lubicie stan ciazowy?

[zuzia324]

tak szczerze dziewczyny. przyjemny to stan? dzieki za odpowiedzi.
powodzenia ze szkrabami!

[alex_78_2006]

ja uwielbiam, nawiększą przyjemnością są kopniaki dzidziolka, nie ma
nic bardziej cudownego, myślę że to czy ktoś lubi czy nie zależy jak
tą ciąże znosi, ja z pierwszą córcią biegałam do dnia porodu, dobrze
że sama się nie zawiozłam do szpitala hihihi, no ale baaaardzo miło
wspominam ach.....

[zuzia324]

budujace. i rocznik ten sam. pozdrawiam!

[slonko1335]

A ja nie znosiłam być w ciąży tak bardzo, że dwa razy mi w zupełności wystarczy
choć zawsze marzyłam o trójce, cóż może kiedyś trzecie adoptujemy. Ciąża to dla
mnie mnóstwo nerwów, ciągłe leżenie plackiem, szpital, wieczne problemy i strach
o dziecko, koszmar...
Ale popieram przedmówczynię to zależy jak ciążę się znosi i faktycznie kopniaków
maleństwa nie da się z niczym porównać, tylko na to chyba się uśmiecham jak
wspominam swoje ciąże....

[wakacyjna_iguana]

Nie cierpię być w ciąży!!!!!!!!!!!! Koszmar!!! Teraz to moja druga ciąża i już
na początku mam dość! Nie widzę żadnych zalet ciąży, nie zachwycają mnie
kopniaki dziecka a wręcz przeszkadzają. Poza tym ten wygląd - brzuch itp no i
samopoczucie ok-rop-ne!

[egis1]

Ja czuje się super, ale jak dla mnie to wieczne rozmyślania, czy wszystko ok itp.
Zostało mi jeszcze 3 miesiące, ale już nie mogę doczekać się, aż będę miała dzidziusia.

Marzyłam o drugim dziecku, ale jak najszybciej chce przeskoczyć etap ciązy.

[nastyewa12345]

U mnie to dopiero pierwsza ciaza i 10 tc.W głębi duszy strasznie sie
ciesze,ze mam ten zaszczyt nosic cudowny owoc milosci mojej i mojego
Karolka,nie moge sie doczekac juz tych pierwszych ruchow malenstwa
(ktore nastapia dopiero za ok 8 tygodni)i moze wlasnie ta mysl i to
szczescie pomaga mi przetrwac te skutki uboczne czyli zle
samopoczucie,ociezalosc,niechec do dzialania i do pracy no i te
straszne bole kregoslupa spowodowane zmiana mojej sylwetki...wiec
wydaje mi sie ze podejscie do ciazy zalezy od tego czy chcemy tego
dziecka czy nie,bo to tylko milosc i pragnienie pomaga wziac
wszystkie ciezary na plecy i cieszyc sie z tego pomimo
trudnosci.Takie jest moje zdaniePozdrawiam serdecznie wszystkie
szczesliwe ciezarne!

[a.bc]

Tak, jak dla mnie jest super
Mój Przytulaczek wszędzie ze mną chodzi A co do wygladu, pierwszy
raz w zyciu pozbyłam się pryszczy na buzi i mam gładka cerę, w sumie
nie utyłam dużo, zostały mi resztki talii
No, jest jedna niedogodność zakładanie butów ale da się przezyc

[jdylag75]

przyłączam się - czuję sie chora i to ciężko
i to leżenie, z jednej strony chcę żeby już się wszystko skończyło z drugiej
chcę dociągnąć do 36-37 tygodnia t
o się wyklucza

[jaszczka]

Ja uwielbiam być w ciąży, tak bardzo, że mamy 3 dzieciaczka
Dobrze je znoszę poza mdłościami na początku i nie miałam
komplikacji, więc i powodów do zmartwień było niewiele. A przy
ostatniej cwiczyłam i pracowałam do końca i to było super -
najlepsza ciąża ze wszystkich, fizycznie i psychicznie.

