Kocia porada potrzebna

[agatha.trixie]

Chodzi o moją przyjaciółkę, która właśnie rozstaje się z mężem. Kiedy byli razem, dziewczyna adoptowała 2 koty. Partner nie był kociarzem tak jak ona, ale z czasem się do nich przekonał. Ich związek sypał się od dawna, aż w końcu ona zdecydowała się odejść. Wyprowadziła się w zeszłym tygodniu. Od początku zakładała, że koty wyprowadzą się razem z nią. Na czas przeprowadzki zostały w starym domu, żeby miała czas wszystko przygotować. I tu zaczęły się problemy. Koty są dwa:12 letni i 4letni i oba wychodzące. Młodszy od zawsze był bardzo nerwowy i

[agatha.trixie]

Przepraszam! Ucięło mi post!
Młodzy od zawsze był bardzo nerwowy i wrażliwy na wszelkie hałasy, obcych ludzi, itp. Kiedy się stresował posikiwał- szczególnie przy drzwiach wejściowych. Starszy z kolei, nie przepada za towarzystwem. Spędza większość czasu, na swoim posłaniu na parapecie.
W czasie przeprowadzki, kiedy koleżanka wpadała je odwiedzać młodszy kot wpadał w popłoch. Nagły harmider, ktoś wchodzi do domu i kot uciekał, chował się, zachowywał jakby jej nie poznawał. Był strasznie zestresowany, a przecież wciąż był na swoim terytorium. Dziewczyna zaczyna mieć wątpliwości czy przeprowadzka kotów to dobry pomysł. Ex deklaruje, że koty mogą zostać, a ona może je po prostu odwiedzać. Ich dorosły syn też tam mieszka i też deklaruje, że się nimi zajmie. Dziewczyna kocha koty i chciałaby mieć je przy sobie, ale myśli przede wszystkim o ich dobru. Sama nie wiem co jej doradzić, bo wygląda na to, że przeprowadzka będzie dla nich ogromnym stresem. A tam gdzie mieszkają mają naprawdę dobre warunki. Co myślicie?

[siedemkropek82]

Zostawić i odwiedzać

[ichi51e]

Jeśli koleżanka sama rozważa zostawienie to odpowiedź jest raczej oczywista.

[mamtrzykotyidwato5]

Koty mają dom.
Ona zmienia swoje życie, nie musi jednocześnie zmieniać życia kotów, zwłaszcza, że jak widać, one nie są specjalnie z nią związane i wcale za nią nie tęsknią.
Dodatkowo, jeśli to koty wychodzące to jak by chciała kwestię wychodzenia rozwiązać w nowym miejscu?
Zabroni im wychodzić, czy wypuści, żeby się zgubiły?

Nie zabierać kotów, wziąć sobie dwa nowe i tym razem niech to będą koty NIEWYCHODZĄCE.

[ardzuna]

mamtrzykotyidwato5 napisała:

> Dodatkowo, jeśli to koty wychodzące to jak by chciała kwestię wychodzenia rozwi
> ązać w nowym miejscu?

Większość kotów jest w stanie po przeprowadzce przestać wychodzić. Trudniej jest to spowodować u kotów stale przebywających w tym samym miejscu.

[memphis90]

Kot może być nerwowy i sikać, bo pani zniknęła, a nie dlatego, że „nie były przywiązane” 🤦‍♀️

[barattolina]

Jak pojawi się nexia mogą nie mieć już takich dobrych warunków - zabrałabym je ze sobą, bez względu na wszystko.

[tiarav]

Dla dobra kotow zostawic je tam, gdzie sa. Zwlaszcza, ze sa chetni zeby sie nimi opiekowac. Moze chce sie do ich utryzmania dolozyc? Zaoferowac, ze w razie zmiany sytuacji (nieoczekiwana choroba, wyprowadzka meza, etc) wezmie koty do siebie. Moim zdaniem zabieranie ich ze soba nie byloby dla nikogo korzystne.

