studia na weterynarii - pytanie

[fergie18]

od przyszłego roku po maturze zamierzam rozpocząc studia na kierunku
weterynaria, i tu rodzi się pytanie: jak te studia naprawdę wyglądają? nie
chciałbym byc w ogóle nieprzygotowana do nich, czy naprawdę zjajęcia w
prosektorium są takie okropne? jestem osoba raczej odporna na takie rzeczy
jak krew itp, gdyż dla mnie liczy się cierpienie zwierzęcia i to, że treba mu
pkmóc, nie boję się więc "pobrudzic" by to osiągnąc. obawiam się jednak że w
pewnym momencie mogę nie wytrzymac...obawiam się czy dam sobie radę na tych
studiach. o naukę sie nie martwię bo nigdy nie miałam z nią probemów, chodzi
mi jednak o to, czy wytrzmam ogladanie i wykonywanie zabiegów,nigdy tego nie
robiłam, więc nie wiem czy nie będzi to dla mnie szokiem...prosiłabym o
odpowiedź kogoś kto studiował na tym kierunku, czy to kierunek tylko
dla "twardzieli"?

[civi1]

zapraszam tutaj:
www.forum.wet.prv.pl
czy to kierunke dla twardzieli? Ciężko powiedzieć, znam ludz którzy padaja na
samą mysl o krwi ale tylko ludzkiej. popytajk na forum które ci podałam, ale
bierz je tylko z przymruzeniem oka

[fergie18]

dziekuje, wreszcie ktoś się odezwał , pozdrawiam

[civi1]

Aha i jeszcze jedno, na tym forum pisza studenci, grono zaprawione w bojach,
;pisza wprost. Nie chcę cię zniechęcać ale na tych studiach sama chęć pomagania
zwierzęta jest mała motywacją. Mało kto robił zabiegi przed studiami, moze
znajdz sobie jakąś lecznice,w której lekarze pozwola Ci czasami przyjśc pomóc.
Weterynaria to nie tylko psy i koty, ale takze krowy konie i badania rektalne u
nich. Chyba wielu bardziej ruszające niż zabiegi.

[fergie18]

często bywam w lecznicy z racji znajomego który tam pracuje i także czesto z
własnym psem, widziałam tam wiele rzeczy i często pomagałam, wiem na czym ta
praca polega, jednak dalej uważam że brnę w zbyt głęboka wodę...sama nie
wiem...niby czuję że jest to coś, czym chciałabym się zajmowac a z drugiej
strony wiele osób twierdzi że nie dam rady, bardzo przeciwny temu jest mój
ojciec, twierdzi że nie dam rady zarówno fizycznie jak i psychicznie..

[bisbal]

Myślę ,że oprócz tematu zabiegów ważna jest inna jeszcze strona - nie tyle
wrażliwości na operacje, ale radzenia sobie ze świadomością, żę zwierzę, które
leczyłam/em zmarło, nie udało mi się mu pomóc lub nie było to możliwe. Uważam
to za największy problem zarówno w zawodzie weterynarza jak w ogóle lekarzy -
świadomość stanu medycyny nawet w XXI w. - niezliczonej liczby chorób,
genetycznych wad itp., o których pochodzeniu nadal mamy niewielkie pojęcie,
wiele stanów wobec których medycyna ma nadal do zaoferowania leczenie doraźne.
Myślę, że ważne jest uświadomienie sobie, że pomimo ogromnych chęci wiele
pacjentów odejdzie, pomimo starań lub w świadomości, że nic nie dało się
zrobić. Najgorsze są chyba doświadczenia młodych weterynarzy, którzy muszą żyć
ze świadomością, że jakiś pacjent zmarł w wyniku ich błędu. To są
najtrudniejsze strony zawodu lekarza. Dlatego też, uważam, że osoby które
wybierają ten zawód muszą posiadać ogromną determinację, aby całe życie się
dokształcać i śledzić najnowsze badania, wyniki itp.