[kalamutka]

36 tydzień ciąży i już mam dość, na początku wieczne mdłości, później brzuch wielki jak w 9 miesiącu, ani się wyspać, ani zawiązać buty, ani pożądnie ogolićMały ciągle uciska to tu to tam, jak dla mnie ciąża to masakra (ale bardzo się ciesze, że będe mamą), jedyne co mnie pociesza to, że już końcówka i zobacze mojego skarbaacha ciąża bez powikłań

[adula2]

początek ciązy zawsze senny,hormonki wariują, w tej mdłosci i wymioty,potem
maleńki brzuszek,oczekiwanie na ruchy,radośc,ale końcówka już o 180 stopni w
druga stronę, mimo, że nie mam wielkiego brzuchola to i tak mi przeszkadza-
głownie przy siedzeniu, puchnące nogi,problemy z obrotami w łózku,no i to
oczekiwanie-może dziś,

[kandalama]

W zasadzie można na to pytanie odpowiedzieć w taki sam sposób, w jaki dziewczyny
często mówią o porodzie - że koszmarnie bolało i że dobrze to wspominają.
Paradoks wydawać by się mogło.
Ciąża to ciągły strach czy wszystko będzie ok, fizjologia, która dokucza i o
której sie do znudzenia gada, masa ograniczeń i wyrzeczenia. Ale jednocześnie
jakaś duma, satysfakcja, dopełnienie. Nie zaryzykuję stwierdzenia, że to piękny
okres, ale z pewnością wyjatkowy.

[elllisia29]

jak dla mnie to jest on za długi.To oczekiwanie w niepewności, czy z
dzidzią będzie na pewno wszystko ok, początek ciązy to nudności ,
wymioty, senność, drażliwość, Później prosnący brzuszek, ucisk na
pęcherz, przez to niewysypianie się w nocy, częste wstawanie,
niewygodne pozycje spania.brrr...Skoro tak już musi być, to chociaż
żeby trwało to krócej...).Ale myślę, że to wszystko dlatego, by
ostatecznie dostać "nagrodę", czyli urodzić najwspanialszą,
najcudowniejszą i najukochańszą istotkę na świecie.Pozdrówki

[postka]

Mimo tego, że na samopoczucie nie mogę narzekać - od samego początku
żadnych problemów (mdłości nie miałam ani razu), to już mam trochę
dosyć i bardzo bym chciała mieć już małą na zewnątrz. Wkurza mnie
wielkość brzucha (chociaż przytyłam relatywnie niedużo - 7 miesiąc i
7 kg), nie mogę chodzić w normalnych ciuchach i już strasznie
tęsknię za tym, żeby spojrzeć w lustro i powiedzieć sobie - no,
dobrze wyglądasz Wyniki mam ok, ale martwię się cały czas, czy
Madzia urodzi się zdrowa, w zasadzie funkcjonuję od USG do USG. Spać
nie mogę na brzuchu i strasznie szybko się męczę. Płaczliwa jestem
okrutnie z powodów idiotycznych, z czego zdaję sobie sprawę ale
ryczę i tak. No i teraz pewnie posypią się na mnie gromy, ale już
bym się wina napiła w ilości bynajmniej nie symbolicznej i wypaliła
pół paczki fajek jednego wieczora.

Także wolę stan nieciążowy zdecydowanie...

[agatracz1978]

Wyjątkowy zapewne. Mała kopie i to jest nieopisane uczucie. Reszta - strach żeby
urodziła się zdrowa, żeby poród przebiegł sprawnie, dolegliwości, duży brzuch,
niedogodności, niewygoda, wzrost wagi, ograniczenia i wyrzeczenia. Może nie
brzmi to zachęcająco, ale warto to przeżyć. Ja jestem w ciąży po raz pierwszy.
Nie znoszę jej najlepiej, ale ciszę się z tego stanu. Wyjątkowe święta kiedy
Mała już poniekąd z nami była (kopała żeby o niej nie zapominać) a jednak
jeszcze w brzuszku. Wszystko jest takie inne, nowe i takie wyjątkowe