[zerlinda]

Wiesz, ja nie wierzę w taka historię. Ledwie kolezanka się wyprowadziła a już kot wpada w histerie na jej widok? To co, nigdy z domu nie wychodziła? Coś tu się nie klei. Nie chcę kotów w nowym życiu i tyle. I tym sposobem były mąż, który kotów nie chciał, zostanie z nimi na głowie. Niech się pani przyzna, że już nie jest kociara a nie bzdury opowiada. Wy serio w ten stek bzet uwierzyłyście?

[tiarav]

Ja wierze, bo koty bywaja rozne. Moze ten mlodszy jest zaburzony, moze wcale nie byl do niej tak przywiazany jak jej sie wydaje. Wierze tez, ze jak ktos mowi, ze moze sie kotami zaopiekowac, to nie mowi tego po to, zeby pozniej wypominac, ze zostaly zostawione mu na glowie, a on nigdy nie chcial. Nie znasz tych dowcipow - "ojciec nie chce zwierzecia w domu; ojciec i zwierze po tygodniu"?. Wierze tez ze przyjaciolka w trakcie rozwodu moglaby mezowi klamac, ale po co mialaby klamac mi? No i jeszcze - ludzie sie rozstaja, a akurat w kwesti kota konfliktu brak. Win-win. Glownie dla kotow

[alexis1121]

Dla mnie brzmi to jak wymówka. Pisze z perspektywy posiadania zwierzęcia, nie kota. Skoro JA adoptowałam koty, to JA jestem za nie odpowiedzialna i wyprowadzam się do takiego miejsca, które będzie dla nich przystosowane.

[agatha.trixie]

Z tego co mówi, do nie dawna też było to dla niej oczywiste. Nowego domu też szukała pod tym kątem, żeby koty miały kawałek ogródka i dobre warunki. Ale widząc, jak reagują na zmianę sytuacji życiowej, po prostu naszły ją wątpliwości i wcale się jej nie dziwię. Przecież nie ma zamiaru porzucić ich do schroniska! A ewentualne osczędzić im gigantycznego stresu i pozwolić zostać w miejscu, które dobrze znają i pod dobrą opieką. Ale oczywiście serce jej pęka! Chciałaby mieć je przy sobie, ale nie kosztem ich dobra.

[kachaa17]

Ale może niech spróbuje, koty wpadają teraz w popłoch a może po pierwszym szoku zaakceptują nowy dom.

[alexis1121]

Uwielbiam taką racjonalizację- no przecież do schroniska ich nie oddaje.. Powszechnie wiadomo, że przeprowadzka dla psa/kota to stres i sama będąc na psiej grupie czytam często, że pies ma problem do przystosowania się do nowego miejsca. Tylko, że to jest proces i praca. Na pewno są też kocie grupy facebookowe, wiedza na Youtubie, można również skorzystać z porady behawiorysty. Trzeba tylko chcieć, a nie szukać wymówek.

[babcia47]

Nie masz racji bo porownujesz koty do swojego psa a to są zupełnie inne zwierzęta o odmiennych psychikach. Sama jestem w momencie przygotowania do przeprowadzki z kotami które wiążą się z tym że zanim nastąpi ( to ma być zamiana) część mojego domu musi być wyremontowana więc dla kotów całkowicie zmieniły się dotychczasowe warunki życia. Pojawili się nieznani ludzie, obce hałasy, zapach, zaburzony został dotychczasowy rytm i zmianie uległy obyczaje co podkopało całkowicie ich poczucie bezpieczeństwa. Moje koty są niewychodzace i łatwiej będzie mi utrzymać je w nowym miejscu a do tego przeprowadzamy się do bloku gdzie też będzie więcej hałasu, obcy ludzie słyszani za ścianą itd i z jednej strony obecna sytuacja jest dla nich swego rodzaju treningiem, sposobem by przekonać się że nic strasznego się nie dzieje ale z drugiej strony ich zachowania są podobne jak opisywanego młodszego kota. Moje mają 3 i 8 lat więc jeszcze młode ale tak jak starzy ludzie mają problem z zmianami tak dla 12latki to też już będzie duży problem i wielki stres a do tego te koty są wychodzące. Ja bym te zwierzaki zostawiła skoro są ludzie którzy są gotowi się nimi zajmować nawet gdy ex początkowo był przeciw. Wiem jak się to potrafi zmienić, szczególnie u mężczyzn a dobrostan zwierzaków powinien być na pierwszym miejscu.

