Czuję że strace dziecko

[kobietataboreta]

Moja corka zdaje w tym roku mature.Powiedziala ostatnio ze nie bedzie nigdzie zdawac na studia bo nie chce zyc w Polsce, marzy o studiach zagranica i przez ten rok zrobi wszystko zeby w przyszlym roku sie to udalo.A ja czuje sie jakbym stracila grunt.Chce mi sie plakac, wydaje mi się ze ja strace, ze cos jej sie tam stanie, ktos ja wykorzysta, skrzywdzi, ze ona juz nigdy tu nie wroci. Zupelnie inaczej sobie to wszystko wyobrazalam. Czyli tradycyjnie, studia, maz ,dziecko, nasza pomoc z mieszkaniem, pomoc przy dziecku. Wiem , ze nie mam prawa ukladac jej zycia, ze jest dorosla, ale boli mnie to strasznie, już tesknie, probuje jej jakos wynik z glowy ten pomysl, ale ona mysli tylko o tym. Realnie nie wiem czy dalaby rade.Nigdy nie pracowala, jest troche chwiejna emocjonalnie, malo zorganizowana.Tam chce pracowac i studiowac.A mnie to przeraza.

[berdebul]

Psycholog, psychiatra dla Ciebie. Daj dzieciakowi spokój. Chce wyjechać, niech jedzie.

[rena.k]

Nic nie rób. Córkę wesprzyj. Lata temu miałam podobne marzenia co Twoja córka. Wiedziałam jednak, że moja rodzina jest przerażona. Podjęłam decyzję, że zostaję. Dałam sobie rade, choć akurat mi za granicą było łatwiej. Z rodziną żyję dobrze, mam w miarę ok pracę, założyłam rodziną, wszystko w porządku. Ale po 30 latach jednak żałuję, że nie realizowałam swoich marzeń wtedy. W tych czasach, kiedy są tanie linie lotnicze, otwarte granice (no, wiem, ze nie teraz) skape, to w ogóle zupełnie inna sytuacja. Mój syn też marzy o studiach poza Polską. Szczerze mu kibicuję. I nie, nie uważam, że go stracę.

[milva24]

Jak ją będziesz na siłę trzymać to i tak ją stracisz, nawet jeśli zostanie w Polsce.

[ophelia78]

A stać Was na jej studia za granicą?

[ichi51e]

no wlasnie to jest chyba kluczowe pytanie

[alpepe]

Dzieci się ma nie dla siebie, a dla świata.

[bistian]

Niech jedzie, jeśli tego chce. Jestem przekonany, że da sobie radę, a bez rodziców stojących nad nią i martwiących się o wszystko, pewno jest całkiem dobrze zorganizowana i emocjonalnie też w normie

Trzeba było sobie machnąć kilkoro dzieci, może któreś by zostało? Albo i nie...

[gaskama]

A do jakiego kraju się wybiera?

[fibi00]

A ja bym chciała żeby któryś z moich synów studiował czy wyjechał do pracy za granicę. Może dlatego że mam ich dwóch, może gdyby obaj chcieli wyjechać to już byłabym mniej optymistycznie nastawiona...

[daniela34]

Trzeba wspierać córkę w tym pomyśle. Jeśli się jej nie uda (mało prawdopodobne), to przecież zawsze będzie mogła wrócić.

[chococaffe]

Nudne te trolle

[daniela34]

Ej, nie narzekaj. Lepsze to niż meduza albo 77 wątków o tym, że należy już otworzyć szkoły

[chococaffe]

To też już było w wielu wersjach. Ja bym chciała, żeby taki troll przyniósł powiew świeżości. Zupełnie nowy temat, zaskakujący.

A stwarzanie nowego nicka tylko po to?

[trillian]

Troll nie troll, przecież mnóstwo takich mamusiek chodzi po świecie

[potworia116]

Ale racjonalizują własne lęki, nie nazywają ich wprost. Prędzej by taka powiedziała, że pieniędzy nie ma.

[trillian]

Jak się zapomną to im się wymsknie. Często przy rozmowie o płci dziecka, że np. lepsza córka bo zostanie "przy rodzinie"

[kobietataboreta]

Nie jest jedynaczka, mamy jeszcze jedno dziecko. Mysli o Skandynawii. Stac nas raczej, chociaz konkretow jeszcze nie znam. Ale z tego co mowi corka i jakie kwoty podaje.