[fergie18]

jeśli chodzi o dokształcanie się itp. to nararzie o tym nie myślę, bo mam
dylemat co do studiów, odnośnie psychicznego aspektu tego zwodu to wiem,że jest
to dosyc ciężkie, jednak trzeba się z tym liczyc i ja o tym wiem, bardziej dla
mnie stresujący jest aspekt fizyczny jednak...albo tylko mi się tak wydaje

[rezurekcja]

bisbal, masz racje, a ja dodam jeszcze agresywnych wlascicieli.

[anna.jozwik]

Z góry zapowiadam, że moja odpowiedź nie będzie zachętą.
Mówiąc szczerze - jeśłi masz jakiekolwiek wątpliwości - daruj sobie ten
kierunek. Tak jak napisała civi, cheć pomagania zwierzętom to zdecydowania za
mała motywacja.
Po pierwsze - ogrom nauki i ogrom wiedzy, jakie w krótkim czasie trzeba
pochłonąć i opanować jest wrecz przytłaczajacy, a terminy w jakich tę wiedzę
trzeba przyswoić często graniczą z cudem. Te studia to przede wszystkim nauka,
nauka i jeszcze raz nauka, od kolokwium do kolokwium, od egzaminu do egzaminu.
Po drugie - wytrzymałość psychiczna. Nie będę się tu rozpisywać na ten temat,
ale trzeba mieć odporność psychiczną...wschodniego mędrca od medytacji? Wielu
ludzi rezygnuje na pierwszym, drugim roku.
Po trzecie - te studia trawją niecałe sześć lat i jest to sześć lat wyjętych z
zyciorysu, kiedy nie ma sie na nic innego czasu.
Po czwarte - nie dla ludzi o wrażliwym węchu. Tak, zapach na prosektorium jest
wręcz odrażający, czasami aż oczy łzawią, jak trzeba kroić skalpelem kolejne
śmierdzące formaliną zwłoki. Albo zapach wydzieliny wyciśniętej (a raczej
wystrzelonej) ze zmienionych zapalnie gruczołów okołoodbytowcyh psa - no sama
poezja.
Po piąte - takie niespodzianki, jak wstawanie zimą przed piątą rano żeby zdążyć
dojechać jakimś PKSem na siódmą do rzeźni i patrzec na to jak sie zabija świnie
i słyszeć jak one przeraźliwie kwiczą, to są na porządku dziennym.
Po szóste - siła fizyczna niestety jest wskazana. Np. wkładasz rękę aż po bark
w odbyt krowy, a ona w tym czasie zaciska z całej siły zwieracz odbytu, trzeba
miec siłę, żeby wyjąć rękę na czas żeby do konca nie zdrętwiała. Potem zapach
krowich ekskrementów utrzymuje się na Tobie jeszcze kilka dni mimo mycia sie.
Takie rzeczy jak ręce i twarz pochlapana krwią, ropą czy kałem też są na
porzadku dziennym.
Podsumowując - tak, to zdecydowanie kierunek tylko dla "twardzieli".

[civi1]

No ja taka brutalna nie chciałam być, chciałam delikatnie, ale....Te opisy są
bardzo realistyczne, można tu dodac tez, nie śmierdzące formalina ale sobą,
zwłoki (mimo, chłodni często pieknie pachnące) na prosektorium anatomii
patologicznej. E tam krowy, ja polecam zwieracze konia, żyć nie umierac i modlić
się by reka w koniu nie odpadła:)Sesja z biochemia ach te uroki, anatomia mmmmm
do dziś pamiętam te klimaty. po tym to ta rzeźnia nawet bydleca to pikuć :)I
niestety te opisy to prawda. Kurcze wychodzi na to, ze jestem twardziel. Dzięki
podbudowałam swoje Ego. Pozdrawiam cieplutko

[fergie18]

dzięki civi o własnie takie informacje mi chodziło-rzeczowo i na temat,
chciałabym wiedziec czy dalej studiujesz czy może juz skończyłaś te studia?
Twoja wypowiedź nadal daje mi do myślenia, gdyż przedstawiłaś akurat te
sytuacje, o których ja wiem i jestem tego świadoma.Pomimo tego musze się
jeszcze mocno zastanowic.o naukę się nie martwię, chodzę obecnie do takiego
liceum które w moim regionie funkcjonuje pod synonimem "rzeźnia" no i tez tak
jest jeśli o naukę chodzi...

