Chcę odstawić dwulatka...

[sarabanda2]

Witam!
Mój synek ma już prawie dwa lata i chciałabym go wreszcie odstawić
od piersi. Problem w tym, że ostatnio chorował i w tym czasie wrócił
praktycznie pod względem diety do czasów wczesnoniemowlęcych ;-)
Ssanie w nocy, na zasypianie, po przebudzeniu, przed drzemką,
najchętniej też po drzemce, a i w czasie aktywności chętnie by się
raz na jakiś czas przyssał. Latem było znacznie więcej zajęć,
aktywności, spacerów i ssał o wiele mniej, teraz głównie jednak
siedzimy w domu i wtedy trudno mi odmówić. Czy macie jakieś
przemyslenia i doświadczenia dotyczące takiej sytuacji? Na co
zwrócić uwagę? Czy eliminować ssanie stopniowo, najpierw tylko w
niektórych sytuacjach, czy raczej radykalnie skończyć z tematem? Po
jakim czasie można się spodziewać, ze dziecko w tym wieku przestanie
domagać się ssania? Trudno to udźwignąć mojej psychice - synek uważa
ssanie za oczywistość i zawsze, gdy mu odmawiam, czuję się jakbym go
krzywdziła ;-) Serdecxzne dzięki za wszystkie odpowiedzi i
podpowiedzi.

[domj-cent]

WITAM,
ja odstawiłam swojego syna przed skończonym 2 rokiem, po prostu
posmarowałam sobie piersi pieprzem i jak spróbował, powiedział, że
nie dobre i sam już nie chciał.Podchodził kilka razy, ale
przypominał sobie, że "be" i to był koniec. W nocy się nawet nie
budził, mimo, że zdarzało mu się to gdy jadł pierś.
Pozdrawiam

[kinga700]

Zajrzyj tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/f,21000,Karmienie_piersia_powyzej_roku.html
To forum mam karmiacych dluzej niz rok.

[mika_p]

To normalne, że w okresie choroby i rekonwalescencji dziecko się "uwstecznia",
jeśli chodzi o jedzenie.
Daj mu czas na powrót do pełni sił, a na początek staraj się odwracac jego uwagę
w chwilach, kiedy wydaje ci się, ze się nudzi, że chce mu się pić - to będą
najprostsze sytuacje. Ustal konkretny rytuał karmienia - np tylko na fotelu,
tylko na kanapie, tylko z właściwą poduszką - i jak mały zacznie wracać do
normalnego jedzenia, zacznij unikać sytuacji karmieniowych.

Wydaje mi się, że jestes na etapie "i chciałabym, i się boję" - albo masz jakiś
problem, nie tyle wychowawczy, co ze sobą. Normalne jest, że rodzic odmawia
dziecku. Albo musisz przepracować temat "krzywdzenia odmową", jeśli masz go też
w innych sytuacjach, albo nie ejstes gotowa na odstawienie, jesli w innych
sytuacjach odmawiasz spokojnie i bez wyrzutów sumienia.

[sarabanda2]

Dzięki wszystkim za odpowiedzi :)
Domj-cent - bardzo zachęcająco to wygląda.
Na forum zaraz zajrzę - dzięki.
Mika-p, wydaje mi się, ze to nie kwestia odmawiania jako takiego,
tylko tego szczególnego przypadku. Bo co innego odmówić ciasteczka,
nożyczek, czy czegoś "zewnętrznego", a co innego cycego, który jest
traktowany przez dziecię jako część mamy, nośnik jej uczuć ;-) No i
na pewno dochodzi tu żal, bo nastepne dziecko się nie kroi już
pewnie nigdy, więc trudno bez smuteczku zakończyć ten etap. Dzięki
za rady.

[mad_die]

No i
> na pewno dochodzi tu żal, bo nastepne dziecko się nie kroi już
> pewnie nigdy, więc trudno bez smuteczku zakończyć ten etap.

No to nie koncz od razu, tylko ustal zasady karmienia jak mowi mika-p.
A posypanie piersi pieprzem, tudziez smarowanie cytryna albo cos w ten desen,
jest wg mnie najbrutalniejsza metoda na odstawienie. Bo sie z dziecka robi
glupka, jakby ono nic nie rozumialo. A dwulatek rozumie juz bardzo duzo.