Chca wyrzucic Zuzie ze szkoly!!!

[sadosia75]

Zadzwonil do mnie dyrektor szkoly, ze Zuzia dzisiaj uswiadamiala w
temacie seksu kolezanki z klasy ,ze on tego nie pochwala, ze jak
tak mozna! w zeszlym tygodniu Zuzia zapytala czy to prawda, ze jak
dziewczyna po seksie pojdzie sie umyc dokladnie to nie zajdzie w
ciaze. coz ja moze i szurnieta jestem, moze malo dorosla ale
postanowilam uswiadomic swoje corki w miare wczesnie i w taki
sposob, zeby to nie bylo dla nich obrzydliwe a przekazane w jezyku
do ich wieku dostosowanym. Zuzka ma 11 lat, wiec jak na jej wiek
wie juz dosc duzo. ale po tym pytaniu jeszce raz wyjasnilam jej
zasady antykoncepcji od kalendarzyka po tabletki wlacznie!
a ten cwel zwany dyrektorem szkoly dzwoni bo moja corka jest
wulgarna!! i do tego rozglasza PORNOGRAFICZNE tresci w szkole wsrod
nielatow!! i on zbierze nauczycieli i postanowia czy Zuzke wyrzucic
ze szkoly ( sa ku temu podstawy? ) czy zawiesic w prawach ucznia i
ze jesli radapostanowi to on zglosi do opieki spolecznej, ze zle
wychowuje dzieci!
i musze dodac, ze ow dyrektor to syn przyjaciolki mojej tesciowej!

[zolzatoja]

Jesli żartujesz, to mało śmiesznie.
Natomiast jeżeli mówisz poważnie, to moja szczęka leży na podłodze i
nie wiem, czy kiedykolwiek sie podniesie. Do prasy z tym,
natychmiast! Ale licz się z tym, że na wojnę idziesz! Trzymam kciuki
z całej siły za powodzenie.

[sadosia75]

Chciala bym zartowac! wojna juz dawno jest. w zeszlym roku jako, ze
w radzie rodzicow bylam zaproponowalam wychowanie w rodzinie, ale
nie jakies mechaniczne tylko z dobrym psychologiem, seksuologiem
itp. dyrektor powiedzial, ze absolutnie NIE, to rodzic ma sie tym
zajac a nie szkola.
ja doskonale wiem o tym, ze paluchy moja tesciowa w tym maczala, bo
przezyc nie moze wielu spraw. tylko sie zastanawiam czy dyrektor
moze cos takiego zrobic, i gdzie sie zglosic jesli juz cos takiego
sie wydarzy? gdzie moge zlozyc skarge na dyrektora i czy najpierw
uderzyc do tesciowej z awantura czy do dyrektora?

[justysialek]

Sadosiu, skargę na dyrektora składa się w kuratorium - na pewno
szkoła ma swojego wizytatora. Jednak pamiętaj o tym, że taki
wizytator może być z dyrektorem dobrze zakumplowany, więc uważaj na
słowa i postaraj się załatwić wszystko formalną drogą - grzecznie i
na papierze!

[and-a]

Może sprawdź jakie macie w Białymstoku kuratorium? Mnie w Gdańsku kiedyś bardzo
rozsądnie potraktowali (chodziło akurat o WF). Ja syna uświadamiałam na bieżąco
tzn,odpowiadałam na wszystkie pytania i zawsze dopytywałam czy go ta odpowiedź
satysfakcjonuje czy też chce więcej wyjaśnień.To chyba jedyne wyjście. Ten
dyrektor to jakiś....,ale krzywdę dziecku może zrobić. Po takim telefonie
pobiegłabym do szkoły i to raczej w bojowym nastroju. Daj znać jaki jest ciąg
dalszy. Może to dyrektor-katecheta....

[sadosia75]

Do szkoly pojechal maz. ja nie jestem w stanie sie opanowac i moge
zrobic komus krzywde. pozatym to koledzy z dziecinstwa wiec moze
maz wiecej zdziala niz ja.
a kuratorium zostanie zaatakowane jutro.

[and-a]

Trzymaj się i daj znać co i jak! Pogłaszcz psa, weź na kolana kota (no Ty możesz
kilka) i staraj się spojrzeć na to, że dyrektor jest kretynem i tyle. A że
często rodzice w szkole też mają dziwne podejście (ja takie mamusie określam
mianem "blondyna na perhydrol") i są przeciwni uświadamianiu dzieci to inna
sprawa.Jak syn był w podstawówce to na zebraniu wychowawczyni powiedziała, że w
pobliżu szkoły kręci się zboczeniec, policja zawiadomiona i trzeba uczulić
dzieci,żeby uważały. Zaraz po zebraniu uprzedziłam syna, powiedziałam,żeby
chodzili grupami, odprowadzali koleżanki, itp. i wkrótce potem miałam scysję z
kilkoma mamami,że po co...stresuję dzieci, bo ich dzieci dowiedziały się o
sprawie od mojego syna.
Takich spraw nie przeskoczysz,ale nerwy sobie zszarpiesz.
W najgorszym wypadku wojna, może nawet z wykorzystaniem nagłośnienia w prasie,
wygrasz,ale zajmie to czas.
A tak z ciekawości-co znowu Twoja teściowa w tej sprawie zrobiła?

[sadosia75]

tesciowa postanowila mi matkowac, wydzwania, udaje, ze interesuje
sie mna i co ze mna. ostatnio dzwonila do meza zapytac czy oddala,
juz wiosku do pzu na odszkodowanie po Mamie. bo maz w ubezpieczeniu
ma tez taka opcje. wkurzylam sie bo wiem, ze ona chce te pieniadze
przeznaczyc na swoja coreczke, bo znowu pieniedzy nie ma. maz
powiedzial, ze nie oddalam a tesciowa w krzyk, ze jak to tak, zeby
on sie tym zajmowal itp.
uslyszala tez, ze Jula i Zuzia chodza na kursy jezykowe wiec tez
zle, bo na pewno krzywde im robie narzucajac im dodatkowe
obowiazki. choc to byl wybor dziewczynek nie nasz!
no i podstawowy bol, bo budujemy dom co za tym idzie wyprowadzimy
sie a tesciowa nie bedzie miala czym do nas dojechac.
ona ma dobry kontakt z dyrektorem szkoly, w koncu syn przyjaciolki
stary kawaler i ciagle z nimi przesiaduje.po moim pomysle o
wychowaniu w rodzinie tesciowa malo zawalu nie dostala, baa nawet
ten temat byl w niedziele na kazaniu poruszany.
ogolnie chodzi o to, zeby udowodnic mojemu mezowi, ze dzialam na
szkode rodziny i deprawuje dzieci

[and-a]

Pięć minut strachu, mocne nerwy i...po teściowej. Współczuję! Ale jak rozumiem
dom się wybuduje to i szkoła córek będzie inna? I teściowa daleko, same
plusy.Ciesz się,że mąż stoi za Tobą murem,a ja grosza bym teściowej w tej
sytuacji nie dała (a odszkodowanią z PZU w związku ze śmiercią Mamy tym
bardziej). Obawiam się,że Ty Jesteś za dobra. Rozumiem na leki, pomóc jak
trzeba,ale do teraz pamiętam jak opisywałaś,że córka nie pojechała na turnus
rehabilitacyjny,a za pieniądze od Ciebie teściowa kupiła sobie jakiś sprzęt do domu.
Sprawę ze szkołą wygrasz,w razie czego postrasz dyrektora naprawdę rozdmuchaniem
sprawy w prasie. A odnośnie kościoła-sama już przetestowałaś (też w związku z
teściową),że są księża i księża. Ja dlatego jak chodzę to chodzę nie do naszej
parafii tylko do Dominikanów, gdzie nikt mojej inteligencji nie obraża i każde
kazanie wnosi coś w moje życie.
Wcześniej pisałaś (w innym poście) coś o chandrze-patrz na plusy - tu się uda
wyjść z tej sytuacji, od teściowej się oddalisz też w sensie przestrzennym,
córki fajne, mąż też, zwierzyniec, sama Jesteś super baba, pocieszyłam?
Mogłabym napisać,że inni mają gorzej (sama też jestem akurat sfrustrowana),ale
Ty nie z tych, którzy się tym podbudują.

wszystkiego dobrego, trzymaj się
Maja

[sadosia75]

No wlasnie to, ze inni maja gorzej mnie tylko upadla w moich
oczach. jak ja moge rozpaczac nad swoimi problemami tak glupimi a
inni maja naprawde duze problemy. Masz racje nowy dom, nowa szkola,
daleko od tesciowej, daleko od jej wymyslow. nie wiem czy jestem za
dobra, moze naiwna i glupia. ale nie za dobra. ciagle gdzies tam
mam nadzieje, ze tesciowa moze zrozumie, moze sie zmieni, moze
bedzie inna. a pozniej mysle, ze to moze moja wina. i tak w kolko.
czy pocieszylas? Majeczko kto jak kto ale Ty to zawsze jako jedna z
niewielu potrafisz wywolac usmiech na mojej twarzy

[otterly]

Debilni dyrektorzy i nauczyciele to niestety chleb powszedni w naszych szkołach.
Koniecznie postrasz dyrektora prasą, może nawet opisz sprawę i wyślij do Gazety?
Co Ci szkodzi? A może się zainteresują, zadzwonią i dyrektor narobi w majty?
Kuratorium też może tu bardzo pomoc, pod warunkiem, że trafisz na rozsądnych
ludzi. Działaj koniecznie na wielu frontach. Zapytaj dyrektora wprost na
podstawie jakie przepisu ma zamiar usunąć Zuzę ze szkoły, jaka jest podstawa
prawna. O ile mi wiadomo bardzo trudno jest wyrzucić dziecko ze Szkoły
Podstawowej. Ale najważniejsze jest to, żebyś sprawiła, że dyrektor poczuje, że
nie ma władzy absolutnej, że ma przełożonych, przed którymi odpowiada i edukacja
Twojego dziecka nie może zależeć od jego widzimisię. Powodzenia w walce!

Co do teściowej: sprawa wygląda na dosyć beznadziejną, ale ciesz się, że mąż
stoi po Twojej stronie. Ja bym wygarnęła teściowej wszystko co mnie boli,
ograniczyła z nią kontakty (swoje i dzieci) i zobaczyła jak się zachowa. Może i
jestem bezczelna, ale jeśli chodzi o rodzinę - walczę jak lwica Nie pozwól jej
mieszać w wychowaniu dzieci. W końcu to Twoje dzieci. A zachowaniami typu
"ksiądz na kazaniu" w ogóle bym się nie przejmowała. Jakie to ma znaczenie co
ludzie powiedzą? Mądrzy spostrzegą, że to rozgrywki prymitywów, a głupimi nie ma
się co przejmować. Nie pozwól teściowej grać pierwszych skrzypiec. Ściskam
kciuki i pozdrawiam.

[otterly]

Kochana i jeszcze jedno: jesteś jedyna, wyjątkowa i niepowtarzalna i Twoje
problemy w żaden sposób nie są ani mniej ważne, ani głupsze od problemów innych
ludzi. Każdy ma jedno życie i każdy musi w tym życiu pewne zadania wykonać.
Tobie przypadły właśnie takie i wierzę, że sobie poradzisz. Widzę z Twoich
postów, że naprawdę dużo ostatnio przeszłaś i masz absolutne prawo czuć się
przetłoczona. Zostałaś potraktowana bardzo niesprawiedliwie, a z
niesprawiedliwością trzeba walczyć. Może, jeśli nie chcesz przyznać, że Twoje
problemy są bardzo trudne i ważne, pomyśl o tym tak, że jeśli się z nimi
uporasz, pomożesz nie tylko sobie, ale i wszystkim dzieciom w tej szkole,
pomożesz w pewien sposób światu, bo będzie ciut lepszy, o tego jednego
gbura-dyrektora? Wydajesz mi się bardzo mądrą kobietą, matką, człowiekiem.
Odwalasz kawał dobrej roboty dla świata, bo najtrudniej jest być dobrym i
walczyć o to. I to na pewno nie Twoja wina, że ktoś jest jakiś! Każdy z nas sam
decyduje o tym, jaki chce być (świadomie lub nie). Jesteś najlepszą matką dla
swoich dzieci i wiesz, co jest dla nich dobre. Ty, nie teściowa. Ona sama też
musi chcieć mieć z Tobą dobre relacje, to nie zależny wyłącznie od Ciebie.

[justysialek]

Super post! Dawno nie czytałam tak pozytywnego postu w necie.
Wszystkiego dobrego Otterly

[alex_k]

W kwastii wyrzucenia ze szkoły (abstrachujac od powodu, jeśli córka
chodzi do szkoły w swoim rejonie, bez Twojej zgody nie można jej
przenieść do innej szkoły.
Ponadto w polskim prawie oświatowym (no chyba, ze coś się ostatnio
zmieniło nie ma takiego pojęcia jak "zawieszenie w prawach
ucznia". To taki modny gadżet zaczerpnięty z amerykańskich filmów. W
szkole, w której uczy moja znajoma parę lat temu zawiesili jednago
łobuziaka w prawach ucznia, jednak okazało się, ze jego ojciec jest
prawnikiem, który natychmiast pani dyrektor wyjaśnił, jakiego
rodzaju wykroczenie popełniła, zawieszając jego syneczka.
Ja bym na Twoim miejscu spytała w kuratorium, jak wygląda prawnie
takie zawieszenie

[ewa9717]

Nie tylko z podstawówki, ale i z gimnazjum nie sposób ucznia
wyrzucić, a już na pewno nie za to, że z koleżankami rozmawia o
antykoncepcji itp. Wydaje mi się, że robisz problem na wyrost. Czy
ktoś już z tym dyrektorem rozmawiał?
I rzeczywiście, jeśli będzie straszył wyrzuceniem dziecka, zażądać
podstaw prawnych takiego kroku. I też postraszyć.
I nie podoba mi się, że pisząc o sytuacji, nazywasz faceta cwelem.
Jakieś to prymitywne.

[anu_anu]

Z czym facet chce startować? Tak na zimno:
Fakt 1
Zuzka wie więcej od innych małolatów.
Fakt 2
Zuzka opowiedziała innym co wie.

Reszta to jest już interpretacja.
W mojej ocenie posiadanie wiedzy o tym skąd się biorą dzieci - jest
takim samym posiadaniem wiedzy jak prawidłowe wyobrażenie o tym
gdzie leży Afryka. Przy czym wiedza o dzieciach zwykle częściej się
przydaje w wymiarze praktycznym.
Można mieć różne poczucie co do wieku, w którym dzieci powinny taką
wiedzę posiadać acz skoro Zuzka przyszła z tym pytaniem do Ciebie -
to znaczy, że dziewczynki już o tym między sobą rozmawiały i lepiej
aby wiedza była podana Zuzi przez matkę, która dostosuje przekaz do
wieku dziecka.
Zarzut do faktu 2 - nie sądzę, żeby przekazanie komuś wiedzy mogło
być podstawą usunięcia kogokolwiek ze szkoły. W przeciwnym razie los
nauczycieli byłby przesądzony . Acz jest tu dodatkowa uwaga, że
Zuzka zrobiła to w sposób wulgarny. Sądzę, że powiedziała to tak jak
usłyszała, czyli nie wulgarnie. Łatwo to sprawdzić odpytując córkę i
innych uczestników rozmowy.

[justysialek]

Nie denerwuj się, bo dyrektor nie ma żadnych podstaw prawnych aby
spełnić którąkolwiek ze swoich gróźb - więc wysuwanie ich wobec
ciebie czyni z niego idiotę!
Nie można dziecka wyrzucić ze szkoły podstawowej - bo jest obowiązek
szkolny! Do zawieszenia trzeba mieć poważne podstawy - proponuję
poczytać regulamin/statut szkoły ale wątpię, aby tam było coś
kwalifikującego się do tej konkretnej sytuacji.

