2latek bije dorosłych

[manka75]

Mam problem z którym powoli przestaję sobie radzić.
Mój prawie 2 letni syn bije dorosłych. Nie jest to żaden szał bicia pięściami
czy kopania ale poprostu klepie raz lżej raz mocniej, głównie po głowie i
twarzy jak dosięgnie. Potrafi się ładnie bawić i nagle biegnie np. do
prababci i trach wali ją. Sam nigdy jeszcze nie dostał klapsa ani nic
podobnego więc nie wiem czemu się tak zachowuje. Usiłujemy mu mówić że tak
nie wolno, że brzydko, że jest nam smutno jak tak robi i nic, nie pomaga.
Zaobserwowałam jeszcze że bierze przytulankę, bije ją po głowie i patrzy na
mnie jak ja zareaguję i co zrobię. I co ja mam robić? Przeczekać? taki okres
czy co? pomóżcie.

Pozdrawiam MamaStasia

[pairen]

jedna z mam napisała tutaj na forum, że program 2 TVP puszcza program jak
radzić sobie z niesfornymi dziecmi; można go zobaczyc ponoć od środy do piątku
na dwójce jakoś po telexpresie...oglądałm dzisiaj jeden odcinek ...podoba mi
się ..sporo wyniosłam

[deindra]

Świetny program

[lidqa]

tez polecam ten program.

A co do bicia to moim zdaniem są dwie wazne zasady
1) reagowac od razu - czyli wyeliminowac nawet lekkie klepanie w zabiawie.
Dziecko nie moze moim zdaniem tego dobrze odrozniac. Czyli jak tylko klepnie to
zdejmujesz z kolan i siadasz na podlodze i odchodzisz.
2) reagowac za kazdym razem - bez krzyku, po prostu dziecko cie bije wiec cie
traci. U mnie z regoly byl ryk wtedy ale ja wychodzilam z pokoju.

[stypkaa]

Mogę prosić o dokładne namiary kiedy jest ten program? O ile dalej jeszcze
jest. Dzięki

[lolinka2]

Mówcie sobie dalej a on zrobi swoje..... A wy języki wystrzępicie do końca....

Jakim cudem dorosły człowiek nie posiada siły umożliwiającej mu przytrzymanie
ręki dziecka czy uniemożliwienie mu w jakikolwiek inny sposób uderzenia
dorosłego (czy innej osoby/ zwierzęcia)????

A może dorosły Narcyza hoduje i nie wierzy w swoje mozliwości...?
Wówczas pozostają warsztaty dla rodziców, uważne czytanie rubryk w
rodzicielskiej prasie tworzonych przez psychologów i psychoterapeutów
dziecięcych i zdobycie wiary we własne rodzicielskie talenty. I tego Wam zyczę.

[syrena2005]

Moj maly tez to przechodzil, ale przestal jak pytalimsy go czy jesli ja bym go
klepnela to by byl zadowolony. Okazlo sie ze nie. Przy kazydm klapsie do niego
bylo- ała, ze boli i ze niwewolno. Ma teraz 3,5 roku i nie bije. Z tym ze u nas
byl jeszcze problem, ze bil rowniesnikow, ale tez juz przestal... ale z tym
byla inna historia. Powiedzielsimy mu ze jak sie bedzie bil z dzieciakami to
nie bedzie mial kolegow i kolezanek i nikt sie nie nie bedzie z nim bawil.Jak
narazie dziala.

[manka75]

Nie zawsze przeciesz człowiek zdąży zareagować łapiąc dziecko za ręke. A co do
Narcyza, psychologów i psychoterapełtów to pozostawię tp bez komentarza.

[beatale]

Moja Julka tez miala taki okres - zaczelo sie po pojsciu do zlobka miala wtedy
niecale dwa lata i byla tam tylko 8 dni bo chorowala.Zaraz po tym incydencie
zaczela sie zachowywac agresywnie do nas trwało to dwa- trzy m-ce. Potem był
spokój i znów sie pojawilo po odstawieniu smoczka ale po kilku tygodniach jest
spokój.Ja nie pozwalam sie uderzyc wiedzialam kiedy to zrobi - bo u niej to
byla reakcja na jakis zakaz lub wtedy gdy ktos inny niz ja nagle ja chcial
przytulic albo sie nad nią nachylał to potrafila sie zamachnąc.Tlumaczylam ze
boli ze nie wolno, ale w sumie najbardziej podzialalo jak wychodzilismy z
pokoju jak kogos uderzyla z tlumaczeniem ze przy takim zachowaniu nie mozemy
bawic sie z nią.i odpukac narazie jest spokój i wie ze tak nie wolno ma teraz 2
lata i dwa m-ce.
Ona potrafila uderzyc ze zlosci a potem zaraz leciala i przytulała mówic ze nie
chciala i ze przeprasza , a za chwile znó to samo.
Tak samo minely narazie napady zlosci kiedy jej czegos zabraniam albo cos
nakazuje.
Zobaczymy czym nas jeszcze zaskoczy.

