Żywe dziecko-jak nie zwaryjować, jak sobie radzici

[marki0]

Dodam, że żywe a nie z ADHD-to tak na początku aby nie było watpliwości. Jak
jeszcze byłaqm w ciązy to chciałam miec pierwszego chłopaka, ale takiego z
ikra, którego jest wszedzie pełno.Zawsze podobały mi sie takie dzieci a nie
miałam kompetnie pojęcia jak cięzko jest z takimi skarbami na codzień.No i
Bozia mnie wysłuchała.W miarę spokój z nim miałam dopłóki nie zaczął chodzić
tj do ok9 m-ca.A potem juz poleciałao.Nie chodził tylko odrazu biegał-zatem
upadki były czeste.A do tego miał takiego pecha że zawsze się wykładał prz
czymś wystajacym.Non stop odwiedzaliśmy ostre dyzury na ciruirgi, bo czoło i
łuki brwiowe to u niego podstawa.Zimą na sankach usiedział 10sek a potem
schodziła i znowu usiadł na 10 sek i schodził i tak wkółko.A ja oczywiściu
ścieliłam naryuwałam żeby nie zmarzł itp/oczywiscie jak miał ok 1,5/.Słowem
strach go było puścić samemu bo albo wyrypał w latarnie albo nie zauważył
krawęznika, albo po prostu pierdołą wykładał się na prostej drodze, bo
rozglądał sie na wszystkie strony tylko nie patrzył pod nogi.Jak miał 3 latka
wyłożył się na placu zabaw bo wpadł na pomysł aby naskoczyć sobie na
drabinke.Skończyło się operavcją w narkozie bo z dwóch ston miał na maxa
rozcięte usta! To już mnie przeraziło i dobiło a przy tym spłoszyło co do
niego.Bo do tej pory po porostu byliśmy blisko i pozwalaliśmy mu na te
szalństwa aby upuścił nieco tej eneri.Jednak ten wypadek mnie tak spłoszył ze
nie pozwałam mu wchodzić na drabinki.,Do tej pory a ma 5 latek jak już wejdzie
to nie patrzy co robi myśli już o czymś innym i po prostu spada, żeslizguje
sie i io kolejna tragedię w jego wykonaniu nie trudnao.Nie robiłą bym z tego
przoblemu gdyby nie to że skończył 5 latek i niewiele się zmieniło.Już nie mam
siły tłumaczyć, wolniej, pokazywać zagrożeń itp.A do tego jest tak potwornym
gaduła ze nie mówi tylko wówczas jak śpi i też czsem niekoniecznie.Na
spacerrze gada non stop-wierzcie mi, zaczepia ludzi, psy/które niekoniecznie
to lubia i muszę go baaardzo pilnowąć bo np ni z tad ni z owad lubi na pieska
krzyknąc a to jest tylko zwierze i reakcja moze byc rózna/.Wszystkim ostratnio
mówi dzień dobry aby zaczepić rozmowa.Gada co ma czego nie ma kim bedzie co
zrobimy jautro co mam mu kupic a czego nie kupowac.Słowem taki mały
rządziciel.Nie mam juz sił.Panie w przedszkolu pytaja się ajak ja wytrzymuję a
ja uśmiecham się i mówię-kwestia przyzwyczajenia, no bo co mam
powiedziec.Mieszkam na parterze a rzadko sie zdarza aby zszedł ze schodów niw
spadajac, albo wszedł nie potykajac się.W pzrdszkolu nie mieśi sie we dzrwi
tylko wali we framugę bo oglada się do tyłu i nie patrzy co robi.A do tego
wszystko robi strasznie szybko i nieostroznie.Już nia mam siła.Czasem nie
wytrzymuję i sie po prosstu na niego drę!-a to ze strachu że znowu sobie zrobi
krzywde i zaliczymy kolejny pobyt na oddziale.Mam jeszcze 8 miesieczna córę i
czasami jestem juz kłębkien nerwówe.Czy ktoś ma podobny ogień w domu? Moi
znajomi mówia pilnuj go oj pilnuja bo on jest szybszy od światła! Tylko jak ja
mam to zrobic?Powiedzcie!

[ew-cia77]

a mi to jednak wygląda na nadpobudliwość. a jak się skupia przy zabawie-
klockach, rysowaniu, gdy czytacie mu bajki?dzieci z ADHD maja z tym kłopot. ja
na początek postawiłabym na basen- super rozładowuje energię, obniża napięcie
psychoruchowe i mala szansa ze się poobija

[marki0]

skupia się bez problemu czy to na bajce czy na rysowaniu.Ogłądając bajkę potrafi
się kompletnie wyłączyć io obejrzec ja od deski do deski.Czytamy ksiazeczki,
malujemy to ładnie siedzi i skupia się bez problemu na tym co robi.Jest po
prosty strasznie szybki i to nas z mężem wykańcza. Na basen chodzimy ale też się
boimy bo non stop wykłada sięna śliskich płytkach, bo nie chodzi tylko biega a
tam przecież wszedzie woda.Nie byli bysmy tacy nadopiekunczy i wystraszeni jak
to sie moze komus wydawac gdybyśmy nie przeszli tego co przeszliśmuy.Zatem nie
jest to ADHD.Znam objawy tego bo teą mi to kiedyś przyszło do głowy, ale
konsultowaliśmu z lekarzem.Po prostu mamy żywe dziecko i strasznie ciekawe świata.

