wahania i rozterki naszego akcesu do EU

[gerkad]

Witam wszystkich, którzy na tym Formum starają się merytorycznie zabierać
głos w sprawie naszego akcesu do UE.Z niepokojem oczekuje ostatetecznych
wieści z Kopenhagi.Stan mojego ducha targany jest od kilku miesiecy
wątpliwościami jaką podjąć decyzję w zbliżającym się referendum.
Wiem ,że osób wahających się jest na tyle dużo, iż to oni w końcu zadecydują
o przyjęciu nas w poczet krajów UE lub wstrzymaniu tego procesu i odłożeniu
go w dalszą nieokreśloną przyszłość.Zaznaczam, iż jestem zwolennikiem przemian
,które nastąpiły po przełomie 1989, i od tamtej pory po połowe 2002 byłem
orędownikiem naszego akcesu do EU (nota bene , to powinno było nastapić
właśnie na przełomie lat 90 - tylko ówczesny egoizm polityków z UE na to nie
pozwolił vide słowa takich tuzów jak Timothy Gordon Ash'a,Jana Nowaka-
Jeziorańskiego innych członkówParlamentu Europejskiego).Fakt, gdyby nasz
akces przypadł na ówczesny okres sytuacja byłaby wymarzona - my byliśmy na
stosunkowo wysokiej sćieżce rozwoju a na świecie nie było dekoniunktury
ekonomicznej jak obecnie - i oto można mieć słuszne pretensje do Zachodu
(czytaj EU ).To nam sie należało i zarówno Francuzi jak i Anglicy a zwłaszcza
Niemcy doskonale o tym wiedzą, tylko,że wtedy "kawaler" zaczął sie certolić i
jął się spisywania intercyzy a nie poślubienia "panny młodej".Uruchomiono
proces przygotowań, które nabrały konkretyzacji gdy sprawa zaczęła dotyczyć
nakładów materialnych i w tym momencie wszystko okazało się jasne tzn. gdzie
jest nasze miejsce.Powyższe refleksje nie określają jednoznacznie mojego
stanowiska, chce tylko skonstatować , iż stałem się bardziej realistyczny w
moim spojrzeniu na proces integracji z UE.Ponadto negatywnie oddziaływują na
taki stan rzeczy ( prawdopodobnie nie jestem w tym odosobniony) - nasi
notable z obecnego obozu rządzącego,którzy wszem i wobec mówią "musimy tylko
wsiąść do tego pociagu" a potem wszelkie nurtujące nas problemy się rozwiążą -
niestety ale takie mam odczucia - ba, co więcej ja im wierzę
-rzeczywiście problemy sie rozwiążą, tylko ,że to będą ich problemy związane
z ich posadami(czytaj synekurami) w Brukseli.Konstatując mam szereg
wątpliowości i zahamowań , z drugiej jednak strony jeśli słysząc głosy takie
jak Rafała Ziemkiewicza ( bądź co bądź rozsądnego intelektualisty prawej
strony naszej sceny politycznej, który mówi,ze jednak powinniśmy się
tam znaleźć ( czytaj w EU ) i sam stwierdzając ,iż nie ma realnych opcji
alternatywnych( pozostanie tylko w samym EOG, NAFTA czy w końcu stworzenie
obszaru wolnocłowego + leseferyzm na obszarze całego kraju - to wszystko
stanowi jednak tylko tematy zastepcze a nie konkretne alternatywy)
to jednak rzeczywiście opcję integracji trzeba będzie poprzeć, a ewentualnie
potem znaleźć sojuszników i stopniowo modyfikować kształt UE na wielu
płaszczyznach- politycznej, ekonomicznej ( np.czy to ma być "Europa Ojczyzn"
czy Stany Zjednoczone Europy itd)
Chyba, że do maja 2003 znalazłaby się jakaś rozsądna, warta rozważań,realna
alternatywa ......

eurocentrysta, eurorealisty ale nie eurofob

[Gość: Marek J.]

