Czy to wstyd dostać prezent od rodziców?

[chipsi]

Czytając to forum jak i słuchając niektórych znajomych odnoszę wrażenie że korzystanie z jakiejkolwiek pomocy rodziców przez dorosłe dzieci to oznaka niedojrzałości i pasożytowania a wszelakie darowizny należy ukrywać rękami i nogami. Dlaczego? Mam córkę, jeszcze jest mała ale już wiem że będę jej pomagać we wszystkim i dawać ile tylko będę mogła. Coś w tym złego? Moi rodzice pomagają na ile mogą, wzajemnie się wspieramy i już słyszę i czytam głosy krytyki bo powinnam się wyprowadzić itd. Tylko w imię czego?
Naszło mnie bo wczoraj rozmawiałam z przyjaciółką, która ciągle pyta czemu nie buduję i krytykuje to że z budowy zrezygnowałam. Pytam czy by budowała gdyby jej rodzice nie pomagali (a sponsorują całość). To rzuciła fochem że przecież miała kasę z wesela i z mieszkania (to też za pieniądze rodziców). Kurde, nie mam nic przeciwko, uważam że dobrze mieć kogoś kto pomaga, dlaczego ona wypiera fakty i obraża się że pozwoliłam sobie to zauważyć? Sama korzystam tylko inaczej.

[zuzanna56]

Nie wstyd . Jeśli macie takie zasady w rodzinie to ok. U mnie było inaczej. Sami wszystko finansujemy, mieszkanie a potem dom za pomocą kredytu. Oczywiście że rodzice nam pomagali ale raczej pomocą przy dzieciach i drobnymi prezentami.

[mama-123]

Rozne sa opcje w zyciu. Kazdy jest kowalem swego losu, kazdy ma inny start, kazdy swoje zycie.

[mx3_sp]

jeśli rodziców stać to dlaczego mają nie pomagać? Co mają z kasą robić. My już wiemy co dla syna przekażemy choć to jeszcze dzieciak.

[chipsi]

A po latach syn wam tył obrobi że nic nie dostał i do wszystkiego doszedł sam. No ale to przecież nic, sama zauważyłaś że nie trzeba o pomocy pamiętać.

[mx3_sp]

wątpię, ale oczywiście może się i tak stać. Fakty jednak będą zupełnie inne.

[solejrolia]

nie, moim zdaniem to nie jest wstyd, ale pamietaj, ze prędzej czy później ktos ci to wyrzyga, ups- wypomni, jak ty koleżance.

ja dostałam spadek, i korzystam z tego, to fakt, którego nie da się ukryć. natomiast nigdy nie miałam realnej pomocy mojej mamy przy dzieciach, czy obiad na stole gdy wracam styrana z robota, choć mieszkamy w jednym domu. ale to, ze tak mieszkamy to wszystkim się wydaje, że ja mam właśnie taką pomoc. a guzik, nigdy jej nie miałam.
ja swojej córce dam tyle ile będę mogła,i pewnie coś tam odziedziczy po mnie ale wcześniej, i najwazniejsze, to bardzo pragnę dać jej siebie samą , np. gdy urodzi dziecko, to będę starała jej się pomóc, a przynajmniej być z nią, przy niej, żeby odespała, żeby odsapnęła. mnie tak bardzo tego brakowało. a gdy będzie w pracy, może tez bedzie miała sezonowość, to w natłoku robót postaram się ją wesprzeć no własnie tym obiadkiem, czy omieceniem chałupy, żeby miała lżej.
to jest znacznie cenniejsze niż finansowanie mieszkań, czy prezenty.

[chipsi]

No wiesz, ona pierwsza od jakiegoś czasu dogryzała mi z tym że się nie buduje i u mamy mieszkam. I zaczęła mnie uwierać ta ślepota na pewne sprawy aczkolwiek przypomniałam o jej sytuacji najgrzeczniej jak mogłam. I chyba się obraziła. A ja jej naprawdę dobrze życzę.

[solejrolia]

widocznie ona inaczej to widzi. rozumiem, że po pozorach osądza, ale najwidoczniej tak własnie jest.

[zuzanna56]

chipsi napisała:

> No wiesz, ona pierwsza od jakiegoś czasu dogryzała mi z tym że się nie buduje i
> u mamy mieszkam


Przejmujesz się tym?
Chciałabyś żeby twoi rodzice sfinansowali ci budowę domu tak jak koleżance?

[mx3_sp]

myślę, że większośc jak nie wszyscy tak by chcieli.

[chipsi]

Jakby im nadbywało to bym pewnie nie pogardziła Przejmuje się tym że nie ona jedna mi dokucza z tym budowaniem. A akurat ona powinna mnie zrozumieć, wie ile to kosztuje i (chyba) zdaje sobie sprawę że gdyby nie rodzice nie miała by tego co ma.

[zuzanna56]

Nie przejmuj się nią po prostu. Niech sobie gada.

Nie ona jedna ci dokucza, że nie budujesz domu? Serio mówisz?

