lewatywa

[na_forum_na]

czy jednorazowa konieczność wykonania lewatywy przez personel
medyczny (przed doodbytniczym badaniem następnego dnia) może wpłynąć
niekorzystnie na dziecko, zostawić jakis trwalszy slad? badanie musi
być wykonane :(

dziecko ma 2 lata 2 miesiące

[na_forum_na]

od miesiąca jest odpieluchowany (bezstresowo i z powodzeniem)

[mruwa9]

trudno powiedziec. Niektore dzieci przyjma takie manipulacje
obojetnie i naturalnie, dla innych moze to byc trauma na lata.
Zalezy, jakie jest Twoje dziecko (jak wrazliwe). Ja bym mojemu
dziecku podala wczesniej premedykacje (midazolam), dla efektu
niepamieci nastepczej (dziecko nie bedzie pamietalo, co sie dzialo).

[verdana]

Kiedyś lewatywa była jednym z najpopularniejszych zabioegów
leczniczych, robiono ją wczesniej czy później niemal wszystkim
dzieciom. Nie wydaje się, aby całe pokolenia miały z tego powodu
zaburzenia...

[mruwa9]

forum.gazeta.pl/forum/w,851,113830532,113847172,Re_czy_zmuszac_do_mycia_zebow_.html

a dopiero co, w sasiednim watku, uznawalas mycie zebow za przemoc,
niedopuszczalna, a manipulacje w okolicach krocza/odbytu dziecka
sa ok?

[verdana]

Co innego trzykrotne w ciągu dnia mycie siłą zębow, a co innego
konieczna lewatywa. Gdyby taką lewatywe robic dziecku trzy razy
dziennie, choć nie bylaby konieczna - tez uwazalabym, ze nie warto.
I dla dziecka nie jest specjalną róznicą, czy siłą karmisz, czy
robisz lewatywę - małe dziecko jest przyzwyczajone do "manipulowanie
przy kroczu' - nigdy w życiu nie podmyłaś dziecka? Nie zmieniłaś
pieluchy? I za kazdym razem dziecko strasznie się tego wstydziło?
Nie myl odczuć doroslego z odczuciami dziecka.

off topic

[mruwa9]

no wlasnie ale jesli od poczatku i konsekwentnie przeprowadza sie
zabiegi higieniczne w jamie ustnej, to staja sie one dla dziecka
rownie neutralne i oczywiste, jak zmaina pieluszki. Jesli natiomiast
pyta sie dopiero o zdanie 3-latka, czy laskawie wyrazi zgode na
mycie zebow, to juz jest po zawodach. Zaden rodzic nie akceptowalby
brudnej pieluchy na pupie malucha przez kilka tygodni, gnoj
(nazwijmy rzecz po imieniu) w jamie ustnej dziecka takiego
zgorszenia jakos nie budzi.

[verdana]

To nie jest dobre porownanie. manipulacje w jamie ustnej dziecka
mogą być nieprzyjemne, sporo dzieci jest nadwrazliwych - mycie zębow
na siłę to cos jak karmienie na siłę. Zamiast przyzwyczaić dziecko
do obu tych czynnosci spokojnie i bez użycia przemocy - gdy cos z
tego robi się siłowo, problem powstaje, zamiast mijać.
dziecko zazwyczaj nie czuje sie komfortowo w brudnej pieluszce -
przewijanie jest zatem odbierane jako raczej przyjemne. Ale przy
starszym dziecku wiele matek ma problemy - dziecko wyrywa się i
płacze, a przewijanie staje się udreką. Radzi się wtedy, by
przewijać na stojąco, czy przyzwyczjać do nocnika - a nie siłą
przyciskać dziecko i walczyć z nim wiele razy w ciągu dnia.
Z pieluchy dziecko wyrasta - zęby powinno myć do konca życia. Silowe
rozwiazanie moze spowodowac, że dziecko znienawidzi mycie - a raczej
nie da sie go kontrolować najbliższe 80 lat.
I prawdę mówiąc, brud w jamie ustnej i nie przewijanie przez pare
tygodni - to nie jest to samo. jesli by to porównać - to raczej do
pochwy - systemetycznie robisz irygacje sobie i dziecku? Owszem,
żeby nalezy myć, ale czyszcznie blon sluzowych budzi już
wątpliwoąci.

