Mój Synek ma zespół Edwardsa. Czy przerwać ciąze?

[arras-k]

Skontaktuj sie z założycielka forum "chore dziecko" jej córeczka była na to
chora, ona ci na pewno cos doradzi.

Maleństwo ma już...

[jolex4]

Chcialabym odpowiedziec Ci i poradzic jak najspokojniej, chociaz musze
przyznac, że bardzo sie zdenerwowalam. Jestes mamą, masz dziecko. Ono juz jest,
nie powstanie w chwili narodzin. Jest w twoim brzuszku i czuje sie tam
bezpiecznie, uspokaja sie czujac bicie twojegop serca. Musisz zastanowic sie na
czym tak naprawde Ci zalezy czy na dziecku, czy moze na tym czy bedzie sliczne
i zdrowe. "usunąć ciążę" to brzmi jakos lżej niż usunąć swoje dziecko.
Pamietaj ze nikt, zaden nawet najlepszy lekarz nie moze dac Ci 100% pewnosci ze
nie donosisz ciąży, albo ze stan dziecka po porodzie bedzie powazny. Wiesz, w
pierwszym tygodniu ciąży przeszlam bardzo ciężką ospę. Jestewm logopedą, a moj
mąż lekarzem i oboje wiedzielismy jakie to moze dac konsekwencje. Obecnie
jestem w 34 tygodniu, moje dziecko jest silne i najprawdopodobniej wszystko
jest dobrze. Uwierz mi ze nie ma piekniejszego uczucia od tych silnych
kopniec Czekamy cierpliwie i dziekujemy za kazdy dzien z naszym maluchem.
Badz dzielna i walcz o swojego synka, masz duzo sily- w koncu jestes matką!
Poglaszcz malego szkraba i trzymaj sie cieplo, trzymam kciuki.
Jola

[maga202]

P...... kotka za pomocą młotka. Mieć postawiona 100%ową diagnoze to co innego niż gdybanie. Lekarz i porównuje ospę do poważnej wady genetycznej?? O co ona ma walczyć o cierpienie swojego dziecka, zastanów się co piszesz.

[palma34]

jolex4 napisała:

> Chcialabym odpowiedziec Ci i poradzic jak najspokojniej, chociaz musze
> przyznac, że bardzo sie zdenerwowalam.

To idź pobiegać zamiast wyżywać się na matce której dramatu nie potrafisz objąć swoim małym rozumkiem.

Pewnie uważasz się za szlachetną, ale trzeba być człowiekiem bez serca żeby napisać coś takiego kobiecie której dziecko umrze, jak nie w brzuchu to krótko po porodzie. Bez serca i sumienia. Tacy są właśnie prolajferzy. Kobieta już jest w żałobie po dziecku, a ty jej piszesz, ze:

> Obecnie
> jestem w 34 tygodniu, moje dziecko jest silne i najprawdopodobniej wszystko
> jest dobrze. Uwierz mi ze nie ma piekniejszego uczucia od tych silnych
> kopniec Czekamy cierpliwie i dziekujemy za kazdy dzien z naszym maluchem. Bądź dzielna i walcz o swoje dziecko.

Może jeszcze się pochwal jaki wózek wybrałaś.

[nancy_m]

Każde życie jest darem, przyjmij go. Nie do nas należy decyzja o śmierci
drugiego człowieka. Pozwól żyć...

[triss_merigold6]

Dziecko z ZE pożyje krótko i w cierpieniu. Jaki to dar? Dla kogo? Cierpienie
nie uszlachetnia nikogo.
Po to są badania, żeby świadomie podjąć decyzję co do przyszłości.

[amwaw]

>Cierpienie
> nie uszlachetnia nikogo.

A już na pewno nie malutkiego bezbronnego człowieka.

Póki co- jeszcze nie odczuwa bólu, niedługo zacznie..

[elza78]

triss_merigold6 napisała:

> Dziecko z ZE pożyje krótko i w cierpieniu. Jaki to dar?

jaki to dar zapytaj o to tych ktorzy mieli dziecko z ZE, jest kilka takich osob
na forum strata dziecka... masz odwage??
czy tylko tak rzucasz tekst nie myslac o tym ze kogos moze to zranic, fakt
jakim darem jest krotkie zycie malenkiej istotki ktora dla kogos jest
najwiekszym skarbem pomimo swojej choroby? kazda chwila i godzina liczy sie jak
sto lat, jest jakis przelicznik na to ile czasu trzeba kochac zeby milosc byla
prawdziwa, bo dla ciebie takie dziecko to nie dar, wiec nie zasluguje na nic...
zastanow sie nim cos napiszesz... zwlaszcza ze nie nalezysz do osob ktore pisza
co im slina na jezyk przyniesie...

[jpuz]

Ludzie czy wy nie rozumiecie ze czym innym jest przebyta ospa w czasie ciazy a
czym innym wady genetyczne, ktore sa od momentu poczecia. I juz pozostana. A
ospa moze ale nie musi miec tragicznych konsekwencji. Poza tym te wady sa juz
stwierdzone poprzez amniopunkcje na 100 %.
No ale przeciez moze sie zdarzyc ze ktos pomylil probke z wodami plodowymi
pobranymi do badania - to oczywiscie nie na serio, to tak aby uprzedzic
nastepne posty.
Droga Ordynko, to straszne doswiadczenie, nie pytaj dlaczego, nie szukaj
przyczyn, zdarza sie tak jak inne historie w zyciu. Kazda twoja decyzja bedzie
sluszna bo podjeta przez ciebie i twojego partnera.

[jolex4]

do jpuz- My ludzie rozumiemy czym jest maciezynstwo i czym jest dar zycia. Nie
mozesz mowic ze kazda decyzja bedzie dobra bo nie wiesz co bedzie w
przyszlosci. Ludzie rozumieja ze zycie nie jest tylko po to zeby bylo
cukierkowo, ze tak samo ludzkie jest cierpienie.

[amwaw]

tyle, że to dar śmierci a nie życia...ta waga jest letalna- maksimum 2
lata...bardzo bolesne 2 lata ..w imie czego?

[maretina]

amwaw napisała:

> tyle, że to dar śmierci a nie życia...ta waga jest letalna- maksimum 2
> lata...bardzo bolesne 2 lata ..w imie czego?

sa starsze zyjace dzieci z tym zespolem. kaj po kilka lat, jakich chlopczyk
nawet 12.
pytanie jest takie: czy ktos kto ma byc rodzicem takiego dziecka jest w stanie
zyc z mysla, ze zycie tego dziecka to bomba zegarowa.
bardzo wspolczuje wszystkim, ktorzy musza sie z tym zmagac.

[maga202]

O cierpieniu najwięcej mają do powiedzenia Ci którzy za wiele w życiu nie przeszli. Ciekwe czy nie zmienili by zdania w obliczu podobnej tragedii? Moje dziecko zmarło i wiem co znaczy cierpienie i nie chrzanię farmazonów w stylu że cierpienie uszlachetnia itp. Tu nawet nie chodzi o matkę ale o dziecko. Jak jemu wytłumaczysz że cierpienie to część życia i że to właśnie je Bóg przeznaczył na śmierć i ból??? No jak?? Powiedz jak jesteś taka mądra.

[maialina1]

nancy_m napisała:

> Każde życie jest darem, przyjmij go. Nie do nas należy decyzja o śmierci
> drugiego człowieka. Pozwól żyć...

Nie chce byc zlosliwa, ale twoje "pozwol zyc" rowna sie "kaz cierpiec".

nie rób tego, proszę w imieniu dziecka

[yapi2]

Chciałabym podkreślić ze szalenie ci współczuję, sama jestem niepełnosprawną
osobą i wiem jak moi rodzice to przeżywają...

ale... jako osoba dużo mająca wspólnego z medycyną, wiem też że twoje dziecko w
wieku 18 tyg jest bardzo rozwiniętym płodem, odczuwa dotyk najlżejszy nie mówiąc
o odczuwaniu bólu, on nawet słyszy już głosy twoje i swojego taty... ma wszytsko
co potrzeba, funkcjonują mu organy te same co tobie choć płucka jeszcze nie
potrafiłyby oddychac tlenem i ma za mało tkanki tłuszczowej...

to będzie brutalne ale pisze jakby w imieniu dziecka: czy wiesz jak odbywa się
aborcja tak zaawansowanej ciązy? takiej ciąży nie da się usunąć w sposób
bezbolesny dla dziecka, piszą kobiety że "on będzie cierpiał po urodzeniu" -
owszem, będzie cierpiał ale nie bedzie miał świadomosci swej odmienności bardzo
długo i będzie szzceśliwy gdy będzie kochany po prostu
aborcja w tym stadium ciązy jest albo pocięciem dziecka na kawałki albo
wyindukowaniem porodu żeby potem położyc dziecko w inkubatorze aż samo umrze
jeśli przeżyje poród - czy TKIEJ ŚMIERCI chcesz dla swojego synka?
czy on nie ma prawa umrzęc w twoich kochajacych ramionach, nie ma prawa zaznać
przytulenia i całusków nigdy i ma umrzeć w taki sposób? czy myślisz ze rodząc
się w 18 tyg ciązy i umierając w inkubatorze przez kilka godzin lub dni bedzie
szcześliwy a ty nie bedziesz cierpiała?

każde zdrowo urodzone dziecko moze w każdym momecie życia zachorowac
nieuleczalnie i czy wtedy ktos myśli o jego zabiciu "żeby nie patrzeć jak
cieppi"? taki argument jest - przepraszam ale egoistyczny - gdyż kobieta
poddająca sie aborcji w 18 tyg też skazuje dziecko na cierpienie, na straszną
smierć tylko ze wtedy nie widzi jej a wiec uważa że mniej cierpi. Ona - a dziecko???

Zlinczowana zostanę na 100% przez was ale jako osoba chora nieuleczalnie,
niepełnosprwana nie mogę!!! nie zabierać głosy gdy widze jak ktoś ma takie
dylematy, czy chorzy nieuleczalnie nie mają prawa rodzić się i życ????

[amwaw]

bzdura
jako osoba związana z medycyną powinnaś wiedzieć, że za odczuwanie bólu i
nacisku odpowiadają kompletnie inne drogi nerwowe i receptory
jako osoba związana z medycyną powinnaś wiedzieć, że płód jeszcze nie odczuwa bólu
więc albo masz tyle związku z medycyną co ja z garncarstwem, albo świadomie
manipulujesz
i tak- zlinczuję
NIE JEDŹ PO NAJNIŻSZYCH UCZUCIACH!
mowa o ZE-jako osoba związana z medycyną(???) powinnaś wiedzieć, że to nie tyle
choroba nieuleczalna to wada letalna- rodzi się dziecko do cierpienia i
śmierci-maksymalnie 2 lat!
Poświęciłabyś swoje dziecko by w imie idei cierpiało(i zastanów się co napiszesz
bo życie bywa złośliwe)? Czy starałabyś się zmniejszyć mu cierpienie?

[jpuz]

Amwaw daj spokoj, z nimi nie damy rady. Mysle ze Ordynka juz wie co robic,
znalazla linki itp. Nie podbijajmy juz tego watku bo sie rozpęta piekło. Niech
sie przeniosa na forum aborcja

[yapi2]

Tak wiem, będzie tylko agresja, nawet chamska bo tylko tak reagują luidzie na
coś co bardzo porusza i boli.

Porponuje ci dwie rzeczy:
1. zajrzyj na forum "wcześniaki" - tam są historie dzieci urodzonych nawet w 25
tyg ciązy w Polsce i zapytaj się rodziców dzieci czy ich "łody" jak to nazywasz
odczuwają ból czy nie, czy płaczą jak pielegniarka wbija im igłę, czy kurczą się
,czy rozluźniają pod wpływem miłego dotyku dłoni mamy

2. zajrzyj do jakiegkolwiek podręcznika medycyny - znajdziesz tam o rozwoju
układu nerwowego w ciązy
owszems ą wątpliwości czy np. 10 tyg płód odczuwa ból - tu zdania lekarzy są
podzielone

ALE NIE JESLI CHODZI O DZIECI Z 20 TYG CIĄŻY !

u płodów już 16tyg stwierdzono juz reakcję hormonalną (adrenalina) na ból - taką
jak u ludzi dorosłych

[maialina1]

Czy z twojej wypowiedzi na temat domniemanych cierpien 18-tygodniowego dzieckaw
brzuchu matki, mamy wnioskowac ze jak sie urodzi to mu ulzy?
Jego stan juz teraz SIE TYLKO POGARSZA.
Skoro tak ci zal cierpiacego plodu, to dlaczego chcesz aby cierpial
jeszczedluzej i jeszcze gorzej?

Aaaa, zreszta, szkoda slow.
Mozesz sie tylko cieszyc ze ty nie zmarlas w wieku roczku w okrutnych mekach.

[amwaw]

Reakcja hormonalna na ból ma z bólem nic wspólnego- adrenalina jest jednym z
przekaźników( których jest koło 30). Aby ból był odczuwalny musi wpływać na
receptory(nocyceptory), których jeszcze w 16 tygodniu NIE MA.
Do podręcznika do medycyny zaglądac nie musze bo całkiem sporo mam ich w domu-
nie ma najmniejszych dyskusji nt tego czy płód w 10tc odczuwa ból.Co Ty piszesz???
Kurcze, dziecko drogie-co ma wspólnego rozluźnianie dłoni z bólem- matko boska??Nic.
Owszem zdania są podzielone nawet jeżeli chodzi o 20tc. M. in. z tego wzglądu w
Stanach przy okazji aborcji matki mają być informowane, że płód usuwany po 20tc
MOŻE odczuwać ból. Nie jest to do końca pewne, ale ponieważ istnieją pewne
przesłanki- uznano, że właściwym jest informowanie matek.

Po Twoich wypowiedziach jestem pewna, że nie masz nic wspólnego z medycyną.

[maialina1]

Nie ma to jak argument nie do obalenia kontra "gdzies slyszalam, ze".

[amwaw]

Ja nawet wiem gdzie.
Poszulałam yapi2
i znalazłam same wypowiedzi na forach katolickich
nie znalazłam ani jednego o niepełnosprawności

nie wstyd kłamać??

[maialina1]

I to na forach katolickich
Smutne to ze niektorzy z wiary w Boga robia sobie zabawe
Ale to nie temat na ten watek.

Nareszcie

[jpuz]

Brawo, nareszcie sensowne postawienie sprawy!

gratuluję uprzedzeń :), cytat z podr. medycyny

[yapi2]

czyli jako katoloczka nie mam prawa się wypowiadać gdyż ktoś gdzieś powiedział
że katolicy sa głupi i bazują na wierze nieracjonalnej oraz mają wstręt do nauki?

a jak poszło zapytanie mam wcześniaków czy ich "płody" w inkubatorach odczuwają ból?

owszem jestem chora a że nie pisze tego wszedzie, moje prawo, nie afiszuje sie z
tym bo po co?