[leli1]

wlasnie jestem po akcji w stylu "matka maltretowana"
Na koniec spaceru na wieść o powrocie do domu moj 2 latek odstawil cyrk jak ta lala. Kładzie sie na mokrej ziemi i nie wraca do domu, chcąc nie chcąc zbieram go z ziemi, próbuje normalnie wziąć na ręce i standardowe rzucanie sie, wierzganie i ciągnięcie w dół, przez co jeszcze w kombinezonie waży chyba ze sto kilo . Kiedy w koncu udalo sie go w miare uchwycić zaczął okładać mnie po twarzy, oczywiscie przytrzymalam reke ale jak tylko pusciłam (wszak musiałam go niesc) dalej robił swoje. I tak okładając mnie szliśmy do domu . Wierzcie mi, zaciskałam zęby bo sie we mnie gotowało (oczywiscie po drodze usłyszałam rady w stylu, a weż pani przyłóż w pupe i bedzie spokój), ale poprzestałam na stanowczym nie wolno!!! - tyle ze bezzskutecznie. To nie byl jakis tam incydent, bo takie zachowania zdarzaja mu sie dosc czesto jesli cos nie jest "po jego mysli".
Ostatnie dni i moje obserwacje nie sa zbyt pocieszające. Mały robi sie agresywny, w kontaktach z innymi dziećmi jest okropny, zabiera zabawki, popycha i bije.
Skąd u małych dzieci taka agresja-w domu oczywiscie jest spokojnie, nikt na niego reki nie podnosi, w rodzinie nie ma takich wzorcow, wsrod znajomych z ktorymi sie spotykamy takze, niania ktora sie nim zajmuje jest super, wesoła i ciepła kobietka - zaczynam sie skłaniac ku temu co powiedział moj tesc "ze zaczynają mu rosnąć różki bo ma za dobrze".
Bardzo prosze Was o rade, jak mam z takim małym agresorem postępować?
Czy to nie jest czasem znak ze potrzebujemy porady specjalisty-i to chyba bardziej ja niz on.

do leli1 i innych z nianiami i zlobkiem

[jmctrio]

Jestem mama 19 m synka z dokladnie takimi zachowaniami. Mysle ze problem moze
byc gdzies indziej.
W kraju gdzie mieszkam ukazal sie ostatnio taki artykul. Jego sedno bylo takie
ze nikt nie wychowa dziecka tak jak matka. Zadna niania, babcia czy zlobek.
Dziecko wychowane przez innych staje sie bardziej agresywne i niespokojne
trudniejsze zachowanie z innymi dziecmi. Naprawde cos w tym jest. Ja sama moim
synkiem sie nie zajmuje tylko mam nianie bo wiadomu ze niektorzy musza pracowac
i zycie jest jakie jest. Ale ja widze jak sie moj synek zachowuje jak wracam z
pracy. Robi sie agresywny. Potrafi bic po twarzy i grysc szczegolnie w okresie
zabkowania. Mysle ze on teskni i z drugiej strony brakuje mu mnie i nie wie jak
sie ma cieszyc jak wracam i jak ma okazac to rozlake i tesknote. Zaczynaja
wychodzic z niego te emocje a wiadomo ze malizna to nie wie jak. Wszyscy w domu
zauwazyli jego nienormalne zachowanie po moim powrocie.Jednego doswiadczylam ze
jak wiecej go przytulam, jak mowie mu mowie ze za nim tesknilam, ze go bardzo
kocham i kocham ponad wszystko to dziecko inaczej sie zachowuje. jest mniej
agresywne Moja rada: Nie bic, wiecej serca, milosci, czulosci w szczegolnosci
od matki - to naprawde pomaga. Oczywiscie ze czasami go wsadzam za kare do
lozeczka na 1,30 min ( zasada jest ze jedna minuta na kazdy rok zycia dziecka)
ale tlumacze dlaczego i jak jest dobry to WIECEJ MILOSCI, milosci i jeszcze raz
milosci. Bezsensowne wybryki i nagle ataki bezsensownego placzu (tantrumy)
trzeba ingnorowac ale jak dziecko sie uspokoi i dobre to kochac i powtarzac mu.

