Kobiety mają gorzej ....

[Gość: hopeful]

Kochane dziewczyny,Po przeczytaniu kilku postów i ogólnie na podstawie doświadczeń życiowych powoli dochodzę do wniosku, że kobiety mają gorzej ... niż mężczyźni, szczególnie Ci przez nas pożądani, ci niezależni i pewni swojego uroku i męskości.Atrakcyjna, mądra kobieta musi dużo więcej się nastarać w związku.Oczekuje się od niej, że będzie zawsze piękna (mimo zmęczenia), zaradna, opiekuńcza,troskliwa (ale nie upierdliwa), że będzie dobrą matką, że będzie dobrze gotować, że będzie podsycać ogień domowego ogniska i że to ona ma sprawić, że mężczyzna będzie chciał wracać do domu - oazy ciepła i spokoju.To kobieta ma za zadanie zatrzymać przy sobie mężczyznę a nie odwrotnie.Jak pogodzić rolę mamy i zwariowanej sexy kochanki? Jak być opiekuńczą ale nie zaborczą.Uważam, że to wszystko bardzo trudne.I wszystko prawie spoczywa na barkach kobiety, bo który facet (nie mówię o tych, którzy nie mają u nas powodzenia) czyta Kobiety są z Wenus a mężczyźni z Marsa?Jak dać sobie z tym wszystkim radę i które role są najważniejsze.Czasami trochę się gubię bo ciężko w każdej roli być fantastyczną...Jak Wy dajecie sobie z tym radę???Hopeful

[Gość: Rosa*]

Ja nie daję Ale łykac prochów z tego powodu też nie zamierzam co do ksiązki "Męzczyźni są z Marsa a kobiety z Wenus" to sie powatrzać nie będę, bo wiele razy mówiłam, co na jej temat myślę Rosa

[Gość: Zilka]

Hihi, hopeful fajne sobie wybrałaś forum na to pytanie... Mamy obecne na forum samodzielna w większości nie mają facetów lub nie na stałe lub tu ojciec tu facet więc mają trochę inną perspektywę. No chyba, że użyją doświadczeń z przeszłości?zilka

[Gość: ZosiaN]

Ja tam się gorsza nie czuję, z tego powodu, ze jestem kobietą. Nie sądzę, żeby Oni mieli lepiej od nas. Nie chciałabym być facetem. Jesli w jakimś momencie mamy gorzej, to dlatego, że pozwalamy sobie gorzej nas traktować. To jest tak: jeśli mowisz, ze jesteś biedny, to pewnie masz rację A swoją drogą, to zauwazyłam, że coraz częściej na to nasze samodzielne forum trafiają kobitki - wcale nie mamy samodzielne - którym z jakiegoś powodu faceci za skórę zaleźli... To forum to taka ostoja siły i potęgi kobiecej)))PozdrówkaZosiaN

[Gość: hopeful]

No hej,Zadałam pytanie tu na forum (przepraszam, może trochę jednak niestosownie) dlatego,że chociaż teraz nie jestem tak do końca samodzielna (mieszkam od niedawna z ojcem mojego dziecka po wielu perypetiach, nie jesteśmy małżeństwem), to wcześniej byłam i bardzo polubiłam Was i nie chcę z tego rezygnować tylko dlatego, że aktualnie tworzę związek z mężczyzną, nadal czuję się samodzielna. I myślę, ze takich ja jest pewnie więcej, poza tym w poście "czy samodzielna mama może kiedyś jeszcze nie być samodzielna?" większość dziewczyn wypowiadała się, że chciałaby jeszcze kiedyś być z kimś, więc czy te którym się uda, mają już rezygnować z forum? Mam nadzieję, że nie, bo bardzo brakowałoby mi obecnych tutaj wspaniałych mam, które na wszystko znajdą szczerą odpowiedź.

[Gość: adadozet]

Ano właśnie. Jak sie ma za sobą przjścia to już w nas coś pozostaje - Ta cząstka samodzielnej, zawsze dającej sobie radę w trudnych momentach samodzielnej mamy - patrzącej na życie innymi oczami i zbyt czasem realnie.Dlatego do Was tu zaglądam - mam nadzieję że nie macie mi tego za złe - Bo choć moja samotność skończyła się -- to moja niezależność NIEA to czy mamy gorzej - zależy często od nas samych.Popieram zdrowy egoizm w rodzinie - na dobre wychodzi wszystkim domownikom.Ale w pracy faktycznie mamy gorzejBardzo denerwuja mnie stwierdzenia typu ...że mężczyzna utrzymuje rodzinę i dlatego musi zarobic więcej - za tą samą pracę.Ja tego poprostu nie rozumiem...bo przeciez my też za swoje marne wynagrodzenia utrzymujemy rodzinę.....smutne jest to , że często twierdzą tak ??? kobiety.AniaZ

