Dodaj do ulubionych

przedślubna ciąza-napiszcie!!!

10.11.04, 17:17
Witam wszystkie czerwcówki i nie tylko juz się przedstawiałam na "poznajmy
się",ale powtórzę-Agnieszka 23,5 lat,Warszawa, termin 09.06.
Juz pisałam na ogólnym o moim problemiku,ale jeszcze raz spytam o wasze
opinie: z moim facetem nie mamy jeszcze slubu,co prawda jestesmy razem ponad
5 lat i mamy juz zaliczony kurs przedmalzenski,ale jednak nasze rodzinki nie
sa jeszcze przygotowane na nasze wspólne życie.Moze u mnie to trochę lepiej-
moja Mamusia umarła, a Tacie w sumie wsystko jedno-on jest za przyszły
zieńciem, ale u mojego narzeczonego jest gorzej-w jego rodzine brano sluby po
30tce. nie wiem jak zareagują. Jak myslicie najpierw powiedzieć o dzidzi czy
o ślubie czy naraz.nie chcę zeby wyszło że bierzemy slub tylko ze wzgledu na
maleństwo, bo przeciez tak nie jest, ale trochę boje się reakcji. poza tym
oboje jeszcze studiujemy.co prawda ja w czerwcu bede miec obrone magisterki,
mój prawdopodobnie w pazdzierniku. mamy "dochody",ale gorzej z
mieszkankiem.napiszcie czy nie miałysci podobnych przezyć lub po prostu co
myslicie
Obserwuj wątek
    • lolo09 Re: przedślubna ciąza-napiszcie!!! 10.11.04, 20:00
      hej

      mi się co prawda nic takiego nie zdażyło, ale moim znajomym owszem. u nich to
      on miała tylko mamę, a jej rodzice nie przepadali za nim. powiedzieli o dziecku
      i wzięli tylko cywilny. potem mieszkali u niego. teściowa "umilała" jej życie,
      więc po narodzinach małego często mieszkała ona u siebie a on u siebie. teraz
      mały ma 6 lat. oni postanowili ratować swoje małżeństwo. wynajęli kawalerkę.
      mieszkają skromnie ale razem i to jest najważniejsze.
      zatem powiedzxcie od razu i o jednym i o drugim. nie ważne jakie będą reakcje,
      bo jeśli się kochacie to dacie radę. nam z mężem po slubie było ciężko
      (mieszkaliśmy u teściów) choć przed ślubem przez 6 lat nigdy się nie
      kłócicliśmy. kiedy planowaliśmy 1 dziecko poszliśmy na swoje. jest ok, czasem
      pod góre czasem z górki. ważne abyśmy to my decydowali o swoim życiu czego
      niektórzy rodzice mimo najlepszych chęci nie potrafią uszanować.

