Katastrfa w Smoleńsku .

[najlepszy.www.ghdfh.g.azeta.pl]

Ta katastrofa jest przerażająca i smutna.Straciliśmy tyle dużo ważnych osobistości.Dla Polski ,czyli dla naszego kraju to wielka strata.Ich rodziny są rozpaczone ,że ich stracili.Nie wierze w winę pilota.Odeszli i już nie ma ich z nami ,ale może nauczymy się kochać ludzi ,bo tak szybko odchodzą.Niestety zgineli w tej przerażającej katastrofie.

Żal

[czarnylukas_turek]

Mi najbardziej żal tych młodych stewardess zwłaszcza Justyny Moniuszko.
Nie wiem ale mam wrażenie że jakoś mi bliska była. Tyle że ona lgnęła
do ludzi a ja taki szary myszek raczej w towarzystwie nie śmigam

[karnivora]

mi dzis bardzo zal
OSIEROCONYCH, co utracili "NIESKOMPLETOWANYCH"
co ich nawet symbolicxnie nie idzie sprowadzic
do Polski

Trwają imprezy żałobne- szykowne/ a Ci Osieroceni
nawet nie wiedzą odkiedy i jak zacząć swoją jazde
Niech Bóg sprzyja Im namaxa

[tilia7]

Masz rację Karnivoro,mnie tez ich jest żal najbardziej.Tak trudno uwierzyć w
śmierć ukochanego człowieka -a kiedy nawet nie można tego kogoś
zobaczyć,pożegnać i nawet się nie ma pewności czy to on czy nie,to ja nawet nie
chcę wiedzieć co ci ludzi czują.Przeszłam swoje piekło,nadal przechodzę,ale
współczuję im z całego serca.

[kasa1923]

i tylko wiara ,ze kiedys Go spotkam ,ze Go zobacze.
Bo widziałam Go jak rano wychodził ... a pózniej trumne nic wiecej.

[tilia7]

kasa1923 przytulam mocno i nie wiem,co mogę powiedzieć.Ja mojego mężczyznę
widziałam i mogłam pożegnać i jeśli jest jakieś szczęście w tym nieszczęściu to
właśnie to.Widziałam a i tak nie wierzę.Nie wiem,jak można sobie z tym poradzić
w takiej sytuacji.Bardzo,bardzo Ci współczuję.

[halas1961]

I mnie najbardziej żal rodzin, bliskich. Nie moga w spokoju oplakiwac swoich
bliskich, nie moga w spokoju ich pozegnac. Tylko wiara pozostaje, bo coz innego.
Nie mozna watpic ani przez moment w spotkanie, bo ono nastapi na pewno. To tylo
troche i znow bedzimey razem.
Halina-mama Agatki

[agalt]

To prawda. Żal wszystkich, ktorzy stracili swoich bliskich. Ale
wiedzieć, że zginęli, że juz nigdy póki żyjemy się ich nie zobaczy,
a z drugiej strony nie móc nawet pokłonić się ich prochom, to
niewyobrażalna tragedia.
Z całego serca współczuję Ich Rodzinom
a Im zapalam Światełko (*)(*)(*)
Ulga tylko, że TAM, gdzie są, na pewno nie ma kłopotu z
identyfikacją.