Nie ma w Europie takiego ośrodka politycznego, który wartościując system
polityczno - gospodarczy UE, byłby w stanie zmienić nieuchronny bieg zdarzeń. W
historii Europy niejednokrotnie trymfował pewien determinizm, przesądzenie
losu, nawet gdy było wiadomo, że wydarzenia toczą się w kierunku karastrofy.
Układ polityczny obecnej Europy zamknięty jest we wnętrzu śniegowej kuli, która
ma własną dynamikę i niczym nie powstrzymywaną siłę bezwładności. Rządy
europejskie już tej kuli nie toczą, nawet nie mają woli i umiejętności analizy
sensu dalszego ruchu po dotychczasowej trasie. A system traci swoją wydolność;
jego główny filar, ekonomiczna podstawa UE - gospodarka niemiecka - przeżywa
największy w swojej historii kryzys i jest to zapaść właśnie o systemowym
podłożu. Załamanie jest wprost dramatyczne. W innych krajach europejskich jest
tylko nieco lepiej. Utrzymanie tych tendencji fatalnie wróży całej UE, a nowym
krajom kandydackim w szczególności. Nie trzeba szczególnej wyobraźni by
przewidzieć jakie wewnętrzne napięcia rozsadzać będą UE, jaka skala konfliktów
wystąpi wewnątrz Wspólnoty w obliczu globalnego kryzysu. Jak poradzi sobie z
tymi zjawiskami nieudolna eurokracja? Nie mam złudzeń co do rychłego uznania UE
za groźną utopię. Koszt jej wdrożenia będzie wysoki ale - zgodnie z duchem
determinizmu - ponieść go musimy.

[Gość: ,]

Piszesz:
"Koszt jej wdrożenia będzie wysoki ale - zgodnie z duchem determinizmu -
ponieść go musimy."

Wiesz, odnioslem wrazenie z twojego posta, ze takze brak ci ostatecznie
pewnosci co do tej unii. To dlaczego uwazasz,ze musimy ponosic jakies koszta?
Czy nie lepiej poczekac z ta unia? Przeciez swiat sie bez unii nie zawali.

[Gość: ,]

Piszesz:
"Koszt jej wdrożenia będzie wysoki ale - zgodnie z duchem determinizmu -
ponieść go musimy."

Wiesz, odnioslem wrazenie z twojego posta, ze takze brak ci ostatecznie
pewnosci co do tej unii. To dlaczego uwazasz,ze musimy ponosic jakies koszta?
Czy nie lepiej poczekac z ta unia? Przeciez swiat sie bez unii nie zawali.

[Gość: ,]

Piszesz:
"Koszt jej wdrożenia będzie wysoki ale - zgodnie z duchem determinizmu -
ponieść go musimy."

Wiesz, odnioslem wrazenie z twojego posta, ze takze brak ci ostatecznie
pewnosci co do tej unii. To dlaczego uwazasz,ze musimy ponosic jakies koszta?
Czy nie lepiej poczekac z ta unia? Przeciez swiat sie bez unii nie zawali.

[Gość: Marek J.]

Bo nie ma wystarczająco ważnej siły politycznej, która byłaby w stanie to
powstrzymać. Bolesne refleksje przyjdą po latach. A czy siły wolnościowe były w
stanie powstrzymać pochód marksizmu, mimo że przez trzeźwo myślących od zarania
był on uznawaany za groźną utopię? Rzeka płynie i kijem jej nie zawrócimy,
wiedząc nawet , że grozi powodzią.

Folwark zwierzęcy ?