[leli1]

Dzieki wszystkim za odp.
akurat kiedy jestem z małym milosci mu na pewno nie brakuje...nawet sie boje czy aby nie przesadzam w druga stronę.
Wczoraj przedyskutowalm problem z mężem i mamy takie wnioski:
przytrzymywanie reki przed uderzeniem synek traktuje jak zabawe, kiedy ja puszcze on szybciuchem stara sie uderzyc zanim znów złapie...ćwiczy moj i swoj refleks ), ewidentnie smieje sie w nos jak uda mu się zdążyć.
Czyli w jego pzrypadku przytrzymywanie sie nie sprawdza.
Ataki histerii ignoruje, ale nie da sie zignorowac w miejscu publicznym, bo co, zostawie go na mokrej ziemi i poczekam az przejdzie?
Jak wy sobie radzicie (oczywiscie pyt.zwlaszcza do matek, ktore przetestowaly to na swoich dzieciach).

[roza06]

Może po prostu dziecko nie ma jasno wyznaczonych granic. Czesto jest tak że
dzieci wyczuwaja brak konsekwencji i stanowczości u rodziców i doskonale to
wykorzystują.
Sama byłam jedna z tych matek co to niby mówiły "nie wolno" ale takim tonem że
kazde najmniejsze dziecko olałoby mój zakaz. Jezeli bierze zabawke i patrzy na
ciebie to znaczy że "testuje" co wolno. Uwierz mi dzieci musza mieć jasno i
dobitnie powiedziane co mozna a co nie i naprawde jest im z tym lepiej. Sama
mam dwójkę dzieci i wiem co mówie
pozdrowienia i powodzenia

[malinowe_oczy]

moim zdaniem, mały prbóje takim zachowaniem zwrócić na siebie uwagę, nie
krzyczcie, ani też nie bijcie go za takie cos, ale jeśli was uderzy, udawajcie,
że płaczecie i ignorujcioe go dopóki nie przestanie, myślę, że pomoże

[litorija]

swoją drogą ciekawe jakie bajeczki malec ogląda; ewentualnie na jakim filmie
zobaczył takie zachowanie..

[leli1]

maly oglada tylko Tubisie, olinka, traktorek, krecik-same cywilizowane bajki. Numer z płaczem w naszym wypadku daje odwrotny skutek bo wydaje mu sie ze to tylko zabawa i robi cos niedozwolonego jeszcze czesciej czekajac na ansz "płacz".
W moim przypadku moze faktycznie byc to ton głosu, bo ja z natury łagodna jak baranek nawet jak krzykne to w taki sposób ze nic tylko mnie olać - no ale taki mam głos, nic na to nie poradze.

[psylwia]

w twoim głosie ma być decyzja nie podlegająca dyskusji i determinacja do
osiągnięcia danego celu
nigdy mi sie syn nie kładł na ziemię , ale rozpaczal , że nie chce iść do domu,
ja wcześniej uprzezałam go , że niedługo idziemy(jak zrobi coś tam)i wstawałam
i wołałm , że idziemy jeśli płakał szłam- nie zdażyło się by nie poszedł za
mną, a gdyby się polożył to bym spokojnie poczekala , aż przestanie
histeryzować- nie dawać wówczas uwagi - oto największa kara!
twoja uwaga, zainteresowanie, są nagrodą , a już niesienie -super

[psylwia]

a jeszcze o tym biciu - czy stosujecie jakieś kary - czy tlko mówiecie , że nie
wolno?
ja bym odesłała go natychmiast do pokoju, na głębsze przemyślenia - u mojego
syna ta metoda skutkuje
za chwilę przychodzi przeprasza ja pytam za co , dlaczego tak nie wolno robić
itd

[maksimum]

do ktorego kazdy sie chetnie wpisze i maja45 nie skasuje.