[tygrysek2004]

basen- super rozładowuje energię, obniża napięcie
psychoruchowe i mala szansa ze się poobija

Faktycznie zwykle pomaga, choć u nas wyglądalo to tak że Tygrysek szalal na
basenie ( chodzil od 3mż) potem zdrzemnął sie 15minut w samochodzie w drodze
powrotnej i byl jak nowy ( a my nie....)Jednak basen to swietne miejsce i
rowniez gorąco polecam

[marki0]

widże że walnęłam kilka byków, przaeprasam, ale spiesże siebo mała zaraz się
zbudzi na jedzonko.Może się ktoś odezwie, moze jakiś psyholog.Mamy bardzo wielu
znajomych ale nikt nie ma takiego roztrzebpańca i oszołomka , nawet w całym
przedszkolu.A do tego dodam, że jest alergikiem , ma astme zatem ta jego
żywiłowośc mu szkodzi i czasem miewa dusznosci.a leki uspakajajace typu
hydroksizina/nieraz brał jak miał duzą wysypke/ to na takie egzemplarze nie
działa.Na codzień bieraze spore dawki Zyrtecu/który też ponoc uspokaja/ ale nie
jeego, niestety, nie jego!Czsem przez niego mam wyrzuty sumienia bo na niego
krzycze, wrzeszcżę a nie tak sobie to rodzicielstwo wyobrazałam i musze bardzo
sama nad soba pracowac aby nie wybuchac zbyt czesto, tylko tłumaczyć, tłumaczyć
i jeszcze raz tłumaczyć.Ale nie jestem w stanie wyłozyć mieszkania styropianem,
polikwidowac schodów, usunąc słupki i latarnie, załatać dziury w chodniku nie
chodzic na place zabaw itp! Ciągle powtarzam wolniej, wolniej ale to jak walenie
grochem o ściane.Jest kochany, ale niech się uspokoi bo zwaryjuję z tym jego
temperamentem.A ludzie na ulicy się uśmiechaja bo takie dzieci sa fajnie,
ciekawe dla obserwatorów ale miec je w domu na codzień to juz nie jest tak łatwa
sprawa.

[stypkaa]

W zasadzie to chyba nic nie da się poradzić. Trzeba tylko zrobić wszystko żeby
nie robił sobie tak często krzywdy. Słyszałam o dziecku, mniej więcej, w wieku
7-8 lat, które za każdym razem gdy wychodziło na dwór miało zakładane kask
ochronny. Wiem, że to nie ochroni przed np. złamaniem, ale w sumie głowa jest
najważniejsza.
A poza tym - to cóż, chyba nie można go zostawiać samego nawet na chwilę.

[marki0]

na sasiednim osiedlu tez jest taki jeden zywioł co chodzi w kasku.Jednak mój
roztrzepaniec tak straszliwie sie poci od nakładów energi która posiada, ze nie
wyobrazam sobie ubrac go jeszcze w ten kask.Na zime kupuję mu najciensza z
zimowych kurtek i i tak przy porzadnych mrozach przychodzi do domu caluski
mokrusienki. Kask mu zakładam jak jezdzi na rowerze to po skroniach pot mu się
leje po chwili.I tak zle i tak nie dobrze.A upilnowac tez go ciezko bo chwila i
go nie ma.Najgorzej jak jest w tłumie w zoo czy na jakiś festynach.Może smycz?
No ale to już 5 latek zatem powinien w końcu wychamowac. taeaz to zazdroszczę
matką które maja spokojnitkie dzieci/które np kiedyś mi jako obserwatorowi,gdy
jeszcze nie byłam matka wydawały sie strasznie nudne/. Fakt nie miałam raczej
problemu ze złobkiem czy przedszkolem.On nie z tych co się trzymają spódnicy i
kurczowo wiszą na szyi.Ja nawet całusa nie dostaję na porzegnanie, bo jak tylko
sie rozbierze to tylko słysze moge już,moge i fru...już popedził!Oczywiscie cały
czas pracujeję nad jego wystopowaniem i suwearwiwrem.Moi znajomi mają
dziewczyniki i nie mają takich problemów.A ja non stop coś!Zeby to tylko
chodziło o rozwalanie kolan czy łokci/wiem ze bez tego się nie wychowa,zagoi
się/, ale on jak już sie wygrzmoci albo w coś przygrzmoci to fest!My też z meżem
mamy dośc żywiołowy temperament i szybki sposób bycia ale on nas bierze o łeb!W
pracy sie śmieją że wiedzą kiedy to ja ide bo słysza już mnie z daleka po
szybkich i głośnych krokach, a do tego czasem szybciej wchodzę zanim otworze
sobie drzwi co konczy się tym ,że sama nieraz w nie przygrzmocę.Na szćżęście sa
obudowane skają. Zatem coś tam z nas odziedziczył, ale czemu az tak
dużo.teściowa przeciez jest strasznie powooooolna, nie mógł sobie wziąść coś z
niej a urodził się dokładnie tego samego dnia i miesiaca co ona, a nic z niej
nie ma jak na razie!

