Mama

[czarnylukas_turek]

24.XII.2005r po 6 miesięcznej walce z rakiem zmarła mi mama. Z
początku,przez cały rok, wyliśmy z żalu. Mieliśmy psa, czarnego
mopsa którego musieliśmy uśpić 3 miesiące po jej śmierci tj. w
marcu. W kwietniu przyśniła mi się mama z naszym psem, powiedziała
że wszystko w porządku. Po pięciu latach od śmierci mamy już powoli
mi,tacie i bratu przechodzi.
Mam pytanie, tylko zrozumicie mnie że nie robię sobie żartów, czy
któreś z osób obecnych na forum próbowało przywołać duszę zmarłej
bliskiej osoby? Przy pomocy rekwizytów jak np. kieliszek albo
tablica ouija? Bo chciałbym jej się zapytać co mam ze sobą zrobić? Z
pracy mnie zwolnili, przyjaciół nie mam a o dziewczynach nie
wspomnę - zero wsparcia od nikogo, nawet tata mnie zmusza bym uczył
się do zawodu który właściwie nie lubię. Chciałbym po prostu by mnie
wsparła :-/

[mala_1984]

Rozumiem Cie bardzo dobrze, ja mojej mamy nie mam już ponad 5 miesięcy, prawie
6... Szukam z nią kontaktu, ale takiego naturalnego, typu modlitwa, czy sny.
Dziś mi się znowu śniła. Wczoraj ogarnęła mnie znowu fala żalu i pretensji do
siebie o brak pożegnania o to, że nie mogłam z nią być itd. W tym śnie, bardzo,
bardzo smutnym zrozumiałam, że w pewnym sensie pożegnałam się z mamą. Tak
naprawdę nigdy nie pożegnamy się do końca, bo żadne słowo nie będzie
wystarczające, ŻADNE!
Wcześniej we śnie pytałam się mamy o różne nurtujące mnie problemy odpowiedziała
mi nie tak jakbym tego chciała, oczekiwałam dobrej wiadomości, a były to złe
informacje. Mimo, że od snu minęło mało czasu to już wydarzyło się coś wręcz
przeciwnego co mama mi przepowiedziała, coś dobrego. Nie wiem co mam o tym
myśleć. Jak wierzyć w te sny, w mamy słowa. Może sny się tłumaczy dokładnie na
odwrót, nie wiem... Psycholog mi powiedział, abym przestała pytać się mamy o
każdą moją decyzję i zaczęła żyć swoim życiem i pozwoliła jej żyć swoim. No tak
łatwo powiedzieć! Może ja chcę, może ja potrzebuję tego wsparcia, porady...
Jednak mimo tej rozpaczy, żalu, tęsknoty nie chcę naruszać spokoju jej duszy, a
tak bym uczyniła ją przywołując tymi metodami co opisujesz. Już pisałam
wcześniej, że przywoływanie zmarłych nic dobrego nie wniesie do naszego życia, a
może zdarzyć się wręcz przeciwnie. Możesz wywołać zbłąkaną duszę lub co gorsza
demona i wtedy już ciężko się od takiego uwolnić. Chyba nie chcesz tego
doświadczać prawda?
Ja proszę mamę o odpowiedź w snach, proszę Boga aby pozwolił mamie odpowiedzieć
na nurtujące mnie pytania. Chociaż teraz już i tak nie wiem w co wierzyć. Czy
ten sen to wytwór mojej wyobraźni... Z drugiej strony oczekiwałam dobrych
wieści... Kompletnie tego nie rozumiem.
Tobie życzę dużo siły i wiary w siebie i ludzi. Przyjaciele są, tylko trzeba im
pozwolić wejść do naszej skorupy.
Pozdrawiam

[tilia7]

Cóż Mała,zgodzę się ze zdaniem psychologa w tym wypadku.Rozumiem
Twoje uczucia,sama bardzo tęsknię za moim mężczyzną,bardzo mi
brakuje możliwości omówienia z nim różnych ważnych spraw,doradzenia
się w czymś,a najbardziej Jego obecności po prostu.Ale jeśli jest
tak,że oczekujemy od zmarłych odpowiedzi na każde nasze pytanie a
mało tego wskazówek,co zrobic z każdą życiową sprawą,to na pewno nic
dobrego z tego nie wyjdzie.Dobrze jest czuc ich wspierającą
obecnośc,myślec,że na pewno przy nas są i jakoś czuwają,ale nie na
zasadzie,że od snów będzie zależało co zrobimy ze swoim życiem.Ja
wierzę w sny,wierzę,że CZASAMI zdarzają się takie,w których Oni
naprawdę przychodzą-ale to nie jest tak,że dzieje się to na
zawołanie i tak często jak nam się widzi.No i sny mozna
interpretowac bardzo różnie-to już inna sprawa.
Gdyby to było Takie proste,to cała ludzkośc byłaby szczęśliwa,bogata
i w ogóle na fali sukcesu,bo każdy ma w końcu jakichś
zmarłych,których mógłby prosic o pomoc prawda?
Wiara w ich obecnośc przy nas jest dobra i piękna,można z niej
czerpac siłę,ale czasem jednak zachowajmy choc trochę rozsądku i
dystansu.

