Co lepsze. Klaps czy karny kącik?

[eps]

Ja swoich dzieci nie bije ani nie klapsuje.
Jak jest dziecko nieposłuszne to ma cos w rodzaju "karnego kąta" i tam musi
odsiedzieć karę, lub jak jestem poza domem np. u rodziców lub teściów to za
karę trzymam unieruchomione na kolanach.
Czasami kara odbywa się bez protestu (rzadko!) a czasami jest koncert i klik
do pasa - jak to kara.
W każdym razie ostatnio usłyszałam opinię zarówno od moich rodziców, teściów
jak i niani że dawniej to się dało dziecku klapsa i nie torturowało go tak w
kącie.
Uważają że to jest istna tortura bo dziecko np. płacze 10-15 minut, zaklikane
i wijące się, a klaps załatwiał sprawę i już (podobno).
U nas jak synek sie juz uspokoi i posłusznie odsiedzi karę to są uściski,
przeprasza i wyjaśniamy sobie wszystko, nie uważam żeby to było gorsze
przeżycie dla dziecka niz klaps.
Moj tata z kolei jak mały ma karę stoi nade mną i woła "udręczonego przez
mamę" wnusia i do mnie błagalnie żebym go wypuściła, niania z kolei stoi i
chciałaby wycierać zaklikany nos synkowi, bo to takie niedobre. Babcia gotowa
jest sie ze mną przepychać byleby tylko wyswobodzić terroryzowanego maluszka
Oczywiście wszystkie ich zapędy są skutecznie hamowane ale po każdej karze
jest chwila komentarzu ze źle traktuje dziecko.
A zatem czy klapsy (pomimo że tak ostro publicznie krytykowane) mogą być
rzeczywiście lepsze niż moje metody?

od razu zaznaczam że moje dzieci są naprawdę spokojne i posłuszne, ale czasem
każdemu dwulatkowi zdarzają się chwile kiedy chce przejąć kontrole

[one.way.ticket]

Oczywiście że karny Kącik

> od razu zaznaczam że moje dzieci są naprawdę spokojne i posłuszne,
ale czasem
> każdemu dwulatkowi zdarzają się chwile kiedy chce przejąć
kontrole

I tu właśnie masz odpowiedź.

Nie wyobrażam sobie, że mogłabym uderzyć własne dziecko.

[ata99]

Przede wszystkim za nic w Świecie nie pozwól na takie zachowania, jak
przepychanki, czy krytyka Twojego zachowania.NIGDY!!!Wyjdź z domu, powiedz
kategorycznie, że nie (kiedy dziecko nie słyszy) i już. Autorytet rodzica i
sensownośc kary nie moga być podważane, bo to krok do kompletnego zamieszania
dziecku w głowinie.Klaps jest wyrazem bezradności rodzica i wynika z chęci
ulżenia sobie. Jak się bardzo na dziecko wkurzysz to proszę bardzo wyjdź z
pokoju i spierz poduszkę, fotel itp. Kara ma być możliwie niezbyt częsta (nie ma
sensu karać za każde drobne przewinienie), ale nieunikniona i krotka. Nie wiem
ile dziecko ma, ale podobno tyle minut w kącie ile ma lat-to wystarczy.15 min to
wiecznośc, dla kilkulatka. Pozdrawiam

[mamciulka-nikulka]

ata99 napisała:

Nie wiem
> ile dziecko ma, ale podobno tyle minut w kącie ile ma lat-to wystarczy.15 min t
> o
> wiecznośc, dla kilkulatka.

Tyle minut ile lat w kącie dziecko ma siedzieć za karę i w ten czas przemyśleć
swoje błędy, jeśli natomiast w tym czasie się drze i histeryzuje to może i 40
minut siedzieć - ustąpienie z powodu długiego siedzenia i wycia niczego dobrego
by nie przyniosło, a tylko przekonało dziecko, że tym sposobem mama zmięknie.

[ata99]

Nie pozwól na krytykę swojego zachowania przy dziecku.To niedopuszczalne i b.
dla dziecka szkodliwe zachowanie otoczenia. Nawet za cenę rezygnacji z kontaktów
z tymi osobami, trudno. Klaps nic nie daje, poza chwilą sadystycznego
odreagowania (lepiej bić poduszkę). Kara krótka (tyle min. ile latek),
nieunikniona, niezbyt częsta (za naprawę wielkie przewinienie), kącik lepszy niż
kolana mamy (te powinny być raczej azylem i pocieszeniem). Pozdrawiam serdecznie

[uli]

Ja też uważam, że karny kącik to jest jednak lepsze rozwiązanie. Mój synek ma 14
mies i czasem jest naprawdę niegrzeczny, wczoraj usiłował zbić kota (karmił go,
a potem zaczął bić po pyszczku). Zabrałam kota i zostawiłam go samego, a on
wrzeszczał z 10 minut w niebogłosy, przyszedł do pokoju, w którym spokojnie
czytałam gazetę i dalej robił cyrk. Powiedziałam "nie wolno bić kotka" i znowu
go zostawiłam. Po kolejnych 10 minutach się opanował, przyszedł się przytulić
itp. Wydaje mi się, że w ten sposób dziecko ma szansę zauważyć, że niektóre
rzeczy są po prostu nieakceptowane. Nie wiem natomiast, jak przekonać dziecko,
że niektóre rzeczy są niebezpieczne, np prąd, kable, piekarnik. Chyba trzeba
poczekać do momentu, w którym będzie bardziej kumate, a do tej pory po prostu
chronić dziecko przed tymi rzeczami, od czasu do czasu tłumacząc, że z tym
trzeba ostrożnie?

Źle wspominam klapsy z własnego dzieciństwa, tak samo jak inne zakazy wynikające
z tego, że jestem dzieckiem i mi czegoś nie wolno, a mamie wolno bo jest mądra i
duża. Uważam, że dziadkowie i niania zachowują się średnio odpowiedzialnie
robiąc z Ciebie terrorystkę w oczach dziecka Mam nadzieję, że nie pozwalasz
im karać dziecka po swojemu?

[kasiak37]

niezla masz metide z tym katem ale unieruchamianie na kolanach to przegiecie.Tak
jak napisala ktoras mama,kolana u mamy maja kojarzyc sie z bezpiecznym azylem a
nie kara.

to jak kara poza domem?

[eps]

skoro kolana nie sa właściwe to prosze o sugestie co mam zrobić w domu u
teściów jak maly dostanie głupawki??
Przecież nie zamknę go w innym pokoju bo zdemoluje całość.
Sadzanie w kącie? Tylko u teściów znaleść pusty kąt nie jest możliwe


A metode z trzymaniem dziecka unieruchomionego widziałam i w "super niani" i w
programie dr Tania Byron.
Może sie myle ale synek doskonale wie kiedy kolana mamy służą do przytulania a
kiedy do karania (to bardzo sporadycznie).

[kasiak37]

rozumiem ze tesciowie mieszkaja w okraglym domu skoro katow nie maja?

[eps]

Jeśli chodzi o 15 minut w kacie to jest tak że odliczanie do 2-3 minut (synek ma
2,5 roku) zaczynam jak juz sie uspokoi i posłusznie siedzi. Liczenie od poczatku
zastosowanie kary wydaje mi sie bez sensu bo przez pierwsze 5 minut synek
próbuje uciekać, nastepne 10 minut wywija sie jak dzika bestia i tez próbuje
ucieczek.
Klapsować nie pzwalam. Jak kiedys teściowa dała klapsa synkowi (pierwszy i
ostatni raz) to od razu zwróciłam jej uwaę że sobie tego nie życze.
O sposób egzekwowania wykonania kary sie nie martwie.
Zastanawia mnie tylko czy rzeczywiście te klapsy to taki "rarytas" i szybkie
rozwiązanie problemów.

[woi.mi]

Klapsy to bicie i są niedopuszczalne,nie ma o czym mówić.

[fogito]

tak klaps to szybkie rozwiązanie problemu jak ktoś nie ma oleju w
głowie.
Dziecko jest jeszcze bardzo małe i mocowanie się z nim przez 15
minut to jak dla mnie za długo. Myślę, że jeśli nie daje się
posadzić w kącie, to daj mu chwilę na osobności np. właśnie w innym
pokoju żeby ochłonął. Nie sądzę, żeby 2,5 latek zdemolował pokój.

[bestlafiorka]

eps sorki ze w twoim watku sie wracam ale czytajac go nasunelo mi
sie takie pytanie odnosnie krytykowania rodzicow przez dziadkow itp
przy dziecku.
Rodzina mojego meza zawsze to robi, gdy sie spotykamy w wiekszym
gronie rodzinnym.Jestesmy np u dziadkow synek chcialby wzystkiego
dotknac i szalec ja mu nie pozwalam a dziadkowie jazda na mnie
dlaczego mu nie pozwalam ze moze sobie trzaskac szafkami itp.A mnie
zaraz szlak trafia.Za kazdym razem gdy cos zabronie malemu to
dziadkowie lituja sie na moim synkiem "oj biedaku mama na nic ci nie
pozwala".Poradzcie mi dziewczyny jak sie zachowac w takiej sytuacji
bo nie chce zeby maly mial namieszane w glowie i mnie sie nie
sluchal.Nie chce stracic u niego autorytetu.
Poradzcie prosze

[kasiak37]

zaszantazuj ze albo beda rospektowac Twoje metody wycgowawcze bo to TWOJE
dzoecko albo nie bedziecie do nich przyjezdzac i po sprawie.

[aneta76]

E, ja bym po takim upomnieniu przez dziadkow pozwolila lazic po
szafkach itp, mowiac synkowi jasno, ze no dobrze skoro dziadkowie
nie maja nic przeciwko to ok (i tak wychodzi, ze to Ty sie zgadzasz
pod wplywem argumentow dziadkow). W koncu to ich dom, a w kazdym
domu moga byc inne reguly. W jednych domach sie chodzi w butach, a w
innych nie, w jednych sie kladzie nogi na stole a w innych nie...
Oczywiscie nie dotyczy to spraw zasadniczych, bo np. bic nie mozna
nigdzie itp. Dziecko bardzo szybko sie uczy, ze w roznych
srodowiskach panuja rozne reguly. W domu tez malej pozwalam na
rzeczy, ktore np. w przedszkolu Pani nie pozwala i nie wydaje mi
sie, zeby w ten sposob podwazala autorytet Pani. Dziecko wie, ze w
przedszkolu tego nie mozna, a w domu mozna i tutaj najlepiej podac
przyczyne (chocby taka, ze Pani sie o Was boi, bo jest Was duzo i
nie jest w stanie upilnowac kazdego z osobna)... Natomiast jesli by
mi sie tak wtracali we wlasnym domu, to stawilabym opor i jasno
powiedziala, ze reguly to sobie moga ustalac u siebie.
Mam wrazenie, ze czasami zeby zapewnic sobie maksimum swobody,
probujemy ograniczac swobode innym.

[vallery]

ku pokrzepieniu napisze ci, ze czasem takie zachowanie dziadkow idp. moze sie na
nich zemscic, mam nieco drastyczna historię o upominaniu rodziców przez dziadków
(w miom przypadku teściową, kt czesto przy dzicku podwazala moje nakazy/zakazy).
Moje dziecko, gdy się rozszaleje ma różne dziwne reakcje, z którymi walczę. W
pewnym momencie było to plucie. raz, gdy byłam z dziećmi u teściowej, synek
bawił się z ciocią i na nią napluł, na co natychmiast zareagowałam (powiedziałam
mu, że zachował się bardzo brzydko, zabroniłam mu tak robić, jednocześnie
ostrzegłam, że jeśli sie to powtórzy, będzie kara, w naszym przypadku jest to
tez chwila izolacji). Na co babcia zareagowała oczywiście protestem, ze przeciez
nic sie nie stało, że dziecko musi wszystkiego sprobowac, ze ona jak byla mala
tez pluła (mówiła to wszystko przy dziecku) itd. czyli dzieciak zachował się ok,
w sposób w pelni przez babcie akceptowany. I wiecie, co zrobił wnusio? podszedł
do babci i ... napluł na nią.
Dla mnie to było zachowanie karygodne, ale trzeba było widziec mine babci, ktora
nie wiedziala co ma zrobic - zgodnie z wczesniejsza przemowa powinna wnuka
pochwalic, prawda? ale dzieki bogu sie juz nie odezwala i juz nie miala nic
przeciwko moim zasadom.
po tym incydencie perzez jakis czas byl spokoj, ale ostatnio babcia znow zaczyna...
pozdr
ps. a poza tym - ja stosuje zasade podobna, jak dziewczyny juz napisaly: sa
zasady kartynalne (plucie do nich nalezy jak najbardziej) i tu trzymam sie
swojego, nawet jak sa protesty ze strony teściowej, a inne zasdy - jesli jej nie
przeszkadza, ze dziecko wyciaga wszystko z szaf, i mu na to pozwala, to jej
problem, ale tez niech nie oczekuje, ze po dziecku to posprzatam - tesciowa
pozwolila, to niech odczuje konsekwencje.

