Dodaj do ulubionych

Warsztat 107

11.10.09, 19:44
To teraz będzie mój debiut w zadawaniu zagadki. Mam nadzieję, że was
zainteresuje.

Kiedyś, w odległej młodości, zaczytywałam się m.in. utworami pewnego
autora. Szczególnie uwielbiałam jedną z jego powieści (przyznam, że
to proza), a jeszcze bardziej jednego z bohaterów tej konkretnej
powieści (nie zdradzę, czy to mężczyzna, czy kobieta). To jest
bardziej typ bohatera/ki – podobny typ powtarza się w kilku innych
jego powieściach. Niemniej jednak, ten bardzo znany, płodny i
wybitny autor ma bardzo szczególny sposób opisywania świata,
charakterystycznych bohaterów i wyjątkową, równie charakterystyczną
filozofię życiową. Jestem pod jej wpływem do dziś.
Ale do rzeczy – chciałabym, żebyście wydusiły z kart maksymalnie
wszystko na ten temat. Nie chodzi mi o konkrety typu nazwisko
autora, tytuł powieści, nazwisko bohatera, itp. (chyba, że same się
zdecydujecie). Pytania pomocnicze poniżej, ale możecie tworzyć
własne.
1. Jaki jest klimat tych powieści
2. W jakich realiach są osadzone, w jakiej epoce i w jakim miejscu
3. Tematyka i problematyka, główny przekaz powieści, może być nawet
nurt i kierunek
4. Główny typ bohaterów występujących w tych powieściach– ich cechy
charakterystyczne, pragnienia, namiętności, rozterki, wartości,
filozofia życiowa
5. Losy i sposób działania bohaterów, ich postawa wobec
innych/świata, wewnętrzne i zewnętrzne zmagania, problemy
6. Mój ulubiony bohater/ka – kim jest i co mnie w nim/niej
szczególnie urzekło
7. Kim jest autor i wszystko co uda wam się uzyskać na temat
sylwetki, wartości czy losów autora
8. Co cenię w tych powieściach i za co cenię autora
9. Dlaczego?

No nie będę się rozpisywać dalej. Pewnie wpadniecie na mnóstwo
innych pomysłów co by tu jeszcze wyciągnąć.
Przy okazji, dla tych z was, które poprawnie rozszyfrowały mój nick
jako Pan Godot uzupełniam, że tym autorem nie jest Samuel Beckett.
To by było za proste. smile
Życzę wam powodzenia i jak najbardziej trafncyh odpowiedzi. Dajcie
się ponieść wyobraźni. smile
Obserwuj wątek
    • maly-elf MOJE KARTY 15.10.09, 14:53
      Klimat powieści- 4 buławy
      Epoka, miejsce - Król Monet+5 buław
      Tematyka - 4 Monety +Słońce
      Cechy bohaterów - 7 Mieczy +9 Monet+ 2 Buławy
      Sposób działania bohaterów - As Mieczy + 3 Buławy
      Bohater ulubiony Mrgodot - 9 buław
      Za co go lubi - 10 Monet
      Autor - Księżyc
      Co ceni Mrgodot w tych powieściach - 3 Kielichy
      Za co ceni autora - 2 Kielichy
      Dlaczego - Paź Kielichów

      Mam wrażenie, że jest to jakaś saga rodzinna, ewentualnie powieść
      obyczajowa.Akcja rozgrywa się w czasach dość burzliwych, jakieś wojny, bitwy czy
      zamieszki. Tło historyczne.Dużo się dzieje.
      Tematem przewodnim jest odkrywanie jakiejś tajemnicy, pokonanie swoich słabości,
      przezwyciężanie lęku, zmaganie się z samym sobą.
      Bohaterowie to postacie dość kontrowersyjne. Sprytni, trochę może nawet
      podstępni.Stojący przed wyborem dobra lub zła.Z jednej strony czytelnik
      uwielbia, z drugiej nienawidzi. Jednoczesne przyciąganie i odpychanie. Może nie
      są to bohaterowie pozytywni, ale na pewno interesujący.Działają według własnych
      zasad i postanowień. Nie wahają się zerwać z czymś , co im przeszkadza w
      wykonaniu planu.Dążą do celu nie oglądając się za siebie.
      Ulubionym bohaterem Mrgodot jest osoba pewna siebie, wiedząca czego chce, nie
      wahająca się podjąć wyzwań, aby osiągnąć cel.Uparta, stanowcza, mająca swoje racje.
      Mrgodot polubiła tego bohatera za konsekwencje w działaniu, podziwiała go za to,
      co osiągnął własnymi siłami, może zaczynał od zera i doszedł do wielkiej
      fortuny. W każdym razie osiągnął jakiś sukces, chociaż łatwo nie było.
      Autor to osoba dość tajemnicza, romantyczna. Wydaje mi się, że jest to kobieta.
      Doskonale uwodząca czytelnika swoim stylem pisania. W jej książkach panuje
      niesamowity nastrój.
      Mrgodot cenie w tych powieściach styl i język pisania. Nieskomplikowany i
      przystępny, może nawet dowcipny. Książki te doskonale odciągają od codziennośći,
      zapomina się o swoich kłopotach. Po prostu świetnie się je czyta.!!
      Autora natomiast Mrgodot ceni za to, że się nie wywyższa mimo swej popularności,
      nie lansuje się. Jest zwykłym człowiekiem, bratnią duszą dla Mrgodot.
      Mrgodot całkowicie przenosi się w świat stworzony w tych powieściach..
      Identyfikuje się z bohaterem.
      Chodzi mi po głowie Agata Christie i jej bohater Herkules Poirot lub panna Marple.
      Chociaż równie dobrze może chodzić o Sagę o Ludziach Lodu.
      Zresztą nie będę odgadywać tytułu, bo się tylko pogrążę. A tak to może będę
      miała choć ociupinkę trafieńwink

        • maly-elf Re: MOJE KARTY 17.10.09, 09:23
          Mieczyku, dziękujęsmile Nie wpadłam na to, ale faktycznie masz rację.smile
          nie mogę się już doczekać rozwiazania, umieram z ciekawości , co to za powieści
          i jaki autorsmile
          • kita32 interpretacja 17.10.09, 18:17
            https://fotoforum.gazeta.pl/photo/0/bi/zc/8ybr/2PRDuhSasqIk5FPKsB.jpg
            Klimat ulubionej powieści – XV Diabeł; Realia, epoka, miejsce – XVII Gwiazda;
            Główny przekaz – 10 Mieczy;
            Główny typ bohaterów – 8 Monet; ich postawa wobec innych – 2 Kijów;
            Losy bohaterów – Królowa Monet;
            Ulubiony bohater Mrgodot – 5 Mieczy; autor – Cesarz;
            Co urzekło Mrgodot – 5 Monet.

            Klimat powieści (Diabeł) – mroczny, posępny, o ludzkich namiętnościach, sile psychiki i podświadomości. Treść i akcja powieści wciąga, trzyma w napięciu, przykuwa.

            Dzieje się w czasach Odrodzenia (?), może nad wodą, ale ogólnie mam wrażenie, że powieść jest w jakim sensie ponadczasowa (Gwiazda).

            Głównym przekazem jest to, co dzieje się w psychice człowieka, natłok myśli bohatera lub wszystkich osób z powieści, pokazany jest bardziej świat wewnętrzny niż zewnętrzny (10 Mieczy).

            Główny typ bohaterów to zwykli ludzie – mieszczuchy, urzędnicy, rzemieślnicy, gospodynie domowe – pracowici, oszczędni, którym dzień zwykle przebiega „jak co dzień” (8 Monet).

            Trudno mi wyczuć ich postawę wobec innych (2 Kijów). Może potrzebują do szczęścia kogoś drugiego, ale nie potrafią nawiązać kontaktu.
            Losy bohaterów kręcą się dookoła spraw materialnych, wygody, pracy, domu, mogą dotyczyć codziennego życia (Królowa Monet).