Oto fragment z podręcznika medycyny:

"Rozwój zmysłu bólu jest mało poznany [czyli zgodnie z prawdą nie można
powiedziec że płód bólu nie odczuwa, gdyż NIE WIEMY NICZEGO NA PEWNO]. Noicy
receptory, reagujace na boźce chemiczne, termiczne i mechaniczne, odpowiedzialne
za tzw. ból tępy pojawiają sie już w 7 tygodniu życia i szybko osiągają liczbę
jak u człowieka dorosłego. Ilosc ich połączeń z mózgiem poprzez wstępujace drogi
czuciowe wzdłuż rdzenia kręgowego jest KOMPLETNA JUŻ W POŁOWIE ZYCIA PŁODOWEGO,
ale wskutek słbej jeszcze mielinizacji bodźce bólowe są wolniej przekazywane,
reakcja jest opóźniona, a EFEKT BÓLOWY TRWA DŁUŻEJ. Niektórzy bdacze twierdzą ze
wskutek słabej mielinizacji włokien nerwowych, wrażliwośc bólowa, wrażliwosc
bólowa jest w okresie płodowym nawet większa niż później gdyż "gołe" włona
przewodzą bodziec bólowy w "czystej postaci", a zstępujace drogi przewodnictwa
bółowego jeszcze niedojrzałe nie mają zdolności wyhamowywania informacji
bólowej, a więc zmienjszania jej siły.
Obserwacja zmian w rytmie uderzeń serca oraz achowania dziecka np. w czasie
skurczów macicy bądź badań prenatalnych i terapii płodowej np. wewnątrzpłodowej
transfuzji krwi, wskazuje na przezywanie niepokoju i bólu - dziecko stara sie
unknąć dotykania go (np, nakłucia) i ucisku, wykonujac ruchy obronne,
przesuwajac siew tył. (...) Reakcja na ból jest tak wyraźna że nie budzi
zadnych wątpliwości koniecznośc dostraczania dziecku śrdków przeciwbólowych w
przypadku przeproawadzania na nim jakiejś interwencji medycznej."

"Psychologia rozwoju człowieka" t.2 , wydawnictwo nauowe PWN, Warszawa 2000, s. 31


pogrzebcie w internecie skoro tak dobrze wam to idzie, i znajdzcie info czy temu
dziekcu operowanemu w 7 mcu ciązy ostatnio w bodajże IMiDz w łonie matki - czy
podano mu środki znieczulające? a jesli tak to po co skoro nie czuje bólu???

co do watpilwości że nie jestem chora bo w innym miejscu o tym nie pisałam,
naprawdę gratuluję inteliginecji

[maialina1]

Twoj podrecznik nie jest do medycyny, tylko do psychologii.

[olga50]

maialina1 napisał:

> Twoj podrecznik nie jest do medycyny, tylko do psychologii.

A co to ma do rzeczy?

[amwaw]

1.Jeżeli jest się gorliwą katoliczką to się nie kłamie przy każdej nadarzającej
się okazji tylko po to, żeby podeprzeć czyms swoje przekonania. To jest
pseudokatolicyzm. Prawdziwy katolik tak nie robi.Tacy ludzie jak Ty tylko
szkodzą kościołowi(przez małe k, bo przez duże nawet Ty nie jesteś w stanie
zaszkodzić).
2.Podręcznik medycyny to podręcznik medycyny-podręcznik psychologii pwn to
podręcznik psychologii. Polecam jako osobie związanej z medycyną9 sic!)
zapoznanie się z róznicą miedzy tymi rzeczami. polecam też jako osobie zwiazanej
z medycyną ksiązki medyczne PZWLu inaczej nadal Twoje zwiazanie z medycyna
pozostanie tylko w Twoich checiach. Na przyszlosc jako osobie zwiazanej z
medycyna polecam przyswojenie sobie podstawowej informacji-psychologia ma z
medycyna m/w tyle wspolnego co logopedia.
To tak jakbyś mi na dowód prawa Maxwella pokazała artykuł popularno-naukowy w
Świecie Nauki.
A ten "podręcznik naukowy" ma tak rażące błędy że to aż boli- nie ma noicy
receptorów -są nocyceptory, receptory nocyceptywne- noicy receptorów nie
ma.Pomija też istotne fakty- chemoreceptory to receptory reagujące na związki
chemiczne, których jak napisałam jest ok 30-ści. Receptorów adrenergicznych do
20tc nie ma.Może adrenalina się wydzielać- co z tego jeżeli nie oddziaływuje na
receptory? Gdyby receptory były ta adrenalina powodowałaby przyspieszenie akcji
serca wpływając na rec alfa2. Nie przyspiesza.
Natomiast to wskazuje również że nie masz nic wspólnego z psychologią. Bo gdybyś
choćby z psychologią miała cokolwiek wspólnego nie pisałabyś takich głupot, że
jest to "podręcznik medycyny".

3.jestem chora a że nie pisze tego wszedzie, moje prawo, nie afiszuje sie
> z
> tym bo po co?
To ciekawe bo w tym wątku się afiszujesz- znaczy się- kiedy temat akurat
podchodzi pod Twoje przekonania nagle okazuje się że chorujesz i to bardzo
śmierdzi. To ciekawe na co chorujesz bo ta ciężka nieuleczalna choroba pozwala
ci miec dzieci pozwala normalnie funkcjonowac, siedziec, pisac, mowic mysleć...

4. Nikt nie mówił, że po 20tc płód nie czuje, wręcz przeciwnie-sama napisałam o
prawie w Stanach, więc komplenie nie rozumiem po co przytaczasz cały fragment.
No, chyba, że nie wiesz, że POŁOWA ŻYCIA PŁODOWEGO to 20tc. Jeżeli nie
wiedziałaś- niniejszym Cię o tym informuje.7 miesiąc to też powyżej 20tc. Nie
wiem albo do Ciebie kompletnie nie dociera to co się pisze, albo jesteś
wyjątkowo oporna.

Na mój gust jesteś panią pracującą przy kościele w poradni rodzin, albo należącą
do np Ruchu Światło-Życie.Manipulujesz prawdą, najdelikatniejszymi uczuciami
matki będącej w tragicznej sytuacji tylko po to, żeby osiągnąć cel.
Obrzydliwe.

[olga50]

To napisz proszę czy 18 tygodniowy płód odczuwc bedzie ból przy aborcji czy nie?
Bądx obiektywna - proszę )

[amwaw]

biektywnie?- nie wiem-prawdopodobnie nie, ale nie na pewno. Dlatego nie
doradzam. Jest to potwornie ciężka decyzja. Najcięższa z możliwych w życiu.
Ja nie wiem czy byłabym w stanie psychicznie patrzeć na śmierć swojego dziecka i
czekać na nią, żeby przestało wreszcie cierpieć. Nie wiem czy bym to po prostu
przeżyła. Nie wyobrażam sobie większego bólu- wolałabym ja cierpieć.
Można natomiast powiedzieć- wg mnie NIE albo wg mnie TAK- uzasadnić- mam takie i
takie poglądy.
A pisanie takich rzeczy jak yapi2 jest okrucieństwem najwyższego stopnia:

„aborcja w tym stadium ciązy jest albo pocięciem dziecka na kawałki albo
wyindukowaniem porodu żeby potem położyc dziecko w inkubatorze aż samo umrze
jeśli przeżyje poród - czy TKIEJ ŚMIERCI chcesz dla swojego synka?”

„czy on nie ma prawa umrzęc w twoich kochajacych ramionach, nie ma prawa zaznać
przytulenia i całusków nigdy i ma umrzeć w taki sposób? czy myślisz ze rodząc
się w 18 tyg ciązy i umierając w inkubatorze przez kilka godzin lub dni bedzie
szcześliwy a ty nie bedziesz cierpiała?”

Matko-ona przeżywa i tak istne katusze, a ona jeszcze jedzie po jej miłości
macierzyńskiej. To czyste świństwo, brak jakichkolwiek uczuć- i nie ma nic
wspólnego z katolicyzmem. To bezczelność, to pycha, to bezduszność...

ale z ciebie kipi ..... amwaw

[yapi2]

1. no strzrał z grubej rury z tym "nie kłamie się przy każdej okazji", strzał w
emocjach i tylko po to aby odebrać komuś prawo wypowiedzi

moge wiedzieć skąd i na jakiej podstawie twierdzisz ze "kłamie przy kazdej
okazji"? a kiedy skłamałam?

wiesz inteligentny człowiek mógłby mnei posądzić o kłamstwo gdybym na innym
forum napisała "jestem zdrowa i pracuję" ale niczego takiego nigdzie nie
napisałam, jedyne co mi mozesz zarzucić ze NIE NAPISAŁAM gdzie indziej ze jestem
chora - i ty to nazywasz "kłamaniem przy każdej nadarzajacej się okazji" ?!

inteligentny zarzut to nie jest, jedynie z zacietrzewienia, nietoleracnji i emocji

2. ciekawa teaz ze pscyhologia rozwojowa NIE JEST medycyną - mozna prosić jakieś
źródło naukowe które to ogłosiło, jakoś przegapiłam....
ciekawa też teza, ze studenci psychologii uczą się inaczej [czytaj: kłamliwie] o
rozwoju układu nerwowego ))))) niż np. studenci medycyny klasycznej

pouczające - co też ludzie za bzdury wymyslą i napiszą żeby tylko
zdysklasyfikowac przeciwnika w dyskusji, moze jeszcze o czary mnie posądzisz?

a iwesz logopedia tez ma wiele wspólnego z medycyną - nawet na pioeczatce jest
"lekarz logopeda", żeby być logopedą trzeba poznać dobrze budowę jamy ustnej,
ucha, gardła, jak powstaje dźwięk, jakie mięśnie pracują przy jakich głoskach...
nie słyszałaś o tym? doucz się może troszkę

możesz udowodnić że stusdentom psychologii nie potrzebna jest wiedza o
powstawaniu, rozwoju i wadach układu nerwowego? dziewczyno nie osmieszaj się

3. nie afiszuję się tutaj z chorobą a napisałam o niej poniewaz odzuwam bolączki
osób niepełnosprawnych i wiem takze po sobie ze ból fizyczny czy niewygoda życia
spwodowana dysfunkcajmi wcale nie stanowi głównego cierpienia - no chyba ze ktoś
umiera na nowotwór
ludzie boją się kochać "innych" i wydają na nich wyroki "to nie człowiek" "to
zlepek komórek" "nie czuje bólu" "szkoda patrzec jak cierpi" itd.

nikt nie ma prawa decydowac o niczym człowieczenstwie, nie-ludźmi nazwałabym
tych co usuwają z drogi słabych aby "nie patrzeć jak cieprią" nie pytajac ich
nawet o zdanie

4. dziękuję za twoje dociekanie gdzie parcuję: otóż nigdzie nie pracuję bo
choruję nieuleczalnie
i nie należę do żadnego ruchu ani kółka różańcowego

z twojego postu po prostu BLUZGA zacietrzewieniem, smutne to....


5. gdzie napisałam że 7 mc to połowa ciąży
przytoczyłam fragment podręcznika w którym jest mowa o tym że nie ulega
wątpliwościom że w połowie życia płodowego (czyli w 20 tyg gdyż ciąże liczy się
jako 40 tyg choc domoszone dziecko jest juz w 38 tyg) - płód odczuwa ból na
całym ciele
ty twierdzisz ze nie jest to pewne tylko ze MOZE odczuwac i podałaś przykład ze
Stanów
autorka wątku zastanawia się nad aborcją dziecka w 18 tyg - pewnie najwczesniej
za tydzień czyli załozyć można że w 19 tyg - i co, ma trwac w błednym
przekonaniu ze jej dziecko nie będzie umierać w bólu?
sama to zobaczy jak położą go do inkubatora ale nie będą podtrzymywac funcji
życiowych

ja mogę jeszcze zrozumieć - choć nie zgodzić się - z kobietami które dokonują
aborcji do 10 tygodnia, jeszcze jestem w stanie to jakoś zrozumieć
ale zabijanie dziecka później jest zadawniem mu fizycznego cierpienia, im
starsze tym większego i ukrywanie przed kobietami prawdy o tym co się dzieje w
czasei aborcji dużych płodów JEST OKRUCIEŃSTWEM WOBEC TYCH DZIECI

tym zakończę tą bezsensowną dyskusję ....

myślisz o matce... pomyśl na chwilę o dziecku

yapi, wybacz, ale to z ciebie kipi

[maialina1]

Amwaw po prostu przytacza rozsądne argumenty, a ty jako że nie masz nic
logicznego na ich obalenie, to wymyślasz kolejne teorie, również do obalenia.
Tylko że wyksztalconym ludziom już się nie chce odpowiadać, bo religijnego
zacietrzewienia najmądrzejsze nauki nie pokonają.

o matko kochana.........noIcyrecpetory :D

[yapi2]

maialina1 napisał:

> Amwaw po prostu przytacza rozsądne argumenty, a ty jako że nie masz nic
> logicznego na ich obalenie, to wymyślasz kolejne teorie, również do obalenia.
> Tylko że wyksztalconym ludziom już się nie chce odpowiadać, bo religijnego
> zacietrzewienia najmądrzejsze nauki nie pokonają.


a któryz zmoich argumentów jest RELIGIJNY????
a moze "wydawnictwo naukowe PWN" to wydawnictwo katolickie???

jakie teorie wymyślam - zacytowałam PODRĘCZNIK MEDYCYNY dla studentów psychologii

droga pani, nie umiecie obalic argumentów medycznych, dlatego przypisujecie mi
zacietzrewienie religijne podczas gdy same macie klapki na oczach, nie chcecie
przyjąc do wiadomości tego co moze niektóre z was by o wyrzuty sumienia
przyprawiło i tyle

a moze rozsądnym argumentem amwaw jest ze "kłamię przy każdej okazji"
ponieważ... na innym forum nie napisałam że jestem chora? to ma być "rozsądny
argument" - to kpina!

przy okazji: zapomniałam napisac że pani amwaw jest tak zaślepiona ze nawet nie
odróznia literówki od manipulacji - w wyrazie NOCYRECEPTORY pisząc szybko
napisałam NOICYRECEPTORY - jakby nie była zaślepiona antyrozsądne argumenty to
by spojrzała na klawiaturę że "o" lezy obok "i" i że pisząc szybko mozna nie
trafić i nacisną obydwie literki jednoczesnie - to jest smiechu warte

[aleksandrynka]

"Psychologia rozwoju człowieka" nie jest podręcznikiem medycyny.
Psychologia nie jest dziedziną medycyny.
Psycholog nie jest lekarzem i nie może, na przykład, wypisywać recept, w
przeciwieństwie do psychiatry, który lekarzem jest, bo skończył studia medyczne.
Psycholog kończy studia psychologiczne, nie prowadzone raczej na akademii
medycznej.
I dość już tego sporu o to, czy psycholog jest lekarzem, czy nie
NIE JEST.

[aleksandrynka]

Psychologia nie jest dziedziną medycyny.

źle się wyraziłam, chodziło mi o specjalizację...

Nie ważne...

W kontekście postu na prawdę nie ważne...

[maialina1]

Juz ci mowilam ze wyksztalconym ludziom juz sie odechcialo dyskusji z toba,
wiec nie licz na to ze ktos sie pofatyguje zeby cie dalej oswiecac.

do wszystkich "wykształconych ludzi" :)

[yapi2]

Epietty pełne złości nie są w stanie mnie obrazić,ani insynuacje także nie, gdyż
stawka jest za wysoko w tej dyskusji.

Drogie intelokutorki moje , nie potraficie dyskutowac w ogóle, żadna z was nie
podała mi argumentów naukowych, nie odesłała do żadnego źródła medycznego, do
żadnego wyniku badań naukowych .