[chipsi]

Serio serio. Tyle że zazwyczaj są to jakieś starsze osoby, co to budowały się 100 lat temu z pomocą połowy wsi.

[zuzanna56]

To co mówisz jest dla mnie kompletną abstrakcją. No to może ci pomogą?

[chipsi]

Trochę ich rozumiem. Za ich czasów było łatwiej dom zbudować, przynajmniej u nas na wsi Raz że zarobki były inne (kopalnie) a dwa to w każdym domu był jakiś budowlaniec chętny do pomocy.

[zuzanna56]

A teraz jest inaczej. Chyba o tym wiedzą

[chipsi]

Taka z nimi dyskusja jak z babciami n/t "kiedyś nas było 8 rodzeństwa i było dobrze"

[zuzanna56]

Musisz się przestać przejmować ludzkim gadaniem

[priszczilla]

Obiadek jest ok, ale omiatanie chałupy przez matkę to by mnie irytowało niepomiernie. Uważaj z tym

[priszczilla]

Jeśli rodzice mają nadmiar i dzielą się z dziećmi, które dają sobie radę i bez pomocy rodziców, to nic złego.

Co innego, jeśli rodzice sobie żyły wypruwają i sami nie mając zbyt wiele muszą sponsorować dzieci, bo te niezbyt się garną do pracy. To jest dodatkowo dla rodziców duży ciężar psychiczny.

no ale w sumie dlaczego się nie budujecie?

[mx3_sp]

dom rodziców nie jest Wasz, jedynakami nie jesteście, trzeba bedzie tę nieruchomość podzielić kiedyś, spłacić kogoś. Jeśli tylko stać to dlaczego nie chcieć mieć własnego kawałka podłogi, do którego nikt spoza małżonków prawa sobie rościć nie będzie.

[chipsi]

"Jeśli tylko stać" - słowo klucz.

[mx3_sp]

zwyczajnie zazdrościsz. Tytuł więc powinien brzmieć czy to wstyd zazdrościć, że INNYM rodzice pomagają. Dopóki nie jest to chamskie i w zawiść nie przechodzi to nie wstyd.

[chipsi]

Idź potroluj gdzie indziej.

[mx3_sp]

o co Ci chodzi? Nie mam racji?

[chipsi]

Nie, nie masz racji. Akurat jej nie zazdroszczę. Naprawdę jej życzę jak najlepiej. Tym bardziej że mi też rodzina pomaga i korzystam.

[zuzanna56]

chipsi napisała:

> "Jeśli tylko stać" - słowo klucz.


Wielu ludzi nie stać na budowę domu. Wielu mieszka w małych mieszkaniach. Wielu spłaca kredyty. No trudno, co masz zrobić.

[gulcia77]

Moim zdaniem - żaden wstyd. Nie ukrywam, że mi też rodzice pomogli, choć stało się to stosunkowo niedawno, no i inna rzecz, że ja jestem jedyna. Więc, jakby tak z natury, to co posiadają moi rodzice będzie moje. Młody też jest jedyny, więc to co mamy teraz będzie jego. Ale... Ta pomoc to kwestia ostatnich kilku lat. Wcześniej żyłam całkowicie na własny rachunek i ojciec stwierdził, ze mu to jednak imponowało, że radziliśmy sobie kompletnie bez pomocy. Ale u mnie w rodzinie niestety nastąpiła smutna rewolucja i to zmieniło cały układ.

[stacie_o]

Ja się nie wypieram. Pomocy. Moi rodzice zawsze mi pomogą przy dzieciach, zajmą się, wezmą na wakacje, zawsze są mile widziane, ale z domu wyszłam z przysłowiową jedną walizką i na szkołę już sama musiałam zapracować. Żadnej $ nie dostałam i nie dostanę, pytanie co lepsze....

[stacie_o]

chipsi, wiesz że cię lubię,
imho uwiera cię ten brak budowy/posiadania własnego gniazdka. Im szybciej to przepracujesz, tym lepiej dla ciebie będzie

[chipsi]

A weź, jakaś plaga "troskliwych" znajomych mnie ogarnęła. Najpierw jak chciałam budować to krytykowali że nie wyrobie finansowo. Mieli rację, przemyśleliśmy, policzyliśmy, i zrezygnowaliśmy. To teraz każdy pyta "dlaczego nie?" Ok, rozumiem ale jak ktoś pyta o to samo po raz 5-ty zaczynam się irytować. A teraz się zirytowałam wybitnie. O.

[zuzanna56]

Powiedz że będziesz budować jak każdy troskliwy dołoży ci po 10 000

[chipsi]

[agaja5b]

A po co sie tłumaczysz tym znajomym? Na pytanie "dlaczego się nie budujecie?" itp mówisz po prostu: bo tak zdecydowalismy i koniec. Co tu się przed obcymi tłumaczyć, to wasza prywatna sprawa jest. czy ci obcy, zainteresowani twoimi sprawami dołożą choć złotówkę? Nie. Będą spłacać twoje ewentualne długi? Nie. Poniosa konsekwencje twoich decyzji? Nie. Pewnie doradzić chcą dobrze, chętnie to robią, bo to nic nie kosztuje, ot pokłapanie dziobem. Za rade podziękować, jak dobra skorzystać ale robic po swojemu trzeba i koniec.