            Ulubiony bohater Mrgodot odstaje od pozostałych bohaterów (5 Mieczy wobec 8 Monet). Jest inaczej nastawiony do życia (Miecze zamiast Monet) – może bardziej intelektualnie lub bardziej walecznie, lub męczy go proza życia – woli „iść na skróty”. Może jest skłócony z innymi lub nie potrafi nawiązać z ludźmi kontaktu? Główny przekaz powieści (10 Mieczy) jest skoncentrowany wokół ulubionego bohatera Mrgodot.

            Autor (Cesarz) to pisarz o wysokiej pozycji, wybitny. Mam skojarzenia (w związku z rozkładem) z Dostojewskim.

            Co urzekło Mrgodot? Radzenie sobie bohaterów z przeciwnościami życia? (5 Monet). Jakieś pokrewieństwo duchowe z głównym bohaterem lub/i specyficzny klimat powieści? (5 – wspólny mianownik z 5 Mieczy, 5 Monet i 15-Diabłem. )
        • kita32 Re: MOJE KARTY 17.10.09, 18:33
          > Nie mam czasu w tym tyg na postawienie kart sad
          > Mam skojarzenie dot autora i Księżyca w rozkładzie Elfika - piszący pod
          > pseudonimem. smile

          ....A mnie Księżyc skojarzył się z tym, że autor świetnie opisywał procesy zachodzące w ludzkiej psychice i siłę podświadomości. No ale może dlatego, że wylosowałam Diabła jako klimat powieści.

          ....Jeszcze dopiszę jedno skojarzenia z autorem - może Szekspir?
    • canada53 Mój rozkład 15.10.09, 21:19
      https://fotoforum.gazeta.pl/photo/2/kg/ig/bgrb/oMgybB7Y7lryx9mmFB.jpg


      Licząc od lewej, 4 karty w pierwszej kolumnie mówią o powieściach:
      - klimat powieści = III Cesarzowa
      - tematyka powieści = XIV Umiarkowanie
      - realia powieści (epoka, miejsce) = Rycerz Kielichów
      - główny typ bohatera = 2 Buławy
      Dwie karty w następnej kolumnie to:
      - co Mrgodot ceni sobie w tych powieściach = 4 Denary
      - jej ulubiony bohater, co ja w nim urzekło = 3 Denary
      I kolejne 3 karty w rządku to:
      - Mrgodot i jak na nią te powieści wpływały = Król Buław
      - za co ceni sobie ona autora = 9 Mieczy
      - autor tych powieści = Rycerz Mieczy

      Mrgodot czerpała z tych powieści doświadczenie życiowe i siłę (Król Buław), książki te zachęcały ją do działania i do samodzielnego podejmowania decyzji. Czuła się ona dzięki nim bardziej dorosła oraz gotowa do podejmowania wszelakich wyzwań.
      Klimat tych powieści (III Cesarzowa) jest optymistyczny, daje nadzieję, ksiązki kończą się „happy endem”, a na koniec wszystko się wyjaśnia. Podejrzewam, że opisywane w nich są sylwetki ludzi wyjątkowych, takich, których chciałoby się naśladować. Możliwe też, chodzi tu o osoby z wyższych sfer, majętne, lub też bardzo twórcze, obdarzone talentami, dające dobry przykład i inspirujące do rozwijania podobnych cech lub talentów u siebie. Wygląda mi to na powieści przygodowe, takie od których trudno się oderwać i w których sporo się dzieje. Czyta się je jednym tchem. Tematyka (XIV Umiarkowanie) jest obyczajowa, opisywane jest w nich po prostu życie ludzkie, ich codzienne troski i zmaganie się z problemami pojawiającymi się na drodze bohaterów. Akcja rozwija się stopniowo. Podejrzewam, że kulminacyjne wydarzenie wydarza się na samym początku (albo jeszcze przed rozpoczęciem się właściwej akcji), a później na kartach powieści następuje stopniowe wyjaśnienie sytuacji oraz próba jej naprawienia. Co do realiów, w których są osadzone (Rycerz Kielichów), to wydaje mi się, że rzeczywistość miesza się w nich trochę z fantazją, akcja nie zawsze dzieje się w rzeczywistym miejscu oraz czasie, bywa, że są one wyidealizowane na potrzeby powieści. Główny bohater (2 Buławy) jest podróżnikiem i osobą ciekawą świata. To ktoś o szerokich horyzontach, kto potrzebuje wyzwań i boi się podejmowania ryzyka. Jest to typ bohatera pozytywnego, budzącego respekt i szacunek.
      Mrgodot ceni sobie w tych powieściach (4 Denary) rzetelność opisywanych faktów i miejsc, które może same w sobie nie istniały w rzeczywistości, ale autor przedstawia je w bardzo realistyczny sposób. Czytając te książki wynosi się mnóstwo bardzo konkretnych i użytecznych wiadomości, które zapadają w pamięć na długo. W tych powieściach wszystko „trzyma się kupy” i jest ze sobą ściśle powiązane. Czytając je ma się wrażenie dużego realizmu, książki wciągają i ma się wrażenie, że wszystko, co tam jest opisywane działo się naprawdę.
      A co ją urzekło w postaci ulubionego bohatera (3 Denary)? Chyba to, że był on obdarzony jakąś misją, miał wizję tego, co chciał osiągnąć i potrafił wcielać tę wizję w życie. Bohater ten pracował nad sobą oraz się rozwijał. Potrafił stworzyć coś z niczego. W moim rozkładzie wyczuwam o wiele więcej kreatywnych, męskich energii, podejrzewam więc, że bohater ten był mężczyzną.
      Autor tych książek (Rycerz Mieczy) to bardzo płodny pisarz używający wartkiego, dowcipnego, a czasami nawet ciętego języka. To typ awanturnika i podróżnika, taki wojujący intelektualista. Mrgodot ceni go za to (9 Mieczy), że nie bał się podejmować trudnych dla innych pisarzy tematów. Być może człowiek ten sporo w życiu przeżył oraz wycierpiał, dzięki temu potrafił pisać o krzywdzie ludzkiej, strachu lub o niesprawiedliwości. Sam autor mógł być też osobą dosyć kontrowersyjną i mało lubianą w towarzystwie.