[asia.sthm]

> Mysli o Skandynawii.

Bardzo dobrze mysli.
I do tego rzut beretem do domu

[snakelilith]

Skandynawia to super kraj na emigrację.

[trillian]

kobietataboreta napisała:

> Nie jest jedynaczka, mamy jeszcze jedno dziecko.

Syn dla świata?

[daniela34]

Trolling czy nie, osobiście znam takich rodziców, którzy owszem, 3 dzieci wysłali na studia, dzieci zamieszkały osobno, pracują, przekładały rodziny, ale najmłodszą wychowują do tego, żeby została w domu, najlepiej od razu po szkole założyła rodzinę i zamieszkała z rodzicami. Nawet studia nie wchodzą w grę. Dlatego jestem w stanie uwierzyć w wersję "syn dla swiata", ale córka ma założyć rodzinę i mieszkać w pobliżu.

[trillian]

Dokładnie, od urodzenia wychowywane na podporę starości. Syn to wiadomo, żona go capnie i tyle. Ale córeczka, przyjaciółka na zawsze, najlepiej z mężem i dziećmi na pięterku.

[pani_tau]

Znam mnóstwo takich rodzin.

[asia.sthm]

Wspieraj corke absolutnie nie pokazujac jej wlasnego strachu.
Orzez rok moze sie jej plany zmienic pare razy. Ona potrzebuje spokojnie sie zastanowic, zdeterminowac, przygotowac i podjac decyzje. Przeciez mostow za soba nie spali.
Stracisz corke nie jak wyjedzie, ale wtedy gdy zaczniesz jej rzucac klody pod nogi chociazby pokazujac swoja rozpacz a ona sie poswieci. Tego zadne dziecko nie wybaczy.

Male dzieci maly klopot, duze dzieci ..... znasz to?

[kobietataboreta]

Wiem, ona juz widzi te moje reakcje. Przez rok moze się wiele zmienic, tez to wiem. Ale tak się tego boję, moze to jakas intuicja.

[berdebul]

Czas na decyzję był wcześniej. Nikt, kto myśli poważnie o studiach za granicą nie zaczyna przygotowań na miesiąc przed maturą.

[kobietataboreta]

Czytaj ze zrozumieniem, ona chce za rok jechac

[berdebul]

Czego nie rozumiesz w moim poście? Gdyby chodziło o studia za granicą, to przygotowywałam się do tego od pierwszej, góra drugiej klasy. Albo jest nieogarem, albo to jedyny sposob jaki znalazła, żeby zwiać od nienormalnej rodziny.

[snakelilith]

A dlaczego w pierwszej i góra drugiej klasy? Co to niby ma dać? Nawet po maturze może. Ba, można zacząć studiować w Polsce i wyjechać na zagraniczne studia. Nawet takich znałam, bo młody człowiek może dopiero w pewnym wieku wiedzieć czego chce.

[kobietataboreta]

Mozna i po maturze, tak trudno to sobie wyobrazic. Zwlaszcza jesli od 1 klasy ma sie scisle sprecyzowane zainteresiwania. Sorry, ale szkoda czasu na dyskusje z toba

[astomi25]

Berdebul ty powaznie?
Studiowalam zagranica. Decyzja podjeta spontanicznie, jak zawalilam rok na uniwerku.
W liceum nawet taka mysl mi nie przeszla
A czasy to byly przedunijne.

[snakelilith]

MIałam głupsze pomysły w tym wieku. Tylko ematka jest super duper zorganizowana i planuje za dziubdziusia lata do przodu.

[trillian]

berdebul napisała:

> Czas na decyzję był wcześniej. Nikt, kto myśli poważnie o studiach za granicą n
> ie zaczyna przygotowań na miesiąc przed maturą.

Mój kumpel zaczął wymarzone studia po 30. 10 lat się borykał z myślą że już za późno na taką decyzję.

[simply_z]

I pracuje w zawodzie?

[trillian]

simply_z napisała:

> I pracuje w zawodzie?