[monikasj]

Witam,
czytam o twoim dziecku i się uśmiecham, bo jest dokładnie taki sam jak mój. We
wrześniu skończy 3 latka. Szybki jak światło. Za sobą mamy szyte czoło,
rozwaloną kilkakrotnie wargę i nawet wizyte u dentysty. Jest wszędzie, na
dodatek jest wysoki i szczupły, potyka sie o własne nogi, dobija do sciany,
przewraca się (biega szybciej chyba niż widzi). Doskonale cię rozumie i tak
samo jak ty jestem bezradna. Dominik chodzi do żłobka (od września do
przedszkola), panie w żłobku zaleciły nawet konsultację z rehabilitantem "żeby
go zobaczył, bo nie jest normalnym zjawiskiem żeby dziecko tak się
przewracało". Dodam, że tak samo jak twój syn potrafi skupic się na rysowaniu,
oglądaniu bajek, czy czytaniu bajek.
Jeśli znajdziesz jakiś pomysł na naszych małych "szaleńców" to daj znać.
pozdrawiam
Monika

[kasik_w11]

Witaj w kółku
Mój urwis ma zaledwie 15 miesięcy i mam ten sam problem. Niestety gotowanie nie wchodzi przy nim w rachubę. Muszę Ci powiedzieć, że rozwiązuje ten problem w następujący sposób. Sprzątamy razem nosi przez 10 sek. to wiaderko do zmiany filtrów rybkom to pronto do kurzy to szmatkę i to prawda, co 10 sek muszę mu do łapek włożyć coś żeby mu się nie znudziło. O przedszkolu jeszcze nie myślę, ale staram się włączyć go do wszystkiego, co robię, bo jak nie to zaczyna sam sobie urozmaicać czas i łazi po meblach oknach lub po prostu biega. Wychodzę bardzo często z nim na pole, bo to jedyne miejsce gdzie świat mu się zmienia i jest w miarę spokojny. Tak, że znam problem. Na samym początku byłam u psychologa, bo myślałam, że ma jakiś uraz głowy, że taki szalony, ale pani stwierdziła, że ma początki ADHD i żebym dawała mu środki uspakajające. Dla mnie to było chore a nieszalony bączek szczególnie, że ADHD rozpoznaje się po dopiero po 2 3 latach życia. Dałam sobie spokój i walcze sama. Nie pracuje, więc jest to plus. Organizuje mu tak czas żeby był zajęty „bezpiecznymi” zabawami a nie dopuszczam żeby te zabawy sam sobie wymyślał. Jakoś to idzie do przodu.

[leli1]

och jak ja Cie doskonale rozumiem...opisałas mojego szkraba, zwłaszcza z tym gadaniem i zaczepianiem wszystkich i wszystkiego dookoła. Ostatnio próbował zagadac manekina w sklepie...tyle ze bezskutecznie i zaczepiał tez tekturową panią z reklamy canału plus.
Nie moge nawet na chwile spuscic go z oka.
Tyle ze moj mały ma dopiero 2 latka i ciagle sie łudze ze z tego wyrosnie, twoj post mi uswiadomil ze niekoniecznie tak musi byc.

[wenecja4]

Odstaw Zyrtec, często powoduje taką nadpobudliwość. Zastąp go claritiną. Ja
zauważyłam dużą zmianę na lepsze, choć mój synek ma właśnie temperament żywego
srebra, to jest taka cecha i już. Ale zyrtec wzmacniał to jeszcze. Warto
spróbować. Pozdrowienia. Napisz o efektach

[titta]

Znajomi mieli takiego. Wszyscy nazywali go "koszmarnym Piotrusiem". Wszedzie
bylo go pelno, zawsze mial cos do powiedzenia i, co bylo najciezsze dla
rodzicow, "genialne" pomysly. Chwial ciszy i wszyscy wpadali w panike -
najczesciej uzasadniona. (Potrafil np. otrzymanego pomarancza natychmiast uzyc
jako kuli, a za kregle posluzyly mu misternie ulozone...szklanki). Zagadywal
wszystkich i wszystkich zmuszal do zabawy - potrafil np. bawic sie w Indianina:
skradac sie do goscia, skoczyc na niego nagle i "oskalpowac". Przy wszelkich
wystepach przedszkolnych slychac bylo wlasciwie tylko Piotrusia (wyrywal sie do
mikrofonu i przekszykiwal inne dzieci). Dzisiaj jest rozsadnym, mladym
mezczyzna, ktory umie swoja energie i kreatywnosc sporzytkowac z korzyscia. Ale
co rodzina i znajomi zniesli to juz ich.