      Tak się zastanawiam, czy nie chodzi tu jakieś powieści detektywistyczne czy coś w tym rodzaju (np. ksiązki Agaty Christie)? Chodził mi po głowie też Juliusz Verne.
    • chariota Re: Warsztat 107 15.10.09, 23:59
      Witam!
      Podzielę się tym, co mi karty pokazują odnośnie warsztatów Margodot.
      Klimat powieści- Ma cechy romansu. Jest opowieścią o ludzkich
      losach, gdzie w tle są uczucia trudne, skomplikowane relacje,
      związki precedensowe. Zamierzchła epoka, czas i miejsce mroczne,
      ciężka ludzka praca, bieda, nadziei zaledwie iskra, która, o dziwo
      rozpala sie we właściwym momencie ogromnym płomieniem... Tematem
      jest dylemat i konieczność wyboru pomiędzy uczuciem, a pozycją i
      pieniędzmi. Z jednej strony potrzeba miłości i uczucie bardzo
      namiętne, z drugiej ograniczenia kulturowe i finansowe. Dylemat
      odwieczny, jednakże oddziaływujący bardzo na emocje czytelnika,
      stwarzający klimat, w którym sie 'tkwi po uszy" i utożsamia z
      bohaterem. Bohaterami są osoby stanowiące szeroki przekrój i całe
      spektrum człowieczych charakterów. Są to ludzie niezwykle namietni,
      oddani idei, bez względu na to, czy jest to idea pozytywna, czy
      negatywna. Istoty targane emocjami. Stanowią lustro wszelkich
      ludzkich namietności, nie ma tu bohaterów "letnich", są "gorący"
      lub "lodowaci". Bywają wśrod nich osoby tajemnicze, uduchowione, w
      jakiś ezoteryczny sposób mądre. Są też karierowicze z jednej strony
      i to negatyw, są ludzie ubodzy, ale sprawiedliwi, uczciwi i
      pracowici i to jest pozytyw. Pozytywni otrzymują często od losu
      zupełnie niespodziewane szanse, jakby w nagrodę. Ulubiony bohater
      Margodot- mężczyzna o wysokiej pozycji społecznej, który w imię
      wyznawanych wartości poświęca lub ryzykuje dorobek życia. Widzę, że
      jest to człowiek, który kocha, bez pytań i bez reszty, całym sobą.
      Nie do końca jestem pewna płci autora, obstawiam mężczyznę. Cenisz
      go za wrażliwość, za nadzieję, którą daje i za przesłanie główne
      jego powieści- Dobro jest silniejsze i zwycięża.
      Twoje ostatnie pytanie Margodot- dlaczego?
      Bo powieści pozwalają Ci uwierzyć, że Twoja wizja świata jest dobra,
      bo tak, jak autor chcesz, by dobro zwyciężało i dzięki krzepiącej
      sile jego książek łatwiej Ci uwierzyć, że to możliwe.
      Pozdrawiam i już zaczynam obgryzać paznokcie...smile, a do niedzieli
      daleko...
        • tarot.marsylski Re: Warsztat 107 16.10.09, 13:47
          1. Jaki jest klimat tych powieści-GŁUPIEC
          2. W jakich realiach są osadzone, w jakiej epoce i w jakim miejscu-WIEŻA
          3. Tematyka i problematyka, główny przekaz powieści, może być nawet
          nurt i kierunek-ŚWIAT
          4. Główny typ bohaterów występujących w tych powieściach– ich cechy
          charakterystyczne, pragnienia, namiętności, rozterki, wartości,
          filozofia życiowa-UMIARKOWANIE
          5. Losy i sposób działania bohaterów, ich postawa wobec
          innych/świata, wewnętrzne i zewnętrzne zmagania, problemy-CESARZ
          6. Mój ulubiony bohater/ka – kim jest i co mnie w nim/niej
          szczególnie urzekło-MAG
          7. Kim jest autor i wszystko co uda wam się uzyskać na temat
          sylwetki, wartości czy losów autora-ŚMIERĆ
          8. Co cenię w tych powieściach i za co cenię autora-SPRAWIEDLIWOŚĆ
          9. Dlaczego?-EON(Sąd)

          Klimat na początku radosny,stawiam na wiosnę.Być może to książka o podnoszeniu
          się z dna.W tej książce chodzi o przestrogi(?).Bohaterzy są rozsądni,sztywni i
          nie potrafią się cieszyć.Twój ulubiony bohater to główny bohater który chyba
          dźwigał się z dna.Losy autora były bardzo różne.W trakcie pisania książki mógł
          przechodzić tragedię.Lubisz autora za konkretność,krótkie opisy.
        • mrgodot jutrzejsze rozwiązanie 17.10.09, 19:46
          Na początku bardzo dziękuję za kolejne interpretacje. Wszystkie są
          już opracowane lub w trakciesmile
          I mam do was wielką prośbę - czy to będzie duży problem jeśli podam
          jutrzejsze rozwiązanie o 19.00 a nie o 18.00?
          Rodzina przyjeżdża na obiad (bo mam imieniny) i muszę ich przyjąć i
          ugościć. O 18 powinni się już zbierać, jakby co to ich wyrzucę.
          Muszą wrócić do siebie a to ok. 200 km. Ale chciałbym się
          zabezpieczyć na wszelki wypadek i nie zawieść was, bo niektóre
          dziewczynki już paznokcie obgryzają.
          Jeżeli to bardzo skomplkuje wasze plany to napiszcie dzisiaj jeszcze
          tu na forum i wtedy spróbuję to jakoś załatwić delikatnie z rodziną.
          Czekam też na kolejnych chętnych do podzielenia się swoimi uwagami.
        • chariota Re: Charioto 18.10.09, 18:29
          Nie, niestety nie pamiętamsad, bo zadawałam rózne pytania kolejno i
          wyciagałam po trzy karty, a niczego nie zapisałam. Tak byłam
          skoncentrowana na interpretacji, czytaniu kart i spisywaniu tego, że
          emocjonalnie "popłynęłam"... Sorry, przykro mi. W przewadze były
          Miecze i Kielichy, trochę Denarów, z WA pamiętam, że w pytaniu o
          autora wyszedł Papież. Ale to już niestety wszystko, co wiem, więcej
          grzechów nie pamiętam...sad(
            • mrgodot Re: Rozwiązanie będzie o 19.00 18.10.09, 19:01
              Moje drogie!
              Przez wasze świetne interpretacje kilka razy musiałam zmieniać
              rozwiązanie, bo wyciągałyście elementy, o których nawet nie
              pomyślałam, że wyjdą. To już ostateczna wersja. Drobne detale
              dotyczące powieści znajdziecie bezpośrednio w omówieniu waszych
              interpretacji.
              W ostatniej klasie podstawówki, a potem przez całe liceum
              fascynowałam się twórczością egzystencjalistów oraz prekursorów tego
              nurtu: Nietzsche, Dostojewski, Beckett i Camus. Ze zmienną
              amplitudą – tzn. ta czwórka zamieniała się co chwila miejscami.
              Autorów różnią wprawdzie epoki, ale przekaz pozostaje ten sam. W
              warsztatach chodziło mi konkretnie o Fiodora Dostojewskiego, jego
              powieść „Bracia Karamazow”, i moją ulubioną postać, Iwana Karamazow.