[bebokk]

Unia w obecnej postaci przypomina trochę świnie z folwarku Orwella, które
troszczyły się tylko o siebie, a miały usta pełne szlachetnych frazesów.
Sama Unia mówi o wielkiej szansie poszerzenia jej na wschód, a z drugiej strony
chce dyskryminować nowych członków ( wszystkie zwierzęta są równe, ale świnie
są równiejsze ).
W folwarku był Napoleon, a w UE jest demokracja.
W gospodarce jednak lepszy jest jeden kierownik od gromadki ważniaków, z
których każdy ciągnie do siebie.
Jugosławia po śmierci Tity rozpadła się w wyniku kłotni między ważniakami, a
kłótnie zaczęły się od tego, że bogaci nie chcieli pomagać biednym.
Do tego nikt przy zdrowych zmysłach nie wymyśliłby ton unijnych przepisów np.
o wyglądzie drabiny i nie wpadłby na to, że ogórek to owoc ( tak jest zdaniem
unijnych norm ).
Z drugiej strony Polska poza Unią to realnie oceniając stopniowy powrót
pod "opiekę" Rosji.
Może wreszcie ktoś zmądrzeje w samej Unii, nakopie do d... komisarzom i całej
tej urzędniczej gromadzie nierobów i zreformuje tą organizację tak, aby
pomagała, a nie przeszkadzała w rozwoju gospodarczym ?

[Gość: Marek J.]

Kiedy oglądałem dziś w TVP2 czterech rechotających,bezrefleksyjnych eurofanów
/Jonas,Ostrowski,Turski i Gabryel/ miałem też skojarzenie z orwellowskim
"Folwarkiem zwierzęcym". Przeraża statyka spojrzenia na Unię Europejską. Oni
wciąż wierzą w Swiętość liczb zapisanych w unijnych agendach /planach
finansowych/, które stają się stertą bezużytecznych papierów wobec
przygniatających realiów narastającego kryzysu ekonomicznego. Wychowankowie
marksowskiej gospodarki planowej naiwnie wierzą,że da się zadekretować
rzeczywistość na 3,5 a nawet 10 lat wprzód. Poczytajcie dzisiaj plany
perspektywiczne rządów PRL sięgające w XXI wiek: to istna beczka śmiechu. A
Unia przygotowuje tzw.Agendę na lata 2007 - 2013. To perspektywa duża
odleglejsza niż radzieckie "piatiletki" ale warta mniej więcej tyle samo; wszak
zapewnia ogrom zajęć unijnym biurokratom. Europa w 2013 roku będzie wspominać
Unię Europejską jako groźny epizod swojej historii bądź też narody Europy
toczyć będą ciężką walkę o wyzwolenie kontynentu z totalitarnej opresji.
Absolutnie kluczowy jest problem kierunku ewolucji brukselskiej państwowości
ale nad tym rzadko w ogóle ktokolwiek się zastanawia. Nasi intelektualiści
"pożyteczni idioci",jak ci czterej rechoczący w TV propagandyści,wolą ścigać
się w prounijnych peanach niż stawiać uczciwie problemy groźnych aspektów
integracji. Ale dzięki temu mają zapewnione dobre samopoczucie: aklimatyzują
się przecież w europejskiej elicie. Jak łatwo powielić zgubną fascynację ich
intelektualnych antenatów systemem sowieckim!

[Gość: ,]

Czesc Gerkad,

Z wielka przyjemnascia przeczytalem twoj post.
Widze Bracie, ze masz watpliwosci.
Fajne wybrales porownanie:
""kawaler" zaczął sie certolić i jął się spisywania intercyzy a nie
poślubienia "panny młodej"."
Rozumiem, ze kawaler to unia a panna to Polska.
Wiesz ja dodalbym do tego porownania tylko jedna uwage, teraz kandydat po tych
10 latach jest wyglodzony i z radoscia zabierze sie do "konsumowania" tego
zwiazku.

Dalej:
"Konstatując, mam szereg wątpliowości i zahamowań (...) to jednak rzeczywiście
opcję integracji trzeba będzie poprzeć, a ewentualnie potem znaleźć sojuszników
i stopniowo modyfikować kształt UE"

Jest takie stare zlodziejskie powiedzenie, "jesli masz watpliwosci znaczy, ze
nie ma watpliwosci" z angielska "If you doubt - it means there's no doubt"

To bardzo madra zasada.
Nie wchodzmy do tej unii.