[kasik_w11]

Powiem Wam szczerze, że jak byłam ja szkrabem to byłam taka jak mój syn. Chyba cholera przeszło to genetycznie. Ostatnio mój szkrab częstował panią umymlaną drożdżówką pani nie chciała wziąść to ją okrzyczał i poleciał dalej. Na spacerze jak jestem mam język do kolan, to huśtawak to patyczek to kałuża a tam ptaszek i ooo samolot i tak w kółko. Ja dopiero spoważniałam jak wyszłam za mąż skończyłam studia, ale do 25 roku trzymało mnie szaleństwo mam nadzieje, że to mojemu minie. Bo jak tak dalej pójdzie to zostaną ze mnie kości tak schudnę. Zastanawiałam się czy nie dać go do przedszkola na parę godzin 2 może 3 on ma dopiero 15 miesięcy, ale chodzi mi o kontakt z dziećmi ponoć to wycisza. Niestety nic mi nie pomogło dalej biegam już nie biorę wózka, bo nie nadążam. Dziewczyny nie martwcie się oni napewno kiedyś uspokojoną się może za 30 lat?

[arozanska]

Witaj, nie powiem ci co robić, bo sami w domu mamy taką bombę energetyczną...
Może cie tylko pocieszę tym, że nie jesteś sama... Razem z mężem zastanawiamy
się czasem, czy Adaś sie gdzieś poo kryjomu nie podłącza do sieci i się nie
ładuje Też biega bo chodzić jakoś się jeszcze nie nauczył, gada również bez
ustanku, czasem nawet przez sen coś mamrocze . W rodzinie nazwali
Adasia "żywe srebro", bo ciągle wszędzie go pełno. Ma teraz trzy i pół roku i
tysiące upadków za sobą. Potknięcia, upadki to dla nas codzienność. Znajomi
tylko się dziwią, że jak upadnie to już nie reagujemy. On też się jakoś
przyzwyczaił bo tylko wstaje otrzepuje się i dalej biega. Nie mówię tutaj
oczywiście o poważniejszych upadkach... Podłoga w domu ciągle zalana, bo
rozlewa dosłownie wszystko, nie ma szans, żeby w jednym ubranku chodził dwa
dni, czasem nawet z jednym dniem jest kłopot, coraz więcej rzeczy użytku
codziennego sie psuje...
Miałam tylko nadzieję, że wyrośnie z tego nasza mała duracellka, ale po twoim
poście ją straciłam
Nie jesteś sama
Pozdrawiam wszystkie wiecznie "naładowane" dzieci i ich rodziców
Mamania

[mdulniak]

Strasznie sie uśmiałam czytając o twoim maluchu. Mój mały 3 latek jest podobny,
no może nie zaliczyliśmy szycia na oddziale ale ladpował wielokrotnie ze stołu
prosto na płytki, miał siniaki guzy i różne otarcia. Właśnie co dziwne świetnie
skupia sie na bajkach książeczkach rysowaniu, ale jak się bawi to ekstremalnie.
W zasadzie w domu nie był tylko na suficie. Jak wychodzimy na spacer to tylko
biega, szaleje, lata. A ja jak automat tylko powtarzam: uważaj, zaczekaj,
poczekaj, nie biegaj i tak w kółko. Udreka totalna, ale kocham go i już mimo,
że potrafi dać mi w kość do bółu.
Pozdarwiam i zycze mimo wszystko pociechy z malca.

[iva2]

ale dziecko było diagnozowane na nadpobudliwość?
bo nadpobudliwośc to nei tylko brak koncentracji. wczoraj byłam u psychologa i
dowiedziałam sie, że nadpobudliwośc bada się na trzech płaszczyznach:
- nadpobudliwość psychoruchowa
- nadpobudliwośc w sferze poznawczej tj. koncentracja i zdolności skupienia
uwagi
- nadpobudliwośc w sferze emocji
może warto wybrac się na konsultacje z psychologiem i zdiagnozowac dziecko.
dodam, że o nadpobudliwości mówimy jesli wystepuje dysfunkcja w jakiejś z tych
trzech płaszczyznach a nie razem.

ja równiez mam zywego 4-latka, czasami tez brak mi już sił i zwyczajnie
pomysłów na reagowanie. chyba musimy to przeczekac, wyrośnie.
pozdrawiam

[kakulik]

Ja swojego szkraba zapisuje na rozne sporty i to takie, ktore wymagaja wysilku
tak aby mogl sie wyrzyc... No i musze przyznac, ze odkad drugi moj szkrab
troche podrosl, to jest lepiej. Pochlaniaja energie we wzajemnym ganianiu sie,
ale i tak nie mozna sposcic ich z oczu...Ale przynajmniej nikt mi nie zadaje
pytan przez pare minut...