              1. Główny kierunek, nurt, przekaz:
              Nazwisko mówi samo za siebie, ale jedno z najpiękniejszych określeń
              tego nurtu to „filozofia tragedii” czyli „szanować wielkie
              nieszczęście, wielką brzydotę, wielkie chybienie”. Walka o
              zachowanie godności i niezgoda na świat i panujący w nim porządek to
              przekaz tych powieści i jednocześnie odpowiedź na pytanie za co
              cenię tak bardzo autora.
              2. Autor:
              Typowy Skorpion. Bardzo pięknie i trafnie określony jako „okrutny
              talent”. Jak mało kto interesował się wszelkimi przejawami
              okrucieństwa, zgłębiał je w swoich powieściach z rozkoszą niemalże,
              ale też z wyjątkową intensywnością. To znawca ludzkiej duszy i
              psychiki. Odkrywa jej najgłębsze mroki i grzechy, nawet tam, gdzie
              nie spodziewalibyśmy się, że istnieją.
              3. Klimat i tematyka:
              Klimat powieści Dostojewskiego jest mroczny, zimny i dosłownie
              zimowy (bo zazwyczaj właśnie w zimie, wręcz syberyjskiej, toczy się
              akcja). Osadzone są w realiach XIX-wiecznej Rosji Carskiej,
              przeważnie na wsiach, w majątkach drobnej szlachty, podupadającej
              arystokracji albo słabo sytuowanej inteligencji i z trudem wiążących
              koniec z końcem urzędników. Szczęście miesza się tu z klęską, radość
              z rozpaczą, miłość z nienawiścią, wiara z bluźnierstwem, jasność
              umysłu z szaleństwem i obłędem. To też niesamowita intensywność
              przeżyć, duchowych i moralnych rozterek, nagłych zwrotów akcji.
              Jednocześnie akcja w powieściach Dostojewskiego jest jedynie tłem
              dla wewnętrznych rozterek i rozważań bohaterów. To też były lata
              cenzury i specyficznej moralności, która zmusiła pisarzy takich jak
              Dostojewski do "skrywania pod płaszczykiem” rzeczywistego przekazu.
              4. Bohaterowie:
              Jego bohaterowie – od głównych po najdrobniejszych – to
              ludzie „biedni” w przeróżnych znaczeniach tego słowa (nieszczęśliwi,
              brzydcy i chybieni!). Wszystkim czegoś brakuje. Takie zagubione
              dusze, wiecznie cierpiące, udręczone, szukające swojego miejsca na
              ziemi i nie mogące go znaleźć. To ludzie dobrzy i okrutni zarazem,
              bo granica między złem a dobrem jest tu cienka, prawie niewidoczna.
              W tle jest też cała plejada różnej maści łajdaków. Główny typ
              bohatera to „człowiek podziemny”, nietzscheański „uebermensch” (nie
              kojarzyć z Hitlerem), który dostrzega absurdalność ludzkich losów i
              buntuje się przeciwko temu porządkowi.
              5. Akcja „Braci Karamazow”:
              Tu są zasadniczo dwie płaszczyzny. Losy 3 braci – Iwana, Dymitra i
              Aloszy, które zazębiają się z losami innych osób. Bracia są w
              konflikcie ze swoim ojcem a powodem jest wątek miłosny – dwie
              kobiety. Piękna arystokratka Katia, która kocha Dymitra, a którą z
              kolei kocha Iwan. Grzuszeńka – piękna ale prosta kobieta o wątpliwej
              reputacji – którą kocha Dymitr, a która romansuje z ojcem braci
              Karamazow. Ojciec zostaje zamordowany i tu pojawia się wątek
              kryminalny. O morderstwo oskarżony zostaje Dymitr. Druga płaszczyzna-
              ta właściwa, która nie stanowi de facto akcji – po prostu
              przekazuje to, co chce zakomunikować autor w monologu Iwana
              Karamazowa. To piękny wywód na temat ludzkiej kondycji i jest on
              sednem powieści. Monolog Iwana w ujęciu ówczesnej (ale i dzisiejszej
              moralności) to bunt wobec Boga i bluźnierstwo.
              6. „Mój bohater”
              Wrażliwy ale mroczny, typowy intelektualista i buntownik Iwan
              Karamazow. Ukrywa swoje uczucia, chce być twardy. Ma misję do
              wypełnienia. Iwan walczy z tym co, Albert Camus określił ponad 100
              lat później jako absurd – niezgodność między człowiekiem a
              naturą, „aktorem a dekoracją”. Iwan odrzuca Boga, bo nie godzi się
              na to by ludzkie cierpienie (tu powołuje się na przykłady biednych,
              wyzyskiwanych i umierających z głodu i przepracowania poddanych
              cara, często dzieci) służyło uzyskaniu przepustki do przyszłego
              szczęścia (raju). W ten raj wierzy jego najmłodszy brat, uczeń
              seminarium, Alosza Karamzow.
              W szerszym kontekście „mój bohater” to też Raskolnikow ze „Zbrodni i
              Kary”, Kiriłow w „Idioty”.
              Dlaczego lubię Dostojewskiego i za co go cenię? Za to wszystko co
              napisałam powyżej. Jest pierwszym z tej w/w „czwórki”, który
              poruszył temat ludzkiej kondycji w świecie w taki właśnie sposób. W
              ówczesnych czasach to był przełom.

              Dziękuję wam bardzo za udział w tym warsztacie i wasze
              interpretacje. Nawet nie wiecie jak dużo szczegółów przypomniałam
              sobie po latach dzięki wam. Konkrety znajdziecie w omówieniu waszych
              kart.
              Jeszcze raz dziękuję i przepraszam za ten powyższy przydługi wykład
              na temat Dostojewskiego.
              A teraz chwila cierpliwości, wkleję komentarz do waszych
              interpretacji i za ok. 20 minut ogłoszę kto jest zwycięzcą. smile
              • mrgodot rozwiązanie! 18.10.09, 19:02
                Moje drogie!
                Przez wasze świetne interpretacje kilka razy musiałam zmieniać
                rozwiązanie, bo wyciągałyście elementy, o których nawet nie
                pomyślałam, że wyjdą. To już ostateczna wersja. Drobne detale
                dotyczące powieści znajdziecie bezpośrednio w omówieniu waszych
                interpretacji.
                W ostatniej klasie podstawówki, a potem przez całe liceum
                fascynowałam się twórczością egzystencjalistów oraz prekursorów tego
                nurtu: Nietzsche, Dostojewski, Beckett i Camus. Ze zmienną
                amplitudą – tzn. ta czwórka zamieniała się co chwila miejscami.
                Autorów różnią wprawdzie epoki, ale przekaz pozostaje ten sam. W
                warsztatach chodziło mi konkretnie o Fiodora Dostojewskiego, jego
                powieść „Bracia Karamazow”, i moją ulubioną postać, Iwana Karamazow.

                1. Główny kierunek, nurt, przekaz:
                Nazwisko mówi samo za siebie, ale jedno z najpiękniejszych określeń
                tego nurtu to „filozofia tragedii” czyli „szanować wielkie
                nieszczęście, wielką brzydotę, wielkie chybienie”. Walka o
                zachowanie godności i niezgoda na świat i panujący w nim porządek to
                przekaz tych powieści i jednocześnie odpowiedź na pytanie za co
                cenię tak bardzo autora.
                2. Autor:
                Typowy Skorpion. Bardzo pięknie i trafnie określony jako „okrutny
                talent”. Jak mało kto interesował się wszelkimi przejawami
                okrucieństwa, zgłębiał je w swoich powieściach z rozkoszą niemalże,
                ale też z wyjątkową intensywnością. To znawca ludzkiej duszy i
                psychiki. Odkrywa jej najgłębsze mroki i grzechy, nawet tam, gdzie
                nie spodziewalibyśmy się, że istnieją.
                3. Klimat i tematyka:
                Klimat powieści Dostojewskiego jest mroczny, zimny i dosłownie
                zimowy (bo zazwyczaj właśnie w zimie, wręcz syberyjskiej, toczy się
                akcja). Osadzone są w realiach XIX-wiecznej Rosji Carskiej,
                przeważnie na wsiach, w majątkach drobnej szlachty, podupadającej
                arystokracji albo słabo sytuowanej inteligencji i z trudem wiążących
                koniec z końcem urzędników. Szczęście miesza się tu z klęską, radość
                z rozpaczą, miłość z nienawiścią, wiara z bluźnierstwem, jasność
                umysłu z szaleństwem i obłędem. To też niesamowita intensywność
                przeżyć, duchowych i moralnych rozterek, nagłych zwrotów akcji.
                Jednocześnie akcja w powieściach Dostojewskiego jest jedynie tłem
                dla wewnętrznych rozterek i rozważań bohaterów. To też były lata
                cenzury i specyficznej moralności, która zmusiła pisarzy takich jak
                Dostojewski do ‘skrywania pod płaszczykiem” rzeczywistego przekazu.
                4. Bohaterowie:
                Jego bohaterowie – od głównych po najdrobniejszych – to
                ludzie „biedni” w przeróżnych znaczeniach tego słowa (nieszczęśliwi,
                brzydcy i chybieni!). Wszystkim czegoś brakuje. Takie zagubione
                dusze, wiecznie cierpiące, udręczone, szukające swojego miejsca na
                ziemi i nie mogące go znaleźć. To ludzie dobrzy i okrutni zarazem,
                bo granica między złem a dobrem jest tu cienka, prawie niewidoczna.
                W tle jest też cała plejada różnej maści łajdaków. Główny typ
                bohatera to „człowiek podziemny”, nietzscheański „uebermensch” (nie
                kojarzyć z Hitlerem), który dostrzega absurdalność ludzkich losów i
                buntuje się przeciwko temu porządkowi.
                5. Akcja „Braci Karamazow”:
                Tu są zasadniczo dwie płaszczyzny. Losy 3 braci – Iwana, Dymitra i
                Aloszy, które zazębiają się z losami innych osób. Bracia są w
                konflikcie ze swoim ojcem a powodem jest wątek miłosny – dwie
                kobiety. Piękna arystokratka Katia, która kocha Dymitra, a którą z
                kolei kocha Iwan. Grzuszeńka – piękna ale prosta kobieta o wątpliwej
                reputacji – którą kocha Dymitr, a która romansuje z ojcem braci
                Karamazow. Ojciec zostaje zamordowany i tu pojawia się wątek
                kryminalny. O morderstwo oskarżony zostaje Dymitr. Druga płaszczyzna-
                ta właściwa, która nie stanowi de facto akcji – po prostu
                przekazuje to, co chce zakomunikować autor w monologu Iwana
                Karamazowa. To piękny wywód na temat ludzkiej kondycji i jest on
                sednem powieści. Monolog Iwana w ujęciu ówczesnej (ale i dzisiejszej
                moralności) to bunt wobec Boga i bluźnierstwo.
                6. „Mój bohater”
                Wrażliwy ale mroczny, typowy intelektualista i buntownik Iwan
                Karamazow. Ukrywa swoje uczucia, chce być twardy. Ma misję do
                wypełnienia. Iwan walczy z tym co, Albert Camus określił ponad 100
                lat później jako absurd – niezgodność między człowiekiem a
                naturą, „aktorem a dekoracją”. Iwan odrzuca Boga, bo nie godzi się
                na to by ludzkie cierpienie (tu powołuje się na przykłady biednych,
                wyzyskiwanych i umierających z głodu i przepracowania poddanych
                cara, często dzieci) służyło uzyskaniu przepustki do przyszłego
                szczęścia (raju). W ten raj wierzy jego najmłodszy brat, uczeń
                seminarium, Alosza Karamzow.
                W szerszym kontekście „mój bohater” to też Raskolnikow ze „Zbrodni i
                Kary”, Kiriłow w „Idioty”.
                Dlaczego lubię Dostojewskiego i za co go cenię? Za to wszystko co
                napisałam powyżej. Jest pierwszym z tej w/w „czwórki”, który
                poruszył temat ludzkiej kondycji w świecie w taki właśnie sposób. W
                ówczesnych czasach to był przełom.