[babcia47]

Ps. Mam też psa który początkowo był też zestresowany tym bardziej że wogol jest " bojowy" i łatwo ulega lekom ale po krótkim czasie zaakceptował sytuację i jest wręcz nią pozytywnie podniecony, szybciej o radził sobie z lękiem i zaczyna mnie się to podobać gdy koty potrafią na godziny zaszyć się gdzieś pod meblami a młody w czasie dłuższych prac wręcz zamieszkał za lodówką i nie chciał wychodzić przez kilka godzin nawet gdy wszyscy wyszli i zrobił się spokoj

[agatha.trixie]

Ex nie był przeciwko koto, ale sam z sibie pewnie by żadnego wziął. Od początku było tak, że koty są bardziej jej, ale mąż z casem też pokochał jak swoje. 😄
Dlatego serce jej pęka, bo chciałaby je mieć przy sobie, ale nie kosztem ich dobra i komfortu.

[babcia47]

Ja znam takiego który najpierw twierdził że nie znosi Kotowi one tylko sr..ją mu w ogródku a potem płakał jak dziecko gdy kotka zapodziała się w czasie silnej burzy 😸

[turkusowozlota]

Dla mnie wazne by bylo z kim koty sa bardziej związane emocjonalnie. Czy z dziewczyną czy z jej exsem.
Jeżeli bardziej z nią, to bym koty zabrała, jeżeli bardziej z nim, to bym zostawiła.
Dla wszystkich moich kotow, teraz i w przeszłości to ja bylam najważniejsza. Po przeprowadzce do nowego mieszkania to kot zaklimatyzowal sienajszybciej, bo bylam ja i nasze rzeczy, ktore znał i ktore pachniały poprzednim mieszkaniem.

[mamtrzykotyidwato5]

Skoro kot ucieka, jak ona przychodzi, to chyba widać, że nie jest z nią związany emocjonalnie.

[zerlinda]

I to po tygodniu od wyprowadzki.

[ichi51e]

Koty rozpoznają siebie i świat po zapachu pachnie inaczej to jej mogą początkowo nie rozpoznać. To nie jest kwestia że z nią nie są związane tylko one nie wiedzą z to ona.

[babcia47]

To nie do końca tak działa. Miewałam na tymczasie wnukoty na dłuższy czas gdy syn wyjeżdżał lub robił remont i swojego laptopa dziś zawsze momentalnie rozpoznawały nawet gdy nie było go trzy tygodnie i stał na tyle daleko że raczej nie czuły zapachu. Jeden leciał z piętra że łap mało nie pogubił gdy tylko usłyszał dźwięk jego głosu

[babcia47]

Swojego ludzia rozpoznawały. Moje koty członków najbliższej rodziny poznawały nawet po krokach i leciały do drzwi gdy tylko weszli za furtkę

[ichi51e]

Bo dźwięk i zapach współgrają. Właścicielom dużych psów nawet się mówi na szkoleniu żeby po wyjściu z kąpieli mówić do zwierzaka żeby go upewnić że to ty. Moja jak mnie słyszy to też krzycząc przybiega z drugiego piętra ale ja bardzo dużo z nią rozmawiam - i dalej potrafi się mnie przerazić jak wyjdę spod prysznica dopóki nie zagadam i wtedy siada myję łapę i udaje że od początku wiedziała że to ja