Dyrektor wysunął 2 oskarżenia: wulgarności i szerzenia pornografii.
Myślę, że nie zna definicji żadnego z tych słów i warto by mu je
podsunąć w razie rozmowy w 4 oczy. Szerzenia pornografii komentować
nie będe, bo nie trzeba nawet, natomiast za bycie wulgarnym to
jeszcze nikt nie siedział - to nie przestępstwo - abstrahując od
faktu, że nawet gdyby faktycznie zachowała się wulgarnie, to dziecku
należy wytłumaczyć i uświadomić pewne rzeczy zanim zrobi się aferę.

[kowalikm]

szczerze mówiąc ja za tekst o "szerzeniu pornografii" uprzedziłabym Pana
dyrektora, aby uważał z szafowaniem takimi oskarżeniami, bo to chyba pod kodeks
karny podchodzi...

- W pierwszej kolejności wybrałabym się do szkoły na rozmowę w 4 oczy z
dyrektorem - o co tak na prawdę chodzi (po uprzednim porządnym przygotowaniu
formalno-prawnym), z regulaminem szkoły w jednym paluszku + zasadami wydalenia
ze szkoły;
- takie zastrzeżenia jakie wysunął Pan dyrektor telefonicznie wolałabym mieć na
piśmie, ewentualnie na "gwoźdźu".

Wiem, że są wspaniali pedagodzy, ale moje doświadczenia z gronem pedagogicznym
(i to poczynając od dyrektorów przedszkoli) są traumatyczne.
Weź poprawkę, że jeśli nawet dziecko zmieni szkołę w obrębie jednego miasta to
dyrektorzy się co najmniej znają spotykając w np. Urzędzie Miasta i przy innych
okazjach. Większość z nich przynajmniej udaje, że się lubi. Oprócz tego
wizytator - bardzo często są to ludzie, którzy znają się ze wspólnych studiów
czy kursów. W Wydziale Edukacji też się wszyscy znają...

Nie daj się, ale podejdź do tego merytorycznie i konsekwentnie. Jeśli
przypuszczasz, że nie będziesz miała siły i czasu na "wojnę" - a Twoja córka ma
dopiero 11 lat (parę lat w szkole) to lepiej nie zaczynać.
Chyba, że "Twój dyrektor" jest bardzo nie lubiany i wtedy ewentualnie będziesz
"taranem", który część osób poprze a część znienawidzi.

Życzę powodzenia i odwagi.

[sparxx]

Najwyraźniej dyrektor tej podstawówki uważa, podobnie jak jeden z naszych
posłów, że pornografia to wszystko, co kogoś podnieca - rozmowa, która dotyczy w
pewien sposób seksu, również.
Biorąc pod uwagę, że pan dyrektor jest kawalerem, podejrzewam, że odczuwa w tej
dziedzinie poważny deficyt, ale obarczanie odpowiedzialnością za to 11-latki,
jest co najmniej nie na miejscu.

[anmala]

Hmmmmm a może by tak bronią teściowej się bronić Ona spodziewa się, że jesteś
na nią zła, wściekła i w ogóle wszystkie plagi egipskie. A może by tak zmienić
taktykę. Poskarżyć się jaki to dyrektor jest zły i paskudny okropny i tak
dokucza Zuzi, że się na nią uwziął. Że ty nie wiesz jak to będzie, że się tak
potwornie boisz tego, że on skrzywdzi jej wnuczkę. Poproś ja o radę,
wsparcie, wstawiennictwo. Domyślam się, że pewnie będzie to dla Ciebie trudne
ale tego ona się nie spodziewa. Skołujesz ją, a może cos zwojujesz. Jak nie
możesz pokonać wroga należy sie do niego przyłaczyć, a wtedy pieknie odkrywa
swoje miękkie podbrzusze.

[claratrueba]

Na początek aforyzm Marka Twaina:"Na początku Pan Bóg stworzył idiotów- dla
wprawy. Zaraz potem nauczycieli". Sama uczę i stwierdzam, że wielki pisarz
mądrym człowiekiem był.
Wyrzucenie ze szkoły to strachy na Lachy- bezprawne. Zawieszenie- podobnie.
Natomiast bardzo skuteczne (sprawdziłam) jest poproszenie o przedstawienie
zarzutów przeciwko Twojej córce na piśmie. Jako oczywiście przejaw troski
rodzicielskiej o prawidłowy rozwój dziecka i Twojej chęci współdziałania ze
szkoła w tej materii. Należy przy tym wspomnieć, że w/w spis problemów będzie
przedstawiony psychologowi, do którego zamierzasz się udać z dzieckiem, bo
uważasz, że każde dziecko powinno taki kontakt mieć. Skutek spodziewany- nagłe
wycofanie sie z zarzutów pokrywane głupkowat0-przymilnym uśmiechem i
wyjaśnieniami z gat. "nieporozumienie". Co "na teściową" nie doradzę. Po mojemu
to tak jak z karaluchami- męczy sie człowiek i męczy, polubić nie potrafi, nic
nie działa. Aż nagle wyprowadza się daleko, kontakt ma okazjonalny i zauważa, że
to całkiem zabawne stworzenia.

[truscaveczka]

Clara, ja się wszystkimi kończynami podpiszę - koniecznie zażądaj na piśmie
zarzutów. Z pieczątką i podpisem. Samo to powinno pomóc. A jak nie to powództwo
cywilne
Trzymaj się, dziewczyno, oni nic nie mogą ci zrobić.

Droga Sadosiu

[pitahaya1]

Gdyby tak łatwo dało się ucznia ze szkoły usunąć...

Aż strach pomyśleć co by się działo, gdyby córa swą wiedzę na czyny przełożyła))

Co do dyrektora, oni w gębie są mocni, z odpowiadaniem na pisma już u nich gorzej.

Piszesz i składasz do sekretariatu, z kopią dla siebie: (przepraszam za błędy
ale kiepski ze mnie polonista)

Dnia (tego i tego) dotarła do nas, rodziców, informacja, jakoby nasza
córka...(informowała kolegów i koleżanki na temat...) co zostało nazwane
szerzeniem pornografii. Określenie to zostało przekazane podczas rozmowy...
Podczas wspomnianej rozmowy obecny na niej rodzic został poinformowany o
konsekwencjach takiego zachowania w postaci usunięcia naszego dziecka ze szkoły.
Jako rodzice jesteśmy tym głęboko zaniepokojeni.
Prosimy o PISEMNE wyjaśnienie, na jakiej podstawie podjęto taką decyzję.

...
Ja po takich pismach, składanych za potwierdzeniem odbioru, zawsze jestem
zapraszana na rozmowę. Lepiej porozmawiać w cztery oczy polubownie niż
odpowiadać na pisma. Z wieloletniego doświadczenia wiem, że pism i odpowiedzi
boją się jak ognia.

widzisz, a nie grzmisz!!

[cafe_tee]

No wierzyć się nie chce.
Nie chce wierzyć, że w czasach kiedy 12-13-latki zachodzą w ciążę, tyle mówi się
o edukacji seksualnej, tyle słodkiego pierdzenia w telewizji, o zmianie kadry
nauczającej tychże przedmiotów - jeszcze się taki kretyn uchował.
nie dalej jak wczoraj, w tv była rozmowa o ciążach nastolatek. O tym, że
nauczyciele nie widza problemu, że nastolatki przekazują sobie błędne informacje
o antykoncepcji - np. wypita szklanka wody, oddanie moczu, umycie się - uchroni
je przed ciążą.

Po jakąś "Interwencję" zadzwoniłabym! Do posłanki Senyszyn napisałabym! do
prasy poszłabym! I załatwiłaby kretyna.
No oczy dziadowi wydrapałabym - i pokazała gdzie jego miejsce. Niech religii
idzie nauczać, w jakiejś szkółce w Ząbkach Dolnych.
Dyrektor ma dawać przykład, wnieść powiew świeżości w skostniałe i tępe mury
oświaty. A on oświatę cofa - do XVIII wieku.
Dziewczyno walcz, pluj kretynowi w twarz i rób swoje. Bo dobrze robisz.
Ja też nie chciałabym, aby moja córka powtarzała takie głupoty, a

[pacynka27]

Spokojnie nie wyrzucą Ci dziecka ze szkoły Nawet jeśli Rada Pedagogiczna
podejmą decyzje o skreśleniu z listy uczniów, dyrektor MUSI znaleźć dziecku nową
szkołę (bo mamy obowiązek szkolny). Nawet jeśli tą szkołę znajdzie Ty możesz się
na tą nową szkołę nie zgodzić. Czyli córka zostanie w starej
Takie jest prawo i tego dyrektor nie przeskoczy.

[and-a]

Sadosiu! I jak po rozmowie z dyrektorem?

pzdr
Maja

[zosia9]

Jak we wszystkich kwestiach prawnych najlepiej mieć adwokata. Jeżeli
nie byłaś jeszcze na rozmowie weź takiego ze sobą. Zobaczysz reakcje
dyrektora Wiem jak to działa bo uczyłam w szkole.

[sadosia75]

Jutro zdam Wam relacje, dzis padam ze zmeczenia. Bylam w
kuratorium, bylam u tesciowej, bylam w szkole, bylam u radcy
prawnego, bylam chyba wszedzie gdzie sie dalo. w poniedzialek mam
stawic sie u dyrektora szkoly wraz z dzieckiem nie spodziewa sie,
ze mam juz opinie psychologa dotyczaca Zuzi, list z kuratorium i
przygotowana jestem na bum cykcyk! dzwonilam do znajomego z
lokalnej gazety on tez sie z nami wybiera na rozmowe, bylam tez w
opiece spolecznej, odpowiedz z opieki tez mam ze soba.
zabezpieczona jestem ( tak tak teraz matka szerzy tresci
pornograficzne ) z kazdej strony i burak jedyne co moze zrobic i
czego zazadam to przeprosin na pismie oraz na spotkaniu rady
szkoly.

[and-a]

Dzielna kobieta z Ciebie! Kolejny raz Cię podziwiam!

wszystkiego dobrego
Maja

[oregano1]

O rany -nic nie zmieniło sie w "psychice"pedegogicznej,przed wielu
laty,miałam ten sam problem,kupiliśmy córce ,stosowne
ksiazeczki,które ,miały wspomóc wychowanie naszej pociechy,jakież
było nasze zdziwienie,kiedy,naszą córcię, -1=klasistkę-
pani "swietliczanka"zapytała-kiedy "bocian"przyniesie jej rodzeństwo-
Córka-odpowiedziała -Pani,nie wie skąd się biorą dzieci?!!!!-ja
jutro ,przyniosę ksiażeczkę!-wiedziałam "co sie swięci"ale chciałam
pokazać,że już jest "wydawnictwo".które zajmuje się "
}tym"problemem,mało tego,chciałam,aby przekazane poglady miały
potwierdzenie),niestety,nie spotkało się to z aplauzem,ze
strony "pokoju nauczycielskiego",nauczyło mie to hipopkryzji,było to
ze 25lat temu,ale widzę,że mało się zmianiło

Hipokryzja?

[maria10344]

Zastanawiam się,czy to aby jest hipokryzja.W/g mnie to strach przed zburzeniem
zastanego skostniałego porządku,z którym temu gronu jest dobrze.To też może być
strach przed ruszeniem głową,koniecznością myślenia.Tak jest wygodniej
spokojniej.Większość rodziców zacznie czegoś chcieć, a po co,kiedy jest tak
miło,wszyscy mnie podziwiają,księżulo chwali,babcio-teściowo-koleżanki też.
Gdzie te czasy kiedy to szkoła była zarzewiem oświaty,postępu i nowej myśli.Z
takimi dyrektorami to pewnie nie mielibyśmy jeszcze koła.Współczuję ci kochana a
jednocześnie podziwiam.
Czekam z niecierpliwością na poniedziałek.
Nie zapomnij tylko w ferworze walki o córci.

sadosia :)

[apapon]

jesteś dla mnie wielka, podziwiam rodziców, którzy zdrowo rozsądkowo
potrafią się przeciwstawić "ciału pedagogicznemu", gratuluję i z
niecierpliwością czekam na ciąg dalszy wątku sensacyjnego, bo ja tez
niepokorna dusza jestem ( hihihi doprowadziłam do zwolnienia się z
pracy przedszkolankę mojego malucha, bo on jej nie słuchał o
godzinie 10 )

[kk345]

doprowadziłam do zwolnienia się z
> pracy przedszkolankę mojego malucha, bo on jej nie słuchał o
> godzinie 10 )
Brzmi frapująco, rozwiniesz temat?

[apapon]

z całą przyjemnością

przychodzę pewnego dnia odebrać swojego 3-latka z przedszkola, a
Pani zaprasza mnie na rozmowę, i oświadcza mi, że nie może sobie
poradzić z Przemkiem, bo on jej nie słucha, a konkretnie "dzisiaj o
godzinie 10 po śniadaniu nie chciał usiąść jak wszystkie dzieci w
kółeczku tylko sobie chodził po sali", grzecznie panią spytałam
czego ode mnie oczekuje, bo nie bardzo wiem jak mam teraz o godzinie
16 wytłumaczyć 3-latkowi, że po śniadaniu w przedszkolu był
nieposłuszny. Obiecałam, ze oczywiście porozmawiam z synkiem, ale to
od Pani zależy jak sobie ustawi pracę, to w jej interesie jest
zainteresować dzieci, itd. A ponieważ Pani oporna była, i taka
wszystkowiedząca, z serii której dzieci mają prawo tylko oddychać i
nie przeszkadzać Pani, więc... usłyszała, że do każdego zawodu
trzeba mieć powołanie, i że chyba Ona jednak się z nim minęła, i
proponuję zmianę pracy, a w miedzy czasie wtrąciłam, że przedszkole
będzie miało wizytę kuratorium. No i po tygodniu okazało się, że
Pani się zwolniła na swoją prośbę.

[kk345]

Typowe: polscy nauczyciele zawsze oczekują, ze rodzice wykonają problematyczną
część ich pracy. Ty to masz na poziomie przedszkola, a ja ostatnio na zebraniu w
szkole usłyszałam, jak wychowawca prosi, byśmy zdyscyplinowali dzieci, bo
spóźniają się na lekcje i gadają w czasie zajęć. Niby OK, prawda? Nieprawda, mój
syn, tak jak cała jego klasa mieli wtedy po 17 lat))) Tak więc wszystko
jeszcze przed Tobą...

[robkar]

nie rozumiem, to nie maja was nauczyciele informować o "problemach"
jakie pojawiają się w szkole. Mam na myśli wypowiedz kk345 dotyczącą
spóźnień. Przecież jako rodzice też mamy wpływ na nasze dzieci i
często rodzic nie wie o spóźnieniach lub innych incydentach,
rozumiem że dziecko posłane do szkoły staje się dzieckiem
nauczycieli i rodzice nie chą o nim wiedzieć? Jako nauczyciel powiem
że rodzice cenią sobie fakt iż informuję ich o różnych "wyskokach"
dzieci i razem szukamy drogi by wszystko uspokoić i wyciszyć.

[kk345]

robkar,absolutnie nie o to mi chodzi: nauczyciel, który na zebraniu informuje,
ze klasa gada i rodzice mają coś z tym zrobić, moim zdaniem nie nadaje się do
swojej pracy i nie umie jej wykonać. Nie piszę o informowaniu o spóźnieniach,
ale o żądaniu, by to rodzice zajęli się problemem. Nie wiem, w jakim wieku masz
uczniów, ale jeśli któreś z nich dokazuje na lekcji, to interweniujesz sama, czy
czekasz, aż rodzice załatwią problem?

O dyscyplinowaniu 17-latków w kwestii spóźnień: w tym wieku inteligentny
nauczyciel nie rozmawia o problemie z mamusią, tylko osobiście ze spóźniającym
się młodym człowiekiem, nie sądzisz? Poruszanie tego rodzaju tematów na zebraniu
rodziców w liceum świadczy o bezradności nauczyciela. To niepokojące,
szczególnie, że mówimy o jednym z najlepszych liceów w moim mieście.