[stacie_o]

chipsi, nie dogodzisz. ktoś tu ma fajną sygnaturkę: co myślą inni o tobie, to nie twoja sprawa

[fadilla]

A o taka pomoc chodzi, że mieszkasz z rodzicami. Uważam, że to niezdrowe. To niech juz lepiej dorzuca się do twojego własnego, osobistego, prywatnego mieszkania.

[tabakierka2]

a wiesz, co?
U mnie podobnie - dostałam od rodziców dom, w stanie, powiedzmy, wymagającym wielu remontów (myślę, że mieszkanie już by się uzbierało). Wiele osób nie mówi nic, może myślą swoje. Ale jedna, bliska mi osoba, ostatnio mi ten dom wypomniała. I pytanie - czy mam się wstydzić, że dostałam nieruchomość od rodziców (która wcześniej została darowana moim rodzicom przez rodziców taty)??? Co w tym złego? jeśli będę miała możliwość, postaram się, żeby moje dzieci też dostały od nas na start jakąś nieruchomość - żeby im było zwyczajnie łatwiej zacząć dorosłe życie...

[agaja5b]

Wiadomo jak to czasem bywa z tym darowanym, że faktycznie staje sie kula u nogi, ale no cóż zawsze znajdą sie chętni żeby to wypomnieć, ale w tej sytuacji co ja np moge poradzić na to że sie innych marzenia mnie akurat spełniają?

[tabakierka2]

agaja5b napisała:

> co
> ja np moge poradzić na to że sie innych marzenia mnie akurat spełniają?


podoba mi się ten tekst

[agaja5b]

Ech, z mojego życia wzięty, niestety

[tabakierka2]

dopóki Ci ktoś tego nie wyrzyga, to zwykle nie wiesz, że czyjeś marzenia Tobie się spełniają...ale jak wyrzyga to już inna sprawa, niestety...

[agaja5b]

Wiesz jak to z tym rzyganiem bywa, długo nie utrzymasz

[tabakierka2]

agaja5b napisała:

> Wiesz jak to z tym rzyganiem bywa, długo nie utrzymasz

no, a po wyrzyganiu człowiekowi sił brak i jakiś taki osłabiony jest.

[chipsi]

Za wszy chyba.

[mx3_sp]

biorąc pod uwagę, że ponoć mamy epidemię wszawicy więc można sporo nazbierać.

[fadilla]

Więc to nie jest prezent, chciałaś zmylić tytułem. Prezentem, który rzekomo bronisz jest właśnie to co twoja koleżanka dostała od rodziców, a ty jej wytknęłaś. Nie dostałaś żadnego prezentu, tylko stale, regularnie i wciąż jeszcze żyjesz z rodzicami.

[agaja5b]

No a o co chodzi jeśli obu stornom to pasuje i obie strony czerpią z tego korzyści? Mechanizm znany w przyrodzie, nie?

[fadilla]

Ale to nie jest prezent, jak sugeruje mylnie tytuł. To zwyczajne mieszkanie u rodziców.

[agaja5b]

Tez forma prezentu, jakby nie patrzeć, bo mogli wygonić z domu wraz ze skończeniem 18 lat.

[fadilla]

Ta jasne, nowa semantyka. Wszystko można tak naciągać, przekręcać i nadawać nowe znaczenie. To jest stała forma pomocy, prezent jest okazjonalny, jak właśnie wspomniana działka, mieszkanie, czy fundusze na budowę domu. Autorka się trochę zapętliła, albo dała zły tytuł.

[chipsi]

Dla Ciebie prezent to czekoladki a dla innych dom. Nie ma tu żadnego zapętlenia.

[agaja5b]

Nie rozumiem co tu jest przekręcone? Jak rodzice postawią dom to prezent okazjonalny, a jak mieszkasz w ich domu ale normalnie płacisz za siebie wszystkie rachunki, dzielisz koszty remontów itp to stala pomoc? Chyba ten dom postawiony przez rodziców nie stoi 5 minut?

[chipsi]

Jaki mylny tytuł? Wystawienie komuś chałupy to nie prezent?

[chipsi]

No przecież że o koleżankę chodzi. Ona dostała prezent tylko że to wyparła dogryzając mi że ja nie buduję a ona tak. Zaskoczyło mnie to bo obie doskonale znamy swoje sytuacje finansowe i rodzinne. I ona wie że cieszę się że ma lżej pod tym względem.
Twojego wywodu o mieszkaniu nie ogarniam, wybacz.

[tabakierka2]

chipsi napisała:

> I ona wie że cieszę się że ma lżej pod t
> ym względem.


a może ona wcale nie uważa, że ma lżej, bo z jej perspektywy Ty nic nie musisz robić, a ona jednak tak - budowa to wuchta roboty.