[agatha.trixie]

Bez przesady. Starszy przyszedj się przywitać, a młodszy czmychnął do ogrodu i pojawił się po jakimś czasie, gdy wszystko ucichło. Przyszedł do niej, ale wciąż był czujny i gotowy do ucieczki. Ale on zawsze był nerwowy i podskakiwał i wiał na każdy hałas czy zmianę w otoczeniu. Kiedyś opiekowałam się nimi, gdy koleżanka z rodziną byli na wakacjach i młodzeszego udało mi się zobaczyć tylko raz, gdy w popłochu uciekał na górę. Poza tym i mąż i syn też są z nimi siłą rzeczy związani, bo miszkają razem tyle lat i też je lubią.

[memphis90]

>Skoro kot ucieka, jak ona przychodzi, to >chyba widać, że nie jest z nią związany >emocjonalnie.

Nie, wcale tego nie widać. Po moim ostatnim wyjeździe Kot przestał spać ze mną w łóżku dobry tydzień lub dwa. Obrażony.

[tilijka123]

Nie przeprowadzałam się z kotami ale mam dwa koty po zwrocie z adopcji, więc oprócz zmiany domu miały też zmianę opiekunów po półtora roku. Koty nie znały nas wcześniej, pochodziły z fundacji i trafiły do nas na dom tymczasowy i już zostały na stałe.
Początkowo miały do dyspozycji jeden pokój gdzie zostały umieszczone rzeczy, które z nimi przyjechały (drapak, legowisko, kuweta ze zwirkiem jaki miały w poprzednim domu). I widzę, że to jest zalecane na przez behawiorystów przy przeprowadzkach - przygotować jeden pokój bazę gdzie koty mają swoje rzeczy i różne kryjówki i dopiero jak poczują się pewnie w nowym miejscu pozwala się wypuszczać je na resztę mieszkania. U mnie kotka jest odważna, od razu nawiązała z nami kontakt, nie chowała się, leżała na kolanach. Kocurek jest bardzo lękliwy, w domu adopcyjnym ze stresu cierpiał na idiopatyczne zapalenie pęcherza. Przez pierwsze dni za każdym razem jak wchodziliśmy chował się pod szafką. Jak nas nie było wychodził i spal razem z kotką. Trochę sie bawiły (mieliśmy ustawioną kamerkę). Później przeniósł na szafę, zdjął pokrywkę z pudełka i tam spał na moich letnich ubraniach. Z czasem udawało się go chwilę pogłaskać lub pobawić wędką. Trwało to kilka tygodni. Później poznalismy je z naszymi kotami i psem i mogły już chodzić po całym domu, a kocurek stał sie mega pieszczochem.

Na pewno nie powinny być od razu wypuszczane na zewnątrz w nowym miejscu. Niech się troche oswoją, uspokoją i uznają miejsce za swoje i dopiero wtedy. A może uda się, żeby były niewychodzące?

A i poleacane są feromony do kontaktu. My mieliśmy zylkene ale nie pamiętam który rodzaj. Podawaliśmy też kalmvet, początkowo chyba 2 razy dziennie. Ewentualnie mozna z weterynarzem pogadać o innych środkach uspokajających.

Zauważyłam, że w tych pierwszych tygodniach kotka byłą dużym wsparciem dla kocurka. Spały razem, lizała go. Teraz w ogóle nie spędzaja czasu razem i nigdy nie spią razem, nie bawią się, nie myją się wzajemie.

[tilijka123]

tilijka123 napisała:


> Podawaliśmy też kalmvet, początkowo chyba 2 razy dziennie.

To jednak był preparat nostress firmy pokusa, a nie kalmvet.

