Szkoła życia

[perseidaa]

dlaczego w artykułach to chłopiec jest uzdolniony sportowo, a dziewczynki mają
problemy z matematyką?? tak trudno podać mniej stereotypowy przykład???

[zersen]

i to jeszcze psycholog tak pisze : [ rozumiem, ze w celu wyrownania do oczekiwan
odbiorcy ale chyba nie tedy droga; mi tez w zebach zgrzytnelo ale gdyby nie ten
komentarz przeszlabym obojetnie - znieczulica widac :[
za to podoba mi sie koniec artykulu; moze ktos to przeczyta i mniej dzieci
uslyszy, ze nauczyciel "nie wierzy w dysleksje"... albo uzyska wsparcie
rodzicow jesli taki nauczciel sie trafi.

cisnie sie na usta parafraza slow Precheta (ale nie recze za 100% wiernosc, bo z
pamieci : ]) "nie wazne czy ty wierzysz w dysleksje wazne czy dysleksja wierzy w
ciebie" ...

[verdana]

Pisał to ktoś, kto szkoły od młodych lat nie widział na oczy. Bo
zapomniał o istnieniu zerówki.
1. Lekcji w pierwszej klasie nie jest juz "niewiele". 5 lekcji to
norma - a to duzo, nawet dla starszego dziecka.
2. Hałas był takze w przedszkolu, to nowość tylko dla tych, co nie
były w zerowce (obowiazkowej!) . Podobnie dziecko juz przez caly
poprzedni rok "ściskalo ołówek" i rekę ma zazwyczaj wytrenowanę -
pisanie to dla niego nie nowość. Podobnie, jak robienie rzeczy na
komendę. Czy wchodzenie w "wiekszą społeczność".
3. Tekst odnosi się tylko do dzieci z miast. Dziecko ze wsi i tak
porusza się zazwyczaj po wsi samodzielnie i dla niego powrot do
domu, to nie nagly przeskok do doroslosci.
4. Bywają bardzo dobre swietlice.
5. Nie rozumiem też, jak taki teks moglo napisać Towarzystwo
Dysleksji - jako matka trojga dzieci z tego typu kłopotami wiem, że
w pierwszej klasie dysleksji zdiagnozować jeszcze nie sposób - wiele
dzieci po prostu wolniej uczy się czytać i pisać. Warto raczej przez
rok-półtora zachecać rodziców do cierpliwości i czekania, niż przy
pierwszych trudnosciach uznawać, ze dziecko ma dysleksję. Nie
wszyscy ucza się tego samego w tym samym czasie. Nie mowiac juz o
tym, ze bywaja dzieci świetnie i wczesnie czytające, a nie piszące
(wcale nie rzadki przypadek) i one, choć maja problemy dyslektyczne,
po tym artykule raczej bedą zapędzane do nauki, niż diagnozowane...
natomiast dobra jest uwaa o tym, ze dziecko nie ma obowiązku być
najlepsze w klasie .

Szkoła życia

[deepthoart]

Witam serdecznie. Przeczytałam ten artykuł ze zgrozą. Coś takiego
jak 'dyslekcja' i 'dysgrafia' NIE ISTNIEJE! Dlaczego niektórzy
rodzice nie potrafią tego zrozumieć? Jeśli popełniam błędy
ortograficzne to znaczy, że byłem zbyt leniwy by nauczyć się
własnego języka. Rodzice przestańcie krzywdzić swoje dzieci. Nie
róbcie z nich kalek. Pozdrawiam.

[verdana]

Nie istnieje również grypa.

[deepthoart]

Grypą można się zarazić. Przenosi się drogą kropelkową. Pozdrawiam

[sturbow]

A według mnie nie istnieje prąd. Nie widziałam nigdy na oczy takowego

[deepthoart]

Nie wszystko czego nie możemy zobaczyć, istnieje.

