depresja

[jj27]

wczoraj umarła moja mam. Teraz zostałam juz sama z moim dzieckie. Ni emoge
jesc spac/I mysle jakie to niesprawiedliwe.dlaczego zawsze mam pod górke.
Dlaczego umarła mi jedna z dwóch najdrozszych istot na tej ziemi ,Która mi
pomagała, Była przyjaciółką.Która tak bardzo kochała swojego wnuczka. NIe
chce mi sie juz zyc.Jakbym nie miała dziecka to chyba bym sobie cos zrobiła

[roza.poznan]

Jestem calym sercem z Toba i bardzo Ci wspolczuje. Sama jestem babcia wnusi i
mama corki samodzielnej itak bardzo sie boje o moje dziewczyny, to dla nich
chcialabym zyc dlugo i je wspierac. Pozdrawiam i zycze duzo sily, wiem ,ze
ciezko ,ale masz dla kogo zyc ,a mama tam z gory WAS wesprze .Roza

[tataadriana]

wyrazy współczucia.
smierć najbliższych zawsze powoduje pustkę w człowieku. trzeba żyć dalej i
próbować odnaleźć się w tej sytuacji.
pzdr

[dyrgosia]

[*]

[redtower]

Bardzo współczuję... Pamiętaj, że masz jeszcze kogo kochać i o kogo dbać.
A mama z całą pewnością będzie wam pomagała "z góry" jak tylko będzie mogła.
pozdrawiam ciepło,
towerek

[omama]

BArdzo rozumiem, co czujesz. Kiedy umiera mama, znika jedyna osoba, która stała
między tobą a wiecznością.
Człowiek czuje się kompletnie bezbronny. Nawet jeżeli jest już całkiem dorosły
i samodzielny.
Współczuję gorąco.

[margo879]

tak mi przykro, probuję zrozumiec, przez jakie pieklo samotności musisz teraz
przechodzić... Nie chciałabym Cie pocieszac w jakiś banalny sposob, bo przez
ten ból chyba trzeba sprobowac przejść, zmierzyć się z nim...

Czy mogę ci jakoś pomóc?

[amfenix]

Podobno odchodzą ci najlepsi, w nagrodę. My zostajemy bo jeszcze troche musimy
popokutować.

[jj27]

jestem juz dzisaj po pogrzebie. Nie wiem co sie działo wokól mnie.Nie mogłam
sobie dac z tym rady.Chciałam tam nie byc.Chce to wymazac z opamieci . Ide
zaraz jeszcze raz na cmentarz. Wydaje mi sie ze ona zaraz wstaniei powiem e
jest wszystko ok.Ze to pomyłka.Ze to nie tak.Ze tak mi sie tylko wydawało

[damabiah]

Kochana,
współczuję mocno, nie wyobrażam sobie co musisz czuć, wierze że czas pozwoli Ci
jakoś zaleczyć wszystko a masz dla kogo żyć i Twoja mama napewno nie chciałaby
abyś coś sobie zrobiła. Gdybym jakos mogła pomóc..ech modlę się za Ciebie,
Twoją Mame i Maleństwo. Duzo zdrowia, uścisków i moc pozytywnej energii.
Kasia

[okruszek100]

Mama poszła do nieba, bo stamtąd będzie Jej bliżej wypraszać dla Ciebie siły na zwykłe szare dni...Jestem pewna, że będzie na Was czasem spoglądać z góry , spraw, by mogła się uśmiechać...Mimo, że boli...Tylko śmierć jest nieunikniona,choć zawsze przychodzi nie w porę...zabiera nie tych...Ja także Ci szczerze współczuję, ale coś mi mówi,że Mama nie chciałaby Cię widzieć pogrążającej się w smutku....
Daj sobie czas, to jasne...ale...życie trwa nadal.Twoje życie, z najcieplejszą pamięcią o Mamie.Tylu rzeczy Cię nauczyła...czy wiesz jak bardzo bedzie się cieszyć kiedy zobaczy czasem przez to okno z nieba jak Ty przekazujesz to dalej dziecku...(?)..
.....Uśmiecham się do Ciebie....szczególnie w ten smutny i trudny czas...

[jj27]

Dziekuje wszystkim którzy mi odpisali. Ale wiem ze ze mna jest coraz
gorzej.dobrze ze mam duzo znajomych osób wokól siebie. Teraz jestem na L-4 bo
nie potrafie isc do pracy i cos zrobic.Po prostu rano wstje bo zasypaim około 5
nad rane a syn mnie budzi zaraz po 7 ide na kawe do sasiadki( jest na rencie i
tez to bardzo przezywa bo znały sie z moja mama 25 lat)pózniej ide z dzieckiem
na spacer.Wracamy ze spacru to zasypai aja leze obok niego.Jak wstanie to go
ubieram i wychodz z domudo znajomych gdzie siedze opo 4 godziny. Bo wiem ze mi
nakarmia dziecko i sie nim zajma wracam zeby małego umyc nakarmic i połozyc
spac.A ja leze i mam całkowita apatie. nie potrafie tak dłuzej

[matylda1234]

Bardzo ci współczuje i gardo mi się ściska jak to czytam - ale błagam zmień to
dla niego - dla twojego synka on na pewno cię bardzo teraz potrzebuje. Wiem ze
to trudne, ale nie pozwól żeby patrzył na to, jaka jesteś smutna i jak
cierpisz - dzieci różnie odbierają takie sytuacje - a często jest tak ze całą
winę biorą na siebie- ciesz się ze masz jego i żyj teraz dla niego. Weź się w
garść. Trzymam kciuki i pomodlę się za was żeby wszystko jak najszybciej
wróciło do normy

[bea53]

Mysle ze wiem co czujesz.
Moja Mama jest ciezko chora i tak boje sie tego najgorszego..a juz sama nie
wiem czy bardziej sie boje tego jak nowotwor powoli zżera czlowieka i jak damy
rade...Mi pomaga to ze mysle ze ja nosze czesc Mamay w sobie i moje dziecko tez
poniekad..wiec troche jej bedzie na swiecie. Pomysl o tym ze wszyscy umrzemy,
nic nie jest wieczne, wczesniej czy pozniej i w takich momentach wiara mocno
pomaga.
Jesli chcesz pisz do mnie! Sprobuj wewnetrznie pogodzic sie z tym co sie stalo,
nie jest tak ze masz zawsze pod gorke, masz dziecko i to jest duzo...inni tez
mają ciezko nie jest tak, ze inni maja lepiej to ułuda...
pozdrowionka