[atra1]

nie, nic w nim pięknego, żaden stan błogosławiony, ale to pewnie zależy od tego jak kto ciążę znosi

błogosławieństwem jest dopiero ten mały, głodny, walący w pieluche drzypapa

[seytan_a_22]

Nie lubie, choc jest on nie ukrywam wyjatkowy. 37tydzienteraz czekam na
koniec, za dlugo jak dla mnie, stanowczo za dlugo

[zefirekk]

ciążę miałam kompletnie bezproblemową, ale cholernie nie lubiłam tego stanu. No niestety, żeby mieć własne dziecko jest niezbędny. Ale ja tam nie wiem czym się podniecać. Generalnie same ograniczenia - choć nie powiem, czuć ruchy "obcego" to niezapomniane przeżycie.

[donasss]

Ja uwielbiam być w ciąży Na początku w ogóle nie wymiotowałam, nigdy nie miałam tak ustabilizowanych hormonów jak w ciąży - zawsze miałam zmienne nastroje a teraz czuję się szczęśliwa i taka spokojna. Wszyscy mi mówią że ładnie wyglądam, mam ekstra cerę i włosy, a włosy na nogach prawie przestały rosnąć Wszyscy mi ustępują, chcą mnie wyręczać i spełniać moje zachcianki. Aż mnie wkurza nieraz że tak na mnie chuchają Przytyłam niby już 14 (29tc) ale nie wyglądam grubo, tak jakby wszystko poszło w brzuszek No i najważniejsze - mój mężyk taki jest teraz kochany, dba o mnie i w ogóle - jest słodki. Maluch wierci się i kopie coraz mocniej, ale jest to bardzo przyjmne uczucie i jak do tąd w ogóle nie uciążliwe.

[emka2a]

Dla mnie beznadziejny, pomimo, że przechodzę go jak na razie bez
żadnych większych powikłań i wszyscy dookoła mówią mi "kobiet ciąża
ci służy, promieniejesz". Ale ja nie czuję się jak kobieta, tylko
jakoś tak "bezpółciowo", jak inwalidka. Wiecznie jestem głodna, tyję
jak szalona. W pracy wszystkie mamuski mają niepohamowaną potrzebę
pogłaskania mojego brzuch, dramat! W dodatku robią to w tak
ekspresowym tępie, że człowiek nie ma najmniejszej szansy na
jakikolwiek protest czy unik.
Emocjonalnie zdecdydowanie jestem bardziej wyciszona. Kopniaki w
brzuchu, są bardzo przyjemne.

nnnieeee

[pestka_ks]

Druga ciąża, drugi raz to samo- mam dosyć ciąży od początku do końca...

to zależy od podejścia

[olimpia01]

Dla mnie stan ciążowy jest cudowny i trudno mi będzie się rozstać z
brzuszkiem. Za 2 tygodnie rozwiązanie i smutno mi trochę, że nie
będę już czuła tych cudownych delikatnych kopniaczków nad ranem,
obrotów i wiercenia wieczorem o 23.00 punktualnie jak w zegarku
Chociaż pierwszy trymestr był ciężki z uwagi na niepewność czy
utrzymam ten stan a ostatni uciążliwy bo dopadło mnie swędzenie
całego ciała z którym żaden dermatolog nie potrafił sobie poradzić,
utyłam prawie 20 kg, mam koszmarna cerę i poruszam się jak pingwin
ten stan brzemienny jest dla mnie najcudowniejszym stanem jakiego
doświadczyłam w życiu. Czuję że noszę pod sercem moje dziecko, juz
nigdy nie będę z nim tak blisko jak teraz...