Tak, to była medycyna, długo pracy nie szukał

[snakelilith]

Samodzielna emigracja, to najlepsza szkoła organizacji i samodzielności. I nie bardzo wiem, kto i dlaczego miałby dziewczynę wykorzystać. Jakie ty masz wyobrażenie o świecie? Przestań planować dziecku życie, bo ta cała lista z "mąż, dziecko, twoja pomoc", to brzmi koszmarnie i egoistycznie. Jakbyś układała życie sobie, dla własnej wygody i własnego szczęścia. Pora dorosnąć. Sama wyjechałam z domu w wieku 20 lat i studiowałam zagranicą, najlepsza decyzja mojego życia.

[kobietataboreta]

Czy wrocilas po studiach do domu ?

[snakelilith]

Nie wróciłam. Na studiach poznałam mojego męża i tam zostałam. Moi rodzice są w Polsce i mają swoje własne, aktywne życie. Musisz wisieć na córce? Nie masz innych znajomych, przyjaciół, zajęć itp? Jesteś pewnie modsza ode mnie, a masz wyobrażenia o życiu, jak moja babcia.

[kobietataboreta]

Jestem tuz po 40, chyba jestem taką troche konserwą. Znajomych sporo, przyjaciolka jedna. Pracuje zawodowo, ale najlepiej czuje sie z rodzina. Tak

[trillian]

Zrób sobie następne dziecko, instynkt macierzyński masz duży,a lepiej go realizować na swoich dzieciach niż na wnukach

[berber_rock]

Rany boga! Dawałam Ci powyżej 50.

[snakelilith]

Nikt nie każe ci z rodziną zrywać, ale musisz zaakceptować, że twoje dzieci mogą chcieć inaczej niż ty. I nie wiesz co będzie. Jak dziecko ma twoje geny, to może na emigracji właśnie zatęskni i doceni rodzinne życie. Chcesz by coś do ciebie samo wróciło, to musisz poluzować smycz. Na razie ona jest młoda i chce trochę zasmakować przygody. Na męża, dzieci i herbatki z babcią, czyli tobą, ma jeszcze czas. Dużo czasu. A Szwecja, czy tam inny kraj, to dziś nie jakoś sporo dalej niż Gdańsk dla mieszkańców Krakowa. Ja wyjeżdżałam w PRL-u i nikt nie wiedział, czy w ogóle zobaczę kiedyś jeszcze rodziców.

[3-mamuska]

snakelilith napisała:

> Nie wróciłam. Na studiach poznałam mojego męża i tam zostałam. Moi rodzice są w
> Polsce i mają swoje własne, aktywne życie. Musisz wisieć na córce? Nie masz in
> nych znajomych, przyjaciół, zajęć itp? Jesteś pewnie modsza ode mnie, a masz wy
> obrażenia o życiu, jak moja babcia.
>

Chcieć mieć dzieci w okolicy kiedyś wnuki to wiszenie na corce🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️
Niektórzy to naprawdę odlatują.

[snakelilith]

3-mamuska napisała:


>
> Chcieć mieć dzieci w okolicy kiedyś wnuki to wiszenie na corce🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦
> ‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️🤦‍♀️

He? Pomyśl o interpunkcji i składni, twoje wypowiedzi staną się może bardziej zrozumiałe. Podobno stoisz jedną nogą w Polsce, to mogłabyś wykazać sIę odrobiną szacunku do oczystego języka.
A jeżeli chodzi ci o plany wnuków, to studia dziewczyna może najpierw skończyć, zanim zacznie się rozmnażać na życzenie matki, czy to też jest już frywolność?

[daniela34]

O tak, ja teraz patrzę na takiego.mlidego człowieka, który nabiera samodzielności już przygotowując się do wyjazdu. Trzymam kciuki, żeby mu wirus nie pokrzyżował planów, bo wyjazd już we wrześniu.

[daniela34]

*młodego

[fogito]

Moj syn 16 lat wyjeżdża od września do UK zeby skonczyc liceum i zdać mature. Taki byl.nasz plan i on marzy o wyjeździe. Wszystko lepsze niz pozostanie w tym kraju rzadzonym przez PIS.

[ritual2019]

fogito napisała:

> Moj syn 16 lat wyjeżdża od września do UK zeby skonczyc liceum i zdać mature.


A jak to w praktyce ma wygladac?

[berber_rock]

Złote dziecko! Lubię dziewczynę!

