Tego się nie da nazwać

[tomat68]

Nawet nie wiem co napisać.Tyle chciałbym powiedzieć,a nie potrafię ubrać tego co jest we mnie,w sensowne słowa.Dziś jest czwarty dzień kiedy zmarł mój tato.W dzień jeszcze jakoś funkcjonuję,organizując pogrzeb,ale przychodzi noc,bezczynność ,i koszmar.Nawet modlić się nie potrafię.Co ja mam teraz zrobić?Dla kogoś miałbym setki rad,słów pocieszenia,dla siebie nie mam nic.Przepraszam za jakiś myślowy chaos.Nie wiem czy ktoś to kiedyś przeczyta,ale muszę czymś chociaż na chwilę zająć oczy,ręce.Ta bezradność.....,i ludzie wokół krążący jak sępy nad padliną.A ja nawet nie mam siły się bronić.

[smutna76]

Witaj tomat
tak mi przykro.. cóż więcej można powiedzieć..
Wiem co czujesz..niestety..tak dobrze wiem..rozumiem..
Ja od śmierci mamy też nie potrafię się modlić, czuje totalną pustkę
w sobie i wokół siebie, nie wiem jak mam przeżyć resztę życia bez niej..
Gdy odchodzi rodzic tracimy grunt pod nogami i poczucie emocjonalnego
bezpieczeństwa, dopiero wtedy umiera w nas wewnętrzne dziecko i stajemy
się sierotami. Jak wielkie to cierpienie może zrozumieć tylko ktoś kto to przeżył,
dlatego tu jesteśmy, piszemy, dzielimy się myślami, odczuciami żeby nie zwariować.
Przed tobą trudne chwile dlatego pisz jeśli masz taką potrzebę..tutaj nikt nie ocenia,
nie wyśmiewa, tutaj żadne emocje nie są głupie ani dziwne..
W żałobie jesteśmy jak łupinka na wzburzonym morzu rozpaczy i myśli, które nas zalewają
każdego dnia.
Ja tutaj jestem..pisz jeśli ci to pomoże..