                Dziękuję wam bardzo za udział w tym warsztacie i wasze
                interpretacje. Nawet nie wiecie jak dużo szczegółów przypomniałam
                sobie po latach dzięki wam. Konkrety znajdziecie w omówieniu waszych
                kart.
                Jeszcze raz dziękuję i przepraszam za ten powyższy przydługi wykład
                na temat Dostojewskiego.
                A teraz chwila cierpliwości i za ok. 20 minut ogłoszę kto jest
                zwycięzcą.
                • mrgodot interpretacja Canady 18.10.09, 19:05
                  od lewej, 4 karty w pierwszej kolumnie mówią o powieściach:
                  - klimat powieści = III Cesarzowa
                  - tematyka powieści = XIV Umiarkowanie
                  - realia powieści (epoka, miejsce) = Rycerz Kielichów
                  - główny typ bohatera = 2 Buławy
                  Dwie karty w następnej kolumnie to:
                  - co Mrgodot ceni sobie w tych powieściach = 4 Denary
                  - jej ulubiony bohater, co ja w nim urzekło = 3 Denary
                  I kolejne 3 karty w rządku to:
                  - Mrgodot i jak na nią te powieści wpływały = Król Buław
                  - za co ceni sobie ona autora = 9 Mieczy
                  - autor tych powieści = Rycerz Mieczy

                  Mrgodot czerpała z tych powieści doświadczenie życiowe i siłę (Król
                  Buław), książki te zachęcały ją do działania i do samodzielnego
                  podejmowania decyzji. Czuła się ona dzięki nim bardziej dorosła oraz
                  gotowa do podejmowania wszelakich wyzwań.
                  Tak, to zresztą są bardzo dojrzałe powieści, zdecydowanie nie na
                  koniec podstawówki i początek liceum. Ja byłam urzeczona.


                  Klimat tych powieści (III Cesarzowa) jest optymistyczny, daje
                  nadzieję, ksiązki kończą się „happy endem”, a na koniec wszystko się
                  wyjaśnia.
                  No tu nie. To bardzo pesymistyczny nurt powieści. Sądzę, że
                  pokazał ci się cień karty. Chociaż … po głębszej chwili
                  zastanowienia - to ciekawe - akurat „Bracia Karamazow” teoretycznie
                  tak się kończą. Teoretycznie bo wprawdzie Iwan dostaje załamania
                  nerwowego (popada w szaleństwo), Dymitr wędruje na Sybir ale
                  bogobojny i dobroduszny Alosza przekonuje, że wszystko będzie dobrze
                  i w ogóle. To był żart Dostojewskiego z ludzkiej wiary i
                  przekonania, że cierpienie służy czemuś szlachetnemu, ale karty
                  mogły ci to tak pokazać. W takim razie gratuluję!


                  Podejrzewam, że opisywane w nich są sylwetki ludzi wyjątkowych,
                  takich, których chciałoby się naśladować. Możliwe też, chodzi tu o
                  osoby z wyższych sfer, majętne, lub też bardzo twórcze, obdarzone
                  talentami, dające dobry przykład i inspirujące do rozwijania
                  podobnych cech lub talentów u siebie.
                  Może niekoniecznie są to postacie do naśladowania (no nie te moje
                  ulubione) i raczej trudno powiedzieć o nich, że dają „dobry”
                  przykład. To oczywiście względne. Ja je uwielbiam. Ale masz rację w
                  pozostałych punktach. Majętne – tak, jak najbardziej. Te główne
                  postacie zazwyczaj nie należą do tych głodujących. Wyjątkiem jest
                  Raskolnikow ze „Zbrodni i Kary” (no i oczywiście zesłańcy, ale to
                  normalne). I twórcze, bardzo twórcze.


                  Wygląda mi to na powieści przygodowe, takie od których trudno się
                  oderwać i w których sporo się dzieje. Czyta się je jednym tchem.
                  W pewnym sensie przygodowe, bardziej jak piszesz poniżej –
                  obyczajowe. Wciągają – absolutnie tak. Akcja – jak najbardziej
                  wartka.


                  Tematyka (XIV Umiarkowanie) jest obyczajowa, opisywane jest w nich
                  po prostu życie ludzkie, ich codzienne troski i zmaganie się z
                  problemami pojawiającymi się na drodze bohaterów.
                  Świetna interpretacja!

                  Akcja rozwija się stopniowo. Podejrzewam, że kulminacyjne wydarzenie
                  wydarza się na samym początku (albo jeszcze przed rozpoczęciem się
                  właściwej akcji), a później na kartach powieści następuje stopniowe
                  wyjaśnienie sytuacji oraz próba jej naprawienia.
                  Brawo, tak!!! Zazwyczaj tak właśnie jest. Dużo retrospekcji,
                  opowiadania z różnych punktów widzenia. Mieszanie wątków i czasów.
                  Super!


                  Co do realiów, w których są osadzone (Rycerz Kielichów), to wydaje
                  mi się, że rzeczywistość miesza się w nich trochę z fantazją, akcja
                  nie zawsze dzieje się w rzeczywistym miejscu oraz czasie, bywa, że
                  są one wyidealizowane na potrzeby powieści
                  Na pewno. Pasuje mi ten Rycerz Kielichów do Rosji Carskiej –
                  Rosji dżentelmenów-oficerów umierających w pojedynkach, kochających
                  do szaleństwa, tajemniczych, zdobywających podstępnie. Świetnie ci
                  się ta karta pokazała, brawo!


                  Główny bohater (2 Buławy) jest podróżnikiem i osobą ciekawą świata.
                  To ktoś o szerokich horyzontach, kto potrzebuje wyzwań i boi się
                  podejmowania ryzyka. Jest to typ bohatera pozytywnego, budzącego
                  respekt i szacunek.
                  Chłodny intelektualista z wierzchu, w środku gorąca dusza
                  próbująca pogodzić sprzeczności. Chce być obojętny a kocha po cichu
                  Katię. Bardzo pasuje do Iwana ta karta. Nie jest tylko podróżnikiem.
                  I zastanawiałabym się, czy budzi szacunek. Na pewno nie ogólny, ale
                  ludzie się go boją. Boją się przyznać, że to co mówi jest prawdą.
                  Chcą pozostać w swojej miłej ułudzie. Jest odmieńcem. Ładnie
                  wyłapałaś te drobiazgi Canado!