[slomka1982]

Moim zdaniem ciąża trwa stanowczo za długo, i jest przereklamowana.
Nie miałam mdłości, ale ujawniły się chore nerki, mam serdecznie
dosyć przyjmowania garści leków, zamartwianie czy z dzidzią jest
wszystko ok, mnie męczy psychicznie. Kocham tą kryszynke
niewyobrażalnie - i to jest jedyny cud związany z ciążą, cała
fizjologia tego stanu jest okropna - hemoroidy, opuchnięte nogi, ból
pleców, bezsenność,ociężałość - owszem da się to przezyć dla
ukochanego maleństwa, ale to nie znaczy że mam byc zachwycona ciążą -
prawda. Pozdrawiam wszystkie ciężarne

[reteczu]

Najfajniej jest wtedy, gdy miną mdłości I trymestru, czujesz się
lepiej, brzuch trochę wyłazi, ale kręgosłup jeszcze nie nawala,
dziecię zaczyna kopać, ale na razie bezboleśnie. Tylko ten okres
ciąży jest fajny, moim zdaniem. Mam za sobą dwie ciąże, jestem w
trzeciej.
Acha! Najfajniej jest być w pierwszej ciąży, bo jeszcze cały czas
jesteś panią swojego czasu, a gdy już mały człowiek opuści twoje
ciało, zaczyna się prawdziwe życie - możesz sobie w buty wsadzić
swoje plany na relaks, musisz myśleć o opiekunce, kasiorę wziąć na
opłacenie tejże, no życie zmienia się o 180 stopni.

[alicja0000]

przyjemny do 22 tygodnia ciąży...

[figa33]

alicja0000 napisała:

> przyjemny do 22 tygodnia ciąży...

Ja właśnie jestem w 22 tc i jak dotychczas, jest to najpiękniejszy okres w moim życiu. Od początku ciąża idealna (oby do końca!). Ponieważ od samego początku nie miałam żadnych objawów ani w postaci mdłości i innych wątpliwych atrakcji, ani nawet ciążowych zachcianek, pozostawało i pozostaje mi wyłacznie cieszyć się stanem w jakim jestem. Na razie przytyłam ok 4 kg, brzuszek wygląda cudownie - ani za mały, ani za duży, taki w sam raz! Szkoda że nie pozostanie taki do końca ciąży...
Czuję się piękna, zadbana, 100% kobieca, szczęśliwa i kochana, w sposób niezwykły zmieniły się relacje w moim związku.
Mam masę niespożytej energii, którą częściowo wyładowuję na fitnesie dla ciężarówek oraz na basenie.
Życzę każdej przyszłej Mamie, aby doświadczała tego stanu w podobny sposób.

zdecydowanie tak

[tika.1980]

Dwa razy byłam w ciąży. Nie miałam żadnych nieprzyjemnych objawów, mało
przybrałam, brzuch niewielki. Czułam się wtedy wyjątkowo, znajomi pytali o moje
samopoczucie, mąż jakby się bardziej starał. I tak po cichu marzę o trzecim, ale
nie wiem czy się jeszcze zdarzy. Czasem w ciąży bywa trudno wykonać najprostsze
czynności, ciężko spać, ale po narodzeniu dziecka chyba większośc z nas mimo
wszystko z sympatią, a może i nutką "zazdrości" spogląda na kobiety w ciąży. Ja
tak mam.

[memphis90]

Oooo, ja jestem stworzona do bycia w ciąży; przez większość czasu czułam się
wspaniale (poza tymi chwilami, kiedy miałam mdłości), miałam gigantyczny
zastrzyk energii (poza tymi chwilami, kiedy zasypiałam na stojąco), byłam
aktywna, biegałam po zakupy, tachałam je na 3p, pracowałam. Mała była spokojnym
płodzikiem, nie masakrowała mi wątroby, nie kopała po żebrach. Było super Mam
nadzieję, że kolejna ciąża będzie równie miła...

[uleczka.pl]

Tak od tych tygodni jak jestem ( 29 tc) strasznie mnie wszystko
męczy , czuję się jak starowinka nie mam czasem na nic siły i ochoty.
Jestem obolała i nieraz myśle że jak ja wyczymam te 2 miesiące ?