[firmenell]

zasady kartynalne? haha
prosze powiedz ze to lierowka!
> ostrzegłam, że jeśli sie to powtórzy, będzie kara, w naszym
przypadku jest to
> tez chwila izolacji).
Wybacz, ale Twoja reakcja na plujace na ciocie dziecko jest smieszna
i zarazem zalosna. Wyobraz sobie, ze Ciebie oplulo cudze dziecko.
Scierasz z twarzy jego charchy a mamunia ostrzega dziecko, ze jesli
jescze raz zrobi, to go ukarze chwila izolacji. No zlituj sie, nie
mozna karac dziecko za byle co, ale za skandaliczne zachowanie kara
musi byc ostra i natychmiastowa. I za akcje, ktore wsrod ludzi
uchodza za chamskie - plucie, kopanie itp - musi byc surowa!
Zapewniam Cie, ze np jesli sie dzieciak dowie, ze owej cioci nie
bedzie widywac skoro sie tak zachowal, szybko skalkuluje, ze znikna
dawane przez ciocie prezenty i pieniadze i bedzie sie zachowywal,
jak nalezy.
Poza tym, w tzw spoleczenstwie plucia nikt nie bedzie tolerowal.
Dziecko musi wiedziec, ze to zachowanie niedopuszczalne!!! Znam
dziecko, ktore tak robilo w domu, a rodzice na to: syneczku, nie rob
tak bo to przydko. No i poszedl syneczek do przedszkola, plunal raz
na innego chlopca, i wiecej tego nie zrobil. Zgadnij dlaczego

[vallery]

firmenell napisała:

> zasady kartynalne? haha
> prosze powiedz ze to lierowka!
a jak myslisz? chyba jasne, ze literowka

> > ostrzegłam, że jeśli sie to powtórzy, będzie kara, w naszym
> przypadku jest to
> > tez chwila izolacji).
> Wybacz, ale Twoja reakcja na plujace na ciocie dziecko jest smieszna
> i zarazem zalosna. Wyobraz sobie, ze Ciebie oplulo cudze dziecko.
> Scierasz z twarzy jego charchy a mamunia ostrzega dziecko, ze jesli
> jescze raz zrobi, to go ukarze chwila izolacji. No zlituj sie, nie
> mozna karac dziecko za byle co, ale za skandaliczne zachowanie kara
> musi byc ostra i natychmiastowa.
no pewnie, od razu zlinczowac bahora, kopniakiem, klaps, pas, to sobie
zapamieta, prawda?;P
nie zgadzam sie, ze moja reakcja jest zalosna - ja nie mowie do dziecka slodkim
glosikiem, mowie ostryn tonem, a dziecko wie, ze jesli mama tak mowi, to jest to
powazna sprawa. i nie zdarzylo mi sie, zeby dziecko powtorztylo swoje zle
zachowanie - wyjatek tu opisywany, bo niejako dostal zezwolenie od babci...
wiesz, sa dzieci, ktorym wystarczy ton glosy - jak memu synowi, ktory jest
raczej lagodnym i spolegliwym dzieckiem, a sa takie, ktorym nie pomaga i
klaps... moja corka np jest uparta i w stosunku do niej musze stosowac nieco
inne metody (ale nie bije)
I za akcje, ktore wsrod ludzi
> uchodza za chamskie - plucie, kopanie itp - musi byc surowa!
> Zapewniam Cie, ze np jesli sie dzieciak dowie, ze owej cioci nie
> bedzie widywac skoro sie tak zachowal, szybko skalkuluje, ze znikna
> dawane przez ciocie prezenty i pieniadze i bedzie sie zachowywal,
> jak nalezy.
> Poza tym, w tzw spoleczenstwie plucia nikt nie bedzie tolerowal.
> Dziecko musi wiedziec, ze to zachowanie niedopuszczalne!!!
a dlaczego uwazasz, ze moje dziecko nadal nie wie, ze to zachowanie jest
niedopuszczalne? wie, nie pluje, nie zachowuje sie tak w piaskownicy, z innymi
dziecmi, mimo, ze moje metody sa wg ciebie zalosne, to sa dla niego
wystarczajace, wie ze nie bijemy, nie plujemy, nie popychamy itd.

Znam
> dziecko, ktore tak robilo w domu, a rodzice na to: syneczku, nie rob
> tak bo to przydko.
widzisz, tu jest roznica, ja nie mowie "syneczku, moj pieszczoszku, nie rob tak"
tylko - jak pisalam wyzej - ostrym glosem, mowie, ze tak NIE WOLNO, ze jest to
NIEDOPUSZCZALNE itp.
i nie mowie tego siedzac na kanapie, ledwie spogladajac w strone syna, tylko w
takich sytuacjach podchodze do niego, biorę za ramiona i patrze mu w oczy.
czasem tajemnica lezy w szczegolach.
gdybym rzucila to przez ramie, to syn tez by mnie olał...

No i poszedl syneczek do przedszkola, plunal raz
> na innego chlopca, i wiecej tego nie zrobil. Zgadnij dlaczego

to ze zycie uczy w sposob brutalny, nie znaczy ze jam mam rezygnowac z innych
mwtod, szczegolnie jesli sa skuteczne.
pozdrawiam

[vallery]

firmenell napisała:

> Zapewniam Cie, ze np jesli sie dzieciak dowie, ze owej cioci nie
> bedzie widywac skoro sie tak zachowal, szybko skalkuluje, ze znikna
> dawane przez ciocie prezenty i pieniadze i bedzie sie zachowywal,
> jak nalezy.

zgadzam sie, ze dzieci sa cwane i potrafia doskonale powiazac swoje dzialanie z
konsekwencjami, dlatego moje dziecko wie, jakie sa konsekwencje - jesli bedzie
sie brzydko zachowywal, to nie bedzie sie dalej bawil, bo bedzie musial
odsiiedziec swoje sam, uwierz, dla niego to jest uziazliwa kara - slyszec, jak
ciocia bawi sie z jego siostra, a on siedzi sam...

a jesli chodzi o te pieniadze i prezenty... dzieki bogu w w mojej rodzi nie nie
praktykuje sie dawania dzieciom pieniedzy, wiec nie ma obaw, ze dziecko bedzie
grzeczne, zeby zasluzyc na stowe...

[koza_w_rajtuzach]

Tak szczerze to nie uznaję ani klapsów ani karnych kącików. Karny kącik to
powinna być już ostateczność, kiedy już wszelkie metody zawodzą. Z jednej strony
piszesz, że synek jest ogólnie posłuszny, a z drugiej strony wynika, że bardzo
często stosujesz takie kary. Może jednak trochę przesadzasz?

to jak stawiasz swoje dziecko do pionu?

[eps]

Czy Twoje dziecko nie ma lub nie miało chwili buntu czy napadu histerii?
Jeśli nie to gratuluje i zazdroszcze pociechy.
jeśli mogłabys mi wyjawić tajemnice to jak przekonujesz swoje dziecko że w danej
chwili Ty masz rację, kiedy zdecydowanie chce postawić na swoim i jest to zwykła
próba sił?
Nigdzie nie napisałam że stostuje karanie często.
Zdecydowanie wolę odwrócenie uwagi czyms innym, system nagród itd.
No ale czasami są momenty kiedy niestety muszę synka naprostować.
Czasami dostaje zwykłej głupawki, nic go nie bawi, nie reaguje na żadne moje
propozycje zabawy czy inne zabiegi.
Akurat w danym momencie super zabawa to np. rzucanie zabawką w brata/wywalanie
wody z bidonu itd. lub po prostu chce postawić na swoim.

odnośnie innego postu, teściowie nie mają okrągłego domu ale zagracony syfem
wszelakim i urządzony w stylu "każda ściana musi byc zastawiona".
Jeśli chodzi o demolowanie pokoju to czasami (moze ze 2 razy sie zdarzyło) synek
ściagał i rzucał wszystko co mu w ręce wpadło.

a moi rodzice i teściowie sa jeszcze gorsi niz gorsi.
Jeśli synek dorwie np. pilota od telewizora to biegają za nim z uśmiechem od
ucha do ucha i wołają żeby oddał (oczywiście zabaw jest nieziemska), jak to nie
skutkuje to tonem rozkazującym ządają ode mnie żebym ja mu cos powiedziała
(???!!!!!!) i ciągle uśmiechnięci biegają za nim żeby oddał.
Dlatego nie lubie jeździc do rodziców i teśćiów.

[koza_w_rajtuzach]

Napady histerii przeczekuję, choć obecnie praktycznie się nie zdarzają. Zdarzały
się jak córka miała ponad rok. Ogólnie zawsze udaje mi się psychologicznie
podejść córkę tak, że i tak zrobi to czego od niej oczekuję. Jeśli np. krzyczy
"nie chcę się czesać" gdy widzi mnie ze szczotką, to mówię jej, że chcę się z
nią tylko pobawić we fryzjerkę. Na to przystaje z uśmiechem na buzi. Ja udaję,
że jej farbuję i obcinam włosy, a jednocześnie przy tym zawsze ją ładnie
uczeszę. Ale faktem jest, że moje dziecko ma dość spokojny charakter, więc nie
mam z nią jakichś większych problemów. Z tym, że ja sobie nie szukam problemów
na siłę i zbyt wielu zakazów i nakazów córka nie ma, bo po prostu nie chce mi
się bez przerwy wszystkiego czepiać.
Uważam, że karne jeżyki są dla tych dzieci gdzie już naprawdę nic więcej nie
skutkuje. W przypadku mojej córki jest to niepotrzebne. Zresztą jest bardzo
wrażliwym dzieckiem i nie wiem jak takie kary by się na niej odbiły. Można się
inaczej z nią dogadać.

[bestlafiorka]

koza podoba mi sie to co napisalas, ale zrozum ze kazde dziecko jest
inne.Sa dzieci ze uda je sie zagadac gdy dostana histeri albo
odwrocic uwage na cos innego.Ale sa tez dzieciaki ktore bardzo sie
nakrecaja np moj synek i nic absolutnie nic nie dziala.Co prawda
mlodemu takie ataki glupawki zdarzaja sie raz na tydzien, staram sie
je ignorowac, czasami zagadac i to z roznym skutkiem.
Dzisiaj jestem po takim ciezkim dniu, synek dostal histeri darl sie
w nieboglosy, napinal jak kloda, myslalam ze wyjde z siebie i stane
obok.Mialam tak dosyc ze poszlam do drugiego pokoju i poryczalam sie
jak dziecko.A moj maly swirus przyszedl za mna i mnie przytulil.Ech
te dzieciaki

[koza_w_rajtuzach]

Rozumiem, że dzieci są różne. Zresztą nie będę kłamać, że moja córka jest
problematyczna, a ja sobie mimo wszystko świetnie z nią radzę, bo to by było
kłamstwo. Ma spokojny charakter, także na pewno nie muszę się tak wysilać przy
jej wychowaniu jak wiele innych mam. Ma oczywiście własne zdanie i nie zawsze
jest posłuszna, ale to w gruncie rzeczy chyba jest dobre, choć czasem wkurza .
Ale autorka postu napisała, że jej synek jest ogólnie posłuszny i spokojny.
Dlatego pomyślałam, że chyba jednak przesadza z tymi karami, bo z jej postu
wynika, że stosuje je często, a synek nie jest jakiś bardzo trudny do ułożenia.
I to tyle. Ja naprawdę rozumiem, że dzieci są różne i każde ma inną naturę.

[eps]

dzięki za opinie.
Mój synek jest naprawde bardzo grzeczny i w większości stosuje system nagród i
zachęt, tłumacze i zachęcam niz karam.
Zresztą z całym szacunkiem, ale ja ma dwoje małych dzieci i jeszcze czasami
musze pracować przy nich w domu. Każde z nich wymaga uwagi i czasami choćbym
staneła na rzęsach, to zdarza sie że któres jest nie zadowolone bo akurat przez
5 minut nie zwracałam na nie uwagi.
I wtedy np. starszy synek zamiast układać klocki/oglądać bajkę/jeść smakołyk
rzuca w młodszego ciężką zabawką (choć wie że nie wolno tego robić) i co tu sie
zda tłumaczenie??
jak dochodzę i go pytam co zrobił źle to od razu odpowiada że "uderzył brata i
że tak nie wolno".

