc coraz wyżej tył
(aż złamiesz deskę hehe). To samo zrób na tyle deski.
3.

Hulajnoga: Na płaskim terenie odepnij tylnią nogę z wiązania i odpychaj
się nią jakbyś jechał na deskorolce albo hulajnodze. Gdy osiągniesz
odpowiednią prędkość postaw tylnią nogę pomiędzy wiązania i heja. Dobre
ćwiczenie do jazdy na wyciągu i przemieszczania się w płaskim terenie.

ZEŚLIZG PROSTY

Gdy już poczujecie się pewnie i za wszelką cenę będziecie chcieli zjechać z
najstromszej góry w okolicy to w jakimś momencie potrzebne będzie dobre
opanowanie ześlizgu prostego! Służy on do pokonywania trudnych i
niebezpiecznych(często oblodzonych) fragmentów terenu. Oto parę wskazówek do
jego prawidłowego opanowania.

Z prostopadłego ustawienia deski do lini spadku stoku należy :

*

zmniejszyć nacisk na krawędź dostokową,
*

utrzymać pozycję podstawową (to już umiecie), ustawiając się twarzą w
dół (ześlizg backside- na krawędzi od strony pięt) lub w górę stoku (ześlizg
frontside -na krawędzi od strony palców),
*

kontrolować szybkość ześlizgu poprzez zmniejszanie nacisku na krawędź
dostokową (frontsideowa - palce backsideowa - pięty),
*

głowa podczas ześlizgu na krawędzi przedniej cały czas kontroluje tor
ześlizgu przez przednie ramię (jesteście cały czas ustawieni tyłem).

JAZDA W SKOS STOKU

Jest to pokonywanie terenu skośnie do lini spadku stoku na krawędzi deski.
Podczas jazdy przyjmujemy pozycję podstawową, obciążając krawędź dostokową
(nacisk palcami - frontside, lub nacisk piętami - backside). Próbujemy cały
czas utrzymywać deskę na krawędzi.

SKRĘT DOSTOKOWY

Skręt dostokowy jest jednym z podstawowych skrętów, którego prawidłowe
opanowanie pomoże uczyć się trudniejszych bardziej zaawansowanych technicznie
elementów. Należą do nich : faza sterowania w skręcie i zatrzymywanie się.

Pierwsze próby najlepiej zaczynać na szerokim, płaskim stoku o średnim
nachyleniu. Z jazdy w skos stoku, frontside (na krawędzi od strony palców) lub
backside (krawędź od strony pięt) próbujemy powoli wytracać prędkość
podjeżdźając w góre stoku.

W tym celu, niezależnie od krawędzi, na której będziecie jechać, musicie
zacząć od rotacji tułowia (głowa, barki, rece), która spowoduje skręt deski w
kierunku stoku, aż do całkowitego zatrzymania.

ZATRZYMYWANIE SIĘ

Aby opanować technikę prawidłowego zatrzymywania się, trzeba najpierw trochę
poćwiczyć skręt dostokowy.
Samo zatrzymanie polega na wytraceniu prędkości i ustawieniu deski w porzek
lini spadku stoku.
Aby to zrobić musicie płynnie połączyć:

*

jazdę na krawędzi
*

pochylenie w kierunku skrętu
*

silną rotację tułowia

Jazda na krawędzi to mocne obciążenie palców (frontside) lub obciążenie pięt
(backside), które spowoduje zakrawędziowanie deski.

Pochylenie- przechodząc w skręt z jazdy w skos stoku, następuje pochylenie
ciała w kierunku środka skrętu (w celu zrównoważenia siły odśrodkowej) ,
dodatkowo obniżenie sylwetki przez ugięcie stawów biodrowych, kolanowych i
skokowych pogłębi skręt.

Rotacja- energiczny obrót całego tułowia do środka skrętu z rękami szeroko
rozłożonymi, pomagającymi utrzymywać równowagę.

WYCIĄG ORCZYKOWY

Wyciąg orczykowy to straszna lipa (dlatego ich nigdy nie używam :P). Ale
zawsze musi być ten pierwszy raz.

Wsiadanie: goofy ustawiają się po prawej stronie orczyka, regular po lewej ,
wyczepioną tylną nogę ustawiamy poza krawędzią tylną deski , orczyk będzie się
szybko zbliżał , więc trzeba go obserwować, potem wkładamy go pod udo
przedniej nogi , na początku może szarpnąć, dlatego należy pochylić tułów do
przodu lub lekko odepchnąć się drugą nogą, a następnie postawić na płytce
antypoślizgowej i jazda do góry!

Jazda: wszystkie mięśnie rozluźnić i utrzymywać równowagę.

Wyczepianie : kilka metrów przed końcem wyciągu podciągnąć się na orczyku ,
jednocześnie wyciągając go spomiędzy nóg i szybko zjechać gdzieś na bok.

SKRĘT ŚLIZGOWY

Skręt ślizgowy jest chyba najprostszą metodą pokonywania dobrze przygotowanych
stoków o małym i średnim nachyleniu. Skręt ten wykonywany jest na całej
powierzchni śl