[robkar]

rozumiem i zgadzam się z tobą, nie zrozumiałam dokładnie, moi
uczniowie to gimnazjaliści i najpierw rozmawiam z uczniem, dziwna ta
nauczycielkaJeżeli chodzi o dyscyplinę to tylko i wyłącznie praca
nauczyciela jest to moja opinie jako matki i nauczyciela, i
rozbrajają mnie nauczyciele wołający np. dyrekcję bo ucziowie
przeszkadzają.
Niestety nauczyciele są różni ale ze smutkiem czytam jak nas
wszystkich do jednego worka się wrzuca Pozdrawiam

[filemon-dwa]

Mialabym 2 propozycje Pierwsza propozycja :tesciowa <bez wzgledu na to co powie
maz> wyslac jako uczestnika do kolka rozancowego Rydzyka gdzie jak mi sie wydaje
jest jej miejsce.Druga propozycja jesli sprawe oprzesz o kuratorium to twardo
niech ci wyjasnia czy szkola panstwowa nie przykoscielna i nie katalicka < bo
panstwowa> powinna sprawy seksu traktowac jak pornografie cos nemoralnego lub
grzech tylko dla tego ze dziecko zadalo pytanie.Czasy nieswiadomosci, bocianow
minely natomiast jest zbyt duzo nastoletnich matek z przypadku tylko dlatego
zegrzmimy ze dopoki o tym sie nie mowi natomiast to sie robi to jest ok.Robmy to
dalej ale uczmy swoich dziec wszelkiej madrosci nie tylko na ten temat Powodzenia

[geesje]

Tak sobie czytam wasze wypowiedzi, i widzę, że generalnie
oczekujecie, że nauczyciel od przedszkola przejmie obowiązki rodziców
w kwestii wychowania dzieci. A niestety nie taka jest rola
nauczyciela.

Jak trzylatek ma słuchać pani nauczycielki, skoro mamusia
najwyraźniej nigdy w życiu nie powiedziała mu, że powinno? Z tonu
wypowiedzi dumnej mamy wnoszę, że synek jest wychowywany generalnie
bezstresowo, i mamusia nie widzi problemu. Ok, dzieci grzecznie
siadły, bo pani chce z nimi coś zrobić, ale synek ma ochotę właśnie
chodzić, więc niech chodzi, jasne. Następny postanowi biegać,
następny walnie kolegę, a pani oczywiście niedobra, bo zażyczyła
sobie, żeby dzieci grzecznie siadły. Przedszkole i szkoła NIE SĄ od
wyręczania rodziców w ciężkim procesie wychowania, o czym większość
rodziców chciałaby zapomnieć.

A skoro 17-latkowie ignorują nauczyciela, spóźniają się i gadają, to
niekoniecznie dlatego, że nauczyciel jest niedobry, ale może po
prostu młodzież jest totalnie niewychowana i po prostu chamska. Ale
nauczyciel nie ma prawa powiedzieć złego słowa, nie może zasugerować
rodzicom, że jest problem po ich stronie, prawda? Bo się wykaże
nieprofesjonalizmem. A może jednak ten nauczyciel, jak się zwraca do
rodziców o pomoc, to jest ostatnio moment na uratowanie młodego
człowieka?

No ale skoro matka nazywa dyrektora cwelem, i jest z tego dumna, i
zapewne tak samo mówi w domu przy dziecku, to jak dziecko ma szanować
nauczyciela i szkołę, skoro matka nie szanuje?

Oczywiście nauczyciele są różni. Ale tak samo różni są rodzice. I
nigdy nie jest tak, że rodzice same aniołki, a nauczyciele be.
Oczywiście dla każdego rodzica jego dziecko jest najwspanialsze,
nieskalane, niewinne, ale prawda jednak często wygląda inaczej i
akurat rodzice najczęściej są ostatnią grupą, która się o problemach
potomstwa dowiaduje.

I często głos nauczyciela - choć niemiły - powinien wyzwolić
refleksję, a nie agresję rodzica.

[apapon]

geesje napisała:

> Tak sobie czytam wasze wypowiedzi, i widzę, że generalnie
> oczekujecie, że nauczyciel od przedszkola przejmie obowiązki
rodziców
> w kwestii wychowania dzieci. A niestety nie taka jest rola
> nauczyciela.
>
> Jak trzylatek ma słuchać pani nauczycielki, skoro mamusia
> najwyraźniej nigdy w życiu nie powiedziała mu, że powinno? Z tonu
> wypowiedzi dumnej mamy wnoszę, że synek jest wychowywany
generalnie
> bezstresowo, i mamusia nie widzi problemu. Ok, dzieci grzecznie
> siadły, bo pani chce z nimi coś zrobić, ale synek ma ochotę
właśnie
> chodzić, więc niech chodzi, jasne. Następny postanowi biegać,
> następny walnie kolegę, a pani oczywiście niedobra, bo zażyczyła
> sobie, żeby dzieci grzecznie siadły. Przedszkole i szkoła NIE SĄ
od
> wyręczania rodziców w ciężkim procesie wychowania, o czym
większość
> rodziców chciałaby zapomnieć.


no i tu niestety nie masz racji, ponieważ dzieci w wieku 3 lat
trzeba zainteresować czymś a nie zastraszyć ani nakazać. Bo tak się
dziwnie składa, że jak dorosłemu coś nakarzesz to Twój trud marny.
Uraziłaś mnie (nie znając mnie) że wychowuję swoje dziecko
bezstresowo (dla mnie w Twojej wypowiedzi ma to wydżwięk mało
przyjemny)nie odniosłaś się do tematu jako całości, sprawa rozbiła
się o to, że Pani zarzyczyła sobie, że mam wymóc na dziecku, że ma
usiąść zaraz po śniadaniu do kółeczka. Wnioskując z Twojej
wypowiedzi to nie masz kontaktu z dziećmi, albo sama nie wiem.
Rozumiem i wiem doskonale jacy potrafią być rodzice. Kilka lat byłam
w radzie rodziców i nieraz niejednego kopnęłabym w d..., ale wybacz
problem z którym przedszkolanka zwróciła się do mnie to świadczy o
braku jej zdolności pedagogicznych. Rozumiem zgłaszanie rodzicom
problemów, że dzieci nie potrafią same jeść, biją kolegów,
gryzą ...., ale to że Pani sobie nie radzi to już jej problem.



Pozdrawiam, i uwierz mi szanuję bardzo nauczycieli, i nie głupi
powiedział "obyś cudze dzieci uczył"

[maria10344]

Moim zdaniem,to masz rację i jej nie masz.
Wiadomo,że dziecko należy zainteresować takimi metodami,by były
skuteczne.Rodzice zaś,wiedząc,że dziecko ma pójść do przedszkola powinni
dziecko przygotować do życia w społeczności.
Znam wypadek,kiedy dziecko bardzo niesubordynowane,tłukące inne dzieci na
podwórku w piaskownicy,bez reakcji mamuni,dostało wycisk od innych dzieci w
przedszkolu i "wychowało się".Rodzice muszą uczyć dzieci porządku i współpracy z
innymi.
Z drugiej strony znam wielu wspaniałych pedagogów,ale większość to wredne
tłumoki tłumocaste.Wiele nieporozumień powstaje z powodu/jak już pisałam/ z
kunktatorstwa,tumiwisizmu,zachowania świętego spokoju.
Wielu nauczycieli przekształca się w takie tumiwiszące osobniki dzięki właśnie
takim mamusiom,które nie wymagając niczego od dziecka,wieszają psy na
nauczycielu.Takim skóra grubieje i stają się odporni.

[apapon]

zgadzam się z Tobą, są rodzice i rodzice, są nauczyciele i
nauczyciele, ten incydent był jak narazie jedynym w mojej karierze
edukacyjnej syna, a ma teraz 6 lat i były różne sytuacje, ale ja
naprawdę nie ejstem z serii matek ślepo wpatrzonych w dziecko,
zawsze staram się być obiektywna, choćby bardzo to bolało

[sadosia75]

> Tak sobie czytam wasze wypowiedzi, i widzę, że generalnie
> oczekujecie, że nauczyciel od przedszkola przejmie obowiązki
rodziców
> w kwestii wychowania dzieci. A niestety nie taka jest rola
> nauczyciela.

I sie mylisz. bo ja ( za wszystkich na forum nie mam prawa pisac )
oczekuje od nauczyciela tego, ze bedzie mnie powiadamial o
problemach, bedzie mi podpowiadal jak je rozwiazywac, bedzie uczyl
moje dziecko na zasadzie zaciekawienia przedmiotem a nie na
zasadzie odwalenia 45 minut roboty i na przerwe.
Nauczyciel nie moze byc wrogiem rodzica jak i rodzic nie moze byc
wrogiem nauczyciela.


> Jak trzylatek ma słuchać pani nauczycielki, skoro mamusia
> najwyraźniej nigdy w życiu nie powiedziała mu, że powinno? Z tonu
> wypowiedzi dumnej mamy wnoszę, że synek jest wychowywany
generalnie
> bezstresowo, i mamusia nie widzi problemu.

Masz dzieci? Zdajesz sobie sprawe z tego, ze jeden 3-latek usiadzie
i bedzie sluchal uwaznie,inny usiadzie i myslami odplynie w swoj
swiat a inny bedzie sobie chodil. z tego co wyczytalam problemem
nie bylo zwrocenie uwagi, bo matka ma cos powiedziec synowi.
przeciez minelo juz kilka godzin od wydarzenia, dziecko pewnie juz
dawno puscilo w niepamiec. chodzilo o to, ze przedszkolanka zamiast
powiedziec o zdarzeniu wymagala od matki reakcji na cos co
juz bylo!


> No ale skoro matka nazywa dyrektora cwelem, i jest z tego dumna,
i
> zapewne tak samo mówi w domu przy dziecku, to jak dziecko ma
szanować
> nauczyciela i szkołę, skoro matka nie szanuje?

A w jaki sposob moje dziecko nie szanuje szkoly i nauczyciela?
Geesje nie wiem skad masz takie dziwne pomysly ale zburze Twoje
koszmarne poglady ja jak i moj maz przy dzieciach nie omawiamy
spraw emocjonalnie naladowani. tlumaczymy im co sie stalo, dlaczego
tak a nie inaczej, co kto zrobil zle i jak powinno dziecko postapic
nastepnym razem.
jesli uwazasz,ze rozmowa o antykoncepcji w szkole jest wyraznym
sygnalem na brak szacunku do szkoly i nauczycieli to wybacz ale nie
mamy o czym rozmawiac.


> akurat rodzice najczęściej są ostatnią grupą, która się o
problemach
> potomstwa dowiaduje.

Choc szkola wie o nich znacznie wczesniej i w ogole nie rozmawia z
rodzicem o problemie dziecka. a dlaczego? bo wiekszosc szkol jest
nastawiona na prace od 7 do 15, wyrobienie godzin, przedstawienie
materialu a pozniej niech sie rodzic sam domysla czy z dzieciem
wszystko ok czy moze ma jakis problem.

w zeszlym roku chlopiec z klasy Zuzi mial ogromne problemy z
matematyka. NIKT z grona nauczycielskiego nie powiadomil o
problemie matki, dowiedziala sie dopiero na spotkaniu z rodzicami a
nauczyciel przedstawil sytuacje w sposob tak upokarzajacy dla
matki, ze ta sie rozplakala!
w szkolach brak nauczycieli, ktorych ja pamietam z lawy szkolnej.
zakochanych w pracy, w przedmiocie,ktory wykladali. wspaniali
ludzie z pasja, czasem grozni, czasem zabawni, tacy szkolni
dziadkowie, babcie, ciocie, wojkowie. ktos do kogo szlo sie z
problemem i radoscia. dzis na sygnal od dziecka o problemie
nauczyciel zazwyczaj mowi : masz rodzicow to niech sie oni tym
zajma.

[foretka]

Sadosiu,
tylko w naszych czasach nikomu do glowy nie przyszlo wkladac kubla
od smieci nauczycielowi na glowe, odszczekiwac sie na kazdym kroku,
okradac, prawie gwalcic kolezanki w toalecie, zastaszac
nauczycieli...

Pozdrawiam ~ foretka ~ mama Natalki (30.11.2008) i Paulinki (13.09.2004)
Zakątek Szczecińskich MaM!
Zaglądnij do Mateusza!

[sadosia75]

Tu sie zgadzam. Tylko tak bardzo demonizujemy swiat, ze sami zaraz
zaczniemy sie bac wychodzic z domu. W czerwcu pobito mojego meza
czy mam sie bac wyjsc z domu jak sie sciemni?
w zeszlym roku malo brakowalo a dziewczyna 15-letnia zostala by
zgwalcona przez swojego ojca. czy przez to mam dzieci z domu nie
wypuszczac? bo moze ten facet zaczai sie na moje corki?
uczmy sie tego, ze owszem moze cos sie zlego stac ale uwazajmy na
siebie, nie opadajmy w paranoje. nie mowmy, ze jak dziecko ma opory
przed "rozkazem" nauczyciela ( i nie mowie tu , ze nauczyciel ma
prosic czy blagac, ale czesto ton jest wrecz przerazajacy ) to jest
wychowywany na kryminaliste, nie utwierdzajmy sie w przekonaniu, ze
caly swiat jest zly, my jestesmy poszkodowani a nasze dzieci to
wylacznie chodzace aniolki!
w koncu kto ma zmienic swiat na lepsze jesli ponad 90%
spoleczenstwa bedzie przerazonymi ofiarami swoich wyolbrzymionych
strachow?

do sadosi w kwestii Zuzi

[claratrueba]

Dobrze, że masz "papiery" ale moja rada- nie wkraczaj od razu z "ja tu mam...".
Przyparty do muru kot w lwa się zmienia. Jeśli sz.p. dyrektor poczuje się
przyparty zapiecze się i sprawa, która masz wygraną zmieni się w awanturę.
Poproś grzecznie o wyjaśnienie zarzutów, zapisuj je na kartce i wyciągaj asy z
rękawa stopniowo- "a ja tu mam opinię psychologa- bardzo proszę, Pan będzie
uprzejmy zapoznać się". Ten ton "wersal" jest niezbędny- od razu stawia Cie w
pozycji "wyższe sfery". Podobnie strój, który tworzy dystans i wymusza szacunek-
to naprawdę działa.

[claratrueba]

Sorry, musiałam przerwać.
Istotne jest, żebyś to Ty kierowała rozmową. Również dlatego atuty trzeba
wyciągać stopniowo- oddasz jeden strzał z grubej rury oznacza, że już nie masz
amunicji, już nie kontrolujesz sytuacji. A poza wszystkim, czy nie przyjemniej
jest oglądać kilkakrotnie jak się wije, a nie tylko raz? Wierz mi, seria celnie
zadanych ciosów jest skuteczniejsza niż jeden, nawet "konkretny". Mam nieco
starszego syna i pewną wprawę z postępowaniem z "gronem pedagogicznym". Zawsze
wypisuję w domu ich zarzuty (z których się potem wycofują) na kartce, odczytując
je zakładam okulary, których nie bardzo potrzebuję, ale wyglądam w nich jak
wiedźma i proszę "czy byłaby pani/pan uprzejma wytłumaczyć mi dokładnie o co
państwu chodzi? Czy mogłabym poprosić o sprecyzowanie zastrzeżeń?" Coś tam
bąkają, bo dziwnym trafem NIGDY nie są to zarzuty konkretne a jakieś ogólne
wrażenia. I wtedy na ogół pada moje "chyba niezbyt właściwie
zinterpretowaliście państwo tę wypowiedź', "dlaczego z góry założyliście złe
intencje?", "czy znana jest państwu cała ta sytuacja", "a skąd macie taka
właśnie wiedzę na temat sytuacji?". To daje furtkę do wycofania sie pod hasłem
"wprowadzono nas w błąd, dotarło to do nas w takiej formie". Ważne jest, by
zachować spokój. To jak boks- zawsze wygra ten, kto spokojnie obserwuje i zadaje
ciosy, gdy przeciwnik się odsłoni. Nie ten, komu wściekłość oczy zalewa i wali
cepy na oślep. Powodzenia, w razie czego, weź najpierw walerianę.

[otterly]

A dlaczego? Bo w "naszych czasach" nauczyciele się nie bali. Uczniowie doskonała
wyczuwają słabość, strach i brak pewności siebie. Młodzież się zmieniła, nie ma
co udawać, że jest taka, jak kiedyś. Nauczyciele tez powinni się zmieniać, po
prostu kształcić. Mam przygotowanie pedagogiczne i pamiętam doskonale jak
wyglądały konferencje naukowe na Uniwersytecie Warszawskiem. Konferencje
dotyczące nowoczesnych metod wychowawczych, organizowane w weekendy, żeby każdy
nauczyciel mógł przyjść. Bezpłatna, z zagranicznymi specjalistami. Byli na niej
obecni pracownicy naukowi i studenci, żadnego nauczyciela. A zaproszenia do
szkół poszły. I ja się tu pytam: nauczyciel to zawód czy powołanie? I
zastanawiam się, co co by było, gdyby lekarze stosowali metody sprzed 20-30 lat?
Niestety, żeby uczyć i wychowywać, trzeba cały czas się uczyć.

Dodam, że mam 1,6 wzrostu, jestem młoda i zrezygnowałam z pracy w szkole właśnie
przez "ciało", nie przez uczniów, których uwielbiam i dla których prowadzę
dodatkowe, autorski lekcje.

[joanka-r]

Pamietajcie kobiety, ze wszystkie bedziemy kiedys teściowymi....
Z natury jestem jędzą, więc musicie do tego przywyknąć....

[maria10344]

Kochana Sadosiu,nie miałam zamiaru Cię wkurzać,tym bardziej,że problemy Twojej
córci poraziły mnie całkowicie.Chciałam się tylko ustosunkować do niektórych
wpisów,które w czambuł potępiały nauczycieli.Ja w skrócie chciałam napisać,że są
również inni nauczyciele.
Ja akurat mam trzylatkę w domu i wiem,że to kochane i chłonne umysły i można
nauczyć je wielu rzeczy ,ale również złych,bo wszystko chłoną jak gąbka.
W tej chwili,być może z powodu transformacji,mamy w wielu dziedzinach kryzys,w
szkole i kościele też.Właśnie od nauczycieli i księży społeczeństwo nauczyło
się oczekiwać samych pozytywów,a jest z tym różnie.
Ja sama w swoim życiu spotkałam się z różnymi dwubiegunowymi postawami
nauczycieli.Prawdziwy pedagog w dzisiejszych czasach zdarza się b.rzadko.
Po wielu latach jak już skończyłam szkołę,okazało się,że była klika
łapówkarska,której "szefową" była moja ukochana nauczycielka,o której wszyscy
myśleli,że jest opoką.Myślałam,że umrę.
Moja córka 2 pierwsze klasy podstawówki miała cudowną nauczycielkę,która
podchodziła do życia indywidualnie,z sercem.Dzieci ją uwielbiały,rodzice
tudzież.Zmieniłam mieszkanie,również szkołę.Na pierwszy dzwonek jak w
poprzedniej szkole poszłam z córką/3 kl./Była jeszcze tylko jedna
mama.Nauczycielka była wściekła,rzucała teksty,że teraz,to będziemy ją
sprawdzać.Wyraźnie było widać,że moja obecność ją deprymowała.Żałowałam,że
poszłam,ale uczuliło mnie to ,żeby bacznie się przyglądać jej
"działalności".Jednak nie było żadnych negatywów.
Wyciągnęłaś z moich wypocin same negatywy,a ja chciałam pokazać,że są różni
nauczyciele,tak jak różni są rodzice.
Czas szkolny to dla dzieci i ich rodziców ciężka próba.

[kk345]

> A skoro 17-latkowie ignorują nauczyciela, spóźniają się i gadają,
to
> niekoniecznie dlatego, że nauczyciel jest niedobry, ale może po
> prostu młodzież jest totalnie niewychowana i po prostu chamska.
Ale
> nauczyciel nie ma prawa powiedzieć złego słowa, nie może
zasugerować
> rodzicom, że jest problem po ich stronie, prawda? Bo się wykaże
> nieprofesjonalizmem. A może jednak ten nauczyciel, jak się zwraca
do
> rodziców o pomoc, to jest ostatnio moment na uratowanie młodego
> człowieka?

Ponieważ wywołałaś mnie do tablicy wyjaśnię: jakoś tak się składa,
ze problemy ze spóźnieniami i gadaniem ma tylko ten jeden
nauczyciel, ten jeden też tylko żąda od rodziców zdyscyplinowania
mlodzieży. Nie mowimy o patologicznych dzieciach, ale o renomowanym
liceum w dużym mieście i- wybacz- ale nadal twierdzę, że to
nauczyciel nie nadaje sie do swojej pracy. Jesli sam nie potrafi
porozumieć sie z prawie dorosłymi ludźmi, to nie nadaje się do
zawodu w takim samym stopniu, jak mechanik nie znający podstaw
budowy silnika. Zatrudniono go, by uczył i jednocześnie wychowywał
młodzież, wiec rozpaczliwe żądanie, by rodzice rozwiązali jego
problem z brakiem dyscypliny w klasie jest wyrazem jego bezradności.
Szczególnie, że inni nauczyciele jakoś potrafią zainteresować i
zdyscyplinować na swoich lekcjach dokładnie ten sam zestaw -jak sie
raczyłaś wyrazić- totalnie niewychowanej i chamskiej młodzieży. Co
ciekawe, zyskują ich szacunek wcale nie przez zastraszenie i bez
pomocy rodziców... Dziwne, prawda?

[and-a]

A propos nauczycieli-napiszę jako matka licealisty -nauczycieli z powołaniem
można policzyć na palcach wieloletniego pracownika tartaku (dużo tych palców to
on nie ma). Syn miał super wychowawczynię przez pierwsze 3 lata podstawówki,
genialną w gimnazjum (ona twierdzi,że to dzieci są takie wspaniałe,a ona tylko
świeci światłem odbitym jak księżyc...ale nawet teraz młodzież wpada do niej do
szkoły albo do domu po prostu pogadać),a teraz też w renomowanym liceum jest
chyba tylko jedna nauczycielka, której cokolwiek się chce. Na oczy jej nie
widziałam, ale to jedyny przedmiot, gdzie wymaga bardzo ostro, stopni mają
tyle,że się w dzienniku nie mieszczą, szanują ją chociaż ich gnębi na maksa.
Reszta-przeciętna albo wręcz do odstrzału....Niestety przez lata była (i chyba
jest) selekcja negatywna do zawodu nauczycielskiego i potem mamy takie kwiatki
jak Sadosia... Inna sprawa, że nauczyciele panicznie boją się katechetów i
księży.....

pzdr
Anda

[otterly]

Masz absolutna rację i chyba nigdy nie miał do czynienie z młodzieżą ktoś, kto
myśli, że jak mamusia powie 17-latkowi "Nie spóźniaj się do szkoły", to on nie
będzie się spóźniali i zacznie szanować Iksińskiego od matmy ) Litości, czy wy
nie pamiętacie jak byliście w szkole? Na które lekcje się spóźniało i dlaczego?
Nie pamiętacie nauczycieli, który odpytywali przy tablicy zawsze na początku
lekcji? Niektóry nadal to robią Nie pamiętacie lekcji tak nudnych, że każde 10
minut "uszczknięte" z takiej lekcji to było zwycięstwo? Ja mam swój sposób na
spóźnialskich: proszę o zreferowanie części lekcji, na której osobnika nie było.
Skoro uważa, że to umie i nie musi być obecny - jego sprawa. Przecież liczy się
to, co wie, a nie to kiedy i jak się dowiedział. Jak wie - puszczam wolno, jak
nie, proszę o uszanowanie tego, że ja się nie spóźniam i się przygotowuję.
Zwykła prośba może więcej zdziałać, niż milion gróźb, krzyków i skarg.

[kk345]

Otterly, żal tylko, że nauczyciele z takimi poglądami, jak Twoje, są
w naturze prawie nieosiągalni...i masz rację, największy szacunek
mojego syna budzą dwie nauczycielki, drobne i młode, które lubią
uczniow, nie boją się ani ich, ani zadawanyhch przez nich trudnych
pytań- i jakos bez trudu utrzymuja na swoich lekcjach porządek i
radzą sobie ze swoja praca bez pomocy rodziców

[otterly]

kk345, wierz mi, bardzo chciałam pracować w szkole, od najmłodszych lat. Jednak
po kilku zderzeniach ze szkołą, ze wspomnianym "ciałem", zrezygnowałam. Nie
jestem typem bojownika i konkwistadora. Musiałam podjąć decyzję i wybrać
pomiędzy życiem i rozwojem osobistym, pracą dającą zadowolenie, nie ukrywam,
pieniądze i spokój, a ciągłą walką, przekonywaniem i zmienianiem na siłę.
Niestety nie nadaję się do tego, bo zbyt osobiście to traktuję. Ja po prostu
uwielbiam młodzież i uwielbiam literaturę. I bardzo lubię słuchać. Niestety w
szkole takie podejście nie ma szans. Oceny, porządek i przede wszystkim
dyktatura być musi. A ja, odwieczny buntownik, nie umiałam się wpisać w te
reguły. Potrzebujemy teraz całej armii młodych, silnych, wojowniczych
nauczycieli, którzy będą gotowi obalić "ciało" i stworzyć szkołę dla uczniów,
nie dla nauczycieli, jak jest w tej chwili. W pojedynkę to walka z wiatrakami. I
już drżę na myśl, że moje dziecko w końcu kiedyś będzie musiało pójść do szkoły
i nie mam pojęcia co odpowiem, jeśli zapyta po co musi się uczyć cech dramatu
klasycznego na pamięć (to z mojej dziedziny, ale wiem, że np. z biologii są
jeszcze większe absurdy), naprawdę nie wiem, bo nie okłamie mówiąc, że jest mu
to do życia niezbędne...

[kk345]

Najcudowniejsza wychowawczyni mojego syna z podstawówki mówiła wprost, że ona
uczy dla przyjemności, bo ma bogatego męża i wprowadzała wspaniały program
autorski, z niezmierzoną cierpliwością ucząc "swoje" dzieci życia. Takich
nauczycieli pamiętamy my, rodzice i nasz syn. Boli tylko, ze w trzech szkołach
(podstawówka, gimnazjum i liceum) takich nauczycieli z misją spotkaliśmy w sumie
czworo- to przerażająco mało, jeśli policzę, ilu ludzi w tym czasie uczyło syna.

[otterly]

Kochana, a wiesz jak to strasznie wygląda z drugiej strony? Kiedy wchodzisz do
pokoju nauczycielskiego, a tam same szare sumy? A jak przez pół roku próbujesz
otworzyć uczniów, udowadniasz im, że muszą mieć swoje zdanie i to zdanie nie
zostanie podkreślone na czerwono, że mają prawo nie lubić pewnych rzeczy lub się
z nimi nie zgadzać, a tu wraca Ci taki uczeń z innej lekcji i mówi, że został
zbesztany, bo powiedział, że Piłsudski nie był postacią jednoznacznie pozytywną?
I Ty wiesz, że nie był i on to wie, i nic nie możecie zrobić, bo Pani Historia
już jedynkę walnęła? A jak próbujesz z nią pogadać, to słyszysz, że jesteś
niedojrzała i praca w tym zawodzie jeszcze Cię "okrzesa"? Uciekasz, bo nie
chcesz być "okrzesana"...

Twój syn ma szczęście. Ja nie spotkałam na swojej drodze ani jednego świetnego
nauczyciela. Ani prywatnej, anie zawdodowej.

[kk345]

Kurcze, beznadzieja... a podobno to młodzież jest straszna. A jaka ma być, przy
takiej kadrze? Przecież pierwsze, czego w takim świecie powinnyśmy uczyć dzieci,
to konformizm...

[sadosia75]

Bylam
Przedstawilam swoje papierzyska, poprosilam o zarzuty przedstawione
na pismie, dalam czas dyrektorowi na zapoznanie sie z moja
dokumentacja, za ten czas dowiedzialam sie, ze to nie pierwszy
wyskok dyrektora, wczesniej w innej szkole juz cos podobnego bylo.
na poczatku nie chcial mnie wpuscic z kolega,ktory pracuje w
lokalnej gazecie. ale mu powiedzialam, ze jesli jego zarzuty maja
podstawe to zostanie to opisane a on zostanie przedstawiony w art
jako czlowiek dbajacy o szkole oraz dzieci i ich wychowanie.
polasil sie na komplementy, zarzuty podpisal, chyba nie do konca
przeczytal opinie z kuratorium,ktora powinna byc dla niego
najwazniejsza opinia. jednak na koniec powiedzial, ze on odpuszcza
nam, ze jesli sie powtorzy sytuacja to on wtedy podejmie
zdecydowane kroki, byl oburzony tym, ze poszlam do kuratorium bo
podwazam jego kompetencje, osmieszylam sie jedynie bo on doskonale
wie co robi. na prosbe o przedstawieniu dokumentow,ktore pozwalaja
mu na podejmowanie takich decyzji zapienil sie jeszcze bardziej.
na moje zadania co do przeprosin na papierze, na spotkaniu z rada
rodzicow oraz w lokalnej gazecie odmowil. kuratorium obiecalo mi
kontrole w szkole,zdecydowane kroki w tej sprawie.
pol problemu zalatwione. pewnie wieczorem zglosi sie tesciowa o ile
juz nie zbliza sie do naszego mieszkania wiec czeka mnie kolejna
wojna.

[geesje]

Sadosiu, ja tylko jednego nie rozumiem, może nie czytałam innych
Twoich wątków, ale czemu pozwalasz sobie na takie zachowanie i
komentarze teściowej? Przecież jesteś osobą dorosłą, masz swoje
dzieci, swoją rodzinę, i naprawdę czas już radykalnie powiedzieć tej
osobie "dość". Krótko, zdecydowanie. Przepraszam, to moje życie, i
nie życzę sobie komentarzy, decyzji itp.
A jeśli teściowa boi się o swojego synka, to cóż, trudno, to jej
problem. Synek już dorósł, zdecydował się na inną rodzinę - i w tym
momencie żona i dzieci powiny być dla niego ważniejsze niż zdanie
mamusi. Nie wiem, jaki jest stosunek Twojego męża do matki, ale
jeśli on nie potrafi odciąć pępowiny, to szczerze Ci współczuję.

[sadosia75]

Moja tesciowa to matka mojego meza, babcia moich dzieci. wiem jaka
jest, maz tez wie. nadal licze na poprawe stosunkow miedzy nia a
nasza rodzina. odcielam od niej dzieci w czerwcu, jednak nie mam
prawa zadac, zeby moj maz nie odwiedzial swojej matki. czasem sama
go musze namawiac do tego. tesciowa uwielbia macic, oszukiwac,
bruzdzic w naszym zyciu. potrafi pol kosciola powiadomic o moim
sposobie natykoncepcji, naslac na nas ksiedza, zeby egzorcyzmy
odprawial, dzieciom wmawiac bzdury.
mimo, ze ja z nia kontaktu nie utrzymuje to ona i tak jest obecna w
naszym zyciu dzieki swoim "dokonaniom"
mam oparcie w mezu, on nie twierdzi, ze jego matka jest dobra a ja
sobie wymyslam cos. jednak teraz kiedy ja Mamy przy sobie nie mam
jakos trudniej mi oczekiwac od meza,ze i on zrezygnuje ze swojej
mamy.

[geesje]

No to Twój wybór. Chcesz w imię jakichś "wyższych celów" mieć
kontakt z babcią swoich dzieci, miej, ale nie narzekaj. Twój wybór.
A na zmianę stosunków bym nie liczyła. Jak było źle, będzie jeszcze
gorzej. Nie przekonasz jej do swoich racji, bo niby dlaczego ona ma
się przekonywać do Twoich racji, a nie Ty do jej? Nie ma jednej
racji, każda z was ma prawo do swojego zdania. Według Ciebie ona
wmawia dzieciom bzdury, zapewne z jej punktu widzenia ona ratuje
dzieci przed złą matką

Twoja sprawa, jak chcesz wychowywać swoje dzieci, ale zrozum też
innych, że mogą mieć poglądy dokładnie odwrotne od Twoich. A skoro
Twoja teściowa najwyraźniej zupełnie inaczej myśli, to ja bym się
zastanowiła, czy chcę dzieciom robić wodę z mózgu, kiedy co innego
mówi mama, a co innego babcia, jedna i druga bliskie osoby. I kiedy
dzieci widzą, jak się żrecie - a widzą, na pewno! - tym bardziej
jest im trudno.