[julamimi]

> I wtedy np. starszy synek zamiast układać klocki/oglądać bajkę/jeść
smakołyk
> rzuca w młodszego ciężką zabawką (choć wie że nie wolno tego robić)
i co tu sie
> zda tłumaczenie??

u nas w takiej sytuacji dziecko rozrabiające dostaje po prostu słowne
upomnienie, ze tak robić nie wolno, no i ma przeprosić dziecko
poszkodowane. Karny jeżyk czy klaps (żadnej z tych metod nie stosuję)
wydaje mi się w takiej sytuacji po prostu zbędny. Moje mają 2 i 5
lat.
pzdr

[eps]

jasne słowne upomnienie, moze do 5 latka tak.
Jak ja daję synkowi słowne upomnienie to albo młodszy dostaje w głowe jeszcze
raz ręką albo tą samą cięzką zabawką tylko że teraz starszak robi to z uśmiechem
na ustach i głośno woła "robiem gagu!!"
Tak wiec jak po takiej scenie dojdę i mówie spokojnie że nie wolno, że bli to
brata itd. , to czasem przeprosi a czasem zaczyna wierzgać i ryczy jak opętany.
I wtedy właśnie stawiam do kąta, tam wśieka sie 5-10 minut i przychodzi i wtedy
przeprasza brata.
A moze źle reaguje? Wiec prosze o sugestie.

[julamimi]

eps napisała:

> jasne słowne upomnienie, moze do 5 latka tak.

i do 5latki, i do 2latka. Celowo nie napisałam, ze upominam starszą,
żeby nie lała młodszego, bo u nas takie sytuacje mają miejsce w dwie
strony

> Jak ja daję synkowi słowne upomnienie to albo młodszy dostaje w
głowe jeszcze
> raz ręką albo tą samą cięzką zabawką tylko że teraz starszak robi
to z uśmieche
> m
> na ustach i głośno woła "robiem gagu!!"

Druga sprawa, że u moich dzieciaków dochodzi do rękoczynów 'w
odwecie' za coś. Starsza młodszemu coś zabierze, to on ją popchnie
lub odwrotnie. Z reguły nie ma akcji na zasadzie "przerwę swoją
zabawę i przyłożę bratu/siostrze".
Jesli rozrabiają zlośliwie, są odsyłane do swojego pokoju (bez
limitów czasowych, przy otwartych drzwiach). Jeśli kłócą się o jedną
zabawkę, najpierw uprzedzam je, że mają znaleźć sposób na pogodzenie
się, albo zabawkę zabiorę, jeśli walka trwa nadal - zabieram. Mniej
więcej adekwatnie do sytuacji.
Z tego, co piszesz, wygląda to trochę na chęć przyciągnięcia Twojej
uwagi (co niestety wcale nie ulatwia sprawy). Jedyne, co przychodzi
mi do glowy, to poza zwroceniem rozrabiace uwagi, dodałabym "brat Ci
nic nie zrobił, więc go nie bij. Jeśli potrzebujesz mojej
uwagi/chcesz się do mnie przytulić, to przyjdz do mnie, a nie bij
brata".

> Tak wiec jak po takiej scenie dojdę i mówie spokojnie że nie wolno,
że bli to
> brata itd. , to czasem przeprosi a czasem zaczyna wierzgać i ryczy
jak opętany.
> I wtedy właśnie stawiam do kąta, tam wśieka sie 5-10 minut i
przychodzi i wtedy
> przeprasza brata.
> A moze źle reaguje? Wiec prosze o sugestie.

ja w zadnym razie nie sugeruję, ze źle reagujesz ja po prostu nie
stosuję karnego jeżyka, bo nie potrzebuję. Może u Ciebie to
faktycznie najlepsze wyjście.
Tak mi jeszcze przyszlo do głowy - skoro sytuacja i tak się powtarza,
to może karny jeżyk jest nieskuteczny? Mały wie, że przyłoży bratu,
posiedzi na karnym jeżyku, a później i tak znów zrobi swoje? Przy
słownych upomnieniach efekt pewnie byłby taki sam, za to bez
szarpaniny przy próbach utrzymania małego na jeżyku?
Ale ja tego nie wiem, tylko gdybam, to Ty znasz swoje dziecko
pzdr

[mama-ola]

> Każde z nich wymaga uwagi i czasami choćbym staneła na rzęsach,
> to zdarza sie że któres jest nie zadowolone bo akurat przez
> 5 minut nie zwracałam na nie uwagi.

Też mamy ten problem, z tym się chyba nie da nic zrobić. My uczymy,
żeby jakoś "wytrzymywał" te chwile, które nie są dla niego,
tłumaczymy, że mamy prawo porozmawiać ze sobą. U nas także często
bywa tak jak u Ciebie, że syn zniecierpliwiony, że rozmawiam z
mężem, a jemu każę poczekać, robi coś zakazanego, świetnie wiedząc i
rozumiejąc, że tak nie wolno.
Albo my musimy poczekać, aż wyrośnie, albo syn bojąc się kary,
będzie się powstrzymywał przed brojeniem.

[mama303]

bestlafiorka napisała:

> Dzisiaj jestem po takim ciezkim dniu, synek dostal histeri darl
sie
> w nieboglosy, napinal jak kloda, myslalam ze wyjde z siebie i
stane
> obok.

No ale za co tu karać?

[mama-ola]

Mam podobne wątpliwości do Twoich. Też nie klapsuję małego i
histerie i przepychanki czasem trwają bardzo długo. A wiem, że
klapsujące koleżanki dają "trzy szybkie" i mają po sprawie, tłumiąc
w zarodku rozdrażnienie dziecka i nie dopuszczając do eskalacji
złego zachowania.

No ale swoich metod nie zmienię. Ufam, że w długim okresie się to
opłaci.

Teraz też zauważam korzyści, np. moje dziecko jest śmielsze niż
córka jednej klapsującej koleżanki, mała się np. ciągle pyta, czy
może coś tam. Chyba nie bardzo wie, kiedy może paść klaps i na
wszelki wypadek woli zapytać. Na mnie to zrobiło przykre wrażenie.

[diabelek_08]

Witam, czytam te wasze wpisy i nie zgodzę się z ostatnią opinią, że dziecko które dostaje klapsa jest nieśmiałe, szczerze powiem że dałam synkowi kilka razy klapsa i wcale nie jest nieśmiały, jest "chodzącym wulkanem" i nie pyta wcale czy może czy nie.
Proszę powiedzcie mi, skoro jesteście zwolenniczkami kącików, jak wytłumaczyć 16 miesięcznemu dziecku że nie wolno. nie dasz mu coś co sobie upatrzył i rzuca się na podłogę i focha szczela i wyje?? nie mówię że klaps jest doskonałym rozwiązaniem, ale tłumaczenie jest bardziej bezcelowe, bo jak wyje to nie słucha.
próbowałam postawić do kąta, to ma zabawę z tego i teraz jak powiem, bo pójdziesz do konta, to sam biegnie i sie cieszy...
więc bardzo proszę o metody wychowawcze!!! jak przetłumaczyć dziecku 16 mies. ze nie wolno odsuwać szuflad i wszystkiego z nich wyciągać? mówię raz, drugi, trzeci dziesiąty a on dalej? rozwali wszystko po kuchni i się przewraca na tym. A jak dam klapsa, to przestanie, fakt ze tylko na ten moment, bo na drugi dzień już od nowa historia sie powtarza i wcale nie pamięta o klapsie!
Albo na spacerku, zagląda do każdego kosza na śmieci, przechyla i sięga do środka! tłumaczę, że brudne, itd. ze ubrudzi rączki itd. nie pomaga dojdzie do następnego i znów zagląda??jak dostanie klapsa, to podchodząc do następnego patrzy na mnie i czeka co powiem... i jak mówię niewolno, to pokazuje jak mama dała klapsa i nie dotknie!!!
jestem otwarta na wszelkie propozycje, zaznaczam moje dziecko jest bardzo żywotne i 5 minut nie usiedzi spokojnie, tylko wszędzie go pełno!!!
nie mówię że sobie nie radzę, tylko chciałabym aby postępować rozsądnie, ale czasem wyegzekwowanie pewnych zakazów jest wprost niemożliwe!!!
nie pochwalam klapsowania, ale tłumaczenie nie dociera... może jak dziecko jest starsze, to można bardziej konsekwentnie tłumaczyć...
a tak na marginesie dodam, ja dostawałam klapsy i nie wspominam tego źle, wręcz kiedyś sama powiedziałam mamie, wiesz daj mi klapsa i już, a nie jakieś śmieszne kary wymyślasz....
pozdrawiam

[royalmail]

> Albo na spacerku, zagląda do każdego kosza na śmieci, przechyla i
sięga do środ
> ka! tłumaczę, że brudne, itd. ze ubrudzi rączki itd. nie pomaga
dojdzie do nast
> ępnego i znów zagląda??jak dostanie klapsa, to podchodząc do
następnego patrzy

Wyobraź sobie, że masz niecałe 2 lata. Wyobraź sobie, że idziesz, a
na Twojej drodze wyrasta szerego przedmiotów których zastosowania
NIE ZNASZ.
Skąd masz wiedzieć, że kosz ze śmieciami jest fuuj, a ten motylek
jest taki słiiit ?
Wyobraź sobie, że Twoje dziecko tego nie wie. Ono się tego uczy.
Lejesz je w dupę za to, że uczy się poznawać świat.

[aduerin]

Boze, naprawde jestes taka ograniczona? Dziecko dowiaduje sie ze cos
jest niebezpieczne, bo mama mu mowi, ze nie wolno, bo brudne, gorace
itp. Rodzice i ogolnie starsi ucza dziecko co do czego sluzy. Jesli
dla ciebie poznawanie swiata rowna sie grzebaniu w charchach,
zuzytych prezerwatywach i petach z ulicznego kosza na smieci?
Uwazasz, ze dziecko w imie poznawania swiata moze przylozyc paluszek
do gotujacego sie czajnika? gratuluje logicznego myslenia!

[diabelek_08]

Mam nadzieję że ten powyższy post jest do royalmail, a nie do mnie,
ja staram się tłumaczyć dziecku co do czego służy i ono doskonale wie do czego
służy kosz na śmieci i inne, a to że dostanie klapsa jak nie słucha, to mu
jeszcze wielkiej krzywdy nie robi, bo klaps jest symboliczny, a nie mający
wywołać ból fizyczny!
myślę że w przedstawionej sytuacji jest on skuteczniejszy niż stosowanie kary,
bo też próbowałam, powiedziałam, że jak będzie dotykał koszy to pójdzie do domu,
no i co to dao, poszliśmy a on niewiele z tego wiedział- dla niego po prostu
wróciliśmy do domu,

[diabelek_08]

eee come on jeżeli tysiąc razy dziecko widzi i słyszy że kosz na śmieci jest
feee, to raczej rozumie, bo widzi ze sobie ubrudzi rączki jak go dotyka itd.i
przechodzi koły tych samych koszy codziennie i doskonale wie, że to kosz, bo sam
wola juz z daleka, a w domu każdy śmieć do niego wyrzuca i sam mówi że fee....

i proszę mi nie mówić, że ograniczam dziecko - że zabraniam mu poznawać świat
według Ciebie, dziecko poznając świat ma prawo dotykać i próbować wszystkiego ? TAK?
Czyli jak znajdzie kupę na drodze, też powinno sobie ją oglądnąć i polizać może
jeszcze?
no bo przecież poznaje świat i nie wie czy to fajne czy fee

[diabelek_08]

poprzedni post jest również skierowany do royalmail... tylko się wstawił nie tu
gdzie trzeba!

[kra123snal]

> kiedyś sama powiedziałam mamie, wiesz daj mi klapsa i już, a nie
jakieś śmiesz
> ne kary wymyślasz....

to brzmi tak jakbyś chciała dać mamie ulgę, żeby nie musiała się
wysilać wymyślając Ci karę.

Kara powinna być skuteczna i czegoś uczyć. Skoro sama widzisz, że
klaps nie skutkuje, to po co go dajesz synkowi? U Ciebie też był na
zasadzie załatwienia sprawy...
Sama musisz znaleźć sposób na syna. Może zabranie zabawki na pewien
czas?

[jotde2]

> kiedyś sama powiedziałam mamie, wiesz daj mi klapsa i już, a nie
jakieś śmiesz
> ne kary wymyślasz....
> pozdrawiam

abo widzisz ,od mamy inny klaps i od taty inny( statystycznie)
mamcia przeważnie ma trudność w przycelowaniu nisko osadzonego tyłka
ruchliwego 5-cio latka i taki klapsik to jak łachotki jeśli
podniesiesz głosik to najwyżej kończy sie bekiem jeśli nie
kontrargumentami zaręczam Ci że jak byś była chłopcem to od taty
byś sie klapsa nieprosiła -niby też przeważnie jeden niezamocny
strzał ale od razu widać że stać go na więcej i lepiej nie
ryzykować

[kanaviosta]

u nas ani jedno ani drugie. zwykła rozmowa wystarcza

[mama-ola]

kanaviosta napisała:

> u nas ani jedno ani drugie. zwykła rozmowa wystarcza

U nas rozmowa wystarcza do zrozumienia, że się zrobiło źle i że tak
nie wolno. Nie wystarcza natomiast do zaprzestania powtarzania
zakazanej czynności - a u Ciebie tak?