      głowa do góry bedzie dobrze
      a jak tylko fasolka się urodzi wszystko inne przestanie mieć dla was znaczenie
      smile)))))))))
      • guleranda dzięki lola 11.11.04, 00:55
        dzięki lola.ja też mam nadzieje że damy radę.Szkoda że nie ma przy mnie mojej
        mamy-jej moglabym powiedxiec,a tak...no coz mam nadzieje że przyszli tesciowie
        nie będa dla mnie zbyt "okrutni"-na razie jest ok,ale co potem?pozdrawiam
    • aetas Gulerando, będzie dobrze :-) 11.11.04, 19:55
      Gulerando, bądź dobrej myśli smile
      Trochę wiem, jak się mieszka bez mieszkania, bo nasz syn urodził sie w pierszym
      wspólnie wynajmowanym mieszkaniu (na dodatek z koleżanką, bo nas nie na całe
      nie było stać). Potem juz mieszkaliśmy sami w kolejnych, trochę było
      przeprowadzek, właściwie od zeszłego roku jesteśmy jakby u siebie. Różnie
      bywało, na początku naprawdę trudno, ale z roku na rok coraz lepiej.
      Zaczynaliśmy z bardzo marnymi dochodami, bo ja miałam tylko korepetycje i
      rozpoczęte studia dzienne (więc żaden etat nie wchodził w grę), a mąż prosto po
      studiach rozpoczął pracę z chyba najniższą płacą (zarabiał o stówę mniej niz
      płacilismy za mieszkanie). Dorabialiśmy myciem okien i sprzątaniem.
      Tradycją rodzinną u męża po prostu się nie przejmuj (poza tym ktos pierwszy
      musi z tym skończyc, co za zwyczaj wink), wcześniej zaczniecie, będziecie młodsi
      jak dziecko urośnie. Ja urodziłam mając 22 lata i fajnie sie teraz czasem
      czuję, jak znajomi mawiają, że wyglądam z synem troche jak rodzeństwo (podobny
      jest), troche pewnie kokietują, ale przyjemne to jest smile
      Jak syn miał półtora roczku poszłam na zaoczne studia (powoli zaczynało byc nas
      stać, chociaż ze dwa semestry to mi rodzice opłacili), które dopiero teraz
      kończę.
      Wy lada moment oboje będziecie po studiach, więc jeden spory problem z głowy smile
      Nauki przedmałżeńskie macie za sobą, więc ślub może byc w każdej chwili. Nic
      tylko legalizować wink
      Najlepiej powiedzcie najpierw o slubie, a jak sie będą dopytywać, to chyba też
      o dzidzi (i tak sie dowiedzą). A zdziwić się i tak pewnie zdziwią, taka
      rodzinki uroda.
      Będzie dobrze, życzę wszystkiego najlepszego smile
      • guleranda Re: dzięki Gosia 13.11.04, 19:30
        Bardzo dziękuję Gosienko. wsparcie mi potrzebne, chociaż jestem już dobrej
        mysli. Moj narzeczony martwi się bardziej,ale mam nadzieję,że wkrótce i jemu
        nasze malenstwo doda wiecej sił i odwagi.pozdrawiam
        • pocahontas_kw Re: hm 16.11.04, 12:29
          no u mnie podobnie, tylko my tuz po studiach, no i nie jestesmy ze soba tak
          długo, oczywiście był stres, mieszkanie też wynajmujemy, dopóki oboje pracujemy
          to zyje nam się dobrze, ale jak ja przestanę, no to może być róznie, z moja
          rodziną nie było problemu, bo u mnie to już mam okreslone "układy" wypracowane
          z bliskimi, po porstu poinformowałam i kazałam się im cieszyćwink z rodzicami
          mojego miłęgo było inaczej, tu większy stresik, dla niego też, ale on od
          początku wiedział,że my i fasola jesteśmy najważniejsi, powiedział,że jak tylko
          rodzina powie coś niefajnego, to bierzemy rzeczy i nas nie ma, i tyle nas będa
          widzieli, tez sobie poradzimy, oczywiście do takich drastyków nie doszło, ale
          czułam się lepiej wiedząc,że mam w jego osobie tak jednoznaczne i zdecydowane
          wsparcie, rodzice byli w szoku, ale jak się otrząsneli, no to bardzo się
          cieszyli z pierwszego wnuka, poza tym to typ ludzi zakochanych w swoich
          dzieciach i nigdy by nie zaryzykowali,że ich charakterny syn obrazi się, jak
          źle zareagują i straca nie tylko syna ale i wnuka.
          wiesz ja uważam,że dopóki macie siebie jest ok, twój chłopak też niech nie
          histeryzuje tylko niech dokona pewnego wyboru i liczy się ze wszystkim. dziecko
          nie jest powodem do wyrzeka, to cud, radość, nowe zycie, nowa nadzieją, jelsi
          ktos marudzi, jest prawdopodobnie idiota, może to surowe, ale...no wiesz tylu
          ludzi walczy o dziecko, a my je mamy po prostu i to jest powód do wielkiej
          radości i tyle...
          a co do slubów po trzydziestce....co dza dziwaczny zwyczaj, w naszych czasach
          kiedy bezpłodnośc trzydziestolatków jest choroba cywilizacyjną....
          bądź dzielna, twoje dziecko liczy na ciebie, i na twojego chłopaka też, liczy
          na mamę i tatę
          jak chcesz,żeby był bardziej bojawy, zabierz go na usg i nie zobaczy zarodek,
          to facet dla niego to jeszcze abstrakcja, ale jak zobaczy to mu się szybko jego
          potomek zmaterializujewink
          powodzenia

          pocahontas
          • guleranda do Pokahontas 16.11.04, 20:04
            dzieki zlote Pokahontas.Uwazam tak samo jak ?Ty. i to samo postanowilismy z
            moim, ze jak ktos nie chce widziec naszego dzidziusia przed urodzeniem to nie
            bedzie go ogladal po porodzie. jeszcze nie powiedzielismy.powiemy po usg
            (22.09)-oczywiscie idziemy razem.chociaz moj cieszy sie to jednak tak jak Ty
            wierze w siłe wizualizacjismilepozdrawiam
    • maral97 Re: przedślubna ciąza-napiszcie!!! 13.11.04, 21:27
      Moim zdaniem co byś nie powiedziała jako pierwsze wszyscy i tak sobie pomyślą
      swoje. Jesteście dorośli i nie przejmujcie się reakcjami otaczających Was
      ludzi. To Wam sie urodzie maleństwo i to Wy będziecie dla Niego całym światem i
      zarazem najszczęśliwszymi Rodzicami pod słońcem - a czy do tego że się poczęło
      przed ślubem Wasze dziecko będzie miało jakieś ale w przyszłości?- nie sądzę.
      W końcu i tak ludzie się przyzwyczają do obu nowinek, czy powiecie o nich
      jednocześnie czy nie.
      Każda decyzja będzie dobra!
      Powodzenia smile
      • verdana Re: przedślubna ciąza-napiszcie!!! 14.11.04, 19:56
        No, nie wiem... Ja jestem z porzedniego pokolenia i u nas, starych, to była
        prawie norma, ze ślub już z pierwszym dzieckiem w brzuchu. Jakoś nie pamietam,
        by nasi rodzice się dziwili czy gorszyli - tak było i tyle. Ja wprawdzie nie
        brałam ślubu w ciąży, ale to raczej kwestia szczęścia, a nie tzw. "dobrego
        prowadzenia się".
        Czyżby coś się zmieniło?

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka