Mamy na forum wściekalnię, to skorzystam z precedensu i trochę
poofftopikuję

Tak mi się w życiu poukładało, że od 3 lat jestem
singlowatą WDPD, różne fazy były, od czarnej dziury do korzystania z
czasu i możliwości, które ta sytuacja stwarza (żadne tam ekscesy,
żeby nie było żem latawiec, chyba że niegotowanie, czasowe
zapuszczenie chałupy, defraudacja pensji na przyjemności i oddanie
się manii czytelniczej to eksces

) Różnie było, ale teraz jest
zupełnie dołująco, więc postanowiłam wziąć sprawy w swoje ręce.
Mieszkam na prowincji, ciężko mi kogoś nowego poznać, a jak się już
trafi jakiś egzemplarz wolny to felerny zazwyczaj. Założyłam więc
sobie konto na pewnym portalu i szukam wytrwale, ale czasem
zaczynają mnie dopadać wątpliwości czy w moim wieku (36 zaraz) można
sobie jeszcze jakoś sensownie ułożyć życie. Sa tu jakieś WDPD
singielki? Macie może podobną sytuację, albo znacie kogoś takiego?
Wspomóżcie albo dobrym słowem, albo zmoblilizujcie do życia jakimś
kopniakiem kochane WDPD bo jakis kryzys totalny mam. Byłabym
stanowczo lepszą WDPD gdybym miała jakieś plączące się po domu
towarzystwo i nie musiała wysłuchiwać od koleżanek z pracy tekstów,
że przecież to ja nic nie muszę bo "nie mam domu". Łapać pierwszego
lepszego? Odpuścić sobie i nabyć kota? Lecieć na stację benzynową po
żyletki? Postawcie mnie do pionu jakoś proszę.