[kanaviosta]

biorę dziecko na bok, np do drugiego pokoju i spokojnie rozmawiam. wiadomo, że przy innych osobach popisuje się, nudzi, nie zachowuje normalnie. więc organizuję sytuację tak żebyśmy były tylko we dwie i próbuję się dowiedzieć o co chodzi, oraz co obie możemy zrobić żeby sytuację zmienić. gdy dziecko czuje się zrozumiane (empatyczna rozmowa) uspokaja się.
wydaje mi się, że chcąc doprowadzić do tego, aby sytuacja się nie powtarzała, musimy zmienić nie tyle zachowanie dziecka, ile własne. jeśli dziecko się nudzi, nie ma ciekawego zajęcia, to nic nie da ukaranie go. trzeba pracować nad wyeliminowaniem przyczyn.
jeśli córka jest bardzo niezadowolona i nie chce rozmawiać to czekam aż się uspokoi. każdy potrzebuje trochę czasu, aby złośc mu minęła.
dla mnie karny stołek to metoda nadająca się raczej do tresury dziecka, a nie do wychowywania. osobiście jestem zwolenniczką rozmów z dzieckiem. rozmowy, która polega na tym, że po pierwsze: dziecko ma okazję opowiedzieć o swoich uczuciach i zostać przeze mnie zrozumiane. po drugie: poznaje moje odczucia. owszem trzeba na to poświęcić więcej czasu niż na usadzenie dziecka w kącie, ale co ciekawe.. efekty są długotrwałe.
następnym razem dziecko nie staje na głowie, gdy u kogoś jesteśmy tylko na ucho mi mówi, jaki jest problem. zaczyna mieć świadomość swoich odczuć. a karny stołek czego uczy?

Jula

[ania_ns]

Zgadzam się z tobą całkowicie, ja też nie biję dzieci. Uważam że
przemoc rodzi przemoc, i bicie świadczy o słabości rodzica. Rozsądna
jest kara dostosowana do wieku dziecka, u mojego czterolatka jest to
np zakaz oglądania bajki, gry na komputerze, zabranie "na godzinę"
albo "do wieczora" zabawki, zakaz słodyczy itp. Jeśli wrzesczy
(rzadko mu się zdarza) każę mu wyjśc do swojego pokoju i wrócić jak
się uspokoi.

[jagabaga92]

Klapsy pamiętam z własnego dzieciństwa i chociaż "załatwiały" sprawę, to tak
naprawdę nie były skuteczną metodą wychowawczą. Dlatego u swojego synka nie
stosuję.

Karny kącik? - może i dobry, ale w przypadku małego dziecka, bo utrzymać tam
przez 4 minuty 4-latka to niepotrzebna strata nerwów. Poza tym 4-latek to już
świetny kombinator

Na naszym gruncie (4-latek) najlepiej sprawdzają się kary odebrania przywileju
(tak jak pisze ania_ns: zabranie "aktualnej" zabawki, zakaz oglądania bajek,
zakaz słodyczy itp.) Niejeden taką metodę nazwałby szantażem, ale ponieważ nie
jest to szantaż psychiczny, uważam ją za skuteczną, bezpieczną i wychowawczą.

[jagabaga92]

jeszcze jedno - w przypadku napadów histerii (rzadkich i krótko trwających)
stosuję ignorowanie takiego zachowania. Przeprosiny, przytulanie i rozmowa -
dopiero po uspokojeniu się dziecka.

[kawa08]

Tak samo jak autorka wątku mam dwoje dzieci. Oczywiście, nie zawsze
jest idealnie i trudne sytuacje są na porządku dziennym, ale jakoś
nigdy nie odwoływałam się do pomocy karnych krzesełek czy klapsów. Z
moją córką jakoś tak mi się udaje, że po prostu nie zmuszając jej na
siłę do czegoś, jestem w stanie to od niej wyegzekwowac, np. chcę ją
rano uczesac do przedszkola, ona nie chce - ok, odkładam bez słowa
grzebień i zaczynam zajmowac się czymś innym - w tej samej sekundzie
jest już przy mnie i prosi mnie: mamo, proszę, uczesz mnie! I tak
jest z wieloma sprawami. Zauważyłam, że dużo, naprawdę dużo daje
okazywanie dziecku miłości i tego, że się je lubi i akceptuje. Złe
zachowania czasem ignoruję, czasem przemilczam - i to jest dla
mojego dziecka prawdziwa kara.
Gdyby tak się zdarzyło, jak napisała eps, że powiedzmy, córka rzuci
w brata ciężką zabawką, ja po prostu wzięłabym tego młodszego bez
słowa i sprawdziła, czy wszystko z nim ok, zamiast bawic się w
śledztwa i tłumaczenia. I co z tego, że udowodni się dziecku winę?
Ono i tak samo wie, że postąpiło źle, a zrobiło to, żeby zwrócic na
siebie uwagę. A matka, strofując je i pouczając, tą uwagą go
obdarza.
Sporadycznie zdarza się, że starsza coś młodszemu zrobi. I
uwierzcie, naprawdę skutkuje taka strategia: zając się poszkodowanym
i przypomniec reguły panujące w domu - nie bijemy się i nie robimy
krzywdy. Starszak dojdzie w końcu do wniosku, że takie zachowanie
nie będzie nagradzane uwagę rodziców.

[5_monika]

a ja nigdy nie używałam klapsów ani karnych kącików.Sama też nie
chciałbyum takich kar.
pzdr

[spa76]

próbowałam kiedys z tym karnym kącickiem ale miałam wrażenie, że
młody kompletnie nie kumał, że to ma byc jakas kara i on ma siedziec
w miejscu i to ma niby jakis związek z tym, że po raz drugi oberwał
tapetę. wyszła z tego szarpanina i przepychanka kompletnie
bezsensowna. stwierdziłam, że tego nie czuję i nie będę tego robić.

napady histerii olewam, jesli cos niszczy albo komus cos zabiera i
tłumaczenie nie pomaga, to zabieram z miejsca przestępstwa mimo
protestów i po uspokojeniu się jest pogadanka. czasami tez po prostu
pokazuję mu, że jestem zła bo cos zniszczył lub bardzo mnie
zdenerwował bo próbował np. uciec na chodniku przy ulicy - wtedy
mówię podniesionym głosem - i on naprawdę tego nie lubi - ale tez
tłumaczę juz spokojniej czemu się zdenerwowałam.

generalnie takich sytuacji, gdy brakuje mi jakiegos sytemu kar jest
póki co bardzo mało.

klapsom sprzeciwiam się zdecydowanie, jak równiez temu, że innymi
opiekunowie przy dziecku krytykuja twoje metody wychowacze - to
chyba bardziej szkodliwe niz najgłupsza kara bo dziecko po prostu
nie wie czy w końcu zrobiło dobrze czy źle.

[anja0123]

Eps, klapsy sa niedopuszczalne, ale karny kacika na 15 minut tez
nie!!! To sie absolutnie mija z celem. Poczytaj sobie jakies dobre
ksiazki o wychowaniu. U tak malych dzieci w ogole nie ma mowy o
stosowaniu kar, bo nie maja one zadnego efektu. Wszystkie stawiania
do kata (na 2-3 minuty!!!!!!!) maja na celu spowodowanie odwrocenie
uwagi dziecka i jego 'ochlodzenie', a nie jego 'edukacje'. Zamiast
ciagle karac odwroc jego uwage, okaz pozytywne zainteresowanie
zamiast ciaglego 'nie wolno' (na przyklad powiedz, co WOLNO), a
zobaczysz, ze przyniesie to duzo lepszy efekt.

[mamciulka-nikulka]

Dziewczyny czy macie w domu dziecko, które jest tak ambitne, że nawet jak w
zabawie coś mu nie wychodzi to rzuca się na ziemię i drze japiszona albo rzuca o
glebę samochodzikami ze złości, a jak ich zbraknie to łapie się za stołki i inne
rzeczy co by nimi pizgnąć sromotnie. Nie mam pojęcia skąd to się mu wzięło,
ostatnio jak byłam z nim w szpitalu to dał taki właśnie popis, ja zawsze to
ignoruję, ale tym razem młody (rok i 10mcy) mnie zaskoczył, bo jak nie miał już
czym rzucić to podszedł do mnie i się na mnie zamachnął. Złapałam go tylko za
rękę i powiedziałam, że nie wolno. Histerie takie są prawie codziennością, z
różnych powodów, bo bajkę nie taką włączyłam, bo nie w tą stronę idziemy co on
by chciał, bo z wanny już go wyjmuję po 30 minutach kąpieli, bo na spacerze
skręciłam do parku i już nie mógł oglądać jadących samochodów, bo zamknęłam
lodówkę, bo na coś mu nie pozwoliłam. Nie mówię, że on jest tylko taki, bo jak
ma dobry humor to jest cudowny i miły, potrafi się sam bawić jak nie mam dla
niego czasu, ale jak się na coś uprze to nie idzie się z nim dogadać, czasami
się uspokoi szybko, a czasami będzie spazmował nawet 40 minut. Wiem, że trochę w
tym naszej winy, bo czasami mu ustępujemy dla świętego spokoju, ale z drugiej
strony to ciągle bym musiała z nim walczyć, bo jemu zwyczajnie ciężko jest się
pogodzić z pewnymi faktami, na które nawet ja często nie mam wpływu. Tłumaczenie
to jak gadanie do ściany, ignorowanie dla mnie jest ok, ale czasami nie mogę, bo
dziś na przykład położył się na chodniku, więc nie mogłam pozwolić mu leżeć 15
minut. Często muszę podnieść na niego głos, aby mnie usłyszał i się uspokoił,
ale na takie traktowanie mam opory. Czy ktoś ma podobne doświadczenia, bo nie
pytam "co byście zrobiły", bo uwierzcie miałam do czynienia z różnymi dziećmi i
świetnie sobie z nimi radziłam i nigdy nie pomyślałabym, że mój syn będzie taki
niepokorny. Podejrzewam też, że problemem może być to, że zbyt wiele osób się
nim zajmuje - ma opiekunkę, chodzi dorywczo do żłobka, czasami jest z babcią,
czasami dziadek z nim zostaje, no i jeszcze rodzice.

[asia06]

Naprawdę musisz karać dziecko? Mi przez 3,5 roku nie zdarzyła się taka potrzeba,
choć aniołka nie mam. Naprawdę nie potrafisz dziecku wytłumaczyć, przekonać,
tylko musisz karać. Kara to żadna metoda, niezależnie od tego, czy jest to
klaps, czy jakiś kącik. Obie tak samo bez sensu.

[loola_kr]

Moim zdaniem ani klaps ani kąt nie rozwiąże sprawy. ja osobiście nie mogłam bym
słuchać płaczu dziecka przez 15 minut! Ani trzymać na siłę na kolanach.
Mój syn tez bywa nieposłuszny, miewa histerie, teraz na szczęście coraz
rzadziej. To po prostu jest pewien etap w życiu, który trzeba "przezyć".
Ja odwracam uwagę i przeczekuję. Zawsze działa.
Wczoraj mały dostał histerii bo mąż nie chciał go nieść na rękach, a w wózku nie
chciał jechać i nieszczęście gotowe. Odwrócenie uwagi, zagadanie go pomogło,
chętnie poszedł na nogach do domu.

[dori.28]

Ja preferuję kącik - nie na długo - wydaje mi się, że 1-2 minuty
wystarczą takiemu maluchowi - po tym czasie przeprasza i podobnie
jak u Was ściskamy się itd. Nie widzę w tym terroryzowania dziecka.
To działa.
Klapsy uczą przemocy, więc staram się ich unikać i pozwalać sobie na
nie tylko w skrajnych sytuacjach (np. gdy dziecko celowo wybiegnie
na ulicę).

[mama303]

Śmiem twierdzić że maluch niewiele z pojmuje z karnych jeżyków
oprócz tego że jest pewien ciag zdarzeń - posiedzenie w kacie, ew.
płacz i potem buziaki.
A juz 15 minut w kącie to jakaś totalna porażka. Dziecko juz napewno
zapomniało o co w tym wszystkim chodzi.
U mojej córki stosuje kary sporadycznie i to od niedawna kiedy cos
naprawde kuma /ma prawie 6 lat/ za ewidentne przewinienia czy np.
nie dotrzymanie umowy, niegrzeczne odzywki.
Nie stosuje kar izolacyjnych gdyż moja córka reaguje na nie paniką.
Dość skuteczne jest u nas okazanie dziecku, że naprawdę mnie
wkurzyła czy zasmuciła i wyraźne wyartykuowanie tego. Ponieważ jest
to tak naprawde bardzo rzadkie to często skutkuje.
Za bunty, płacze, głupawki jak była mała nie karałam bo nie
widziałam sensu. Stosowałam głównie odwracanie uwagi albo
przeczekiwanie /gdy miałam czas/

[aduerin]

karne katy niosa ze soba duzo wiecej przemocy niz klaps. W jednym z
odcinkow super niani tato odnosil dziecko na karnego jeza 117razy.
trwalo to chyba z godzine, z taty lecialy strugi potu a dziecko
uspokoilo sie dopiero wtedy, gdy opadlo z sil. Wiec pytam, czy to
nie jest upokarzanie dziecka, wrecz znecanie sie, przemoc fizyczna -
ja ci pokaze, ze jestem silniejszy i dluzej wytrzymam, a ty maly w
koncu padniesz! poza tym, wymaga to mnostwa czasu i sily fizycznej -
zwlaszcza, jesli dziecko szarpie sie, bije itp. I tak tlamsimy je
przemoca, tyle ze 117 razy a nie 1 klapsem. Glupota!
Dodam, ze znam dzieci, ktore nigdy by nie odsiedzialy na karnym
jezu - zapewniam, ze zameczyly by rodzicow, zsinialy, i uciekalyby
chocby i 200 razy. sa takie dzieci. I co? Nalezy je po
prostu "zlamac" ? jak tata juz nie moze, to dziadzio odnosi na jeza
i tak caly dzien? nierealne, glupie i upokarzajace dziecko.