[babcia47]

Masz rację że da się koty przeprowadzić ale będzie to dla nich ogromnym stresem. Tu jest dylemat co jest ważniejsze: dobre samopoczucie właścicielki która zachowa koty czy ich dobrostan . Wyrwanie ich z dotychczasowego miejsca będzie dla nich trauma a przy tym wcale nie jest powiedziane że na nowym dobrze się poczują i czy tamte warunki będą stabilne, bezpieczne. Tu mają swoje znane katy, podwórko i dwóch ludzi którzy deklarują opiekę

[tilijka123]

babcia47 napisała:

> Masz rację że da się koty przeprowadzić ale będzie to dla nich ogromnym stresem
> . Tu jest dylemat co jest ważniejsze: dobre samopoczucie właścicielki która zac
> howa koty czy ich dobrostan .

Dla lękliwego kocurka, którego adoptowałam zmiana miejsca była dobra mimo stresu związanego z przeprowadzką, obcymi ludźmi, psem (wcześniej nie miał kontaktu z psami) i zadziornym rezydentem. Przez trzy miesiące w w domu adopcyjnym miał idiopatyczne zapalenia pęcherza, krwiomocz i sikał poza kuwetą. W moim domu wszystkie te dolegliwości ustąpiły. Ani razu nie załatwił się poza kuwetą, nawet w tych pierwszych dniach pobytu gdy był skrajnie przerażony.

Może lękliwy, sikający poza kuwetą kot po adaptacji w nowym miejscu poczuje się lepiej niż w starym domu?

[babcia47]

Rozumiem o czym do mnie piszesz bo sama też wiele razy adaptowalam do nowych warunków koty gdzieś znalezione a nawet adoptowane z fundacji które miały za sobą pobyt w ft i robiłam to identycznie jak to odpisałaś. Jednak powtarzam że w tym przypadku pytanie i sam problem nie polega na tym jak to zrobić ale CZY jest sens to robić. Moim zdaniem nie ma sensu bo jedyną osobą która będzie z tego zadowolona jest ich właścicielka. Dla pozostałych stron zainteresowanych ten zabieg nie jest potrzebny zebny a może być bardzo szkodliwy. Nie wiadomo czy koty się zaaklimatyzować narysują tak jak w starym miejscu, czy stresu nie przypłaca zdrowiem, szczególnie starsza, czy wtedy będzie ją stać na leczenie, opiekę a tu mają swoje miejsce i co ważniejsze ludzi których znają, którzy się nimi opiekują i też je kochają

[rb_111222333]

Ja bym tak nie dramatyzowała, koty się przyzwyczają. Sama mam strachliwego kota, co jakiś czas wożę moje koty do rodziców. Na początku był mocno zestresowany, siedział za kanapą, a teraz już czuje się jak u siebie. Czy w nowym miejscu koty będą mogły wychodzić? Jeśli tak, to przytrzymaj je trochę bez wychodzenia, żeby zrozumiały że tu jest ich nowy dom. Idei przychodzenia do eksa żeby odwiedzić koty nie zrozumiem, ale jak rozumiem syn koleżanki zostaje z kotami więc przy okazji odwiedzin syna można odwiedzić i koty. Myślę, że po jakimś czasie koty zapomną koleżankę jeśli zdecyduje się je zostawić.

[alpepe]

Zostawiłabym koty eksowi, jak mu nie przeszkadzają.

[ardzuna]

Zabrałabym koty. Przystosują się do nowych warunków.

[memphis90]

Nigdy w życiu nie porzuciłabym moich kotów…

Moja sąsiadka tak zrobiła - jej koteczka, ukochana, znajdka przygarnięta, nawet jakaś walka o kota była, bo w którymś momencie zaczął żyć na dwa domy. Po rozstaniu - „nie mam warunków, kot będzie nieszczęśliwy, on będzie uciekał, ojej jaka trauma dla mnie, ale to dla dobra kota!”. Sąsiad kota wywalił z domu (zima!) i tylko karmił, czasem wpuszczał na noc. No, ale „koteczek nie byłby szczęśliwy w nowym domku”… Kota nie widziałam od tygodni - może ktoś go przygarnął, a może ktoś go rozjechał…