[Gość: zorza]

czesćHm, nie wiem od czego zacząć. Jestem tutaj u was nowusienka, można by nawet powiedzieć, ze w gościnie.Jestem meżatka już kawał czasu, wlaściwie nigdy nie bylam sama. Wyszlam za pierwszego mojego prawdziwego chlopaka. Czy to znaczy ze nie mogę was podczytywac? Zawsze czerpałam dużo siły z obcowania z samymi lub poprostu zaradnymi kobietami. Niestety kobiety niewątpliwie mają trudniejszą rolę do spełnienia. Jak tu pogodzić wszystko naraz? Nie raz już plakalam,że nie dam rady i chcialam sie poddać.Też przy wszystkich wykszykuję, że kobieta jest tak samo dobrą pracowniczką niż meżczyzna, a w niektórych sytuacjach lepszą. Ze memzczyzna też powinien być odpowiedzialny za atmosferę w domu. Mąż to wszystko rozumie i popiera mnie publicznie. A życie? Ono niestety pokazuje,że nie jest to takie proste. Gdy tylko bardziej pochlonie mnie życie zawodowe zaraz coś sie psuje w domu. Po prostu gdy tylko zabsorbuje mnie mocniej cos na zewnątrz okazuje sie, że nie ma do czego wracać. Życie boleśnie nauczyło mnie, że niejest prosto sprostać wizji kobiety naszych czasów. Wiem, że mąż chce abym była jak najbardziej niezależna wtedy staję sie atrakcyjniejsza w jego oczach. Z drugiej strony ktoś, do cholery musi dbać o dom, oto aby był czas pogadać, gdzieś razem wyskoczyć, zabrać dziecko za miasto. W takich chwilach jak ta mam wrażenie, że to jest niewykonalne. Wiem,ze niepodchodzę pod ten tytuł, samodzielna mama. Ale myśle, że tylko pozornie, bo po długich przemyśleniach dochodzę do wniosku, ze dzisiejsza kobieta musi nawet w małżenstwie być samodzielną mama. A ja u licha nie potrafię. Zawsze byłam od kogoś uzależniona (miałam niestety cholernie nadopiekuńczych rodziców). Dlatego potrzebuje obcować z kobietami niezależnymi i samodzielnymi. Jak wy to, u licha robicie?Przepraszam mam strasznego doła, zdarza sie. w końcu minie. potrzebuję teraz dużo siły żeby uporządkować na nowo moje życie. Po tylu latach walki skończyłam studia, jeszcze przedemną obrona i.. szukanie pracy, wszystko się zmienia i chyba to mnie przeraziło. No ale dam rade, prawda? Bo kto da radę, jeśli nie my kobiety!Pozdrawiam i czekam na odpowiedź, czy nie przeszkadza wam obecnoś mamy niesamodzielnej. No coż to wasz kącik i macie pełne prawo mnie eksmitowaćpa

[Gość: bubu]

Spokojnie, nikt nikogo nie będzie eksmitował ale chciałabym coś wyjaśnić. Nasz rodzaj ,,samodzielności"" jest trochę inny niż twój Zorza. Pamiętam że kiedy byłam jeszcze mężatką też wszystko było na mojej glowie, mąż nie wiele interesował się ani domem ani rodziną ale zawsze był ktoś kto spojrzy na dziecko jak chciałam się wykąpać, czy wyskoczyć do sklepu obok. Nie było wiele tej pomocy ale sam fakt, że teoretycznie jest ktoś, kto ze mną boryka się z trudami dnia codziennego młodego małżeństwa, a przynajmniej powinien powodowało, że miałam,,jakiś"" komfort psychiczny, że jednak nie jestem sama z całym tym bałaganem. Kiedy zostałam sama zmianiło się wszystko a przedewszystkim moje spojrzenie na świat, na życie, cała jego organizacja, nawet do łazienki zabierałam Kubę.To prawda forum daje wiele siły, taka jest jego rola, mamy się wspierać ale proszę nie łącz i nie wkładaj do jednej szufladki tych dwóch spraw, Nasze problemy z facetami, z którymi byłyśmy związane lub jeszcze jesteśmy są trochę inne niz twoje i nie życzę Ci żeby kiedykolwiek były takie same.Mam nadzieję, że nie gniewasz się na mnie za to co napisałam, nie chciałam a przynajmniej nie miałam zamiaru Cię urazić. Zaglądaj do Nas i pisz ale nie łącz tych dwóch rodzajów samotności/samodzielności.

[Gość: Karenina]

ja nie starałam i nie staram się być ideałem-bo taką idealną kobietą opisałaś Hopeful-może dlatego jestem teraz sama?he,heale ten idealny wizerunek kobiety nie jest idealny dla samej kobiety ale dla wygodnickiego faceta-przynieś,wynieś,pozamiataj i ukochaj...Boże broń mnie od takich związków(od takiego właśnie uciekłam).Liczy się tylko związek partnerski i na taki mam nadzieję w przyszłości.

[Gość: electra]

Cześć Nie chcę być ideałem, nie chcę być oazą spokoju.Czasami mam dość roli kobiety - wiecznie zabieganej, zmeczonej, zmartwionej (bo takie jest zycie - zawsze wszystko na naszej głowie). Chcę też odpoczywać, bimbać i się bawić.Muszę się zbuntować, zaraz go wyslę żeby wyrzucił smieci (które wychodzą z kosza).PozdrawiamAga