[froya]

Ja jestem lekarzem na 1-szym roku miałam zajęcia w prosektorium gdzie
preparowaliśmy ludzkie zwłoki moja rodzina tez twierdziła że sobie nie poradze
że jestem zbyt delikatna okazało się że bardzo szybko przyzwyczaiłam i zajęcia
na anatomii nie były niczym strasznym .Myślę że dla mnie problemem była by
eutanazja zdrowych zwierząt np.bezpańskich kotów ,psów

zdrowych zwierzat sie nie usypia n/t

[kakui]

tym bardziej dzikich kotow, bo kto niby ma je

[kakui]

lapac? masz jakies dziwne informacje :/

[piorunka]

zgadzam się z przedmówcami...
studia na pewno są dla twardzieli, dla osób, które są w stanie wiele poświęcić
dla nauki, dla zdobywania wiedzy, praktyki..
wyobraź sobie siebie w następujących sytuacjach:
- właściciel żąda od Ciebie uśpienia zdrowego zwierzęcia, bo nie ma pieniędzy
na jego utrzymanie, bo dziecko ma uczulenie albo babcia umarła a to był pies
babci... - dla ilu zwierząt jesteś w stanie znaleźć dom w trybie
natychmiastowym?
- właściciel pacjenta oczekuje od Ciebie,że zaaplikujesz odpowiednie leki,
zaproponujesz i wykonasz niezbędne czynności ale oczekuje również, że zapłaci
kwotę symboliczną, bo przecież " Pani doktor tak kocha zwierzęta,że powinna
pomagać im za darmo" - ile zwierząt będziesz mogła wyleczyć z własnej kieszeni?
- kiedy przyniosą Ci miot tłuściutkich, zdrowych, piszczących szczeniaczków do
uśpienia, bo " chcieliśmy żeby suka miała małe, bo tak nam ktoś powiedział".. -
łatwo Ci będzie zaplikować środek usypiający ?
- kiedy zrozpaczony właściciel po stracie zwierzęcia obwinia cię, że " to wina
Pani doktor" - łatwo Ci będzie przyznać sie do błedów?
- najtrudniejsze w tym zawodzie są, paradoksalnie, kontakty z ludźmi a nie ze
zwierzętami... a jak sobie z nimi radzić tego jeszcze chyba na naszych polskich
uczelniach nie uczą.. i to jest chyba ich największa słabość

-no i może na koniec zapytaj zwykłego lekarza weterynarii, który nie pracuje na
uczelni, nie ma specjalizacji,wykonuje pracę podobną do tej jaką Ty dla siebie
wymyśliłaś( psy, koty w dużym mieście albo zwierzęta gospodarskie na wsi) nie
jest właścicielem lecznicy,ile zarabia i ile godzin tygodniowo spędza w pracy
Ciekawa jestem, czy ktoś Ci szczerze odpowie...
Jeżeli chceesz ten zawód wykonywać dlatego, że kochasz zwierzęta to lepiej
sobie je kochać w domowym zaciszu - nie potrzeba do tego kończyć długich,
żmudnych i trudnych studiów.

życzę słusznego wyboru

kolejna !