[annubis74]

Mala_1984 ja bardzo dobrze rozumiem Twój ból, moja Mama zmarła 7
miesięcy temu, byłyśmy blisko związane, czesto pytalam Mamę o radę,
opinię. Ale to nie znaczy że realizowałam co do joty polecenia mojej
Mamy. To nie jest dobre w przypadku żyjących bliskich, nie mówiąc
już o tym że zasieganie opinii u zmarłych via sen, wywoływanie
duchów itp. tylko pogłębia problemy z jakimi musimy zmierzyć się po
stracie bliskich. Przepraszam za to porównanie które może Ci się
wydać niestosowne - ale to mniej wiecej tak jakbyś pytała wróżkę o
zdanie na temat Twoich życiowych problemów. Nie masz pewności że to
co słyszysz/widzisz w swoich snach pochodzi od Twojej Mamy.
Rozumiem, że chcesz wierzyć ze Twoja Mama nad Tobą czuwa. I niech Ci
to dodaje sił. Ale niestety, jak powiedział psycholog musisz zacząc
żyć swoim życiem na ziemi podejmując samodzielne decyzje i ponosząc
ich konsekwencje

[mala_1984]

Macie obie rację, i rozumowo zgadzam się, że nie powinnam tak o wszystko pytać mamy i żyć własnym ziemskim życiem. Wiem zachowuje się jak małe dziecko. Tak się trochę czuję. To wszystko takie trudne, a najgorsze jest to, że tak naprawdę nie będzie lepiej. Bowiem zdałam sobie sprawę, że śmierć naprawdę realnie istnieje. Przeraża mnie myśl, że mogłabym pochować kolejną ukochaną osobę. W tym momencie czuję, że lepiej nie kochać, nie angażować się, bo jak umrze taka osoba to co najwyżej będzie przykro, smutno, bez tego ogromnego bólu, rozpaczy i nieustającej tęsknoty.

[tilia7]

Mała,to normalne w żłobie.Ja też tak teraz czuję-jak się nic nie ma
to nic nie można stracic.I uciekam gdzieś wgłąb siebie przed
światem.Też się strasznie boję o bliskich i też takie prawdziwe
zetkięcie ze śmiercią mną wstrząsneło.Nawet mam takie poczucie,że
zupełnie nic nie warto robic,bo i tak wszyscy umrzemy.Jedyne co
możemy zrobic to przeczekac i miec nadzieję,że jakoś wrócimy do
życia.

[annubis74]

Mala_1984, wszyscy przechodzimy przez to myślenie, ze gdybyśmy nie
kochali tak bardzo tych którzy odeszli byłoby nam lżej. Tak, to
prawda, ale nasze życie bez tej miłości byłoby trudniejsze,
smutniejsze uboższe. Wiem, że to co piszę jest bardzo "rozumowe"
choć ja też miotam się między rozpaczą i tęsknotą a próbą uporania
się z tym wszystkim. jeszcze jakis czas temu myślałam że nigdy nie
pogodzę się ze śmiercią Mamy i być moze tak będzie, ale nie chcę też
żyć z piętnem tej żałoby przez resztę swoich dni. nie chcę umartwiać
siebie a szczególnie moich blskich (męża i dziecka) swoim bólem.
Mnie jakieś przesilenie przyniósł nowy rok. W Sylwestra spotkałam
znajomą moich rodziców, zastała mnie w łzach na cmentarzu i
powiedziała że musze się otrząsnąć, muszę, bo długo tak nie dam
rady. Zazwyczaj takie komentarze budzą u mnie irytację ale tym razem
jakbym usłyszała głos mojej Mamy, że już czas się otrząsnąć. Nie
wierzę zbyt mocno w przekazy z tamej strony, ale wtedy poczułam że
być może moja Mama tę kobietę postawiła na mojej drodze. Na razie to
wszystko mam poukładane teoretycznie, w praktyce nieudolnie się
staram. Ale się staram. Trzymaj się Mala_1984. I staraj się tak żeby
Twoja Mama była z Ciebie dumna

[mala_1984]

Dziękuję Wam bardzo. Mój rozum to wszystko wie o czym piszecie, tylko serce
czuje i tak po swojemu. Wiem jednak, że wiecznie nie można żyć w tym bezsensie i
beznadziei. Dlatego staram się wychodzić do ludzi, spotykać się, cieszyć się z
drobiazgów. Tak naprawdę to wymyślam sobie pozytywne aspekty, bo ich w
rzeczywistości nie ma. Zawsze miałam dużą wyobraźnię więc dzięki temu jakoś
funkcjonuje. Może i dla mnie nadejdzie taki czas, że realnie będę szczęśliwa.
Chociaż do końca to takie mało realne.