[chipsi]

Hm, może to o to chodzi...

[agaja5b]

E tam, wcale nie wstyd jak relacje w rodzinie sa ok to taki prezent od rodziców to super sprawa. Denerwujące to może byc jedynie wymądrzanie się niektórych, jak to świetnie sobie sami radzą i dom budują i dzieci wychowują i się zawodowo rozwijają i wogóle super, róbcie jak my i nasladujcie, bo jak my możemy to czemu nie wy? I wszystko jest ok dopóki się nie okaże, że dom to rekami i za środki rodziców, a przynajmniej działka i znaczna część wkładu finansowego od nich pochodzi, dzieci to też wiesz mama mi pilnuje, albo jest na każde gwizdnięcie i kichnięcie i wciąż to zdziwienie ale dlaczego wy tak a tak nie zrobicie , my zrobilismy i jest dobrze. I to wkurza faktycznie.

[chipsi]

O to to, o to dokładnie mi chodzi.

[hunkis]

A jaki masz status własności domu w ktorym mieszkasz?
Jesli prawnie rodzice ci domu lub jego części(np 1 piętro) nie przekazali to bym radziła zacząć się rozglądać za czymś swoim.
Natomiast jeśli w rodzinie macie ustalone, że ty w domu rodzinnym zostajesz -(najczęściej bywa układ że w zamian zajmiesz się doglądaniem opieki w przyszłości nad staruszkami) - to jak najbardziej nie ma sensu budować kolejnej chałupy.

[chipsi]

Powiem tylko że mamy to już poukładane.

[zuzanna56]

A co byś chciała najbardziej? Wygrać w totka i wybudować dom?

[chipsi]

Posiadłość w Toskanii dokładnie rzecz biorąc

[zuzanna56]

[lilly_about]

Rozdzieliłabym tu dwie kwestie. Co innego dostać coś od rodziców, nieruchomosć czy ruchomość, bo mają, bo chcą ułatwić star, a co innego liczyć, ze rodzice wybudują albo żyć wiecznie na ich koszt. Nie wyobrażam sobie sytuacji, ze rodzice mnie budują. Dwoje dorosłych, zarabiających ludzi liczy przede wszystkim na siebie. Sama dostałam od rodziców dużą działkę, którą pewnie przekażę córce.

[tabakierka2]

lilly_about napisała:

> a co innego liczyć, ze rodzice wy
> budują albo żyć wiecznie na ich koszt.

dlaczego?
jeśli obu stronom to pasuje?
wieki ludzie żyli w ten sposób - pokoleniowo. Najpierw dziadkowie pomagali wychować własne wnuki. Potem wnuki i ich rodzice zajmowali się dziadkami na starość...Taka rodzinna wymiana.

Nie wyobrażam sobie sytuacji, ze rodzice
> mnie budują. Dwoje dorosłych, zarabiających ludzi liczy przede wszystkim na si
> ebie.

Dlaczego?
jeśli rodziców stać, chcą pomóc, dołożyć. Przecież dokładają do wspólnego majątku rodzinnego, który pójdzie dalej.

Sama dostałam od rodziców dużą działkę, którą pewnie przekażę córce.

a gdybyś nie dostała tej działki, albo wybudowała się na niej, płacąc kredyt do emerytury? i wtedy nie mogłabyś nic podarować córce, bo spłacałabyś kredyt? co złego w tym, że rodzice dołożą i pomogą, jeśli są w stanie i chcą?

[chipsi]

A co za różnica czy podarują gotowy dom czy sfinansują budowę nowego jeśli ich na to stać?

[lilly_about]

Co masz na myśli pisząc: jeśli ich stać? Mają wolne 300 tysięcy na przykład, czy szarpią ostatnie grosze, bo chipsi z mężem mało zaradni?

[chipsi]

Przepraszam ale jakim prawem i na jakiej podstawie piszesz że jesteśmy z mężem mało zaradni?
I naprawdę muszę Ci tłumaczyć co oznacza że kogoś stać?

[lilly_about]

Podałam to jako przykład, w końcu to twój wątek i ty zaciekle walczysz o to, ze utzrymywanie dorosłych dzieci przez ich rodziców to forma prezentu.

[chipsi]

Nie pisałam nic o utrzymywaniu przez rodziców. Pisałam o pomocy wszelakiej i różnych darowiznach. I o tym że wiele osób korzysta a potem się tego wypiera.

[lilly_about]

No i dlatego zapytałam, na czym ta pomoc ma polegać? Bo jak ktoś ma, to da, ale jak nie ma, to nie ma też obowiązku zadłużać się albo szarpać, zeby dać. Każdy musi umieć żyć na własny rachunek a nie liczyć, że dostanie.

[chipsi]

Przecież nie o tym rozmawiamy. Mamy na blacie sytuacje gdzie jeden mógł i chciał dać a drugi chciał wziąć.

