Umarł mi Tato

[peonka]

Dziś rano zadzwoniła mama. Tata umarł rano, nie cierpiał. Nie wiem co robić. Szukam biletow lotniczych, albo pojedziemy z mężem samochodem.
Płacze, ale w ogóle to do mnie nie dociera...

[dziennik-niecodziennik]

o Jezu
współczuję Ci bardzo

[gris_gris]

biedaczko... strasznie wspolczuje

[aankaa]

współczuję

[rosapulchra-0]

Bardzo, ale to bardzo współczuję. Moje kondolencje.
Doskonale wiem, jak się czujesz. Ja również po śmierci mojego ojca nie mogłam sobie w ogóle znaleźć miejsca. Wszystkie sprawy musiałam załatwiać sama, bo byłam wtedy sama w Polsce. A pogrzeb ojciec miał w moje urodziny. I jeszcze zostałam przez rodzinę zmuszona, żeby zabrać na pogrzeb moje dzieci, wtedy jeszcze drobiazgi. Na szczęście nie miały jakiejś traumy, a do dziś dziadka wspominają bardzo czule.

[konwalka]

najszczersze kondolencje
i powiem coś, co wiele osób uważa za hipokryzje i bzdure- wiem, co czujesz

wiem, bo jutro mijają 4 tygodnie od smierci Mamy
przyleciałam kiedy tylko trafiła do szpitala z objawami udaru
zdążyłam
trzymałam ją za ręke, gdy umierała...

teraz jest emocjonalne piekło

[sanrio]

Konwalko, Tobie też wyrazy współczucia

[marcelina4]

bardzo Ci współczuję
ja już prawie 10 lat bez Taty i 5 lat bez Mamy, wiem jak Ci ciężko

[peonka]

Dzięki dziewczyny.
Dziś szczególnie żałuję, że tak daleko mieszkam.
Jeszcze wczoraj myślałam sobie, jakie szczęście, że nie muszę nikogo z najbliższych odwiedzać na cmentarzach.. A dziś odebrałam telefon, mama zadzwoniła z komórki taty, i nie mogłam zrozumieć, o co chodzi.. 10 sekund i wszystko się zmieniło.

[dzikka]

Współczuję bardzo,
(5 lat bez Taty)

[niutaki]

bardzo mi przykro

[asia06]

Współczuję bardzo. Ja straciłam tatę, gdy miałam 13 lat. Zawał i udar jednocześnie.

[hedna]

Bardzo Ci współczuję.

[angeika89]

Na prawdę bardzo mi przykro.
Wyrazy współczucia i najszczersze kondolencję.
Ja wychowywałam się bez taty...
Podobno czas leczy rany.

[bei]

Przytulam...
Trzymaj się, teraz to mlyn zalatwiania, , szok, niedowierzanie, a bolesny smutek dopada poźniej, ze zdwojoną siłą

[peonka]

Jestem teraz w anglii, załatwiamy wyjazd samochodem, bo nie mamy z kim zostawić psa na tak długo. Jutro raniutko jedziemy i czeka nas jakieś 20 godzin jazdy z noclegiem w Niemczech. Będziemy we Wrocławiu w środę kolo południa. Maz prowadzi oczywiście.

Biedna mama. Oni się prawie nie rozstawali

I mam cały czas takie surrealistyczne myśli, co by tu zrobić, żeby tata jednak żył...

[jola-kotka]

Masakra,wspolczuje,trzymaj sie jakos.

[pade]

Bardzo współczuję Peonko.
Trzymaj się..jakoś.