[wieczna-gosia]

jak przenosi sie dzuma tez dlugo nie wiedzieno, dopoki ktos nie odkryl bakterii.
A wczesniej- tez jakos ludzie funkcjonowali. To ze 20 lat temu nie nazywano
dysleksji dysleksja tylko lenistwem- nie znaczy ze jej nie bylo.

[hermina5]

20 lat temu nikt nie wpadał na pomysł, zeby wmawiac komuś, z e jesli
dzieciak pisze : dżewo, jóż, albo samochud to mamy do czynienia z
dysleksją, a nie z zerowym kontaktem z ksiązką i słownikiem.

Dyslektyków jest bardzo mało - właściwie niemozliwe jest
statystycznie , aby trafiło sie wiecej niz 2 na klasę . A tymczasem
okazuje się przed matura, z e przeciętnie 15 osób w 25 osobowej
klasie ma dysleksję , a raczej papier na nią ! Dyslektycy mają
prawdziwe problemy - nie odrózniają spółglosek dzwiecznych od
bezdzwiecznych, nie rozumieją graficznych róznic w literach - dla
nich napisanie słowa "cherpada" jest tak oczywiste jak herbata dla
całej reszty. I najwieszy problem tworzy sie własnei przez takich
cholernie leniwych rodziców, którzy zamiast popatrzec jak dziecko
pisze, mówi i czyta , zalatwią mu szybko papier od lekarza.

[nchyb]

> Grypą można się zarazić. Przenosi się drogą kropelkową
a niewiedza i brak wyobraźni jak się rozprzestrzenia?
Nie życzę Ci tego, ale osobiście przekonaam się czym
sąmikrouszkodzenia mózgu powodujące wszelkie dys-
Wcześniej też nie za bardzo wierzyłam, ale przekonałam się, że t ie
lenistwo...

[deepthoart]

A dlaczego tzw. dyslektycy potrafią nauczyc się całkiem poprawnie
pisać w jęzku obcym? Czyżby owe mikrouszkodzenia mózgu działaja
selektywnie? Pozdrawiam.

[nchyb]

> A dlaczego tzw. dyslektycy potrafią nauczyc się całkiem poprawnie
> pisać w jęzku obcym?
nie wszyscy, raczej ci w mniejszości.
Należy odróżniać osoby robiące błędy ortograficzne i twierdzące że
są dysortografikami, od dysortografików.

> Czyżby owe mikrouszkodzenia mózgu działaja
> selektywnie?
tak, zależy od m.in. obszaru uszkodzenia i jego rozległości
u mnie po operacji uszkodziło m.in. obszary odpowiedzialne za
liczenie. Pozostała mi dyskalkulia i mimo najlepszych ocen z matmy
na studiach - dziś nie dodam 2 do 2 bez pomocy kalkulatora. Nie z
lenistwa niestety...

rówież pozdrawiam

[wieczna-gosia]

> A dlaczego tzw. dyslektycy potrafią nauczyc się całkiem poprawnie
> pisać w jęzku obcym?
wrecz przeciwnie- potrafia nauczyc sie mowic, natomiast z pisaniem maja na ogol
ogromne problemy, szczegolnie w tych jezykach, gdzie pisanie z wymawianiem sie
mocno rozjezdza.

[esi1]

Dokładnie!
Mój mąż, który ma problemy z ortografią (potrafi w jednym tekście
ten sam wyraz napisać raz dobrze, a raz źle), ma też problemy z
pisanie w języku angielskim. Mówi już całkiem nieźle, ale pisanie...
Może napisać jakieś słowo 20 razy w ramach ćwiczeń, a i tak później
zrobi błąd.

[titta]

A kto ci powiedzial, ze potrafia? Ja tak samo bledy robie w
angielskim i szweckim. Najmniej w rosyjskim, bo po prostu zapis jest
fonetyczny. Co wiecej, jezyki germanskie, ze wzgledu na zamilowanie
do tasiemcowego zapisu wyrazow, nie sa do normalnego czytania...