Ograniczyłyscie się do:
- przede wszystkim starannego omijania meritum sprawy, czyli rozwoju układu
nerwowego człowieka - na rzecz czepiania się słówek ("napisalaś TEŻ jestem
niepełnosprawna"), lietrówek ("nie ma żadnych noicyreceptorów, są tylko
nocyreceptory"), terminologiii ("psycholog to nie lekarz"), wyrazenia głebokiej
pogardy wobec osoby o wyznaniu katolickikm i wielokrotnym odmówieniu jej prawa
wypowiedzi ("wode z mózgu ci zrobili" "katoliccy oszołomi"), posądzenia mnie o
kłamstwo bo... na innym forum nie napisałam że jestem niepełnosprawna, albo też
podważania autorytetów ot tak sobie ("ci amerykańscy naukowcy nie są żadnym
autorytetem") itd itd.

wszystkie wasze argumenty są AD PERSONAM a nie AD RERUM czyli rzucając się z
wściekłością na osobę podważającą wasze przekonania atakujecie ją personalnie,
prawie w ogóle nie odnosząc sie merytorycznie do treści jej wypowiedzi -
charakterystyczne dla ludzi nie mających argumentów

przykładowo: załóżmy ze macie świętą rację i absolutnie psychologia to nie
medycyna a psycholog to nie lekarz (pominę już fakt że napisałam że chodzi mi o
medycynę w szerokim pojęciu a nie tylko klinicznym)
czy wobec tego byłoby to dowodem albo choć wskazywało że OPISANY ROZWÓJ UKŁADU
NERWOWEGO U PŁODU W TYM PODRĘCZNIKU JEST NIEZGODNY Z RZECZYWISTOŚCIĄ ?!?!

oczywiście ze to nie świadczy o tym i dobrze o tym wiecie, pscyhologowie to są
ludzie doskonale znający i MUSIEJĄCY znać dokładnie rozwój układu nerwowego i
jego funkcjonowanie w ciągu całego zycia człowieka gdyż psychika i jej procesy
są mocno sprzeżone z funkcjonowaniem tego układu

Ordynka zadała pytanie zaczynjace się od "czy" - oznacza to że oczekiwała
rózncyh wypowiedzi i odpowiedzi, a nie zbiorowej zachęty do dokonania aborcji na
swoim dziecku

wy jednak wielokrotnie chcieliście mnie czy innej osobie zamknąc buzię i wynocha
z forum - bo to co piszę może spowodowac wyrzuty sumienia u kogoś a to zbrodnia,
zeby ocalić życie dziecka kosztem wyrzutów sumienia matki

dzieci z zespołem Edwardsa zyją - w Polsce!!! - niejednokrotnie nawet 10 lat - z
tą "wadą letalną", można o tym przeczytać na stronach www poświęconych tej chorobie

umiecie tylko opluwać, podejrzewać, insynuowac i uciekać od meritum sprawy - to
są wasze "argumenty" których ja "nie umiem podważyć bo są od oświeconych ludzi"
- kpina, kpina i jeszcze raz kpina

żegnam

[maialina1]

Wplatanie laciny w twoje wypowiedzi nie uczyni ich bardziej madrymi.

[majka995]

Dziewczyny wy jej tylko wyrządzacie większą szkodę tymi dyskusjami. Przeszłam
przez przerwanie ciąży w 23 tyg. To co teraz czytam to jest to dla mnie cios
prosto w serce. Tak jakbym swiadomie skazała córkę na cierpienie i śmierć. A
przeciez to nie prawda. ten kto tego nie doświadczył to nie zrozumie. To jest
ogromnie ważna decyzja. Bardzo trudna, nikt nie może tu doradzać. Naprawde jak
przeczytałam posty niektórych z was to poczułam sie jak kat własnego dziecka.
Ja uważam że podjełam słuszną decyzję z korzyścią nie tylko dla mnie czy córki
ale i dla synka który wtedy miał 3 latka. Pozdrawiam

[amwaw]

majka995
Współczuje
Nie przejmuj się, są ludzie którzy nie mają o czyms pojęcia a podejmowali by
decyzję za życie innych- łatwo tak decydować jeżeli to Cię nie spotyka- wtedy te
teorie są takie piękne...i takie mundre..
Bo to ich nie dotyka.
Przykro mi jeżeli ta dyskusja tylko Ci zaszkodziła.
Naprawde, strasznie mi przykro i przepraszam

[majka995]

Dsziękuję amwaw za słowa pocieszenia. Powiem ci że ja już się z tym prawie
uporałam bo minęło już 3 lata. Ale czytając wypowiedzi niektórych dziewczyn
wszystko wróciło i znowu zaczynasz wszystko rozpamiętywac. Jest to okropna
decyzja ale czasem nieunikniona.
A to dla tych dziewczyn które chyba nie bardzo wiedz ajk się odbywa takie
przerwanie ciąży. Otóż nikt nie rwie dziecka na kawałki, dziecko się rodzi
normalnie tak jakby było donoszone.Jest o zwykły poród. Moja koleżanka
przerywała w 14 tyg. i też był to poród normalny anie tzw.wyskrobywanie czy
rwanie dziecka po kawałku. Chyba żeście się za dużo filmów naoglądały. To jest
normalny poród, i niech niekt nie opowiada bzdur że jest inaczej bo ja przez to
przeszłam i wiem

[yapi2]

Ja pisałam że w zaawansowanej ciąży aborcja polega na pocięciu dziecka na
kawałki ALBO na porodzie indukowanym czyli wywoływanym sztucznie. Bo to zalezy
od kraju i zwyczaju oraz wielkości płodu. Nikt nie tnie na kawałaki dziecka 20
tyg gdyż cięzko by było to zrobić po prostu, za duże dziecko.

Natomiast pytanie co się dzieje z dzieckiem urodzonym w porodzie indukowanym w
20 tyg ciązy? urodzi kobieta i co dalej? dziecko o ile nie ma cięzkich wad
ogólnych np. wytrzewienie, najczęściej przeżyje poród sam i jest umieszczane w
inkubatorze (jesli lekarz ma dobre serce) gdzie powoli umiera, dostaje tlen ale
nie jest podtrzymywane przy życiu i leczone. Czy to jest ludzkie postępowac w
ten sposób z dzieckiem? zwierzęta się usypia... a ludzi...
to dlaczego nie urodzić o czasie i pozwolić mu umrzeć naturalnie????

a gdy widac ze dziecko ledwo żyje, ze umrze w ciągu kilkunastu minut nikt
inkubatora nie ściąga, po prostu leży w misce i patrzy sie czy już umarło czy nie

to ma być śmierc dziecka "dla jego dobra" , godna, ludzka smierć?

[majka995]

Moja córka lezała w ikubatorze na oiomie.Zyła 2 godziny. Akurat w moim
przypadku dziecko nic nie czuło bo nie miała mózgu. Ale jak smiesz pisac takie
rzeczy dziewczynie która zwraca sie do nas z prosba o rade a nie o wgłaszanie
takich przemówień jak tu. Masz takie przekonania to twoja sprawa, mysle ze
nigdy nie doswiadczyłas takiej sytuacji.Zamist jej pomóc to Ty, zreszta nie
tylko Ty, wypusujesz takie rzeczy nie wiem po co, po to zeby oona jeszcze
gorzej sie poczuła, wdajesz sie w szczegóły nie znajac tematu. Proponuje ci
jakies forum religijne, idz tam sie wypowiadaj, tam napewno Cie wysłuchaja z
przyjemnoscia. A tu zamiast pomóc to tylko szkodzisz tej dziewczynie. Ja mam to
juz za soba ale ona jeszcze nie. Mam tylko nadzieje ze ona nie czyta tych bzdur.
Ordynko jesli chcesz to wejdz na forum www.dlaczego.org.pl tam dziewczyny Cie
wysłuchaja i nie beda oceniac
Pozdrawiam

do amwaw.

[mrowka75]

"jako osoba związana z medycyną powinnaś wiedzieć, że za odczuwanie bólu i
> nacisku odpowiadają kompletnie inne drogi nerwowe i receptory
> jako osoba związana z medycyną powinnaś wiedzieć, że płód jeszcze nie
odczuwa bólu"
Nie po to by się kłócić, ale żeby naprostowac niektóre przekonania nizezgodne z
najnwsza wiedzą

a propos bólu płodu. W USA wlasnie zostało wprowadzone znieczulenie płodu
abortowanego do 12 tc, własnie ze względu na potwierdzenie niedawno
badaniami,że taki płód odczuwa już ból, więc tym bardziej płód 18 tygodniowy

do mrowka

[guderianka]

a'propos stanów jeszcze to równiez tam zaczeło sie rooswell, kregi w zbozu i
promocja konsumpcji w stylu mac donald.asłynni amerykanscy naukowcy to dla mnie
zaden autorytet

[mrowka75]

Kochan, to żaden argument. Każdy naród tworzy mity, kazdy. A znieczulanie płodu
przed aborcją nie jest mitem, wynika z tego,że jednak odkryto przesłanki, iż
nawet młodszy niż 12 tygodniowy płód odczuwa ból. Nie napisłalam tego autorce
postu, kórej bardzo współczuję i nawet nie mam zamiaru cokolwiek doradzać ani
potępiac jezeli podejmie decyzję, taką, a nie inną, napisałam to do osób, kótre
twierdzą,ze 18 tygodniowy płód nie odczuwa bólu.

[balbina47]

To jest tylko i wyłącznie twoja decyza. ......<<<<<<Nikt tu nikomu nie narzuca
żadnej decyzji jedynie każdy wypowiada swoje zdanie.
Uważam też, że mówienie o braku emaptii jest tu nie na miejscu. Częst rozmawiam
z rodzicami dzieci, które cierpią w ten czy inny sposób. Czasem pałaczą a
czasem się cieszą gdy dziecku udaje się osiągnąć choćby minimalnie jakąś
poprawę. Jestem w pracy i myślę o swoich podopiecznych...przychodzę do domu i
dalej o nich myślę....kładę się spać i ciągle o nich myślę....staram się
pomóc...szukam sposobów żeby było lepiej. Wiem, że nie jestem matką chorego
dziecka, ale wiem też że cierpię i ciesze się razem z rodzicami dzieci z
którymi pracuję. Obserwując zauważyłam, że najbardziej cierpią rodzice...dzici
chore i niepełnosprawne nie znają innego życia, niczego nie załują bo nigdy nie
żyły inaczej. Są szczęśliwe i chwytają każdy dzień życia. To my dorośli
litujemy sie nad sobą i boimy sie cierpienia po stracie dziecka. Dziecko nie
myśli o śmierci. Cieszy się tym co ma.Każde istnienie ma dla mnie sens i to o
którym tu rozmawiamy też. .... >>>>>>>Ale przychodzisz z pracy, pomimo tego, że
myślisz, nie jesteś z nimi 24 godzin na dobę, bez spania, w ciągłej gotowości
do niesienia pomocy. Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. Obecnie ledwie
starcza nam na chleb, a wiadomo chore dziecko nie da się słowami pocieszenia
nakarmić. Rubra też ma rację, tylko liczą się jak ci ktoś powiedział wczesniej
czyny... czyny....

Mój Synek ma zespół Edwardsa. Czy przerwać ciąze?

[kaczalidka]

Ryczę jak bóbr po przejrzeniu linku który przedstawiła Cerezanita.Naprawdę Wam
współczuję i boli mnie to,że ludzie nie potrafią być wrażliwi na czyjeś
nieszczęście i robią sobie te bezsensowne wywody"co by było gdyby".Mam na myśli
m.in. wzmianki religijne.Po prostu szok!!!!Nie wiem jaką decyzję
podjęłabym.Pewnie tą"najgorszą" z możliwych.Trzymam za Was kciuki! Płakać się
chce.Przykro mi.

[maialina1]

Jako osoby niepelnosprawnej nie bedziemy cie linczowac. I to jest wlasnie
LITOSC nad nieplenosprawnymi. Z tego co mi wiadomo nieplnosprawni nie
przepadaja za litoscia. Ale to jest najprostsza ludzka reakcja.

Nie bede pytac na czym polega twoja nieplenosprawnosc, ale skoro piszesz
(ruszasz placami, czy jakims innym organem ktory pozwala ci na te czynnosc),
czytasz, myslisz, rozumiesz, - bez umniejszania twojego cierpienia, ale chyba
nie mozna cie porownac z dzieckiem ktore totalnie nie rozwinie sie umyslowo
(rozwinie tylko uczucia i instynkty, i dobrze bedzie wiedziec ze inni sie przez
nie martwia - tak malutki czlowieczek a juz z poczuciem winy) i jego rozwoj
fizyczny bedzie polegac na nieustannym cierpieniu.

Z calym szacunkiem do niepelnosprawnych osob: sa tacy niepelnosprawni i inni
niepelnosprawni, wiec ty - ktora osiagnelas wiek dorosly i rozwinelas sie
umyslowo - nie porownuj sie do tego nieszczesnego dziecka.

[maga202]

Dziecko zaczyna słyszeć w 24tc, więc nie chrzań głupot, niewiele jeszcze czuje. Z czym jak z czym ale jak takie osoby związane są z medycyna to nie dziwię się że jest tyle błędów lekarskich.
Ty swoją niepełnosprawność porównujesz zo zespołu Edwardsa??? Nie bądź śmieszna.

[yapi2]

maga202 napisała:

> Dziecko zaczyna słyszeć w 24tc, więc nie chrzań głupot, niewiele jeszcze czuje.
> Z czym jak z czym ale jak takie osoby związane są z medycyna to nie dziwię się
> że jest tyle błędów lekarskich.
> Ty swoją niepełnosprawność porównujesz zo zespołu Edwardsa??? Nie bądź śmieszna
> .


Mogę prosić o wskazanie moich słów w których PORÓWNUJĘ swoją chorobę do zespołu
Edwardsa? a czy wiecie te dzieci, z tym zepsołem to wcale nie "roślinki" ale
ludzie którzy sie cieszą, przezywjaą emocje, uśmiechaja sie na widok mamy i
płaczą gdy coś je boli? co wy w ogóle wiecie c zepsole Edwardsa? moze choć
historę Igi lub Ago przeczytacie z forum "chore dziecko strata dziecka"?

co do podrecznika - wydawało mi się ktoś tak mądry jak ty, nie będzie się dziwił
z w podręczniku psychologii jest opisany rozwój układu nerwowego... a moze
pscyhologia nie ma nic wspólnego z tym układem według "nauki" jaką ty znasz?

uważam ze mam prawo wypowiadac sie o dziecku, a nie tylko koncentrowac się na
matce i jej "nie chce widzieć jak on się męczy" - to nie jest argument za
dzieckiem i w jego imieniu!
popytjaice ludzi niepłnosprwanych w róznym stopniu czy ich największym bólem
jest cierpienie fizyczne czy też cierpienie psychiczne gdy nie są kochani, gdy
ludzie odwracają od nich oczy aby "nie patrzeć jak oni cierpią", gdy ogłasza się
że aby miec prawo do życia trzeba dysponowac odpowiednimi funkacjami i sprawnośc
mieć na odpowiednim poziomie, jak ktoś norm nie spelnia to nie powinien sie
narodzić...

czy jesteście na 100% pewne że dzieci takie bardzo upośledzone gdyby mogłyby
zapytałaby się "mamo po co mnie urodziłaś"? czy jesteście PEWNE że te zabite nie
zapytałyby "mamo dlaczego nie pozwoliłas mi żyć"?

nie rozumiem po co tyle agresji w was, tyle wrogości, bo ktoś głosi coś co
powoduje wyrzuty sumnienia? wiec najlepiej zamknąć mu buzię? oskarżyć, wyrzucić
z forum, obdarzyć epitetami że głupi katolik itd. itd.

czy autorka wątku napisała "przekonajcie mnie zebym aborcję wykonała" czy tez
zadała pytanie co ma zrobić? moze jednak pozwolicie na wymianę poglądów, na
argumenty obu stron a nie jedynie słuszne wasze?

