żałoba

[agulek-1979]

Witam Serdecznie. Nie umiem o tym mówić, ale chce napisać. Może, będzie lżej...........
Mam 36 lat, 3 letniego synka. Pięć lat temu pochowałam tatę, umarł w ciągu tygodnia od objawów choroby. Prawdopodobnie był to szpiczak mnogi, taka odmiana raka krwi. Ponoć, ciężka do wykrycia. Rok póżniej, zmarła moja mama, poddała się, załamała, nie chciała słuchać, że ma dla kogo żyć. Mówiła tylko o tacie..........też odeszła szybko, chorowała na serce, od dziecka. Zabrało ją pogotowie, a parę dni póżniej, już jej nie było. Ja, siostra i brat długo nie mogliśmy się z tym pogodzić. Mój brat chory na Schizofrenie, leczył się brał leki. Jakoś żyliśmy, każdy miał swoją rodzinę, swoje życie... ale trzymaliśmy się razem, bo nie mieliśmy już rodziców. Od Czwartku zaczeło się coś dziać z moim bratem ( nie wiem, może na tle nerwowym, wróciła choroba ) myśleliśmy że komuś zrobi krzywdę,był agresywny, bratowa poszła z nim do lekarza, dostał leki...... wyprowadziła się, z 1,5 synkiem i w ciąży w 8 miesiącu, bo się go bała, nie dziwie się jej. Powiedziała żę wróci w Piątek... jak będzie brał leki. Został z nim kolega, który wynajmował u nich pokój. Mój Kochany Braciszek............ w Poniedziałek stanął na barierce balkonu na 9 piętrze i skoczył. Powiedzcie, jak mam teraz żyć.......... mineło dwa tygodnie.

[peonka]

Agulku, co Ci napisać.. Nic nie pomoże. Przeżyłas straszne rzeczy, stratę najbliższych osób, nic dziwnego, że Cię serce boli i nie wiesz, co dalej. Nikt nie wie w takich chwilach.
Banał - daj sobie czas, pozwól sobie na ból i rozpacz. Nie wiem, jak przeżyłas żałobę po śmierci rodziców, ale pozwól tej małej dziewczynce, która jesteś, płakać po mamie i tacie. Jesteś teraz sama na świecie, tak czuje wiele osób po śmierci rodziców, jest to normalne i chyba nikt nie wymyślił na to lekarstwa..
Wszystkich twoich bliskich zabrała przedwczesnie choroba, bardzo to przykre :( trzymaj się kochana... Jakos sie trzymaj. Masz synka i to jest wspaniałe. Daj mu to, co tobie dali rodzice i brat, to chyba najlepszy sposób uczczenia ich pamięci. Będą żyli w jego życiu. Na pewno byliby szczęśliwi.