[lilly_about]

oj tam chipsi przeciez sama wiesz, że nie do końca o tym mowa, nie zakładałabyś wątku, gdyby coś cię bardzo nie uwierało

[chipsi]

Ano uwiera. A wręcz wkurza że niektórzy nie doceniają pomocy rodziców i przypisują sobie samym to co od nich otrzymali. A jeśli przy tym komentują niemiło tych, którym się tak nie ułożyło to mnie coś trafia. Mogę zrozumieć jak ktoś sam do czegoś naprawdę doszedł.

[chipsi]

Dodam że ja sama bym nie doszła do niczego gdyby np. mama nie zajęła się moją córką bym mogła wrócić do pracy. I że pomogli mi skończyć spokojnie studia bez martwienia się o pieniądze.

[lilly_about]

Powiem ci, ze najbardziej nie doceniają pomocy ci, którzy korzystają z niej na co dzień. Mam znajomych, którzy mieszkają z rodzicami i są oburzeni, ze rachunki muszą płacić na pół. Przecież oni mają małe dziecko i duzo innych wydatków.

[lilly_about]

Ależ ja się własnie buduje, tyle że na zupełnie innej działce, tę chcę oddać dziecku. Kredyt mam na 15 lat, także nie martw się, do emerytury mam hu hu czasu. A córka dostanie dodatkowo dom, który kończy się budować. Zadowolona? Nie potrzebuje pokolenia dawców pieniędzy.

[chipsi]

To dobrze że nie potrzebujesz. Ale co jeśli kogoś nie stać a jego rodzice mają na zbyciu nieruchomość i CHCĄ pomóc? Sama dostałaś działkę, dasz ją córce i co? Jakby co to nie pomożesz? Zażądasz by tę działkę tez przekazała dalej nie korzystając z niej?

[tabakierka2]

chipsi napisała:

> Sama dostałaś działkę, dasz ją córce i co?
> Jakby co to nie pomożesz? Zażądasz by tę działkę tez przekazała dalej nie korz
> ystając z niej?
>

no i ponadto nie możesz pisać, że nie potrzebujesz dawców pieniędzy (pokoleń).
Bo jednak ta działka to idzie przez pokolenia: Ty ją dostałaś od wcześniejszego pokolenia, potem dostanie ją Twoja córka, jakby nie patrzeć jest to sytuacja idealna dla niej - będzie miała na start działkę, być może i dom. Nie będzie musiała się zadłużać, żeby spłacać działkę/dom. Podstawy do dorosłego zycia będzie miała podane na tacy.
Nie mówię, ze to źle. Mówię, że to idealna sytuacja, o której wiele osób może pomarzyć.

[lilly_about]

He he chipsi ty masz ewidentnie jakiś problem i chcesz innym udowodnic, ze nie mogą mieć lepiej. Córce zapisze działkę i dom, po to, by robiła z tym to, co uważa za słuszne. Moi rodzice dali mi działkę, bo sami z niej nie skorzystali. Ale nie dali mi jej, bo potrzebowałam, tylko dlatego, ze mogli dać. A jeśli kogoś nie stać to niech się nie porywa z motyką na słońce. Naprawde chipsi to nie jest wstyd nie kupic mieszkania, czy domu, tylko ty być bardzo chciała wyjść na zamożniejszą niż jesteś.

[chipsi]

lilly_about napisała:
"ty masz ewidentnie jakiś problem i chcesz innym udowodnic, ze nie mogą mieć lepiej"
"bardzo chciała wyjść na zamożniejszą niż jesteś. "

Słońce o czym Ty piszesz?

[tabakierka2]

lilly_about napisała:

> Ależ ja się własnie buduje, tyle że na zupełnie innej działce, tę chcę oddać dz
> iecku. Kredyt mam na 15 lat, także nie martw się, do emerytury mam hu hu czasu.

ale co Ty się tak najeżyłaś?
zupełnie inna jest sytuacja kiedy nie masz działki, więc bierzesz kredyt i na działkę i na dom.
Wtedy kredyt na 15lat to raczej kwestia marzeń (nie mówię o Tobie, ale o przeciętnym Kowalskim).

> A córka dostanie dodatkowo dom, który kończy się budować. Zadowolona?

Ja? generalnie życiowo bardzo dzięki, że pytasz

Nie potr
> zebuje pokolenia dawców pieniędzy.

Ty nie, ale niejeden tak.

[lilly_about]

To niech zarobi, a nie liczy, że dostanie.

[tabakierka2]

to do mnie?

[lilly_about]

Do ciebie. Przecież ty napisałaś, ze niejeden potrzebuje pieniędzy.

[tabakierka2]

lilly_about napisała:

> Do ciebie. Przecież ty napisałaś, ze niejeden potrzebuje pieniędzy.

powiedziałabym, że poza wyjątkami pojedynczymi, wszyscy potrzebują.
Natomiast nie widzę niczego złego w tym, że 'majątek' przechodzi dalej - przecież mojego domu do grobu nie wezmę. Niech służy moim dzieciom i wnukom i może dalej, jeśli dzieciaki/wnuki będą mieć głowę do interesów, chęci, motywację i będą pracowite. Co w tym złego? Ale nie każdy dostał wsparcie od przodków - i tak bywa. I nie ma się co obrażać na tych, którzy dostali i im to wypominać.