[maga202]

Napisałaś, że TEŻ jesteś niepełnosprawna, więc porównałaś się z tym dzieckiem. Ja właśnie mam na myśli to dziecko a nie matkę. Nie mamy prawa fundować komuś bezsensownego cierpienia bez nadzieji na wyzdrowienie. Takie dziecko o nic nie zapyta. Nie miałabym żadnych wyrzutów sumienia w podobnym przypadku.
Zachowaj dla siebie te kościelne farmazony, to są tylko puste słowa wypowiadane przez ludzi którzy nie powinni wypowiadać się w sprawach rodziny a przynajmniej nie każdy musi ich słuchać. A Ty jak ich dalej posłuchasz to kompletnie Ci wodę z mózgu zrobią.

[4lifenicol]

Nie będę oceniać twojej wypowiedzi bo każdy z nas ma prawo myśleć i czuć i każdy z nas robi to po swojemu ... z której strony nie patrząc jest to bardzo trudna decyzja i co byś nie zrobił i tak będzie zle ... cierpi dzieck , cierpi mama .. jesli usuniesz tez tak będzie jesli urodzisz tez będziesz cierpieć a mówię to nie od tak sobie ale z przykładu mojej siostry
Postanowiła urodzić chore dziecko nie mówię o Edwardsie ale innym zespole chorób podobnym (atrogrypoza ) dziewczynka ma teraz 13 lat i pewnie nie jedna z was powie to super ! Ale super nie jest ! Do dnia dzisiejszego przeszła 23 skaplikowane operacje wstawianie sprężyn w każdy krąg bo to ze dziecko nie rośnie nie oznacza ze organy tez nie rosną wyjmowane zebra gdyż serce się nie mieści bo rośnie za każdym razem intubowanie po takiej operacj dziecko wraca przez 2 miesiące do siebie zanim stanie na nogi które również są po operacj bo to przecież zespół chorób a nie tylko jedna choroba tak jak nazywają ,,Edwarda”atrogrypoza” to zespół chorób ....
Dobra mama z wyższym wykształceniem pani inżynier zostawiła własna prace dla dziecka, doszkolila się w zakresie rechabilitacj żeby było taniej bo koszta są ogromnie z tym związane , nie świadomie zaniedbała drugie dziecko które już miała ale było zdrowe i nie potrzebowało jej tak jak to chore przynajmniej tak myślała ....
to już trwa 13 lat moja siostra z wycieńczenie miała 2 wylewy z ostatniego ledwo wyszła było długo sparaliżowana ...
A operacje chorej córeczki się nie kończą ... pamietam tylko jak płakała kto się zajmie coreczka jak ona nie będzie dała rady ...?
Powiedziała mi wtedy ze gdyby mogła cofnąć czas zaoszczędziła by bólu wszystkim i tej chorej córeczce która tak bardzo kocha i nie potrafi bez niej żyć i sobie i swojej rodzinie .
Ze nie potrafi patrzeć już na to jak mała jest więziona na sale operacyjna ze serce pęka jej z bólu kiedy dzieci proszą o zabawki od Mikołaja a ona w liście pisze ze chce tylko zeby już nigdy ja nic nie bolało !
Nie wiadomo ile jeszcze będzie żyła ? Na początku dawali jej 3 lata ale dzięki determinacji mojej siostry żyje już 13 a każdy następny rok to kolejne operacje powiększania kręgosłupa bo dziecko nie rośnie a tak jak wspomniałam wyżej organy się powiększają
Ta dziewczynka lubiła się bawić lalkami tak jak inne dzieci tylko ze z nich wyrosła ale lalki tez miała inne zawsze prosiła o te lalki szkieletorki i tylko nimi się bawiła inne prosiła wyrzucić ... zapytaliśmy ja dlaczego ? Powiedziała ze tylko te lalki maja całe ciało pocięte i poszyte jak ona i tylko one znają jej cierpienie i tez nic nie mówią bo mama będzie płakać ze ja boli .
Postanowiłam to napisać ponieważ sama mam 2 dzieci zdrowych a teraz jestem w ciąży i stwierdzono u mnie Edwardsa i sama nie wiem co mam robić mimo przykładu mojej siostry wszystko jest nie do zniesienia płacze po nocach wierze w cud a może się zdazy już nie wiem w co mam wierzyć ... nie wyobrażam sobie pójść i zabić dziecko ale tez nie wyobrażam sobie żeby moje dziecko tak się męczyło jak dziecko mojej siostry !
Tu nie ma dobrej odpowiedzi ... tu nie ma pomocy od innych każdy przeżywa wszystko po swojemu każdy ma prawo podjąć własna decyzje która w taki lub inny sposób będzie cierpieniem dla matki i dziecka ...
Nie pomagam nikomu podejmować decyzji bo sama nie wiem co mam robić .... A ci którzy podjeli decyzje taka czy inna tez nie jest im łatwo wiec nie oceniajcie nikogo zanim nie będziecie w takiej sytuacji proszę ...
Oddałabym życie za moje dziecko ale to by było za łatwe bo w życiu tak łatwo nie jest ....

[tucik]

ja się wogóle dziwię jak ktokolwiek w takim temacie moze cokolwiek tu
prosić/radzić-jak ma czelność? o czym To świadczy??... również bardzo Ci
współczuję ale osobiście nie czuję się "powołana" do sugerowania czegokolwiek;
uważam, że to jest WYŁĄCZNIE TWOJA DECYZJA więc nie bierz pod uwagę
indywidualnych poszczególnych wypowiedzi-każdy rządzi się swoją argumentacją,
zbudowana na indywidualnych doświadczeniach, sile psychicznej, sytuacji
życiowej, poglądach itp. zrobisz tak jak TY będziesz czuła i na co Ci serce i
siły pozwolą! całe życie jeszcze przed Tobą i na pewno spotka Cie jeszcze wiele
dobrych ale i złych rzeczy jak nas wszystkich spotyka

Żadna z nas nie ma prawa Ci doradzać w tej kwestii

[luciii]

bardzo Ci współczuję, przeogromnie mi żal, ale uważam, że nie mamy
najmniejszego prawa wciskać się z naszym myśleniem w tak istotną decyzję, jaką
oboje z mężem macie prezd sobą
jestem całym sercem z Wami!

[gemmavera]

A ja nie rozumiem tych wszystkich dyskusji tutaj - "czuje, nie czuje"... Jezu,
dziewczyny, to miał być wątek wsparcia, a nie dysput na temat tego, co
przysparza dziecku więcej cierpień: aborcja we wczesnym stadium ciąży czy
urodzenie go w okolicach terminu.
Ordynka musi podjąć najtrudniejszą decyzję w swoim życiu, a Wy tu prowadzicie
dyskusje nie na miejscu - i z pewnością nie ułatwiacie...
Naprawdę nie macie poczucia niestosowności tych dywagacji w tym miejscu??

popieram 2 vpoprzedniczki

[tucik]

[mikander]

Najbardziej niestosowne dywagacje to chyba prowadzi tu pani maga 202. Wątek
jest bardzo osobisty a jej ciągła krytyka cudzych wypowiedzi jest po prostu
chamska. Te jej teksty "chrzanić głupoty", "pieprzyć" itp. podobne ordynarne
odzywki to nietakt do kwadratu. Nic innego nie potrafi tylko ubliżać innym
dziewczynom.

[maga202]

P...ć n ie poeiedziałam ani razu. Zmarło mi dziecki w 20 miesiącu życia (bycia roślinką) i dlatego może zbyt emocjonalnie reaguję na niektóre wypowiedzi (szczególnie te usłyszane z kościelnej ambony) bo takie rzeczy to może mówić ktoś kogo podobna tragedia w życiu nie spotkała.
Nie jesteś tu od oceniania ludzi.

[goosiaa3]

Wydaje mi sie ze zdana z nas na tym watku nie chce doradzac czy mowic co ta
kobieta ma wybrac, mysle ze to jest kwestia co ja bym zrobila.. Wspolczuje tej
kobiecie i chyba nie ma gorszej decyzji do podjecia niz wybrac miedzy smiercia a
bardzo meczacym krotkim zyciem dziecka.
Ja jesli bylabym postawiona przed takim dylematem mysle ze usunelabym ciaze dla
dobra i swojego i rodziny i najwazniejsze dla samego dziecka.

[madasia]

Ordynko,
w listopadzie w TVP byl film dokumentalny "moje dziecko jest aniolem'. Jedna z
3 autentycznych historii byla historia pary mlodych ludzi, ktorzy wiedzieli, ze
ich dziecko bedzie mialo ZE, ale mimo to postanowili zaczekac do naturalnego
rozwiazania ciazy. W tej historii bylo duzo milosci, mimo wielkiej tragedii,
jaka spotkała. Ale w tym oczekaiwaniu bylo cos magicznego , co swiadczylo o
szacunku dla zycia i pogodzeniu sie z losem.
Jesli mozesz, pozwol naturze zadecydowac, a nie ingerencjom lekarzy.....

[sja75]

www.zespol-edwardsa.blo.pl/ bardzo Wam współczuję-na pewno
dowiadywaliscie sie duzo o tej chorobie samej w sobie smiertelnej.dziecko mojej
kolezanki umierało(przyczyna tez była choroba genetyczna-zanik mieśni)i to co
wycierpiało a z nim jego rodzice to trudno opisać.decyzja pozostaje dla
Ciebie...

[ominika]

Powiem tak - kiedy ja byłam pierwszy raz w ciąży nie było zadnych wskazań, aby
robic jakiekolwiek badania genetyczne. Zreszta - to było lat temu prawie 9
więc poza amniopunkcja nie było nic. Ale to nie istotne. urodzilo się nasze
dziecko. Chore. Niepełnosprawne. Niesamodzielne. Uposledzone. Niewidome. Po
wielu latach badań mamy diagnoze - radki zespół genetyczny, którego i tak nie
wykryłyby żadne badania prenatalne, bo syndrom nietypowy.
Teraz stoje przed decyzją o drugim dziecku. W zasadzie juz ja podjelismy. Tak
samo jak podjelismy decyzje o badaniach prenatalnych, bo nie chcę, aby moje
dzieci tylko cierpiały.
Powiem wprost - droga Ordynko, ja bym to zrobiła... Gdyby zdarzyło to sie teraz
mi - zrobiłabym to. Może dlatego, że mam za soba 8 ciężkich lat i niewiedzieć
ile jeszcze przede mną...
Powiem tak, bo nie chcę ranić niczyich uczuć, bardzo je szanuję - ale na co
dzień Pan Bóg gdzieś się chowa. Zostawia nas same z tym cierpieniem, z
dzieckiem chorym, nieporadnym, cierpiącym bez zrozumienia, bo dlaczego akurat
one?
Na co dzień Pan Bóg nas zostawia bez większej nadziei. Bez dobrego człowieka
obok, który trochę pomocy da.
Na co dzień zostajemy same i mamy szczerze dość własnej dzielności bez wyboru,
zapłakanego heroizmu. Zaciskamy zęby, marzymy o normalnym życiu i zaklinamy
los, by nigdy więcej...
Ordynko, pamietaj - cokolwiek zrobisz, nikomu nie zrobisz krzywdy...
D.

[martina.15]

ja mogę pisać za siebie, wyrazić swoją opinię, ale nie namawiam, naprawdę...
po pierwsze bardzo współczuję, przede wszystkim dlatego że masz bardzo nikłe
nadzieje na to, że Twoje dziecko będzie żyć.
Ktoś już podrzucał tą stronę, i mimo że ZE jest chorobą letalną, to są i
10letnie dzieci które z tym żyją- www.zespol-edwardsa.blo.pl/

Niektóre tutaj piszą, że nieetyczne jest pozostawianie dziecka żywym- a jeżeli
nie robiłabyś tego badania i Twoj synek urodziłby się i wtedy dopiero
dowiedziałabyś się o jego chorobie? Czy wtedy byś go zabiła bo i tak jest chory
i umrze? Wiem że to może trochę bezwzględne pytanie, ale musisz się nad tym
zastanowić
Jeżeli on żyje, rozwija się w Tobie, to w jakimś sensie chce żyć. Nikt nie
udowodnił, że nie będzie czuł, że nie potrzebuje swoich rodziców i tak dalej...

Osobiście, robiąc badania zastanawiałam się, co by to było. Jestem młoda, ale
miałam kontakt z dziećmi z porażeniem, chorymi nieuleczalnie, ich rodzicami;
jestem wierząca, co pewnie mnie w tej "dyskusji" dyskwalifikuje, ale to wszystko
i miłość do tego żyjącego przecież mojego dziecka nie pozwoliłoby mi usunąć
ciąży. Jeżeli jest mi dane takie dziecko, jeżeli ono ma żyć choćby kilka godzin,
to jest coś w tym i chciałabym mu zapewnić na ten czas wszystko co tylko
umiałabym jako jego matka...

[capribb]

Ordynko- strasznie to trudne. Swiat wiruje dookola...
Ja za tydzien ide na badanie i boje sie wyniku. Jestem z grupy osob, ktore
z racji wieku maja wieksze ryzyko urodzenia dzieci z wadami genetycznymi.

Jestem przekonana, ze zycie kazdego czlowieka ma sens. Moze nie zawsze to
rozumiemy ale jestem gleboko przekonana, ze tak jest.
Bycie Mamą ciezko chorego dziecka jest niewyobrazalnym ciezarem ale
nie rozumiem jak mozna takie dziecko zabic. Nie rob tego!
Czasu cofnac potem nie mozna. Nie mozna wymazac ze swiadomosci.
Jestem osoba wierzaca i wierze, ze Bog to Malenstwo i nas do zycia
wiecznego. Jest cos glebiej, dalej niz nasze zycie tu za lat kilka.
Moj Tato ma chorobe Parkinsona. Lezy bezwladnie, ma cewnik, trudnosci z
polykaniem, wyproznieniem, nie jest w stanie utrzymac w reku gazety
do czytania, czesto nie rozumiem nawet kilku wyrazow, ktore chce powiedzec.
Ale ma prawo do zycia. Widze, ze ma wole zycia i ja tez chce by on byl.
Taki jaki jest.

Ja bym urodzila Synka.

Inna sprawa jest to czy wiesz jak glebokie wady ma Twoje Malenstwo? Zapewne
bywaja rozne stopnie i zakresy uposledzen.

Niech Bog ma Was w swojej opiece! Krzyz Wasz jest niezmiernie ciezki
ale ma sens w aspeckie zycia wiecznego.

Nie!!!

[emkz]

Nie przerywaj, jesli to zrobisz do konca zycia nie bedziesz wiedziala, czy
zrobilas slusznie... A moze Twoje dziecko przezyje?

[maretina]

emkz napisała:

> Nie przerywaj, jesli to zrobisz do konca zycia nie bedziesz wiedziala, czy
> zrobilas slusznie... A moze Twoje dziecko przezyje?

sprawdz najpierw co to za choroba.... blagam!