[annubis74]

czarnylukas_turek, czytajac to co napisałes mam wrazenie że jestes
bardzo młodym człowiekiem, ze kiedy odeszla Twoja Mama byles byc
moze jeszcze dzieckiem i dlatego potrzebujesz wsparcia i opieki
swojej Mamy. Ale obawiam sie ze twoja Mama nie rozwiąze Twoich
problemów, nawet jesli nad Toba czuwa nie da Ci konkretnych rad i
instrukcji. Nie wierz w wyoływanie duchów to szarlataneria.
Może poszukaj pomocy psychologa lub wsparcia w rodzinie (bracie?)
lub kimś innym. Myslę ze musisz uporządkować siebie i to wszystko co
sie wydarzylo w Twoim życiu a dopiero później układać relacje z
ludzmi (przyjaciólmi lub dziewczyną) Twoja Mama nad Toba czuwa.

[czarnylukas_turek]

Nie, nie byłem dzieckiem. Sęk w tym że byłem do niej przywiązany
ale nie na zasadzie mamisynka. Ona akceptowała moje decyzje i
wspierała mnie bez wyśmiewania czy obgadywania.

[czarnylukas_turek]

Po prostu nie była takim człowiekiem jak inni. była taka dziewczyna
w której byłem naprawdę zakochany, w osobowości znaczy się. Jak po
śmierci mamy z tą dziewczyną rozmawiałem i nalegałem na spotkanie bo
ciężko mi było to nazwała mnie żałosnym. Większość ludzi to wały,
ona taka nie była.

[annubis74]

być może ta dziewczyna nie wiedziała jak postapić w tej trudnej
sytuacji. Niestety wielu ludzi zawodzi w takiej sytuacji, tzw.
najlepsi przyjaciele, czasem partnerzy, czasem rozina. Nie chcę
usprawiedliwiać Twojej dziewczyny ale być moze ona sobie z tym nie
poradziła. Być może miałeś wobec niej zbyt duże oczekiwania a ona
nie traktowała waszego związku tak poważnie. Wiem, ze łatwiej
powiedzieć niż zrobić, ale mam wrażenie że czas byś uporządkował
swoje życie - pomyślał nad tym co chcesz osiagnąć, poszukał ludzi z
którymi lubisz być (nie chodzi od razu o przyjaźń, czy miłość bo
taka relacja wymaga czasu). Rodzice wychowujac dzieci chcą by
potrafiły sobie one radzić nawet kiedy rodziców przy nich nie
będzie. Twoja Mama napewno chce byś był szczesliwy, jesli byliście
blisko związani to pewnie wiesz jaką radę by ci dała

[mala_1984]

Choroba, śmierć weryfikuje przyjaciół. Ja zawsze miałam mnóstwo znajomych,
zawsze byłam osobą bardzo towarzyską. Po odejściu mojej mamy przekonałam się kto
jest moim przyjacielem. Jednak kilku ich mam i to najważniejsze. Ważniejszy
jeden prawdziwy przyjaciel niż stado pseudoznajomych. Dziewczyna napewno miała
dobre intencje, ale ludzie nie przeżywszy samemu takiej tragedii nie rozumieją
bólu, mogą sobie wyobrażać, współczuć, ale nie rozumieją mimo szczerych chęci.
Sama byłam kiedyś w takiej sytuacji, gdy mój chłopak przeżywał śmierć
najbliższej mu osoby. Z perspektywy czasu widzę, że kompletnie nie widziałam,
nie rozumiałam co się z nim dzieje, a było naprawdę źle. Ja proponuję otworzenie
się na nowych ludzi, chociaż to takie trudne, ale czasem można przeoczyć
naprawdę wartościową osobę gdy zamknięci w swoim bólu nie dopuszczamy nikogo do
siebie. Najlepiej zaczynać powoli, bez pośpiechu, ale najważniejsze to dać
szanse... Jak to łatwo jest udzielać rad:) szkoda, ze samemu trudno wprowadzać
własne rady w czyn... Cóż Tobie Życzę abyś jednak próbował.