[mruwa9]

nieprzyjemne manipulacje, nadwrazliwosc- bzdura. Zwykle
ta "nadwrazliwowsc" to objaw zapalenia dziasel, a wiec skutek, nie
przyczyna zlej higieny jamy ustnej. Rzadko zdarzaja sie osoby z
naprawde silnym odruchem wymiotnym, ale nawet te osoby nie sa
zwolnione z obowiazku higieny jamy ustnej, dla wlasnego dobra. Poza
tym jesli sam rodzic ma poczucie, ze mycie zebow jest czynnoscia
postrzegana negatywnie, ze jest to czynnosc krzywdzaca czy
okaleczajaca dziecko ( a nie oczywisty, codzienny zabieg
higieniczny), to o czym mu mowimy? Jaka matka, taka natka.

[verdana]

Najlatwiej napisać "bzdura". nadwrazliwość jamy ustnej jest
stosunkowo czesta, manipulacje w otworach ciała sa zazwyczaj
odczuwane jako nieprzyjemne.
Osoby z silnym odruchem wymiotnym maja po pół roku i jako takie
nawet nie rozumieją pojecia "higiena jamy ustnej".

[iaia80]

A ja byłam nadwrażliwym dzieckiem, teraz jestem dorosłym z
pewnymi "odchyłami", jeżeli chodzi o dotyk i mogę z własnego
doświadczenia napisać, że serdecznie współczuję tym dzieciom,
których mamy reagują na nadwrażliwość określeniem "bzdura". Bo dla
dziecka nadwrażliwego pewne rzeczy(np. mycie się, wycieranie
ręcznikiem) są po prostu nie do zniesienia i żadne racjonalne
tłumaczenia nic tu nie pomogą. Mnie np. do dziś boli np. przyklejony
plaster lub biżuteria, nienawidzę dotykać niektórych rzeczy (np.
miękkich ubrań, futer itp.). Brzmi to dziwnie ale u dzieci te
odczucia są naprawdę bardzo mocne. Moim zdaniem należy to akceptować
i szanować oraz w skrajnych przypadkach zwrócić się o pomoc do
specjalisty, a nie kwitować "bzdura".

[betrix33]

mądre słowa iaia80

[mruwa9]

no i zaprezeczasz sama sobie, z jednej strony piszesz, ze lewatywa
to dla dziecka nic takiego, z drugiej- ze manipulacje w otworach
ciala sa nieprzyjemne. To dlaczego mycie zebow jest be4, a lewatywa
jest ok? Powtarzalnosc nie ma tu nic do rzeczy. Wskazania zyciowe
czy nie- dziecko nei ma o nich bladego pojecia i szczerze
powiedziawszy ma to zwykle gleboko. Gdzie tu konsekwencja?
Tak BTW, mam niepelnosprawne dziiecko, ktore zdecydowanie nie lubi
manipulacji w okolicach krocza i odbytu,do tego stopnia, ze cierpi
na zaparcia nawykowe, umycie dziecka to ciezka walka, tym ciezsza,
ze dziecko coraz starsze i silniejsze, ale umyc sie samo w stanie
nie jest. Mycie zebow akceptuje, bo nie ma wyboru, ale
prawdopodobnie nigdy, do konca zycia, nie zrozumie, po co myje sie
zeby i pupe, prawdopodobnie nigdy nie bedzie w stanie wykonywac tych
czynnosci samodzielnie. I co, odpuscic w imie nienaruszania
integralnosci cielesnej?

[verdana]

Ponieważ lewatywa jest jak zastrzyk - absolutnie konieczna w wypadku
choroby, natomiast nie zalezy nam, aby nauczyć dziecko, ze jest to
zabieg obojetny, który powinno systematycznie robic sobie dwa-trzy
razy dziennie do końca życia. I aby polubiło lewatywę i samo o niej
pamiętało. Rozumiesz różnicę?
Wybacz, ale wychowanie dziecka niepełnosprawnego rózni się jednak od
wychowania dziecka zdrowego. Chocby własnie dlatego, ze dziecku
zdrowemu można pewne rzeczy wytłumaczyć, nie warto wykonywać ich
siłą, czasem wystarczy zaczekać miesiąc- dwa, aż zrozumie i dorosnie
do wykonywania pewnych rzeczy bez zmuszania. Nie ma więc sensu
robienie wielu rzeczy siłą, zniechęcanie dziecka, przemoc, ktora na
pewno dziecku nie służy. Być moze w wypadku Twojego dziecka lepsze
jest stosowanie przemcy, niechęć i strach dziecka przed pewnymi
zabiegami, niż "odpuszczenie ", bo dziecko się rozchoruje. Natomiast
w przypadku zdrowego dziecka to jest niepotrzebne i nieuzasadnione -
mozna najprawdopodobniej obyć się bez zmuszania - po co wieć narazac
dziecko na bardzo nieprzyjemne przezycia?

