Smutek w sercu i duszy

[agnes3131]

Dzisiejszy dzień był wesoły dla mojego 3-latka, starałm się, aby był
szczęśliwy, a od rana czułam głęboko smutek... Mamunia w tym dniu
zawsze kupowała nam jakieś drobiazgi i mówiła, że dopóki ona żyje my
jesteśmy dziecmi, nawet jak byliśmy dorośli... a teraz jej już z
nami nie ma... tak bardzo mi brak Jej ciepła, bliskości. KOCHAM CIĘ
MAMO

[amberka2]

U mnie bylo podobnie. Mama zawsze kupowala mi prezent i mowila, ze
zawsze bede dla niej dzieckiem bez wzgledu na wiek.

Bardzo za nia tesknie i tak bardzo chcialabym sie do niej przytulic.

[hanka_m]

Ja też chciałabym sie przytulic do mojej mamy. Tak mi jej brakuje.

[halas1961]

Dzis 13 miesięcy odkąd moja Agatka odeszła, a jutro jej urodziny.
A ja skończyłam własnie robić dekoracje na Boże Ciało(od kilku lat to robię). W
ubiegłym roku nie śmieli mnie prosić o pomoc. Ale sama zadzwoniłam. Bo Agatka w
ostatnich dniach cichutko spytała: "A w tym roku mamo tez bedziesz robić ołtarz
na Boże Ciało?" Tak córciu, w tym roku tez. I jak jej obiecałam, robiłam... I w
tym roku też... I dziewczynki bedą sypać kwiatki, a ja bedę widziała moją Agatkę
, jak była małą dziewczynką i co roku sypała kwiatki. A w sobotę po południu
jedna z jej lepszych koleżanek(sąsiadka zza płotu) wychodzi zamąż, a ja myślę
jakby moja Agatka wygladała w sukni slubnej...a rano brata syn przyjmie
sakrament bierzmowania. A ja będę widziała znów moją Agatkę jak sie do tego
przygotowywała, jak miała wiele watpliwości, że jest zbyt niedojrzała, itd. I
tak z kazdym zdarzeniem, z każdą sytuacją juz jest. I mimo że staram się życ
dalej, że wciąż cos staram sie robić, wciąż za mało, wciąż niewiele, radość
ciężko na stałe odzyskać. Bardzo ciężko.
Halina-mama Agatki

[google.pl]

Nie wiem co dotkliwsze - dzień dziecka czy dzień matki...
Wiem co znaczą teraz dla Pani te dni
Współczuję

[jower]

Tak sobie myślę ,że właściwie nie ma miesiąca w roku, który by nam "czegoś"
związanego z naszymi Bliskimi nie przypominał. I ten smutek w sercu i duszy
ciągle i ciągle powraca. Każde święta - te ogólne i te rodzinne, rocznice,
miejsca - wszędzie albo boleśnie czujemy brak naszych ukochanych, albo
wspominamy jak to było wtedy, gdy byli z nami.
Tak trudno cieszyć się wspomnieniami - one ciągle bolą.Mijają dni, tygodnie,
miesiące, lata - a ból nie mija. I tęsknota coraz większa.
Jola - mama Krzysia

[agnes3131]

To prawda- też nie wiem, który z tych dni był bardziej przykry.
Jutro idziemy na komunię do kuzyna i tez jest mi przykro, że Mamunia
nie będzie kiedyś na komunii mojego synka... dlaczego nie mogła się
nim nadal cieszyc? :( Dziękuję za ciepłe słowa.

[justynakm1]

Tak, ten smutek w duszy i w sercu, nawet gdy na pozor JAKOS idzie,
jest straszny. ja sie boje byc sama, wiec do wieczora jestem poza
domem, potem TV, potem bezsennosc, placz. Wyjazd sluzbowy byl dosc
trudny bo nawet nie mialam MU jak powiedziec, ze bylo w miare, ze
samolot sie spoznil, ze tam jest pieknie i na wakacje pojedziemy tam
wlasnie. ze nie mialam komu napisa-hej, wypiłam za duzo wina, ide
spac. tesknie, kocham Cie. ze nie mogl za mnie trzymac kciukow,
wesprzec, wysluchac. ze dobrzez, ze mama byla jak wrcoilam bo do
pustego mieszania wracac nie chce, wole na dworcu spac... i to
serce, juz popekane na milion kawalkow, ale jednak bijace.. tak mi
strasznie smutno i zle...

