stan domu a twój stan ducha?

[wyrodna_matka_huberta]

skoro jestem psychologiem, to pytanie psychologiczne..
Czy uważacie, ze stan Waszego mieszkania odzwierciedla stan Waszego
ducha/emocji/myśli?
skąd pytanie? Ostatnio robię rewolucję w swoim życiu, że tak powiem, generalny
remont w swoje głowie i przekłada się to na moją potrzebę posprzątania swojego
otoczenia. Mieszkanie w którym mieszkam od 5 lat zawsze było prze nas mocno
zabałaganione (co wynikało prawdopodobnie ze stanu głowy), a teraz chodzę i
układam, sprzątam, myję, wycieram i utrzymuję to, co posprzątałam
czystym(sic!) Sukcesywnie, pomalutku, tak jak w życiu.
Co Wy na to?

[poziomka001]

Mam różne fazy i w 100% tak właśnie jest, że stan mojego domu odzwierciedla stan
mojej głowy, niestety działa to też w drugą stronę, im większy bałagan tym
ciężej mi się myśli tak to się samo nakręca. Ogólnie z natury uwielbiam
porządek, ale z przyczyn obiektywnych nie zawsze go mam. Teraz właśnie jestem w
fazie odgruzowywania róznych zapomnianych kątów i pozbywania się przydasiów
poupychanych kolanem tu i tam.
Myślę że, wbrew temu co twierdzą niereformowalni bałaganiarze, w uporządkowanym
otoczeniu lepiej się mieszka i lepiej sie myśli.

[lorenai]

Też uważam, że chaos w otoczeniu powoduje chaos w głowie i odwrotnie. Tak jak z
dziećmi - nadmiar bodźców utrudnia skupienie i wywołuje nadpobudliwość.

[magdajeden]

coś w tym jest, w głowie coraz wiekszy śmietnik i w domu niespotykany dotąd syf.
ale pewnie sprzątaniem nie załatwi sie swoich spraw eee to po co sprzątać

[truscaveczka]

Hehe, jak pisałam magisterkę, to miałam taaaaaaaaaaaaaaki porządek że
hohohohohohoohoho...
Zapał przekierował się z pisania na porządki.
Im więcej mam w życiu kłopotów, tym gorzej wygląda moje otoczenie - chandrę
rozprzestrzeniam też i na przedmioty

[wandana]

Święta prawda. Ja się strasznie żle czuje w bałaganie i brudzie.
Brud powoduje, że mam wrażenie bezsensowności mojej pracy (co
posprzatam i tak za chwilę jest brudno) i w ogole czuje sie zle w
brudzie. A balagan powoduje, ze trace poczucie kontroli nad
otoczeniem. Doprowadza mnie do szalu jak klade cos a na drugie dzien
juz tego nie ma, a sa tam inne rzeczy. Jak kazdy przedmiot co
kilkanascie godzin znika i pojawia sie gdzie indziej.
Niestety M. i syn maja zupelnie odmienne poglady.

[undomestic_goddess]

Ja mam odwrotnie - nie radzac sobie z problemami zyciowymi ukladam i
sprzatam otoczenie wrecz maniakalnie.

A teraz odczuwam straszna potrzebe zorganizowania i uporzadkowania
mojego domu. Ale to nie wynika z problemow raczej zle sie czuje w
bajzlu.

[kubowa]

u mnie raczej wpływ na stan ducha ma stan mieszkania. dużo lepiej się czuję jak
jest poukładane i posprzątane, niż kiedy jest syf. ale chaos w moim domu nie
znaczy, że w życiu chaos, tylko, że pracy dużo

[meduza7]

Stan domu mi się przekłada na stan ducha w ten sposob, że jak spojrzę na swoją
kuchnię, to bierze mnie obrzydzenie do życia, siebie i wszystkiego.
Nienawidzę zmywać.
Najszczęśliwszym dniem mojego życia będzie ten, kiedy kupię sobie zmywarkę.

[marzeka1]

Wpadłabym w dół psychiczny, gdybym miała żyć w zagraconym czy -jeszcze gorzej- brudnym mieszkaniu. Nie zawsze mam idelny porządek,wypucowane, ale wiem jedno: łatwiej żyć w domu uporządkowanym, niezagraconym,wtedy czuję, że żyję.

[oranzeria_kitty]

Kieruje sie stara chinska zasada, ze w chaosie w otoczeniu nie mozna
osiagnac harmonii ducha.
Nie lubie sprzatac, owszem, ale to robie dosc regularnie: codziennie
odkurzam, regularnie laduje i rozladowuje zmywarke, scieram kurze co
2 dni, sprzatam lazienki itd. Nie potrafilabym doprowadzic do
sytuacji zagracenia, brudu, choc nie jestem jakas szczegolna
pedantka ( w porownaniu z moja mama)
nie potrafilabym wypoczywac w balaganie, wiem ze i tak nie
usiedzialabym w miejscu.
Ostatnio po raz pierwszy obejrzalam PPD i wyciagnelam dla siebie
nauke, aby znalezc w zarzadzaniu domem przyjemnosc, znalezc
motywacje.
To jest moim zdaniem podstawa: polubic i dobrze sie zorganizowac.
Przeciez i tak przed tym nie uciekne, czynnosci te sa nieuniknione.
Niestety w ostatnich czasach- prace domowe a i osoby je wykonujace
odnosze wrazenie, ze sa dyskryminowane, uwazane przez ogol za
uwlaczajace kobiecie. Nalezy te sytuacje odwrocic, znalezc dobre
strony dbania o dom i otoczenie. Ciesze sie, ze tutaj trafilam

[popirna]

To i ja się dopiszę. Lubię, jak jest czysto, lepiej mi się żyje, zresztą lepiej żyje się wszystkim domownikom. Wszystko wydaje się prostsze. Tuz po slubie zdarzało nam się wyjść z domu zostawiając bałagan, nie pozmywane naczynia, potem wracaliśmy i rozpacz, zmęczeni, bałagan, rozpoczynał się następny dzień a wokół sajgon.
Teraz staramy się (nawet mąż) doprowadzić wszystko do końca, tak aby każdy następny dzień rozpoczynał się od nowa, od śniadania, a nie od kończenia tego, co powinno być zrobione wczoraj czy przedwczoraj.
I zgadzam się, że te zwykłe codzienne prace są niedoceniane, bo liczą się "sukcesy", jednorazowe zakupy, od których innym mają wyjść oczy na wierzch z zazdrości, szalone wakacje itp. Tymczasem życie to codzienność, jakość życia zleży od tego, czy nic nie wysypuje się ze zlewu a nie od tego, za ile ten zlew został kupiony.