Poza tym wszystko zalezy od rodzaju dysleksji, czyli konkretnie
obszaru mozgu, ktory nie pracuje prawidlowo.

a propos dysfunkcji wszelkich

[Gość: szaman]

mam cytat, fajny wiec sie nie powstrzymam, bo odnosze wrazenie, ze roznorakie
dysfunkcje sa dla niektorych wspanialym pretekstem do usprawiedliwiania wlasnego
nierobstwa lub nierobstwa wlasnych dzieci. Zaznaczam "DLA NIEKTORYCH".
Podkreslam specjalnie, bo zaraz rzuca sie na mnie ci, dla ktorych brak
umiejetnosci czytania ze zrozumieniem to kolejna zabawna dysfunkcja. A zatem cytat:

"Z całym przekonaniem mogę powiedzieć, a mam styczność z młodymi studentami na
Uniwersytecie Wrocławskim, że jak przynosisz jakąś kartkę od psychologa, że nie
wiesz jak się pisze "który", albo nie umiesz tabliczki mnożenia z powodu
"dyskalkulii" (Jazu!), to jesteś po prostu kretynem i nie zmieni tego trzeci
świstek, poświadczający (z pieczątką), że nie pamiętasz swojego imienia i
nazwiska z powodu zaburzeń na poziomie "wewnętrznego trzeciego oka", które
posiadasz, o czym świadczy czwarty świstek, którego nazwy nie możesz pamiętać, o
czym mówi świstek nr3." To tyle i wcale niesmieszne niestety, za to bardzo
prawdziwe.

[zwierzatko_mojej_mamy]

tak jest - jestem za panią murem, pani deepthoart - pitolenie głupot, żeby tylko
dziecko wyrosło na debila - kiedyś nikt nie slyszal o dys-cos-tam i ADHD i jakoś
dzieci musiały trzymać dyscyplinę w szkole i nie latały jak z pieprzem i każdy
objaw rozkojarzenia to od razu diagnoza-wyrok - adehade, a nauczyciele to chamy
bo nie rozumieją, ze jak co drugi gó..arz pluje na drugie dziecko i wali je po
głowie to choroba.

a no i oczywiście - artykuł "witaj szkoło" i nie "niech dzieci się uczą,
zachęcajcie, róbcie tak, żeby było ciekawie", tylko "oo idzie do szkoły to
dowiedzcie się ludzie co to dysbleble, bo z pewnością to ma"

[deepthoart]

Witam. O ADHD to ja nawet nie chcę mówić... To jest dopiero zgroza.
Mając 'papiery' na tzw. dysleksję, dysgrafię i ADHD można bez
wysiłku prześć szkołę. Nawet maturę dostać (ciężko nazwać to
zdaniem). W mojej opinii jednak, jest to przede wszystkim wina
rodziców. Są to ludzie, którzy najzwyczajniej w świecie krzywdzą
swoje własne dzieci w imię źle pojętej troski.

[verdana]

Bo kiedyś dzieci z dysleksja chodziły do szkół specjalnych, albo
zawodowych. Podobnie jak ludzie, którzy nie wierza w rzeczy, ktore
istnieją.
I nieprawda - dyslektycy nie umieja pisać i czytać także w obcym
języku.
Z całego serca zycze ci dziecka - dyslektyka. Zobaczymy, co zrobisz,
gdy przekonasz się, jak osmioletnia terapia nie działa.

[nchyb]

> Z całego serca zycze ci dziecka - dyslektyka. Zobaczymy, co
zrobisz,
> gdy przekonasz się, jak osmioletnia terapia nie działa.
ej Verdanka, z Ciebie niezłe wredoctwo, he, he... ;-)
Ale fakt,niedwiarkom mocny kop by się przydał, póki paluchów w rany
nie włożą, to za niewiernego Tomcia robić będą.
Mam to samo, jak mi ktośnie wierzy, że nie znam podstawowych działań
mat. to mu w głębi ducha życzę takiej okazjonalnej leciutkiej
dysfunkcji, by się przekonał, jakie to milusie...