[lilly_about]

Ja też nie widzę w tym nic złego. Przecież wyraźnie napisałam w pierwszym poście, ze jak ktoś ma to daje.

[chipsi]

Lilly, Masz rozdwojenie jaźni czy co? Sama piszesz że przekażesz córce dom i działkę i wszystko a jednocześnie krytykujesz że ktoś coś komuś dał, ktoś coś dostał...

[lilly_about]

Nie, ja nie krytykuję faktu, że ktoś coś dał. Wyraźnie podkreślałam kilka razy, że jak ktoś ma to daje, bo ma, bo może, ale to inna sytuacja niż ta, gdy ktoś oczekuje, ze rodzice go wybudują, będa utrzymywać, bo sam nie jest w stanie, a chciałby pokazać. Postaw się a zastaw się.

[chipsi]

A, no to rozmawiamy na różne tematy

[obrus_w_paski]

Uważam ze to super jesli rodzice moga dzieciom pomoc.
Wkurza mnie natomiast kiedy te dzieci potem o tym zapominają
Mam np koleżankę, ktorej rodzice sprezentowali piękny kawał ziemii, postawili jeszcze piękniejszy dom oraz go wyposażyli, i to bez kredytu. Wszystko było pieknie, dopóki po jakiś 2 latach od przeprowadzki koleżanka nagle "zapomniała" ze sama do tych dobrodziejstw nie doszła i zaczęła rzucać pogardliwe komentarze o ludziach którzy sie jeszcze nie dorobili domu, którzy maja tanie kuchnie
I beznadziejne samochody (bo tata tez suva sprezentowal).

[chipsi]

O tym właśnie piszę. Ja bym się chwaliła jakich mam fajnych rodziców że o mnie zadbali, że pomogli, dali. A znam ludzi, którzy "zapominają". To też właśnie zauważyłam u rzeczonej przyjaciółki. To samo ma brat mojej mamy - ona dostała dom, jemu moi dziadkowie wybudowali nowy dom. Teraz on opowiada że nic nie dostał.

[mx3_sp]

wszyscy wokół coś dostali tylko Ty jedna pokrzywdzona dach nad głową. Wypominasz i mówisz, że nie zazdrościsz? Też dobrze umiesz liczyć innych kasę.

[chipsi]

I znowu pokazujesz że masz problem ze zrozumieniem słowa pisanego. Nie wypominam, to mi wypomniano. Nie ukrywam co dostałam i nie uważam się za pokrzywdzoną, bo i dlaczego bym miała?

[mx3_sp]

tak samo jej wypomniałaś jak ona Ciebie zapytała. Wypomniałaś też innych, o których pisałaś, że dostali. Wnioskowac można, że skoro Ty tylko mieszkasz z rodzicami to zazdrościsz innym, że mogą i mają inaczej.

[chipsi]

Swoje błędne wnioski możesz sobie umieścić poniżej pleców. Sama zauważyłaś że ona zaczęła. Zauważ też że wspomnianym osobom nikt nie wypomina że coś dostały tylko że o tej pomocy zapomniały.

[mx3_sp]

ale Ty pamiętasz.

[agaja5b]

No właśnie. U mnie wsród znajomych jest taka sytuacja, że rodzice przepisali na syna i synową gospodarstwo. I syn zaiwaniana dwa etaty, bo pracuje tez zawodowo, a synowa nie kryje się z tym ze chętna bardzo by pieniądze za np mleko na ich konto wpływały, ale sama krowa to już śmierdzi, i najlepiej by to starzy dalej obrabiali wszystko, swinie karmili, krowy zagnali na łąkę, podoili i jeszcze mleko zdali, by stary z emerytury na paliwo do ciągnika wyskoczył, a ona z mężem to by pojechała poodpoczywac gdzieś, do koleżanki jednej, drugiej, trzeciej, na zakupy do miasta. I tez mówi że wszystko sami. A potem się dziwi że towarzystwo nie moze tego słuchać.

[dziennik-niecodziennik]

zwariowałas?...
jak dla mnie to zupełnie normalne jest. jak i to ze rodzice przepisują na dzieci domu, i to ze dzieci się rodzicami opiekują. ba, dla mnei nawet normalne jest to ze sie mieszka z rodzicami (przy spełnieniu pewnych warunków).
prezenty - OK. pomoc - OK. byle nie czyims kosztem oczywiscie.
ja sobie nie wyobrazam ze odmawiam dziecku pomocy na ktorą mnie stac.

[bei]

Wstyd to kraść, ale inaczej jest gdy ktoś przyjmuje pomoc gdy rodzicom nie brakuje ( choćby chęci i sil na pilnowanie dziecka) a co innego, gdy pomoc dziecku staje się dyskomfortem zycia rodziców.
Pośrod moich znajomych nie mam takich, ktorzy budowali by dom wspierając sie pomocą rodzicow.