[anolia]

Pozwól dziecku zdecydować o sobie...pozwól mu żyć tak długo jak ono tego chce i
jak długo Bóg pozwoli. To jego życie i nie może się obronić. Nie powie Ci mamo
ja nie chcę umierać, albo mamo ja nie chcę żyć bo jest zbyt małe. Ja uważam że
od kiedy maleńkie serduszko zaczyna bić to już nie my decydujemuy o jego
śmierci czy życiu...ale ono samo i Bóg. Jestem pedgogiem specjalnym ...widziłąm
mnóstwo ludzkiego cierpienia ale bardzo mało w oczach dzieci
niepełnosprawnych...bo one są samą miłością i uczą miałości jak nikt inny.
Porozmawiaj z rodzicami dzici takich jak twoje...tych które przyszły na świat.
Uwierz że warto zapisać w pamięci te chwile...te dobre gdy ma się maleństwo
przy sobie. Nie wiesz ile czasu przeznaczył temu małemu człowiekowi Bóg. Nie
rezygnuj z daru macierzyństw ...nawet jeśli będzie ono bardzo trudne. Tak byś
nie musiała myśleć jakby to było gdyby Twój synek żył. Ja wiem że moja
wypowiedź wywoła tu pewno burzę, ale ponad to stawiam na miłość...zawsze tak
robiłam i będę robić.

[emma45]

Wiecie co, jak czytam co niektórych posty to mnie przeraża. Tez jestem osobą
wierząca, ale uważam, że nie mozna za wszysto obarczać Boga. Dla mnie by było
bardzo przykre patrzec jak dziecko cierpi a ja nie mogę mu pomóc. Owszem wiara
mówi, ze Bóg zadaje nam krzyże, gdzie z kolei ja sobię tlumaczę to tym, że Bóg
nie byłby aż taki niedobry i bezbronnemu dziecku, co jeszcze niczym nie
zgrzeszyło zadał aż taki ból. Według mnie jeżeli ja już cierpię to nie
dawałabym i nie życzyłabym bliżniemu aby tak cierpiał. Bóg cierpial i co
spokojnie zadaje cierpienia patrząc się jak my na dole cierpimy. Dla mnie na
nasze cierpienia składają się inne czynniki, zdarzenia losowe. W każdym moim
cierpieniu modlę się do Boga o pomoc. Ale nigdy nie mówię, że to on dał mi to
cierpienie, bo odsunęłabym się od niego, ponieważ jak wyżej napisałam osoba
miłująca stara się ulżyc w cierpieniu a nie jeszcze je zadawać. Także wybór
nalezy do do was jako rodziców. Jeżeli będziecie w stanie spokojnie patrzeć się
na cierpiące dziecko to moższ decydować się na urodzenie. Jakbyś nie zrobiła to
i tak będziesz sobie zadawała pytanie, czy dobrze postąpiłam.

[rubra]

Emmo,
Nikt tu nie "obarcza" Boga za wszystko.Jednakże Bóg jest dawcą życia, co chyba
jaka osoba wierzaca uznajesz.Jest On dawcą każdego życia również tego, ktore
jest nieuleczalnie chore.To prawda, ze trudno jest nam ludziom zrozumiec sens
cierpienia, szczególnie jesli cierpi małe, niewinne dziecko.Jednakże nie
wszystkie plany Boga jestesmy w stanie ogarnąć i zrozumieć swoimi ograniczonymi
ludzkimi zmysłami i rozumem, gdyby tak było wówczas stawialibysmy siebie na
równi z Nim i mogli decydowac o życiu i smierci-niestety ludzka pycha sięga
nawet tu prawo do decydowania...
Nie uwazam sie za osobe, ktora wie wszystko i uznanje wszystko za czarno białe,
jednakze wiem, jako osoba wierzaca, ze Bóg w swoich planch obejmuje cała istote
człoweka i całe jego zycie, ktorego ostatecznym celem nie jest jedynie "tu i
teraz"..Życie ludzkie ma szersza perspektywę.Dopiero w takim spojrzeniu na
problem ludzkiego cierpienia nabiera ono sensu:Bóg dopuszcza w naszym życiu
rózne sytuacje-nawet momenty cierpienia(nie sa to "inne czynniki i zdarzenie
losowe"), ale dlatego, że staje sie ono często momentem zwrotnym w ludzkim
życiu, ktore nie konczy sie na doczesności.
Dlatego tez ja wierząc w Boga wierzę równiez w to, ze On dopuszcajac w moim
zyciu cierpienie ma w tym swój cel, ale to juz kwestia zawierzenia co jest
sprawa dla człowieka chyba najtrudniejszą - wtedy jedynie mozna przyjąc i
zrozumiec sens cierpienia zarówno swojego jak i nawet maleńkiego niewinnego
dziecka, którego pojawienie sie na świecie nie jest boską pomyłka ani karą-Ono
jest DAREM tak samo WARTOŚCIOWYM jak by było piękne i zdrowe.
Pozdrawiam

[madziula201]

Nie mnie radzic i oceniac.Cokolwiek zrobisz bedzie dobrze.Moge tylko powiedziec
co ja bym zrobila.Ja bym usunela ,poniewaz nie moglabym patrzec na cierpienie
mojego dziecka,wiedzac ze nie ma lekarstwa i umrze.Bardzo bardzo
wspolczuje.Trzymaj sie dzielnie ordynko

Kochana Ordynko...........

[sion2]

Bardzo ci współczuję.... choć nie mogę powiedzieć "wiem co cierpisz, co
czujesz", nieprawda NIE WIEM. Nie wiem nawet czy przeczytasz jesczze mój wpis po
całej dyskusji tej...

Chciałabym przede wszystkim... dodac ci otuchy. Zachęcic abyś przed podjęciem
decyzji naprawdę głeboko rozważyła sprawę, nie sprowadzając jej do "nie będe
mogła patrzeć na moje dziecko cierpi" albo "to wola Boża, to krzyż, podejmę i
urodzę". To są skrajen postawy w moim przekonaniu.
Proszę cię, skontaktuje się z rodzicami, którzy mają lub mieli dziecko z tą
chorobą, szczególnie polecam ci historię Julii ktora żyła zaledwie 10 godzin,
której matce wszyscy zalecali aborcję ... świadectwo tej kobiety jest cenne

"(...)Czekało mnie ciężkie 3,5 m-ca. Juleńce obiecałam, że będzie czuła tylko
miłość i radość, a minimum łez i smutku. Wiedzieliśmy, że mamy bardzo mało
czasu, aby być razem, aby okazywać naszemu dziecku, jak bardzo Ją kochamy i
właśnie z racji czasu, czułam że kochamy Juleńkę tysiąckrotnie bardziej, niż
kochaliśmy Ją przed wyrokiem badań … Walczyłam ze swoimi myślami i własną
rozpaczą, cieszyliśmy się z każdego kopniaka, czkawki, każdego przejawu Jej
aktywności. Ona nawet wiedziała, czego najbardziej się boję … A bałam się, że
umrze pod moim sercem, dlatego zawarłam z Nią układ, aby się ruszała i
wystarczyło, że pomyślałam "Julciu już dawno się nie ruszałaś", a Ona już kopała.
(...)Dziś też znajomi pytają, czy było warto, czy nie lepiej było przerwać
ciążę, kiedy dowiedzieliśmy się o chorobie. Odpowiadam, że warto było.
Podejmując decyzję, wiedzieliśmy, że to my będziemy musieli później żyć i
musieliśmy podjąć taką decyzję, z którą będzie nam łatwiej, której później nie
będziemy żałować. I dziś nie żałuję … Juleńka pokazała mi tyle nowych, pięknych
uczuć, których nie znałam wcześniej, dała z siebie tyle, ile mogła. Nigdy nie
będę żałować tego, że z nami była, że Ją urodziłam. Gdybyśmy przerwali ciążę,
nawet bym nie wiedziała, co straciłam, a straciłabym najpiękniejsze i
najcudowniejsze chwile mojego życia."

www.zespol-edwardsa.blo.pl/
Widzisz ordynko, nie wszystkie dzieci z zespołem Edwardsa są "roślinkami",
zresztą dla mnie w ogole nazywac jakiegokolwiek człowieka tak jest
niedopuszczalne, bo o tym ze jestesmy ludźmi nie świadczy wcale "odpowiedni
zasób funkcji fizycznych i musłowych". NIektore dzieci zyją 10 lat z tą chorobą,
zyją i ROZWIJAJĄ SIĘ, gdyż zespoł Edwardsa nie równy zespołowi Edwardsa... twój
synek na razie nie ma stwierdzonych powaznych wad organów wewnętrznych, prawda?

tak jak jedna z tutaj wypowiadajacyh się (o ile nie przekręciłam nic), ja jestem
wolontariuszką, ot taką zwariowaną dziewczyną co własnych dzieci nie ma tylko
ciągle szuka obcych żeby pomagać . Kiedyś miałam do czynienia z dziecmi
głeboko uposledzoinymi, takimi co to sukeces jak nauczą się siedzieć.
I powiem z cała odpowiedzialnością: dziecko aby było szczęśliwe potrzebuje
MIŁOŚCI, MIŁOŚCI, MIŁOSCI a potem dopiero wszystkiego innego. Dzieci któe rodzą
sie cieżko chpre i upośledzone nie znają zycia "normalnego", to nam się wydaje
że "życie bez możliwości chodzenia, uczenia się, rozmowy, rozwoju normlanego"
jest nic nie warte. A te dzieci.... one wyzwalająw rodzicach najgłebsze pokłady
miłości, cierpliwości, sił i powiedziałabym "człowieczeństwa", takiego przez
duże "Cz"....

Ordynko może boisz się że nie udźwigniesz, że bedziesz sama.... nie będziesz!
wiesz ja organizuje pomoc wielu dzieciom i spotykam się z taką hojnością i
dobrocią ludzką że nie wiem gdzie ta "znieczulica" co wszyscy o niej trąbią.
Rodzice cięzko chorych dzieci wspierają sie wzajemnie, kontaktują ze sobą,
wymieniają doświadczeniem... nie będziesz sama....

Mam nadzieję ze niczym cię nie uraziłam... myslę że twój synek będzie szcześliwy
w twoich ramionach, nie odrzucaj daru macierzyństwa - jak to ktoś tu ładnie
napisał...

jeśli chcesz mozesz napisac na priv.

[rubra]

Sion,
To piekne swiadectwo, ktore napisałaś trafia w samo sedno-w przyjęciu dziecka
najważniejsza jest MIŁOSC, która wzrasta i ubogaca tych, ktorzy ją
darowują.Dlatego własnie i może szczególnie Dziecko zawsze jest darem i
bogactwem, dla tych, ktorzy je przyjmują.
Pozdrawiam

[sutra]

Nie wiem, co masz zrobić. Wiem, że ja bym usunęła ciążę, gdzyby wynik się
potwierdził. Dzieci z tym zespołem żyją najwyżej 2 lata...

[agaa5]

Twoje pytanie ordynko zaskakuje niestety niesamodzielnościa. Bo nikt poza Tobą
i mężem nie ma prawa decydować o takiej sprawie jak życie Twojego dziecka a
więc i w konsekwencji dalszej sytuacji Twojej rodziny we wszystkich aspektach-
egzystencji, szczęscia lub jego braku, czy choćby finansach. To nic innego jak
wchodzenie z butami w czyjeś życie. Niestety starą prawdą jest że sposób
myślenia zawsze zależy od miejsca siedzenia. Każdy z nas jest w innej sytuacji,
ukształtowany przez innym światopogląd (na szczęście) i ma inne doświadczenia a
to przekłada się bezpośrednio na każdą naszą decyzję. Tj to co będzie jedynie
słuszne dla yupii dla mnie np już nie do przyjęcia, bo różnią nas właśnie
środowiska i światopoglądy.
Więc powtórze-Twoja decyzja należy tylko do Ciebie. A jeśli yupii czy inne
osoby tak bronią życia osób śmiertelnie chorych to niech po prostu zaadoptują
te dzeci które już się urodziły śmiertelnie, umysłowo chore (pełno w ośrodkach,
szpitalach)bo jak rozumiem mają na tyle silną psychikę i środki!!, które
pozwolą zrezygnować z pracy (bo na ogół takie choroby wymagają
wielomiesięcznych pobytów w szpitalu), środki które starczą na leki,
rehabilitację. Jak chcecie pomóc to uważam jest to jedynie słuszna drogaa nie
wymądrzanie.Pozdrawiam
Aga

[maretina]

sutra napisała:

> Nie wiem, co masz zrobić. Wiem, że ja bym usunęła ciążę, gdzyby wynik się
> potwierdził. Dzieci z tym zespołem żyją najwyżej 2 lata...
nieprawda. moga zyc duzo dluzej.

[kaczalidka]

ale jak?

[maretina]

kaczalidka napisała:

> ale jak?
to inne pytanie. natomiast uwazam, ze nie ma sensu przeklamywac albo "doradzac"
jak samemu na dany temat guzik sie wie. to nie jest uczciwe.

[kaczalidka]

Ja nie doradzam,ja pytam.

[agaa5]

Ordynko- chętnie Ci doradzę w każdej innej sprawie jeśli to będzie błachostka
ale nie w takiej.
Pozdrawiam ciepło i choć wirtualnie przytulam Cię mocno. Trzymaj się
Aga

[sutra]

maretina napisała:

> sutra napisała:
>
> > Nie wiem, co masz zrobić. Wiem, że ja bym usunęła ciążę, gdzyby wynik się
>
> > potwierdził. Dzieci z tym zespołem żyją najwyżej 2 lata...
> nieprawda. moga zyc duzo dluzej.

Takie dane znalazłam na stronie założonej przez rodziców dziecka z ww. zespołem.

[dagmara861]

NIE PRZERYWAJ!!! jest wiele przypadkow ,chorob ktore lekarze oceniaja za koniec
swiata ,a w wiekszosci po porodzie okazuje sie,ze dolegliwosci sa male.ALE
OSTATNIA DECYZJA NALEZY ZAWSZE DO CIEBIE I PARTNERA A NIE DO LEKARZA!!! TRZYMAJ
SIE... POWODZENIA

[agaa5]

dagmara861 napisała:

> NIE PRZERYWAJ!!! j
Powtórzę za koleżanką - takie podejście jest nieuczciwe i nie do przyjęcia:
Przerywaj lub Nie prerywaj... ludzie jak można komuś dyktować w takiej sprawie
Ani to Was nie dotyczy bezpośrednio ani to Nie wy poniesiećie konsekwencje a
tylko i wyłącznie ordynka i jej rodzina więc tylko oni moga tu coś narzucać.
Trochę taktu...
Aga

[kaczalidka]

agaa5 popieram!Nie nam dawać radę w tej kwestii.Lidka

[anolia]

Uważam że to nie w porządku mówić, o do osób broniących tego życia nich sobie
adoptują takie dziecko. Jak wyżej pisałąm jestem pedagogiem specjalnym i całe
swoje życie poświęcam takim czy innym dziecim z chorobami, upośledzeniem itp. I
wystarczyło by mi serca żeby przyjąć takie dziecko do domu nawet gdyby było
cudze. Jednak nie chcodzi o to...tu nie mówi się o czyimś dziecku...ja
podchodzę do problemu jakby to było moje dziecko....i wiem na pewno, że takiego
życia bym broniła do końca. Bo to by było moje dziecko, moja mała miłość...nie
potrafiłabym odebrać mu życia. I jeszcze ktoś pisał o tym, że często lekarze
stawiają mylną diagnozę...alebo, że wady przez nich wykrywane są mniej rozległe
niż to się wydawało. Może się tak zdarzyć. Ja jedank wyrażam swoje osbiste
zdanie pod którym nikt inny się nie musi podpisywać.