[deepthoart]

Wynikające z tych wszystkich tzw. dysfunkcji ulgi dla uczniów, to
ogromna niesprawiedliwość dla tych, którzy owych dysfunkcji
nieposiadają - a jedynie wolniej przyswajają i potrzebują więcej
czasu poświęcić na nauke.

[titta]

Tu cie boli! Ze ktos moze miec lepiej. No wlasnie nie ma lepiej.
Zapewniam cie, ze kazdy dyslektyk, z ochata pozbyl by sie swojej
niepelnosprawnosci (bo w takich kategoriach czebo to rozpatrywac).
Dysleksja, to nie tylko problemy z pisaniem i z czytaniem. Ale
rowniez utrudnienia w innych dziedzinach zycia: problemy z
kojarzeniem twarzy, z koordynacja w sporcie, z prowadzeniem
samochodu... Wielu dyslektykow nie ma prawa jazdy, a jesli maja to i
tak nie czuja sie za kolkiem komfortowo...

[sabinka707]

Hm, znałam kiedyś dysgrafika, faktem jest, że jego pisma nie dało się odczytać
bez poważnego wysiłku. Prawo jazdy miał, choć był dodatkowo daltonistą.
Co do ADHD, to niestety, jest tak, że jak zdiagnozują je dziecku, to rodzice
czują się zwolnieni z jakiejkolwiek pracy z dzieckiem "bo ono już tak ma i
będzie genialne samo z siebie". Szkoda tylko dzieci bez ADHD, które muszą się
uczyć z takim egzemplarzem - nie zawsze wychodzą cało ze szkoły.

[samson.miodek]

nchyb, a ja sie dokladam do tych zyczen z verdana.tacy ludzie mnie
dobijaja.Nie kazdy kto twierdzi ze jest dysgrafem i dyslektykiem nim
jest, ale sa ludzie ktorzy z tym walcza, jezeli mozna to w ogole tak
nazwac.I naprawde podziwiam matki, bo najwiecej one spedzaja czasu z
dziecmi dotknietymi wszelkimi dys...Ile to trzeba miec cierpliwosci
a efekty sa malowidoczne.Ale najmniejszy efekt cieszy jakby dzieciak
gore przestawil z miejsca na miejsce.

[deepthoart]

Czyli 'dysleksja' i 'dysgrafia' to 'choroba', (czy przypadłość, jak
to zwał, tak to zwał) która wyklucza poprawne posługiwanie się
jezykiem np.: polskim? Za Wikipedią:

'Dysleksja rozwojowa czyli specyficzne trudności w nauce czytania i
pisania (ICD-10 R48) to zaburzenie manifestujące się trudnościami w
nauce czytania i pisania, mimo stosowania standardowych metod
nauczania, inteligencji na poziomie przeciętnym i sprzyjających
warunków społeczno-kulturowych. Jest spowodowana zaburzeniami
podstawowych funkcji poznawczych, co często uwarunkowane jest
konstytucjonalnie.'

To dlaczego ja - nie mając nóg i niemogąc przebiec nawet metra -
niedomagam się medalu na mistrzostwach lekkoatletycznych? Innymi
słowy, dlaczego tzw. dyslektycy mają ulgi na maturze. Nie akceptują
własnego kalectwa? Jeśli czegoś nie jestem w stanie dokonać np. ze
względu na moją chorobę - to trudno.

[nchyb]

> To dlaczego ja - nie mając nóg i niemogąc przebiec nawet metra -
> niedomagam się medalu na mistrzostwach lekkoatletycznych?
a startujesz? Może lepiej spróbuj startów z protezami, wygodniej
będzie...
Bo taki Oscar Pistorius to biega, ale z protezami...