[betrix33]

Bardzo mi przykro, codziennie patrzysz na cierpienie własnego dziecka a jak
widzę znakomicie wywiązujesz się ze swoich zadań. ale nie miej złości.

[betrix33]

dziewczyno sama sobie weź co na niepamięć, ale mam wrażenie że bierzesz non
stop......!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[betrix33]

moje słowa były skierowane do mruwy.

[mruwa9]

mialas lewatywe. I co, bylo to dla ciebie naprawde budujace
doswiadczenie? Chcialabys to samo zafundowac wlasnemu dziecku, zeby
mialo podobne wspomnienia , jak ty?

[betrix33]

Miałam Mruwa wiele lewatyw, bardzo duzo, jako dziecko. Raz wszystko puściłam do
łóżka bo kazała mi chodzić po korytarzu, zrobiło mi się słabo i poszłam na salę
a potem pielęgniarki mało mnie nie zjadły żywcem.
Nic tu uśpienie nie pomogłoby czy lek na wsteczność. Teraz jestem silna i mam
doświadczenie. Moje dzieci tego typu zabiegi otrzymają z mojej ręki i tyle.
Każdy zastrzyk pobyt w szpitalu jest w moje obecności. Nikt mnie nie wygoni z
zabiegówki. Wchodzę i już, różne są reakcje, ale ja mam pewność wejścia, więc
pielęgniarki tracą pewność siebie. To moja reakcja po własnych doświadczenia,
pod naszym -mamy okiem oni zachowują się przyzwoicie. Stres, złe doświadczenia
są nam potrzebne, dzięki temu rozwijamy się, stajemy się bardziej wartościowi,
empatia z nas bije wręcz...i tu Mruwa chciałabym Cię przeprosić za moje słowa,
nie miałam prawa i nie powinnam tak się do Ciebie zwrócić.
Mamy nie usypaijcie swoich dzieci, niech to zniosą, trzymając was za rękę, bądź
mając świadomość waszej obecności tuż obok, to wiele daje, dziecko myśli, wie,
że nic mu nie grozi, bo mama jest tuż obok.
Jestem matką, która wywalczyła niejedną rzecz dla dzieci, zwłaszcza opiekę matki
i jej czuwanie. Nauka w las nie idzie.

[mruwa9]

Stres jest nieunikniony, ale ja nie jestem zwolennikiem fundowania
dzieciom cierpienia, ktore jest do unikniecia. Przed szczepieniem
zawsze zakladam im emle, bo jesli istnieje i dziala, to czemu nie
zaoszczedzic dzieciom bolu? Moj pierworodny zupelnie nie radzil
sobie z gabinetem stomatologicznym- to bylo silniejsze od niego,
nie, nie bal sie, po prostu nie potrafil wytrzymac kilkunastu minut
z otwarta buzia, nieruchomo. To bylo zrodlem jego frustracji i leku -
nie bol, ale wlasnie obawa przet tym, ze nie bedzie w stanie stanac
na wysokosci zadania ( chlopak ma ADHD). I przed kazda wizyta w
gabinecie dostawal premedykacje z midazolamu(fakt, wizyt nie bylo
wiele, mowa o podaniu raz, max 2 razy w roku). I szlo jak po masle,
a z czasem premedykacja przestala byc konieczna , a dziecko wyszlo z
tego etapu bez leku, strachu przed dentysta.
BTW midazolam to nie narkoza i dziecko pozostaje caly czas
przytomne. Po prostu pozwala zmniejszyc stres. Ja tez jestem matka,
ktora nigdy nie pozwoli wygonic sie z gabinetu zabiegowego, a tego
typu sytuacji bylo sporo. Piszesz, ze pielegniarki traca pewnosc
siebie- i ten brak pewnosci, czesto sytuacje napiecia w gabinecie (
pielegniarki bykiem patrza na obecnego podczas zabiegu rodzica)
rowniez poteguja stres, a dziecko nie jest ani slepe, ani glupie,
czesto- obolale i przestraszone, jesli do tego zaczynaja sie
przepychanki slowne miedzy pielegniarkami a matka- powiedz, czy
komukolwiek to sluzy?

