niezwykłe ciasto

[Gość: rewka]

Moja babcia piekła kiedyś niesamowite ciasto, którego smaku nie zapomniałam
do dziś nazywała je Stefanka ,ale ze stefanką którą można kupic obecnie w
cukierniach nie nma to nic wspólnego. Ciasto owo składało się z 4 wielkich
placków (wielkość największej blacy o szerokości piekarnika)placki były
rozwałkowywana na najcieńszą możliwą grugość im cieńsze tym lepiej.Wiem aby
nadac im właściwość niesamowitej kruchości do ciasta był używany
AMONIAK,kupowało się go w aptece, oczywiście amoniak w proszku.Każdy placek
był pieczony oddzielnie na koniec całość była przekładana maślanym
kremem,ubijanym na parze (masło + cukier ) część z kakao ,część biała z
wanilią Po przełożeniu wszystkich placków kremem całość musiała być
dociśnięta i odleżeć 2dni ,bo wtym czasie placki nabierały (chyba z powodu
użytego do ich wypieku amoniaku )niebiańskiej kruchości . na koniec kroiło
się to w romby .Całóść rozpływała się w ustach!!!
Niestety babci juz nie ma a ja nie znam dokładnego przepisu na placki,
wszelkie próby odtworzenia go kończyły sie klęską, może ktoś z was zna to
ciasto? zaznaczam , ze babcia pochodziła z Wołynia i ciasto chyba z tamtych
stron pochodzi.

[Gość: g]

Nie ma amoniaku w proszku:)
Amoniak do pieczenia= wodorowęglan amonu-to środek spulchniający.
Rozkłada się w czasie pieczenia na składniki lotne, dlatego nie pozostawia
posmaku (w odróznieni od sody czy proszku do pieczenia).
Śmierdzi podczas pieczenia:)

[Gość: g]

Spróbuj upiec ciasto z przepisu na "amoniaczki"

[e_katt]

a ten?
www.carum.pl/sklep/product_info.php?products_id=122
;))

[Gość: g]

Amoniak to nazwa handlowa-podobnie ,jak parówki "cielęce"-bezsensowna
wodorowęglan amonu lub kwaśny węglan amonu-prawidłowo.

[Gość: g]

owszem zawiera amoniak(gaz) , ale w postaci związku (proszek).

[e_katt]

ok, ale nie wchodząc w kwestię prawdidłowego czy też nieprawidłowego
nazewnictwa handlowego: u mnie w domu, kiedyś, mama kupowała i proszek do
pieczenia, i amoniak spożywczy.
I z tego, co kojarzę, te dwie substancje nie były stosowane zamiennie (amoniak
zdecydownowanie rzadziej, głównie do jednego rodzaju ciastek, tzw. amoniaczków).
No a poza tym to jednak trochę się różniły (amoniak był ostrzejrzy w zapachu i
ulatniał się szybko, jeśli niewłaściwie przechowywany).

Ponoć amoniak można dostać w Leclercu/Carrefourze.
Na półce z art. cukierniczo-piekarskimi.

[Gość: g]

U mnie babcia piekła na "amoniaku" pierniczki.
A nazwę uścisliłam, bo moja bratanica, po prośbie o "amoniak", została odesłana
z apteki z tekstem:
" idź dziecko i się dowiedz , co naprawdę miałaś kupić, a najlepiej niech ci
mama na karteczce napisze":)))
W leclercu/carrefourze niet-przynajmniej przed świętami nie było.

[Gość: g]

czy zamiennie nie wiem, ale właśnie chciałam użyć do piernika, bo drażni mnie
smak sody/proszku do pieczenia.

[e_katt]

z tymi hieperami to sama nie wiem, nie widzialam, znajomej ponoć się obiło o
oczy. Czy przed świętami czy ostatnio nie wiem.

A z tym amoniakiem to sama ostatnio miałam problem - znaleźć nie mogłam, a
akurat potrzebowłam (chociaż nie do pieczenia ciastek.. ;)))

[linn_linn]

Niektore cukiernie szczyca sie tym, ze nigdy w swojej historii nie uzyly grama
proszku do pieczenia.

[Gość: rewka]

Nie to zupełnie nie to...

[Gość: rewka]

Oczywiście chodzi tu o tzw. kwaśny węglan amonowy używany do celów spożywczych,
zwany przez osoby z pokolenia mojej Babci rocznik 1913 "Amoniakiem",ale nie o
sam amoniak mi chodzi ale o odtworzenie swietnego przepisu...