[marghe_72]

aduerin napisała:

> karne katy niosa ze soba duzo wiecej przemocy niz klaps.

Czyli jak nie kącik to klaps.
Innej opcji nie ma?

Droga Autorko Wątku

[aniko16]

Co Ty byś wolała: klapsa czy karny kącik? Bo ja - ani jedno ani
drugie. Mam 2 dzieci 8 i 1,5 roku, które nigdy nie były ukarane. Nie
było takiej potrzeby. Na żadnym etapie. Sprawują się dobrze, są
kochane, spokojne i szczęśliwe a ja cieszę się, że obce mi są
rozważania na temat wyższości karnego kącika nad klapsem.

[jakw]

Nie obraź się, ale z punktu widzenia babć i dziadków wnuczek
zaryczany w kącie przez 15 minut wygląda jak tortura.

[nangaparbat3]

Jeśli dzieci są posłuszne i spokojne to po co w ogole karac? Nie wystarczy jasno
i krotko powiedziec co i jak?
I dziadkowie maja absolutna rację: 10-15 minut w kacie dla dwulatka jest
upokarzajacą, koszmarną torturą.

Poza tym:jeśli CZASEM dwulatek przejmie kontrole i mu ustapisz, świat sie nie
zawali. Co więcej : dwulatek musi się dowiedziec, ze ma w tym świecie coś do
powiedzenia.

[verdana]

dziecko, ktore wie, ze musi się uspokoic, aby uzyskać przebaczenie -
niezaleznie czy placze dlatego, ze jest zle, czy dlatego, ze mu
smutno uczy sie wyłącznie tego, ze rodzice nie życza sobie, aby
ukazywał jakiekolwiek negatywne uczucia. przyp[uszaczam, ze po 5
minutach w kacie nie pamięta już dlaczego w nim stoi, a koncentruje
się na wlasnych uczuciach - ze jest nieszczęśliwy i za to wlasnie
jest ukarany.
To juz z dwojga zlego chyba lepszy klaps. przynajmniej nie uczy
dziecka, ze tylko zadowolnone moze liczyć na akceptację rodziców. I
ze ma prawo płakać. Co nie znaczy, ze polecam klapsy - ale wydaja
mie się znacznie mniej sadystyczne.

[bi_scotti]

Jako dorosly swiadek przetrzymywania maluchow w katach czy innym
odosobnieniu lacze sie w protescie z dziadkami/babciami/tesciami
uwazajacymi takie metody za czysta torture. Poniewaz robia to moi
znajomi (obcy w sumie ludzie), nie komentuje choc zapewne moj wyraz
twarzy jest dosc wymowny, ALE gdyby kiedykolwiek ktoremukolwiek z
moich dzieci przyszlo tak traktowac moje przyszle/ewentualne wnuki
zabralabym glos natychmiast nie ogladajac sie na zadne rodzicielskie
autorytety i inne bzdury. Jak mama z tata postepuja bez sensu to Ich
mama i tata maja obowiazek Im to wytknac!

[verdana]

Otóż to własnie.
przyznam, ze od lat wq... mnie strasznie uwagi typu - babcia,
dziadek, wujek- (a w przypadkach ekstremalnych czytalam i o...ojcu),
krytykuja moje metody wychowawcze.
Owszem, 75% takich uwag nalezy po prostu puszczać mimo uszu. Jednak
są sytuacje gdzie wrecz obowiazkiem jest wtrącić się w wychowanie
dziecka i powiedzieć matce, ze tak nie mozna. Dziecko nie jest
własnoscia rodzicow, ktorzy maja prawo robić co tylko im się podoba
z wlasnym dziecieciem.
A gdy cos się dzieje pisze się "gdzie była reszta rodziny. No, byla.
Tylko w mysl zasady "rodzice wiedza lepiej" albo się nie wtracala,
albo byla opieprzana za wtrącanie się.

do verdana

[jotde2]

też dopuszczam klapsy a co myślisz o szantażu zastępującym
całkowicie klapsy .wydaje sie interesujące u dzieci które
dostrzegają już związek przyczynowo skutkowy w miare bliskich
faktach ???

[verdana]

Nie dopuszczam klapsow, tylko uwazam, ze w bardzo, bardzo rzadkich
wypadkach nie sa najgorszym zlem, jakie można wyrzadzić dziecku.
Szantaż? Zastępujacy klapsy? Czyli co "jak nie będziesz gdzeczny to
cie mamusia odda?", "Jak nie sprzatniesz to mamusia zawalu dostanie?"
Co sadze - sadzę , ze szantaż, jak sama nazwa wskazuje podpada pod
KK.

[jotde2]

Czyli co "jak nie będziesz gdzeczny to
> cie mamusia odda?",

chodziło mi raczej o " nieposprzątasz zabawek to wyżuce je do zsypu"


wiec jak nie do konta ,nie klaps,nie szantaż to co ?

[bi_scotti]

jotde2 napisał:

> chodziło mi raczej o " nieposprzątasz zabawek to wyżuce je do
zsypu"
> wiec jak nie do konta ,nie klaps,nie szantaż to co ?

Przepraszam, ze sie wtrace choc zem nie Verdana.
Wyglada na to, ze znowu najwiekszym problemem jest nazwanie czegos
tam Dopiero co zaliczylismy tasiemcowy watek o karach, nagrodach,
konsekwencjach i prosze pojawia sie nowa opcja - "szantaz".
To, co proponujesz to ja bym nazwala nauka a inni kara lub
konsekwencja, Ty to nazywasz szantazem Jedna wazna korekta, z
mojego punktu widzenia, jesli cos ma byc nauka, to nie moze byc
zwiazane z marnotrastwem. Tak wiec jesli juz w ogole taki uklad z
zabawkami, to jesli nie zostana posprzatane, zostana oddane ubogim i
potrzebujacym, bo Ty - moje ukochane dziecko - najwyrzaniej ich nie
potrzebujesz skoro o nie nie dbasz. I wtedy trzeba byc konsekwentnym.
Dla dziecka jest to i lekcja, i kara, i konsekwencja - a wszystko
oparte na prostym (acz nielegalnym, jak zaznaczyla Verdana)
szantazu I jak tu ladnie wszystko sie leksykalnie zmiescilo w
jednym worku z zabawkami dla biednych dzieci

[verdana]

Dla mnie w ogóle sytuacja nie do pomyslenia, bo zabawki dziecka są
dziecka, nie moje. A wiec moge je najwyżej czasowo schować, ale
inaczej jest to dla mnie nie szantaż, a zwyczajne nieposzanowanie
cudzej własnosci, a mowia dosadniej - krdzież mienia. Co robie ze
swoja wlasnoscią - jest moja sprawą. A zdanie "nie potrzebujesz
zabawek bo o nie nie dbasz" jest nieprawdą - dziecko może bałaganić
na potegę i bardzo potrzebowac swoich zabawek - jest to zwykle
przeinaczanie faktow na potrzeby wychowania, rzecz, ktorej wyjątkowo
nie lubię.
Nie nauczę w ten sposob dziecka uczciwosci, a to chyba trochę
wazniejsze od porzadku w pokoju.
A co do kar - ja tam nie wierze w wychowywanie bez kar. Ale kary nie
musza ograniczac sie do kar cielesnych - zwrocenie uwagi,
reprymenda, nie przeczytanie książeczki (kara, ktorą pamietam z
dzieciństwa jako absolutnie najgorsza ze wszystkich), bardzo, bardzo
rzadko zawstydzenie, pozbawienie jakiejs przyjemnosci - cóz, to tez
są kary.
Nie ukrywam, ze najbardziej w calej akcji "Kocham-nie bije"
czy "kocham-nie krzycze" boje się inwencji rodzicow w wymyslaniu
nowych kar, często bardziej niszczacych dla dziecka.

[bi_scotti]

W mojej prowincji, jesli przekroczysz predkosc o 50 km, tracisz
samochod. Jak najbardziej Twoj wlasny - tracisz go w majestacie
prawa jako KARE (konsekwencje?) za zlamanie tegoz prawa, wiec ja bym
do tej wlasnosci i nietykalnosci zabawek az tak sie nie
przyzwyczajala - wszystko zalezy od WCZESNIEJSZYCH ustalen. Podobnie
zreszta za rozne przestepstwa moze nastapic po polsku chyba
zwany "przepadek mienia". Mam tylko nadzieje, ze nikt nie przyjmie
powyzszego jako zachety do traktowania dzieci jak przestepcow
Chodzi mi o to, ze jesli na cos z dzieckiem umawiam (za wczasu) i
ono wie czym grozi jakies tam nieposluszenstwo, to zabranie zabawek,
pozbawienie deseru, jakis tam zakaz czy nakaz nie sa gromem z
jasnego nieba tylko uczciwym dopelnieniem umowy.
Ja np. nie znosze deklaracji bez pokrycia, wszystkich "ja cie
kocham" i innych takich, po ktorych nie nastepuja zadne czyny
dokumentujace owo uczucie. I to dziala w kazda strone - jesli mojemu
dziecku potrzebne sa zabawki (a czy faktycznie sa? czy patyk z
parku, kartka papieru, 3 guziki i kapsle od butelki nie wystracza do
zbudowania domu? bo ja wiem... ), to ono musi to, ze tak
powiem, "wykazac w czynach" - dbac o nie, trzymac w porzadku, nie
niszczyc itd. Jesli o nie nie dba, nie bedzie ich miec, bo w
ostatecznym rozrachunku ja decyduje o tym, co moje dziecko ma w
swoim kacie/pokoju/szafie. Powoli, powoli, z mijajacym latami
wprowadzam dziecko w dorosly swiat podejmowania decyzji typu kolor
firanek, wielkosc biurka, mis czy samochod, bluzka czarna czy rozowa
itd. ale to sie nie odbywa z dnia na dzien i moim obowiazkiem jest
stopniowac te nauke. A czescia stopniowania jest rowniez i przekaz
werbalizowania potrzeb.

[morekac]

Bi_scotti, ale z pewnych powodów osobniki poniżej pewnego wieku nie
podlegają karom za łamanie prawa

Mam tylko nadzieje, ze nikt nie przyjmie
> powyzszego jako zachety do traktowania dzieci jak przestepcow
Jak się czyta niektóre wątki, to mam wrażenie,że niektórzy mieliby
na to ochotę.

[jakw]

bi_scotti napisała:

> Chodzi mi o to, ze jesli na cos z dzieckiem umawiam (za wczasu)
A macie poświadczoną notarialnie umowę, sporządzoną w 2
jednobrzmiących egzemplarzach, z dokładnym wypunktowaniem co wchodzi
w zakres tej umowy, kiedy jest termin wykonania i jakie są sankcje?
Przy czym musi to być umowa dobrowolna z obu stron.
Więc szantaż typu: " jak dziś nie sprzątniesz, to wyrzucam zabawki"
raczej się nie łapie pod tą definicję.

[morekac]

Nie ukrywam, ze najbardziej w calej akcji "Kocham-nie bije"
> czy "kocham-nie krzycze" boje się inwencji rodzicow w wymyslaniu
> nowych kar, często bardziej niszczacych dla dziecka.

Nic nie będą wymyślać, zastosują kary rodem z superniani typu karny
jeżyk czy krzesełko. Najchętniej stosowany byłby zapewne taryfikator
kar za złe zachownie - coś na kształt taryfikatora mandatowego, np.
- plucie przy stole -3 do 5 minut karnego jeżyka.

[verdana]

Bęą, bęą. Choćbyoddawanie zabawek - wśród ktorych może być ukochany
miś.
Nie przekonują mnie sankcje dla doroslych stosowane wobec malych
dzieci. I nie przekonuje mnie "umowa" z dzieckiem, ktora dopuszcza
odebranie mu tego, co do niego nalezy, bo dziecko z racji wieku nie
jest zdolene do zawierania swiadomie żadnych umów. To nie jest
żadna umowa - to nakaz rodziców narzucony dziecku, bowiem dziecko
nie może powiedzieć "Nie, nie godze się na taką umowę".

[morekac]

To będzie w taryfikatorze przy zbrodni nr 5 - uporczywe bałaganienie
w pokoju.