[magdaberlin]

Sa chwile kiedy czuje sie lepiej nawet potrafie sie smiac ,ale to
tylko momenty i kiedy jestem w pracy ,bo jak jestem sama ,to znowusz
zaczynam rozmyslac i wtedy zaczyna sie koszmar. Nie wiem czy to
normalne ale przestalam i robie to celowo nie myslec o tym co sie
stalo.ze jego juz przy mnie nie ma,bo jak zaczynam myslec tak
intensywnie i wspominac wspolnie spedzone chwile to dostaje do
glowy. Wierze ze zyje ale juz nie tu na ziemi i w ten sposob tylko
daje rade. Pocieszam sie tym ze kiedys sie spotkamy. Wczoraj mialam
strasznego dola i zaraz po pracy pojechalam do domu i cala droge w
aucie plakalam. Nie wiem ile to jeszcze bedzie trwalo . Minelo 10
miesiecy a mi sie czasami wydaje jakby to bylo wczoraj.Dziewczyny
poradzcie mi czy to dobry pomysl jechac w rocznice Grzesia smierci
(popelnil samobojstwo)w te miejsce w ktorym to zrobil? Chcialam tam
zlozyc kwiaty i zapalic znicz. Ciagnie mnie tam cos i mysle ze
zrobie dobrze ,ale z drugiej strony czuje strach.Nie wiem co
robic.Pozdrawiam Was Wszystkie.

[annmaria]

Magdo!
To tylko miejsce. Moze az miejsce. Badz lepiej z Grzesiem w domu w miejscu gdzie
byliscie szczesliwi. Wracanie tam mysle tylko poglebi Twoja traume. Przeciez On
tez nie lubil by zebys tam byla.Bycie tam to Jego wielka tajemnica.10 20
miesiecy... Czas nic nie znaczy. Zostana z nami Ci ukochani Oni do konca naszego
zycia do konca. Pamietaj takze ze Grzes zaloze sie pragnie zeby byla szczesliwa
i kochajac go nauczyla sie zyc bez niego. Sciskam. A
Dni za dniami mijają przyspieszając wciaz biegu...aż się urwą...Za marzeniem
nadąrzyć nie mogą...A pytanie odwieczne CO na tamtym jest brzegu? Pali usta i
ludziom i Bogom...

[kasik2222]

Magdo, nie rób tego, to nie jest dobty pomysł. Jego tam i tak nie
ma, a dla Ciebie to może być zbyt bolesne. Mój mąż wprawdzie nie
popełnił samobójstwa, zachorował i umarł w szpitalu, ale ja nawet
roku i 7 miesiącach omijam ten szpital szerokim łukiem. Za bardzo
boli. Nie ma odwagi spojrzeć na tę salę, na lekarzy...
Tak jak nie potrafię odwiedzać miejsc, które kochaliśmy...

[magdaberlin]

Dziekuje Wam za rade . Ja juz sama nie wiem co robic .Dzis tez tak
mysle, ze macie racje i nie powinnam tam jechac,ale sa dni w ktorych
mysle inaczej. Mam jeszcze dwa miesiace czasu i zobacze co mi serce
powie. Tak bardzo tesknie ze mysle ze jesli tam pojade bede blizej
niego . Wiem ze to nie prawda i w jakis sposob oklamuje sama siebie
ale tak juz jest. To straszne co dzieje sie z czlowiekiem po
odejsciu kogos kogo sie kocha. Nie wiem czy to mam sens te moje
wypowiedzi na tym forum . Prubuje pocieszyc innych ,a sama sobie nie
potrafie pomoc. Pozdrawiam i dziekuje za dobre slowa.