Przyszłość

[aja9]

Witam serdecznie.Mam córeczkę upośledzoną umysłowo-stopień lekki. Jest
jedynaczką i tak już zostanie.
Kiedyś mnie i mojego męża zabraknie, co sie z nią stanie? Czy są osoby które
mają taki problem.

Ania

[dorka1971]

Chyba nie ma matki ,którą nie dręczyły by podobne myśli.Jesteś w tej dobrej
sytuacji,że dziecko ma lekkie upośledzenie,a co mają myśleć takie matki jak ja
,których dzieci są całkowicie zależne od nas?Przykre to myśli i staram się o tym
nie myśleć ,ale i tak boję się ,że gdyby mnie zabrakło moja córka też by nie
przeżyła.W nocy budzą mnie przerażające sny i często przewyję już do rana,ale
muszę z tym żyć.Gdzieś w głębi mam cichą nadzieję ,że jakoś to będzie bo nie
mamy wpływu na większość wydarzeń ,które nas dotyczą.Staraj się nie myśleć o tym
co będzie bo dużo się traci z tego co jest.Żyj chwilą obecną bo takie
rozmyślania kończą się depresją i do niczego dobrego nie prowadzą.

[guderka]

witaj aja (fajnego masz nicka, moja młodsza woła na swoją siostrę
Maję- Ajaa
Temat przyszłości się przewija, każda z nas mysli co będzie i co by
było gdyby. Tutaj trochę o tym pisałyśmy

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=48158&w=65682451
może warto pomysleć o rodzeństwie ?

[madzialena121]

no własnie ,czemu zakładasz ze bedzie jedynaczką??mój Kacper jest
uposledzony umysłowo w stopniu umiarkowanym,miedzy nim a jego bratem
jest 10 lat róznicy(Konrad w tej chwili ma 2 latka)-wspaniale sie
bawia ze sobą -a co do przyszłości to myslę ze nie trzeba w tej
chwili sie tym przejmowac bo wszystko sie moze zmienić

[basiunia2d]

Moja córka jest uposledzona w stopniu umiarkowanym Ma 2letniego brata ,z
którym jest bardzo związana
Oczywiście nieraz dręczą mnie myśli jak to będzie kiedy mnie zabraknie..........
Ale JUlka nie będzie sama,ma brataI uważam ,ze to dobre wyjście. jestem
troszkę spokojniejsza.

[zzz12]

Ja nie licze na to, ze rodzenswto zaopiekuje sie na stale swoja
niepelnosprawna siostra w przyszlosci..w krajum w ktorym mieszkam,
nie jest to przyjete a i ja sama uwazam, ze pozostale dzieci maja
prawo do zycia na wlasny rachunek, do zalozenia wlasnych rodzin, a
ich wspolmalzonkowie(partnerzy) wcale nie musza chciec w promocji
otrzymac dodatkowej osoby do opieki. Znam przyklady, gdy dzieci
wychowywane w ciaglym utwierdzaniu, ze na nich bedzie spoczywac w
przyszlosci obowiazek opieki nad niepelnosprawna siostra lub bratem
wyjezdzali za granice, zrywali wszelkie kontakty z rodzicami, czesto
zmuszeni do tego przez swoich zyciowych partnerow.. Ja nie chce
takiej sytuacji, wiec moje dziecko zapewne predzej czy pozniej
wyladuje w domu opieki ( Czasem mysle, ze wolalabym, zeby moja
corka umarla przede mna...czulabym sie spokojniejsza..Takie tam
dylematy...

[basiunia2d]

Nie chodzi mi o to by brat musiał sie opiekować siostrą....
Będą mieć siebie nawzajem i mam nadzieje ,ze ich relacje będą przyjazne.

[gorgona_1]

Nasz syn jest upośledzony umysłowo w stopniu umiarkowanym.
Uważam, że naszym obowiązkiem jest zapewnienie mu opieki w życiu po
naszym zyciu.
Ja przez to rozumiem stworzenie hostelu, w którym będzie miał dobre
warunki materialne i bardzo dobrą opiekę, w którym będzie mógł w
miarę normalnie i samodzielnie żyć.
Chciałabym, żeby się tam przeniósł, kiedy jeszcze wszyscy będziemy
na chodzie, żeby to przypominało opuszczenie domu przez każdego
dorosłego człowieka. Żeby mógł spokojnie i stopniowo przyzwyczajać
się do nowej sytuacji. Żebyśmy mogli spokojnie ustawiać nowe
relacje, wzajemne odwiedziny itd. I ewentualnie wprowadzać korekty
pierwotnych koncepcji funkcjonowania tego domu.
Od starszego syna nie oczekuję opieki nad bratem, chciałabym, żeby
ich kontakty miały charakter "braterski", tak jak teraz, chociaż
wiem, ze nie mogą być symetryczne. Mam natomiast nadzieję, że w
stosownym momencie przejmie od nas kontrolę nad sytuacją.
Za nic nie chciałabym na łożu śmierci wymuszać na starszym symu
przysięgi, że zaopiekuje się bratem.
Nie potrafię o tym nie myśleć.

[iwona.fa]

pomysł z hotelem też mi się podoba , sama o tym myslałam , o
przyjaznym miejscu dla ludzi upsledzonych bez opieki rodziny , ja
jako matka samotnie wychowująca , rodzenstwa brak , mysle często o
tym co ona zrobi jak mnie zabraknie , ośrodki które teraz
funkcjonują przerażają mnie , jakieś drastyczne historie słyszane w
wiadomościach. Mam nadzieję , że to się zmieni. Może uda nam się
kiedys mamą stworzyć taką oazę dla naszych dzieci

[mamaronja]

A ja chciałabym żeby Moja Mała miała po prostu kilkoro rodzeństwa...
Wtedy chyba znajdzie się tkoś, kto zawsze będzie o niej pamiętał i
ją kochał, nawet, jeśli będzie mieszkać w takim super-ośrodku o
jakim marzymy.

[igge]

nie wiem czy wolno mi się wypowiadać w tym wątku bo moja mała ma
szansę na samodzielność...Choć to może okrutne z mojej strony -
zdecydowanie oczekuję od mojego syna zaopiekowania się w przyszłości
siostrą o ile będzie to potrzebne. Ona nim też w miarę możliwości
ma się opiekować w razie jakichś powikłań życiowych. Mną zresztą na
starość też choć ja może będę wolała przytulny dom starców.