[verdana]

Dyslektycy nie domagaja się medalu na Olimpiadzie polonistycznej.
Tylko uwzgledniania specyficznych trudnosci w nauce.
Rozumiem, ze dyslektycy nie powinni miec prawa do nauki, bo nie
znają ortografii, podobnie jak dziecko bez nóg, ktore nie może
zostać sklasyfikowane na wf-ie i dziecko z nieslyszac, ktore ma
problemy z oceną ze śpiewu.

[titta]

Dlatego, ze maja zwykle duza wiedze. A pisanie jest tylko sposobem
przekazywania tej wiedzy. Podobnie, jak osoby niedowidzace, moga
korzystac ze specjalnego tekstu, albo zdawac ustnie.
Liczy sie wiedza, a niekoniecznie opanowanie technik jej
przekazywania. Zapewniam, ze dyslektyk nie zostanie stenotypista,
podobnie jak osoba z wada wymowy spikerem radjowym. Za to i jeden i
drugi moze zostac np. naukowcem.

[titta]

Jakbym swoja mame slyszala. Tez nie wierzyla, w dysleksje - bo o ADH
na szczescie (bo jest to powazne zaburzenie) nie slyszala. No i sie
okazalo, ze pomimo jej niewiary, jej dzieci nie sa wstanie PRZEPISAC
poprawnie tekstu, a ten sam wyraz, pomimo tego, ze wiedza jak
powinien byc poprawnie napisany, pisza za kazdym razem inaczej.
Pewnie postanowily jej zrobic na zlosc...

[samson.miodek]

deepthoart, zgadzam sie z toba ze dyslekcja nie istnieje.Isnieje
natomiast dysleksja, dysgrafia.Z jednym sie tez nie moge pogodzic -
zbyt duzo teraz sie tych dyslektykow wysypalo, wiec podejrzewam ze
wsrod nich sa tez leserzy ktorym rodzice jakos( nie mam pojecia jak)
ale zalatwili papierek, zeby sie nie czepiali w szkole.

[joa66]

zgadzam się...dyslekCJA nie istnieje

;)

[duzy.wielki.chomik]

Masz rację, coś takiego jak dyslekCja nie istnieje. A teraz przyznaj się; masz dysortografię czy może byłaś zbyt leniwa by nauczyć się właslego języka?

[ratyzbona]

Chciałabym tutaj zaznaczyć że osoba z która rozmawiamy najpierw
tłumaczy że dysleksja nie istnieje a potem przywołuje jej definicję -
jak widać ,,nie istnenie" też działa selektywnie. Przykro mi że sa
jeszcze tacy ludzie zwłaszcza że być dysortografikiem czy
dyslektykiem to naprawdę nic przyjemnego i nikt za darmo matury nie
daje ile by się nie miało zaświadczeń -wiem bo zdawałam

[titta]

> Witam serdecznie. Przeczytałam ten artykuł ze zgrozą. Coś takiego
> jak 'dyslekcja' i 'dysgrafia' NIE ISTNIEJE! Dlaczego niektórzy
> rodzice nie potrafią tego zrozumieć? Jeśli popełniam błędy
> ortograficzne to znaczy, że byłem zbyt leniwy by nauczyć się
> własnego języka.

Nie istnieja rowniez wady wzroku: takim ludzia po prostu nie chce
sie patrzec. Nie istnieja gluchoniemi. Im tez po prostu nie chce sie
nauczyc wlasnego jezyka.

Co robić, by pierwszy dzwonek nie kojarzył się...

[wanilijka]

dajcie spokój... dlaczego nie można puścić dziecka samego do domu? lepiej,
żeby gniło na świetlicy do 17? ja przychodziłam do domu, odrabiałam lekcje,
rodzice przejrzeli zeszyty i wszystko było ok, nauczyłam się samodzielności i
umiejętności uczenia się 'samej', a teraz co, do 4klasy dziecka mają pilnować
dorośli, bo sobie nie poradzi? nie kaleczmy chęci bycia samodzielnym ;/

Szkoła życia

[alfa_beta007]

Gnić? no wiesz...zazwyczaj w świetlicach są gry zabawy a także komputery...a
poza tym nauczycielka pomaga odrobić lekcje a dziecko może porozmawiać ze
znajomymi...

