"przerwa" w bliskości

[joa8]

dziewczęta,
mam do Was takie kontrowersyjne pytania:
czy nie macie czasem dość chustowej bliskości z dzieckiem? czy
czasem z ulgą zdejmujecie chustę? czy czasem nie chcę się wam
założyć chusty?

Dla wyjaśnienia :-): jestem totalną entuzjastką chust, na razie
wprawdzie teoretyczną, bo syn mój już za duży na debiut chustowy,
ale jak będzie następne, to mam już upatrzoną chustę :-)

Tak mi tylko przyszły do głowy takie "niecne" pytania ;-)

[lola_22]

ja jeszcze nigdy nie nosilam na tyle dlugo, żeby mi sie przejadło ;-
) Raczej kombinuje, gdzie tu jeszcze moglabym wybrac sie z chusta
zamiast targac wozek. Mysle, ze ulga zwiazana bylaby raczej z
fizycznym zmeczeniem ciezarem dziecka niz nadmierna bliskoscia -
wciaz bedaca towarem deficytowym mimo tych wszystkich chwil jakie
razem spedzamy ...

[hanti]

na razie nie, bo jak mam dość wkładania paluszków do oczu to przerzucam małą na
plecy udaję że jej tam nie ma :)))
czasami zdejmuję z ulgą, ale to ze względów czysto fizycznych, kiedy przez pół
dnia jeżdżę po mieście i załatwiam masę spraw, z obiema dziewczynami na sobie.
Ale tak żebym wogóle nie chciała sie motać to jeszcze nie miałam

[kakot]

hm, jedyne zniecierpliwienie, jakie owszem, przyznaję, zdarzało mi się odczuwać, dotyczyło chwil, kiedy młoda stanowczo odmawiała dalszego siedzenia w chuście, bo np chciała eksplorować, biegać albo coś w tym rodzaju - a ja chciałam mieć spokój, o straszna ja ;)

[visenna2]

Miewam tak samo:) Wkurzam sie jak Zuza sie wyrywa do chodzenia, wije
i wykręca, a ja spokój chcę mieć:)))

[hodos]

ja bliskości nigdy nie mam dosyć, czasami myślę, że może nawet za
dużo ją całuję, ściskam, przytulam, głaszczę choć nie jest tak, że
nie potrzebuję mieć czasu dla siebie, takiej chwili samotności dla
nabrania energii ale staram się to robić poza czasem kiedy mała mnie
potrzebuje.. tak jak dziewczyny wcześniej napisały bardziej mi ciąży
ciężar czasami a nie bliskość jako taka.. dodatkowo przez mój zimny
wychów chciałabym dać małej to czego sama nie miałam czyli tej
bliskości z rodzicem i mimo, że dużo czasu jej poświęcam, ciągle
myślę, że za mało.. i kto mnie zrozumie?

[agamamaani]

owszem zdarzyło mi się pierwszy raz.. wstyd się przyznać.. wczoraj. młody "za
karę" (bo nie wiem jak to powiedzieć inaczej) pojechał na spacer w wózku..
świetną sobie urządził zabawę ciągnąc mnie za włosy ( nie wazne czy z przodu go
wiązałam czy z tyłu) a śmiał się w głos i nie umiałam mu przemówić do rozumu aby
przestał.. .. strasznie mnie.. zniechęcił.. na jeden dzień.. dziś znów był w
chuście ;)

za to do plecaka poleciała moja starsza bardzo tym faktem zachwycona ( przez pół
godziny bo potem - "mamo puśc ja umiem chodzić :)"

[agamamaani]

może źle sie wyraziłam.. nie miałam dosyć bliskości a noszenia Franka w chuście :)

[joa8]

bo ja, jak Antoś był mały i dużo go nosiłam, to miałam takie chwile,
ze z ulgą go odkładałam. Żeby poczuć, że jestem jednak osobną
osobą ;-) Także fizycznie.

[petisu]

Czasem mam dośc, bo mnie plecy bolą, ale bliskości nigdy.

[visenna2]

E, dlaczego zaraz wstyd? Matka tez człowiek.

[martina.15]

mialam zakladac huste na slub moejgo brata i ciesze sie ze tego nie zrobilam,
ale tego przeswiadczenia nabralam juz po- mialam 9centrymetrowe szpilki, nie
nosilam Hani non stop a jednak juz sie do tanczenia srednio nadwalam niestety :)

kilka razy bylam tak zgrzana, bo jak energicznie i szybko wszystko chce zrobic
ze z checia zrzucalam i Hanie i chuste i ciuchy az do poziomu bielizny- ale
mysle ze roznie szybko wracalabym do domu z wozkiem jak i z chusta ;P

sama bliskosc z dzieckiem- tego nie bede miala dosyc nigdy! i strasznie zaluje
ze zaczelam dopiero 3 miesiace temu...

[abepe]

A ja wczoraj Grzesia usiłowałam na rękach "na dzidzię" nosić. A to nie łatwe, bo
nogi ma długie. Mieliśmy z tego dużo radości oboje i żałuję, że ten czas już
minął. Nosiłam go czasem na rękach jeszcze rok temu. Gdy zaszłam w ciążę -
przestałam. On długo pytał kiedy go znowu będę mogła nosić. Jednym z pierwszych
pytań po porodzie było "czy teraz będziesz mnie znowu nosić?". Z żalem czułam,
że już nie. Teraz na ręce (i do chusty na szczęście) trafił Kacper. I Grześ się
już nie dopomina. Wydoroślał przez te prawie 5 miesięcy? Buuuuuuuuu

Joanno - babcia Grażka cieszy się, że ma dwóch wnuków:)) Ale nam ucieka na drugi
koniec Polski za kilka tygodni już na stałe:(

[primamama]

My na Patryka czekaliśmy 5 długich lat i to chyba wszystko tłumaczy :)). Od urodzenia noszę go godzinami i wciąż nie mogę uwierzyć i się nacieszyć. Przez cały drugi m-c życia nosiłam go po 12h gdzieś od 8mej do 19-20tej. Miał taki ciężki okres, że nie dało się go odłożyć. Mąż w delegacji a ja zostałam sama z małym. Czułam się najbardziej zmęczoną i najszczęśliwszą mamą na świecie. Dosyć bliskości? Niemożliwe :)

[mamalina]

to raczej bywa, jak pisały koleżanki, fizyczne zmęczenie ciepłotą, ciężarem i
ciąganiem za włosy, dłubaniem w nosie; mój J. urządził sobie ostatnio sesję
gryzienia w plecy - w związku z tym wybrał opcję "zasypiam sam w łóżeczku":
najwyraźniej chciał mi coś powiedzieć, a ja się opierałam ze zrozumieniem co :D
wniosek: dla własnego dobra trzeba uszanować prawo Młodej Osoby do autonomii, bo
jak my przegniemy, to i Ona nam da popalić

ja bym jeszcze podkreśliła wdzięczność za obecność chusty w wielu trudnych
momentach - jak zapalenie oskrzeli i nagłe "przyrośnięcie" dziecka do człowieka,
a jednak i inne sprawy da się załatwić

nuda, zawsze chustę chwalęsobie (i innym!)

[kachna2001]

raczej nie, bo dla mnie to sama przyjemnosc. czasem nawet jak widze, ze hania
sie robi zmeczona to zamiast ja wrzucic do lozeczka, to sie wiaze i ja wrzucam
do koali, bo baaardzo lubie jak tak zasypia:)