[annubis74]

Bardzo dobrze Cie rozumiem, ja jestem dorosłą kobietą, mam własną
rodzinę, dziecko, a od 7 miesięcy nie moge się pogodzić ze śmiercią
mojej Mamy. też byłyśmy bardzo silnie związane, zawsze mogłam
zapytać ją o zdanie, o radę, poprosić o pomoc. Też bardzo chciałabym
zwierzyć się Mamie, poradzic w wielu kwesiach, bardzo brakuje mi Jej
obecności. Mogę tylko wierzyć, ze w jakiś sposób ciągle otacza nas
Jej miłość, ale niestety z momi ziemskimi problemami muszę sobie
radzić sama.

[huarani]

Myślę, że to zły pomysł, przywoływanie zmarłych to zły pomysł. ostatnio
usłyszałam pewną bardzo trudną historię i dlatego pisze to ku twojej
przestrodze, to na prawdę zły pomysł. pomódl się za mamę, a może
przyśni ci się znowu. ale nie zaburzaj jej wiecznego spoczynku. takie
praktyki jeszcze nigdy nikomu nie przyniosły nic dobrego. trzymaj się i
sam decyduj o swojej życiowej drodze. pamiętaj.

[amfaber99]

Drogi Bracie !
Każdy człowiek ma Komitet Duchowy,zwanym także Wyższym
Ja,Nadduszą,Wyższą Jażnią oraz Komitet Przewodników oraz Komitet
Aniołów Stróżów .Ty również.Zwłaszcza Aniołowie Stroże czuwają nad
człowiekiem aby go w pore ostrzec,ochraniają go ,udzielaja mu
niezbędnego wsparcia mimo,ze człowiek o tym nie wie.Na pewno w Twoim
zyciu miały miejsce niewytłumaczalne zjawiska typu : miałem przejśc
przez jezdnię ale "coś" mnie zatrzymało,a potem samochód przejechał
z ogromną prędkością.Gdybyś wyszedł na jezdnię zginąłbyś pod kołami
samochodu.
Przykłady moznaby mnożyć w nieskończoność.Myślę,że Twoja mama
nieustannie czuwa nad Tobą i wspiera Cię oraz Ci pomaga.Na pewno
cieszyłaby się gdybys był szczęsliwy i pogodzony z jej odejściem.
Ty jej nie możesz zobaczyć,bo ciała emocjonalnego,mentalnego i
duchowego człowieka,który jest po tamtej stronie nie widać.Ma zbyt
dużą częstotliwość (wibrację).Moi rodzice,którzy odeszli z tego
świata [ mama w 1981 r., a tata w 1988 r.] równiez nade mną czuwaja
niezaleznie od moich Aniołów Stróżów - czuje to głownie w sytuacjach
trudnych.
Nie radzę wywoływać "ducha" Twojej mamy,bo wówczas zjawią się różne
istoty,byty - często bardzo nieciekawe delikatnie mówiąc ,które będą
się podawac za Twoją mamę a nią nie będą."Rezyduja" one w astralu
planety ,bardzo blisko Ziemi i z róznych względów nie mogą pójść
wyżej do Swiatła - do Boga - do wyższych
poziomów,stref ,wymiarów.Między innymi dlatego,że rozpacz osób
które pozostały na Ziemi im nie pozwala pójść do Swiatła.Dlatego też
aby pomóc Twojej mamie osiągnąc spokój dobrzeby było aby ksiądz
odprawił za jej duszę mszę świętą.Pamiętaj,że Bóg pragnie szczęscia
kazdego człowieka,a ludzie niesłusznie winią Boga za wszystkie
nieszczęścia,które go w życiu spotkały.Mówią np:"Bóg sprawił,że ktoś
umarł lub miał wypadek" .To wynika z niewiedzy człowieka.DUCH
ŚWIETY i BÓG jest w kazdym człowieku.Nie na zewnatrz człowieka.
Każdy człowiek musi umrzeć prędzej czy pózniej.To jest tylko
przejście do innego wymiaru .Ale zanim znajdzie się po tamtej
stronie MUSI wykonać okreslone zadania dla dobra swojego i całej
ludzkości zarazem.Nie przypadkowo żyjemy w tych czasach i w tym
miejscu.Przypadków nie ma.Pamietaj ANIOŁY STRÓŻE ,TWOJA MAMA cały
czas czuwaja nad Toba,chronią Cię,opiekuja się Tobą.
Myslę,że teraz musisz zdać egzamin ze swojej dojrzałości .Wierzę,że
uda Ci się go zdać na piątke.
pozdrawiam Cię serdecznie



Dnia 26 lutego 2010 r.

[amfaber99]

Pro memoria .





Dnia 10 kwietnia 2010 r.