[mallard]

To już 23 lata minęły i czas uleczył rany, ale doskonale wiem co czujesz. Jeżeli chodzi o mnie, to ja akurat znalazłem Tatę już nieżyjącego tam, gdzie pracował. Przyjechałem pracować razem z nim (wykańczaliśmy mieszkanie dla rodziców, swoje chcieli oddać bratu), chciałem mu złożyć życzenia, bo to był dzień ojca, nie zdążyłem... to chyba jakiś udar był, próbowałem Tatę ratować, ale nic z tego. Działałem jak automat, bo byłem w szoku. Nie wiem, czy nie gorszym wspomnieniem jest rozpacz mamy, kiedy poszedłem ją zawiadomić.
Trzymaj się dziewczyno, takie to nasze życie jest...

[demonii.larua]

Bardzo współczuję.

[solejrolia]

współczuję...

[default]

Przytulam. Ja do dziś (7 lat minęło) mam w pamięci ten szokujący moment, gdy mama zadzwoniła i powiedziała "Przyjedź, tato coś źle się czuje" - pojechałam natychmiast, mieszkam blisko, zajęło mi to 20 minut - i już Ojca żywego nie zastałam.
A jeszcze rano był z psem i gotował mamie obiad... Potem przysiadł na chwilę w fotelu ... i umarł.
Z drugiej strony - piękna śmierć, taka nagła, moja mama powoli lecz nieubłaganie zmienia się w warzywo, popadając w demencję - i to jest o wiele okropniejsze.

[kkalipso]

Masz rację. Ja kiedy się dowiedziałam że mama nie żyje odetchnęłam z ulgą. Cieszyłam się że Bóg w końcu ją do siebie zabrał. Mała też demencję była w Domu Opieki i chociaż niby kolorowo, pod dobrą opieką to każdy telefon, jej widok przy odwiedzinach to był dramat. Chuda, bez pamięci nie wiedząca co się z nią dzieje staruszka. Miała fajne życie i dobrze że na starość dłużej nie cierpiała.

Autorce szczerze współczuję, łatwo nie będzie. Taka nagła śmierć jest najgorsza.

[kkalipso]

Zmarła półtora roku temu.

[default]

Moja w tym roku skończyła 90 lat, jeszcze wiosną, latem była w miarę kontaktowa, teraz w zasadzie kontaktu brak... Straciła apetyt, nie umie już jeść rzeczy o innej konsystencji niż przecier/budyń - kawałki niepogryzionego jedzenia trzeba jej usuwać z buzi po posiłku, bo inaczej trzymałaby je godzinami, jak chomik.
Niemal za każdym razem, gdy przy niej siedzę i patrzę na tę wychudzoną buzię, na zamglone, nieprzytomne spojrzenie, to mam łzy w oczach
Nagła śmierć jest straszna dla pozostających - bo jest szokiem, zaskoczeniem, ale za to dla umierającego jest lepsza. Powolna, spodziewana śmierć jest straszna dla obu stron.

[misterni]

Współczuję
Wiem, co czujesz, mój zmarł ćwierć wieku temu, do tej pory tęsknię

[karme-lowa]

Bardzo Ci współczuję i przytulam.

[sanrio]

biedna. Bardzo współczuję i przytulam.

[peonka]

Bardzo wam wszystkim dziękuję. I współczuję wszystkim, którzy przez to przeszli.
Konwalko, ściskam.

Mój tata miał tylko 64 lata, ale był dość schorowany - serce, krążenie, biodro. Wiedziałam, że nie jest dobrze, ale nic nie zapowiadało tragedii. Dzis rano wstał, poszedł do łazienki i wrócił do łóżka posłuchać radia. Mama znalazła go o 10, bo poszła zobaczyć, czemu nie wstaje.

Będzie ciężko. Mama jest twarda, ale ja jestem jedynaczka i mieszkam w Anglii. Nie wiem, co będzie ze świętami, z reszta życia?

Dzięki raz jeszcze, że jesteście ze mną.

[kina1]

Szczerze Ci współczuję i mocno przytulam.

[zurekgirl]

Peonka, bardzo, bardzo wspolczuje. Tez jestem jedynaczka mieszkajaca w Uk i moj tata w Pl jest chory. Wiem, ze czeka mnie to co ciebie i sie tego boje. Oby jeszcze dlugo dlugo nie. Trzymaj sie.