[kakui]

piorunka napisała:

> - właściciel żąda od Ciebie uśpienia zdrowego zwierzęcia, bo nie ma pieniędzy
> na jego utrzymanie, bo dziecko ma uczulenie albo babcia umarła a to był pies
> babci... - dla ilu zwierząt jesteś w stanie znaleźć dom w trybie


weterynarz nie ma prawa usypiac zdrowego zwierzecia ! mozna uspic tylko slepe
mioty, stare schorowane zwierzeta, zwierzeta nieuleczalnie chore ale nie
zdrowe ! puknij sie!

o nauce

[agrafka111]

witam, ja co prawda nie studjuję na kierunku weterynaryjnym i nie śmiem
udzielać rad co do tego jak tam jest (bo nie mam o tym pojęcia), ale chcialabym
skomentować wypowiedź założycielki wątku na temat nauki. Absolutnie Cię nie
zniechęcam bo wterynarz powinien kochać zwierzęta żeby podchodzić do pracy z
sercem i pasją (i myśle że na ogół tak jest) Jednak co do nauki na studiach-
również chodzilam do "prestiżowego liceum", i po dostaniu sie na wymarzony
kierunek przekonałam się że nauka nawet w najbardziej wymagającym liceum a
nauka na studiach to inna bajka. Bujne studenckie życie wioda albo Ci od
których naprawde mało sie wymaga (sa takie kierunki i uczelnie) albo Ci których
satysfakcjonuje prześliźnięcie sie na kolejny rok- nie chcialabym trafić potem
do takiego "specjalisty". Ja osobiśćie muszę poświęcać prawie cały czas poza
zajęciami na naukę, oczywiście korzystając z imprez itp. ale w sposób
umiarkowany, są tygodnie(poza sesją) że nigdzie nie wychodzę- i uwierz mi nie
jestem jakimś kujonem, na roku są pracowitsi... Z opowiadań znajomych slysze
jak cięko jest na wszelkich kierunkach medycznych. Od powrotu z zajęć,np od 13
do 23 z ksiązką to dla nich norma. I wszelkie opowieści "niby luzaków" o tym
jak imprezuja cały czas to albo ściema (znam takie przypadki) albo
znajomości... Myśle że warto to sobie uświadomić. Z drugiej stony jeśli ma sie
to powołanie, tą zyłkę to mozna pokonać wszystkie przeszkody. Zastanów sie czy
naprawde tego chcesz- pomyśl co Ty chcesz w życiu robić, zastanów się też nad
innymi rozwiązaniami (bo różnie się w życiu układa). Pierwszy rok zwerfikuje
Twój wybór. Życzę wiele pomyślośći, i trafnego wyboru! Może kiedyś odwiedzę Cie
jako klientka z moim pupilem :) Pozdrawiam

[fergie18]

dzieki za cieply post, ja raczej nie chodzę na imprezy, jestem domatorką, a
nauka od 13 do nieraz nawet 2 w nocy juz mi się zdażała, poprostu lubię się
uczyc, ma nadzieje ze ta weryfikacja na 1 roku przebiegnie pomyślnie i jednak
zostane na wymarzonych studiach, dzieki i pozdrawiam

[piorunka]

jasne, że nie ma prawa i nie powinien tego robić i zgadzam się ,że jest to
niemoralne, złe i nie powinno mieć miejsca..
nie napisałam o usypianiu tylko o poszukiwaniu domu i schronienia dla takich
nieszczęśliwych zwierząt...
dla nich alternatywą jest oczywiście schronisko lub drzewo w lesie z mocnym
sznurkiem lub ruchliwa szosa...
właściciel w takiej sytuacji bardzo często zrzuca na lekarza odpowiedzialność
za losy swojego, własnego zwierzaka - zadałam pytanie o wrażliwość, odporność
psychiczną i umiejętność niesienia pomocy zwierzęciu w takich ekstremalnych
sytuacjach.

[civi1]

nie pomyliłyscie czasem watków?? nie taki jest temat tego posta.

[fergie18]