[agaa5]

anolia napisała: wiem na pewno, że takiego
>
> życia bym broniła do końca. Bo to by było moje dziecko, moja mała
miłość...nie
> potrafiłabym odebrać mu życia.

No tak ale przyznałaś po pierwsze że nie jesteś aktualnie matką umierającego
dziecka a kimś z boku. To istotna różnica. Obserwować z boku a być matką
takiego dziecka. Chyba jednak nie jesteś wstanie wyobrazić sobie cierpienia
matki . Druga rzecz w tej całej dyskusji zapomniano że prócz faktu dania życia
najważniejsza jest też jego jakość!!!

[rubra]

Tylko, ze jakośc zycia nie decyduje o jego wartości!!

[agaa5]

Nie zgadzam się z Tobą. Dla mnie jakość życia stanowi o jego wartości. Rodzimy
dzieci po to by dać im skrzydła - by mogły w przyszłości cieszyć się swoimi
pasjami, podróżami, być samodzielne, zakładać rodziny a nie leżęć przykute
latami do szpitalnego łóżeczka. Napewno takiego losu one by nie chciały.

[rubra]

Niestety nie moge sie z Toba zgodzić.
Idąc takim tokiem myślenia trzebaby stwierdzić, ze nie ma sensu zycie tysiecy
dzieci w Afryce, dzieci niepełnosprawnych, dzieci po tragicznych wypadkach, czy
chociażby dzieci z ubogich rodzin, którym nikt "nie dał skrzydeł" - jest to
zwykła dyskryminacja słabszych.Taka mentalność głosi,że jezeli jesteś "wadliwy"
to bardzo mi przykro ale nie masz prawa do życia, bo miałes być piekny, zdrowy,
odnosic sukcesy, byc powodem mojej dumy, nie chce sie dla Ciebie poświecac, nie
mam siły patrzeć jak cierpisz, wiec wole żeby Cię nie było.

agaaa

[sion2]

ja tez się z toba nie zgadzam, jakość życia a jegoi wartośc to dwie odrębne
sprawy, jedna nie determinuje drugiej

jesteś pewna że jakbyś popytała tych przykutyhc do łóżek czy wolą umrzec czy żyć
to wszyscy odpowiedzą "chcemy umrzeć"?

wartośc i istota człowieczenstwa nie wyraża się w tym ile mamy, na co nas stać,
jak zyjemy - własnie tym róznimy się od zwierząt

każde życie ludzkie jest warte pełne 100%,nie ma mniej wartego życia ludzkiego -
przypomnij sobie co się działo podczas II wojny światowej gdy różni ludzie mieli
teorie kto powinien zyć a kto nie, życie czyjej rasy jest wartościowsze od
innych ras, a jakie kategorie ludzi w ogóle nie zasługują na to zeby zyć...
wartosc życia ludzkiego nie mierzy się pełnią zdrowia! a im mniej zdrowia tym
życie mniej warte aż dohcodzimy do tego ze osób letalnie chorych zycie w ogóle
nie jest nic warte...

niektórzy tu napisali ze nie mają prawa wypowiedzi osoby które nie są matkami
dzieci chorych "bo nie wiedzą co to ból matki"
z całym szacunkiem, niech więc też autorki tego postulatu nie wypowiadają się za
chore dzieci, czy one chciałyby żyć czy nie, skoro nigdy nie były w ich sytuacji...

[trissie]

> Nie zgadzam się z Tobą. Dla mnie jakość życia stanowi o jego wartości.

Nie tylko dla Ciebie Ago. Na to wpadł juz Hitler jakiś czas temu, tak więc w III
Rzeszy zabijano niepełnosprawne noworodki.

>Rodzimy
> dzieci po to by dać im skrzydła - by mogły w przyszłości cieszyć się swoimi
> pasjami, podróżami, być samodzielne,

Równie ryzykowna teza. Kto ci o tym powiedział? A jeżeli dziecko urodzi sie z
porażneniem mózgowym i nie będzie w stanie skorzystać z Twojej ofery?
Pozbędziesz się go, bo nie będzie w stanie być samodzielne i podróżować? Ja
wiem, że w naszych czasach istnieje przymus bycia szczęśliwym i nakaz unikania
cierpienia, ale nie uważasz, że takie tezy brzmią troche nieludzko?

[agaa5]

Po pierwsze nie BĄDZMY hamskie.Ja mając odmienną opinię nie ubliżam nikomu i od
Hitlerów go nie wyzwam.
Nikt nie odmawia już urodzonym dzieciom ale dzieciom nie płodom -leczenia,
rehabilitacji etc. Jednak my mówimy o płodzie a nie o urodzonym dziecku czy
dorosłym. Płód to niestety niesamodzielna i nie mająca jeszcze żadnych więzi
społecznych istota. I o jego życiu może decydować tylko matka.
Kolejna rzecz wiele mówicie o płodzie a co z matką. Czy ona nie ma prawa do
szczęsliwego macierzyństwa, do czerpania radości z każdego postępu dziecka, z
pierwszych kroków, pierwszych słów, z radości. Co z jej życiem – czyżbyście
miały w 4 literach. Ma się krzyżować i koniec?. Jest to postawa agresywna
pozbawiająca matkę prawa głosu. Zresztą toczy się na ten temat dyskusja na
forum aborcja. Warto poczytać.
Jeszcze jedno - Jak myślicie po co większość ciężarnych wykonuje setki badań,
przez wiel m-cy pakuje w siebie kwas foliowy, wykonuje b. drogie usg (np u
słynnego Roszkowskiego) czy testy potrójne. Odpowiedzcie sobie na te pytania .
Na pewno nie po to by rodzić chore dzieci.

Najważniejsza rzecz: Dla każdego co innego jest wartością. Na szczęscie mamy
prawo do innych opini i światopoglądów.Dla mnie życie w wegetacji nie jest w
żadnym razie wartością jest tragedią. Ja takiego nie chciałabym dla siebie a co
dopiero dla swojego dziecka. W tym celu też wykonam takie badania jakie będą
konieczne z amniopunkcją włącznie. Tak też zresztą zrobiło wiele moich
koleżanek uważając że nie mają prawa unieszczęsliwiwać dziecka i siebie.
Pozdrawiam

[rubra]

Nikt nie odmawia już urodzonym dzieciom ale dzieciom nie płodom -leczenia,
> rehabilitacji etc. Jednak my mówimy o płodzie a nie o urodzonym dziecku czy
> dorosłym. Płód to niestety niesamodzielna i nie mająca jeszcze żadnych więzi
> społecznych istota. I o jego życiu może decydować tylko matka.
Droga Ago,
Pozwól w takim razie, ze zadam Ci pytanie kim, lub moze czym jest "płod", jesli
nie człowiekiem, jesli nie dzieckiem?Czym rózni sie w swojej istocie od tego,
ktore juz sie urodziło? Czy tylko tym, ze nie jest samodzielne?
Noworodek równiez jest całkowicie zalezny od swojej matki i czy ten fakt
wystarczy do decydowania o jego zyciu lub smierci?
A co do wiezi społecznych, to tutaj tez chyba pomijasz fakty z psychologii
prenatalnej, ktore coraz dobitniej wskazuja, ze na psychike dziecko maja wpływ
emocje rodziców, ktore kształtuja jego emocjonalnosc.Dlatego tez nie mozna
powiedziec, ze dziecko nie narodzone nie posiada uczuć i emocji.
Pozdrawiam

[agaa5]

A odwrotnie - To Ty chcesz stawiać znak równości między zarodkiem 5mm np. a w
pełni ukształtowanym, samodzielnym, kochającym dorosłym człowiekiem. No proszę.
To nas właśnie różni dla mnie płód to płód niesamodzielny zależny ode mnie a
człoewiekiem staje się po urodzeniu. Jeszcze jedno jako obrończyni każdego
życia rozumiem że nie jadasz mięsa zwierzęcego tj chronisz każde życie bo życie
to życie. Bo niby dlaczego życie cielaka ma być ważniejsze od ludzkiego. Tak
jest w Piśmie Sw.? Jak popadamy w skrajności to do końca.

[utka]

Ago - to zdaje sie ty popadasz w jakies skrajnosci ... zdumiewaja mnie
Twoje 'glebokie' i 'dojrzale' spostrzezenia i porownania ... i naprawde dziwie
sie mocno Rubrze, ze w ogole chce jeszcze z Toba jakiekolwiek dyskusje
prowadzic.

Rubra - dzieki za list. Ciesze sie, ze jestes !

[agaa5]

Tak celowo używam skrajnych porównań. Bo wasze argumentacje są dla mnie i wielu
innych też skrajne i wybiórcze. Dla przykładu ważne życie płodu- matki nie,
ważne życie płodu- ale zwięrzęce też nie. Jak powiedziałam ja Wam daję prawo
uważać odmiennie ale nie narzucać matkom co mają robić, bo To nie wy
poniesiecie wszelkie konsekwencje, no chyba że...będziecie sponsorować od
urodzenia psychologów, leki, rehabilitację etc. Wtedy jeśli bezpośrednio
weźmiecie na siebie koszty leczenia, wsparcie etc i tylko wtedy .

[utka]

Powtarzasz sie Ago ...
Masz jeszcze jakies inne 'ciekawe' argumenty poza porownywaniem zycia ludziego
do zwierzecego ???

I skad ta pewnosc ze nikt tu nie pomaga osobom chorym ???

Schowaj sobie swoje obserwacje do kieszeni i wejdz na jakakolwiek strone
dziecka niepelnosprawnego - poczytaj, zobacz czy rodzice sa sami, zobacz ile
radosci takie dziecko dostarcza, jakie inne wymiary otwiera. Nie twierdze tu ze
jest to wymarzone zycie i wiem, ze dla kazdego wiadomosc o chorobie dziecka
jest tragedia. Ale to wlasnie jest sprawdzianem naszego czlowieczenstwa, jak do
takich spraw podchodzimy. Czy staramy sie sprostac temu, przyjac z jak
nawieksza miloscia i zapewnic jak najlepsze warunki, pomoc, rehabilitacje.
Najprosciej jest pozbyc sie problemu - usunac czy terminowac ciaze - wszystko
oczywiscie w imie 'dobra' dziecka. I tak sie mozna po zyciu slizgac ...

[agaa5]

utka napisała:

> Powtarzasz sie Ago ...
> Masz jeszcze jakies inne 'ciekawe' argumenty poza porownywaniem zycia
ludziego
> do zwierzecego ???
Po prostu na głupie argumenty- równie głupie argumenty. Na skrajnośc- tylko
skrajnośc. To nie ja przekonuję że wielbłąd jest krową.
Mnie po prostu bulwersuje fanatyczne podejście które pozwala ludziom wchodzić
w czyjeś życie, narzucać swój światopogląd nie szanując innych.

> Schowaj sobie swoje obserwacje do kieszeni i wejdz na jakakolwiek strone
> dziecka niepelnosprawnego - poczytaj, zobacz czy rodzice sa sami, zobacz ile
> radosci takie dziecko dostarcza, jakie inne wymiary otwiera. Nie twierdze tu
ze
Pominę Twoją kulturę milczeniem.Dlaczego uważasz że wszystkie matki tak samo
odbierają tą sytuację. Jak możesz osądzać to na podstawie internetu? I co
uważasz że jak matka nie godzi się na unieszczęsliwienie dziecka, życie ku
śmierci to jest mniej wartościowa, mniej ludzka. A może wręcz przeciwnie jest
to postawa pełna miłości, odpowiedzialności i dojrzałości niż Ty sądzisz. to
A co do sprawdzianu człowieczeństwa to sory nie tobie go oceniać. Nawet w Twoim
poście go zabrakło bo wieje nienawiścią i pogardą sic
Pozdrawiam mimo wszysytko
Aga

[utka]

przepraszam najmocniej za 'schowanie obserwacji ...' nie powinnam tak pisac.

Nie wiem czemu przypisujesz mi jakis fanatyzm ... ja tak samo wyrazam swoj
poglad na sprawe jak ty i inne - wy piszecie - usunac, zabic; ja pisze -
darowac zycie. Wy popieracie swoje zdanie jakimis argumentami, ja tez popieram
moje zdanie argumentami .....
i gdzie tu fanatyzm .....
i gdzie tu nienawisc i pogarda .....

i ja pozdrawiam

[agaa5]

No dobrze. Ja też niepotrzebnie się uniosłam.Każdy ma prawo mieć swoje odmienne
zdanie- uszanujmy to. To co pojawiło się na forum to niestety nie było
wyrażanie swojej opini ale wręcz odgórne narzucanie zrób tak a tak. A to jest
niedopuszczalne bo ingerujemy w cudze życie i rzecz nie dotyczy błahostki.
Ja w każdym razie nie narzucam komuś zrób tak a tak ze swoim życiem, bo po
pierwsze nie mam prawa narzucać swojego światopoglądu, nie znam sytuacji danej
rodziny, matki (by ocenić obiektywne co dla nich byłoby dobre a nie co mi się
wydaje), i co najważniejsze nie mam monopolu na rację, która jest całkowice
względna.
Pozdrawiam Aga

[agaa5]

Do rubry. Jeszcze jedna ważna kwestia. Rozumiem że w ślad za usilnym
namawianiem do rodzenia chorych dzieci również idzie chęć niesienia pomocy
materialnej i każdej innej koniecznej w takich sytuacjach. Rozumiem że nie raz
pomogłaś ciężko choremu dziecku oddając pensję na operację, leczenie jak też
opłaciłaś matce już od porodu psychologa (średnio 100-120 zł w Warszawie.)
jeśli tak jest to moge tylko chylić przed Tobą i innymi czoła bo nie mamy do
czynienia z wymądrzaniem się a odpowiedzialnym!!! podejściem. Jak chcesz bronić
to z wszelkimi tego konsekwencjami.
Zaznaczę tylko że z moich obserwacji w polskich szpitalach połóżniczych matkę
zostawia się samej sobie- bez koniecznej pomocy psychologa. Później po wyjściu
ze szpitala też czeka ją samotna walka. Nikogo nie obchodzi przeciwniczki też
jak sobie rodzina poradzi. Może zamiast na chleb będzie musiała opłacić
kosztowne rehabilitacje, dojazdy do szpitala. Czyli zostają same z problemem.

[rubra]

Masz racje Utko-nie ma sensu prowadzenie dalszej dyskusji-poprostu ja i aga
rozmawiamy w zupełnie róznych językach (skoro, ktoś zrównuje życie cielaka z
zyciem dziecka..to sama rozumiesz), dlatego też z pewnościa sie nie przekonamy
i nie zrozumiemy,ani z aga ani innymi osobami głoszacymi podobne poglady.
Nie oznacza to jednak, ze nie bede nadal głosno pisała i mówiła co myślę.
Pozdrawiam

[mysty]

rubra, pytanie autorki, jej wątpliwości, strach i konieczność podjęcia bardzo
trudnej decyzji to podstawa, właściwie sedno całego tego topiku. Ty natomiast
starasz się nam przedstawić swój światopogąd. Tak więc wytłumacz mi, bardzo
proszę, czym jest dla Ciebie życie cielaka 'skoro, ktoś zrównuje życie cielaka
z zyciem dziecka..to sama rozumiesz'. Bronisz życia w ogóle czy bronisz życia
tylko i wyłącznie człowieka ?! Kilkumiesięczny płód, skazany po urodzeniu na
ogromne cierpienie z racji wad genetycznych jest wartością samą w sobie
natomiast młodemu cielakowi odbierasz prawa do bólu?! Nie bardzo rozumiem, coś
zabardzo pachnie mi tu demagogią

[rubra]

mysty, jeśli nie rozumiesz różnicy między zyciem człowieka a zyciem zwierzecia,
to wybacz, ale ja nie podejmuje Ci sie jej wyjasniać. Nie sądze zebyśmy sie
zrozumiały, skoro nasze patrzenie na świat jest tak diametralnie różne, pewnie
co najwyżej zostałabym posądzona o demagogogię..