[mahalia1]

Jakbym czytala o swojej corce... Kamila ma 4,5 roku i zywy ogien. Gada jak nakrecona, nie mozna skupic mysli. Nawet teraz stoi mi za plecami i bombarduje pytaniami albo jakimis opowiesciami. Ostatnio wpadla do kuchni z predkoscia swiatla i zatrzymala sie glowa w szafce niemalze. Efektem wielkie limo ale na szczescie oka nie stracila. Ulica biegnie, nie idzie. Ludzi tez zaczepia. Stojac na balkonie wola do przechodni "halo" i czeka az ktos ja zagada. Niewazne ile ktos ma lat dla niej jest zawsze potencjalnym rozmowca. Na moje tlumaczenia typu zwolnij, nie zaczepiaj, badz cicho chwile itp poprostu nie zwraca uwagi albo efekt jest krotkotraly. Dodam ze mam w domu jeszcze miesieczna corcie, a maz wyjezdza do pracy na m-c, potem jest okolo tyg w domu maxymalnie i znow jedzie a ja poprostu nie wyrabiam... Jeszcze przed moja druga ciaza chodzila do przedszkola a ja do pracy wiec nie bylo to tak uciazliwe dla mnie osobiscie, ale dzis poprostu szczerze wspolczuje paniom ktore sprawowaly nad nia opieke. Chetnie bede sledzila te posty, moze znjde jakies wyjscie z tej meczacej sytuacji. pozdrawiam

[leli1]

a moze zamienimy ten wątek na opowieści o szalonych dzieciakach.
Moj brzdąc 2 letni zagaduje wszystkich, ale ostatnio wpadł na pomysł ze jak ktos sie nie da zagadac to w zasadzie ma go gdzies i radzi sobie sam i tak np. przechodząc obok faceta na działce (a szlismy do znajomych) sam sobie zadal pytanie "a gdzie idziesz?" i sam sobie odpowiedział "do marty ". I tak ostatnio czesto mu sie zdaża, nie czeka az sie go ktos o cos zapyta tylko robi to sam- facet radzi sobie jak umie

[hallarse]

witam.dokładnie Cie rozumiem.mam dwije dzieci.starszy zachowywal sie
identycznie.bylam wszedzie i pytałam wszystkich az znalazłam zloty środek.Jego
pasja (jak pewnie nie jednego 5-tka )sa donozaury i teraz caly nasz swiat kreci
sie wokol nich.Ksiazki,gry,figurki,gazet itd.Sama staram sie emocjonalnie wnikac
w jego dziecoiecy świat.Oprocz tego wprowadzilam system nagrod i kar i
konsekwentnie sie tego trzymam.Pewnie Twoje dziecko tez cos lubi bardziej niz
wszystko.Rozwijaj w nim ta pasje,jego swiat pełny wyobrazni.I ta koniec jeszcze
jedno CIERPLIWOSC.Zycze Ci jej z calego serca.powodzenia

[rycerzowa]

A mnie się wydaje,że tu chodzi nie tylko o nadmierną zywość, duży temperament,
ale o tę niezgrabność, niezborność, gapowatość, czy jak to inaczej nazwać.
Są dzieci nadpobudliwe, ale sprytne; innym narobią szkody a sobie nie.
Natomiast takie dzieci, jak twój synek, nawet gdy wyrosną i uspokoją się, to i
tak będzie im wszystko leciało z rąk, bedą się potykać, przewracać itd.
Chyba trzeba coś zadziałać, bo może mu się stać coś złego, jakiś poważniejszy
wypadek, albo co. Czasem na forum czyta się o czymś takim jak integracja
sensoryczna czy coś w tym guście. Wydaje mi sie, że to jest to. Poszperaj,
poszukaj, pomóż małemu.
Staraj się go zrozumieć - on pewnych rzeczy nie dostrzega, nie orientuje się
w przestrzeni, nie potrafi ocenić zagrożeń, nie rozumie, co się dzieje z jego
ciałem.
Acha, nie ma to nic wspólnego z rozwojem intelektualnym: znam bardzo
inteligentne niezgraby.

[marki0]

Mój jeszcze teraz zaczół wszystkim mówic dzien dobry!Zawsze to jest jakis
pretekst aby zagadać.Tak samo robi jak siedzi na balkonie.Krzyczy dzień dobry
Pani, Panu ale równiez z podobnym entuzjazmem wita np psy!A o tej integracji
sensorycznej to pierwsze słyszę.A gdzie tego poszukac?Z czym to sie wogóle je?

[ew-cia77]