Z tego co się zdołałam zorientować, kością niezgody między wami jest
kwestia religijna i ogólnie rzecz biorąc seksualności. Jednak
teśiowa to akurat ostatnia osoba, z którą powinno się o tym
rozmawiać. Spróbuj kiedyś jasno i dobitnie powiedzieć " o tym nei
rozmawiamy, to moja sprawa, nieżyczę sobie komentarzy". Zdziwisz
się, jak to może pomóc na relacje...

[sadosia75]

> Twoja sprawa, jak chcesz wychowywać swoje dzieci, ale zrozum też
> innych, że mogą mieć poglądy dokładnie odwrotne od Twoich. A
skoro
> Twoja teściowa najwyraźniej zupełnie inaczej myśli, to ja bym się
> zastanowiła, czy chcę dzieciom robić wodę z mózgu, kiedy co
innego
> mówi mama, a co innego babcia, jedna i druga bliskie osoby. I
kiedy
> dzieci widzą, jak się żrecie - a widzą, na pewno! - tym bardziej
> jest im trudno.

Moja i mojego meza sprawa jak chcemy wychowac dzieci. i tu sie
konczy korowod osob zainteresowanych tym tematem. Moja tesciowa od
zawsze podkladala klody pod moje nogi. uwazajac, ze robi dobrze,
krzywdzila moje dzieci i swojego syna. jednak ja nie zostalam
wychowana na zasadzie gryz jesli i ciebie gryza. to matka mojego
meza, osoba starsza i z zasady nalezy sie jej odrobina szacunku. i
znow sie mylisz. ja nie spieram sie z tesciowa w obecnosci dzieci.
ja corkom nawet nie mowilam, ze tesciowa jest zla osoba bo
straszyla corke pieklem. ja im wyjasnilalam, nigdy nie
oczernialam.dziewczynki nigdy nie uslyszaly i nie uslysza zlego
slowa z moich ust o swojej babci.

> Z tego co się zdołałam zorientować, kością niezgody między wami
jest
> kwestia religijna i ogólnie rzecz biorąc seksualności. Jednak
> teśiowa to akurat ostatnia osoba, z którą powinno się o tym
> rozmawiać

A co Ty na to, ze ja nie rozmawiam o tym z tesciowa? to tesciowa
rosci sobie prawa do kierowania moim zyciem. wyzywajac od pomiotow
szatanskich przez ladacznice i konczac na zlodziejce zycia jej
syna. a to wszystko robi przy naszych dzieciach. nasz kontakt
zostal urwany w czerwcu i to ja do tego doprowadzilam to "moralnej
wojnie" mojej tesciowej z moimi dziecmi.

Spróbuj kiedyś jasno i dobitnie powiedzieć " o tym nei
> rozmawiamy, to moja sprawa, nieżyczę sobie komentarzy". Zdziwisz
> się, jak to może pomóc na relacje

Zdziwisz sie bo to w ogole nie dziala.

[geesje]

No to masz niezłego pecha z tą kobietą. Nie zazdroszczę.

[kk345]

Po swoich długich, wczesniejszych wywodach masz sadosi tylko tyle do
powiedzenia? Widzę w tym wątku trochę Twoich, bardzo radykalnych
sądów o ludziach, których nie znasz i sytuacjach, których
najwyraźniej nie doswiadczyLaś. Po czarno-bialych, nieco naiwnych
poglądach na życie wnioskuję, ze jestś bardzo młoda osobą: życzę Ci
więc szczerze, zebyś nigdy nie została osądzona przez obcych w
sposob, jaki Ty osadzasz choćby sadosię.Życzę Ci tez, zeby prawdziwy
świat był jak nabliższy Twoich wyobrażeń na jego temat...

[apapon]

trzymam kciuki !

[anu_anu]

Nauczyciele są od tego aby mądrze uczyć nasze dzieci. I nie wolno
mylić uczenia z tresurą.
Teściowa jest matką męża i tak nadal będzie. Ale nie wolno mylić
bycia synem (co jest dozgonne) z byciem dzieckiem (co już nie
powinno być dozgonne).
Nie popieram idei prowadzenia rozgrywek z ciałem pedagogicznym w
duchu „pokaż swoją wyższość” aż rzeczone ciało będzie się wić
upokorzone. Stawiając sprawę w ten sposób – same ustawiamy się na
poziomie, który jednocześnie tak bardzo potępiamy! Sprawy da się
załatwić stricte merytorycznie, trzymając się faktów i nie
upokarzając nikogo. Bo brak racji ludzie jakoś dobrze znoszą – a
upokorzeń – nie znoszą, nie zapominają i nie darują!
Podobnie z teściową – trzeba się z Nią spotykać, rozmawiać, dzwonić.
I przy tym mówić swoje i robić swoje – bo to nasze życie i my
odpowiadamy za jego bieg i jakość. Ważne aby umieć spokojnie o tym
mówić w również bezpośrednich kontaktach: „Szanuję Mamy zdanie i
rozumiem, że Mama będzie inaczej postępować. Ale ja mam inne zdanie
i dlatego inaczej postępuję”. W takich rozmowach nie ma racji, jest
stwierdzenie różnic poglądów, którym nie da się zaprzeczyć. Dopiero
dopuszczenie do dowodzenia racji buduje konflikt. I nie bała bym się
takich różnic, dzieci wiedzą, że ludzie są różni i mają różne
poglądy. To nie dotyczy tylko seksu i religii .

[sadosia75]

Anu to co piszesz to prawda. Tylko nijak sie ma do moich relacji z
tesciowa. wyrzadzila duza krzywde moim dzieciom, bo to co zrobila
mnie nie ma znaczenia zadnego. a ja swoich dzieci nie pozwole nigdy
i nikomu krzywdzic, chyba, ze same kiedys mnie poprosza o to, zebym
nie interweniowala. straszenie dziecka, ze pojdzie do piekla bo
mama do cerkwii chodzi a nie do kosciola i dlatego starsza siostra
jest chora raczej nie podchodzi pod tekst :Mamy zdanie i
> rozumiem, że Mama będzie inaczej postępować. Ale ja mam inne
zdanie
> i dlatego inaczej postępuję

inna matka by poslala tesciowa w najglebsze otchlanie piekla ja
postapilam inaczej. odcielam ja od mojej rodziny, moich dzieci i
naszego zycia. to, ze sie w nie wtraca nie uczestniczac w nim to
juz inna sprawa

[anu_anu]

Taka teściowe to się nazywa wyzwanie
Przypomniała mi się upiorna postać z przeszłości - Siostra
Katechetka mojej córki, która powiedziała Młodej w drugiej klasie
podstawówki, że jest hitlerowcem, bo w takich butach to hitlerowcy
chodzili. Młoda miała na nogach nowiuśkie martensy, które podówczas
(prawie 20 lat temu) były absolutną nowością i hitem...
Córcia nie była wyjątkiem, Siostra miała wiele ciekawych porównań,
nie chcę tu robić wykazu przytoczę moje „ulubione”:
Kolega z klasy załapał się na twierdzenie, że chyba jest Żydem – bo
siedział w klasie w czapce …
W drugim zdarzeniu Siostra poinformowała dzieci, że Bóg zsyła na
ludzi choroby jako karę za grzechy. Jak są to ciężkie grzechy to i
choroba jest ciężka, np. może to być rak - na którego sie umiera.
Aby dzieciom lepiej zobrazować co je czeka (przypominam - druga
klasa podstawówki) - Siostra dodała, że taki rak zaczyna się
od "bąbelka gdzieś na ciele". A córce koleżanki wieczorem zrobiła
się krosta na języku... Jak należy się spodziewać dziecko popadło w
histerię "nie chcę umierać, co ja zrobiłam" etc.
Wyjaśniłam wtedy Młodej, że są tacy ludzie. I my ich nie rozumiemy,
bo myślimy inaczej.
Podobny problem miałam z sytuacją „Pani mnie nie lubi a Kasię lubi”.
Wyjaśniłam, że każdy z nas kogoś lubi bardziej a kogoś mniej, więc
pewnie z Panią jest podobnie. Po dwóch dniach dziecię przyszło z
przemyśleniem – „ludzie to się mogą lubić lub nie lubić ale Panie to
nie powinny”. Zdanie to pięknie opisuje na czym polega powołanie do
zawodu nauczyciela. Powiedziałam wtedy, że się zgadzam, bez
dodatkowego komentarza. I teraz – po wieeelu latach mogę z całą
stanowczością stwierdzić, że Młoda sama oceniła, że nasze myślenie
jest lepsze i to samodzielne wywnioskowanie jej chyba pomaga żyć –
broniąc swojego zdania i prawa doń.

sadosiu,

[po_etry]

Zuzka ma 11 lat....nie chce mi się czytać wszystkich postów, ale z
pierwszego bije tyle zaciekłości, chęci dowalenia komus tam, i jeszcze
komuś smutne.
odezwij się, samosiu , za, no, może 3, może 4 lata. Fajnie, że
uświadamiasz dziecko. Ale ja nie chciałabym, by moje dziecko zostało
uświadomione przez Twoje, a tak się stało na lekcji. O przerwie myśleć
nie chcę.
Mam jedno pytanie: czy Ty pracujesz? bo tyle pary idzie w gwizdek...

[anu_anu]

Sama uświadom swoje dzieci, po co czekać na córkę Sadosi

[kk345]

Sens Twojej wypowiedzi jest taki: nie wiem, o co chodzi, bo nie
czytałam, ale mimo to mam swoje zdanie. Urocze

[sadosia75]

Nic nie poradze na to, ze moje dziecko nie unika rozmow na trudne tematy. jesli
slyszy od kolezanki, ze antykoncepcja polega na podmyciu sie to nie dziwie sie,
ze zabiera glos w dyskusji. z tego co wiem od corki i mamy dziewczynki,ktora
rozmowie sie przysluchiwala to corka powiedziala jedynie, ze podmywanie sie nic
nie da i w ciaze zajsc mozna juz za pierwszym razem.
Ciezko mi pojac jak rodzice unikaja rozmow u seksie z wlasnymi dziecmi. coz nie
moja droga wychowania. owszem szanuje wybory innych rodzicow, jednak ich wybory
nie beda glupio wmawiane mojej corce. jesli ona chce wyrazic swoje zdanie to ma
do tego prawo. i jest uczona tego, ze ma wyrazac swoje zdanie w sposob
kulturalny nie urazajac nikogo. wstyd sie przyznac ale Zuzi czesto idzie to
lepiej niz mnie.
co do pytania o prace. mam na tyle komfortowa sytuacje, ze po wielu latach meki
zawodowej nie musze pracowac samodzielnie. ot raz na jakis czas wystarczy
sprawdzic czy wszystko w firmie gra.

[bebe.lapin]

Przepraszam, a co w tym dziwnego, ze 11-letnia dziewczynka dowie sie czegos o
swojej seksualnosci - nie z wulgarnego pisemka, ale od mamy, madrze i
odpowiedzialnie? Przeciez ona za chwile zacznie miesiaczkowac, jej cialo sie
zmienia juz teraz, zagrozenia czyhajace na dzieci sa teraz wieksze, niz np.
pietnascie lat temu (wiem, bo sama mialam wtedy 11 lat)itd. Czy lepiej jest
wsadzic glowe piasek i udawac, ze tego wszystkiego nie ma, a jak dziecko
zostanie zgwalcone, albo po prostu zacznie sobie experymentowac z rowiesnikiem,
to wtedy zastanawiac sie, co robic? Glupota.. Nie wspomne o tym, ze dzieci
madrze uswiadomione i wychowane w szacunku do swego ciala (nie chodzi mi o
jakies religijne wychowanie, tylko o przekonanie, ze mozna powiedziec nie, ze
nie jest sie rzecza ktora ma komus sprawiac przyjemnosc, ze pewne rzeczy sa dla
doroslych, bo dojrzale cialo nie wystarcza, tzreba miec jeszcze dojrzala
psychike)rozpoczynaja zycie seksualne pozniej i madrzej.

Na koniec anegdotka z mojego wlasnego zycia: w piatej klasie kolezanka
rozemocjonowana wypytywala mnie, czy wiem, o co chodzi z okresem i takie tam
(jak sie pozniej dowiedzialam, zostalam wytypowana dlatego, bo bylam juz dosc
"rozwinieta" :p), wiec najpierw sie zdziwilam, ze takich podstawowych rzeczy nie
wie, a potem jej spokojnie opowiedzialam to, co wyczytalam w odpowiedniej
ksiazce; u mnie, w przeciwienstwie do niej, "te sprawy" nie powodowaly
niezdrowego podniecenia. I taka jest roznica miedzy dziecmi, ktorym rodzice
przekazali w odpowiednim momencie odpowiednia wiedze, a tymi, ktorych pozbawiono
tej mozliwosci.

[po_etry]

Nie czytałam WSZYSTKICH postów, tylko pierwszy, chyba najważniejszy i
to właśnie na jego podstwie zabrałam głos.
A nie przyszło Ci/Wam do głowy, że ja chcę sama uświadomić swoje
dziecko i nie wierzę, że Twoja córka zrobi to lepiej za mnie? nie
sądzisz,że dyrektor tak delikatnie cwelem zwany(słownictwo więzienne
notabene) zareagował,bo inni rodzice zobowiązali go do tego?
tyle w temacie, a Ty możesz nawet lekcje poglądowe przy córce
przeprowadzać, Twoje dziecko, Twoje problemy (przed Tobą).

[po_etry]

A córce wystarczyło powiedzieć: słuchaj, skarbie, my tu sobie tak
rozmawiamy, ale ty nie musisz potem o tym wszystkim dzieciom opowiadać,
bo inni rodzice mogą mieć inne poglądy na wychowanie dzieci. Po prostu.
Powodzenia w firmie;p

[otterly]

11-letnia dziewczynka powinna być już uświadomiona od kilku lat. Kropka. Jeśli
nie jest, jest to dysfunkcja. To trochę tak, jakby jakiś rodzic sobie pomyślał,
że nie chce uczyć swojej pociechy sikania do nocnika w wieku kilku lat, tylko
zrobi to, jak dziecko skończy 10 lat i potem miał pretensje, że inne dzieci,
nauczone, nie są w stanie zrozumieć, dlaczego ich rówieśnik nadal biega z
pieluchą. Popieram Sadosię w 100% - seksualność nie jest tematem tabu, nie jest
tematem "domowym" i budowanie wokół tego takich barier, rodzi właśnie dysfunkcje
i problemy. To oczywiste, że człowiek, który coś wie nie będzie siedział cicho,
kiedy inni wokół plotą bzdury na ten temat. Środowisko dziecięce nie różni się
aż tak bardzo od dorosłych. Zastanów się, jak Ty być się zachowała, gdyby Twoja
koleżanka z pracy powiedziała, że podmywanie się to świetna metoda
antykoncepcyjna? Nie zaoponowałabyś?

Co do pary w gwizdek: gdyby każdemu rodzicowi chciało się władować tyle pary w
walkę z machiną szkolnictwa polskiego, może ta machina wreszcie ruszyłaby na
przód, a nie ciągle stała w średniowieczu. Wyobrażasz sobie sytuację, kiedy
jedno dziecko nie mówi czegoś, bo sobie właśnie uświadomiło, że nie powinno, bo
inni rodzice mogą mieć "inne poglądy na wychowywanie dzieci"? A wiesz, że
wychowywanie dzieci to nie poglądy, tylko umiejętność, sztuka i WIEDZA, żmudnie
zdobywania (o Boże, jak to?!?!?) z książek?

[she8]

Z pewnością powinna być uświadomiona, ale nie przez swoją koleżankę.
"jak Ty być się zachowała, gdyby Twoja
> koleżanka z pracy powiedziała, że podmywanie się to świetna metoda
> antykoncepcyjna?"- koleżanka z pracy może nie ma 11 lat?

[otterly]

No ale trudno mieć pretensję do koleżanki, że ją uświadomiła, prawda? To jest
wyłącznie wina rodziców dziewczynki, która uświadomiona nie została. Niestety
tak świat jest skonstruowany, że dzieci cierpią za błędy swoich rodziców.