[betrix33]

Zupełnie się nie rozumiemy. Nie traktuję pielęgniarek jak wroga, wręcz
przeciwnie. Moje dzieci to wiedzą, syn miał 2,5 lat gdy wylądowaliśmy w szpitalu
z zapaleniem oskrzeli, bez mrugnięcia siedząc mi na kolanach pozwolił sobie
założyć wenflon, poddawał się inhalacjom, badaniom, etc, podczas gdy inne i
starsze też, dzieci wymiotowały, płakały. Zauważyłam jednak, że mamy ( nie
wszytskie) podchodzą wg mnie niewłąściwie do sprawy. narzekają, żałują dzieci. A
przecież to konieczność. Stres jest nam potrzebny do życia. Dzieci muszą sobie
nauczyć się z nim radzić. Obecność mamy kiedyś zastąpią przyjaciółką, partnerem,
etc. Nie będą szukać leków na uspokojenie, bynajmniej moje, bo nie mają wzorca.
Trudne momentu trzeba nauczyć się przeżywać, tak rośnie silna wola poczucie
niezależności, i co tam jeszcze.

[klarci]

betrix33 napisała:

> Każdy zastrzyk pobyt w szpitalu jest w moje obecności. Nikt mnie
nie wygoni z
> zabiegówki. Wchodzę i już, \

i to jest to, czego sobie nie wybaczę nigdy, że w pewnym momencie
pozwoliłam, żeby dziecko było samo :(

[betrix33]

Klarci ale mnóstwo mam jest wypraszane z zabiegówki. Nie wiń siebie.
Takie są wewnętrzne przepisy. Ja tak się zachowuję, bo wiele trudnych chwil
przeszłam jako dziecko a kiedyś mowy nie było o obecności rodzica, nawet wizyty
były w weekendy, a kiedy dostawałam po nich gorączki, to w ogóle mamy nie
wpuszczano.
Nie wiń więc siebie, bo gdybyś wiedziała, ze dziecko źle to zniesie (nie wiem co
się stało) to być nie wyszła bez dziecka stamtąd.

[iaia80]

Wydaje mi się, że w przypadku koniecznego zabiegu należy wybrać
mniejsze zło. Przecież premedykacja też niesie ryzyko- to nie
witaminka.
Moja młodsza córka od początku źle znosiła wszelkie manipulacje przy
odbycie. Kiedyś musiała mieć lewatywę- w trakcie była tragedia-
myslałam, że mi serce pęknie ale nie został jej uraz źle to
wspominała jakiś czas ale jej zachowanie się nie zmieniło.
Z drugiej strony kiedyś przy zakładaniu wenflonu poprosiłam o środki
uspokajające dla niej, bo nie chciałam jej skazywać na kolejne
godzinną walkę i wkłuwanie się we wszystkie kończyny.
Nie każdy zabieg kończy się nerwicą- dzieci są dość odporne wbrew
pozorom, z drugiej strony, jeżeli dziecko to naprawdę źle znosi to
warto je farmakologicznie uspokoić- wszystko w oparciu o opinię
lekarza.
Pozdrawiam i życzę, żeby wszystko przebiegło spokojnie.

[betrix33]

nie ,ale bez mamy może mieć złe skutki, ja ją miałam całe dzieciństwo. Bez słów.
Mama musi być.

[betrix33]

odpowiadam Ci : nie, nie będzie miało wpływu ale bądź przty dziecku.

[justyna_dabrowska]

Zgadzam się z wypowiedzią powyżej. Jedna lewatywa nie będzie miała negatywnego
wpływu. Mamy na szczęście mechanizmy obronne:) i dzieki nim zapominamy to, co
nieprzyjemne. Gorzej jesli taka czynnośc jest powtarzana. ale to nie ten
przypadek...

Zyczę zdrowia:)

JD

[kajda28]

Ja robiłam lewatywę mojej prawie 6-letniej córce. Na pewno nie ma z
tego powodu żadnego urazu, ja się chyba bardziej bałam od niej.
Podobnie jak co parę miesięcy zakładam jej czopek glicerynowy.
Moczy się w nocy i dużo bardziej gorsze jest dla niej badanie u
urologa, sikanie w gabinecie, sprawdzanie czy popuszcza przy
kaszlnięciu, lub USG czy pozostał mocz po opróżnieniu pęcherza.
Nie lubi chodzić do tego lekarza, ale też nie płacze więc myślę że i
z tego powodu nie zostanie jej trauma.
Myślę że to zależy od podstawy rodziców, jeżeli oni nie widzą
problemu w badaniu to i dziecko nie będzie widziało, a nawet jak
będzie nie przyjemne i trochę bolesne to szybko zapomni i nie będzie
tego rozpamiętywać.