Oddać! n/t

[saskia123]

[leli1]

kary??!!-najczescej konczy sie na zabraniu czegos czego nie powinien brac lub wylaczeniu bajki. Bic nie bijemy, nie oddajemy (choc przyznam ze kusi ), wyjscie do drugiego pokoju konczy sie histeria straszną, lub czasem totalnym olewactwem, tzn zajmie sie jakąś zabawa i nawet ni zauwazy i na pewno nie zrozumie ze to ma byc kara.
On ma 20 mies. - jeszcze dobrze nie umie mowic, wiec na przepraszam nie mam co liczyc .
Maksimum pozdrawiam

[maksimum]

leli1 napisała:

> kary??!!-najczescej konczy sie na zabraniu czegos czego nie powinien brac lub
wylaczeniu bajki. Bic nie bijemy, nie oddajemy (choc przyznam ze kusi ),
wyjscie do drugiego pokoju konczy sie histeria straszną, lub czasem totalnym
olewac
> twem, tzn zajmie sie jakąś zabawa i nawet ni zauwazy i na pewno nie zrozumie
ze to ma byc kara.
> On ma 20 mies. - jeszcze dobrze nie umie mowic, wiec na przepraszam nie mam
>co liczyc .

Ma tylko 20 mies. i juz zachowuje sie jak maja45.

> Maksimum pozdrawiam

[rapunzel1]

Moja 2latka od niedawna zaczęła mnie bić z szelmowskim uśmiechem na twarzy.
Też nie uznajemy bicia dzieci. Myslę, że testuje. Reaguję tekstem "Nie wolno
bić, to boli" czasem sama odchodzę ("nie bawię się z dzieckiem, które bije")
lub wynoszę małą do innego pokoju.
Szczególnie nieznośna była w dniu, kiedy wróciłam 2 godz. później z pracy. Żeby
dać jej jakieś atrakcyjne zajęcie, zaczęłam robić niekonieczne w gruncie
rzeczy "wielkie porządki z odkurzaczem" oczywiście z jej pomocą. I faktycznie
to wybiło ją z ciągu niegrzeczności z premedytacją.

Jak miała 1,5 roku, to gryzła innych, choć bez tego uśmieszku. Reagowaliśmy
podobnie i stopniowo przestała.

Podzrówka dla wszystkich maltretowanych rodziców
rapu

[dorotakatarzyna]

Dziwne to wszystko. Zawsze, kiedy jest wątek, że dziecko bije dorosłych, okazuje
się że nigdy nie dostało klapsa! A może powinno? Może ono nie wie, że to boli?
Mam trójkę dzieci. Zdarzało mi się dać im klapsa, i nigdy nie miałam kłopotu z
tym, żeby moje dziecko uderzyło np. babcię czy biło mnie.

[leli1]

jasne, ale skad mozesz miec pewnosc ze gdybys klapsow nie dawala to dziecko tez by nie bilo? Chyba nie bardzo mozna laczyc te dwa fakty....mam nadzieje!, bo gdyby tak bylo to mielibysmy cudowny sposob na wychowywanie niegrzecznych dzieci! Klaps i juz jest cichutki i pokorny.
Generalnie w domu takie zachowanie jest "tępione" własnie poprzez odstawianie bijacego malucha na ziemie, czy tez nie abwienie sie z nim. Histerie z lezeniem na podłodze takze ignoruje. No ale akcja sie dziala na spacerze i trudno zostawic malca na brudnej mokrej ziemi na srodku ruchliwego chodnika.
Zawsze myslalam ze takie rzeczy dzieja sie tylko innym - ze ja sobie z takim malym histerykiem na pewno poradze. Tymczasem pupa zbita....nie mam pomysłu, zwłaszcza na odpowiednia reakcje w miejscach publicznych.

[mozambique]

dziecko do 3 roku zycia zachowuje sie jak małe zwierzątko
dziala instyktownie i nasladowczo i - jak małe zwierzątko nalezy je traktować

jak zareagujesz gdy mały szczeniak gryzie cie czy drapie w zabawie ?
tak samo potraktuje dziecko

całe wychwoanie dziecka to po prostu tresura , tylko kary i nagrody są inne

najgorsze to takie piep...enie sie ze sprawami łatywmi i prostymi

[vharia]

dorotakatarzyna napisała:

Zawsze, kiedy jest wątek, że dziecko bije dorosłych, okazuj
> e
> się że nigdy nie dostało klapsa! A może powinno? Może ono nie wie, że to boli?
>

Ano właśnie. Ale teraz jest trendi mdleć przy słowie "klaps" ewentualnie z
okrzykiem "patologia!" lub "sadysm". Najpierw dwulatka się błaga, zeby nie bił
mamusi i innych dzieci a potem błaga się 13 latka, żeby powiedział gdzie był i
co robił wczoraj w nocy.