                  Mrgodot ceni sobie w tych powieściach (4 Denary) rzetelność
                  opisywanych faktów i miejsc, które może same w sobie nie istniały w
                  rzeczywistości, ale autor przedstawia je w bardzo realistyczny
                  sposób.
                  Czytając te książki wynosi się mnóstwo bardzo konkretnych i
                  użytecznych wiadomości, które zapadają w pamięć na długo. W tych
                  powieściach wszystko „trzyma się kupy” i jest ze sobą ściśle
                  powiązane. Czytając je ma się wrażenie dużego realizmu, książki
                  wciągają i ma się wrażenie, że wszystko, co tam jest opisywane
                  działo się naprawdę.
                  No tu raczej nie. Fakty są tłem dla przekazu, który najbardziej
                  ceniłam. Raczej widziałabym tą 4 Monet jako walkę o wyjście z tej
                  skorupy, wewnętrznych rozterek, gotowości do porzucenia wszystkiego
                  niezależnie od konsekwencji. Taki jest Iwan i Dymitr, Kiriłow,
                  Raskolnikow. Realizm – zgadzam się, jest tu jak najbardziej.


                  A co ją urzekło w postaci ulubionego bohatera (3 Denary)? Chyba to,
                  że był on obdarzony jakąś misją, miał wizję tego, co chciał osiągnąć
                  i potrafił wcielać tę wizję w życie.
                  Świetnie, super! Miał misję! Za to go kochałam!

                  Bohater ten pracował nad sobą oraz się rozwijał. Potrafił stworzyć
                  coś z niczego. W moim rozkładzie wyczuwam o wiele więcej
                  kreatywnych, męskich energii, podejrzewam więc, że bohater ten był
                  mężczyzną.
                  Tak, i te pozostałe męskie energie to chyba Dymitr, Kiriłow,
                  Raskolnikow i pewnie pozostali bracia Karamazow. Trochę tego było,
                  bardzo męska powieść.


                  Autor tych książek (Rycerz Mieczy) to bardzo płodny pisarz używający
                  wartkiego, dowcipnego, a czasami nawet ciętego języka. To typ
                  awanturnika i podróżnika, taki wojujący intelektualista. Mrgodot
                  ceni go za to (9 Mieczy), że nie bał się podejmować trudnych dla
                  innych pisarzy tematów. Być może człowiek ten sporo w życiu przeżył
                  oraz wycierpiał, dzięki temu potrafił pisać o krzywdzie ludzkiej,
                  strachu lub o niesprawiedliwości. Sam autor mógł być też osobą dosyć
                  kontrowersyjną i mało lubianą w towarzystwie.
                  Tak! Dostojewski to pisarz z charakterem, wojujący, nie idący na
                  kompromisy. Ta 9 Mieczy i to co piszesz o tematyce, która poruszał
                  to strzał w „10”. No fakt, nie był lubiany, ani towarzyski. Mroczny
                  Skorpion!


                  Tak się zastanawiam, czy nie chodzi tu jakieś powieści
                  detektywistyczne czy coś w tym rodzaju (np. ksiązki Agaty Christie)?
                  Chodził mi po głowie też Juliusz Verne.
                  Wyłapałaś wątek kryminalny! Gratuluję!
                  • mrgodot Re: interpretacja Charioty 18.10.09, 19:08
                    Klimat powieści- Ma cechy romansu. Jest opowieścią o ludzkich
                    losach, gdzie w tle są uczucia trudne, skomplikowane relacje,
                    związki precedensowe.
                    Jak najbardziej tak! Trudne relacje wynikające m.in. z wątku
                    romansowego.


                    Zamierzchła epoka, czas i miejsce mroczne,
                    ciężka ludzka praca, bieda, nadziei zaledwie iskra, która, o dziwo
                    rozpala sie we właściwym momencie ogromnym płomieniem...
                    Bardzo ładnie to ujęłaś Charioto – bieda, mrok, beznadzieja a ta
                    iskra to na pewno monolog Iwana.
                    To taka iskra w całej książce. Sam Dostojewski powiedział, że kilka
                    stron monologu napisał w jednej chwili. Brawo!!!


                    Tematem jest dylemat i konieczność wyboru pomiędzy uczuciem, a
                    pozycją i
                    pieniędzmi. Z jednej strony potrzeba miłości i uczucie bardzo
                    namiętne, z drugiej ograniczenia kulturowe i finansowe. Dylemat
                    odwieczny, jednakże oddziaływujący bardzo na emocje czytelnika,
                    stwarzający klimat, w którym sie 'tkwi po uszy" i utożsamia z
                    bohaterem.
                    Tak tu jest dylemat polegający na dokonaniu wyboru, są mezalianse
                    i kwestie finansowe prowadzące m.in. do morderstwa. Świetnie!


                    Bohaterami są osoby stanowiące szeroki przekrój i całe
                    spektrum człowieczych charakterów. Są to ludzie niezwykle namietni,
                    oddani idei, bez względu na to, czy jest to idea pozytywna, czy
                    negatywna. Istoty targane emocjami.
                    Brawo, brawo! To powieść o namiętnościach targających ludzką
                    duszą, bez osądzania co jest dobre, co złe.


                    Stanowią lustro wszelkich
                    ludzkich namietności, nie ma tu bohaterów "letnich", są "gorący"
                    lub "lodowaci".
                    O tak!!!

                    Bywają wśrod nich osoby tajemnicze, uduchowione, w
                    jakiś ezoteryczny sposób mądre.
                    Tak, starzec Zosima, prawosławny mnich i mistrz duchowy Aloszy!


                    Są też karierowicze z jednej strony
                    i to negatyw, są ludzie ubodzy, ale sprawiedliwi, uczciwi i
                    pracowici i to jest pozytyw. Pozytywni otrzymują często od losu
                    zupełnie niespodziewane szanse, jakby w nagrodę.
                    Karierowicze i ludzie nikczemni – jak najbardziej. Może słowo
                    pozytywny nie do końca pasuje do Dostojewskiego, ale cechy które
                    wymieniłaś jak najbardziej tak.


                    Ulubiony bohater
                    Mrgodot- mężczyzna o wysokiej pozycji społecznej, który w imię
                    wyznawanych wartości poświęca lub ryzykuje dorobek życia. Widzę, że
                    jest to człowiek, który kocha, bez pytań i bez reszty, całym sobą.
                    Zimny intelektualista o gorącej duszy, potajemnie kochający. Tak!


                    Nie do końca jestem pewna płci autora, obstawiam mężczyznę. Cenisz
                    go za wrażliwość, za nadzieję, którą daje i za przesłanie główne
                    jego powieści- Dobro jest silniejsze i zwycięża.
                    Mężczyzna się zgadza. Iwan jest „poza dobrem i złem” i w
                    powieściach Dostojewskiego nigdy nie zwycięża, ale … chyba znowu
                    pojawia się żart Dostojewskiego z końcówki powieści. Pojawił ci się
                    w kartach Alosza i jego silna wiara właśnie w to, że dobro zwycięży.
                    Brawo!


                    Twoje ostatnie pytanie Margodot- dlaczego?
                    Bo powieści pozwalają Ci uwierzyć, że Twoja wizja świata jest dobra,
                    bo tak, jak autor chcesz, by dobro zwyciężało i dzięki krzepiącej
                    sile jego książek łatwiej Ci uwierzyć, że to możliwe.
                    Tak, Iwan reprezentuje moją wizję świata, chociaż takiego świata
                    nie ma. W jakimś sensie jest ona pozytywna, chociaż nie użyłabym
                    słowa „dobro”.

