proszę o pomoc!!

[lajlah]

Witam,
postanowiłam napisać, żeby ktoś kompetentny doradził mi co mam robić.
Wczoraj przeżyłam szok, gdy po półrocznej przerwie zobaczyłam moją
znajomą. Odchudzała się już od roku, ładnie schudła (miała tak ok. 5-7 kg
nadwagi). Odiwedziła mnie latem zeszłego roku, była już bardzo szczupła,
skórę miała pomarszczoną, ale jeszcze w normie. Wczoraj ja byłam u niej w
odwiedzinach i po prostu nie mogę mysleć o niczym innym. Wygląda
strasznie, przy wzroście ok.160-165 cm, waży na moje oko, 40, góra 45 kg.
Skóra obciągnięta na kościach. Jest to dorosła kobieta, prawie
trzydziestoletnia, ma męża, synka. W jej zachowaniu nie spostrzegłam
żadnych zmian, jest zadowolona, wesoła. Jej mąż nie widzi problemu,
przynajmniej nic na ten temat nie wspomniał, mimo, że i ja i mój mąż
wyraziliśmy zdziwienie, jak bardzo schudła. Boję się, że to anoreksja, nie
wiem jak z nią porozmawiać i czy w ogóle rozmawiać? Jak jej pomóc? Kiedyś,
gdy byłam nastolatką, sama "otarłam" się o ten problem, na szczęście
szybko i w porę udało mi się samej z tym skończyć. Ważyłam 48 kg przy
wzroście 172cm, ale byłam młoda, w tym wieku dziewczętom trudno
zaakceptować własne ciało, psychika też nie wpełni ukształtowana i
stabilna. A tu dorosła kobieta! Co zrobić? Zareagować? Co jej powiedzieć?
To tylko dobra znajoma, nie przyjaciółka, nie jesteśmy bardzo blisko, ale
z drugiej strony, patrzeć jak się wyniszcza? Proszę o pomoc

[sabinac-0]

Mysle, ze powiedzenie "wydajesz mi sie bardzo mizerna" lub "widze, ze bardzo
schudlas i niepokoje sie o twoje zdrowie" byloby taktownym sposobem wyrazenia
troski.
Jesli moge cos doradzic - mow o TWOICH uczuciach, staraj sie unikac krytykowania
jej, uwag typu "jak mozesz...?", "powinnas..." a zwlaszcza przypominania ze
"musi myslec o dziecku" itp.

Jesli nie podejmie tematu, trudno. Jest dorosla i nie mozna jej pomagac na sile.
Grunt, by zdala sobie sprawe, ze jesli bedzie chciala z kims porozmawiac o
problemie, moze sie zwrocic do Ciebie.

[lajlah]

> Jesli nie podejmie tematu, trudno. Jest dorosla i nie mozna jej pomagac na
sile
> .

Myślę, że masz rację, niestety:(
Nie mogę przestać o niej mysleć. Poczytałam trochę o anoreksji i zgadza się,
moja znajoma to wielka perfekcjonistka i chyba "wpadła":(
Dziękuję za radę, myslałam że już nikt nie odpowie, moje wpisy były usuwane w
jakiś tajemniczy sposób i nie wiem, dlaczego. Nie wiem nawwet, czy ten też za
chwilę nie zniknie:/

[prezesik_1]

Uważam, że tego typu watki nie powinny znikać, one mimo, że może nie pod
publikę jednak coś pozytywnego wnoszą. W naturze człowieka doradzać innym mając
samemu nie innego typu problemy. Do takiej rozmowy należy się przygotować
umiejętnie, tego typu choroba bardzo nie cierpi różnego rodzaju pytań, wywiadów,
a same elementy pozytywnego myślenia też niezbyt przekonywująco mogą
oddziaływać, ale poczekajmy może ktoś z dużym doświadczeniem tu coś mądrego
podpowie, by ruszyć z miejsca, a co ważne nie narobić szkód wiekszych ?

[magor_ek]

To nie jest miejsce na odpowiedzi "kompetentne", tylko na te płynące
z doświadczenia osobistego i niekoniecznie słuszne. Skąd w ogóle
pewność że to anoreksja? Przyczyną nadmiernego chudnięcia może być
wiele chorób - choćby nadczynność tarczycy..
A czy interweniować? - musisz zdecydować sama. Tu nie ma dobrej
odpowiedzi, bo niezależnie jak postąpisz będą plusy i minusy

[lajlah]

Jeżeli obraziłam Cię tym "kompetentne", to przepraszam, ale chyba to forum
jest bardziej odpowiednie do szukania rady, niż np.forum migrena, czy
niepłodnosć, prawda? Ale widzę, ze zajęłam cenne miejsce na forum:( Czy to
powód, żeby usuwać posty bez żadnego wytłumaczenia. Przecież w regulaminie
jest napisane, że kazdy moze tu wejść, jesli nie obraża innych. Czy
czymkolwiek kogoś obraziłam zakładając ten wątek?
A inne choroby nie wchodzą w grę, wiem, że ona się odchudzała i zaczynam
coraz więcej rozumieć. Cały czas mówiła o jedzeniu, przygotowywała go nam, a
sama nic nie jadła. Rozumiem, nie jest łatwo, nie wiem czy w ogole jest sens,
żebym ja wtrącała się w jej sprawy:(

[prezesik_1]

A po co te nerwy !!!
Tylko spokój może nas tu uratować przed wycięciem wątku ;)
Piłka w grze, a może jednak warto kontynuować, może wszyscy mamy tu rację ...? :)

[magor_ek]

"obraziłaś"??? Co za bzdury. Po prostu fora internetowe to nie
miejsca na szukanie kompetentnych odpowiedzi. Od tego są poradnie
psychologiczne, lekarze. My możemy ci mówić tylko jak nam
się "wydaje"....

[lajlah]

Być może źle się wyraziłam,ale miałam na myśli "kompetentni" w sensie, znający
problem. Nie szukałam tu porady lekarskiej, tylko porady, czy w ogóle
porozmawiać z koleżanką i wtrącić się w jej życie.
Jestem na forum od pięciu lat i pierwszy raz spotkałam się z sytuacją, gdy w
momwncie nie złamania regulaminu usuwa się czyjeś posty, bez słowa
wyjaśnienia. Prosiłam o pomoc, a moje wpisy po dwóch minutach znikały bez
sladu, miło nieprawdaż?
Myślałam, że znajdę tu zrozumienie, ktoś, kto przeżył coś podobnego podpowie,
co zrobić i czy w ogóle coś robić.
Dobra, nie marnuję więcej cennego czasu Państwa, dzięki za rady i żegnam.
Miłego dnia:)

[zaba_pelagia]

Gwoli wyjaśnienia - zgodnie z regulaminem usunięte zostały puste
posty autorki podbijające wątek.