Jeszcze kilka słów o nadpobudliwości nawiązujac do treści, które się pojawiły w
tym watku:
nadpobudliwosć bada sie i ocenia w trzech wspomnianych przez kogos wyżej
wymiarach, faktycznie moze spełniać kryterium nadpobudliwości w jednej sferze a
w innej nie ale często dziecko jest nadpobudliwe we wszystkich trzech
co do diagnozy to chyba nie mozna powiedzieć że dziecko ma poczatki ADHD bo to
jest zespół którego pewne cechy są obserwowane już u niemowlaka. czyli nie
mozna miec nadpobudliwosci nagle np. po 5 r.z. ale oczywiscie u maluszka nie
mówimy od razu adhd. ale mniejsza o to jak to nazwać. oto kilka rad dla
nadpobudliwców albo raczej ich rodziców zebranych przeze mnie i sprawdzonych
(jestem psychologiem);przepraszam nie wszystkie odnosza się do waszych
konkretnie przypadków, jest troche jak radzic sobie w szkole z dzieckiem
nadpobudliwym ale wiele z nich można odnieść do zabawy
- Problemy z dzieckiem załatwiać gdy jest wyciszone, a nie pobudzone bez
stosowania agresji i kar
- Nagradzać zachowania pozytywne (skupienie uwagi na zadaniu, kontrola i
zahamowanie niepożądanych zachowań) w celu „zakotwiczenia” i utrwalenia nowych
pożądanych zachowań
- Stwarzać sytuacje wzmacniające poczucie własnej wartości i poprawiające
samoocenę (zazwyczaj dzieci nadpobudliwe otrzymują najczęściej negatywne
komunikaty, że są niegrzeczne itp szczególnie w przedszkolach niestety)
- Nie karać dzieci za objawy
- Często kontrolujmy, przypominajmy o regułach , dostarczając wzmocnień
pozytywnych kiedy tylko dziecko stosuje się do zasad
- Zasady można przypominać zawieszając kartki, rysunki, symbole
zrozumiałe dla dziecka umowne znaki
- Zaoszczędzić niepotrzebnych bodźców, zapewnić spokojną, ciepła,
życzliwa atmosfera w domu, ale nie izolować od bodźców
- za chwile cd




















-

[ew-cia77]

W szkole dzieci z ADHD powinny siedzieć w pierwszej ławce, z dala od
okna, w towarzystwie spokojnego kolegi
- Nauczyciel w klasie nie powinien koncentrować uwagi na dziecku
nadpobudliwym bo wzmacnia to objawy. Powinien raczej zwrócić uwagę na te
rzadkie chwile gdy dziecko pracuje w skupieniu
- Wskazane, by n-l przypominał dziecku przed wyjściem z klasy „co masz
zrobić w domu”, „jakie pomoce wziąć? itp”- metoda trudna ale pewnego dnia
przyniesie rezultat i dziecko przed wyjściem z domu samo zada sobie pytanie „
czy wziąłem strój na WF?” itp.
- Przy sprawdzianie, pracy domowej zawsze pytać dziecko czy sprawdziło
wszystko
- Podczas odrabiania zadań domowych ograniczyć ilość dochodzących do
niego bodźców, zabieramy z biurka WSZYSTKO, co może rozpraszać, biurko stawiamy
przodem do białej, pustej ściany (lepsze są pastelowe kolory ściany niż
krzykliwe wzory), zamykamy okno, bo dzieci z ADHD są często nadwrażliwe
słuchowo, wyłączamy sprzęty (może być włączona muzyka ze spokojną muzyką bez
słów jeśli pokój jest od strony hałaśliwej ulicy), zabieramy zwierzęta domowe
- Dostosować tempo pracy do możliwości dziecka
- Rozłożyć na raty długi sprawdzian, także w długiej pracy domowej robić
przerwy; podczas których dziecko nie robi niczego wciągającego, ale zaleca się
chwilę ruchu, np. wyniesienie śmieci; okresy pracy i przerw są indywidualnie
- Dzieci z ADHD mają kłopot z dłuższym skupieniem podczas zajęć w szkole.
Ćwiczymy w domu z dzieckiem stopniowo wydłużając czas pracy, mówimy „zwykle
pracujemy 15 min. dziś spróbujemy 2-3 min. dłużej”
-

[ew-cia77]

Jeśli dziecko jest nieuważne każde polecenie poprzedzamy zwrotem „
posłuchaj, powiem ci coś bardzo ważnego”, „spójrz na mnie”, itp., jeśli zab.
uwagi są znaczne możemy podejść, kucnąć aby być na tym samym poziomie, chwycić
za ramiona
- Dzielić polecenie na etapy. Zamiast „posprzątaj pokój”- mówimy
1.„pozbieraj klocki do pudełka”, 2.„podnieś i postaw misia na półkę” itp.,
dopiero gdy skończy 1 polecenie, dajemy mu drugie
- Ponieważ ma kłopot z uwagą- wyłuszczamy, podkreślamy najważniejsze
rzeczy w tekście, podkreślamy je na kolorowo na tablicy, zaznaczenie
sygnałem „uwaga”, „ważne”
- Ponieważ dzieciom gorzej jest skończyć daną czynność, mówimy
zamiast „przestań patrzeć w okno” ŕ „spójrz w zeszyt”, nie zaczynamy „...nie
rób czegoś” lecz „rób coś”
- Ponieważ dzieci z ADHD mają kłopot z planowaniem swojej pracy, trzeba
im w tym pomagać, pomagamy zorganizować pracę, zebrać pomoce
- Proponujemy więc plany, listy, schematy, wykresy, graficzne
przedstawienie jednocześnie z tekstem słuchanym
- Cel do którego ma prowadzić działanie dziecka musi być bliski, jasno i
krótko sformuowany,
- komunikaty krótkie i jasno sformuowane, bo na długim dziecko się nie
tylko nie skupi ale też może wybrać nieistotne przesłanie, krótkie komunikaty
nie zawierają ponadto informacji obciążających dziecko poczuciem winy, że znowu
nie udało mu się spełnić oczekiwań
- Konsekwentne wdrażanie do finalizowania każdej czynności, nie
przerywamy dziecku czynności poleceniami żeby zrobiło coś innego mimo że będzie
do tego chętne
- Dziecko często unika momentu kiedy trzeba zasiąść do lekcji- umawiamy
się na konkretną godzinę i ustalamy konsekwencję za niedotrzymanie umowy
-

