Zalamana :(

[agent_asia]

Jestem chora, wszystko mnie boli,glowa,gardlo wszystko.Do tego dziecko jest
chore.Poprzednia noc spedzilismy w szpitalu i spalam moze godz.
Ostatnie zdarzenie mnie podlamalo zupelnie.Moje dziecko dostalo w nocy
zapalenia krtani, zaczelo sie dusic.Wezwalismy pogotowie.Ale nie o to mi
chodzi.Tylko co ja wtedy zrobilam?Ja po prostu stracilam glowe, spanikowalam
zupelnie.Gdyby nie moja mama to nie wiem co by sie stalo.Nie bylam w stanie
na pogotowie zadzwonic.Czuje sie okropnie z tego powodu.Noe potrafilam
zapanowac nad sytuacja.Mam wyrzuty sumienia.

[drzejms-buond]

tez coś? a co ty masz być strażą pożarną? w pełnej gotowości?
ile razy ja zdębiałem ze strachu?
wyrzuty zupełnie nie potrzebne!
następnym razem pójdzie ci lepiej!
spoko.
dużo zdrowia życzę!

[karmilla]

zazwyczaj kryzysowe sytuacje mnie paraliżują. Wiem, że to okropne i trudno mi
pocieszać, bo na mnie samą po takiej sytuacji szlag mnie trafia. A i wątpię,
żeby stwierdzenie: innym też się to zdarza było jakimś pocieszeniem, bo mnie to
nie pociesza. Ale na prawdę: innym w tym wyżej podpisanej też się to zdarza.
Łączę sie w bólu.

[joanna784]

przestań. każdemu się to może zdażyć.a druga sprawa byłaś z mamą-jakbyś była
sama to zachowałabyś się inaczej.uwierz. ja np. jak coś się dzieje to latam w
kółko i płaczę i nic innego nie potrafię zrobić jak ktoś jest obok. ale kiedyś
jak byłam zupełnie sama z moim chrześniakiem chorym na astmę (miał wtedy 4
lata) i zaczął mi się dusić to dostałam takiego spida,że sama pojechałam z nim
na pogotowie (a nie mam prawka) samochodem siostry-nawet nie wiem jak to
zrobiłam,bo kompletnie nie umiem jeździć.ale np. zapomniaam mu podać leki- na
szczęście nic się nie stało. pozdrawiam.

[agent_asia]

I tak mam wyrzuty sumienia ale zawsze to pocieszajace.Jak komus obok cos sie
dzieje to ja pierwsza jestem do reanimacji.Ostatnio jak mala rozwalila sobie
warge i polala sie krew to ledwo stalam.
U nas to troche rodzinne bo zarowno dziadek jak i moj ojciec i jego brat na
widok krwi padaja jak muchy.

[ira22]

Jednak kiedy coś złego dzieje się własnemu dziecku - wpadamy w panikę. Bo to
jest ogromny strach. Też mi się parę razy w życiu zdarzyło.
Jeśli zdarzyło się kiedy byłam z dzieckiem sama, to bardzo szybko, po chwilowym
chaosie myślowym, wiedziałam (sama nie wiem skąd?) co robić. U Ciebie też by
tak było. Czasami najlepszą reakcją jest zawołać kogokolwiek na pomoc. Ty nie
musiałaś, wszystko jest O.K.

[agent_asia]

Ale np moja tescowa nigdy nie traci zimnej krwi i zawsze potrafi opanowac
sytuacje.Tego jej zazdroszcze.

[ciociapolcia]

Dobrze, ze byla z Toba mama. Wszystko jest ok i nie ma co rozpatrywac co by
bylo gdyby...
Ja natomiast w kryzysowych sytuacjach, tak jak ostatnio Mlody rozwalil sobie
czolo w sklepie, zachowuje do bolu zimna krew... Az odnosze wrazenie, ze ludzie
patrzyli na mnie jak na pierdolnieta, na wredna maciore, bo nie plakalam, nie
krzyczalam, nie histeryzowalam...
A w domu jeszcze od chlopa opieprz dostalam, ze wszystko sama zrobilam,
zalatwilam, karetka, szpital, ze nikt go nie powiadomil itd. I wez tu badz
madra... Ech.
Zdrowia zycze.
My tez chorujemy :/.

[agent_asia]

Dziekuje.Ja rowniez zdrowka zycze.

Mimo choroby moje dziecko nadal pracuje w trybie "broje najlepiej jak potrafie"
i ma w dupie ze,mama ledwo zyje.Na szczescie teraz spi.

[iga74]

Ciesz się kobietko, że wszystko juz jest dobrze, pewnie, że nie ma co gdybac i
sobie zarzucać...Czasem tak jest.