Do mam pracujących.

[justka-3]

Drogie Mamusie!Napiszcie proszę jak przeżylyscie powrot do pracy jak
Wasze Maleństwa zaakceptowały nowa sytuację,w jakim wieku były,czy
karmicie piersią i jak długo zamierzacie (jak długo karmiłyscie),czy
zauwazyłyscie jakies skutki rozstania u swoich dzieci.Ja dziś
wróciłam do pracy ,z synkiem zostaje babcia wiem że ma dobrą opiekę
ja mam możliwośc przychodzić karmic małego piersią a mimo to czuję
jakieś rozterki emocjonalne, czy u Was tez tak było? jak to długo
trwa?Czy jestem gorszą mamą?

[aloiw1985]

Gorsza mama napewno nie jestes. Ja wrocilam do pracy jak maly mial
11 miesiecy. Nie karmilam juz piersia- moim postanowieniem bylo
karmic jak najdluzej ale wytrwalam tylko 6miesyecy i dwa tygodnie.
Synek podczas porannego karmienia ugryzl mnie tak mocno ze z suta
polala sie krew. od temteh pory butelka.
Moje godziny pracuy sa ruchome wiec w miare mozliwosci zostaje z nim
moj maz, ale kiedy trzeba ma nianie.
Czy zauwazylam jakies nastepstwa mojego pojscia do pracy -
oczywiscie.
Aaronek zrobil sie bardzie mamusin. Kiedy wroce juz do nikogo nie
pojdzie. Wita mnie z drzwiach ja sie schylam - on mi zawisa u szyji-
przytual sie mocno- ma 13 miesiecy- i tak juz zostaje do pory
nocnego sny. Czesciej tez udaje mu sie wymusic cos placzem.

[a.g.g.a]

Dlaczego miałabyś być gorszą mamą???Kobiety wracają do pracy bo
muszą lub bo chcą.Mój Maks miał 4 miesiące gdy wróciłam do pracy,na
3/4 etatu.Oddałam go pod opiekę teściowj.Mały pierwszego dnia na
rękach swojej babci,a gdy ja jeszcze byłam w domu przerażliwie
płakał,jak nigdy,a ja razem z nim.Ale gdy wróciłam z pracy zastałam
spokojnego i uśmiechniętego synka.I tak zostało do tej pory.Gdy
jestem w pracy dostaje zupkę i moje odciągnięte mleczko.Zamierzam
karmić do roku.Obawiam się jednak,że najgorsze przede mną.Mały na
pewno się przyzwyczai,bo już jest oswajany ze znikaniem mamy na
kilka godzin.Boję się powrotu na pełny etat i tego,że przegapię
wiele ważnych wydarzeń i osiągnięć z życia mojego synka,że przy tym
będzie moja teściowa a nie ja.Tu mnie boli i serce pęka

[tralalili]

kazda przez to przechodzi
a wedrowka do pracy to tortura
pierwszy raz sprobowalam wrocic do pracy jak maly mial 7 miesiecy
ale nie dalam rady
piatek swiatek i niedziela
stwierdzialam za wczesnie
teraz maly skonczyl 10 miesiecy a ja zaczynam 16
i sie ciesze
poza tym znalazlam swietna prace
5 dni w tygodniu od 7 do 15
a ty jestes prawdziwa mama bo myslisz o swoim dziecku z troska
i wydaje mi sie ze ani sie obejrzysz jak sie okaze ze swietnie wasz system
funkcjonuje
bedziecie miec rytm dnia
a potem to juz z gorki
bedzie dobrze
oby do wiosny!!!!!!

[nullik]

Wróciłam do pracy, kiedy mój synek miał 4,5 miesiąca. Oj było mi
okrutnie smutno... Bardzo za małym tęskniłam.
Natomiast synuś sie na mnie obraził. Przestał mnie zauważać. Nie
uśmiechał sie do mnie, nie reagował na mój głos. Mało tego w
weekendy, kiedy byłam w domu, nie chciał jeść, kiedy ja mu podawałam
butelekę. Myślałam, że zwariuję.
Ale wszystko się unormowało. Teraz mały kiedy mnie widzi, wyciąga do
mnie rączki i guga.

[mw144]

Synek miał 5 m-cy, pójście do pracy przyjęłam z ulgą, bo miałam już
dosyć siedzenia w domu. Pierszego dnia młody się obraził i nie
chciał z nami (mną i mężem) gadać przez godzinę, następnego dnia
udawał, że nie widzi że wróciliśmy, a przy nastepnych powrotach już
uśmiech od ucha do ucha Opiekowała się nim babcia, więc mogłam
spokojnie pójść do pracy wiedząc, że mu się krzywda nie stanie. A, i
nie karmiłam już wtedy piersią.