[araceli]

otterly napisała:
> 11-letnia dziewczynka powinna być już uświadomiona od kilku lat. Kropka. Jeśli
> nie jest, jest to dysfunkcja.

Jak to ładnie oceniać innych. Lepiej się poczułaś? Matką zdaje się jeszcze nie jest a wie najlepiej ze wszystkich

[kk345]

> Jak to ładnie oceniać innych. Lepiej się poczułaś? Matką zdaje się jeszcze nie
> jest a wie najlepiej ze wszystkich
Właśnie oceniłaś otterly...lepiej się poczułaś?
Jeśli nie ma dzieci, to lepiej, ze już ma poglądy na ich wychowanie, niżby miała
improwizować później, prawda?

[araceli]

kk345 napisała:
> Jeśli nie ma dzieci, to lepiej, ze już ma poglądy na ich wychowanie, niżby
> miała improwizować później, prawda?

Nie odnoszę się do POSIADANIA poglądów tylko do głoszenia ich jako jedynie słusznych i nazywania dzieci ludzi o innych poglądach 'dysfunkcyjnymi'. IMO tu Otterly mocno się zapędziła.

[otterly]

Czy ja napisałam, że moje poglądy są jedynymi słusznymi? Wyraziłam je i tyle. A
ty sobie możesz z nimi zrobić co zechcesz. Skasować a pamięci na przykład. Masz
jakiś kompleks?

[truscaveczka]

araceli napisała:

> otterly napisała:
> > 11-letnia dziewczynka powinna być już uświadomiona od kilku lat. Kropka.
> Jeśli
> > nie jest, jest to dysfunkcja.
>
> Jak to ładnie oceniać innych. Lepiej się poczułaś? Matką zdaje się jeszcze nie
> jest a wie najlepiej ze wszystkich

Ja jestem matką i podpiszę się pod Otterly, bo jej pogląd jest bardzo
rozsądny, a określenia zastosowane - łagodne, ja znam trafniejsze ale na tym
forum głównie stawiamy na pomoc a nie na obrażanie się nawzajem.

[araceli]

truscaveczka napisała:
> Ja jestem matką i podpiszę się pod Otterly, bo jej pogląd jest bardzo
> rozsądny, a określenia zastosowane - łagodne, ja znam trafniejsze ale na tym
> forum głównie stawiamy na pomoc a nie na obrażanie się nawzajem.

Acha ale fajnie Rozumiem, że nazwanie czyjegoś dziecka (według swoich własnych kryteriów dysfunkcyjnym jest ok ale skrytykowanie tych kryteriów już nie?

Droga Sadosiu,

Ponieważ przeprowadziłaś rozmowę z córką na temat antykoncepcji dopiero w wieku 11 lat i po (o zgrozo) otrzymaniu informacji od rówieśniczki - według niektórych pań z tego forum - Twoje dziecko jest DYSFUNKCYJNE*.

Jak się z tym czujesz



* określenie uznane za moderatorkę za łagodne

[truscaveczka]

Araceli, choróbcia, ale to co napisałaś mieści się w granicach ummm wolności
słowa - kluczowa jest wstawka "według niektórych". Według dyrektora Zuzia jest
dysfunkcyjna (chociaż nie jestem pewna - dysfunkcja dotyczy raczej rodziny
znaczeniowo) i o to cała dyskusja. Właśnie o to chodzi, że nazwanie kogoś głupią
cipą jest złe, a powiedzenie "według mnie robisz głupio" nie. A najlepiej byłoby
zastosować metodę "ja bym tak nie zrobiła, bo uważam, ze rozwiązanie jakieśtam
jest lepsze" - to byłby ideał A Idealne Panie Domu nie istnieją
Sadosia też pojechała po bandzie z cwelem i paroma innymi słówkami - da sie to
wyjaśnić emocjami, można poprosić, by nie używała tych słów na WDPD i tyle.
(Jeju, kiedy ja ostatnio słyszałam to słówko na c )

[araceli]

truscaveczka napisała:
> Według dyrektora Zuzia jest
> dysfunkcyjna (chociaż nie jestem pewna - dysfunkcja dotyczy raczej rodziny
> znaczeniowo) i o to cała dyskusja.

Akurat to w opinii Otterly a nie dyrektora szkoły córka Sadosi jest dysfunkcyjna. Radzę zwracać uwagę na autorów postów.

> Właśnie o to chodzi, że nazwanie kogoś głupią
> cipą jest złe, a powiedzenie "według mnie robisz głupio" nie.

Więc czemu zwracasz mnie uwagę? To nie ja napisałam:
'11-letnia dziewczynka powinna być już uświadomiona od kilku lat. Kropka. Jeśli nie jest, jest to dysfunkcja.'

A Ty się z tym zgodziłaś. Takie autorytarne osądzanie innych jest OK bo jest zgodne z Twoimi poglądami?

Araceli, czytaj ze zrozumieniem, proszę!

[otterly]

Przepraszam bardzo, ale lekko się zagalopowałaś. Moja wypowiedź absolutnie nie
dotyczyła córki Sadosi. Czytaj ze zrozumieniem, proszę. Sadosia na samym wstępie
napisała, że uświadomiła swoją córkę dużo wcześniej i chyba właśnie z tego
wynikła cały problem, prawda?A moja wypowiedź dotyczyła rodziców dziewczynki,
którą (teoretycznie) uświadomiła córka Sadosi. Czyli modelem jest tu sytuacja, w
której 11-latka, uświadomiona, rozmawia o seksie z inną 11-latką,
nieuświadomioną i to właśnie tę dziewczynkę nazwałam (niefortunnie zresztą,
przyznaję się) dysfunkcyjną. Miałam na myśli raczej "wychowaną w taki sposób,
który skrzywdził to dziecko, bo nie przystosował go do życia w dziecięcym
społeczeństwie" (żeby nie pisać nieprawidłowy, bo zarzucisz mi ocenianie).
Według dyrektora szkoły córka Sadosi jest dzieckiem "dysfunkcyjnym", nie według
mojej opinii.

11-letnia dziewczynka powinna być uświadomiona (tak, jak córka Sadosi!), bo jak
dostanie miesiączki, będzie myślałam, że umiera albo choruje (znam taką sytuację
z doświadczenia). Czy tak trudno to zrozumieć?

[anu_anu]

Mamy dwie sprawy: emocje Sadosi i jej postępowanie z córkami.
W pierwszej sprawie – epitetów należy unikać a Sadosi się to trochę
nie udało, jakaś cienka linia została przekroczona i dziewczyna
zareagowała emocjonalnie. Wątpię czy na jej miejscu bym umiała
zachować zimną krew w opisanej sytuacji – ale nie to jest
przedmiotem dyskusji.
Natomiast co do sprawy drugiej – zasadniczej to wszystkie podane
fakty stanowczo przemawiają za Sadosią.
Sadosiu! Podziwiam Cię za to, ze potrafisz bronić swojego poglądu,
nie bacząc na tzw. opinię ogółu. Bo wielu z nas woli zrezygnować ze
spraw ważnych – pod presją społeczną. A tyle nowych, pięknych,
dobrych i ciekawych rzeczy można by zrobić!

[otterly]

Przede wszystkim, jeśli masz coś do mnie, to zwracaj się, proszę, personalnie,
bo mówienie o kimś za jego plecami "matką nie jest", "wie najlepiej" jest
dalekie od dobrego tonu.

Nie przyszło Ci do głowy, że nie każdy może być matką jak tylko przyjdzie mu na
to ochota? I to nie świadczy o jego kompetencjach pedagogicznych. Wiem sporo o
psychologii dziecięcej i metodach wychowawczych, myślę, że dużo więcej od
niejednej matki wielodzietnej. Praktykę też mam jako taką, bo swoich uczniów
traktuję jak swoje dzieci. Wyobraź sobie, że obcowanie ze sporą grupą dzieci w
różnym wieku może bardzo dużo nauczyć. Niestety poznałam też całe spektrum
błędów rodziców, których ci mogliby uniknąć, gdyby wiedzieli choć odrobinę np. o
sposobach komunikacji z dzieckiem, o etapach rozwoju. Niestety w Polsce cały
czas pokutuje pogląd, że rodzice naturalnie wiedza jak wychowywać dzieci, a
przez wychowywanie rozumieją karmienie, pranie, prasowanie i zarabianie kasy.
Smutne.

Nie oceniłam nikogo, tylko sytuację modelową, o której tu rozmawiamy.

[araceli]

otterly napisała:
> Nie oceniłam nikogo, tylko sytuację modelową, o której tu rozmawiamy.

No właśnie - piszesz jak nauczycielka. 'Sytuacja modelowa' - w tym wieku to, w tym wieku tamto, tak trzeba wychowywać, tak trzeba rozmawiać. Inaczej to dysfunkcja. Czysta teoria

> Niestety poznałam też całe spektrum
> błędów rodziców, których ci mogliby uniknąć, gdyby wiedzieli choć odrobinę np.
> o sposobach komunikacji z dzieckiem, o etapach rozwoju.

Wiesz - wszystkie kobiety jakie znam też widziały WSZYSTKIE błędy innych matek dopóki same nie miały dzieci. Potem popełniały często te same .

Ciesz się i miej wysokie mniemanie o swoich zdolnościach pedagogicznych dopóki nie będziesz miała własnych dzieci. Życie zweryfikuje teorię Łatwo jest krytykować ludzi, o których życiu tak niewiele wiesz.

[anu_anu]

Oczywiście można założyć, że jak się ktoś nauczy teoretycznie
dodawania - to nie będzie umiał dodać dwóch cukierków do 3
cukierków. Bo 2+3 to abstrakt a cukierki to już konkret. A ja sądzę,
że zwykle jest dokładnie odwrotnie - ktoś kto potrafi dodawać
abstrakcyjne liczby to i z cukierkami sobie radzi. Może się zdarzyć,
że osoba znająca teorię nie poradzi sobie z praktyką ale to jednak
są wyjątki.
PS
Nie jestem nauczycielką, mam dziecko, dużo czytałam i nie uważam
tego za przesądzające o tym co robię. Raczej poszerza to horyzonty.

[otterly]

Nie czysta teoria, bo sprawdzona w praktyce. Jak już pisałam, nie zajmuję się
teorią, po prostu nie jest mi ona obca i nie boję się wiedzy. Jak w każdej
dziedzinie, tak w pedagogice wiedza jest niezbędna. Trudno rozmawiać o
czymkolwiek na zasadzie "wydaje mi się". Po co wyważać otwarte drzwi i
eksperymentować na własnym dziecku? Skąd wiesz, kiedy umysł dziecka jest gotowy
na zrozumienie abstrakcyjnych pojęć? Wydaje Cie się, że czterolatek już wie co
to dobro i zło, a pięciolatek jeszcze nie? Czasem warto po prostu się czegoś
nauczyć, przyjąć, że są ludzie mądrzejsi. Ale, wybacz, nigdy nie byli i nie będą
dla mnie autorytetami, ludzie, którzy przy tak odpowiedzialnych i trudnych
sprawach, jak wychowywanie dzieci, kierują się intuicją wyłącznie. Chciałabyś,
żeby kroił Cie chirurg któremu wydaje się, że wie, gdzie jest wątroba?

Nikogo nie krytykuję, jak już napisałam, odnoszę się do opisanego problemu
(jeśli sytuacja modelowa tak Cię razi). Nie było w tym nic personalnego.
Napisałam, ze według tego co wiem, 11-latka powinna być uświadomiona i tyle. Nie
ma w tym cienia krytyki.

Nie twierdzę, że błędów się da uniknąć. Sama wiele popełniłam i szłam do dzieci
pełna ideałów. Też myślałam, że moi uczniowie założą "stowarzyszenie umarłych
poetów". Praktyka to zweryfikowała, ale gdybym nie miała w rękach konkretnych
narzędzi, właśnie modelowych, wyuczonych, skończyłabym jako sfrustrowane
nauczycielisko marzące dyktanda na czerwono. Nie skończyłam tak, mam uczniów,
którzy przychodzą do mnie po to żeby posłuchać o Mickiewiczu z własnej woli,
którzy się śmieją, jak czytam im fragmenty "Pana Tadeusza", bo nagle się
okazuje, że to nie tylko ból i martyrologia.

Wiesz, wykorzystanie teorii w praktyce to najtrudniejszy etap kształcenia. Nie
mówię jak trzeba wychowywać. Mówię, że warto się zastanowić i dowiedzieć pewnych
rzeczy o rozwoju dziecka, bo wtedy jest łatwiej. Nie po to rozwinęła się wielka
nauka zwana psychologią rozwojową i pedagogiką, żeby z jej zdobyczy nie
korzystać. Przecież chodzi tu wyłącznie o dobro naszych dzieci. Wychowujmy je
lepiej od naszych babek, które tej wiedzy nie miały. Dlaczego nie mamy problemu
z zaakceptowaniem postępu w medycynie, a w teorii wychowania już tak? To
naprawdę nie jest żadna wiedza zakazana. Każdy może się dowiedzieć kiedy umysł
dziecka przechodzi jakie stadium. Nie mówię o wieku, nie lubię operowania
liczbami, jeśli chodzi o ludzi. Ale KAŻDE dziecko przechodzi pewne etapy. Możemy
je rozpoznać i ułatwić mu dorastanie. Tylko tyle i aż tyle.

[araceli]

otterly napisała:
> Nie czysta teoria, bo sprawdzona w praktyce.

W czyjej praktyce? Wychowałaś dziecko? Uświadamiałaś? Z tego co piszesz jesteś polonistką (co dość wyraźnie widać w długości i moralizatorstwie Twoich postów )

Nie kwestionuję wkładu nauki w wychowanie - jednak sztywne trzymanie się książek, wyznaczanie limitów rozwojowych i tego co kiedy dziecko powinno wiedzieć to dla mnie jakieś nieporozumienie. Ocenianie czyjegoś postępowania przez pryzmat tego co w książce napisali - również. Jak dziecko zachowuje się niezgodnie z teorią profesora X to jest dysfunkcyjne??

> Napisałam, ze według tego co wiem, 11-latka powinna być uświadomiona i tyle.
> Nie ma w tym cienia krytyki.

No właśnie nie napisałaś. Przeczytaj sobie sama. Nazwanie czegoś 'dysfunkcją' to dla mnie najcięższy rodzaj krytyki.


PS. Mam uczulenie na pouczający nauczycielski ton.

[anu_anu]

Uważam, że zaniedbanie uświadomienia 11 letniej dziewczynnki
powoduje, że ma ona dysfunkcję w kontaktach z rówieśnikami - jest
zdana na treści i formę, którą inne dzieci przekażą.
Jeżeli chodzi o argumenty to - nie jestem polonistką ani nawet
nauczycielką oraz wychowywałam swoje dziecko (i w tym procesie
również uświadamiałam je).

[araceli]

anu_anu napisała:
> Uważam, że zaniedbanie uświadomienia 11 letniej dziewczynnki
> powoduje, że ma ona dysfunkcję w kontaktach z rówieśnikami - jest
> zdana na treści i formę, którą inne dzieci przekażą.

Rozumiem, że Twoje 11-letnie dziecko wiedziało już wszystko? Antykoncepcja, orgazmy, pozycje, zabawki erotyczne, dewiacje itp?

Nie - a to dysfunkcja!

[bebe.lapin]

ulubiony argument osob bedacych kontra - nie przyjdzie Wam do glow, ze nie
trzeba mowic o wszystkim, zwlaszcza ze akurat to dzieci nie interesuje, One chca
wiedziec, co sie dzieje z ich cialem, dlaczego nagle zachowuja sie tak, a nie
inacze, i musza wiedziec, ze moga powiedziec nie oraz kiedy powinny to zrobic.
Wiekszej wiedzy im w tym wieku nie trzeba.

[anu_anu]

Moje dziecko w każdym wieku miało tyle informacji, że nie
szukało sensacji wśród rówieśników - bo czuło, że wie.
Wiedziało o tym, że można planować posiadanie dzieci i jak to robić
(najpierw ogólnie, później już dokładnie), wiedziało, że seks ludzi
kochajacych się jest przyjemny. Temat zabawek nie był ruszany, acz
gdyby zapytała lub choć wspomniała - odpowiedziała bym, podobnie z
dewiacjami.