[konwalka]

zgłaszam się
jedynaczka, uk, został mi tylko tata
zabieram go bezdyskusyjnie do siebie

[nenia1]

Bardzo, bardzo ci współczuję...

[marzeka1]

Współczuję, wiem, co czujesz, bo przeszłam przez to.

[kolter]

peonka napisała:

> Płacze, ale w ogóle to do mnie nie dociera...

przykro.....

[yenna_m]

Przytulam bardzo mocno...

[la_mujer75]

Bardzo współczuję zarówno Tobie, jak i Twojej mamie

[natalie_rushman]

Bardzo, bardzo mi przykro.
Przytulam.

[eliszka25]

bardzo mi przykro, szczerze wspolczuje
trzymaj sie dziewczyno i spokojnej drogi wam zycze

[amoreska]

Wyrazy współczucia

[angiz]

Wyrazy współczucia

[feromona]

Bardzo współczuję.Przytulam.Trzymaj się.

[asiaiwona_1]

Wyrazy współczucia
W lutym zmarła moja Mama - nagle. Rano przy śniadaniu mówiłam dzieciom, że na drugi dzień jedziemy do babci na obiad. A za chwilę dostałam telefon, że została znaleziona martwa Najgorsze jest to, że gdyby lekarze jej nie olali to może by jeszcze żyła. 2 razy w ciągu doby przed śmiercią było u niej pogotowie. Rano jak Ją zabrali to po paru godzinach wypisali bo nie uznali, że coś złego się z nią dzieje. Wieczorem znowu przyjechali, stwierdzili zapalenie gardła, wypisali receptę i zostawili samą. Rano już nie żyła Zbagatelizowali jej słowa, że upadła i straciła na chwilę przytomność, ze bardzo boli ją głowa. Po sekcji okazało się, że miała pękniętą czaszkę, obrzęk mózgu i zawał. Do dziś zadaję sobie pytanie dlaczego do mnie nie zadzwoniła, że gorzej się czuje, dlaczego osoby które wiedziały, że wzywa karetkę nie powiadomiły mnie, dlaczego ja nie wpadłam na pomysł by zadzwonić wcześniej Teraz za każdym razem jak jestem w Jej domu to zaglądam do każdej szafki i szukam jakiegoś znaku, że jednak żyje, że tylko wyszła na chwilę, że zaraz wróci. I cholera nie znajduję nic Pustka. I wcale z biegiem czasu nie jest lepiej

[peonka]

Śpimy w Niemczech, jutro jedziemy dalej.
I tak strasznie mnie boli, że nie mam do kogo zadzwonić... Mieliśmy z tata taki rytuał, że dzwoniłam z każdej granicy, a on zawsze mówił "a, to już niedużo wam zostało, zadzwoń jak juz będziecie w... "
I samochód mamy nowy, a ja nie mam komu powiedzieć, że pali 5,4 na 100 km... Z mama takie tematy juz nie są takie fajne.
A jak to będzie, jak mama otworzy mi drzwi, a jego nie będzie w głębi korytarza? Boże, serce mi pęknie
Mój mąż stara się jak może mnie pocieszyć, i cały czas mi powtarza, że nie muszę przestawac z tata rozmawiać. Niestety cały czas mnie boleśnie wali w łeb fakt, że jego juz tu nie ma. Chyba Asia o tym pisała, że co chwile tak dopada.. Mówiłam o tym już tylu osobom, tata zmarł nagle, bla bla bla, a sama tego nie rozumiem...
Dobrej nocy życzę nam wszystkim.

[aankaa]

trzymaj się dziewczyno !

[niutaki]

peonka napisała:
Niestety cały czas mnie boleśnie wali w łeb fak
> t, że jego juz tu nie ma.
znam to uczucie, trzymaj sie na ile mozesz.