[jowa80]

Doskonale Cię rozumiem! Ja też wczoraj wróciłam do pracy i jest to
dla mnie ogromna trauma - sądzę jednak, że bardziej ja to przeżywam
niż mój synuś. Filip ma 8 miesięcy i do tej pory był tylko ze mną.
Oczywiście zostawiałam go czasami na kilka godzin z mężem, albo
którąś mamą, ale to nie to samo. Cały 1 stycznia przepłakałam, ale w
pracy już trzymałam formę. Wróciłam na cały etat, plus muszę liczyć
po godzinie dojazdu w jedną i drugą stronę. Jedyne pocieszenie to
to, że mogę godzinkę wcześniej wychodzić - bo nadal karmię.
Rano Filipkiem zajmuje się mąż - przewija go,myje, ubiera, karmi i
zawozi do którejś z babć. Idą z nim na spacer, potem dostaje zupkę i
jakieś owoce. Następne karmienie to już pierś. Wczoraj jak
wychodziłam to mały spał i jakoś to było, ale dzisiaj się obudził i
baardzo ciężko mi było się z nim pożegnać. Na szczęście nie płakał i
pomachali mi z tatą przez okienko. W pracy staram się zająć mocno
obowiązkami (albo jak mam chwilę wolną, to serfuję po necie, hi hi)
i wtedy tak nie rozmyślam. Poza tym stworzyłam sobie tapetę z moim
synkiem i postawiłam na biurku jego zdjęcie. Nie umiem powiedzieć
jeszcze czy mój synek się zmienił, po jednym dniu raczej nie sądzę.
Pożyjemy zobaczymy. Trzymaj się cieplutko, doskonale wiem co
przeżywasz, jak bardzo serce pęka z bólu i tęsknoty. Mam nadzieję,
ze sytuacja się unormuje i tak jak nie pamiętam jak było gdy nie
miałam dziecka, tak nie będę pamiętać, że nie chodziłam do pracy.

[krztyna]

Wróciłam do pracy, gdy mój syn miał 5,5 m-ca. Dzieckiem opiekuje się
moja mama więc mam naprawdę luksus pod tym względem. Rano zaraz po
pobudce karmiłam piersią, później przed wyjściem do pracy (już u
mamy, bo wożę dziecko do niej) drugie karmienie piersią. W trakcie
mojej nieobecności Filip dostawał zupkę i jakiś podwieczorek
(deserek) a na drugie śniadanie moje mleko zagęszczone kleikiem albo
płatkami. Pił z kubka - tak więc nie musiałam na szczęście
wprowadzać karmienia butelką. Po powrocie z pracy ok. 16:00 karmiłam
piersią i na dobranoc ok. 19:00. Syn przesypiał całe nocki. Później
stopniowo redukowałam karmienia - najpierw zaprzestałam odciągania
mleka w pracy, następnie karmienia popołudniowego i na kolację. Na
końcu zrezygnowałam z karmienia u mamy zastępując je normalnym
śniadaniem.
Teraz młody ma 13,5 m-ca i nadal karmię go raz rano przed wyjściem z
domu (żeby z pustym żołądkiem nie wieźć go do mamy, gdzie czeka na
niego śniadanie).
Nie zauważyłam zmian w zachowaniu. owszem - zrobił się bardziej
mamusi synek, ale moim zdaniem zbiegło sie to z etapem rozwoju -
większej świadomości odrębności od mamy. Ominęły nas nocne
odreagowywania itp. moim zdaniem jak dobrze dziecko i siebie do tego
przygotujesz, to ono nie zauważy, ze znikasz tym bardziej, ze nie ma
jeszcze poczucia czasu.
Powodzenia!
------------
Aniołek Platek ma braciszka Skorpka

[justka-3]

[justka-3]

Dziękuję serdecznie wszystkim mamusiom za słowa otuchy widzę że nie
jestem jedyną mamą która przechodzi etap powrotu do pracy i
rozdzielenie z dzieckiem.Jak narazie Kacper dosć dobrze zniósł
pierwsze dwa dni rozłąki, mam nadzieję i życzę sobie i innym
mamusiom wiele uśmiechu i przejście przez jeden z trudniejszych
okresow w życiu z optymizmem.Pozdrawiam wszystkie pracujące mamusie
oraz ich pociechy!!!