[nangaparbat3]

Bi - to też bez sensu - dlaczego pomaganie ubogim mialoby byc dla naszego
dziecka karą?
To co - ma sprzatac po sobie, bo jak nie, to wspomoze biedne dzieci?
Chyba nie pomyślalaś po prostu

[verdana]

Moja babcia miala zwyczaj pomagac ubogim (i nie ubogim) rozdajac
moje rzeczy. Nie poprawiło to mojego charakteru, ani nie przekonalo
do dobroczynnosci i do dzielenia się z innymi.
Dobroczynność to dobrowolne oddawanie czegos, co nalezy do mnie, a
nie przymusowe odbieranie dóbr przez "wladzę" i oddawanie komu
innemu. To się jakos inaczej wtedy nazywa.

[nangaparbat3]

No też tak myślę.
Ja probowalam wszystkiego, chwytalam się: chowania zabawek, wyniesienia ich na
śmietnik, szantazu, a nawet przekupstwa. Że juz nie wspomne o awanturach. Nie
dzialalo nic. W końcu spojrzalam na siebie - straszną balaganiarę, i
postanowiłam odczepic sie od dziecka - bo niby jak balaganiara ma uczyc porządku?
Odpuscilam, róznie bylo, ale po prostu uznalam, ze na swoim terytorium moze miec
co chce.
Efekt? Mam pannę superporządnicką, ja się teraz od niej porządku uczę.
I jeszcze jedno: nigdy, po prostu nigdy nie udalo mi sie zmusic jej do
czegokolwiek inaczej jak prośbą, rzeczową argumentacją, w ostatecznosci mogłam
uzyc magicznego słowa "o tym ja decyduję" - natomiast groźba, szantaż czy
przekupstwo nigdy nie dzialały. Potem sie okazalo, ze jest rownie odporna na
"presję rowieśniczą".
Ale dlaczego tak było/jest?
Nie wiem.
jedyne co mi przychodzi do glowy, to traktowanie dziecka z powagą i szacunkiem.

[bi_scotti]

Hej, hej kobiety - gdzie ja co pisze o nauce dobroczynnosci? Padlo
pytanie o WYRZUCENIE ZABAWEK NA SMIETNIK. Odpowiedz moja jest - nie
na smietnik! Zadnych rzeczy (w tym zabawek) w dobrym stanie na
smietnik nie wyrzucam; jesli uwazam, ze dziecko nie szanuje/nie
potrzebuje posiadanych przedmiotow wciaz nadajacych sie do uzytku,
znajduje osoby, ktorym te rzeczy sie przydadza. Proste - zadnego
komunizmu Przy okazji wyznam, ze moje dzieci mialy SKRAJNIE malo
zabawek i sprzatanie nigdy nie bylo problemem wiec ja osobiscie
nigdy nie musialam sie uciekac do takich srodkow. Ale z zalozenia
jestem przeciwna wyrzacaniu rzeczy w dobrym stanie, jestem przeciwna
marnotrawstwu i innym tego typu zachowaniom jednostkowym i
spolecznym.
I jeszcze dodam, ze okazywanie szacuku i traktowanie dziecka
powaznie podlegaja bardzo indywidualnej interpretacji, bo diabel
oczywiscie siedzi w szczegolach. Ja np. jestem zdania, ze umawianie
sie z dziecmi (odpowiednio do ich wieku!) to wyraz szacunku i
powagi. Nie zgadzam sie wiec Verdana, ktora twierdzi wyzej, ze z
dziecmi i tak nie ma umow, bo o wszystkim decyduja rodzice. Jesli ja
(rodzic) umowie sie na cos z dzieckiem to owszem - ja zdecydowalam,
ze wlasnie w tej sprawie bedzie umowa, ale jak juz ona ma miejsce,
to OBIE strony musza jej konsekwentnie przestrzegac. I uwazam, ze
umowy/negocjacje/dyskusje i szukanie kompromisu to jedne z
cenniejszych umiejetnosci jakie mozna dziecku ofiarowac. Ale, jak
wspomnialam, to jest moje osobiste rosumienie szacunku wobec
dziecka. Monopolu na racje nie posiadam i wcale sie z tym nie
kryje
I blagam napiszcie co to jest ten "karny jezyk" - nie ogladalam w TV
zadnej szalonej super niani ale juz ktorys raz pojawia sie ta bestia
w kolejnym watku - to jest jakies specjalnie urzadzenie do karania
dzieci? Brzmi lekko horrorystycznie

[jotde2]

bi_scotti sensownie piszesz
co do wyżucania rzeczy i ich oddawania to oba sposoby są związane z
marnotrastwem .drugi sposób z wiekszym bo tracisz dodatkowo czas.
wiem.wiem . nie nie jest to zbyt prospołeczne ale prawdziwe bo
dzieci trzeba przygotować do prawdziwego życia a nie do bajki

[nangaparbat3]

Nie wiem czy zaraz "dobroczynnosc", jednak jak by nie patrzec, oddawanie
biedniejszym swoich rzeczy jest formą pomagania im - chyba?

Mnie się wydaje, ze umowa z dzieckiem jest w porządku (oczywiscie przestrzegana
przez obie strony), jesli dziecko ma wpływ na jej tresc, zgadza się co do niej
(z pelnym zrozumieniem i przewidywaniem skutków i konsekwencji), czy nawet jest
ona jego pomysłem.

[jakw]

bi_scotti napisała:

> Jesli ja (rodzic) umowie sie na cos z dzieckiem to owszem - ja
zdecydowalam, ze wlasnie w tej sprawie bedzie umowa, ale jak juz
ona ma miejsce, to OBIE strony musza jej konsekwentnie
przestrzegac.

Pod warunkiem, że obie strony miały wpływ na jej kształt...

[jakw]

jotde2 napisał:

>
> chodziło mi raczej o " nieposprzątasz zabawek to wyżuce je do
zsypu"
>
A wyrzucisz? Jak nie sprzątnie i nie wyrzucisz to masz metodę
wychowawczą o ujemnej wręcz skuteczności. Albo wyobraź sobie taki
dialog:
M(mama czyli ty): Podnieś kurtkę z podłogi
D(ziecko): Mam to gdzieś, wyrzuć do śmieci.
I co wtedy zrobisz?

Lepiej chyba "zaaresztować" niepospzątane zabawki na jakiś czas (z
opcją wcześniejszego "zwolnienia warunkowego" za utrzymanie porządku.

[aka10]

jotde2 napisał:

>
>
>
>
>
> chodziło mi raczej o " nieposprzątasz zabawek to wyżuce je do
zsypu"
>
>
> A wyrzucisz? Inaczej, to tylko czcze gadanie i dziecko szybko
pojmie, ze poza gadaniem sie nic nie dzieje. Tak wiec, sprzatac nie
trzeba.

[jotde2]

aka10 napisała:

> jotde2 napisał:
>
> >
> >
> >
> >
> >
> > chodziło mi raczej o " nieposprzątasz zabawek to wyżuce je do
> zsypu"
> >
> >
> > A wyrzucisz? Inaczej, to tylko czcze gadanie i dziecko szybko
> pojmie, ze poza gadaniem sie nic nie dzieje. Tak wiec, sprzatac
nie
> trzeba.
>
>

oczywiście ,niecierpie niespełnionych obietnic

PS - jeżyk. Napiszcie, kto wie

[nangaparbat3]

Taż nie wiem. Wydaje mi się, ze to pomysł Majewskiego, w ktorego nianie
parodiowano - ale moze nie mam racji, bo i jedno i drugie widziałam ze dwa razy
w zyciu.
Corka miala duzego pluszowego jeża, na którym mozna bylo siadac, wiec wyobrażam
sobie, ze w kacie lezy taki pluszak, i dziecko na nim siedzi karnie. Ale wcale
nie wiem, czy o to chodzi.

[jotde2]

to miejsce odbywania kary ,jak kiedyś kąt tyle że można usiąść .

[jotde2]

wydaje sie że klaps jest lepszy jak niema czasu a tzw.karny
kącik,szantaż itd jak czas jest oczywiście lepiej wcześniej
rozmawiać ,tłumaczyć ,prosić, przekupywać i chwalić ale nikt nie
jest idealny i do sytuacji nieprzewidzianych bedzie dochodzić .
wtedy kara jest często lepsza niż niezrobienie niczego.w wychowaniu
jak w życiu pełno jest porażek (sukcesów też) i wtedy trzeba wybrać
to "mniejsze zło " a jest nim kara niż udawanie że niema sprawy.tak
również i ten nieszczęsny KLAPS bo czsem niema skuteczniejszego
sposobu na szybkie namówienie dziecka do czegość .

[morekac]

wydaje sie że klaps jest lepszy jak niema czasu a tzw.karny
> kącik,szantaż itd jak czas jest
ten nieszczęsny KLAPS bo czsem niema skuteczniejszego
> sposobu na szybkie namówienie dziecka do czegość .


I tego się obawiam: karny jeżyk/klaps/szantaż/kara jako metoda
negocjacji i metoda namówienia do czegoś. BTW: klaps/szantaż/kara
pomiędzy dwojgiem dorosłych ludzi 'podpada' pod znęcanie fizyczne
lub psychiczne. Ciekawe, kto z was chciałby być ze
współmałżonkiem 'namawiającym szybko do czegoś' tymi metodami?

[jotde2]

> I tego się obawiam: karny jeżyk/klaps/szantaż/kara jako metoda
> negocjacji i metoda namówienia do czegoś.

nie ,tylko nagrody,perswazja ,nadstawianie drugiego policzka
syn nieodrabia lekcji to podniose mu kieszonkowe
mąż mnie zdradza to postawie mu panienki

>Ciekawe, kto z was chciałby być ze
> współmałżonkiem 'namawiającym szybko do czegoś' tymi metodami?

pewnie że nikt ,ja wole kompletną d... wołową i ślamazare który jak
mnie by bili i gwałcili by z nimi negocjował i pytał czemu to
robią .

[jotde2]

> I tego się obawiam: karny jeżyk/klaps/szantaż/kara jako metoda
> negocjacji i metoda namówienia do czegoś.

a skąd .
dziecko niechce sie uczyć to podniose mu kieszonkowe
mąż mnie zdradza to postawie mu panienka

> Ciekawe, kto z was chciałby być ze
> współmałżonkiem 'namawiającym szybko do czegoś' tymi metodami?

ja wole kompletną d... wołową i ślamazare która jak by mnie gwałcili
to by sie pytał dlaczego to robią i czy niepotrzebują pomocy

[morekac]

jotde2 napisał:
> ja wole kompletną d... wołową i ślamazare która jak by mnie gwałcili
> to by sie pytał dlaczego to robią i czy niepotrzebują pomocy

Cholernie na temat, nie ma co.
Chodzi o to, że raczej nikt z nas (poza tobą, jotde2) nie lubi żyć w otoczeniu,
gdzie go biją, straszą, szantażują i zabierają jego własność. Te zjawiska
-zachodzące pośród dorosłych -mają swoje nazwy i są uznawane za negatywne.
Dlaczego zatem takie metody są uznawane za chwalebne i pożądane względem dzieci?
Jeśli zaś uważasz, że za strzelanie fochów należy się klaps -klapsuj za każde
strzelenie focha. Jeśli nie uważasz tego za konieczne - dlaczego raz strzelasz
dzieciaka w tyłek, a innym razem - nie? Dla dziecka może być to niezrozumiałe,
zaś rodzic może być spostrzegany jako "Nieprzewidywalny Klapsujący Wielki Dorosły".

[jotde2]

morekac napisała:

> jotde2 napisał:
> > ja wole kompletną d... wołową i ślamazare która jak by mnie
gwałcili
> > to by sie pytał dlaczego to robią i czy niepotrzebują pomocy
>
> Cholernie na temat, nie ma co.

ano na temat bo dorosłość zależy częsciowo od wychowania i jak
nienauczysz dzieciaka przez przykład bycia gramotnym to będziesz
miała ciape

> Chodzi o to, że raczej nikt z nas (poza tobą, jotde2) nie lubi żyć
w otoczeniu,
> gdzie go biją, straszą, szantażują i zabierają jego własność. Te
zjawiska

ładny popis demagogi .


> -zachodzące pośród dorosłych -mają swoje nazwy i są uznawane za
negatywne.
> Dlaczego zatem takie metody są uznawane za chwalebne i pożądane
względem dziec
> i?

klaps? po prostu zwyczajowo wśród dorosłych może być obrażliwy
szantaż ? ależ zachodzi i jest najzupełniej normalny w
życiu .np "niezapłace Ci za prace jak ją spaprasz" .