[maksimum]

vharia napisała:

> dorotakatarzyna napisała:
>
> Zawsze, kiedy jest wątek, że dziecko bije dorosłych, okazuje
> > się że nigdy nie dostało klapsa! A może powinno? Może ono nie wie, że to
> boli?
> >
>
> Ano właśnie. Ale teraz jest trendi mdleć przy słowie "klaps" ewentualnie z
> okrzykiem "patologia!" lub "sadysm". Najpierw dwulatka się błaga, zeby nie
bił
> mamusi i innych dzieci a potem błaga się 13 latka, żeby powiedział gdzie był
>i co robił wczoraj w nocy.

Pytania mu sie zadaje retoryczne,bo lzawe i zamglone oczy ze zrenicami jak
lepek od szpilki wskazuja na to ze cpal,ze o zapachu piwa z mordy nie wspomne.

[mamama28]

Wniosek : z dzieci od dzieciństwa nie bitych wyrastają narkomani.
Zaraz..., gdzie to ja schowałam sznur od żelazka...

[ladylazarus]

My may już za sobą krótki aczkolewiek bardzo wykańczający okres histerii i
bicia za sobą (mam nadzieje!)
Poczytałam, poszperałam i wyczyutałam o zagubieniu dziecka które nie ma jasno
wyznaczonych granic. Bicie jest jest jedną z nich. Dziecku nie wolno BIĆ, sami
oczywiście też nie bijemy, bicie jest przemocą, bicie powoduje ból. Zaczełam
powoli i konsekwentnie wymagać od mojego dziecka, że są pewne rzeczy które są
niedopuszczalne, że czasami mama nie ma czasu aby się z nią pobawić, że na stół
się nie wchodzi. Cięzko było bo co tu dużo mówić córcia była rozpuszczona i
wciąz badała jak daleko może się posunąć. Teraz jest spokojniejsza bo ma
wszystko uporządkowane i rodzice są dla nie oparciem, dają poczucie
bezpieczeństwa, mimo (albo właśnie dlatego) że wymagają czegoś od niej

[malgoska13]

Mój lał po gębach wszystkich dorosłych do momentu w którym zaczął mówić płynnie
- miał wtedy 2,5 roku. Musisz przeczekać ale za każdym razem jak to zrobi, wziąć
rączkę i powiedzieć, ze nie wolno. Minie-zobaczysz.

[narcyza5]

ładny artykuł na temat
wiadomosci.onet.pl/1314724,242,1,1,kioskart.html

[vharia]

Totalny bzik na punkcie potomka wcześniej czy później bokiem rodzicom wychodzi.
Kiedy dzieci było w rodzinie 12 żadnemu nie wydawało się, ze jest centrum
wszechświata. Teraz jest 1-2 i są traktowane jak królowie.
Błąd.
Granice należy wyznaczać od początku a nie dopiero jak nas potomek zaczyna
wykańczać swoimi wybrykami.
Co do bicia innych przez dziecko- uporczywe "przeczekiwanie aż mu przejdzie" to
przerzucanie konsekwencji takiego "procesu wychowawczego" na inne osoby. Bo to
one będą bite aż pępek świata zechce zrozumieć, ze nie wolno, przychylić sie do
prosby mamuni i przestać.
Dla mnie pół biedy, jak bije rodziców czy dziadków: pozwalają- ich problem, mogą
go przekonywać do pełnoletnosci. Ale zbyt często moje dziecko było bite,
drapane, gryzione przez takie skarby, które "kiedyś zrozumieją, ze nie wolno".
Dlaczego komuś sie wydaje, ze może przerzucać skutki swoich "działań
wychowawczych" na moje dziecko?!

[azoorek]

to taki okres, ze dziecko probuje sil. Reagowac i to natychmiast. U mnie maz
nauczyl malego bicia, a potem mnie sie dostawalo. Wytlumaczylam mu, ze jest mi
smutno i mnie to boli i ze lubie jak daje mi buziaczka czy glaszcze- teraz jak
ma mnie ochote trzasnac, to sie powstrzymuje, przychodzi i glaszcze mnie po
twarzy. Chociaz zdarza mu sie jeszcze, ze ma dzien, ze probuje- konczy sie jego
placzem, bo mu nie pozwalam. Czasami mam wrazenie, ze dziecko potrzebuje i to
bardzo takich granic- czasami jak ma jakis zakaz, to widze, ze robi zabroniona
rzecz, czekajac na okreslona reakcje.