[araceli]

anu_anu napisała:
> Moje dziecko w każdym wieku miało tyle informacji, że nie
> szukało sensacji wśród rówieśników - bo czuło, że wie.

Wiesz - przekonanie, że Twoje dziecko (szczególnie w kwestii seksu) całą wiedzę czerpie od Ciebie jest moim zdaniem czystą naiwnością

[otterly]

Ośmieszasz się, wiesz? Nigdzie nie napisałam, że masz z 11-latką rozmawiać o
zabawkach erotycznych, nigdzie nie napisałam, że córka Sadosi jest dysfunkcyjna,
i nigdzie nie napisałam, że moje poglądy są jedynymi słusznymi. Wyraziłam swoje
zdanie, wysunęłaś armaty przeciwko mnie, więc starałam się wytłumaczyć swoje
poglądy i poprzeć je odpowiednimi argumentami. Na zarzut, że moje posty są za
długie i moralizatorskie w tonie (a Twoje jakie są, do licha?!) ręce mi opadły.
Wydaje Ci się, że jeśli wychowałaś jedno lub dwoje dzieci to jesteś ekspertką w
tej materii? szczerz wątpię, skoro uważasz edukację seksualną 11-latki za błąd.
Kończę te dyskusję, bo opiera się ona na Twoim niezrozumienie moich słów. Może
spójrz na górę wątku, gdzie napisałam, że jestem pełna podziwu dla Sadosi.

[anu_anu]

araceli napisała:

> anu_anu napisała:
> > Moje dziecko w każdym wieku miało tyle informacji, że nie
> > szukało sensacji wśród rówieśników - bo czuło, że wie.
>
> Wiesz - przekonanie, że Twoje dziecko (szczególnie w kwestii seksu) całą wiedzę czerpie od Ciebie jest moim zdaniem czystą naiwnością

Widzisz, to nie jest kwestia przekonania - tylko nadal prowadzonych rozmów z córką - już dorosłą. I całkiem niedawno usłyszałam, że córka właśnie ode mnie miała pełne podstawy wiedzy na temat seksu i swoiste poczucie komfortu "że już wie". Oczywiście rozmawiała o tym też z rówieśnikami - co jednak nie jest tożsame z tym, że od nich czegoś się musiała dowiadywać.
A że się tak zapytam - kiedy Ty po raz pierwszy a kiedy po raz ostatni rozmawiałaś o seksie ze swoją mamą?

[kowalikm]

Ja z kolei nie pojmuję co w tym zaskakującego, że 11-letnie dziecko rozmawia z
innymi na taki czy inny temat.
Przecież nie od dziś wiadomo, że najbardziej "chodliwe" są tematy "zakazane".
Pytanie tylko, w których domach są to tematy o których się nie rozmawia lub mówi
się tylko w GRONIE RODZINNYM.
Przecież nawet sprawy fizjologii można ubrać w normalne słowa.
A jeśli ktoś woli, aby jego dziecko było uświadamiane przez gazetki dla
nastolatek czy koleżanki i kolegów (zapewniam, że jakoś tę ciekawość sobie
zaspokoi) to jego sprawa.
Tyle, że niektórzy rodzice wolą żyć w nieświadomości, bo to jeszcze nie czas. A
potem szok, bo przecież moje dziecko jest rozsądne i na pewno nie przyszłoby do
głowy mojej 13-latce, aby robić TE reczy...

sadosia bardzo mi się podoba Twoje zdroworozsądkowe podejście.
Każdy ma prawo mieć swoją opinię, ale życie niestety nie raz płata nam figla i
miesiączka u 11-latki to już nic zaskakującego - czasem są to niestety dramaty w
rodzinach.

[maria10344]

po_etry napisała:

> Nie czytałam WSZYSTKICH postów, tylko pierwszy, chyba najważniejszy i
> to właśnie na jego podstwie zabrałam głos.
> A nie przyszło Ci/Wam do głowy, że ja chcę sama uświadomić swoje
> dziecko i nie wierzę, że Twoja córka zrobi to lepiej za mnie? nie
> sądzisz,że dyrektor tak delikatnie cwelem zwany(słownictwo więzienne
> notabene) zareagował,bo inni rodzice zobowiązali go do tego?
> tyle w temacie, a Ty możesz nawet lekcje poglądowe przy córce
> przeprowadzać, Twoje dziecko, Twoje problemy (przed Tobą).
Jeżeli Twoja córka będzie zadawać koleżance pytania o zapobiegania ciąży,to
znaczy,że ty masz z nią marny kontakt,że nie wyczułaś momentu,w którym należy to
zrobić.Tak będzie,jeżeli wszystkie sprawy seksualności i takowej oświaty
będziemy zostawiali rodzicom,Każdy będzie robił to w różnym czasie,a tak,jednego
dnia dowiedziałyby się o tym wszystkie dzieci w klasie i właśnie wówczas mogłyby
rozmawiać z rodzicami.Ja swoją córkę zaczęłam uświadamiać w wieku 7 lat/a było
to w zamierzchłej przeszłości/posiłkując się książeczkami francuskimi w polskim
tłumaczeniu z cudnymi ilustracjami.Było to proste i piękne.

[and-a]

No i mamy z jednej strony Sadosię, ktora z dzieckiem rozmawia, z
drugiej matki,które uważają, że rozmowa Zuzi z ich dzieckiem zrobi
mu krzywdę, bo to one w bliżej nieokreślonej przyszłości i w
niesprecyzowany sposób chcą jakoby swoim dzieciom "trudne" tematy
wyjaśniać. 11 lat to już nie takie dziecko, a w normalnej rodzinie
dziecko w tym wieku powinno mieć już jakąś wiedzę, również na sprawy
seksualności. W normalnej rodzinie wychowane dziecko na tekst np. że
podmywanie się nie jest metodą antykoncepcji (temat nie wziął się
znikąd) odpowiedziałoby np. ze zapyta mamę czy to prawda.
A tak w ogóle co to za "trudny" temat? Dlaczego "trudny"? Normalny!
Potem dzieci, które z rodzicami nie rozmawiają wiedzę czerpią z
pisemek typu "Bravo"....W sumie to podziwiam Sadosię, która jest
rozsądną kobietą i za dzieckiem stoi murem, ale część postów jest
bardzo przygnębiająca - wiedza nie boli. Jak się jedna z drugą matką
nie zgadzają z konkretnymi poglądami, to niech dyskutują, rozmawiają
z dzieckiem,a nie piszą,że 11-latce taka wiedza niepotrzebna.
Z takich niedoinformowanych dzieci wyrastają dorośli z problemami i
kolejne pokolenie, które się wstydzi. Seks? Seksualność? Jak można!

[mujer_bonita]

Jak łatwo przychodzi na m oceniać ludzi - oczywiście w sensie jacy to oni gorsi od nas Te 'złe' matki co cudowna córka Sadosi uświadomiła, chroniąc je przed ciemnotą domu rodzinnego.

Rozumie Sadosię i popieram jej walkę o dziecko bo reakcja dyrektora jest rzeczywiście przesadzona. Jednak każdy rodzic ma prawo wychowywać dziecko po swojemu, zgodnie z własnymi przekonaniami i etapami jego rozwoju - i w tym kontekście całkowicie rozumiem niektóre u wpisy.

Ja również nie chciałabym, żeby moje przyszłe dzieci były uświadamiane na szkolnym korytarzu przez kolegów bo rodzice tamtych stwierdzili, że to ten czas. Z różnych powodów - każde dziecko rozwija się inaczej - twierdzenie, że dziecko powinno być w konkretnym wieku X uświadamiane to jakaś pomyłka. Do tego przekazywane tego typu informacji jest obarczone światopoglądem, który mi może nie odpowiadać. Nie chcę, żeby np. od jakiegoś dziecka z religijnej rodziny dowiedziało się, że ze używanie prezerwatyw ludzie będą się w piekle smażyć etc.

Z dzieckiem będę rozmawiać wtedy, kiedy uznam za stosowne a niektóre tu 'postępowe' matki powinny być nieco bardziej otwarte na poglądy inne niż swoje.

Limit wiekowy na uświadomienie

[anu_anu]

Każdy rodzic musi się liczyć z tym, że dzieci rozmawiają ze sobą o wszystkim, co
je interesuje. I jedna świadoma koleżanka przekaże swoją wiedzę innym. Nie jest
to żadna nowość, kiedyś tak było, teraz tak jest i raczej nadal tak będzie.
Przypomnijcie sobie! O czym Wy rozmawiałyście z koleżankami? Byłam w czwartej
klasie, gdy pierwsza koleżanka zaczęła miesiączkować a było to prawie
czterdzieści lat temu! Teraz dziewczęta dojrzewają szybciej, więc jak się chce
samemu tę wiedzę przekazać – w postaci, która nam odpowiada – to trzeba to
zrobić zanim zrobią to rówieśnicy!
Jestem dziwnie pewna, że nie zawsze osobą sprzedającą newsa będzie ktoś taki jak
córka Sadosi, która najwyraźniej ma wiadomości poprawne merytorycznie podawane w
formie kulturalnej. Zazwyczaj jest dokładnie odwrotnie – wiadomości nie są
prawidłowe za to forma jest odrażająca.

[mujer_bonita]

anu_anu napisała:
> Teraz dziewczęta dojrzewają szybciej, więc jak się chce
> samemu tę wiedzę przekazać – w postaci, która nam odpowiada – to tr
> zeba to
> zrobić zanim zrobią to rówieśnicy!

Czyli rozumiem, że jak któryś rodzic uzna, że jego 5,6-latek jest już wystarczająco rozwinięty, żeby zrozumieć co to jest prezerwatywa i pociecha będzie się starała uświadomić moje dziecko w przedszkolu to jest MOJA wina, że nie zdążyłam przed innymi?? To ja i moje dziecko mają się dostosowywać do tego co postanowi inny rodzic, bo taki jest jego światopogląd?

[anu_anu]

Nie mówimy tu o winie, ani mi w głowie osądzanie win!
Natomiast co do meritum - to jakkolwiek bardzo by Ci to nie przeszkadzało - tak właśnie jest... Nie masz szans aby zabronić innym rodzicom i dzieciom mówienia czegokolwiek ani też nie oddzielisz swojego dziecka od innych dzieci. Więc jedyne co można zrobić - to uprzedzić. Jak się jest w stałym i pozytywnym kontakcie z dziećmi - to "się wie" kiedy dzieci zaczynają poruszać temat seksu i wtedy trzeba wejść ze swoją wersją.
Czy widzisz inne dające się zastosować rozwiązanie?

[mujer_bonita]

anu_anu napisała:
> Więc jedyne co można zrobić - to uprzedzić.

Powodzenia w uprzedzaniu wszytkiego, z czym dziecko może się w życiu zetknąć. Szczerze

> Jak się jest w stałym i pozytywnym kontakci
> e z dziećmi - to "się wie" kiedy dzieci zaczynają poruszać temat seksu i wtedy
> trzeba wejść ze swoją wersją.

Dokładnie - JAK dzieci zaczynają, JAK dzieci są gotowe - MOJE DZIECI nie inne. A jak nie? Wciskać na siłę, bo inna mama może już powiedziała i ja nie chcę na zacofaną wyjść??

[anu_anu]

Moja córka już na studiach, więc mało zostało rzeczy o których bym mogła ją
uprzedzać
Natomiast chciałabym podkreślić jedną rzecz - gotowość dzieci może być
późniejsza niż informacje od rówieśników. I w mojej ocenie - również wtedy
lepiej wejść z własnym komentarzem, który uwzględni poziom przygotowania/
zainteresowania dziecka - niż czekać na to aby dziecko dojrzało.
Wyjście na zacofaną czy postępową nie jest argumentem w żadną stronę.

[maria10344]

Zapominasz chyba,że w dobie internetu i dostępu do różnych publikacji jest inna
niż jeszcze niewiele lat temu.Nikt nie każe mówić 5 latkowi od razu o
prezerwatywach.U nas w domu wśród dzieci najbardziej popularna była encyklopedia
przyrodnicza i zawsze udało nam się ją ustrzelić,mimo,że rodzice chowali.Ja
pamiętam,jakim szokiem było dla mnie,kiedy w wieku 10 lat dostałam
okres.Myślałam,że umieram.Mama dostała okres jak miała 15 lat więc uważała,że ja
mam czas.A w tych sprawach trzeba czas wyprzedzać.
Acha,jeszcze podczas rozmowy z dzieckiem trzeba koniecznie mówić o intymności w
tych sprawach,że to sprawa bardzo osobista,przynależna tylko dziecku,że nie
powinno się z innymi dziećmi o tym plotkować.To pomaga.

[anu_anu]

Fakt istnienia internetu, w którym jest wszystko powinien nas
dodatkowo uczulić aby przegadać z dzieckiem sprawę.
Natomiast nie wierzę, że mówienie dziecku o tym, że to sprawa
intymna spowoduje, że ono nie przegada tematu z rówieśnikami.

[otterly]

A dlaczego 5-latek nie miałby wiedzieć co to jest prezerwatywa? Jeśli jest na to
gotowy i matka/ojciec uzna, że zrozumie? Ważne, żeby nie wyprzedzać pytań
dziecka i odpowiadać tylko tyle, ile dziecko samo chce wiedzieć. (Polecam
książkę "Wychowanie bez porażek" Gordona.) Jeśli dziecko zapyta co to jest seks,
odpowiedz nie wchodząc w szczegóły antykoncepcji, jeśli będzie chciało wiedzieć
więcej, dopyta. Tzw. uświadamianie to musi być rozmowa, a nie wykład rodzica.
Nawet jeśli rówieśnicy poruszą temat seksu wcześniej od matki, trudno. Dziecko,
wychowane w zdrowej partnerskiej rodzinie, przyjdzie i dopyta rodziców, bo to
oni w sposób absolutnie naturalny są dla niego autorytetem. Mam na myśli małe
dzieci, do 6 lat max. Później zaczyna się wiek szkolny i, moim zdaniem, to jest
ostatni moment na taką rozmowę. W szkole wszystkie dzieci powinny być
uświadomione. I to jest też moment, kiedy wkracza nauczyciel. Lekcja na temat
seksualności człowieka, zasad dobrego zachowania z nią związanych i higieny
intymnej naprawdę spokojnie może się odbyć w pierwszej klasie. ważne, żeby był
przeprowadzona bez konspiracji i poczucia tabu. W sposób naturalny i wesoły też
można rozmawiać o seksie. Dzieci rozumieją duuuuużo więcej niż się rodzicom
wydaje. A seksualność i fizjologia nie jest dla nich problematyczna czy
wstydliwa, jeśli rodzice im tego nie wpoją.

[mujer_bonita]

otterly napisała:
> A dlaczego 5-latek nie miałby wiedzieć co to jest prezerwatywa? Jeśli jest na to
> gotowy i matka/ojciec uzna, że zrozumie?

Otterly - czy tak ciężko jest zrozumieć, że jedno dziecko jest gotowe a inne nie. Jedno pyta a inne nie? Jedno otrzyma od rodzica informację i z całą radością podzieli się nią z zupełnie nie zainteresowanymi tematem rówieśnikami w przedszkolu??


> (Polecam książkę "Wychowanie bez porażek" Gordona.)

Ochhh - jak ja uwielbiam teoretyków cytujących książki Twoim zdaniem to.... twoim zdaniem tamto. Urocze

[anu_anu]

Gotowość konkretnego dziecka może wystąpić później niż informacje od
rówieśników, to się zdarza naprawdę często (statystycznie powinno u
połowy dzieci). Sądzę, że również wtedy lepiej wejść z swoimi
informacjami, który uwzględniają poziom przygotowania/
zainteresowania dziecka - niż czekać na to aby dziecko dojrzało
wysłuchując wyłącznie informacji od rówieśników, którzy w żaden
sposób nie uwzględniają potrzeb naszego dziecka.

[mujer_bonita]

anu_anu napisała:
> Gotowość konkretnego dziecka może wystąpić później niż informacje od
> rówieśników, to się zdarza naprawdę często (statystycznie powinno u
> połowy dzieci).