[maggie32-1]

NIE!!!!
ale wiedzialam na co sie decyduje. jestem w 34 tyg i mam szczerze
dosyć. nie przytylam duż0 , 9kg na razie, nie wygladam jak w ciazy
podobno, moze teraz na jakies 5 miesiecy. wiec podziwiam kobiety
ktore tyja duzo wiecej i nie narzekają.
wiem ze nie chcejuz wiecej dzieci bo nie chce tego przechodzic po
raz kolejny,.
cala ciaze walcze z depresja.
nie polecam!!!! chociaz da sie pewnie przezyc!!!

[hugo43]

w srodkowej fazie bylo wspaniale.teraz zaczyna sie 37tc i od dwoch
jest tragicznie.przytylam malo,bo jakies max7kg i chyba tylko to
mnie jeszcze trzyma w pioniena szczescie nie puchne,ale rezyduje w
wc,wciaz cos mnie boli,kluje,denerwuje.do tego wciaz musze myslec o
pracy,maz obcokrajowiec niestety urzedowych spraw nie zalatwi za
mnie.wciaz musze mu o wszystkim przypominac,co nie przynosi
efektu,bo wciaz nie zaplacil 2 faktur za prad i juz przyszedll
list,ze nam w knajpie odlacza!!modle sie.zeby o zusie 15-go nie
zapomnial!!!ogolnie jestem w stanie prawie depresyjnym i na dzien
dzisiejszy wykluczam ponowna ciaze.

19tc - nie znosze byc w ciazy:(((

[secondtry]

smutne to ale prawdziwe... nieznosze byc w ciazy, bo zaliczam wszystkie
dolegliwosci - dla mnie z najgorszej półki
od poczatku paskudne mdlosci wymioty odwodnienie krwawienia szpitale
krpolówki... fatalne jest to ze jedynym ratunkiem zeby czesto nie wymiotowac jst
to zeby czesto jesc i niestety w dzien i w nocy musze jesc... obrzydliwosc...
nie mowiac juz o tym jak beda wygladaly moje zeby...
zamaiast stanu blogoslawionego, energii i cudownego samopoczucia, mam depresje,
twarz pelną pryszczy a naczynka krwionosne pekaj mi przy wymiotach i moja twarz
jest pelna malutkich wybroczyn...
depresja na maxa, paskudne samopoczucie, L4 od poczatku listopada, a tu jeszcze
zostala ponad polowa ciazy... nie wiem czy dam rade...

wiem ze to bedzie moja ostatnia ciąza, mimo ze zawsze chcialam miec dwojke
dzieci, ze wzgledu na stan w jakim sie znajduje nie chce tego przechodzic poraz
drugi. bede miala jedynaka/jedynaczke

drobnym promykiem radosci sa chwile kiedy male sie w brzuszku poruszy, ale nie
rownowazy to wszystkich innych złych stron ciazy...

[marcowa_mama]

Hmm, różnie z tym bywa... Oprócz wymiotów (które trwają już ósmy
miesiąc), olbrzymich hemoroidów nie pozwalającyh nawet normalnie
siedzieć, ciągłego nacisku na pęcherz i poczucia, że ciągle chce się
siusiu, oprócz nieprzespanych nocy z powodu ciężkiego brzuszka
(+sisuiu co godzinkę), rozstępów, nawrotu wszystkich możliwych
chorób, które były do tej pory w remisji, brania leków garściami,
zamartwiania się czy z małą jest wszystko OK, zamartwiania się,
kiedy przez cały dzień nie kopie, albo kopie za bardzo, oprócz
wyglądania jak słoń w składzie porcelany i oprócz tego, że o
wszystko muszę prosić męża, żeby pomógł mi coś zrobić, bo za co się
tylko nie zabiorę, to od razu nie mam siły i sapię jak lokomotywa,
to JEST SUPER!
Mimo tych wszystkich niedogodności, w pewnym stopniu czuję się
wyjątkowo no i ta więź z małą i te kopniaczki i widok dziecka na
USG - coś niesamowitego - łezka się w oku kręci. Tylko za tym bedę
tęsknić... I mimo wszystko nie mówię nie następnej ciąży (mam
nadzieję, że nie zmienię zdania po porodzie)

Trzymajcie się dzielnie ciężarówki!