                    • mrgodot interpretacja Małego Elfa 18.10.09, 19:12
                      Klimat powieści- 4 buławy
                      Epoka, miejsce - Król Monet+5 buław
                      Tematyka - 4 Monety +Słońce
                      Cechy bohaterów - 7 Mieczy +9 Monet+ 2 Buławy
                      Sposób działania bohaterów - As Mieczy + 3 Buławy
                      Bohater ulubiony Mrgodot - 9 buław
                      Za co go lubi - 10 Monet
                      Autor - Księżyc
                      Co ceni Mrgodot w tych powieściach - 3 Kielichy
                      Za co ceni autora - 2 Kielichy
                      Dlaczego - Paź Kielichów

                      Mam wrażenie, że jest to jakaś saga rodzinna, ewentualnie powieść
                      obyczajowa.
                      Bardzo dobrze Mały Elfie, ta konkretna powieść to jest w pewnym
                      sensie saga rodzinna, bo opowiada o losach rodziny. Wprawdzie w
                      jednym pokoleniu, ale tak wskazuje sam tytuł. Brawo!


                      Akcja rozgrywa się w czasach dość burzliwych, jakieś wojny, bitwy
                      czy
                      zamieszki. Tło historyczne. Dużo się dzieje.
                      Tak, to burzliwe czasy. Bohaterowie wprawdzie nie doświadczają
                      samej wojny, ale jest to okres zamieszek, ucisku, zsyłek,
                      gwałtownych wydarzeń. Jeden z braci, Dymitr Karamazow, jest
                      oficerem. Oskarżony o zabójstwo ojca zostaje zesłany na Sybir.


                      Tematem przewodnim jest odkrywanie jakiejś tajemnicy, pokonanie
                      swoich słabości,
                      przezwyciężanie lęku, zmaganie się z samym sobą.
                      Zmagania wewnętrzne, lęki i ukryte tajemnice – zdecydowanie tak.
                      W tle jest przecież sprawa kryminalna, zagadka, którą trzeba
                      wyjaśnić. Świetnie!


                      Bohaterowie to postacie dość kontrowersyjne. Sprytni, trochę może
                      nawet
                      podstępni. Stojący przed wyborem dobra lub zła. Z jednej strony
                      czytelnik
                      uwielbia, z drugiej nienawidzi. Jednoczesne przyciąganie i
                      odpychanie. Może nie
                      są to bohaterowie pozytywni, ale na pewno interesujący. Działają
                      według własnych
                      zasad i postanowień. Nie wahają się zerwać z czymś , co im
                      przeszkadza w
                      wykonaniu planu. Dążą do celu nie oglądając się za siebie.
                      Wszystko się zgadza. Jest tam cała plejada różnych bohaterów,
                      którym jak najbardziej można przypisać te cechy. W sedno trafiłaś
                      szczególnie pisząc o wyborach „dobra i zła”. Super!


                      Ulubionym bohaterem Mrgodot jest osoba pewna siebie, wiedząca czego
                      chce, nie
                      wahająca się podjąć wyzwań, aby osiągnąć cel. Uparta, stanowcza,
                      mająca swoje racje.
                      Tak, jak najbardziej wielki indywidualista, agnostyk, walczący z
                      religią, z moralnością i konwenansami. Prawdziwy „człowiek
                      podziemny” , „poza dobrem i złem”. Brawo!


                      Mrgodot polubiła tego bohatera za konsekwencje w działaniu,
                      podziwiała go za to,
                      co osiągnął własnymi siłami, może zaczynał od zera i doszedł do
                      wielkiej
                      fortuny. W każdym razie osiągnął jakiś sukces, chociaż łatwo nie
                      było.
                      No akurat on był bogaty z domu, ale rzeczywiście, ceniłam go za
                      konsekwentny bunt, którym żył nie licząc się ze skutkami.


                      Autor to osoba dość tajemnicza, romantyczna. Wydaje mi się, że jest
                      to kobieta.
                      Doskonale uwodząca czytelnika swoim stylem pisania. W jej książkach
                      panuje
                      niesamowity nastrój.
                      Mężczyzna, ale jak najbardziej tajemniczy, wręcz mroczny i tak –
                      można tu mówić o romantyku. Styl pisania – tak uwodzi, a nawet
                      więcej – zwodzi i to dosłownie. Dostojewski sam przyznał, że losy i
                      perypetie bohaterów służą do ukrycia rzeczywistego przekazu
                      powieści – a jest nim monolog, wywód Iwana na temat kondycji
                      człowieka. Bardzo dobrze to wyczułaś Mały Elfie!


                      Mrgodot cenie w tych powieściach styl i język pisania.
                      Nieskomplikowany i
                      przystępny, może nawet dowcipny. Książki te doskonale odciągają od
                      codziennośći,
                      zapomina się o swoich kłopotach. Po prostu świetnie się je czyta.!!
                      Nie do końca czyta się je świetnie, bo to nie jest proza dla
                      przeciętnego człowieka. Za dużo tu mroczności i cierpienia, ale mnie
                      absolutnie wciągnęła. Język i styl – świetny, ale zdecydowanie
                      trudny, potoczysty, wymagający jednak przygotowania intelektualnego.
                      To nie są książki na wakacje pod palmą.


                      Autora natomiast Mrgodot ceni za to, że się nie wywyższa mimo swej
                      popularności,
                      nie lansuje się. Jest zwykłym człowiekiem, bratnią duszą dla
                      Mrgodot.
                      Trafiłaś w sedno z ta „bratnią duszą” – dodałabym „rosyjska
                      dusza”, bo to jedno z ulubionych określeń tego pisarza. Pochyla się
                      nad każdą zagubioną duszą. Cała jego twórczość jest o „duszach” –
                      tych nieszczęsnych, szpetnych, chybionych i umęczonych.


                      Mrgodot całkowicie przenosi się w świat stworzony w tych
                      powieściach..
                      Identyfikuje się z bohaterem.
                      Oj tak, w młodości w pełni identyfikowałam się z Iwanem i jego
                      przepięknym kilkustronicowym monologiem. Brawo!


                      Chodzi mi po głowie Agata Christie i jej bohater Herkules Poirot lub
                      panna Marple.
                      Chociaż równie dobrze może chodzić o Sagę o Ludziach Lodu.
                      Opowieść jest o „Braciach Karamazow” i ich ojcu, bliziutko. Rzecz
                      dzieje się w zimie, jest śnieg, rosyjskie klimaty północy, podróże
                      saniami, zsyłka na Sybir. Lodowato! Plus wątek kryminalny w tle.
                      Fajnie!


                      Zresztą nie będę odgadywać tytułu, bo się tylko pogrążę. A tak to
                      może będę
                      miała choć ociupinkę trafień
                      Ociupinkę? Znacznie więcej niż ociupinkę!!! Świetna interpretacja
                      Mały Elfie. Praktycznie same trafienia w sedno. Gratuluję!
                      • mrgodot interpretacja Tarota Marsylskiego 18.10.09, 19:13
                        1. Jaki jest klimat tych powieści-GŁUPIEC
                        2. W jakich realiach są osadzone, w jakiej epoce i w jakim miejscu-
                        WIEŻA
                        3. Tematyka i problematyka, główny przekaz powieści, może być nawet
                        nurt i kierunek-ŚWIAT
                        4. Główny typ bohaterów występujących w tych powieściach– ich cechy
                        charakterystyczne, pragnienia, namiętności, rozterki, wartości,
                        filozofia życiowa-UMIARKOWANIE
                        5. Losy i sposób działania bohaterów, ich postawa wobec
                        innych/świata, wewnętrzne i zewnętrzne zmagania, problemy-CESARZ
                        6. Mój ulubiony bohater/ka – kim jest i co mnie w nim/niej
                        szczególnie urzekło-MAG
                        7. Kim jest autor i wszystko co uda wam się uzyskać na temat
                        sylwetki, wartości czy losów autora-ŚMIERĆ
                        8. Co cenię w tych powieściach i za co cenię autora-SPRAWIEDLIWOŚĆ
                        9. Dlaczego?-EON(Sąd)

                        Klimat na początku radosny,stawiam na wiosnę.
                        Raczej nie jest radosny, chociaż i takie momenty się zdarzają.
                        Akcja rzeczywiście rozpoczyna się wiosną lub latem.