[zuzanna56]

bei napisała:

> Pośrod moich znajomych nie mam takich, ktorzy budowali by dom wspierając sie po
> mocą rodzicow.


Też nie znam.

[zuzanna56]

dziennik-niecodziennik napisała:


> jak dla mnie to zupełnie normalne jest. jak i to ze rodzice przepisują na dziec
> i domu, i to ze dzieci się rodzicami opiekują.

Dla mnie też. Tylko zwykle w rodzinach, które znam dom czy mieszkanie dostaje się w spadku po śmierci rodziny a nie jest tak że rodzice kupują 25 letnim dzieciom mieszkanie. Oczywiście wiem że wielu rodziców stać aby wydać kilkaset tysięcy na dom czy mieszkanie i to robią.

wstyd - nie, ale

[mantis_after_dinner]

z moich obserwacji wynika, ze za ta pomoca da czesto bardzo konkretne oczekiwania rodzicow dotyczace realizacji przez dzieci ich (czyli rodzicow) wizji zycia.

Czyli np. pomozemy, ale dopiero jak bedziecie po slubie. Pomozemy, ale najpierw musisz miec jakis konkretny fach w reku etc.
Przynajmniej w moim wypadku tak bylo.

Nie wstydzilam sie korzystac z pomocy, natomiast odrzucilam ja w imie wlasnej niezaleznosci. Wolalam miec materialnie moze nieco gorzej na starcie, ale mieszkac tam, gdzie ja chce, zyc z tym z kim ja chce i pracowac tam, gdzie ja chce. Moja mama za to miala zupelnie inna wizje mojego zycia prywatnego, zawodowego etc., ale poniewaz o nic ich proic nie musze, to wizja poszla w kat.

[tabakierka2]

mantis_after_dinner napisała:

> z moich obserwacji wynika, ze za ta pomoca da czesto bardzo konkretne oczekiwan
> ia rodzicow dotyczace realizacji przez dzieci ich (czyli rodzicow) wizji zycia.

tak, tutaj się zgodzę.
Nawet jeśli te oczekiwania nie do końca są zwerbalizowane czy nawet uświadomione przez samych rodziców.


> Nie wstydzilam sie korzystac z pomocy, natomiast odrzucilam ja w imie wlasnej n
> iezaleznosci.

Ja teraz powoli do tego dojrzewam i dochodzę.

[cosmetic.wipes]

> z moich obserwacji wynika, ze za ta pomoca da czesto bardzo konkretne oczekiwan
> ia rodzicow dotyczace realizacji przez dzieci ich (czyli rodzicow) wizji zycia.

I to jest pułapka. Znam jedną rodzinę, która od rodziców (jednych) dostała wszystko - najpierw trzypokojowe mieszkanie, potem dom, posady w rodzinnej spółce, wymianę samochodów co dwa-trzy lata, coroczne wyjazdy zagraniczne i kasę na "zachcianki"
Jednak jest to okupione całkowitym podporządkowaniem się woli rodziców, włącznie z wybieraniem imion dla dzieci.

[helufpi]

Dostać prezent to nie wstyd - raczej fajnie, że się miało zaradnych i majętnych przodków. Wstyd tylko w takiej sytuacji narzekać, dawać innym odczuć swoją wyższość materialną albo udawać, że się samemu do wszystkiego doszło.

A do czego może dojść 40 latek?

[mx3_sp]

bez pomocy rodziców? Przeciętny. Co najwyżej nieruchomość na kredyt i w miarę sprawny samochód.

[zuzanna56]

Bez przesady. Owszem, mamy kredyt ale nie na całość ale na wykończenie domu. Wcześniej mieliśmy mieszkanie, sprzedane. Ciężko to mieć w wieku 25 lat ale po 40 to już powoli zaoszczędzisz.

[mx3_sp]

no ok ,a le posiadanie nieruchomości na kredyt to wyczyn? To tak szumnie nazywane osiągnięcie? Podstawa.

[lilly_about]

A kto dzisiaj nie ma kredytu? Ten, za którego kredyt spłacaja rodzice ha ha I wszystko jasne

[mx3_sp]

no więc właśnie jakież to osiągnięcie, że wokół tak samo. Lepiej jednak nie mieć długów niż mieć.

[lilly_about]

Gdyby ludzie nie brali kredytów, to nie kupowaliby mieszkań czy domów. Bo trzeba być Kulczykiem lub synem Kulczyka, zeby wybudować się za gotówkę. Ale tobie zapewne chodzi o to, ze wielu ludzi po prostu nie stać na zycie w kredycie, ale wolisz powiedzieć, że kupowanie nieruchomości na kredyt jest takie pospolite....

[mx3_sp]

dzieci Kulczyka nie mają tego problemu i wątpię by się pomocy rodziców wypierali. Owszem na kredyt też musi być stać, ale co to za osiągnięcie zapewnić rodzinie dach nad głową.

[lilly_about]

A co dla ciebie jest osiągnięciem w tej materii w takim razie?

[mx3_sp]

no właśnie. Wszystko ponad normę. Bynajmniej, ja przykładem nie jestem.