[mysty]

rubra, moja wypowiedź nie dotyczyła życia tylko cierpienia.
Jasne - nie wolno zabijać !!!! bronić życia poczętego !!! ... ale brzuch muszę
mieć pełny !!! Tutaj Twoje sumienie spokojnie idzie sobie spać. O demagogogię
nikt Cię już nie posądzi, raczej o brak myślenia

[dworska1]

Obserwuje ta dyskusje i w koncu zdecydowalam sie napisac. Ja na pewno
wybralabym mniejsze zlo- usunelabym taka ciaze, mimo ze jestem wierzaca i
praktykujaca. W przeciwienstwie do wielu przedmowczyn nie teoretyzuje, a byc
moze sama stane wkrotce przed tak bolesnym wyborem- jestem w 12 tyg., mam 33
lata, a w rodzinie byly przypadki chorob genetycznych.
Owszem, zycie ludzkie jest najwyzsza wartoscia, ale czy czlowieczenstwo =
czlekoksztaltnosc? W mojej rodzinie urodzilo sie gleboko uposledzone dziecko i-
choc zabrzmi to obrazoburczo- wiecej cech stricte ludzkich wykazuje moj pies,
bo mozna zlapac z nim kontakt, rozumie najprostsze slowa, a biedny chlopczyk
nie zdaje sobie sprawy z wlasnego istnienia, wykazuje czysto wegetatywne
instynkty. Czy zycie takiej istoty jest wiecej warte od zycia zwierzecia?
Akurat daje sobie prawo do obrony zycia, bo od lat jestem wegetarianka, nie
nosze nawet obuwia ze skory. Matka tego nieszczesnego chlopca rzucila kariere,
bo musi byc z nim 24 h/dobe, poswieca mu zycie, rodzina klepie biede (zyja z 1
pensji a rehabilitacja i leki kosztuja), a maja jeszcze zdrowe dziecko, ktora
sila rzeczy jest zaniedbywane. Dzis oboje z mezem przyznaja, ze decyzja o
urodzeniu chlopca nie byla najszczesliwsza. Mowicie, ze Bog tak chcial? Sorry,
ale wg. waszego rozumowania sam Bog nie chce, zeby takie dzieci zyly, bo rodza
sie przeciez z zespolem wad letalnych, w dawnych czasach po prostu umieraly,
teraz sa sztucznie utrzymywane przy zyciu dzieki wielu bolesnym zabiegom i
kosztownym terapiom, czyli ingerencjom czlowieka. I w imie czego? Przedluzenia
wegetacji- czyli cierpien- o miesiac, dwa, nawet rok? Jasne, bede podziwiac
heroicznych rodzicow, ktorzy decyduja sie na takie dziecko. Tylko czy robia to
rzeczywiscie w imie milosci do dziecka czy swoiscie pojetego egoizmu?

[utka]

a ja mam pytanie - czy usuwajac chore dziecko robisz to z milosci do dziecka
czy z egoizmu, ze strachu przed odpowiedzialnoscia, przed uwiazaniem do konca
zycia, z wygodnictwa, lenistwa ... itp itd.

piszesz ze jestes wierzaca i praktykujaca - znasz antropologie filozoficzna?,
wiesz co to dusza ludzka?, jesli jestes wierzaca powinnas znac podstawowe
prawdy wiary i zalozenia religii katolickiej, znac roznice miedzy chlowiekiem a
zwierzeciem ... ja nie neguje ze zwierzeta cierpia, odczuwaja bol no ale
zwierzeta chyba nie maja swiadomosci, nie potrafia racjonalizowac pewnych
rzeczy ... Poza tym zwierzeta w rzezniach sa usmiercane raczej humanitarnie.
Wiesz ja tez jestem wierzaca i praktykujaca i nie jestem wegetarianka
Nie chce mis ei tu rozwodzic nad swoimi teoriami, bo co mozna anpisac komus,
ktor zycie ludzkie, nawet czlowieka chorego przyrownuje do zycia swojego psa,
czy to drugie stawia wyzej ...

[mysty]

miałam już nic nie pisać na tym forum, wyraziłam wspólczucie Ordynce, ale
ludzie scyzoryk w kieszenie mi się otwiera jak słyszę taki bełkot !!! Utka,
zazwyczaj jestem miłą osoba, ale dla Ciebie utka zrobię wyjątek: Zjeżdżaj
kobieto z tego z forum, uszanuj jego powagę ! Nikt z nas nie urodził się do
męczeństwa, to jedno. Szanując życie jednego człowieka nie wolno zapominać o
poszanowaniu swojego życia, tego religia Cię już nie nauczyła ?!
'ja nie neguje ze zwierzeta cierpia, odczuwaja bol no ale
> zwierzeta chyba nie maja swiadomosci, nie potrafia racjonalizowac pewnych
> rzeczy' a ciężko chore upośledzone dziecko ma tą świadomość ?! Zwierzęta
chyba nie mają świadomości ... nazwać Ciebie zwierzęciem to obelga dla
zwierzęcia. 'Chybaj' sobie dalej i czytaj mądre i jedynie właściwe książki i
pozostaw w ciszy to forum

[rubra]

Rozumiem że nie raz
> pomogłaś ciężko choremu dziecku oddając pensję na operację, leczenie jak też
> opłaciłaś matce już od porodu psychologa (średnio 100-120 zł w Warszawie.)

Wybacz, ale nie bede sie nikomu tłumaczyła na co i jak przeznaczam swoje
pieniadze. Mogę Cie jednak zapewnic, ze równiez w tej kwestii nie jestem
gołosłowna.

[maga202]

Rubro, jak Tobie łatwo jest o tym wszystkim mówić!! Zazdroszczę Ci. Moje dziecko (zanik mózgu z powodu niedotlenienia okołoporodowego) zmarło w wieku 20 miesięcy, wiedziałam że umrze (nie widziało, nie słyszło, nie miało odruchu ssania i połykania, prawie się nie ruszało - roślinka). Bałam się dnia jego śmierci, te 20 miesięcy były dla mnie tragiczne, ile ja łez nad nim wylałam, patrzenie na jego cierpienie było okropne, jak zmarł było jeszcze gorzej ale teraz jest coraz lepiej, ja nie płaczę że On umarł ale przez to jak żył. I nie mów mi że Ty patrząc z boku tak samo przeżywasz los choryuch dzieci jak ich rodzice bo Ci w to nie uwierzę. Wiesz kiedy żyło moje dziecko każdy człowiek na którego patrzyłam był dla mnie szczęśliwszy, zazdrościłam wszystkim ludziom którzy nie mieli podobnego problemu. Musisz uwierzyć w to że łatwiej rozstać się z płodem niz z urodzonym dzieckiem chociaż to też jest trudne. A te argumenty z kościelnej ambony to nie wiem dla kogo, do mnie one nie przemawiają, więc nich bóg na takie próby wystawia tych co je głoszą i w nie wierzą.

[agaa5]

Mago- bardzo Ci współczuję.
Ciesze się że opisałaś swoją historię bo może te kilka głów z forum oświeci a
jak nie oświeci to przynajmiej da do myślenia. Że prócz życia ''zygoty'' liczy
jakośc życia matki.
Chcą pouczać innych same nie mając najmniejszego pojęcia o cierpieniu matki
(oceniają po przypadku jakiejśtam koleżanki- sic), nie mając żadnych
doświadczeń własnych nie wspominając o chęci faktycznej pomocy.
Pozdrawiam ciepło Aga

[agaa5]

Pospieszyłam się prócz życia matki najważniejsza jakość życia dziecka.

[trissie]

Ago czy mnie oczy mylą? Czytam swojego posta jeszcze raz i nie widzę tam
wyzwisk, ani chamstwa. Natomiast widze porównanie do faktu historycznego,
ponieważ Hitler ujął to dokładnie tak jak ty. To jedynie stwierdzenie
identyczności poglądu a nie wyzwisko, przykro, że nie widzisz różnicy.
Dla mnie osoboiscie zycie w wegetacji tez jest tragedią. Znam np. wiele osób,
które w swoim życiu wyłącznie wegetują przed telewizorem z piwkiem, nie mając
żadnych innych wartości. Ale nie jest to powód do tego, żeby odmawiać im prawa
do życia?

[agaa5]

Wybacz, ale nie bede sie nikomu tłumaczyła na co i jak przeznaczam swoje
pieniadze. Mogę Cie jednak zapewnic, ze równiez w tej kwestii nie jestem
gołosłowna.
Chyba mam prawo do oceny Twojej wypowiedzi tak jak Ty oceniasz moją. Jesteś też
bardzo wybórcza. Jakoś nie zauważyłąś moich pytań o matkę czy nie chciałaś
zauważyć. Czyli nie pomyliłam się że w tej kwestii dobro matki nie
istotne.Wypowiedziałam się o poniesieniu kosztów żeby uśwaidomić że nie można
komuś ingerować w jego życie,portfel samemu nie oferując nic poza gadaniem. Ja
ponieważ takich intencji nie mam nie radzę co matka ma zrobić bo ja jej nie
dołoże połowy pensji na leki i nie zafunduję jej psychologów przez najbliższe
5, 10 lat (bo średnio tyle trwa ''wychodzenie'' ze śmierci dziecka)

Do trissi- zastanów się trochę czy to było obraźliwe czy nie. Ja choć też mam
złe skojarzenia z prolifowcami, zwolennikami LPR, (bo np mam utrudniony dostęp
do badań prenatalnych, bo ingerują w prawo,bo wyciągają pieniądze na becikowe
dla wszystkich jak leci-bogatych, biednych) to nie używam tak mocnych porównań.
Wierz mi że wymaga to sporo wysiłku nie dowalić komuś z kimś się nie zgadzamy
od Hitlerowców,inkwizycji, ciemnoty i czego tam jeszcze chcesz.Pozdrawiam Aga

[trissie]

> Do trissi- zastanów się trochę czy to było obraźliwe czy nie.

Zastanowiłam się. nie było. Wskaż mi miejsce, w którym dowaliłam Ci od
Hitlerowców, bo go nie widzę, proponuję użyć cytatu, jeżeli masz z tym kłopot.

a choć też mam
> złe skojarzenia z prolifowcami, zwolennikami LPR, (bo np mam utrudniony dostęp
>
> do badań prenatalnych, bo ingerują w prawo,bo wyciągają pieniądze na becikowe
> dla wszystkich jak leci-bogatych, biednych) to nie używam tak mocnych porównań.

Nie rozumiem dlaczego miałabyś w tym przypadku używać. Czy Hitler nakazywał
wypłacanie becikowego, lub nakazywała tego Święta Inkwizycja? Gdyby tak było,
nie miałabym nic przeciwko użyciu tego porównania. Jeżeli moje poglądy są
zbliżone do poglądów kogoś innego, raczej nie obraziłabym sie o porównanie,
byłabym z niego dumna, stanowiłoby bowiem niejako podporę mojej opinii. Nie
jestem zwolennikiem LPR, ale skoro uważasz, że któryś z moich poglądów jest do
nich podobny, powiedz który, a ja na pewno się nie obrażę, tym bardziej, że nie
znam tez głoszonych przez tę partię, więc przyda mi sie troche edukacji.
Pozdrawiam serdecznie

[agaa5]

Zacytuję Cię w takim razie: ''Nie tylko dla Ciebie Ago. Na to wpadł juz Hitler
jakiś czas temu, tak więc w III Rzeszy zabijano niepełnosprawne noworodki. To
są właśnie Twoje slowa. A więc porównujesz jak rozumiem wszystkie matki które
nie chcą rodzić przykładowo ciężko chorych dzieci do Hitlera- taki jest
dokładnie sens.Nic dodać nic ująć....
W sumie to nawet się nie dziwię bo po fanatyku religijnym (przepraszam za słowo
ale to oddaje prawdę)nie ma szarego, prawdy po środku jest czarno-białe. Rodzić
i koniec. A jak nie to do egzorcysty diabła wypędzać. To ostatnie żartem
oczywiście).
Żyjemy niestety w dwóch różnych światach, mówimy dwoma różnymi językami.
Pozdrawiam Aga

[trissie]

Tak więc, jak wynika z cytatu, nie "wyzwałam Ciebie od Hitlerów", jak to
raczyłaś ładnie okreslić, ale napisałm, że Twoje poglądy sa zbieżne z jego
poglądami. No cóż|ja poradzę na to, że tak jest. Nie było natomiast z mojej
strony mowy o tym, czy jestem religijna czy nie, ani w żadnym z moich postów do
religii sie onie odwołuję? O jakim fanatyku religijnym mowa, bo nie bardzo
rozumiem?
W zeszłym roku towarzyszyłam mojej koleżance - ateistce od urodzenia- w procesie
śmierci jej dziecka. Dziecko umarło w 23 tygodniu ciąży, miało wielowadzie,
również stwierdzone przez doktora Dudarewicza. Moja koleżanka - ateistka
walczyła o to dziecko do końca i nawet przez myśl jej nie przeszła aborcja,
ponieważ bardzo to dziecko kochała. Chcę przez to powiedzieć, że Twoja intuicja
Ago jest błędna i nie zawsze chęć ratowania życia własnego upośledzonego dziecka
wiąże się z fanatyzmem religijnym. Myślę, że osobie, która nie żyje w
ciemnogrodzie - a taką osobą niewątpliwie jesteś - w przeciwieństwie do
nieoświeconego ciemnogrodu z którym walczysz- nie przystoja takie ogólniki.

[malomi]

Dziewczyny opanujecie się!
zastanawiacie się co czuje autorka watku czytając wasze wypowiedzi, czy juz tak
jesteście zaślepione chęcią wzajemnej walki.
Porażające to jest.