[asiouek]

Moja córka ruszyła dwa tygodnie temu do pierwszej klasy. Mieszkamy w malusiej
mieścinie w Niemczech.
Jest zachwycona, jaki tam stres!
Ma w sumie 19 lekcji w tygodniu, szkoła nieduża - po 40 uczniów rocznik, a ze
świetlicy mogłabym ją odbierać już o 14 (bo wtedy mogę skończyć pracę), ale ona
prosi, żeby zostawiać ją do końca, czyli 16.30! Bawią się, łażą na spacery,
pichcą sobie, obchodzą urodziny, ZAWSZE kiedy ją odbieram, ktoś się nimi
faktycznie zajmuje - panie grają z nimi w planszówki, biegają po boisku.
Jedyne co się młodej nie podoba to to, że przerwa jest za króka na zjedzenie
całej bułki:)

jedyne istniejace dys-

[tlenek_wegla]

Jedyne istniejace dys, to DYSFUNKCYJNI rodzice.

czymaj ...

[alabama8]

Część kłopotów szkolnych naszych pociech może wynikać również z
niskiej kultury języka ich rodziców. Akurat na forum (oprócz
drobnych błędów ortograficznych) ludzie wyrażają się poprawnie, ale
ostatnio na wakacjach zmroziła mnie do szpiku kości mama rezolutnego
5-cio latka używająca słów "czymaj" (trzymaj) "szczep te paprochy"
(strzep). Co to było? Gwara? Wada wymowy? Niechlujstwo? Nie wiem.

Co robić, by pierwszy dzwonek nie kojarzył się...

[fizykoterapeuta]

jak już ktoś znalazł u siebie taką dysfunkcję, to powinno mu się ją wbić do dowodu
bo załóżmy: przyjmuję kogoś do pracy, to chcę wiedzieć, czy sekretarka z
nieźle zdaną maturą przypadkiem nie miała sporych ułatwień, a dokumentów przez
nią pisanych nie da się odczytać.
i czy osoby z dyskalkulią powinny podchodzić do matury z matematyki? (o ile
jeszcze można to tak nazwać)

[aanemone]

Wg mnie z dzieckiem trzeba dużo rozmawiać o jego lękach i obawach i spokojnie
wyjaśniać.
Nie powinno się nigdy straszyć dziecka szkołą- "jak będziesz niegrzeczny
pójdziesz do szkoły" albo "w szkole się tobą zajmą".

Dobrym przygotowaniem jest wspólne kompletowanie wyprawki, ozdabianie zeszytów
naklejkami, oprawianie książek, podpisywanie, dekorowanie piórnika. Dziecku
będzie również raźniej w szkole jeśli w tym obcym otoczeniu odnajdzie
spersonaliwzowane przedmioty ( np. bryloczek). Dobrze, żeby wyprawka była
odpowiednio dobrana (przerywające pióro, łamiące się kredki będą zniechęcać).
Mało kto wie, że na rynku dostępne są produkty specjalnie zaprojektowane swoim
kształtem i wagą do rączek dzieci (takie wprowadza Stabilo).
No i powinniśmy zwrócić uwagę na to czy dziecko jest prawo czy leworęczne (dobre
ustawienie w ławce, również pewne zmiany w wyprawce).

[jotde3]

perseidaa napisała:

> dlaczego w artykułach to chłopiec jest uzdolniony sportowo, a
dziewczynki mają
> problemy z matematyką?? tak trudno podać mniej stereotypowy
przykład???

może dlatego ten stereotyp że konkurencje kobiece są klasyfikowane
osobno bo z mężczyznami niemiały by one żadnych szans a i w czołówce
matematyków kobiet niema za wielu ?