[zuzanna56]

nie wiem czy osiągnięcie
ja mam na może 20% nieruchomości

[cosmetic.wipes]

> bez pomocy rodziców?

Mam 42 lata. Dóbr materialnych nie dostałam ani od rodziców ani od tesciów. Mam nieco więcej niż nieruchomość na kredyt i w miarę sprawny samochód.
Nie czuję się nieprzeciętna.

[mx3_sp]

subiektywnie nie, ale obiektywnie taka może jesteś. Na tle realiów współczesnych.

[cosmetic.wipes]

Nie wydaje mi się. Wśród moich znajomych tez mam rodziny o podobnym stanie posiadania i podobnym starcie, a nie obracam się w wyjątkowym środowisku. Być może rodzaj wykształcenia ma znaczenie, bo nie ukrywam, że znajomi głównie z jednej branży.

[mx3_sp]

nawet w tym wątku któraś napisała, że kto teraz nie ma kredytu. Więc rożnie bywa.

[saphire-2]

ale kredyt może być mały lub duży
mało osób ma wolne kilkaset tysięcy lub i więcej

[mx3_sp]

mało osób ma wolne kilkaset tysięcy lub i więcej i to już można nazwać osiągnięciem właśnie.

[saphire-2]

pewnie że to osiągnięcie
tylko z wątku wynika maja tyle niektórzy rodzice 50+ a nie dzieci 25-35
i dają tym dzieciom

[mx3_sp]

dlatego ja podałam wiek 40 lat, bo wiadomo, że 20 latek nie ma nic , powiedzmy, bez wsparcia rodziców. 40 latek już może coś wypracować.

[saphire-2]

A jakie są współczesne realia dla 40 latków?

[solejrolia]

wiesz o co chodzi twojej koleżance?

że ona tobie zazdrości, bo ty juz masz gdzie mieszkać, dostałaś kąt u rodziców, i juz nic nie musisz i w dodatku masz ich an podorędziu rodziców, którzy pomogą przy dziecku, ba, babcia ci niańczy, bo jak inaczej, i podadzą obiad, jak wrócisz zmęczona z pracy, i nawet masz zamiecione przed domem. to takie przykłady realnej pomocy, jak się razem mieszka.
a ona, biedna, musi się budować! i nieważne, że z finansową pomoca rodziców, to jednak od niej wymagany jest wkład finansowy i wysiłek i to niemały. (budowa się z tym wiąże, to oczywiste!)
a ty jej to wyrzygałaś. tę pomoc rodziców może jedno razową, może kilkukrotną, a ty masz stałą pomoc, trudną do przeliczenia na ileś razy
i się obraziła.
bo ona ma przecież gorzej.
(nie inaczej, tylko, no właśnie gorzej, bo jej sytuacja wymaga zaangażowwania się, w przeciwieństwie do twojej sytuacji)
O.
ot, i całe wytłuamczenie

[wielkanocnaniespodzianka]

myślę, że wiele zależy od sytuacji, w jakiej ludzie się znajdują. jeśli rodzice mają możliwości oraz chęci to tak, niech pomagają, czemu nie.
jeśli zaś są zmuszani do pomocy, mimo braku możliwości lub jeśli dzieci (już dorosłe) wykorzystują pomoc rodziców, czy są roszczeniowe, rozwydrzone, czy leniwe -to nie.
temat rzeka.

[rosapulchra-0]

Ja podejrzewam, że najczęściej i najwięcej gardłują ci, którzy na swoich rodziców nie mogą liczyć.

[mx3_sp]

raczej Ci którzy dostali nie zakładają wątków współczujących tym, którzy nie dostali.W ogóle jakoś nie zauważyłam żeby poruszali ten temat. "Dostali to dostali i poi ch...drążyć temat" Ci co nie dostali mają za to wiele do powiedzenia.

[wielkanocnaniespodzianka]

właśnie tak

[lilly_about]

Raczej ci, co chcieliby dostać, ale nikt im nie chce dać ha ha

[mx3_sp]

nawet jeśli tylko by chcieli to fakt jest, że w dalszym ciągu nie dostali i nie zanosi się na zmianę. Ci co dostali to są egoistyczni, rozwydrzeni, niewdzięczni, roszczeniowi.

[lilly_about]

No tacy to są razcej ci, co całe życie biorą, a wielu takich, wielu! A najzabawniejsze w tym wszystkim jest to, że nikt nie pomyśli o tym, żeby poprawić swoją sytuację materialną własnymi siłami tylko lepiej czekać aż coś się skapnie. Dobre!

[mx3_sp]

może nie potrafią i nie mogą.

[saphire-2]

a ci rodzice to mogą dać?

[mx3_sp]

skoro dają to pewnie muszą jeśli nie mogą.

[saphire-2]

Widocznie jest wielu rodziców w wieku 50 lat którzy lekką ręką dają swym dzieciom kilkaset tysięcy na dom czy mieszkanie. Tylko że ja jakoś nie znam takich ludzi więcej niż 2.