> Jeśli zaś uważasz, że za strzelanie fochów należy się klaps -
klapsuj za każde
> strzelenie focha. Jeśli nie uważasz tego za konieczne - dlaczego
raz strzelasz
> dzieciaka w tyłek, a innym razem - nie? Dla dziecka może być to
niezrozumiałe,
> zaś rodzic może być spostrzegany jako "Nieprzewidywalny Klapsujący
Wielki Doros
> ły".

wiele rzeczy dla dziecka jest początkowo niezrozumiałych a potem
zaczyna sie orientować i rozumieć do sie nazywa dojrzewaaniem .
>

[morekac]

klaps? po prostu zwyczajowo wśród dorosłych może być obrażliwy
szantaż ? ależ zachodzi i jest najzupełniej normalny w
życiu .np "niezapłace Ci za prace jak ją spaprasz" .

Stosunki rodzinne to nie jest wymiana pieniądze za usługi - chyba że u ciebie.
Rozumiem,że płacisz żonie za ugotowanie obiadu, zaś dziecku- za odrabianie lekcji?

> Jeśli zaś uważasz, że za strzelanie fochów należy się klaps -
> klapsuj za każde
> > strzelenie focha. Jeśli nie uważasz tego za konieczne - dlaczego
> raz strzelasz
> > dzieciaka w tyłek, a innym razem - nie? Dla dziecka może być to
> niezrozumiałe,
> > zaś rodzic może być spostrzegany jako "Nieprzewidywalny Klapsujący
> Wielki Doros
> > ły".


wiele rzeczy dla dziecka jest początkowo niezrozumiałych a potem
> zaczyna sie orientować i rozumieć do sie nazywa dojrzewaaniem .

I potem nagle rozumie,że jego starzy to jednak sadyści .

[jotde2]

> szantaż ? ależ zachodzi i jest najzupełniej normalny w
> życiu .np "niezapłace Ci za prace jak ją spaprasz" .
>
> Stosunki rodzinne to nie jest wymiana pieniądze za usługi - chyba
że u ciebie.
> Rozumiem,że płacisz żonie za ugotowanie obiadu, zaś dziecku- za
odrabianie lekc
> ji?
>

chciałaś przykładów z zycia pozarodzinnego na np. szantaż,
twierdząc że jeśli występuje jest karany .no to dostałaś .

[morekac]

Mylisz pojęcie zapłaty za pracę/usługę z pojęciem szantażu.
Umawiając się na zrobienie danej rzeczy - ustalasz warunki i cenę.
Ty możesz się nie wywiązać z zapłaty bądż jej części, usługodawca
może się nie wywiązać z podjętej roboty, jej jakości, czasu trwania
robót itp. Ty potrzebujesz remontu w domu i nie masz ochoty tego
robić, ktoś inny robi te remonty i jest skłonny zrobić określone
rzeczy, w określonym czasie, za określone pieniądze. Tak więc
zapłata nie jest de facto nagrodą - jest wymianą. Nie dostajesz
remontu - nie dajesz kasy. Jest to realizowanie zawartej wcześniej
umowy - umowy zawartej przez dwie dorosłe, świadome swych czynów
osoby.

[morekac]

jotde2 napisał:

>
> > szantaż ? ależ zachodzi i jest najzupełniej normalny w
> > życiu .np "niezapłace Ci za prace jak ją spaprasz" .
> >
> > Stosunki rodzinne to nie jest wymiana pieniądze za usługi -
chyba
> że u ciebie.
> > Rozumiem,że płacisz żonie za ugotowanie obiadu, zaś dziecku- za
> odrabianie lekc
> > ji?
> >
>
> chciałaś przykładów z zycia pozarodzinnego na np. szantaż,
> twierdząc że jeśli występuje jest karany .no to dostałaś .
I dodam jeszcze: jeśli nie zapłacisz za dobrze wykonaną usługę,
możesz zostać podany do sądu, tak samo jak ty możesz pozwać
niesolidnego wykonawcę. Przynajmniej w teorii: jest prawo, jest
umowa, są określone warunki umowy, są sądy i rzeczoznawcy w
przypadkach wątpliwych - gdzie tu miejsce na szantaż?

[kobraluca]

nie bije i nie stawiam so kata, wywoluje to w dzieciach agresje
dziala to na zasadzie "Jak Kuba Bogu tak Bog Kubie"

napady histerii przeczekuje, nie zostawiam jednak synka samego
napady agresji zazwyczaj sa wywolane jakas niezaspokojona potrzeba,
przytulam wiec synka tlumaczac dlaczego nie powinien tak postepowac,
zdarzaja sie one jednak bardzo rzadko

wiekszych problemow nie mam, synek jest pogodny, rzadko sie buntuje
i wierze,ze dzieje sie tak wlasnie dzieki moim metodom

[verdana]

Nie wierzę, ze klaps może dziecko "przekonać" do czegoś - moze
najwyzej - a i to rzadko - powstrzymac od czegoś.

[mama303]

eps napisała:

> W każdym razie ostatnio usłyszałam opinię zarówno od moich
rodziców, teściów
> jak i niani że dawniej to się dało dziecku klapsa i nie
torturowało go tak w
> kącie.


Jedno i drugie jest tortura tylko każde innego rodzaju - przy czym
karny jeżyk jest torturą wyrafinowana a klaps - prymitywną. Nie
stosowałam ani jednej ani drugiej.
Jak młoda była mała to wystarczyła reprymenda, "naprawdę"groźna mina
mamy. Teraz moja pierwszoklasistka juz sie na to nie nabiera więc
musze zastosować kary typu np cofniecie jakiegos przywileju.

[kobraluca]

na tym wlasnie polega problem kar,z wiekiem trzeba stosowac coraz
ostrzejsze,zeby odnosily skutek,az przychodzi taki moment,ze nic juz
nie dziala

[jotde2]

kobraluca napisała:

> na tym wlasnie polega problem kar,z wiekiem trzeba stosowac coraz
> ostrzejsze,zeby odnosily skutek,az przychodzi taki moment,ze nic
juz
> nie dziala

póki dziecko niejest zupełnie samodzielne kasa zawsze
działa ,powoduje że muszą sie z Tobą liczyć ale ONE niechcą sie z
nikm liczyć więc pchają sie do samodzielności a za tym idzie
podjęcie działań zarobkowych i jak podejmą to przychodzi
SAMODZIELNOŚĆ i dopiero wtedy niemuszą sie z Tobą liczyć a wtedy
możesz sie cieszyć że wychowałaś dzieciaka i jak mają już swoje
dzieci to zaczynają rozumieć jak to jest

[verdana]

Kasa działa, jesli dziecko nie jest uczone moralnosci, tylko
robienia tego, co mu się oplaca. Dziala zatem doraxnie - nie ma
kasy, wszystkie zle zachowania wracają w dwójnasób. A dziecko, a
potem dorosly w ogole nie jest nauczony, ze pewne rzeczy trzeba
robic bez nagrody.
Jesli dziecko musi się liczyc z rodzicami tylko ze wzgledu na
zalezność majatkową, to rodzice powinni sie liczyć z tym, ze moment
otrzymania pierwszej pensji przez dziecko jest ostatnim dniem, kiedy
w ogole się licza w jego życiu.

[jotde2]

Verdana ,problem z Tobą jest taki że jak Ci sie mówi że kasy można
użyć to Ty sądzisz że tylko kasy ,jak Ci sie mówi że klaps sie
przyda jak sie spieszysz na pociąg a on Ci właśnie strzela focha to
Ty widzisz już maltretowane dziecko.

[verdana]

Kasa, to akurat motywacja, ktorej nie uzywalabym nawet sporadycznie.
A w dodatku Ty traktujesz kasę jako symbol zaleznosci dzieci od
siebie - a to dla mnie nie do przyjecia.
Akurat, gdybys uwaznie czytała, to większość osób krytykuje mnie tu
za to, ze DOPUSZCZAM uzycie klapsow w ekstremalnych sytuacjach.

[jotde2]

verdana napisała:

> Kasa, to akurat motywacja, ktorej nie uzywalabym nawet
sporadycznie.

a cukierek ? wyjscie do kina ? kieszonkowe to co ? śliwki ?

> A w dodatku Ty traktujesz kasę jako symbol zaleznosci dzieci od
> siebie - a to dla mnie nie do przyjecia.

nierozumiem ? co jest niedpszyjęcia ? pewien skrót ? że nagroda to
min. kasa ? przyznaje ma wady ale jakże często jest prawdziwy .


> za to, ze DOPUSZCZAM uzycie klapsow w ekstremalnych sytuacjach.

wiec tu sie zgadzamy.

[kobraluca]

Uwazam,ze nagrody tez sa marnym sposobem na wychowanie dzieci,
podobnie jak nadmierne pochwaly,
dzieci ucza sie,ze za wszystko nalezy im sie nagroda i tego zawsze
oczekuja, chce by moja dzieci postepowaly jak nalezy, dlatego,ze
same tego chca,a nie dlatego ze dostana za to kase lub inna nagrode.

Poza tym nie rozumiem rodzicow, ktorzy oczekuja od dziecka
bezwzglednego posluszenstwa. Chcemy by nasze dzieci wyrosly na
ludzi, ktorzy maja wlasne zdanie, potrafia odmowic rowiesnikom,
ktorzy proponuja im skreta, a tymczasem oczekujemy calkowitego
posluszenstwa, chcemy by wszystko bylo zrobione bez sprzeciwu i
natychmiast, mozna przeciez porozmawiac, negocjowac i swiat sie nie
zawali jak czasem przyznamy dziecku racje i zrobimy cos tak jak ono
chce. Dotyczy to rowniez malych dzieci, dwulatkowi tez mozna ustapic
bez obawy,ze bedzie przez to rozpuszczony.

[morekac]

ak Ci sie mówi że klaps sie
> przyda jak sie spieszysz na pociąg a on Ci właśnie strzela focha

Trzeba sobie zostawiać trochę zapasu czasowego. Jak już czas nagli, jesteś tak
zdenerwowana, że byle g... wyprowadza cię z równowagi. W rezultacie dajesz
dziecku klapa za swoje niezorganizowanie. W normalnych warunkach ten sam foch
byłby nie zwieńczony klapsem, jak sądzę.

[verdana]

Akurat jedynego klapsa, jakiego pamietam dostalam w podobnej
sytuacji. Trzeba bylo iść do lekarza(kardiolog, ktorego sie NIE
balam), a ja wylam, nie chcialam zrobic siusiu przed wyjsciem, nie
chcialam sie ubrac, kleska. Marginest czasowy zmalał do zera - i
dostalam tego klapa.
Do dzis pamietma moje uczucie "nareszcie". Siusiu jakos się zrobilo,
ubranie przestało byc problemem. Tylko, że to byla sytuacja
absolutnie wyjątkowa, klaps przerwal jakąś niezrozumiał nawet dla
mnie -pieciolatki - histerię.
Gdybym dostawała czesto i za byle co, na pewno miałabym inne
uczucia.

[nangaparbat3]

A to dobre! Moja córka dostala dwa razy - raz za morderstwo, jak juz mialam
zaaszczyt, a drugi raz w identycznej sytuacji jak przez Ciebie, Verdano,
opowiedziana. Miala 4,5. I też lanie (bo ja ją przelozylam przez kolano i
walnęlam parę razy, ręka mnie zabolała) pomoglo. Ale podejrzewam, ze i wsparcie
(jej) ze strony ojca, ktory chcial ulec (chodzilo o udanie sie na uroczystosc
koscielną w lakierowanych pantofelkach ze zlotymi sprzączkami, a mróz byl
siarczysty)- okazal jej zrozumienie i to, moim zdaniem, pozwolilo malej zachowac
twarz.

[jotde2]

morekac napisała:

> ak Ci sie mówi że klaps sie
> > przyda jak sie spieszysz na pociąg a on Ci właśnie strzela focha
>
> Trzeba sobie zostawiać trochę zapasu czasowego. Jak już czas
nagli, jesteś tak
> zdenerwowana, że byle g... wyprowadza cię z równowagi. W
rezultacie dajesz
> dziecku klapa za swoje niezorganizowanie. W normalnych warunkach
ten sam foch
> byłby nie zwieńczony klapsem, jak sądzę.

jak chcesz to zostawiaj sobie po 2 godziny zapsu przy każdym wyjściu
bo kto wie kiedy ci strzeli foha ?

[mama303]

kobraluca napisała:

> na tym wlasnie polega problem kar,z wiekiem trzeba stosowac coraz
> ostrzejsze,zeby odnosily skutek,az przychodzi taki moment,ze nic
juz
> nie dziala

Nie ostrzejsze, tylko adekwatne do wieku i rozumu. Sześciolatce nie
zrobie groźnej miny nr 1 za bałagan w pokoju bo to na nia nie
zadziała a trzylatkowi że powiem że jak nie posprząta to ma zakaz
ogladania bajki czy cos tam innego - małe dziecko nie pojmie związku
przyczynowo skutkowego i nie wyciągnie wniosków na przyszłość. Jest
sorry ale za głupie poza tym naprawdę może mieć trudnosci w
sprzataniu. Trzeba raczej pokierować maluchem niz karać.

Prawie dorosłej pannicy natomiast juz pewnie nie ma sensu karać bo i
tak to nic nie da.
Tak że trzeba dostosować ewentualną kare do wieku.