                        Być może to książka o podnoszeniu
                        się z dna. W tej książce chodzi o przestrogi(?).
                        Można to tak interpretować, bo bohaterowie sięgają w pewnym
                        sensie dna. Raczej dna mrocznej duszy ludzkiej. W sensie ogólnym
                        można tu mówić o przestrodze.


                        Bohaterzy są rozsądni, sztywni i nie potrafią się cieszyć.
                        Rozsądni to oni nie są (poza wyjątkami) ale radości jest w tej
                        powieści mało, to fakt. Bohaterowie są przeciwieństwem sztywności –
                        myślę, że masz tu cień karty Umiarkowanie – on popadają w
                        skrajności, targani są namiętnościami.


                        Twój ulubiony bohater to główny bohater który chyba
                        dźwigał się z dna.
                        Niezupełnie. Raczej miał to coś magicznego w sobie. Źle skończył
                        natomiast – szaleństwo można nazwać sięgnięciem dna. Dla mnie był
                        głównym bohaterem i to się zgadza, masz rację. Dla Dostojewskiego
                        też, ale pobieżne czytanie powieści wcale na to nie wskazuje.
                        Niemniej jednak masz rację
                        .

                        Losy autora były bardzo różne. W trakcie pisania książki mógł
                        przechodzić tragedię.
                        Pisał o tragediach. Żył tym, dostrzegał mroki ludzkiej duszy.

                        Lubisz autora za konkretność,krótkie opisy.
                        Opisy to on ma długie, ale rzeczywiście konkretne. Zgadza się.
                        • mrgodot interpretacja Kity 18.10.09, 19:16
                          Klimat ulubionej powieści – XV Diabeł; Realia, epoka, miejsce – XVII
                          Gwiazda;
                          Główny przekaz – 10 Mieczy;
                          Główny typ bohaterów – 8 Monet; ich postawa wobec innych – 2 Kijów;
                          Losy bohaterów – Królowa Monet;
                          Ulubiony bohater Mrgodot – 5 Mieczy; autor – Cesarz;
                          Co urzekło Mrgodot – 5 Monet.

                          Klimat powieści (Diabeł) – mroczny, posępny, o ludzkich
                          namiętnościach, sile psychiki i podświadomości. Treść i akcja
                          powieści wciąga, trzyma w napięciu, przykuwa.
                          Świetnie Kito, bardzo trafnie!!! Właśnie o to chodzi u
                          Dostojewskiego!


                          Dzieje się w czasach Odrodzenia (?), może nad wodą, ale ogólnie mam
                          wrażenie, że powieść jest w jakim sensie ponadczasowa (Gwiazda).
                          Pięknie – jest ponadczasowa, jak najbardziej. Nie jest to
                          Odrodzenie, ale natura jest jak najbardziej, taka dzika, pierwotna
                          .

                          Głównym przekazem jest to, co dzieje się w psychice człowieka,
                          natłok myśli bohatera lub wszystkich osób z powieści, pokazany jest
                          bardziej świat wewnętrzny niż zewnętrzny (10 Mieczy).
                          Super, świetnie trafienie. Cała akcja ma tu znaczenie
                          drugorzędne. To powieść o ludzkich namiętnościach i wewnętrznej
                          walce. Akcja jest tylko tłem.


                          Główny typ bohaterów to zwykli ludzie – mieszczuchy, urzędnicy,
                          rzemieślnicy, gospodynie domowe – pracowici, oszczędni, którym dzień
                          zwykle przebiega „jak co dzień” (8 Monet).
                          Bardzo ładnie pokazało ci się w tej karcie to, o czym pisałam –
                          to ludzie biedni w każdym sensie tego słowa – ale próbujący poprawić
                          swoją kondycję. Oni są społecznym tłem powieści. Są też tłem dla
                          głównych bohaterów.


                          Trudno mi wyczuć ich postawę wobec innych (2 Kijów). Może potrzebują
                          do szczęścia kogoś drugiego, ale nie potrafią nawiązać kontaktu.
                          Tak! Właśnie tego nie potrafią!

                          Losy bohaterów kręcą się dookoła spraw materialnych, wygody, pracy,
                          domu, mogą dotyczyć codziennego życia (Królowa Monet).
                          Sądzę, że tak. To nie jest tu najważniejsze, ale to ludzie
                          pracujący. Są obok tych głównych bohaterów, którzy należą do wyższej
                          klasy.


                          Ulubiony bohater Mrgodot odstaje od pozostałych bohaterów (5 Mieczy
                          wobec 8 Monet). Jest inaczej nastawiony do życia (Miecze zamiast
                          Monet) – może bardziej intelektualnie lub bardziej walecznie, lub
                          męczy go proza życia – woli „iść na skróty”.
                          Super, jestem pod wrażeniem! Iwan jest inny – intelektualista i
                          to walczący. Tak jak napisałaś. Nie idzie na skróty. Nie godzi się
                          na tą rzeczywistość i z nią walczy. W swoim monologu mówi, że nie
                          wierzy w zbawczą moc cierpienia niewinnych ludzi, dla których
                          nagrodą za to ma być kiedyś jakiś raj. Mówi: „Ja tego świata nie
                          przyjmuję, przyjąć nie potrafię i z wdzięcznością zwracam bilet”.


                          Może jest skłócony z innymi lub nie potrafi nawiązać z ludźmi
                          kontaktu? Główny przekaz powieści (10 Mieczy) jest skoncentrowany
                          wokół ulubionego bohatera Mrgodot.
                          Jest skłócony z rzeczywistością, a w tym wypadku to oznacza
                          dokładnie to samo! Iwan jest z innego świata, jest „człowiekiem
                          podziemnym”. Kocha, ale ma misję do wypełnienia.
                          Tak, cały przekaz powieści to monolog Iwana. Brawo!


                          Autor (Cesarz) to pisarz o wysokiej pozycji, wybitny. Mam
                          skojarzenia (w związku z rozkładem) z Dostojewskim.
                          No i co ja tu mogę jeszcze dodać? Tylko tyle, że po raz kolejny
                          rzucasz mnie na kolana.


                          Co urzekło Mrgodot? Radzenie sobie bohaterów z przeciwnościami
                          życia? (5 Monet). Jakieś pokrewieństwo duchowe z głównym bohaterem
                          lub/i specyficzny klimat powieści? (5 – wspólny mianownik z 5
                          Mieczy, 5 Monet i 15-Diabłem. )
                          Wszystko to, co napisałaś. Bunt, niepokój i niezgoda na to, co
                          niesie los, walka o ludzką godność tych najbardziej nieszczęśliwych
                          i poniżonych, nawet za cenę paktu z Diabłem (?!). Iwan buntuje się
                          przeciwko porządkowi Boga i tego Boga, jego świata i jego porządku
                          nie przyjmuje. I na koniec szaleństwo. Piękne karty wylosowałaś
                          Kito! Gratuluję interpretacji!


                          ....A mnie Księżyc skojarzył się z tym, że autor świetnie opisywał
                          procesy zachodzące w ludzkiej psychice i siłę podświadomości. No ale
                          może dlatego, że wylosowałam Diabła jako klimat powieści.

                          ....Jeszcze dopiszę jedno skojarzenia z autorem - może Szekspir?
                          Nie nie Szekspir, ale to zdanie powyżej, kiedy już wiesz kto był
                          autorem, to strzał w ‘dziesiątkę”!

Popularne wątki

Nie pamiętasz hasła

lub ?

 

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się

Nakarm Pajacyka