[ew-cia77]

Na początku terapii walczymy o to, by dziecko skupiło uwagę i słuchało.
Pozwólmy mu więc jeszcze machać nogami itp., bo wymaganie bezruchu byłoby już
przesadą na ten moment
- „Kanalizowanie” chodzenia po klasie- wysyłanie dziecka po mapę, kredę,
niech rozdaje lub zbiera pomoce, ściera tablicę, itp. – zmniejszamy
nadruchliwość i pozwalamy czuć się potrzebnym
- Jeśli dziecko jest nadruchliwe- pokierować nadmiarem energiiŕ sport,
wielokrotne wyjścia z psem na spacer
- Nauczenie dziecka które ma szczególny problem z impulsywnością, aby
przed każdą czynnością policzyło do trzech
- Także dla impulsywnych- w różnych sytuacjach zatrzymujemy się z
dzieckiem na chwilę i prosimy aby opowiedziało co może się dalej zdarzyć; można
bawić się w ten sposób oglądając film na video, idąc ulicą, w czasie podróży
samochodem, itp.lub zabawa „Co by było gdyby...ktoś wbiegł na jezdnię pomiędzy
samochody...”
- W diecie dużo witamin, szczególnie z grupy B, cynk, magnez (bo u dzieci
z niedoborami występuje niepokój i pobudliwość), ograniczyć sztuczne jedzenie
z barwnikami i konserwantami
- Jeśli mamy do czynienia z objawami towarzyszącymi w postaci bólów
brzucha, wzdęć, biegunek, bólów głowy, stawów lub kłopotów skórnych to może to
być alergia. Wówczas znalezienie alergenu często zmniejsza objawy
nadpobudliwości
Zaleca się ćwiczenia z masą solną dla obnizenia napiecia psychoruchowego(1
szklanka soli, 2 szklanki mąki, 1 łyżka oliwy, wody aż do uzyskania
konsystencji ciasta). Ugniatać, wałkować, itp. Można przechowywać w lodówce w
woreczku foliowym.
napiszę coś jeszcze jutro lub pojutrze

[ew-cia77]

- włączać dziecku spokojną muzykę, która je wycisza
- ograniczyć oglądanie TV, szczególnie przed snem, gdyż działa to
pobudzająco
- czytać dziecku bajeczki; wycisza je to, ćwiczy koncentrację uwagi, daje
dziecku satysfakcję z kontaktu z rodzicem
- bawić się z dzieckiem z użyciem np. masy solnej (szklanka soli, 2
szklanki mąki, łyżka oliwy, wody, aż do uzyskania konsystencji ciasta).
Ugniatanie, uciskanie, wałkowanie masy pozwala obniżyć napięcie psychofizyczne
a dodatkowo usprawnia manualnie
- robić dziecku dużo masażyków (masować plecki, szyję, rączki, nóżki)-
obniża to napięcie- super ksiażeczka marty Bogdanowicz "utulanki czyli
wierszyki na dziecice masazyki"
- turlać dziecko na dużej dmuchanej piłce (lub inne tego typu zabawy)
- czytać dziecku bajki relaksacyjne w ciągu dnia. Dziecko kładzie się na
tapczanie, zamyka oczy i słucha bajeczki czytanej wolno monotonnym głosem
- w diecie zapewnijmy dużo witamin, szczególnie z grupy B, cynk, magnez
(u dzieci z niedoborami występuje pobudliwość, niepokój), ograniczyć sztuczne
jedzenie z barwnikami i konserwantami
Witaminy z grupy B występują we wielu produktach: m.in. w roślinach
strączkowych, mięsie, zbożach, mleku i jego produktach, w zielonych warzywach

[ew-cia77]

jeśli nawet to nie adhd to może znajdziecie jakas radę która akurat u was się
zsprawdzi. pozdrawiam

[rycerzowa]

>!A o tej integracji
sensorycznej to pierwsze słyszę.A gdzie tego poszukac?Z czym to się wogóle je?<

Ja właściwie też po raz pierwszy "usłyszałam" o tym na tym forum.
Jeśli dobrze rozumiem, problem w tym, że dziecko ma kłopoty z właściwym
reagowaniem na bodźce zmysłowe. Krótko mówiąc twój synek "patrzy, ale nie
widzi", choćby tej latarni, na którą wpada.(Chodzi o dziecko, które ma dobry
wzrok i jest normalnie rozwinięte pod względem umysłowym).