[Gość: 0fka]

Amoniak - kwaśny węglan spożywczy kupiłam w Geancie ( firmy Ziołopex Appetita).
Ciasto na amoniaku - przypomniałam sobie onegdaj stary przepis - robię tak: 1
łyżeczkę amoniaku rozpuszczam w szklance gorącego mleka - pieni się! Ciepłe
mieszam z 2 szklankami mąki, rozpuszczoną margaryną, dodaję 5-6 żółtek i
cukier. W przepisie jest mowa o 2 szklankach, ja daję mniej. Na drugi dzień
dodaję mąki do właściwej konsystencji tzn.jak na kruche ciasto, wałkuję i piekę
cienkie placki. U mnie w domu smarowało się je smażonymi jabłkami, na wierzch
cukier puder. W chłodnym miejscu zwilgotnieją i sa pyszne.

[Gość: Bernadetta]

Ile potrzeba tej margaryny bo nie napisałaś. Te proporcje to na ile placków i
na jakie blaszki? Czy placki kruszą się przy wyjmowaniu z formy?

[Gość: ofka]

Kostkę margaryny. Rzeczywiście są bardzo kruche, najlepiej piec je na blaszce
do ciastek, bez jednej ścianki i potem delikatnie zsunąć na deskę. Nie
pamiętam, ile ich wychodzi, chyba 4?, ale nieprzekładane można przechować
dłużej.

[guadalahara]

sprobuj tego:
www.gotowanie.wkl.pl/przepis2631.html

[Gość: wini3]

W ciężkich czasach tak robiła babcia kremówki/ napoleonki / . Bardzo dobre
były. Placki na amoniaku przełożone kremem waniliowym / z mąki a nie gotowego
budyniu/.

[Gość: rewka]

Myślę ,ze ten przepis może być podobny, do tego znanego mi z dzieciństwa.
wypróbuję przy najbliższej okazji. POzdr. :o))

[Gość: Finka]

Wiec moja Babcia rowniez robila takie ciasto. Mam przepis na kartce pisany
wlasnorecznie przez Babcie..tylko do licha nie wiem gdzie. ;)
Znaczy wiem w ktorym notesie tylko chwilowo notes pozostal w pracowniczej
szafce. Jesli tylko czas pozowli i odnajde pokaze go tu chocby dla porownania.

obym pamietala!
dokladnie nazywala to stefanka - mialo kilka warstw, polane bylo czekoladowa
polewa i oczywiscie poprzekladane specyficznym kremem jakby z nuta kaszy
manny...ale nie sugerujmy sie ta kasza!

[Gość: mimala]

Znam przepis;-) Moja prabacia pochodziła z Wołynia, tylko my z kremem robimy troche inaczej. U nas się to nazywa budyniak jest przepyszny. Proszę się odezwać na maila [e-mail] podam przepis;-) O ile ta wiadomość jeszcze do Pani dojdzie. POzdrawiam K.K

A tutaj przepisu podać nie możesz bo...?nt

[Gość: klik]

[Gość: ilja]

cos takiego?

mama mi ostatnio wyslala, ze przepis podobny do tego, co robila jej mama:

kuchnialidla.pl/product/bozonarodzeniowe-ciasto-miodowe

moze to to?

[pinkink3]

Nie przypuszczam, zeby autorka watku dalej szukala przepisu - minelo prawie 9 lat - ale opis skojarzyl mi sie z innym ciastem. Opisy sa tu: fotoforum.gazeta.pl/72,2,777,140370711,140384131,0,2.html?v=2
fotoforum.gazeta.pl/72,2,777,99138354,99138354.html
Ciasto nazywa sie 'marcinek', a w moim domu, podobny, nosil nazwe 'tort dziewiczy' i przekladalo sie go bita smietana. Roznice w przepisach sa niewielkie, ale grubosc ciasta odgrywa duza role.

Ma byc rzeczywiscie cieniutkie i mialo kilkanascie warstw. 18? Tort byl wysoki i bardzo okazaly, a smak delikatny, niebianski!
Po prostu - Dziewiczy;))

Sode nalezalo dodac do smietany az do spienienia. Wtedy ewentualny przykry smak jest zupelnie niewyczuwalny

[mamamalej1]

miodownik / ptaszkowiec?
tiny.pl/qb5rz