DZIEKI BARDZO ZA TEN POST, JEDNAK ROZWIAZYWANIA TAKICH SPRAW NIE DA SIE
NAUCZYC, TRZEBA MIEC SILNA PSYCHIKE I WOLE ZEBY TAKIE SPRAWY ROZWIAZAC, JA W
ZYCIU TROCHE PRZEZYLAM, MOZLIWE ZE PSYCHICZNIE JESTEM BARDZIEJ ODPORNA NIZ
FIZYCZNIE, DLATEGO BARDZIEJ O STRINE FIZYCZNA TEGO ZAWODU OBAWIAM SIE, POZA
TYM NIE PYTAM WAS O PRACE TYLKO O SAME STUDIA - JAK WYGLADAJA I CZY SA NAPRAWDE
TAKIE MAKABRYCZNE - JAKBY TAK STRASZNIE TAM BYLO TO CO ROKU NIE PCHALOBY SIE
TAM TYLE OSOB,POPROSTU PYTAM BO SLYSZE OD STUDENTOW ROZNE OPINIE JEDNI MOWIA ZE
TE STUDIA TO "LUZIK" INNI, ZE NIE DAM RADY, WIEC MOGE SIE CZUC SKOŁOWANA NO I
TERAZ TO JUZ CALKIEM NIE WIEM :-)

[rybka41]

Na Animal Planet bardzo często powtarzaja serial dokumentalny o studiach i
pierwszych latach pracy najpierw studentów pózniej lekarzy weterynarii tytuł-
Praktyka Weterynaryjna

do kakui

[pinkink]

Na Twoim miejscu, kakui, nie pokrzykiwalabym tak na tych, ktorzy twierdza, ze
czasami weterynarz musi usypiac zdrowe i mlode zwierzeta. Bo musi.

Nie wiem na pewno jak jest w Polsce, jakkolwiek slyszalo (i czytalo) sie roznie,
natomiast z cala pewnoscia w Kalifornii, gdzie mieszkam, takie zabiegi sa
rutynowo wykonywane. Niestety.
Zwierzeta zyja w azylach tylko przez okreslony czas. Jesli nie znajdzie sie na
czas dla nich wlasciciel--sa "euthenized".

Nie dosc na tym.
Powszechna i ogolnie aprobowana jest praktyka usuwania kotom pazurow.
Niedawno, dzieki protestowi mieszkancow West Hollywood zakazano tam tego
barbarzynstwa ale tylko tam a jest to tylko jedna, dosc ekstrawagancka
spolecznosc jednej z dzielnic Los Angeles! Znam osobiscie paru takich
nieszczesnikow a nawet mam w domu. Dostal sie, juz jako kot w podeszlym wieku
do mojego domu i dozywa tu swoich lat.

Robi to nikt inny tylko lekarz weterynarii!
Podobnie usuwa sie struny glosowe u psow--zeby nie mogly szczekac.
J.w.
Na otarcie lez (czyich, bo przeciez nie zwierzecych?), zawod weterynarza jest
niezwykle poplatny. Zarobki bywaja wyzsze niz lekarzy "ludzkich". Studia sa
b.drogie i ciezkie ale potem--zlote zycie!

Przepraszam za cynizm, fergie. Osobiscie,mimo tego co tu napisalam, zachecam
Cie. To piekny zawod.

[anna.jozwik]

Tekst ujednolicony Ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. (Dz.U.
nr 111 poz.724);
Rozdział 2, artykuł 11a, pkt. 1:
Rada gminy może w drodze uchwały przyjąć program zapobiegający bezdomności
zwierząt obejmujący w szczególności:
1) sterylizację albo kastrację zwierząt;
2) poszukiwanie nowych właścicieli dla zwierząt;
3) USYPIANIE ŚLEPYCH MIOTÓW.
I dalej, w art. 33 w/w ustawa mówi, że usypianie zwierzat może być spowodowane
względami humanitarnymi. Moim zdaniem, dużo bardziej humanitarnym posunięciem
jest eutanazja ślepego miotu przy pomocy srodków używanych do narkozy, które
spowodują łagodne uśnięcie zwierząt, niż, alternatywne, skazanie ich na
wielomiesieczny (wieloletni? dożywotni?) pobyt w schronisku lub - co niestety
jest powszechnym sposobem radzenia sobie z niechcianym miotem na wsiach - worek
plus ciężki kamień plus zimna woda w rzece, stawie lub jeziorze.