[agaa5]

Czy ty się nie uważasz triss za lepszą od innych. Tak czytam i czytam Twoje
posty i oczom nie wierzę - oczerniasz,rzucasz trafne riposty, dowcipkujesz w
miejscu gdzie rozgrywa się tragedia. Czy Tobie się fora nie pomyliły.
Ponieważ uważam że i tak ta cała dyskusja się wymknęła mocno spod kontroli,
jest niestety nie na miejscu więc na tym zakończę.
Pozdrawiam Aga

[agaa5]

Termin adopcja użyłam celowo, choć wiem że to infantylne. Ale jeśli ktoś komuś
narzuca rodzenie dziecka z tak ciężkim uszkodzeniem bo taki ma właśnie
światopogląd (nie stara się nawet zobaczyć sytuacji danej rodziny tj zero
empatii),to niech też pomyśli z czym taka decyzja się wiąże i skoro taki jest
odpowiedzialny to niech choćby sfinansuje leczenie tych dzieci.
A druga rzecz miłośc do dziecka rodzi się często dość późno bo wiele miesięcy
od porodu. W czasie ciąży dziecko jest dla wielu z nas bardziej doświadczeniem
wirtualnym i więź słabiuteńka. Więc czym innym jest strata płodu a strata
ukochanego kilkuletniego dziecka. To zupełnie nie porównywalne doświadczenie
Aga

[m-anettka]

Ordynko, bardzo Ci współczuję....jesteś w trudnej sytuacji. Moim zdaniem NIKT
nie ma prawa oceniać Twojego postępowania. Masz prawo wyboru. Sama musisz go
podjąć. Nie słuchaj innych, sama zdecyduj. Ile ludzi tyle opinii. Nie wiem co
ja bym zrobiła w Twojej sytuacji...ale nikt nie ma prawa Cię oceniać.
Życzę Ci dobrej decyzji.

[anolia]

Nikt tu nikomu nie narzuca żadnej decyzji jedynie każdy wypowiada swoje zdanie.
Uważam też, że mówienie o braku emaptii jest tu nie na miejscu. Częst rozmawiam
z rodzicami dzieci, które cierpią w ten czy inny sposób. Czasem pałaczą a
czasem się cieszą gdy dziecku udaje się osiągnąć choćby minimalnie jakąś
poprawę. Jestem w pracy i myślę o swoich podopiecznych...przychodzę do domu i
dalej o nich myślę....kładę się spać i ciągle o nich myślę....staram się
pomóc...szukam sposobów żeby było lepiej. Wiem, że nie jestem matką chorego
dziecka, ale wiem też że cierpię i ciesze się razem z rodzicami dzieci z
którymi pracuję. Obserwując zauważyłam, że najbardziej cierpią rodzice...dzici
chore i niepełnosprawne nie znają innego życia, niczego nie załują bo nigdy nie
żyły inaczej. Są szczęśliwe i chwytają każdy dzień życia. To my dorośli
litujemy sie nad sobą i boimy sie cierpienia po stracie dziecka. Dziecko nie
myśli o śmierci. Cieszy się tym co ma.Każde istnienie ma dla mnie sens i to o
którym tu rozmawiamy też.

[agaa5]

Do anoli- Dobrze że piszesz ucziwie o cierpieniu rodziców. Ja też widziałam
cierpienie rodziców gdy urodziło się dziecko ciężko chore,i wiele dzieci
śmiertelnie chorych np. w szpitalu w Międzylesiu. Mało tego znam dwie osoby
które nie zdecydowały się na ciężko chore dziecko i nie żałują swej decyzji. A
wręcz czują ulgę.Prawdą jest że wiele zależy od siły psychicznej wiary etc. Są
matki które jakoś sobie radzą z chorobą dziecka a są też takie dla których
życie się ..kończy. Więc doradzając nie można zapominać że mówimy o życiu całej
rodziny a to już nie jest takie proste w ocenie.

do autorki postu

[ariella]

Moja droga, bardzo ci wspolczuje, naprawde ogromnie. Jesli chcesz poznac moje
zdanie: nie czytalam na czym ta choroba polega, ale dla mnie zasadnicza sprawa
jest fakt, czy ta choroba powoduje bol - jesli tak, jesli dziecko przez to
krociutkie (nawet 10-letnie) zycie cierpi - usun. Tak bedzie lepiej dla niego.
Trywializujac - skoro sie nie urodzi - nie bedzie mialo swiadomosci zycia, a
wiec zalu i woli zycia.
Urodzenie takiego dziecka w imie woli zycia, albo woli boga, albo jakichs
niepojetych dla mnie "wznioslosci" jest albo zrzuceniem z siebie
odpowiedzialnosci, albo skrajna nieodpowiedzialnoscia. To my jestesmy
odpowiedzialnai za nasze dzieci, do nas nalezy zapewnienie im jak najlepszego
zycia. Bardzo ciezko mi to pisac, bo mysle wlasnie o wlasnym dziecku,
ale "najlepsze zycie" to czasem brak zycia.
To moja opinia, bazujaca na przekonaniu, ze czlowiek jest istota rozumna,
zdolna do podejmowania decyzji i bioraca za nie odpowiedzialnosc
pozdr

[rubra]

Owszem, człowiek jest istota rozumną i odpowiedzialna, jednak do decydowania o
zyciu i smierci drugiego człowieka nie ma prawa!

[ariella]

o zyciu decyduje jak najbardziej i nawet nasz rzad daje kase za to, aby o tym
zyciu decydowac - w sensie tworzenia zycia.
co do smierci - zdania sa podzielone, ja uwazam, ze czasem powinno sie
decydoweac i o tym.

[maretina]

ariella napisała:

> o zyciu decyduje jak najbardziej i nawet nasz rzad daje kase za to, aby o tym
> zyciu decydowac - w sensie tworzenia zycia.
> co do smierci - zdania sa podzielone, ja uwazam, ze czasem powinno sie
> decydoweac i o tym.
o boze.... dobrze, ze dales dziecku arielli zdrowie. tylko dzieki temu jest na
swiecie! widzisz ariello jakiej laski doznalas?

ariello, Twoje wyrachowanie mnie przeraza

[maretina]

nie pomyslalas nigdy, ze dziecko to nie sprzet hpo-fi na gwarancji? ordynka
jest M A M A! wiesz co to slowo znaczy? nie myl go prosze z "wlascicielka"!
mama to to ktos wyjatkowy, ktos kto kocha pomimo, za wszystko, za to, ze ktos w
ogole jest.
znam osobe, ktora miala dziecko z zespolem edwordsa, zylo krotko, ale bylo
przeogromnym szczesciem rodzicow. odeszlo spokojnie.w m i l o s c i.

zapomnialam dodac, ze...

[maretina]

caly swiat moze byc przeciwko kajtkowi, a ja jedna zawsze bede po jego stronie.
bo go kocham nad zycie, bo jestem jego mama. mama to wentyl bezpieczenstwa,
ktory NIGDY nie zawiedzie, ktory zawsze jest, kocha, wspiera itd.... ja wlasnie
taka mam chce byc.

[utka]

Ordynko,

odezwij sie ...

jak tam Ty, jak maluszek ?

Mam nadzieje, ze pozwolicie mu cieszyc sie zyciem i Wasza miloscia. Porozmawiaj
z osobami, ktore takie wyjatkowe dzieci urodzily. Na pewno powiedza Ci, ze bylo
bardzo trudno, ale jakie ich zycie stalo sie przez to doswiadczenie pelniejsze
i bogatsze. Ile pieknych chwil w nim bylo ...
Prosze nie podejmuj pochopnych decyzji, takich, ktorych juz nigdy nie zmienisz
i z czym bedziesz musiala zyc do konca swych dni. Pozwol malenstwu zyc, nawet
gdyby to zycie liczyc w dniach czy miesiacach.
Takie malutkie dzieci cierpia naprawde ogromnie w trakcie aborcji czy sztucznie
wywolywanych porodow. to prawda o czy tu ktos pisal. Amerykanscy naukowcy
przeprowadzili dokladne badania nad stopniem odczuwania bolu przez plody i te
dzieci cierpia duzo bardziej niz noworodki czy osoby dorosle, bo takie
malenstwa nie maja zadnych mechanizmow ochronnych.
Czy o to Ci chodzi ? Chcesz oszczedzic dziecku cierpien w przyszlosci skazujac
je teraz na takie meki ?

Yapi2, elza78, rubra, sion - dziekuje za piekne, madre, dojrzale spojrzenie

Aaaa ... i ja bym urodzila - nie potrafilabym odebrac zycia mojemu dziecku ...

[rubra]

Droga utko,
Poprostu nie mozna milczec i pozostwac obojetnym w takich sprawach jak ludzkie
zycie, stad wypływaja intencje i głosy osob, ktore staja po stronie zycia.Ja
równiez za nie dziekuje i mam głeboka nadzieje, ze dopoki sa ludzie, ktorzy
staja w obronie tych najsłabszych, ktorzy sami siebie obronic nie moga, tak
długo ten świat nie bedzie do konca bezduszny, przerazajacy i zły.
Pozdrawiam serdecznie Ciebie i osoby, ktore wymieniłas.

[kaste11]

> Droga utko,
> Poprostu nie mozna milczec i pozostwac obojetnym w takich sprawach jak
ludzkie
> zycie, stad wypływaja intencje i głosy osob, ktore staja po stronie zycia.Ja
> równiez za nie dziekuje i mam głeboka nadzieje, ze dopoki sa ludzie, ktorzy
> staja w obronie tych najsłabszych, ktorzy sami siebie obronic nie moga, tak
> długo ten świat nie bedzie do konca bezduszny, przerazajacy i zły.

Bardzo się cieszę, że jest tyle szlachetnych osób.
Nie życzę nikomu źle, ale uwierzę Wam jedynie wtedy gdy osobiście każda z was
stanie przed Taką decyzją i ta decyzja będzie również wtedy taka oczywista.
Bo przecież tyle wiemy o sobie ile nas sprawdzono...
Póki co proponuję zrobić sobie ciepłą herbatkę i w aspektach TEORETYCZNYCH
dyskutować z mężem w domowym zaciszu!
Czy pomyślałyście przez chwilę co czuje Ordynka czytając wasze dywagacje i
kłótnie??!! Jakie to jest okrutne i ile bólu dodatkowo jej zadajecie?!!
Jak już mądra osoba tu powiedziała "Milczenie jest złotem"...
Cieszcie się, że same macie lub spodziewacie się zdrowych dzieci.
Dla mnie EOT.

[martaw1]

Ja powiem tak, gdyby mi się to zdarzyło na pewno nie przerwalabym ciąży.
Pozwolilabym, żeby losy potoczyły się dalej. Zobaczysz wszystko się jakoś
ułoży, tylko trzeba w to wierzyć. Wiem że to nie jest łatwe. Pogadaj z innym
lekarzem jakie są możliwości leczenia dziecka po urodzeniu. Znam bardzo
dobrego lekarza w Gdańsku który pomógł nie jednemu dziecku. Pani doktor
napisała książkę i uratowała nie jedno dziecko. Operowała mie jedną wadę serca.
Nazywa się dr Janina Aleszewicz-Baranowska-specjalista pediatra i kardiolog,
tel. [phone]. Pamietaj warto walczyć do końca. To jest tylko moje zdanie
Pozdrawiam
MARTA

[balbina47]

To jest tylko i wyłącznie twoja decyza. ......<<<<<<Nikt tu nikomu nie narzuca
żadnej decyzji jedynie każdy wypowiada swoje zdanie.
Uważam też, że mówienie o braku emaptii jest tu nie na miejscu. Częst rozmawiam
z rodzicami dzieci, które cierpią w ten czy inny sposób. Czasem pałaczą a
czasem się cieszą gdy dziecku udaje się osiągnąć choćby minimalnie jakąś
poprawę. Jestem w pracy i myślę o swoich podopiecznych...przychodzę do domu i
dalej o nich myślę....kładę się spać i ciągle o nich myślę....staram się
pomóc...szukam sposobów żeby było lepiej. Wiem, że nie jestem matką chorego
dziecka, ale wiem też że cierpię i ciesze się razem z rodzicami dzieci z
którymi pracuję. Obserwując zauważyłam, że najbardziej cierpią rodzice...dzici
chore i niepełnosprawne nie znają innego życia, niczego nie załują bo nigdy nie
żyły inaczej. Są szczęśliwe i chwytają każdy dzień życia. To my dorośli
litujemy sie nad sobą i boimy sie cierpienia po stracie dziecka. Dziecko nie
myśli o śmierci. Cieszy się tym co ma.Każde istnienie ma dla mnie sens i to o
którym tu rozmawiamy też. .... >>>>>>>Ale przychodzisz z pracy, pomimo tego, że
myślisz, nie jesteś z nimi 24 godzin na dobę, bez spania, w ciągłej gotowości
do niesienia pomocy. Nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. Obecnie ledwie
starcza nam na chleb, a wiadomo chore dziecko nie da się słowami pocieszenia
nakarmić. Rubra też ma rację, tylko liczą się jak ci ktoś powiedział wczesniej
czyny... czyny....

dziewczyny

[malomi]

Powiem krótko, wg przysłowia, że nóż mi się w kieszeni otwiera czytając Wasze
wypowiedzi.
NIKT, kto nie stanął przed taką decyzją w życiu NIE MA PRAWA
dawać "DOBRYCH "rad. I żeby było jasne,to nie ma jedynej słusznej odpowiedzi na
pytanie autorki postu.
Zacytuje tutaj słowa mojej blisiej koleżanki, mam nadzieje że nie będzie miała
nic przeciwko:
"co powoduje tymi ludźmi, by w weekendowy poranek czy wieczor, siedząc w swoich
ciepłych mieszkankach z kubkiem kawy w dłoni czy kieliszkiem wina, owinięci w
ciepły koc, z płyty leci muzyka, na kuchence pyrkocze obiad, no może jedno z
dzieci trochę smakra, urządzali "sąd ostateczny", uzurpowali sobie prawo do
bycia wyrocznią w kwestiach etyki i moralności, rzucali tę tragiczną sytuację
na szelę Temidy (jak wiadomo ślepej i wyrokowali od niechcenia: winien,
niewiniem, niech żyje, dać mu umrzeć...."

Naprawdę milczenie jest złotem.Warto o tym pamiętać.

[rubra]

Ja równiez sie z Toba zgadzam, ta "dyskusja" staje sie coraz bardziej nie na
miejscu. Szczerze mówiąc, to trudno nawet określic nawet, czemu ma ona służyc,
bo chyba nie udzielaniu rad.Jeśli chodzi natomiast o wymianę poglądów to,
chociaz brałam w niej żywy udział,to widząc kierunek w jakim ona zmierza
tj.coraz bardziej absurdalnych wywodów zaprawionych obraźliwymi uwagami, nie
zamierzam jej kontynuować.
Masz rację malomi-"mowa jest srebrem,a milczenie jest
złotem"-moje słowa nie zmianą niczyich poglądów i może gdyby były to rozważania
czysto teoretyczne, wówczas zapewne zignorowałabym nawet napastliwe uwagi,
jednak tutaj sprawa dotyczy poważnej,realnej sytuacji-zagrożonego życia,
dlatego przez szacunek dla tego Dziecka i jego Matki wycofuje sie z
tej "polemiki".
Wracając do pytania, ktore postawiła Ordynka-to mam nadzieję,że w swojej
decyzji pokieruje sie matczynym sercem.
Pozdrawiam Ciebie Ordynko, zapewniam o modliwtie
Agnieszka

[balbina47]

Popieram w zupełności. Nie można nikomu z rodziców narzucac swojej woli. To ich
decyzja i oni muszą każdy aspekt wziąść pod uwagę tj. psychikę, moralność,
etykę, finanse itp.

[agaa5]

Popieram. Nie narzucajmy swojej woli innym.
Aga

PS Przepraszam Ordynko za dyskusje, polemiki, które powinny się raczej znależć
na forum "poplotujmy''

[ladyamalthea]

To po co spytała o coś takiego w sieci? Powinna się w głowę puknąć. Nie dziwcie się, że większość reaguje emocjonalnie. To nie miejsce na takie pytania ! Sprowadziła życie dziecka do pytania na forum obok pytań w stylu czy ładnie mi w fiolecie. Powinna się wstydzić.