Skąd info ze ona chce założyć rodzinę i dzieci?

[mail-na-gazecie]

Masz jedno dziecko?

[ur-nammu]

kobietataboreta: Moja corka [...] nie chce zyc w Polsce, marzy o studiach zagranica [...] Zupelnie inaczej sobie to wszystko wyobrazalam. Czyli tradycyjnie, studia, maz ,dziecko, nasza pomoc z mieszkaniem, pomoc przy dziecku.

Kolejna nadopiekuńcza emamuśka próbująca narzucić własnemu dziecku życie skrojone na miarę swoich egoistycznych potrzeb. Jakiż to będzie dramat, jeśli córka nie pójdzie w jej ślady i również nie zostanie kurą domową, jak przecież nakazuje tradycja. Wcale by mnie nie zdziwiło, gdyby się miało okazać, że dziewczyna w tym wyjeździe widzi jedyną możliwość wyrwania się spod skrzydeł zaborczej matki.

[stavros2002]

Napisz coś o swoich dzieciach. Jesteś bardzo arogancki.

[ur-nammu]

stavros2002: Napisz coś o swoich dzieciach.

Nie mam zapędów ekshibicjonistycznych.


stavros2002: Jesteś bardzo arogancki.

Nie twoja sprawa.

[3-mamuska]

ur-nammu napisał:

> stavros2002: Napisz coś o swoich dzieciach.
>
> Nie mam zapędów ekshibicjonistycznych.
>
>
> stavros2002: Jesteś bardzo arogancki.
>
> Nie twoja sprawa.


Ale wtrącać się w życie innych już chętnie 🤦‍♀️

[ur-nammu]

3-mamuska: Ale wtrącać się w życie innych już chętnie

Widzę, nieboraczko, że zupełnie nie ogarniasz, o czym piszesz. Pomogę ci, bo poszkodowanym przez los ponoć należy pomagać.

Jeśli ja się wtrącam, komentując cudze wypowiedzi, to ty ze swoimi bzdurnymi komentarzami również, tak więc naprawę świata zacznij od siebie.

Podciągnij się z też polszczyzny – wprawdzie do powiedzenia nadal nie będziesz miała nic sensownego, ale przynajmniej to, co napiszesz, nie będzie zdradzało tego wszystkiego, co obecnie zdradza.

[pulcino3]

Dziecko chowasz dla świata, nie dla siebie. Daj jej żyć.

[bi_scotti]

A tak konkretnie, to gdzie w tej Skandynawii? Co chce studiowac? Co juz wie o kraju/uczelni/miescie/rejonie, do ktorego chce wyjechac? Jak wyglada recruitment process dokladnie tam, gdzie ona chce studiowac? Jakie sa koszty czesnego? Jakie sa koszty accommodation i w ogole zycia? Chce tam pracowac jako kto? To tak na poczatek
Zamiast sie zamartwiac na zapas, daj jej czas zebrac wszystkie info, im wiecej details tym lepiej. To jej narazie zajmie troche zeby sobie jakis tam swoj plan zaczac ukladac. Jak juz bedzie sama wiedziala tak bardziej konkretnie o co jej chodzi, mozecie wrocic do rozmowy. To o czym piszesz, to sa poki co wylacznie marzenia, na ktorych na pewno mozna swiat i zycie zbudowac ale procz/obok tych marzen potrzeba jest jakas wiedza o tym co/gdzie/jak chce sie robic w tej … widely understood Skandynawii Good luck dla Marzycielki Cheers.

[kosmos_pierzasty_x]

Mądra dziewczyna. Dziwię się, że chciałabyś ją zatrzymać w Polsce.

[abecadlowa1]

No dobrze, a jeżeli uda Cie się ją przekonać do pozostania w Polsce, wyjścia za mąż i urodzenia dziecka, to udźwigniesz wszystkie możliwe konsekwencje? Co jeżeli okaże się, że córka będzie nieszcześliwa realizując Twój plan na jej życie? Dasz radę się z tym zmierzyć?

[kobietataboreta]

Tez chyba nie.nie chce zepsuc jej zycia, zwlaszcza ze tu nie jest rozowo

[odnawialna]

>>> Zupelnie inaczej sobie to wszystko wyobrazalam. Czyli tradycyjnie, studia, maz ,dziecko, nasza pomoc z mieszkaniem, pomoc przy dziecku.