[civi1]

wiesz chciałabym zobaczyć te złote góry lekarzy weterynarii... bo jakos u siebie
w portwelu mam pustki

[pinkink]

Bardzo Ci tego, jako lekarzowi zycze choc druga strona medalu to koszmarnie
wysokie rachunki, ktore tu musza placic wlasciciele zwierzat, a to juz,
przyznasz, dla polskiego spoleczenstwa, przynajmniej teraz, nie byloby w zaden
sposob do zaakceptowania.
Ale w przyszlosci, kiedy Polska bedzie bogatym krajem, kto wie?...

[civi1]

No to jescze raz ja. Fergie nie kwestjonuje twojej odpornosci psychicznej, ja
tez w zyciu duzo przeszłam, może więcej niz ludzie moga przypuszczac patrzac na
mnie. Jestem lekarzem, od kilku miesięcy ale jestem. Nauka to faktycznie inna
bajka, ja tez byłam w bardzo wymagającym liceum, pewnie sobie poradzisz, ale w
tyłek dostaniesz chocby przez to, ze na tym kierunku jest wyścig szczurów a ty
jako widac bardzo ambitna osoba w to wpadniesz. Co do Twojej wypowiedzi :POZA
> TYM NIE PYTAM WAS O PRACE TYLKO O SAME STUDIA - JAK WYGLADAJA I CZY SA
NAPRAWDE. Dziewczyno zastanów sie dobrze, studia to nie przygoda to często wybór
na całe życie, albo siedzisz potem w inspekcji i masz 1000 złotych na dzień
dobry, albo zapieprzasz od rana do nocy i nie wazne czy na uczelni czy
prywatnie. to nie sa rzeczy, które można rozdzielić. To ciężka fizyczna praaca,
nawet przy psach i kotach. No ale figure będziesz miała jak sobie pobiegasz.
Twój tok myslenia w tym względzie jest mylny, to nie sa osobne sprawy i na to
trzeba zwracać uwage.
te studia nie są LUZIK, jakos tu takiej wypowiedzi nie widziałam i watpie by
ktokolwiek tak powiedział, no chyab, ze imprezuje i jego kariera kończy sie po
kilku miesiącach.
Wybór zostawiam Tobie, na akademi medycznej na prosektorium byłam, nic takiego i
przede wsyztskim inny zapach bo czym innym sa konserwowane zwłoki... to tak na
marginesie

[fergie18]

dzieki cici, pomyslę nad tym jeszcze bardzo dokładnie, zdaję sobie sprawę, że
mój tok myślenia jest dosyc mylny, dlatego odkładam na jakiś czas tą
decyzję,narazie zacznę przygotowywac sie ostro do matury - czeka mnie aż 5
przedmiotów, jest się czego uczyc, pozdrawiam i dziękuję

Piękny zawód

[landrynka8]

Chciałabym miec taki, ale wiem ze się nie nadaję.

[fergie18]

dlaczego muslisz, że się nie nadajesz?

znalazlam taki tekst

[rezurekcja]

szukajac w Cybersieci. Nie umiem ustawic polskich liter.
zhp.otwock.com.pl/5dh/praktyki_magdy_032001.htm

[guga13]

A ja myślę że będziesz doskonałym weterynarzem i że podołasz zarówno ciężkim
studiom jak i późniejszym obciążeniom fizycznym i psychicznym, bo jesteś
entuzjastką z powołaniem a zarazem realistką, a tylko tacy ludzie mogą być
świetni w swoim fachu,czego Ci serdecznie życzę!

[fergie18]

dziekuje ci bardzo za te cieple slowa, jak tylko sie dostane to bede
najszczesliwsza osoba na ziemi

[rezurekcja]

fergie18 napisała:

> dziekuje ci bardzo za te cieple slowa, jak tylko sie dostane to bede
> najszczesliwsza osoba na ziemi

ale to bedzie poczatek drogi.
A z tego, co pisza, bywa bardzo pod górke.
Powodzenia.

[fergie18]

Tobie tez dzieki, wiem ze jest pod gorke, pomimo mlodego wieku juz wiele razy
mialam "pod gorke" i dawalam rady, teraz tez moze tak byc, zobaczymy, pa i
dziekuje :-*