Przeczytaj dokładnie wątek "Niedopuszczalne zachowanie 11-latka" na "starszym
dziecku", z początku czerwca. Tamtemu chłopcu terapia integracji sensorycznej
ponoć bardzo pomogła.
Jedna z dyskutantek daje też odnośnik do odpowiedniego forum (Psychologia).

Póki co, naprawdę dobrze pilnuj i wyciszaj chłopaka.

dwie metody

[tygrysek2004]

Ogólnie biorąc sa dwie metody albo próbowac zmeczyć ( trawa, plaża, basen ,
basen z pileczkowy ) albo wyciszyć ( piaskownica, muzyka , sprobowac go czymś
zainteresowac: bajki, klocki, rysowanie, malowanie, ukladanki itd )

U mnie jest podobnie, nikt nam nie wierzył - wszyscy dopóki nie poznali Tygrysa
mowili że przesadzamy, ale gdy Go juz spotkali chylili czola albo dziekowali
Bogu że ich to nie spotkalo. Ja gdy zajmowalam się nim sama schudlam 37kg/10 m-
cy ( 27 kg po ciązy i 10 extra co spowodowalo że ważyłam 40 kg przy wzroście
170cm). Gdy juz wyglądalam jak kościotrup w 10 mż Tygrysa wrocilam do pracy
żeby odpocząć. Poniewaz nikt nie jest w stanie przetrwac z nim dlużej niz 4
godziny ustalilam że rano zajmuje sie malym dziadek do 14.oo , potem niania (
studentka AWF)14-18.oo potem ja a w nocy gdy jest w domu mąz. Idealna jest
piaszczysta plaża - luxus. Poniewaz technika relaksacyjna u nas kompletnie nie
dziala staramy sie małego zmeczyć ( basen, rower, zaj.teatralne , angielski,
rytmika, kidsplay) Mamy o tyle lepiej że nasz sie az tak nie obija mimo że też
ciągle biega a ostatnio jest zachwycony jak mu sie kreci w glowie po
wirowaniu ....Nic nie piszesz jak Twoj synek zasypia - Tygrys jest chowany z
zegarkiem w reku, w ciagu dnia bywa różnie ale gdy wroci do domu wieczorny
scenariusz zawsze sie powtarza więc przynajmniej zasypia bez wiekszych
problemow ( my niestety też....)
Nasz maly właśnie obchodzil 2 urodziny więc twój post nieco mnie podlamal -
mimo to mam nadzieje że Tigger po prostu wyrośnie

i jeszcze jedno

[tygrysek2004]

Zauważyłam że Tygrys uspokaja sie w towarzystwie innych dzieci pod jednym
jednak warunkiem że nie natrafi na drugiego takiego jak on - wtedy bowiem
napedzaja sie na wzajem ( przezylam to na jego ulubionych lekcjach H.Doron jak
namowił kolege do szaleństw to roznieśli cale zajęcia w drobny mak). A jak jest
u Was? U nas poczatki były trudne - po pierwszych zajeciach teatralnych
prowadząca je Pani byla w szoku... ale na ostatnich Tygrys dostal nagrode za
współpracę ! Myślę że Tygrysek podpatrując inne dzieci nabiera pewnej ogłady

I jeszcze jedno spostrzeżenie, biega tym szybciej im wieksza jest powierzchnia
na której może sie rozpedzić czyli w pustym pokoju będa szaleć a w niewielkim
raczej bawić sie samochodami ( doszlam do tego miesiąc temu gdy lecielismy na
Dominikane 12 godzin ... ku naszemu totalnemu zaskoczeniu Tygrys zachowywal
sie w miarę poprawnie mając miejsce tuz za kabina pilotów wielkości 1,5x 0,5m )
Leków Ci w żadnym razie nie polecam ale w ekstremalnych przypadkach jak nasz
lot zastosowalismy Hydroxyzyne w syropie - troche dziala, na naszego maluszka
dziala też Vibrucol w czopkach (stosujemy wyjatkowo gdy mały nie może wieczorem
zasnąć), po luminalu mieliśmy reakcje paradoksalna ( dałam o 4 rano na
Dominikanie bo myślalam że mały pośpi i łatwiej przestawi sie na zmiane czasu -
chwile potem juz żalowaliśmy tak sie rozkrecił), w zwiazku z przerażającą
perspektywa lotu konsultowalam się ze znajomymi ( jestem z zawodu lekarzem ale
nie mam kontaktu z pediatrią) padały propozycje poza w/w difergan, relanium,
dormicum - ten ostatni chyba balabym sie zastosować

Pozdrawiam cieplutko i lece pospać

[lahesis]

Skąd ja to znam...? Mój synek też pierwsze kroki postawił w 9-tym miesiącu.
UFFF a teraz ... ledwo za nim nadążam. Staram sie go wymeczać na spacerach
(niestety sama też padam na twarz po takim "wyjściu"). Też czekam na pomysły
jak zmęczyć dziecko i samej mieć energię na cos innego niz bieganie po
górkach...

pozdrawiam

[lahesis]

...mój ma narazie 14 miesięcy... Ale kontuzji miał juz więcej niż jego starsi,
spokojniejsi koledzy...