Może Cię zaboli, ale najczęściej pod przykrywką pomocy jest chęć kontroli dziecka i układania życia dorosłemu już człowiekowi według własnej wizji.
Byłabym szczęśliwa, że mam dziecko, które wie czego chce i jest zdecydowane działać. Popierałabym z całych sił. A jej chwiejność może wynikać z Twojego podejścia. Jesli dostaje od Ciebie komunikat, że sobie nie poradzi, to wiadomo, że podkopujesz jej pewność siebie.

[ga-ti]

Nie wybijesz jej tego z głowy, wręcz przeciwnie, im bardziej będziesz broniła, tym bardziej ona będzie się upierała.
Macie rok, więc lepiej usiądź z nią na spokojnie i pomóż wszystko poukładać. Pokieruj tak, by była najbezpieczniejsza jak tylko się da, by na początek dobrze zdała maturę, by sie porządnie przygotowała z językiem, by wybrała dobre studia (a ta tegoroczna matura to daje możliwość studiowania za granicą?), by znalazł porządną pracę, fajny kąt do mieszkania, by już teraz przez ten rok poznała ludzi, z którymi mogłaby się na miejscu kontaktować itd.
Pomóż jej się zorganizować, przegadaj decyzje różne, nakieruj na to, co jest słabo zorganizowane, przypilnuj, by dopięła to, co konieczne.
W sumie to dorosła osoba, równie dobrze mogłaby wyjechać studiować do innego miasta w Polsce i robić tam, co chce, studiować albo i nie, pracować gdziekolwiek, mieszkać z kim chce... Ty co najwyżej mogłabyś odciąć źródełko z kasą.
Świat jest mały, wszędzie dojedziesz, dolecisz (no dobra, nie teraz, ale przecież wróci w końcu normalność), jeśli będzie kiedyś potrzebowała pomocy przy dzieciach to zadzwoni, a Ty przylecisz, wiele matek tak robi, wsiada w samolot jeśli jest taka potrzeba i chęci.
Przecież Cię nie porzuca, nie wsiada w samolot już dziś, macie rok, nie rozpaczaj, bo to nie ma sensu.

[kobietataboreta]

Dzięki za te rady, przemysle, chyba w ogole mam dzis slabszy dzien

[3-mamuska]

Czyli powiedzieć jej córko nie jedz to chcec kontroli.
A układnie córce życia tam to już nie kontrola?Nich młoda sama sobie życie układa nie wisi na matce. Za czesne niech sama zapłaci.
Taka dorosłość.

[lily_evans11]

Studiowanie w innym mieście w Polsce jest mimo wszystko bezpieczniejsze.

[berber_rock]

lily_evans11 napisała:

> Studiowanie w innym mieście w Polsce jest mimo wszystko bezpieczniejsze.
>

_ z powodu?

[chabry.polne]

I bardzo dobrze, że córka ma własny pomysł na życie, odwagę, energię. Nabędzie nowych doświadczeń, pozna język, nowych ludzi. Rozumiem Twoje obawy jako rodzica. Jest bardzo młoda, ale to jest jej czas...czas na naukę, na pracę.
To co dla Ciebie było dobre wcale nie musi być dobre dla niej. Jest odrębnym człowiekiem
Jeśli będzie chciała to kiedyś założy rodzinę, ma mnóstwo na to czasu.
P.s Znam podobnie myślących rodziców. Ja zawsze żartobliwie powtarzałam mojej mamie: ''nie życz drugiemu co tobie niemiłe''...

[kolibeer2]

mam córkę w tym samym wieku, moja podjęła tą decyzję rok temu - ja jej kibicuję bardzo i mam nadzieję, że tam zostanie , u niej studia w GB że względu na możliwość wzięcia kredytu na czesne, my damy na życie i ma nadzieję znaleźć pracę,
wspieraj córkę, naprawdę studia za granicą to nie dramat pozna nowych ludzi, nowe miejsca i pewnie kiedyś-tam założy w końcu rodzinę albo będzie starą panną z kotami
czy twoja córka myślała może nad tym by zostać na ten rok au pair w kraju gdzie chce studiować? jej kierunek będzie po angielsku czy w języku danego kraju?