[jotde2]

> Prawie dorosłej pannicy natomiast juz pewnie nie ma sensu karać bo
i
> tak to nic nie da.

trzeba ale nie przez klapsy tylko kieszonkowe i "szlaban" inaczej
bedzie uważała że dobrze robi.(oczywiście może dobrze robi i to
przedewszystkim należy rozważyć )

[kobraluca]

Karac nie trzeba,ani maluchow ani duzych, mozna wychowac dzieci bez
kar

[verdana]

Obawiam się, ze można tylko pod warunkiem drastycznego zawężenia
pojecia"kara". Bowiem karą jest tez reprymenda, nieprzyjazne
spojrzenie, pozbawienie przyjemnosci (ja pamietam, ze mama nie
chciała mi poczytać po jakims drastycznym wybryku z mojej strony). A
tego uniknąć się nie da. I nawet unikać nie nalezy.

[kobraluca]

a ja uwazam,ze nalezy

dziecko, ktoremu odbieramy czas z mama za to,ze cos przeskrobalo odbiera to jako odebranie milosci w tym momencie, a ja chce zeby moje dzieci wiedzialy, ze kocham je zawsze i bez wzgledu na to co zrobia , chce by unikaly nieporzadancyh zachowan bo tak czuja,a nie z obawy przed utrata mojej uwagi i milosc
chce tez by moje dzieci nie baly sie przyznac,ze cos przeskrobaly i zeby widzialy we mnie sprzymierzenca nie wroga
jesli bede dziecko karac, doprowadze do tego,ze bedzie ono klamalo po to by uniknac kary

[jotde2]

możesz sobie chcieć różne rzeczy ale z tego nic niewynika .jak
dziecka nieograniczysz ,nieukarasz to właśnie poczuje sie ono
niekochane bo potrzeba niezależności przychodzi póżniej (np.
niemowlaki uspokajają sie gdy unieruchomić im rączki w beciku ).
szkodliwa jest ta mania traktowania dziecka ja niskiego dorosłego.
jeśli dziecko będzie kłamało by uniknąc kary bedzie już bliżej
samodzielności
prawdziwa z Ciebie idealistka

[kobraluca]

zgodze sie, ograniczanie tak, karanie nie
brak kar nie oznacza calkowitego luzu i braku ograniczen
dzieki karom dzieci czuja sie kochane? pierwsze slysze...
wrecz przeciwnie, dzieci czuja sie odrzucone, czuja zal i
wscieklosc; nie pomagaja one dziecku w przemysleniu bledow, ale kto
wie,moze dziecko wpadnie na pomysl jak nastepnym razem nie wpasc i
uniknac kary
mozesz to nazwac mysleniem kreatywnym jesli chcesz i bedzie pasowalo
do Twojej teorii o tym,ze kary sa dobra metoda wychowawcza

poza tym, kary nadwyrezaja mocno zaufanie i wiez miedzy rodzicami i
dzieckiem, ktore sa podstawa prawidlowego rozwoju emocjonalnego
dziecka

[jotde2]

> zgodze sie, ograniczanie tak, karanie nie

oba te pojęcia sie przenikają

> dzieki karom dzieci czuja sie kochane?

czują sie bezpieczniejsze dzieki karą (i ograniczeniom -dla mnie to
to samo) min.bo dają im one wskazówke jak żyć ,wiedzą kto jest
silniejszy i kto ponosi za nich odpowiedzialność.oczywiście mówie o
karach z dużym umiarem a nie lańsku .


> do Twojej teorii o tym,ze kary sa dobra metoda wychowawcza

moja teoria to - nagradzaj dobre ,karaj złe a wcześniej pomyśl byś
mógł odróżnić jedno od drugiego .oczywiście to tylko częśc
wychowania.


> ktore sa podstawa prawidlowego rozwoju emocjonalnego
> dziecka

niezły zlepek

[kobraluca]

jotde2 napisał:


>
> czują sie bezpieczniejsze dzieki karą (i ograniczeniom -dla mnie
to
> to samo) min.bo dają im one wskazówke jak żyć ,wiedzą kto jest
> silniejszy i kto ponosi za nich odpowiedzialność

A nie lepiej dac wskazowki tlumaczac i rozmawiajac, kara sama w
sobie takiej roli nie spelni. Dziecko nie musi byc karane po to by
czulo kto jest silniejszy, ono wie od samego poczatku,ze to rodzic
jest szefem. Dla mnie kara i ograniczenia to sa dwa rozne pojecia.

>
> moja teoria to - nagradzaj dobre ,karaj złe a wcześniej pomyśl byś
> mógł odróżnić jedno od drugiego .oczywiście to tylko częśc
> wychowania.

a ja zamierzam wychowywac bez nagradzania i bez kar, uwazam ze nie
sa one koniecznoscia, a wrecz szkodza
>
>
> > ktore sa podstawa prawidlowego rozwoju emocjonalnego
> > dziecka
>
> niezły zlepek

ciesze sie,ze Ci sie podoba

[jotde2]

> Karac nie trzeba,ani maluchow ani duzych, mozna wychowac dzieci
bez
> kar

a to co ? jakaś mantra ?

[kobraluca]

nie mantra, tylko fakt

[mama303]

kobraluca napisała:

> nie mantra, tylko fakt

A w jakim wieku masz dziecię? bo cos idealizujesz. Pewnie że byłoby
super gdyby można sie było zawsze z nieletnią istotą dogadać i
trezba do tego dążyć ale niestety nie zawsze sie da. Bez sytuacji
konfliktowych raczej sie nie obędzie w procesie wychowania człowieka.
Różnie ludzie to rozwiązują, kara czasem jest jedynym wyjściem. bo
co np. zrobic jak dzieciak celowo nie dotrzyma jakiejs umowy? Coś
chyba trzeba zrobić?....

[kobraluca]

szukalabym przyczyny takiego zachowania
kazde nieporzadane zachowanie ma jakies podloze, stralabym sie dowiedziec co jest przyczyna agresji, zlosliwosci, klamstw czy innego problemu

pamietam swoje dziecinstwo i to,ze kary byly bardzo nieskuteczna metoda wychowawcza, wywolywaly we mnie bunt, czulam zal do rodzicow, nie przypominam sobie, zebym kiedykolowiek postanowila sobie,ze od tej pory bede lepsza,ze wiecej tego nie zrobie
ale za to skutecznie oddalaly mnie od rodzicow, zniechecaly mnie do rozmow z nimi, a przeciez zaufanie i komunikacja powinna byc podstawa w kazdej rodzinie

jestem mama malego dziecka, do tej pory udaje mi sie rozwiazywac nasze konflikty miloscia, dobrocia, wyrozumialoscia, nie stosuje kar, czasu zastanowienia, nie stawiam do kata i wierze w to,ze uda mi sie to kontynuowac

[mama303]

kobraluca napisała:

> szukalabym przyczyny takiego zachowania

Przyczyna jest prosta - nie chciało jej się! wolała np zrobic coś
przyjemniejszego dla siebie niz to na co sie wczesniej umówiłyśmy. I
to nawet jest ludzkie ale jako rodzic zareagować mam obowiązek i
to zareagować stanowczo! Sprawa wszak poważna - nie otrzymała
jakiejś umowy.

> ale za to skutecznie oddalaly mnie od rodzicow, zniechecaly mnie
do rozmow z ni
> mi, a przeciez zaufanie i komunikacja powinna byc podstawa w
kazdej rodzinie


U nas komunikacja jest jak najbardziej w porządku


> jestem mama malego dziecka, do tej pory udaje mi sie rozwiazywac
nasze konflikt
> y miloscia, dobrocia, wyrozumialoscia, nie stosuje kar, czasu
zastanowienia, ni
> e stawiam do kata i wierze w to,ze uda mi sie to kontynuowac

Jak byłam mamą malucha to tez mi sie udawało a teraz pannica mi
dorasta, robi sie sprytna, dyskutuje, czasem pyskuje. Swoje metody
musiałam ciut zmodyfikować Na tym też polega miłość - czasem
trzeba zareagować ostrzej.

[morekac]

co np. zrobic jak dzieciak celowo nie dotrzyma jakiejs umowy?
Pytanie: czy umowa była zawarta na warunkach narzuconych wyłącznie
przez rodziców czy tez była negocjowana?
I jak bardzo celowe było jej niedotrzymanie?

[jotde2]

morekac napisała:

> co np. zrobic jak dzieciak celowo nie dotrzyma jakiejs umowy?
> Pytanie: czy umowa była zawarta na warunkach narzuconych wyłącznie
> przez rodziców czy tez była negocjowana?
> I jak bardzo celowe było jej niedotrzymanie?

niema znaczenia .
chodzi nie o sprawiedliwość a o nauke.
dziecka ma wiedzieć że jak niedotrzyma umowy z silniejszym to musi
sie liczyć z próbą wprowadzenia sankcji która ma duże szanse okazać
sie skuteczna( chyba że bekiem uzyska zawieszenie. a jak umowy
dotrzyma to bedzie fajniutko .a jak sie mu żle trafi ( a nieda sie
tego uniknąć ) mimo że umowy dotrzyma to nagrody niebędzie i wtedy
musi zawalczyć ( i cieszcie sie z tego). zacznijcie myśleć o swoich
relacjach z dziećmi nietylko jako o próbie sielanki a również jak o
przygotowaniu do dorosłego życia.

[kobraluca]

wlasnie o relacjach mysle mowiac o unikaniu kar i innych negatywnych metod wychowawczych

jotde, zastanow sie nad swoimi relacjami, bo juz drugi raz piszesz,ze dziecko musi wiedziec kto jest silniejszy
czy relacja rodzic dziecku ma sie opierac na strachu przed nasza sila? uwazam,ze nie, relacja ma sie opierac na zaufaniu i milosci, metody takie jak karny kacik, kary i klapsy zaufanie burza, dziecko czuje sie odrzucone i niekochane

dom powienien byc dla dziecka bezpieczna baza, nie musimy przygotowywac dzieci do doroselgo zycia w taki sposob jaki opisujesz, zrobi to swiat, szkola, koledzy, nauczyciele, my musimy byc dla naszych dzieci oparciem

nagrody uwazam,za zbedne i nie stosuje ich
ucza one dziecka postepowania wedlug naszych norm tylko jesli otrzymaja cos w zamian, sa forma manipulacji
nie oczekuje od mojego dziecka bezwzglednego posluszenstwa, chce by mialo swoje zdanie i walczylo o swoje racje i nie zamierzam zabraniac tego w domu

[pam_71]

dom powienien byc dla dziecka bezpieczna baza, nie musimy przygotowywac
dzieci do doroselgo zycia w taki sposob jaki opisujesz, zrobi to swiat, szkola,
koledzy, nauczyciele, my musimy byc dla naszych dzieci oparciem

Akurat z tym się nie zgodzę Roztaczanie nad dzieckiem (szczególnie
jedynakiem) domowego parasola ochronnego często prowadzi do późniejszych
problemów i złego startu w dorosłość. Przekonałam się o tym na własnym
przykładzie niestety ... Nie mówię, aby potomkom serwować "szkołę przetrwania"
... ale aby w domu również przygotowywać Młodych do "zaistnienia w
społeczeństwie". Samo przedszkole/szkoła to za mało.

[kobraluca]

czy to,ze bedziemy dla dziecka oparciem oznacza,ze roztaczamy nad
nim parasol ochronny?
nie zamierzam rozwiazywac za moje dziecko problemow ani go przed
nimi chronic, ale bedzie ono wiedzialo,ze zawsze moze na mnie
liczyc, na moja rade (jesli bedzie jej chcialo) i zrozumienie
nie zamierzam celowo stwarzac w domu stresu, po to,zeby dziecko sie
nauczylo jak sobie z nim radzic, nauczy sie tego dziki swoim
relacjom z rowiesnikami, sasiadami, nauczycielami itd

pam co masz na mysli mowiac o przygotowaniu dziecka do zaistnienia
w spoleczenstwie, jak wedlug Ciebie nalezy to robic?

[morekac]

Jotde2, masz jakiś scenariusz na moment, kiedy dziecko przyswoi już
sobie, że rządzi silniejszy?

[jotde2]

morekac napisała:

> Jotde2, masz jakiś scenariusz na moment, kiedy dziecko przyswoi
już
> sobie, że rządzi silniejszy?

pewnie stać sie tym silniejszym nietylko fizycznie.

[morekac]

Problem polega na tym, że o ile młodzież idzie do góry pod względem sił
wszelakich , to starzy - no cóż,latka lecą... Przemyśl to jeszcze

[forencka]

Klaps to wykorzystanie przewagi cielesnej, co może skończyć się różnie, u
wrażliwych źle. Pokazujesz też dziecku przemoc - jakby nie było. Kącik jest w
odbiorze niby dramatyczny, ale mniej radykalny i nie odciśnie się na delikatnej
psychice malucha. Dlatego - zdecydowanie kącik.