Biblioteka i windykacja

[Gość: Margolka]

Dostałam pismo z firmy windykacyjnej o spłatę zadłużenia z tytułu
niezwróconych książek w ilości szt 2 wkwocie dokłądnie 62 zł.
Zdziwiłam się bo od lat nie korzystałam z danej biblioteki i
sadziłam, ze mam sprawe uregulowana. Niestety po burzliwej wizycie w
biblotece okazłao się, że na mojej karcie"wiszą" dwie książki,
których tytułów nie znam - od lat czterech i co ciekawsze
wypozyczone w terminie kiedy fizycznie nie mogłam tego zrobic -
bylam w ostatnim tytgodniu ciąży "z problemami" gdzie trudność
stanowiło dla mnie pójście do łazienki. Nie udostepniałam swojej
karty, nikogo nie upowazniałam do wypożyczenia, czytałam literaturę
i owszem, ale typu "moje dziecko" a nie "Gangster" a głównym tym
czasie jedynym moim zainteresowaniem było szczęśliwie urodzić. No
ale cóż w karcie mam dwie ksiązki i na karcie zapisane, ze były
wysyłane 3 upomnienia w lat temu 3, których na oczy nie ujrzałam.
Dyskusja w bibliotece "zerowa" potraktowana zostałam jak
zwykły "naciągacz". I co dalej - teoretycznie dla świętego spokoju
mogłabym opłacić to wszystko- w koncu suma nie zawrotna, ale w imie
czego???? Dlaczego bez mojej wiedzy i podjecia próby , dodam
skutecznej próby kontaktu ze mną przekazano moje dane do firmy
windykacyjnej? Wystepować oficjalnie, czy olać sprawę i
nie "chandryczyć się"??? Może ktoś ma jakieś doświadczenia w
podobnej sprawie?

[Gość: karol]

ja mialem podobna sytuacje. zlodziejska firma windykacyjna we
wspolpracy z miejska biblioteka chciala ode mnie WYLUDZIC 250 zl za
ponoc nie oddane 3 ksiazki.

sprawe po prostu olalem i do dzisiaj mam spokoj. i tobie radze
zrobic to z samo. ze zlodziejami nie ma co dyskutowac. jak widzisz
na ulicy za przeproszeniem kupe to ja omijasz. taka "kupa" jest
firma windykacyjna - trza to omijac i nie ruszac bo zacznie
smierdziec

Sorry za obrazowy opis, ale chyba najbardziej oddaje co mam na mysli.

[mr_pope]

Tak, dobrze oddaje. Gdy ktoś chce odzyskać pieniądze lub poniesione koszty to
jest złodziejem tutaj zwany kupą. Nic tylko życzyć by Tobie ktoś kiedyś coś
zalegał i miał podobne podejście.

[mr_pope]

Ale jednak ktoś pożyczył dwie książki na Twoje nazwisko. Nie zastanawia Cię jak
to się mogło stać? Może szanowny ojciec dziecka pożyczył? Albo pani bibliotekarka?

> dlaczego bez mojej wiedzy i podjecia próby , dodam
> skutecznej próby kontaktu ze mną przekazano moje dane do firmy
> windykacyjnej?

Biblioteka wysłała trzy przypomnienia, nie dotarła do nich zwrotna informacja,
że nie odebrałaś. Skąd może wiedzieć, że nieodebrałaś?