Tak - a to, że dziecko zetknie się z czymś na co nie jest gotowe lub rodzic nie zdąży mu tego wytłumaczyć nie świadczy o żadnej dysfunkcji.

[anu_anu]

Zgadzam się, jeżeli dziecię należy do grupy mniej zainteresowanych
tematem - to nie jest to dysfunkcja, po prostu się jeszcze tematem
nie interesuje i tyle. Natomiast warto być na bieżąco - aby reagować
również na to co mówią/robią rówieśnicy. Bo jak się właściwy moment
przegapi - to już będzie dysfunkcja. A sądząc po moim otoczeniu -
wielu rodziców to przegapiło. I na dodatek niektórzy z nich też
mieli pretensję, że dlaczego dziecię sie dowiedziało "na podwórku" -
przecież oni chcieli sami etc...

[mujer_bonita]

Anu,

Wrzucasz dwie równe kwestie do jednego worka. To, że dziecko dowiedziało się czegoś od rówieśnika nie jest równoznaczne z faktem, że rodzice przegapili właściwy dla niego moment na przekazanie mu tej treści.

[anu_anu]

Praktyka mnie nauczyłą, że jak dziecię przychodzi pytać o coś - co
jakoś przedyskutowało z rówieśnikami - to jest to ostatni moment aby
wejść i sprzedać swoją wersję.
Acz ja zawsze dążyłąm aby to zrobić przysłowiowy dzień przed rozmową
z rówieśnikami. Jak się jest pierwszym to jest łatwiej

[otterly]

mujer_bonita napisała:

> anu_anu napisała:
> > Gotowość konkretnego dziecka może wystąpić później niż informacje od
> > rówieśników, to się zdarza naprawdę często (statystycznie powinno u
> > połowy dzieci).
>
> Tak - a to, że dziecko zetknie się z czymś na co nie jest gotowe lub rodzic nie
> zdąży mu tego wytłumaczyć nie świadczy o żadnej dysfunkcji.
>

Oczywiście! W pełni się zgadzam i to właśnie miałam na myśli. O dysfunkcji
świadczy to, ze rodzic nie porozmawiał o sprawach podstawowych z 11-latką.
Świadczy to o "dysfunkcji"tego rodzica, nie dziecka! Nie mam na myśli wchodzenia
w seksualne szczegóły, ale podstaw fizjologii i antykoncepcji. Tym bardziej, że
u 11-latki miesiączka może się pojawić lada chwila, a wtedy na takie rozmowy
może być trochę za późno. Tylko tyle, tu cała burza

To sie narobilo...

[sadosia75]

Grupowo odpowiem na kazde zadane mi pytanie i dodam cos od siebie.
swoje corki uswiadamialam wtedy kiedy to one mnie pytaly o cos. jesli Zuzia
majac lat 4 pytala skad sie biora dzieci to odpowiadalam jej szczerze nie
wciskajac bajki o bocianie bo wg mnie to nie potrzebne. jesli inna matka chce
tak mowic swojemu dziecku to jej wybor, ja nie mam prawa za to ganic matki.
jednak jak mam uswiadamic swoje dzieci w sprawie seksu jednoczesnie mowiac corce
ale pamietaj nigdy nie rozmawiaj na ten temat z kolezankami?
w moim domu rodzinnym jak i teraz w domu,ktory ja tworze ze swoja rodzina seks
nie jest tematem tabu tak samo jak inne religie, orientacje seksualne, polityka.
wszystko o co mnie dziecko zapyta a ja bede wiedziala jaka jest odpowiedz to
ciekawosc dziecka zostanie zaspokojina. informacje bede przekazywac w sposob,
ktory bedzie do przyjecia dla dziecka, dostosowany do wieku dziecka.
i chce wyraznie podkreslic :
jesli matka dziecka X ma mi za zle, ze moje dziecko jest uswiadomione i slyszac
cos co wie, ze jest klamstwem reaguje mowiac to co wie to powiem takiej matce
trudno nie po to rozmawiam z dziecmi i ucze je wyrazac swoje poglady i
opinie, zebym pozniej musiala tlumaczyc sie przed matka dziecka X dlaczego
uswiadomilam swoje dzieci i dlaczego moje dzieci rozmawiaja na temat seksu z
innymi dziecmi.
i miejcie kobiety swiadomosc tego, ze ja nie ide i nie mowie dziecku idz i
uswiadom Basie czy Zosie!! bo "atak" na to, ze jakim prawem moje dziecko
uswiadamia cudze dziecko jest wg mnie lekko przesadzone. rozmowa sie wywiazala a
Zuzia jedynie przedstawila to co ja jej powiedzialam na temat, ktory ja
aktualnie dreczyl.
i nie bede odkladac wychowania dziecka na jakis czas bo ktos moze poczuc sie
urazony tym, ze moje dziecko juz cos wie a jego nie wie i zle sie dzieje.

Sadosiu

[mujer_bonita]

sadosia75 napisała:
> bo "atak" na to, ze jakim prawem moje dziecko
> uswiadamia cudze dziecko jest wg mnie lekko przesadzone.

Nie chodzi o atak tylko o fakt, że niektóre dzieci mogły nie być gotowe na treści, które Twoje dziecko im przekazało. I to mogło się komuś nie spodobać. Nie napisałaś co KONKRETNIE Twoja córka powiedziała koleżankom (oprócz tego, że podmycie nie jest metodą antykoncepcyjną)

IMO obie strony zareagowały zbyt emocjonalnie i bez wzajemnego zrozumienia.

[bebe.lapin]

A czy dzieci sa przygotowane na swierszczyki, ktore przyniesie kolega ze
starszej klasy na podworko? Czy sa przygotowane na reakcje w sytuacji, gdy
zabawy przeradzaja sie w obmacywanki okraszone smiechem?

[mujer_bonita]

bebe.lapin napisała:
> A czy dzieci sa przygotowane na swierszczyki, ktore przyniesie kolega ze
> starszej klasy na podworko? Czy sa przygotowane na reakcje w sytuacji, gdy
> zabawy przeradzaja sie w obmacywanki okraszone smiechem?

Oczywiście, że nie są. I doskonale potrafię sobie wyobrazić sytuację, gdzie
wezwany do szkoły rodzic takiego dziecka też będzie argumentował, że u NIEGO w
domu to normalne, u NIEGO w domu seks nie jest tematem tabu więc nie wie o co
dyrektor robi halo

[bebe.lapin]

o, ja podejrzewam raczej, ze wezwany rodzic w takim przypadku bedzie
argumentowal "MOJE DZIECKO?! NIGDY W ZYCIU?!"
Moze tego nie wyrazilam, ale chodzi mi o to, ze moim zdaniem, takie sytuacje
biora sie wlasnie z braku odpowiedniej wiedzy.

[kotwtrampkach]

mujer_bonita napisała
> Nie chodzi o atak tylko o fakt, że niektóre dzieci mogły nie być gotowe na treś
> ci, które Twoje dziecko im przekazało. I to mogło się komuś nie spodobać.

dzieci nie są gotowe na bardzo wiele treści im przekazywanych przez rówieśników.
Jeżeli mają zaufaną osobę dorosłą, do której mogą się zwrócić z konkretnym
problemem - to będą mogły otrzymać stosowne wyjaśnienie. I na tym polega
wychowywanie - to ciągły stan gotowości

Dziecko nie pyta o seks, poród, czy przemoc, kiedy jego świat ogranicza się do
drewnianych klocków - takie pytania powstają, kiedy poznaje życie, kiedy
konfrontuje się ze światem. MOja córka pytała o poród, kiedy jej ciocia była w
ciąży i miała mieć dziecko. Bo to w tym momencie było niezrozumiałe i chciała to
wyjaśnić. To chyba naturalne.. Pytała skąd się bierze otyłość, kiedy zobaczyła
otyłą osobę. Pytała dlaczego sa łysi, kiedy zobaczyła kogoś bez włosów. Pytała,
dlaczego ktoś nie ma nóg, kiedy zobaczyła człowieka na wózku inwalidzkim. Pytała
o śmierć, kiedy umarła moja babcia..

Jestem pewna, że gdybym zamknęła ją w białym pokoju z kwadratowymi klockami, nie
spytałaby o to wszystko.

[otterly]

Może jestem z kosmosu, ale według mnie "uświadomienie" dziecka, to jest podanie
podstawowych informacji o tym, skąd się biorą dzieci, co to jest seks i, co za
tym idzie, czym jest miesiączka i antykoncepcja. Tyle. A świerszczyki i inne
tego typu sprawy, o których dzieci rozmawiają i rozmawiały zawsze nie będę po
prostu taki wielkim szokiem i zagrożeniem.

Oczywiście, że nie każde dziecko jest gotowe na wszystkie treści (dotyczy to nie
tylko seksu), jednak są pewne informacje, które dziecko w pewnym wieku powinno
otrzymać od rodziców. Dla dobra dziecka! Właśnie po to, żeby nie szło do szkoły
z brakami podstawowej wiedzy, bo szkoła rządzi się swoimi prawami. Naiwnością
byłoby twierdzenie, że temat seksu jest zupełnie obcy jakiemukolwiek 11-latkowi.
Czy on sam chce czy nie, dzieciaki w szkole o tym rozmawiają, sprzedają sobie
różne rewelacje i warto je uprzedzić. Z mojego punktu widzenia, jako osoby,
która obserwuje zachowanie dzieci w grupie, mogę powiedzieć tylko tyle, że te
"uświadomione", które mają dobry kontakt z rodzicami, a seks nie jest tematem
tabu w ich domach, radzą sobie lepiej i są spokojniejsze. Świerszczyki i
nadmuchane prezerwatywy najczęściej pochodzą od dzieci, które nie mają wiedzy na
ten temat, a seks w ich domach to temat wstydliwy i zakazany.

Sadosiu, przykro mi, że moje słowa zostały przekręcone i wyszło na to, że Cię
potępiam. Jest zupełnie na odwrót! Wydajesz mi się bardzo rozsądną matką. A
tolerancji masz w sobie o niebo więcej niż ja Pozdrawiam i życzę powodzenia.

[sarah_black38]

Aby mieć pełny obraz sytuacji należałoby poznać argumenty drugiej strony- czyli owego dyrektora.Niestety znamy tylko sprawę z punktu widzenia Sadosi, która to zresztą świadkiem rozmowy dzieci nie była ,a bardzo emocjonalnie podeszła do sprawy.

Z tego co tu wyczytałam, niekiedy między wierszami ,to wydaje mi się,że Zuzia do pewnych informacji jeszcze nie dojrzała. Stąd też cała ta afera, dziecko poradziło sobie w taki, a nie inny sposób - podzieliła się sensacyjnymi informacjami z innymi dziećmi.Doszło to do uszu dorosłych no i sprawa gotowa.

[ewa9717]

Masz rację. Cała sprawa wydaje mi się dość dziwna. Nie wierzę, że
dyrektor szkoły, i to jeszcze podstawówki, grozi wyrzuceniem
uczennicy, która coś tam na jakikolwiek temat powiedziała koleznce
lub koleżankom. Każdy, kto miał jakikolwiek kontakt ze współczesną
szkołą, doskonale wie, że nie sposób wyrzucić ucznia, nawet tego,
który nauczycielowi kosz na głowę zakłada czy takiego, który ma ileś
rtam notowań na policji za sprawki właściwie już kryminalne, a co
dopiero dziewczynki z podstawówki. Sadosia wyraża się o człowieku
per cwel, ale to na nikim nie robi wrażenia, dyskusja jest dziwnie
jednostronna.

[jul-kaa]

Sadosiu, przeczytałam cały wątek. Podoba mi się Twoja postawa, podzielam ponadto
Twoje poglądy. Przeraża mnie ogrom ludzi usiłujących udawać, że ludzka
seksualność nie istnieje i że ich dzieci absolutnie nie powinny się niczego o
niej dowiadywać.
Podziwiam Twoje podejście do teściowej - ja do swojej podchodzę jak do jeża, ona
do mnie równie przyjaźnie. Na szczęście się nie wtrąca, więc w sumie jest
spokój. U nas też jest problem "wyznaniowy" - ja jestem wierząca (jeśli dobrze
zrozumiałam - jesteśmy - Ty i ja - tego samego wyznania), ona nie. Moje
przekonania, rytuały i wierzenia są dla niej śmieszne, ale na razie jakoś sobie
z tym radzę. Zobaczymy, jak się to zmieni, kiedy pojawią się dzieci
Ciekawa jestem dalszego ciągu "sprawy Zuzi", mam nadzieję, że jeszcze o tym
napiszesz.

[kotwtrampkach]

jul-kaa napisała:

> Ciekawa jestem dalszego ciągu "sprawy Zuzi", mam nadzieję, że jeszcze o tym
> napiszesz.

ja też jestem ciekawa. Zwłaszcza interesuje mnie fziałanie kuratorium i dalsze
zycie podpisanych przez dyrektora zarzutów..

Przeraża mnie ta sytuacja - wolałabym wierzyć, że przynajmniej dyrektorzy szkół
są pedagogami, a nie tylko absolwentami uczelni z dobrymi znajomościami..

[otterly]

Kociewtrampkach, w większości szkół to właśnie dyrektorzy są największym
problemem, bo "zwykły"nauczyciel takiego nie ruszy, a boi się zrobić cokolwiek
wbrew dyrektorowi, bo to może się skończyć nie tylko utratą pracy, ale
problemami w znalezieniu następnej. Ta cała nauczycielska koteria jest bardzo
trudna do ruszenia, ale wierze, że w końcu się uda. Smutna prawda jest taka, że
część nauczycieli musi po prostu wymrzeć, wtedy będzie łatwiej.

[anu_anu]

otterly napisała:

>
> Smutna prawda jest taka, że
> część nauczycieli musi po prostu wymrzeć, wtedy będzie łatwiej.

Mam kiepską wiadomość - to nie dotyczy tylko nauczycieli. Mam nawet
wrażenie, że nauczyciele są stosunkowo światłą grupą. Przy czym
słowo "stosunkowo" jest tu kluczowe.

[otterly]

Masz zupełną rację, niestety. Jednak nie mam wrażenia, że nauczyciele są jakąś
bardzo światłą grupą. Oczywiście statystycznie rzecz ujmując, bo wyjątki się
zdarzają i ratują to szkolne piekiełko.

[taka_pani_m]

dziwi mnie, że część osób na forum "nie daje wiary" zachowaniu dyrektora. ile
razy słyszy się, jak np. w sklepie/aptece nie sprzedano 16latkom prezerwatyw itp
bo "to dla osób pełnoletnich".

wiele osób, niezależnie od stanowiska, wykształcenia reaguje paniką na słowo
"seks". na pewnym etapie życia wpojono im, że to zło, grzech, temat tabu, co
procentuje w dojrzałym wieku takimi paranojami

Nie wyobrażam sobie, co takiego 11latka mogła powiedzieć o seksie, że zasłużyła
na tak poważne konsekwencje? musiałaby chyba zaproponować seks nauczycielowi!

a tak poważniej mówiąc, czytam sobie różne fora gw i zauważam jedną właściwość
Polak kocha być sam sobie: lekarzem, prawnikiem, psychologiem, bo wszystko
sam wie najlepiej

jak widać po niektórych postach samo "bycie" matką daje magiczną, tajemną
wiedzę. szkoda, bo akurat o etapach rozwoju dziecka i jego PSYCHIKI może warto
poczytać? i nie zakładać, że JA wiem najlepiej bo może MOJE WŁASNE doświadczenie
często bazuje na błędach popełnionych przez moich rodziców?

no ale ja nie mogę przecież nic powiedzieć, nie mam dzieci nie mam pojęcia
ale jako dorosłe "dziecko" widzę, jakie błędy popełniała moja Matka. niektóre
nieprzemyślane, inne "z miłości". może warto próbować ich nie powtórzyć?

Mama Zuzi i Zuzia to dwie dzielne kobietki pozdrawiam bardzo serdecznie i
trzymam kciuki za powodzenie. Bardzo podobała mi się wypowiedź Pani Pedagog
(przepraszam, zapomniałam jak brzmiał nick)
pzdr wszystkie Mamy i nie-Mamy