[Gość: margolka]

ojciec dziecka:-)) na pewno nie pożyczył- zreszta na jakiej
podstawie? Karty udostepniac nie mogę- bo jest moja- a widać chyba,
ze to chlop nie kobietka:-))), musiałabym chyba z upoważnieniem, ale
wtedy powinna być adnotacja - ja wiem, ze nikogo nie upoważniałam,
zresztą po co??? Dowodem na to, ze słała jest informacja zapisana
na karcie- odręczny wpis- oni wysyłają bez poświadczenia, (o ile
wogóle były wysłane). Koleżanki mi tu podpowiadają, że byc może
mieli jakieś niedobory - więc "myk" do dawno nie użytkowanej...Ale
tego nie udowodnię, podobnie jak zwykłej pomyłki. No cóż wypada mi
sie poradzić jedynie prawnika co mogę, czego nie, a co olać

[mr_pope]

> musiałabym chyba z upoważnieniem, ale
> wtedy powinna być adnotacja - ja wiem, ze nikogo nie upoważniałam,

Pamiętasz takie rzeczy po 4 latach? Nono, nieźle:)

> No cóż wypada mi sie poradzić jedynie prawnika co mogę, czego nie,
> a co olać

Możesz olać wszystko, bo jeśli taka mała kwota wyszła, to bibliotece nie będzie
się opłacało podejmować jakichkolwiek kosztownych przedsięwzięć. Niemniej sądzę,
że przed olaniem powinno się wyjaśnić sprawę.

[Gość: margolka]

No przeciez pisałam, że byłam w celu wyjaśnienia... I nie było czego
wyjaśniać, bo przyjeto a priori. I nie o pamięć chodzi, tylko
normalnie- jeżeli kogoś do czegoś upowazniam - upowaznienie powinno
być dołączone do dokumetacji - jako dowód, żeby własnie takich
różnych nieprzyjemnych rzeczy uniknąć. Zapewne wogóle nie
kojarzyłabym tego okresu, gdyby to był czas pare miesięcy przed -
czas związany z urodzeniem dziecka, zwłaszcza jeżeli były
różne "przejścia" pamieta się raczej na całe zycie- stąd łatwiej
skojarzyć. Tyle, że tu taj moje słowo-przeciwko czyjemuś słowu i
tyle... Nie chodzi nawet o pieniądzę i te kksiazki - mogłabym i
odkupić i mam całkiem niezła biblioteke (dodam, że własną - nie
biblioteczną:-))- mogłabym część przekazać. Chodzi o sam fakt.. W
ubiegłym roku juz raz musiałam złożyć doniesiienie na nieprawne
wykorzystanie moich danych i sfałszowanie podpisu- sprawa "tkwi" w
sądzie- tyle, ze tam wszystko bylo jasne - był podpis - tu
niestety...

[Gość: Fenix]

A nie przyszło Ci do głowy, że może ta pani nie udostępnia kart bibliotecznych,
kart bankomatowych, pin-ów, haseł, etc. nikomu?

To jest bardzo zdrowa praktyka, sam ją z powodzeniem stosuję i wiem, że jak mi
przyjdzie za rok, za dwa, czy za dziesięć lat pismo z biblioteki, to będę
wiedział, że jest to moja sprawa, a wtedy wystarczy tylko rzut oka w kalendarz
czy w tym czasie byłem w bibliotece.

[Gość: KALISZANIN]

www.calisia.pl/articles/1564-uwaga-d-u-nicy-bibliotekCYTAT
"o ile wiem biblioteka nie sprzedała długu (bo jakby sprzedała to dostała by całą kasę za ksiązki i kary) tylko podpisała umowe i jezeli ktoś zapłaci windykatorowi to on przelewa należną część. W tej sytuacji windykator nie jest stroną więc może nawet stawać na głowie, nie ma prawa nic zrobic poza wysyłaniem listów. Zobowiazania wobec biblioteki ulegaja przedawnieniu po 3 latach, ale jak sie zagłebić w ustawy to chyba nawet po roku."

[real_mr_pope]

> A nie przyszło Ci do głowy, że może ta pani nie udostępnia kart
> bibliotecznych, kart bankomatowych, pin-ów, haseł, etc. nikomu?

Ja też nikomu nie udostępniam kart bibliotecznych, ale nie dałbym sobie ręki
uciąć, że nie pożyczyłem swojej karty bratu jak pisał pracę magisterską. To było
parę lat temu i mogło się tak zdarzyć.